Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| adsuescere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | gewöhnen sich gewöhnen an vertraut machen vertraut werden mit |
| adsuescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst gewöhnt werden |
| adsuescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst gewöhnt |
| adsuescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | gewöhne dich; gewöhn dich gewöhne; gewöhn |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuesco |
ich gewöhne mich |
| 2. Person Singular | adsuescis |
du gewöhnst dich |
| 3. Person Singular | adsuescit |
er/sie/es gewöhnt sich |
| 1. Person Plural | adsuescimus |
wir gewöhnen uns |
| 2. Person Plural | adsuescitis |
ihr gewöhnt euch |
| 3. Person Plural | adsuescunt |
sie gewöhnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescor |
|
| 2. Person Singular | adsuesceris adsuescere |
|
| 3. Person Singular | adsuescitur |
|
| 1. Person Plural | adsuescimur |
|
| 2. Person Plural | adsuescimini |
|
| 3. Person Plural | adsuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescam |
ich gewöhne mich |
| 2. Person Singular | adsuescas |
du gewöhnest dich |
| 3. Person Singular | adsuescat |
er/sie/es gewöhne sich |
| 1. Person Plural | adsuescamus |
wir gewöhnen uns |
| 2. Person Plural | adsuescatis |
ihr gewöhnet euch |
| 3. Person Plural | adsuescant |
sie gewöhnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescar |
|
| 2. Person Singular | adsuescaris adsuescare |
|
| 3. Person Singular | adsuescatur |
|
| 1. Person Plural | adsuescamur |
|
| 2. Person Plural | adsuescamini |
|
| 3. Person Plural | adsuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescebam |
ich gewöhnte mich |
| 2. Person Singular | adsuescebas |
du gewöhntest dich |
| 3. Person Singular | adsuescebat |
er/sie/es gewöhnte sich |
| 1. Person Plural | adsuescebamus |
wir gewöhnten uns |
| 2. Person Plural | adsuescebatis |
ihr gewöhntet euch |
| 3. Person Plural | adsuescebant |
sie gewöhnten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescebar |
|
| 2. Person Singular | adsuescebaris adsuescebare |
|
| 3. Person Singular | adsuescebatur |
|
| 1. Person Plural | adsuescebamur |
|
| 2. Person Plural | adsuescebamini |
|
| 3. Person Plural | adsuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescerem |
ich gewöhnte mich |
| 2. Person Singular | adsuesceres |
du gewöhntest dich |
| 3. Person Singular | adsuesceret |
er/sie/es gewöhnte sich |
| 1. Person Plural | adsuesceremus |
wir gewöhnten uns |
| 2. Person Plural | adsuesceretis |
ihr gewöhntet euch |
| 3. Person Plural | adsuescerent |
sie gewöhnten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescerer |
|
| 2. Person Singular | adsuescereris adsuescerere |
|
| 3. Person Singular | adsuesceretur |
|
| 1. Person Plural | adsuesceremur |
|
| 2. Person Plural | adsuesceremini |
|
| 3. Person Plural | adsuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescam |
ich werde mich gewöhnen |
| 2. Person Singular | adsuesces |
du wirst dich gewöhnen |
| 3. Person Singular | adsuescet |
er/sie/es wird sich gewöhnen |
| 1. Person Plural | adsuescemus |
wir werden uns gewöhnen |
| 2. Person Plural | adsuescetis |
ihr werdet euch gewöhnen |
| 3. Person Plural | adsuescent |
sie werden sich gewöhnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescar |
|
| 2. Person Singular | adsuesceris adsuescere |
|
| 3. Person Singular | adsuescetur |
|
| 1. Person Plural | adsuescemur |
|
| 2. Person Plural | adsuescemini |
|
| 3. Person Plural | adsuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevi |
ich habe mich gewöhnt |
| 2. Person Singular | adsuevisti |
du hast dich gewöhnt |
| 3. Person Singular | adsuevit |
er/sie/es hat sich gewöhnt |
| 1. Person Plural | adsuevimus |
wir haben uns gewöhnt |
| 2. Person Plural | adsuevistis |
ihr habt euch gewöhnt |
| 3. Person Plural | adsueverunt adsuevere |
sie haben sich gewöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus sum |
|
| 2. Person Singular | adsuetus es |
|
| 3. Person Singular | adsuetus est |
|
| 1. Person Plural | adsueti sumus |
|
| 2. Person Plural | adsueti estis |
|
| 3. Person Plural | adsueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsueverim |
ich habe mich gewöhnt |
| 2. Person Singular | adsueveris |
du habest dich gewöhnt |
| 3. Person Singular | adsueverit |
er/sie/es habe sich gewöhnt |
| 1. Person Plural | adsueverimus |
wir haben uns gewöhnt |
| 2. Person Plural | adsueveritis |
ihr habet euch gewöhnt |
| 3. Person Plural | adsueverint |
sie haben sich gewöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus sim |
|
| 2. Person Singular | adsuetus sis |
|
| 3. Person Singular | adsuetus sit |
|
| 1. Person Plural | adsueti simus |
|
| 2. Person Plural | adsueti sitis |
|
| 3. Person Plural | adsueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsueveram |
ich hatte mich gewöhnt |
| 2. Person Singular | adsueveras |
du hattest dich gewöhnt |
| 3. Person Singular | adsueverat |
er/sie/es hatte sich gewöhnt |
| 1. Person Plural | adsueveramus |
wir hatten uns gewöhnt |
| 2. Person Plural | adsueveratis |
ihr hattet euch gewöhnt |
| 3. Person Plural | adsueverant |
sie hatten sich gewöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus eram |
|
| 2. Person Singular | adsuetus eras |
|
| 3. Person Singular | adsuetus erat |
|
| 1. Person Plural | adsueti eramus |
|
| 2. Person Plural | adsueti eratis |
|
| 3. Person Plural | adsueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevissem |
ich hätte mich gewöhnt |
| 2. Person Singular | adsuevisses |
du hättest dich gewöhnt |
| 3. Person Singular | adsuevisset |
er/sie/es hätte sich gewöhnt |
| 1. Person Plural | adsuevissemus |
wir hätten uns gewöhnt |
| 2. Person Plural | adsuevissetis |
ihr hättet euch gewöhnt |
| 3. Person Plural | adsuevissent |
sie hätten sich gewöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus essem |
|
| 2. Person Singular | adsuetus esses |
|
| 3. Person Singular | adsuetus esset |
|
| 1. Person Plural | adsueti essemus |
|
| 2. Person Plural | adsueti essetis |
|
| 3. Person Plural | adsueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevero |
ich werde mich gewöhnt haben |
| 2. Person Singular | adsueveris |
du wirst dich gewöhnt haben |
| 3. Person Singular | adsueverit |
er/sie/es wird sich gewöhnt haben |
| 1. Person Plural | adsueverimus |
wir werden uns gewöhnt haben |
| 2. Person Plural | adsueveritis |
ihr werdet euch gewöhnt haben |
| 3. Person Plural | adsueverint |
sie werden sich gewöhnt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus ero |
|
| 2. Person Singular | adsuetus eris |
|
| 3. Person Singular | adsuetus erit |
|
| 1. Person Plural | adsueti erimus |
|
| 2. Person Plural | adsueti eritis |
|
| 3. Person Plural | adsueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuescere |
sich gewöhnen |
| Vorzeitigkeit | adsuevisse |
sich gewöhnt haben |
| Nachzeitigkeit | adsueturum esse |
sich gewöhnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuesci adsuescier |
|
| Vorzeitigkeit | adsuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adsuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adsuesce |
gewöhne dich; gewöhn dich! |
| 2. Person Plural | adsuescite |
gewöhnt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adsuescito |
| 3. Person Singular | adsuescito |
| 2. Person Plural | adsuescitote |
| 3. Person Plural | adsuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adsuescere |
das Sich gewöhnen |
| Genitiv | adsuescendi adsuescundi |
des Sich gewöhnens |
| Dativ | adsuescendo adsuescundo |
dem Sich gewöhnen |
| Akkusativ | adsuescendum adsuescundum |
das Sich gewöhnen |
| Ablativ | adsuescendo adsuescundo |
durch das Sich gewöhnen |
| Vokativ | adsuescende adsuescunde |
Sich gewöhnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuescendus adsuescundus |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendum adsuescundum |
| Genitiv | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescendi adsuescundi |
| Dativ | adsuescendo adsuescundo |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescendo adsuescundo |
| Akkusativ | adsuescendum adsuescundum |
adsuescendam adsuescundam |
adsuescendum adsuescundum |
| Ablativ | adsuescendo adsuescundo |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendo adsuescundo |
| Vokativ | adsuescende adsuescunde |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendum adsuescundum |
Plural
| Nominativ | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescenda adsuescunda |
| Genitiv | adsuescendorum adsuescundorum |
adsuescendarum adsuescundarum |
adsuescendorum adsuescundorum |
| Dativ | adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
| Akkusativ | adsuescendos adsuescundos |
adsuescendas adsuescundas |
adsuescenda adsuescunda |
| Ablativ | adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
| Vokativ | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescenda adsuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuescens |
adsuescens |
adsuescens |
| Genitiv | adsuescentis |
adsuescentis |
adsuescentis |
| Dativ | adsuescenti |
adsuescenti |
adsuescenti |
| Akkusativ | adsuescentem |
adsuescentem |
adsuescens |
| Ablativ | adsuescenti adsuescente |
adsuescenti adsuescente |
adsuescenti adsuescente |
| Vokativ | adsuescens |
adsuescens |
adsuescens |
Plural
| Nominativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
| Genitiv | adsuescentium adsuescentum |
adsuescentium adsuescentum |
adsuescentium adsuescentum |
| Dativ | adsuescentibus |
adsuescentibus |
adsuescentibus |
| Akkusativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
| Ablativ | adsuescentibus |
adsuescentibus |
adsuescentibus |
| Vokativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuetus |
adsueta |
adsuetum |
| Genitiv | adsueti |
adsuetae |
adsueti |
| Dativ | adsueto |
adsuetae |
adsueto |
| Akkusativ | adsuetum |
adsuetam |
adsuetum |
| Ablativ | adsueto |
adsueta |
adsueto |
| Vokativ | adsuete |
adsueta |
adsuetum |
Plural
| Nominativ | adsueti |
adsuetae |
adsueta |
| Genitiv | adsuetorum |
adsuetarum |
adsuetorum |
| Dativ | adsuetis |
adsuetis |
adsuetis |
| Akkusativ | adsuetos |
adsuetas |
adsueta |
| Ablativ | adsuetis |
adsuetis |
adsuetis |
| Vokativ | adsueti |
adsuetae |
adsueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsueturus |
adsuetura |
adsueturum |
| Genitiv | adsueturi |
adsueturae |
adsueturi |
| Dativ | adsueturo |
adsueturae |
adsueturo |
| Akkusativ | adsueturum |
adsueturam |
adsueturum |
| Ablativ | adsueturo |
adsuetura |
adsueturo |
| Vokativ | adsueture |
adsuetura |
adsueturum |
Plural
| Nominativ | adsueturi |
adsueturae |
adsuetura |
| Genitiv | adsueturorum |
adsueturarum |
adsueturorum |
| Dativ | adsueturis |
adsueturis |
adsueturis |
| Akkusativ | adsueturos |
adsueturas |
adsuetura |
| Ablativ | adsueturis |
adsueturis |
adsueturis |
| Vokativ | adsueturi |
adsueturae |
adsuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adsuetum |
adsuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuesco |
|
| 2. Person Singular | adsuescis |
|
| 3. Person Singular | adsuescit |
|
| 1. Person Plural | adsuescimus |
|
| 2. Person Plural | adsuescitis |
|
| 3. Person Plural | adsuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescor |
|
| 2. Person Singular | adsuesceris adsuescere |
|
| 3. Person Singular | adsuescitur |
|
| 1. Person Plural | adsuescimur |
|
| 2. Person Plural | adsuescimini |
|
| 3. Person Plural | adsuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescam |
|
| 2. Person Singular | adsuescas |
|
| 3. Person Singular | adsuescat |
|
| 1. Person Plural | adsuescamus |
|
| 2. Person Plural | adsuescatis |
|
| 3. Person Plural | adsuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescar |
|
| 2. Person Singular | adsuescaris adsuescare |
|
| 3. Person Singular | adsuescatur |
|
| 1. Person Plural | adsuescamur |
|
| 2. Person Plural | adsuescamini |
|
| 3. Person Plural | adsuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescebam |
|
| 2. Person Singular | adsuescebas |
|
| 3. Person Singular | adsuescebat |
|
| 1. Person Plural | adsuescebamus |
|
| 2. Person Plural | adsuescebatis |
|
| 3. Person Plural | adsuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescebar |
|
| 2. Person Singular | adsuescebaris adsuescebare |
|
| 3. Person Singular | adsuescebatur |
|
| 1. Person Plural | adsuescebamur |
|
| 2. Person Plural | adsuescebamini |
|
| 3. Person Plural | adsuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescerem |
|
| 2. Person Singular | adsuesceres |
|
| 3. Person Singular | adsuesceret |
|
| 1. Person Plural | adsuesceremus |
|
| 2. Person Plural | adsuesceretis |
|
| 3. Person Plural | adsuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescerer |
|
| 2. Person Singular | adsuescereris adsuescerere |
|
| 3. Person Singular | adsuesceretur |
|
| 1. Person Plural | adsuesceremur |
|
| 2. Person Plural | adsuesceremini |
|
| 3. Person Plural | adsuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescam |
|
| 2. Person Singular | adsuesces |
|
| 3. Person Singular | adsuescet |
|
| 1. Person Plural | adsuescemus |
|
| 2. Person Plural | adsuescetis |
|
| 3. Person Plural | adsuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescar |
|
| 2. Person Singular | adsuesceris adsuescere |
|
| 3. Person Singular | adsuescetur |
|
| 1. Person Plural | adsuescemur |
|
| 2. Person Plural | adsuescemini |
|
| 3. Person Plural | adsuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevi |
|
| 2. Person Singular | adsuevisti |
|
| 3. Person Singular | adsuevit |
|
| 1. Person Plural | adsuevimus |
|
| 2. Person Plural | adsuevistis |
|
| 3. Person Plural | adsueverunt adsuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus sum |
|
| 2. Person Singular | adsuetus es |
|
| 3. Person Singular | adsuetus est |
|
| 1. Person Plural | adsueti sumus |
|
| 2. Person Plural | adsueti estis |
|
| 3. Person Plural | adsueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsueverim |
|
| 2. Person Singular | adsueveris |
|
| 3. Person Singular | adsueverit |
|
| 1. Person Plural | adsueverimus |
|
| 2. Person Plural | adsueveritis |
|
| 3. Person Plural | adsueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus sim |
|
| 2. Person Singular | adsuetus sis |
|
| 3. Person Singular | adsuetus sit |
|
| 1. Person Plural | adsueti simus |
|
| 2. Person Plural | adsueti sitis |
|
| 3. Person Plural | adsueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsueveram |
|
| 2. Person Singular | adsueveras |
|
| 3. Person Singular | adsueverat |
|
| 1. Person Plural | adsueveramus |
|
| 2. Person Plural | adsueveratis |
|
| 3. Person Plural | adsueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus eram |
|
| 2. Person Singular | adsuetus eras |
|
| 3. Person Singular | adsuetus erat |
|
| 1. Person Plural | adsueti eramus |
|
| 2. Person Plural | adsueti eratis |
|
| 3. Person Plural | adsueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevissem |
|
| 2. Person Singular | adsuevisses |
|
| 3. Person Singular | adsuevisset |
|
| 1. Person Plural | adsuevissemus |
|
| 2. Person Plural | adsuevissetis |
|
| 3. Person Plural | adsuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus essem |
|
| 2. Person Singular | adsuetus esses |
|
| 3. Person Singular | adsuetus esset |
|
| 1. Person Plural | adsueti essemus |
|
| 2. Person Plural | adsueti essetis |
|
| 3. Person Plural | adsueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevero |
|
| 2. Person Singular | adsueveris |
|
| 3. Person Singular | adsueverit |
|
| 1. Person Plural | adsueverimus |
|
| 2. Person Plural | adsueveritis |
|
| 3. Person Plural | adsueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus ero |
|
| 2. Person Singular | adsuetus eris |
|
| 3. Person Singular | adsuetus erit |
|
| 1. Person Plural | adsueti erimus |
|
| 2. Person Plural | adsueti eritis |
|
| 3. Person Plural | adsueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuescere |
|
| Vorzeitigkeit | adsuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | adsueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuesci adsuescier |
|
| Vorzeitigkeit | adsuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adsuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adsuesce |
! |
| 2. Person Plural | adsuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adsuescito |
| 3. Person Singular | adsuescito |
| 2. Person Plural | adsuescitote |
| 3. Person Plural | adsuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adsuescere |
|
| Genitiv | adsuescendi adsuescundi |
|
| Dativ | adsuescendo adsuescundo |
|
| Akkusativ | adsuescendum adsuescundum |
|
| Ablativ | adsuescendo adsuescundo |
|
| Vokativ | adsuescende adsuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuescendus adsuescundus |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendum adsuescundum |
| Genitiv | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescendi adsuescundi |
| Dativ | adsuescendo adsuescundo |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescendo adsuescundo |
| Akkusativ | adsuescendum adsuescundum |
adsuescendam adsuescundam |
adsuescendum adsuescundum |
| Ablativ | adsuescendo adsuescundo |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendo adsuescundo |
| Vokativ | adsuescende adsuescunde |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendum adsuescundum |
Plural
| Nominativ | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescenda adsuescunda |
| Genitiv | adsuescendorum adsuescundorum |
adsuescendarum adsuescundarum |
adsuescendorum adsuescundorum |
| Dativ | adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
| Akkusativ | adsuescendos adsuescundos |
adsuescendas adsuescundas |
adsuescenda adsuescunda |
| Ablativ | adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
| Vokativ | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescenda adsuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuescens |
adsuescens |
adsuescens |
| Genitiv | adsuescentis |
adsuescentis |
adsuescentis |
| Dativ | adsuescenti |
adsuescenti |
adsuescenti |
| Akkusativ | adsuescentem |
adsuescentem |
adsuescens |
| Ablativ | adsuescenti adsuescente |
adsuescenti adsuescente |
adsuescenti adsuescente |
| Vokativ | adsuescens |
adsuescens |
adsuescens |
Plural
| Nominativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
| Genitiv | adsuescentium adsuescentum |
adsuescentium adsuescentum |
adsuescentium adsuescentum |
| Dativ | adsuescentibus |
adsuescentibus |
adsuescentibus |
| Akkusativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
| Ablativ | adsuescentibus |
adsuescentibus |
adsuescentibus |
| Vokativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuetus |
adsueta |
adsuetum |
| Genitiv | adsueti |
adsuetae |
adsueti |
| Dativ | adsueto |
adsuetae |
adsueto |
| Akkusativ | adsuetum |
adsuetam |
adsuetum |
| Ablativ | adsueto |
adsueta |
adsueto |
| Vokativ | adsuete |
adsueta |
adsuetum |
Plural
| Nominativ | adsueti |
adsuetae |
adsueta |
| Genitiv | adsuetorum |
adsuetarum |
adsuetorum |
| Dativ | adsuetis |
adsuetis |
adsuetis |
| Akkusativ | adsuetos |
adsuetas |
adsueta |
| Ablativ | adsuetis |
adsuetis |
adsuetis |
| Vokativ | adsueti |
adsuetae |
adsueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsueturus |
adsuetura |
adsueturum |
| Genitiv | adsueturi |
adsueturae |
adsueturi |
| Dativ | adsueturo |
adsueturae |
adsueturo |
| Akkusativ | adsueturum |
adsueturam |
adsueturum |
| Ablativ | adsueturo |
adsuetura |
adsueturo |
| Vokativ | adsueture |
adsuetura |
adsueturum |
Plural
| Nominativ | adsueturi |
adsueturae |
adsuetura |
| Genitiv | adsueturorum |
adsueturarum |
adsueturorum |
| Dativ | adsueturis |
adsueturis |
adsueturis |
| Akkusativ | adsueturos |
adsueturas |
adsuetura |
| Ablativ | adsueturis |
adsueturis |
adsueturis |
| Vokativ | adsueturi |
adsueturae |
adsuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adsuetum |
adsuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuesco |
|
| 2. Person Singular | adsuescis |
|
| 3. Person Singular | adsuescit |
|
| 1. Person Plural | adsuescimus |
|
| 2. Person Plural | adsuescitis |
|
| 3. Person Plural | adsuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescor |
|
| 2. Person Singular | adsuesceris adsuescere |
|
| 3. Person Singular | adsuescitur |
|
| 1. Person Plural | adsuescimur |
|
| 2. Person Plural | adsuescimini |
|
| 3. Person Plural | adsuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescam |
|
| 2. Person Singular | adsuescas |
|
| 3. Person Singular | adsuescat |
|
| 1. Person Plural | adsuescamus |
|
| 2. Person Plural | adsuescatis |
|
| 3. Person Plural | adsuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescar |
|
| 2. Person Singular | adsuescaris adsuescare |
|
| 3. Person Singular | adsuescatur |
|
| 1. Person Plural | adsuescamur |
|
| 2. Person Plural | adsuescamini |
|
| 3. Person Plural | adsuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescebam |
|
| 2. Person Singular | adsuescebas |
|
| 3. Person Singular | adsuescebat |
|
| 1. Person Plural | adsuescebamus |
|
| 2. Person Plural | adsuescebatis |
|
| 3. Person Plural | adsuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescebar |
|
| 2. Person Singular | adsuescebaris adsuescebare |
|
| 3. Person Singular | adsuescebatur |
|
| 1. Person Plural | adsuescebamur |
|
| 2. Person Plural | adsuescebamini |
|
| 3. Person Plural | adsuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescerem |
|
| 2. Person Singular | adsuesceres |
|
| 3. Person Singular | adsuesceret |
|
| 1. Person Plural | adsuesceremus |
|
| 2. Person Plural | adsuesceretis |
|
| 3. Person Plural | adsuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescerer |
|
| 2. Person Singular | adsuescereris adsuescerere |
|
| 3. Person Singular | adsuesceretur |
|
| 1. Person Plural | adsuesceremur |
|
| 2. Person Plural | adsuesceremini |
|
| 3. Person Plural | adsuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescam |
|
| 2. Person Singular | adsuesces |
|
| 3. Person Singular | adsuescet |
|
| 1. Person Plural | adsuescemus |
|
| 2. Person Plural | adsuescetis |
|
| 3. Person Plural | adsuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescar |
|
| 2. Person Singular | adsuesceris adsuescere |
|
| 3. Person Singular | adsuescetur |
|
| 1. Person Plural | adsuescemur |
|
| 2. Person Plural | adsuescemini |
|
| 3. Person Plural | adsuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevi |
|
| 2. Person Singular | adsuevisti |
|
| 3. Person Singular | adsuevit |
|
| 1. Person Plural | adsuevimus |
|
| 2. Person Plural | adsuevistis |
|
| 3. Person Plural | adsueverunt adsuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus sum |
|
| 2. Person Singular | adsuetus es |
|
| 3. Person Singular | adsuetus est |
|
| 1. Person Plural | adsueti sumus |
|
| 2. Person Plural | adsueti estis |
|
| 3. Person Plural | adsueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsueverim |
|
| 2. Person Singular | adsueveris |
|
| 3. Person Singular | adsueverit |
|
| 1. Person Plural | adsueverimus |
|
| 2. Person Plural | adsueveritis |
|
| 3. Person Plural | adsueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus sim |
|
| 2. Person Singular | adsuetus sis |
|
| 3. Person Singular | adsuetus sit |
|
| 1. Person Plural | adsueti simus |
|
| 2. Person Plural | adsueti sitis |
|
| 3. Person Plural | adsueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsueveram |
|
| 2. Person Singular | adsueveras |
|
| 3. Person Singular | adsueverat |
|
| 1. Person Plural | adsueveramus |
|
| 2. Person Plural | adsueveratis |
|
| 3. Person Plural | adsueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus eram |
|
| 2. Person Singular | adsuetus eras |
|
| 3. Person Singular | adsuetus erat |
|
| 1. Person Plural | adsueti eramus |
|
| 2. Person Plural | adsueti eratis |
|
| 3. Person Plural | adsueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevissem |
|
| 2. Person Singular | adsuevisses |
|
| 3. Person Singular | adsuevisset |
|
| 1. Person Plural | adsuevissemus |
|
| 2. Person Plural | adsuevissetis |
|
| 3. Person Plural | adsuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus essem |
|
| 2. Person Singular | adsuetus esses |
|
| 3. Person Singular | adsuetus esset |
|
| 1. Person Plural | adsueti essemus |
|
| 2. Person Plural | adsueti essetis |
|
| 3. Person Plural | adsueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevero |
|
| 2. Person Singular | adsueveris |
|
| 3. Person Singular | adsueverit |
|
| 1. Person Plural | adsueverimus |
|
| 2. Person Plural | adsueveritis |
|
| 3. Person Plural | adsueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus ero |
|
| 2. Person Singular | adsuetus eris |
|
| 3. Person Singular | adsuetus erit |
|
| 1. Person Plural | adsueti erimus |
|
| 2. Person Plural | adsueti eritis |
|
| 3. Person Plural | adsueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuescere |
|
| Vorzeitigkeit | adsuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | adsueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuesci adsuescier |
|
| Vorzeitigkeit | adsuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adsuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adsuesce |
! |
| 2. Person Plural | adsuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adsuescito |
| 3. Person Singular | adsuescito |
| 2. Person Plural | adsuescitote |
| 3. Person Plural | adsuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adsuescere |
|
| Genitiv | adsuescendi adsuescundi |
|
| Dativ | adsuescendo adsuescundo |
|
| Akkusativ | adsuescendum adsuescundum |
|
| Ablativ | adsuescendo adsuescundo |
|
| Vokativ | adsuescende adsuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuescendus adsuescundus |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendum adsuescundum |
| Genitiv | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescendi adsuescundi |
| Dativ | adsuescendo adsuescundo |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescendo adsuescundo |
| Akkusativ | adsuescendum adsuescundum |
adsuescendam adsuescundam |
adsuescendum adsuescundum |
| Ablativ | adsuescendo adsuescundo |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendo adsuescundo |
| Vokativ | adsuescende adsuescunde |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendum adsuescundum |
Plural
| Nominativ | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescenda adsuescunda |
| Genitiv | adsuescendorum adsuescundorum |
adsuescendarum adsuescundarum |
adsuescendorum adsuescundorum |
| Dativ | adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
| Akkusativ | adsuescendos adsuescundos |
adsuescendas adsuescundas |
adsuescenda adsuescunda |
| Ablativ | adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
| Vokativ | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescenda adsuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuescens |
adsuescens |
adsuescens |
| Genitiv | adsuescentis |
adsuescentis |
adsuescentis |
| Dativ | adsuescenti |
adsuescenti |
adsuescenti |
| Akkusativ | adsuescentem |
adsuescentem |
adsuescens |
| Ablativ | adsuescenti adsuescente |
adsuescenti adsuescente |
adsuescenti adsuescente |
| Vokativ | adsuescens |
adsuescens |
adsuescens |
Plural
| Nominativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
| Genitiv | adsuescentium adsuescentum |
adsuescentium adsuescentum |
adsuescentium adsuescentum |
| Dativ | adsuescentibus |
adsuescentibus |
adsuescentibus |
| Akkusativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
| Ablativ | adsuescentibus |
adsuescentibus |
adsuescentibus |
| Vokativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuetus |
adsueta |
adsuetum |
| Genitiv | adsueti |
adsuetae |
adsueti |
| Dativ | adsueto |
adsuetae |
adsueto |
| Akkusativ | adsuetum |
adsuetam |
adsuetum |
| Ablativ | adsueto |
adsueta |
adsueto |
| Vokativ | adsuete |
adsueta |
adsuetum |
Plural
| Nominativ | adsueti |
adsuetae |
adsueta |
| Genitiv | adsuetorum |
adsuetarum |
adsuetorum |
| Dativ | adsuetis |
adsuetis |
adsuetis |
| Akkusativ | adsuetos |
adsuetas |
adsueta |
| Ablativ | adsuetis |
adsuetis |
adsuetis |
| Vokativ | adsueti |
adsuetae |
adsueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsueturus |
adsuetura |
adsueturum |
| Genitiv | adsueturi |
adsueturae |
adsueturi |
| Dativ | adsueturo |
adsueturae |
adsueturo |
| Akkusativ | adsueturum |
adsueturam |
adsueturum |
| Ablativ | adsueturo |
adsuetura |
adsueturo |
| Vokativ | adsueture |
adsuetura |
adsueturum |
Plural
| Nominativ | adsueturi |
adsueturae |
adsuetura |
| Genitiv | adsueturorum |
adsueturarum |
adsueturorum |
| Dativ | adsueturis |
adsueturis |
adsueturis |
| Akkusativ | adsueturos |
adsueturas |
adsuetura |
| Ablativ | adsueturis |
adsueturis |
adsueturis |
| Vokativ | adsueturi |
adsueturae |
adsuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adsuetum |
adsuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuesco |
|
| 2. Person Singular | adsuescis |
|
| 3. Person Singular | adsuescit |
|
| 1. Person Plural | adsuescimus |
|
| 2. Person Plural | adsuescitis |
|
| 3. Person Plural | adsuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescor |
|
| 2. Person Singular | adsuesceris adsuescere |
|
| 3. Person Singular | adsuescitur |
|
| 1. Person Plural | adsuescimur |
|
| 2. Person Plural | adsuescimini |
|
| 3. Person Plural | adsuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescam |
|
| 2. Person Singular | adsuescas |
|
| 3. Person Singular | adsuescat |
|
| 1. Person Plural | adsuescamus |
|
| 2. Person Plural | adsuescatis |
|
| 3. Person Plural | adsuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescar |
|
| 2. Person Singular | adsuescaris adsuescare |
|
| 3. Person Singular | adsuescatur |
|
| 1. Person Plural | adsuescamur |
|
| 2. Person Plural | adsuescamini |
|
| 3. Person Plural | adsuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescebam |
|
| 2. Person Singular | adsuescebas |
|
| 3. Person Singular | adsuescebat |
|
| 1. Person Plural | adsuescebamus |
|
| 2. Person Plural | adsuescebatis |
|
| 3. Person Plural | adsuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescebar |
|
| 2. Person Singular | adsuescebaris adsuescebare |
|
| 3. Person Singular | adsuescebatur |
|
| 1. Person Plural | adsuescebamur |
|
| 2. Person Plural | adsuescebamini |
|
| 3. Person Plural | adsuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescerem |
|
| 2. Person Singular | adsuesceres |
|
| 3. Person Singular | adsuesceret |
|
| 1. Person Plural | adsuesceremus |
|
| 2. Person Plural | adsuesceretis |
|
| 3. Person Plural | adsuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescerer |
|
| 2. Person Singular | adsuescereris adsuescerere |
|
| 3. Person Singular | adsuesceretur |
|
| 1. Person Plural | adsuesceremur |
|
| 2. Person Plural | adsuesceremini |
|
| 3. Person Plural | adsuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescam |
|
| 2. Person Singular | adsuesces |
|
| 3. Person Singular | adsuescet |
|
| 1. Person Plural | adsuescemus |
|
| 2. Person Plural | adsuescetis |
|
| 3. Person Plural | adsuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuescar |
|
| 2. Person Singular | adsuesceris adsuescere |
|
| 3. Person Singular | adsuescetur |
|
| 1. Person Plural | adsuescemur |
|
| 2. Person Plural | adsuescemini |
|
| 3. Person Plural | adsuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevi |
|
| 2. Person Singular | adsuevisti |
|
| 3. Person Singular | adsuevit |
|
| 1. Person Plural | adsuevimus |
|
| 2. Person Plural | adsuevistis |
|
| 3. Person Plural | adsueverunt adsuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus sum |
|
| 2. Person Singular | adsuetus es |
|
| 3. Person Singular | adsuetus est |
|
| 1. Person Plural | adsueti sumus |
|
| 2. Person Plural | adsueti estis |
|
| 3. Person Plural | adsueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsueverim |
|
| 2. Person Singular | adsueveris |
|
| 3. Person Singular | adsueverit |
|
| 1. Person Plural | adsueverimus |
|
| 2. Person Plural | adsueveritis |
|
| 3. Person Plural | adsueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus sim |
|
| 2. Person Singular | adsuetus sis |
|
| 3. Person Singular | adsuetus sit |
|
| 1. Person Plural | adsueti simus |
|
| 2. Person Plural | adsueti sitis |
|
| 3. Person Plural | adsueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsueveram |
|
| 2. Person Singular | adsueveras |
|
| 3. Person Singular | adsueverat |
|
| 1. Person Plural | adsueveramus |
|
| 2. Person Plural | adsueveratis |
|
| 3. Person Plural | adsueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus eram |
|
| 2. Person Singular | adsuetus eras |
|
| 3. Person Singular | adsuetus erat |
|
| 1. Person Plural | adsueti eramus |
|
| 2. Person Plural | adsueti eratis |
|
| 3. Person Plural | adsueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevissem |
|
| 2. Person Singular | adsuevisses |
|
| 3. Person Singular | adsuevisset |
|
| 1. Person Plural | adsuevissemus |
|
| 2. Person Plural | adsuevissetis |
|
| 3. Person Plural | adsuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus essem |
|
| 2. Person Singular | adsuetus esses |
|
| 3. Person Singular | adsuetus esset |
|
| 1. Person Plural | adsueti essemus |
|
| 2. Person Plural | adsueti essetis |
|
| 3. Person Plural | adsueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adsuevero |
|
| 2. Person Singular | adsueveris |
|
| 3. Person Singular | adsueverit |
|
| 1. Person Plural | adsueverimus |
|
| 2. Person Plural | adsueveritis |
|
| 3. Person Plural | adsueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adsuetus ero |
|
| 2. Person Singular | adsuetus eris |
|
| 3. Person Singular | adsuetus erit |
|
| 1. Person Plural | adsueti erimus |
|
| 2. Person Plural | adsueti eritis |
|
| 3. Person Plural | adsueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuescere |
|
| Vorzeitigkeit | adsuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | adsueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adsuesci adsuescier |
|
| Vorzeitigkeit | adsuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adsuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adsuesce |
! |
| 2. Person Plural | adsuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adsuescito |
| 3. Person Singular | adsuescito |
| 2. Person Plural | adsuescitote |
| 3. Person Plural | adsuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adsuescere |
|
| Genitiv | adsuescendi adsuescundi |
|
| Dativ | adsuescendo adsuescundo |
|
| Akkusativ | adsuescendum adsuescundum |
|
| Ablativ | adsuescendo adsuescundo |
|
| Vokativ | adsuescende adsuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuescendus adsuescundus |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendum adsuescundum |
| Genitiv | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescendi adsuescundi |
| Dativ | adsuescendo adsuescundo |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescendo adsuescundo |
| Akkusativ | adsuescendum adsuescundum |
adsuescendam adsuescundam |
adsuescendum adsuescundum |
| Ablativ | adsuescendo adsuescundo |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendo adsuescundo |
| Vokativ | adsuescende adsuescunde |
adsuescenda adsuescunda |
adsuescendum adsuescundum |
Plural
| Nominativ | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescenda adsuescunda |
| Genitiv | adsuescendorum adsuescundorum |
adsuescendarum adsuescundarum |
adsuescendorum adsuescundorum |
| Dativ | adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
| Akkusativ | adsuescendos adsuescundos |
adsuescendas adsuescundas |
adsuescenda adsuescunda |
| Ablativ | adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
adsuescendis adsuescundis |
| Vokativ | adsuescendi adsuescundi |
adsuescendae adsuescundae |
adsuescenda adsuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuescens |
adsuescens |
adsuescens |
| Genitiv | adsuescentis |
adsuescentis |
adsuescentis |
| Dativ | adsuescenti |
adsuescenti |
adsuescenti |
| Akkusativ | adsuescentem |
adsuescentem |
adsuescens |
| Ablativ | adsuescenti adsuescente |
adsuescenti adsuescente |
adsuescenti adsuescente |
| Vokativ | adsuescens |
adsuescens |
adsuescens |
Plural
| Nominativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
| Genitiv | adsuescentium adsuescentum |
adsuescentium adsuescentum |
adsuescentium adsuescentum |
| Dativ | adsuescentibus |
adsuescentibus |
adsuescentibus |
| Akkusativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
| Ablativ | adsuescentibus |
adsuescentibus |
adsuescentibus |
| Vokativ | adsuescentes |
adsuescentes |
adsuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsuetus |
adsueta |
adsuetum |
| Genitiv | adsueti |
adsuetae |
adsueti |
| Dativ | adsueto |
adsuetae |
adsueto |
| Akkusativ | adsuetum |
adsuetam |
adsuetum |
| Ablativ | adsueto |
adsueta |
adsueto |
| Vokativ | adsuete |
adsueta |
adsuetum |
Plural
| Nominativ | adsueti |
adsuetae |
adsueta |
| Genitiv | adsuetorum |
adsuetarum |
adsuetorum |
| Dativ | adsuetis |
adsuetis |
adsuetis |
| Akkusativ | adsuetos |
adsuetas |
adsueta |
| Ablativ | adsuetis |
adsuetis |
adsuetis |
| Vokativ | adsueti |
adsuetae |
adsueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adsueturus |
adsuetura |
adsueturum |
| Genitiv | adsueturi |
adsueturae |
adsueturi |
| Dativ | adsueturo |
adsueturae |
adsueturo |
| Akkusativ | adsueturum |
adsueturam |
adsueturum |
| Ablativ | adsueturo |
adsuetura |
adsueturo |
| Vokativ | adsueture |
adsuetura |
adsueturum |
Plural
| Nominativ | adsueturi |
adsueturae |
adsuetura |
| Genitiv | adsueturorum |
adsueturarum |
adsueturorum |
| Dativ | adsueturis |
adsueturis |
adsueturis |
| Akkusativ | adsueturos |
adsueturas |
adsuetura |
| Ablativ | adsueturis |
adsueturis |
adsueturis |
| Vokativ | adsueturi |
adsueturae |
adsuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adsuetum |
adsuetu |