Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsulto
|
|
| 2. Person Singular |
adsultas
|
|
| 3. Person Singular |
adsultat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultamus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultatis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultor
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaris adsultare
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultamur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultamini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultes
|
|
| 3. Person Singular |
adsultet
|
|
| 1. Person Plural |
adsultemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsulter
|
|
| 2. Person Singular |
adsulteris adsultere
|
|
| 3. Person Singular |
adsultetur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultemur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultemini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabam
|
|
| 2. Person Singular |
adsultabas
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabar
|
|
| 2. Person Singular |
adsultabaris adsultabare
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultarem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultares
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaret
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultarer
|
|
| 2. Person Singular |
adsultareris adsultarere
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabo
|
|
| 2. Person Singular |
adsultabis
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabor
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaberis adsultabere
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultavi
|
|
| 2. Person Singular |
adsultavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adsultavit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverunt adsultavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adsultavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adsultavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultavero
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsultare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adsultavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adsultaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsultari adsultarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adsultatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adsultatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adsulta
|
! |
| 2. Person Plural |
adsultate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adsultato
|
| 3. Person Singular |
adsultato
|
| 2. Person Plural |
adsultatote
|
| 3. Person Plural |
adsultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adsultare
|
|
| Genitiv |
adsultandi
|
|
| Dativ |
adsultando
|
|
| Akkusativ |
adsultandum
|
|
| Ablativ |
adsultando
|
|
| Vokativ |
adsultande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultandus
|
adsultanda
|
adsultandum
|
| Genitiv |
adsultandi
|
adsultandae
|
adsultandi
|
| Dativ |
adsultando
|
adsultandae
|
adsultando
|
| Akkusativ |
adsultandum
|
adsultandam
|
adsultandum
|
| Ablativ |
adsultando
|
adsultanda
|
adsultando
|
| Vokativ |
adsultande
|
adsultanda
|
adsultandum
|
Plural
| Nominativ |
adsultandi
|
adsultandae
|
adsultanda
|
| Genitiv |
adsultandorum
|
adsultandarum
|
adsultandorum
|
| Dativ |
adsultandis
|
adsultandis
|
adsultandis
|
| Akkusativ |
adsultandos
|
adsultandas
|
adsultanda
|
| Ablativ |
adsultandis
|
adsultandis
|
adsultandis
|
| Vokativ |
adsultandi
|
adsultandae
|
adsultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultans
|
adsultans
|
adsultans
|
| Genitiv |
adsultantis
|
adsultantis
|
adsultantis
|
| Dativ |
adsultanti
|
adsultanti
|
adsultanti
|
| Akkusativ |
adsultantem
|
adsultantem
|
adsultans
|
| Ablativ |
adsultanti adsultante
|
adsultanti adsultante
|
adsultanti adsultante
|
| Vokativ |
adsultans
|
adsultans
|
adsultans
|
Plural
| Nominativ |
adsultantes
|
adsultantes
|
adsultantia
|
| Genitiv |
adsultantium adsultantum
|
adsultantium adsultantum
|
adsultantium adsultantum
|
| Dativ |
adsultantibus
|
adsultantibus
|
adsultantibus
|
| Akkusativ |
adsultantes
|
adsultantes
|
adsultantia
|
| Ablativ |
adsultantibus
|
adsultantibus
|
adsultantibus
|
| Vokativ |
adsultantes
|
adsultantes
|
adsultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultatus
|
adsultata
|
adsultatum
|
| Genitiv |
adsultati
|
adsultatae
|
adsultati
|
| Dativ |
adsultato
|
adsultatae
|
adsultato
|
| Akkusativ |
adsultatum
|
adsultatam
|
adsultatum
|
| Ablativ |
adsultato
|
adsultata
|
adsultato
|
| Vokativ |
adsultate
|
adsultata
|
adsultatum
|
Plural
| Nominativ |
adsultati
|
adsultatae
|
adsultata
|
| Genitiv |
adsultatorum
|
adsultatarum
|
adsultatorum
|
| Dativ |
adsultatis
|
adsultatis
|
adsultatis
|
| Akkusativ |
adsultatos
|
adsultatas
|
adsultata
|
| Ablativ |
adsultatis
|
adsultatis
|
adsultatis
|
| Vokativ |
adsultati
|
adsultatae
|
adsultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultaturus
|
adsultatura
|
adsultaturum
|
| Genitiv |
adsultaturi
|
adsultaturae
|
adsultaturi
|
| Dativ |
adsultaturo
|
adsultaturae
|
adsultaturo
|
| Akkusativ |
adsultaturum
|
adsultaturam
|
adsultaturum
|
| Ablativ |
adsultaturo
|
adsultatura
|
adsultaturo
|
| Vokativ |
adsultature
|
adsultatura
|
adsultaturum
|
Plural
| Nominativ |
adsultaturi
|
adsultaturae
|
adsultatura
|
| Genitiv |
adsultaturorum
|
adsultaturarum
|
adsultaturorum
|
| Dativ |
adsultaturis
|
adsultaturis
|
adsultaturis
|
| Akkusativ |
adsultaturos
|
adsultaturas
|
adsultatura
|
| Ablativ |
adsultaturis
|
adsultaturis
|
adsultaturis
|
| Vokativ |
adsultaturi
|
adsultaturae
|
adsultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adsultatum
|
adsultatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsulto
|
|
| 2. Person Singular |
adsultas
|
|
| 3. Person Singular |
adsultat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultamus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultatis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultor
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaris adsultare
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultamur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultamini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultes
|
|
| 3. Person Singular |
adsultet
|
|
| 1. Person Plural |
adsultemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsulter
|
|
| 2. Person Singular |
adsulteris adsultere
|
|
| 3. Person Singular |
adsultetur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultemur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultemini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabam
|
|
| 2. Person Singular |
adsultabas
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabar
|
|
| 2. Person Singular |
adsultabaris adsultabare
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultarem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultares
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaret
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultarer
|
|
| 2. Person Singular |
adsultareris adsultarere
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabo
|
|
| 2. Person Singular |
adsultabis
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabor
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaberis adsultabere
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultavi
|
|
| 2. Person Singular |
adsultavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adsultavit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverunt adsultavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adsultavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adsultavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultavero
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsultare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adsultavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adsultaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsultari adsultarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adsultatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adsultatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adsulta
|
! |
| 2. Person Plural |
adsultate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adsultato
|
| 3. Person Singular |
adsultato
|
| 2. Person Plural |
adsultatote
|
| 3. Person Plural |
adsultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adsultare
|
|
| Genitiv |
adsultandi
|
|
| Dativ |
adsultando
|
|
| Akkusativ |
adsultandum
|
|
| Ablativ |
adsultando
|
|
| Vokativ |
adsultande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultandus
|
adsultanda
|
adsultandum
|
| Genitiv |
adsultandi
|
adsultandae
|
adsultandi
|
| Dativ |
adsultando
|
adsultandae
|
adsultando
|
| Akkusativ |
adsultandum
|
adsultandam
|
adsultandum
|
| Ablativ |
adsultando
|
adsultanda
|
adsultando
|
| Vokativ |
adsultande
|
adsultanda
|
adsultandum
|
Plural
| Nominativ |
adsultandi
|
adsultandae
|
adsultanda
|
| Genitiv |
adsultandorum
|
adsultandarum
|
adsultandorum
|
| Dativ |
adsultandis
|
adsultandis
|
adsultandis
|
| Akkusativ |
adsultandos
|
adsultandas
|
adsultanda
|
| Ablativ |
adsultandis
|
adsultandis
|
adsultandis
|
| Vokativ |
adsultandi
|
adsultandae
|
adsultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultans
|
adsultans
|
adsultans
|
| Genitiv |
adsultantis
|
adsultantis
|
adsultantis
|
| Dativ |
adsultanti
|
adsultanti
|
adsultanti
|
| Akkusativ |
adsultantem
|
adsultantem
|
adsultans
|
| Ablativ |
adsultanti adsultante
|
adsultanti adsultante
|
adsultanti adsultante
|
| Vokativ |
adsultans
|
adsultans
|
adsultans
|
Plural
| Nominativ |
adsultantes
|
adsultantes
|
adsultantia
|
| Genitiv |
adsultantium adsultantum
|
adsultantium adsultantum
|
adsultantium adsultantum
|
| Dativ |
adsultantibus
|
adsultantibus
|
adsultantibus
|
| Akkusativ |
adsultantes
|
adsultantes
|
adsultantia
|
| Ablativ |
adsultantibus
|
adsultantibus
|
adsultantibus
|
| Vokativ |
adsultantes
|
adsultantes
|
adsultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultatus
|
adsultata
|
adsultatum
|
| Genitiv |
adsultati
|
adsultatae
|
adsultati
|
| Dativ |
adsultato
|
adsultatae
|
adsultato
|
| Akkusativ |
adsultatum
|
adsultatam
|
adsultatum
|
| Ablativ |
adsultato
|
adsultata
|
adsultato
|
| Vokativ |
adsultate
|
adsultata
|
adsultatum
|
Plural
| Nominativ |
adsultati
|
adsultatae
|
adsultata
|
| Genitiv |
adsultatorum
|
adsultatarum
|
adsultatorum
|
| Dativ |
adsultatis
|
adsultatis
|
adsultatis
|
| Akkusativ |
adsultatos
|
adsultatas
|
adsultata
|
| Ablativ |
adsultatis
|
adsultatis
|
adsultatis
|
| Vokativ |
adsultati
|
adsultatae
|
adsultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultaturus
|
adsultatura
|
adsultaturum
|
| Genitiv |
adsultaturi
|
adsultaturae
|
adsultaturi
|
| Dativ |
adsultaturo
|
adsultaturae
|
adsultaturo
|
| Akkusativ |
adsultaturum
|
adsultaturam
|
adsultaturum
|
| Ablativ |
adsultaturo
|
adsultatura
|
adsultaturo
|
| Vokativ |
adsultature
|
adsultatura
|
adsultaturum
|
Plural
| Nominativ |
adsultaturi
|
adsultaturae
|
adsultatura
|
| Genitiv |
adsultaturorum
|
adsultaturarum
|
adsultaturorum
|
| Dativ |
adsultaturis
|
adsultaturis
|
adsultaturis
|
| Akkusativ |
adsultaturos
|
adsultaturas
|
adsultatura
|
| Ablativ |
adsultaturis
|
adsultaturis
|
adsultaturis
|
| Vokativ |
adsultaturi
|
adsultaturae
|
adsultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adsultatum
|
adsultatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsulto
|
|
| 2. Person Singular |
adsultas
|
|
| 3. Person Singular |
adsultat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultamus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultatis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultor
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaris adsultare
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultamur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultamini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultes
|
|
| 3. Person Singular |
adsultet
|
|
| 1. Person Plural |
adsultemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsulter
|
|
| 2. Person Singular |
adsulteris adsultere
|
|
| 3. Person Singular |
adsultetur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultemur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultemini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabam
|
|
| 2. Person Singular |
adsultabas
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabar
|
|
| 2. Person Singular |
adsultabaris adsultabare
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultarem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultares
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaret
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultarer
|
|
| 2. Person Singular |
adsultareris adsultarere
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabo
|
|
| 2. Person Singular |
adsultabis
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultabor
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaberis adsultabere
|
|
| 3. Person Singular |
adsultabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adsultabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adsultabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adsultabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultavi
|
|
| 2. Person Singular |
adsultavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adsultavit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverunt adsultavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adsultavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adsultavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultavero
|
|
| 2. Person Singular |
adsultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adsultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adsultatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adsultatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adsultatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adsultati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsultati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsultati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsultare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adsultavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adsultaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsultari adsultarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adsultatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adsultatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adsulta
|
! |
| 2. Person Plural |
adsultate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adsultato
|
| 3. Person Singular |
adsultato
|
| 2. Person Plural |
adsultatote
|
| 3. Person Plural |
adsultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adsultare
|
|
| Genitiv |
adsultandi
|
|
| Dativ |
adsultando
|
|
| Akkusativ |
adsultandum
|
|
| Ablativ |
adsultando
|
|
| Vokativ |
adsultande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultandus
|
adsultanda
|
adsultandum
|
| Genitiv |
adsultandi
|
adsultandae
|
adsultandi
|
| Dativ |
adsultando
|
adsultandae
|
adsultando
|
| Akkusativ |
adsultandum
|
adsultandam
|
adsultandum
|
| Ablativ |
adsultando
|
adsultanda
|
adsultando
|
| Vokativ |
adsultande
|
adsultanda
|
adsultandum
|
Plural
| Nominativ |
adsultandi
|
adsultandae
|
adsultanda
|
| Genitiv |
adsultandorum
|
adsultandarum
|
adsultandorum
|
| Dativ |
adsultandis
|
adsultandis
|
adsultandis
|
| Akkusativ |
adsultandos
|
adsultandas
|
adsultanda
|
| Ablativ |
adsultandis
|
adsultandis
|
adsultandis
|
| Vokativ |
adsultandi
|
adsultandae
|
adsultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultans
|
adsultans
|
adsultans
|
| Genitiv |
adsultantis
|
adsultantis
|
adsultantis
|
| Dativ |
adsultanti
|
adsultanti
|
adsultanti
|
| Akkusativ |
adsultantem
|
adsultantem
|
adsultans
|
| Ablativ |
adsultanti adsultante
|
adsultanti adsultante
|
adsultanti adsultante
|
| Vokativ |
adsultans
|
adsultans
|
adsultans
|
Plural
| Nominativ |
adsultantes
|
adsultantes
|
adsultantia
|
| Genitiv |
adsultantium adsultantum
|
adsultantium adsultantum
|
adsultantium adsultantum
|
| Dativ |
adsultantibus
|
adsultantibus
|
adsultantibus
|
| Akkusativ |
adsultantes
|
adsultantes
|
adsultantia
|
| Ablativ |
adsultantibus
|
adsultantibus
|
adsultantibus
|
| Vokativ |
adsultantes
|
adsultantes
|
adsultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultatus
|
adsultata
|
adsultatum
|
| Genitiv |
adsultati
|
adsultatae
|
adsultati
|
| Dativ |
adsultato
|
adsultatae
|
adsultato
|
| Akkusativ |
adsultatum
|
adsultatam
|
adsultatum
|
| Ablativ |
adsultato
|
adsultata
|
adsultato
|
| Vokativ |
adsultate
|
adsultata
|
adsultatum
|
Plural
| Nominativ |
adsultati
|
adsultatae
|
adsultata
|
| Genitiv |
adsultatorum
|
adsultatarum
|
adsultatorum
|
| Dativ |
adsultatis
|
adsultatis
|
adsultatis
|
| Akkusativ |
adsultatos
|
adsultatas
|
adsultata
|
| Ablativ |
adsultatis
|
adsultatis
|
adsultatis
|
| Vokativ |
adsultati
|
adsultatae
|
adsultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsultaturus
|
adsultatura
|
adsultaturum
|
| Genitiv |
adsultaturi
|
adsultaturae
|
adsultaturi
|
| Dativ |
adsultaturo
|
adsultaturae
|
adsultaturo
|
| Akkusativ |
adsultaturum
|
adsultaturam
|
adsultaturum
|
| Ablativ |
adsultaturo
|
adsultatura
|
adsultaturo
|
| Vokativ |
adsultature
|
adsultatura
|
adsultaturum
|
Plural
| Nominativ |
adsultaturi
|
adsultaturae
|
adsultatura
|
| Genitiv |
adsultaturorum
|
adsultaturarum
|
adsultaturorum
|
| Dativ |
adsultaturis
|
adsultaturis
|
adsultaturis
|
| Akkusativ |
adsultaturos
|
adsultaturas
|
adsultatura
|
| Ablativ |
adsultaturis
|
adsultaturis
|
adsultaturis
|
| Vokativ |
adsultaturi
|
adsultaturae
|
adsultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adsultatum
|
adsultatu
|