Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| adsuefacere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | gewöhnen (an), vertraut machen, abhärten gewohnt/vertraut machen (an), ausbilden |
| adsuefacere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| adsuefacere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | noch nicht vorhanden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefacio |
|
| 2. Person Singular | adsuefacis |
|
| 3. Person Singular | adsuefacit |
|
| 1. Person Plural | adsuefacimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacitis |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefacior |
|
| 2. Person Singular | adsuefaceris adsuefacere |
|
| 3. Person Singular | adsuefacitur |
|
| 1. Person Plural | adsuefacimur |
|
| 2. Person Plural | adsuefacimini |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciam |
|
| 2. Person Singular | adsuefacias |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciat |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciamus |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciatis |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciar |
|
| 2. Person Singular | adsuefaciaris adsuefaciare |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciatur |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciamur |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciamini |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciebam |
|
| 2. Person Singular | adsuefaciebas |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciebat |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciebar |
|
| 2. Person Singular | adsuefaciebaris adsuefaciebare |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefacerem |
|
| 2. Person Singular | adsuefaceres |
|
| 3. Person Singular | adsuefaceret |
|
| 1. Person Plural | adsuefaceremus |
|
| 2. Person Plural | adsuefaceretis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefacerer |
|
| 2. Person Singular | adsuefacereris adsuefacerere |
|
| 3. Person Singular | adsuefaceretur |
|
| 1. Person Plural | adsuefaceremur |
|
| 2. Person Plural | adsuefaceremini |
|
| 3. Person Plural | adsuefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciam |
|
| 2. Person Singular | adsuefacies |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciet |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciemus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacietis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciar |
|
| 2. Person Singular | adsuefacieris adsuefaciere |
|
| 3. Person Singular | adsuefacietur |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciemur |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciemini |
|
| 3. Person Plural | adsuefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefeci |
|
| 2. Person Singular | adsuefecisti |
|
| 3. Person Singular | adsuefecit |
|
| 1. Person Plural | adsuefecimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefecistis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecerunt adsuefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus sum |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus es |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus est |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti estis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefecerim |
|
| 2. Person Singular | adsuefeceris |
|
| 3. Person Singular | adsuefecerit |
|
| 1. Person Plural | adsuefecerimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefeceritis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus sim |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus sis |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus sit |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti simus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefeceram |
|
| 2. Person Singular | adsuefeceras |
|
| 3. Person Singular | adsuefecerat |
|
| 1. Person Plural | adsuefeceramus |
|
| 2. Person Plural | adsuefeceratis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus eram |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus eras |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus erat |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefecissem |
|
| 2. Person Singular | adsuefecisses |
|
| 3. Person Singular | adsuefecisset |
|
| 1. Person Plural | adsuefecissemus |
|
| 2. Person Plural | adsuefecissetis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus essem |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus esses |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus esset |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefecero |
|
| 2. Person Singular | adsuefeceris |
|
| 3. Person Singular | adsuefecerit |
|
| 1. Person Plural | adsuefecerimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefeceritis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus ero |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus eris |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus erit |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuefacere |
|
| Vorzeitigkeit | adsuefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | adsuefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuefaci adsuefacier |
|
| Vorzeitigkeit | adsuefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adsuefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adsueface adsuefac |
! |
| 2. Person Plural | adsuefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adsuefacito |
| 3. Person Singular | adsuefacito |
| 2. Person Plural | adsuefacitote |
| 3. Person Plural | adsuefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adsuefacere |
|
| Genitiv | adsuefaciendi adsuefaciundi |
|
| Dativ | adsuefaciendo adsuefaciundo |
|
| Akkusativ | adsuefaciendum adsuefaciundum |
|
| Ablativ | adsuefaciendo adsuefaciundo |
|
| Vokativ | adsuefaciende adsuefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuefaciendus adsuefaciundus |
adsuefacienda adsuefaciunda |
adsuefaciendum adsuefaciundum |
| Genitiv | adsuefaciendi adsuefaciundi |
adsuefaciendae adsuefaciundae |
adsuefaciendi adsuefaciundi |
| Dativ | adsuefaciendo adsuefaciundo |
adsuefaciendae adsuefaciundae |
adsuefaciendo adsuefaciundo |
| Akkusativ | adsuefaciendum adsuefaciundum |
adsuefaciendam adsuefaciundam |
adsuefaciendum adsuefaciundum |
| Ablativ | adsuefaciendo adsuefaciundo |
adsuefacienda adsuefaciunda |
adsuefaciendo adsuefaciundo |
| Vokativ | adsuefaciende adsuefaciunde |
adsuefacienda adsuefaciunda |
adsuefaciendum adsuefaciundum |
Plural
| Nominativ | adsuefaciendi adsuefaciundi |
adsuefaciendae adsuefaciundae |
adsuefacienda adsuefaciunda |
| Genitiv | adsuefaciendorum adsuefaciundorum |
adsuefaciendarum adsuefaciundarum |
adsuefaciendorum adsuefaciundorum |
| Dativ | adsuefaciendis adsuefaciundis |
adsuefaciendis adsuefaciundis |
adsuefaciendis adsuefaciundis |
| Akkusativ | adsuefaciendos adsuefaciundos |
adsuefaciendas adsuefaciundas |
adsuefacienda adsuefaciunda |
| Ablativ | adsuefaciendis adsuefaciundis |
adsuefaciendis adsuefaciundis |
adsuefaciendis adsuefaciundis |
| Vokativ | adsuefaciendi adsuefaciundi |
adsuefaciendae adsuefaciundae |
adsuefacienda adsuefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuefaciens |
adsuefaciens |
adsuefaciens |
| Genitiv | adsuefacientis |
adsuefacientis |
adsuefacientis |
| Dativ | adsuefacienti |
adsuefacienti |
adsuefacienti |
| Akkusativ | adsuefacientem |
adsuefacientem |
adsuefaciens |
| Ablativ | adsuefacienti adsuefaciente |
adsuefacienti adsuefaciente |
adsuefacienti adsuefaciente |
| Vokativ | adsuefaciens |
adsuefaciens |
adsuefaciens |
Plural
| Nominativ | adsuefacientes |
adsuefacientes |
adsuefacientia |
| Genitiv | adsuefacientium adsuefacientum |
adsuefacientium adsuefacientum |
adsuefacientium adsuefacientum |
| Dativ | adsuefacientibus |
adsuefacientibus |
adsuefacientibus |
| Akkusativ | adsuefacientes |
adsuefacientes |
adsuefacientia |
| Ablativ | adsuefacientibus |
adsuefacientibus |
adsuefacientibus |
| Vokativ | adsuefacientes |
adsuefacientes |
adsuefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuefactus |
adsuefacta |
adsuefactum |
| Genitiv | adsuefacti |
adsuefactae |
adsuefacti |
| Dativ | adsuefacto |
adsuefactae |
adsuefacto |
| Akkusativ | adsuefactum |
adsuefactam |
adsuefactum |
| Ablativ | adsuefacto |
adsuefacta |
adsuefacto |
| Vokativ | adsuefacte |
adsuefacta |
adsuefactum |
Plural
| Nominativ | adsuefacti |
adsuefactae |
adsuefacta |
| Genitiv | adsuefactorum |
adsuefactarum |
adsuefactorum |
| Dativ | adsuefactis |
adsuefactis |
adsuefactis |
| Akkusativ | adsuefactos |
adsuefactas |
adsuefacta |
| Ablativ | adsuefactis |
adsuefactis |
adsuefactis |
| Vokativ | adsuefacti |
adsuefactae |
adsuefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuefacturus |
adsuefactura |
adsuefacturum |
| Genitiv | adsuefacturi |
adsuefacturae |
adsuefacturi |
| Dativ | adsuefacturo |
adsuefacturae |
adsuefacturo |
| Akkusativ | adsuefacturum |
adsuefacturam |
adsuefacturum |
| Ablativ | adsuefacturo |
adsuefactura |
adsuefacturo |
| Vokativ | adsuefacture |
adsuefactura |
adsuefacturum |
Plural
| Nominativ | adsuefacturi |
adsuefacturae |
adsuefactura |
| Genitiv | adsuefacturorum |
adsuefacturarum |
adsuefacturorum |
| Dativ | adsuefacturis |
adsuefacturis |
adsuefacturis |
| Akkusativ | adsuefacturos |
adsuefacturas |
adsuefactura |
| Ablativ | adsuefacturis |
adsuefacturis |
adsuefacturis |
| Vokativ | adsuefacturi |
adsuefacturae |
adsuefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adsuefactum |
adsuefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefacio |
|
| 2. Person Singular | adsuefacis |
|
| 3. Person Singular | adsuefacit |
|
| 1. Person Plural | adsuefacimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacitis |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefacior |
|
| 2. Person Singular | adsuefaceris adsuefacere |
|
| 3. Person Singular | adsuefacitur |
|
| 1. Person Plural | adsuefacimur |
|
| 2. Person Plural | adsuefacimini |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciam |
|
| 2. Person Singular | adsuefacias |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciat |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciamus |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciatis |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciar |
|
| 2. Person Singular | adsuefaciaris adsuefaciare |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciatur |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciamur |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciamini |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciebam |
|
| 2. Person Singular | adsuefaciebas |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciebat |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciebar |
|
| 2. Person Singular | adsuefaciebaris adsuefaciebare |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | adsuefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefacerem |
|
| 2. Person Singular | adsuefaceres |
|
| 3. Person Singular | adsuefaceret |
|
| 1. Person Plural | adsuefaceremus |
|
| 2. Person Plural | adsuefaceretis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefacerer |
|
| 2. Person Singular | adsuefacereris adsuefacerere |
|
| 3. Person Singular | adsuefaceretur |
|
| 1. Person Plural | adsuefaceremur |
|
| 2. Person Plural | adsuefaceremini |
|
| 3. Person Plural | adsuefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciam |
|
| 2. Person Singular | adsuefacies |
|
| 3. Person Singular | adsuefaciet |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciemus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacietis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefaciar |
|
| 2. Person Singular | adsuefacieris adsuefaciere |
|
| 3. Person Singular | adsuefacietur |
|
| 1. Person Plural | adsuefaciemur |
|
| 2. Person Plural | adsuefaciemini |
|
| 3. Person Plural | adsuefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefeci |
|
| 2. Person Singular | adsuefecisti |
|
| 3. Person Singular | adsuefecit |
|
| 1. Person Plural | adsuefecimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefecistis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecerunt adsuefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus sum |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus es |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus est |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti estis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefecerim |
|
| 2. Person Singular | adsuefeceris |
|
| 3. Person Singular | adsuefecerit |
|
| 1. Person Plural | adsuefecerimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefeceritis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus sim |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus sis |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus sit |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti simus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefeceram |
|
| 2. Person Singular | adsuefeceras |
|
| 3. Person Singular | adsuefecerat |
|
| 1. Person Plural | adsuefeceramus |
|
| 2. Person Plural | adsuefeceratis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus eram |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus eras |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus erat |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefecissem |
|
| 2. Person Singular | adsuefecisses |
|
| 3. Person Singular | adsuefecisset |
|
| 1. Person Plural | adsuefecissemus |
|
| 2. Person Plural | adsuefecissetis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus essem |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus esses |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus esset |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefecero |
|
| 2. Person Singular | adsuefeceris |
|
| 3. Person Singular | adsuefecerit |
|
| 1. Person Plural | adsuefecerimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefeceritis |
|
| 3. Person Plural | adsuefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuefactus ero |
|
| 2. Person Singular | adsuefactus eris |
|
| 3. Person Singular | adsuefactus erit |
|
| 1. Person Plural | adsuefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | adsuefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | adsuefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuefacere |
|
| Vorzeitigkeit | adsuefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | adsuefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuefaci adsuefacier |
|
| Vorzeitigkeit | adsuefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adsuefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adsueface adsuefac |
! |
| 2. Person Plural | adsuefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adsuefacito |
| 3. Person Singular | adsuefacito |
| 2. Person Plural | adsuefacitote |
| 3. Person Plural | adsuefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adsuefacere |
|
| Genitiv | adsuefaciendi adsuefaciundi |
|
| Dativ | adsuefaciendo adsuefaciundo |
|
| Akkusativ | adsuefaciendum adsuefaciundum |
|
| Ablativ | adsuefaciendo adsuefaciundo |
|
| Vokativ | adsuefaciende adsuefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuefaciendus adsuefaciundus |
adsuefacienda adsuefaciunda |
adsuefaciendum adsuefaciundum |
| Genitiv | adsuefaciendi adsuefaciundi |
adsuefaciendae adsuefaciundae |
adsuefaciendi adsuefaciundi |
| Dativ | adsuefaciendo adsuefaciundo |
adsuefaciendae adsuefaciundae |
adsuefaciendo adsuefaciundo |
| Akkusativ | adsuefaciendum adsuefaciundum |
adsuefaciendam adsuefaciundam |
adsuefaciendum adsuefaciundum |
| Ablativ | adsuefaciendo adsuefaciundo |
adsuefacienda adsuefaciunda |
adsuefaciendo adsuefaciundo |
| Vokativ | adsuefaciende adsuefaciunde |
adsuefacienda adsuefaciunda |
adsuefaciendum adsuefaciundum |
Plural
| Nominativ | adsuefaciendi adsuefaciundi |
adsuefaciendae adsuefaciundae |
adsuefacienda adsuefaciunda |
| Genitiv | adsuefaciendorum adsuefaciundorum |
adsuefaciendarum adsuefaciundarum |
adsuefaciendorum adsuefaciundorum |
| Dativ | adsuefaciendis adsuefaciundis |
adsuefaciendis adsuefaciundis |
adsuefaciendis adsuefaciundis |
| Akkusativ | adsuefaciendos adsuefaciundos |
adsuefaciendas adsuefaciundas |
adsuefacienda adsuefaciunda |
| Ablativ | adsuefaciendis adsuefaciundis |
adsuefaciendis adsuefaciundis |
adsuefaciendis adsuefaciundis |
| Vokativ | adsuefaciendi adsuefaciundi |
adsuefaciendae adsuefaciundae |
adsuefacienda adsuefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuefaciens |
adsuefaciens |
adsuefaciens |
| Genitiv | adsuefacientis |
adsuefacientis |
adsuefacientis |
| Dativ | adsuefacienti |
adsuefacienti |
adsuefacienti |
| Akkusativ | adsuefacientem |
adsuefacientem |
adsuefaciens |
| Ablativ | adsuefacienti adsuefaciente |
adsuefacienti adsuefaciente |
adsuefacienti adsuefaciente |
| Vokativ | adsuefaciens |
adsuefaciens |
adsuefaciens |
Plural
| Nominativ | adsuefacientes |
adsuefacientes |
adsuefacientia |
| Genitiv | adsuefacientium adsuefacientum |
adsuefacientium adsuefacientum |
adsuefacientium adsuefacientum |
| Dativ | adsuefacientibus |
adsuefacientibus |
adsuefacientibus |
| Akkusativ | adsuefacientes |
adsuefacientes |
adsuefacientia |
| Ablativ | adsuefacientibus |
adsuefacientibus |
adsuefacientibus |
| Vokativ | adsuefacientes |
adsuefacientes |
adsuefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuefactus |
adsuefacta |
adsuefactum |
| Genitiv | adsuefacti |
adsuefactae |
adsuefacti |
| Dativ | adsuefacto |
adsuefactae |
adsuefacto |
| Akkusativ | adsuefactum |
adsuefactam |
adsuefactum |
| Ablativ | adsuefacto |
adsuefacta |
adsuefacto |
| Vokativ | adsuefacte |
adsuefacta |
adsuefactum |
Plural
| Nominativ | adsuefacti |
adsuefactae |
adsuefacta |
| Genitiv | adsuefactorum |
adsuefactarum |
adsuefactorum |
| Dativ | adsuefactis |
adsuefactis |
adsuefactis |
| Akkusativ | adsuefactos |
adsuefactas |
adsuefacta |
| Ablativ | adsuefactis |
adsuefactis |
adsuefactis |
| Vokativ | adsuefacti |
adsuefactae |
adsuefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuefacturus |
adsuefactura |
adsuefacturum |
| Genitiv | adsuefacturi |
adsuefacturae |
adsuefacturi |
| Dativ | adsuefacturo |
adsuefacturae |
adsuefacturo |
| Akkusativ | adsuefacturum |
adsuefacturam |
adsuefacturum |
| Ablativ | adsuefacturo |
adsuefactura |
adsuefacturo |
| Vokativ | adsuefacture |
adsuefactura |
adsuefacturum |
Plural
| Nominativ | adsuefacturi |
adsuefacturae |
adsuefactura |
| Genitiv | adsuefacturorum |
adsuefacturarum |
adsuefacturorum |
| Dativ | adsuefacturis |
adsuefacturis |
adsuefacturis |
| Akkusativ | adsuefacturos |
adsuefacturas |
adsuefactura |
| Ablativ | adsuefacturis |
adsuefacturis |
adsuefacturis |
| Vokativ | adsuefacturi |
adsuefacturae |
adsuefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adsuefactum |
adsuefactu |