Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von adferre (Verb) entspricht Ihr Suchwort adtulere auch noch Formen von: adtulere (Verb)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| adferre | Verb | Infinitiv | behaupten berichten herbeibringen hervorbringen melden tragen überbringen verkünden verursachen |
|
| adtulere | Verb | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | sie haben behauptet sie haben sich behauptet sie haben berichtet sie haben herbeigebracht sie haben hervorgebracht sie haben gemeldet sie haben getragen sie haben überbracht sie haben verkündet sie haben verursacht |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich behaupte |
| 2. Person Singular | adfers |
du behauptest |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es behauptet |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir behaupten |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr behauptet |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie behaupten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst behauptet |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird behauptet |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden behauptet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich behaupte |
| 2. Person Singular | adferas |
du behauptest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es behaupte |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir behaupten |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr behauptet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie behaupten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest behauptet |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde behauptet |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden behauptet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich behauptete |
| 2. Person Singular | adferebas |
du behauptetest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir behaupteten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie behaupteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde behauptet |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest behauptet |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde behauptet |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden behauptet |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet behauptet |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden behauptet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich behauptete |
| 2. Person Singular | adferres |
du behauptetest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir behaupteten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie behaupteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde behauptet |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest behauptet |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde behauptet |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden behauptet |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet behauptet |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden behauptet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde behaupten |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst behaupten |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird behaupten |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden behaupten |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet behaupten |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden behaupten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde behauptet werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst behauptet werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird behauptet werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden behauptet werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet behauptet werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden behauptet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast behauptet |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat behauptet |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt behauptet |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben behauptet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin behauptet worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist behauptet worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist behauptet worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind behauptet worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid behauptet worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind behauptet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest behauptet |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe behauptet |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet behauptet |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben behauptet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei behauptet worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest behauptet worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei behauptet worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien behauptet worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet behauptet worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien behauptet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte behauptet |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest behauptet |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte behauptet |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten behauptet |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet behauptet |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten behauptet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war behauptet worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst behauptet worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war behauptet worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren behauptet worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart behauptet worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren behauptet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte behauptet |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest behauptet |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte behauptet |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten behauptet |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet behauptet |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten behauptet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre behauptet worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest behauptet worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre behauptet worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären behauptet worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret behauptet worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären behauptet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde behauptet haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst behauptet haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird behauptet haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden behauptet haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet behauptet haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden behauptet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde behauptet worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst behauptet worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird behauptet worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden behauptet worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet behauptet worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden behauptet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
behaupten |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
behauptet haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
behaupten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
behauptet werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
behauptet worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig behauptet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
behaupte! |
| 2. Person Plural | adferte |
behauptet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Behaupten |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Behauptens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Behaupten |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Behaupten |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Behaupten |
| Vokativ | adferende adferunde |
Behaupten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich berichte |
| 2. Person Singular | adfers |
du berichtest |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es berichtet |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir berichten |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr berichtet |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie berichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde berichtet |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst berichtet |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird berichtet |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden berichtet |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet berichtet |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden berichtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich berichte |
| 2. Person Singular | adferas |
du berichtest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es berichte |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir berichten |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr berichtet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie berichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde berichtet |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest berichtet |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde berichtet |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden berichtet |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet berichtet |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden berichtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich berichtete |
| 2. Person Singular | adferebas |
du berichtetest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es berichtete |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir berichteten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr berichtetet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie berichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde berichtet |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest berichtet |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde berichtet |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden berichtet |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet berichtet |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden berichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich berichtete |
| 2. Person Singular | adferres |
du berichtetest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es berichtete |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir berichteten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr berichtetet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie berichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde berichtet |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest berichtet |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde berichtet |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden berichtet |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet berichtet |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden berichtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde berichten |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst berichten |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird berichten |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden berichten |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet berichten |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden berichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde berichtet werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst berichtet werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird berichtet werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden berichtet werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet berichtet werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden berichtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe berichtet |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast berichtet |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat berichtet |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben berichtet |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt berichtet |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben berichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin berichtet worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist berichtet worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist berichtet worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind berichtet worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid berichtet worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind berichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe berichtet |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest berichtet |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe berichtet |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben berichtet |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet berichtet |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben berichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei berichtet worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest berichtet worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei berichtet worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien berichtet worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet berichtet worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien berichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte berichtet |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest berichtet |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte berichtet |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten berichtet |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet berichtet |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten berichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war berichtet worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst berichtet worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war berichtet worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren berichtet worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart berichtet worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren berichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte berichtet |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest berichtet |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte berichtet |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten berichtet |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet berichtet |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten berichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre berichtet worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest berichtet worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre berichtet worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären berichtet worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret berichtet worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären berichtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde berichtet haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst berichtet haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird berichtet haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden berichtet haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet berichtet haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden berichtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde berichtet worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst berichtet worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird berichtet worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden berichtet worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet berichtet worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden berichtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
berichten |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
berichtet haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
berichten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
berichtet werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
berichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig berichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
berichte! |
| 2. Person Plural | adferte |
berichtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Berichten |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Berichtens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Berichten |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Berichten |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Berichten |
| Vokativ | adferende adferunde |
Berichten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich bringe herbei |
| 2. Person Singular | adfers |
du bringst herbei |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es bringt herbei |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir bringen herbei |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr bringt herbei |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie bringen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden herbeigebracht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich bringe herbei |
| 2. Person Singular | adferas |
du bringest herbei |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es bringe herbei |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir bringen herbei |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr bringet herbei |
| 3. Person Plural | adferant |
sie bringen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden herbeigebracht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich brachte herbei |
| 2. Person Singular | adferebas |
du brachtest herbei |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es brachte herbei |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir brachten herbei |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr brachtet herbei |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie brachten herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden herbeigebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich brächte herbei |
| 2. Person Singular | adferres |
du brächtest herbei |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es brächte herbei |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir brächten herbei |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr brächtet herbei |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie brächten herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden herbeigebracht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde herbeibringen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst herbeibringen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird herbeibringen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden herbeibringen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet herbeibringen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden herbeibringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde herbeigebracht werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst herbeigebracht werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird herbeigebracht werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden herbeigebracht werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet herbeigebracht werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden herbeigebracht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben herbeigebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin herbeigebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist herbeigebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist herbeigebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind herbeigebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid herbeigebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind herbeigebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben herbeigebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei herbeigebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest herbeigebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei herbeigebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien herbeigebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet herbeigebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien herbeigebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten herbeigebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war herbeigebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst herbeigebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war herbeigebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren herbeigebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart herbeigebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren herbeigebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten herbeigebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre herbeigebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest herbeigebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre herbeigebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären herbeigebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret herbeigebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären herbeigebracht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde herbeigebracht haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst herbeigebracht haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird herbeigebracht haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden herbeigebracht haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet herbeigebracht haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden herbeigebracht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde herbeigebracht worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst herbeigebracht worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird herbeigebracht worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden herbeigebracht worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet herbeigebracht worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden herbeigebracht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
herbeibringen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
herbeigebracht haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
herbeibringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
herbeigebracht werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
herbeigebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig herbeigebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
bringe herbei; bring herbei! |
| 2. Person Plural | adferte |
bringt herbei! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Herbeibringen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Herbeibringens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Herbeibringen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Herbeibringen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Herbeibringen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Herbeibringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular | adfers |
du bringst hervor |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es bringt hervor |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr bringt hervor |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie bringen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden hervorgebracht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular | adferas |
du bringest hervor |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es bringe hervor |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr bringet hervor |
| 3. Person Plural | adferant |
sie bringen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden hervorgebracht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich brachte hervor |
| 2. Person Singular | adferebas |
du brachtest hervor |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es brachte hervor |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir brachten hervor |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr brachtet hervor |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie brachten hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden hervorgebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich brächte hervor |
| 2. Person Singular | adferres |
du brächtest hervor |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es brächte hervor |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir brächten hervor |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr brächtet hervor |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie brächten hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden hervorgebracht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde hervorbringen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst hervorbringen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird hervorbringen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden hervorbringen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet hervorbringen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden hervorbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde hervorgebracht werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst hervorgebracht werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird hervorgebracht werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden hervorgebracht werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet hervorgebracht werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden hervorgebracht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben hervorgebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind hervorgebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben hervorgebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten hervorgebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten hervorgebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären hervorgebracht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde hervorgebracht haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst hervorgebracht haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird hervorgebracht haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden hervorgebracht haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet hervorgebracht haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden hervorgebracht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird hervorgebracht worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden hervorgebracht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
hervorbringen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
hervorgebracht haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
hervorbringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
hervorgebracht werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
hervorgebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig hervorgebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
bringe hervor; bring hervor! |
| 2. Person Plural | adferte |
bringt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Hervorbringen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Hervorbringens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Hervorbringen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Hervorbringen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Hervorbringen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Hervorbringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich melde |
| 2. Person Singular | adfers |
du meldest |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es meldet |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir melden |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr meldet |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie melden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde gemeldet |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst gemeldet |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird gemeldet |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden gemeldet |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet gemeldet |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden gemeldet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich melde |
| 2. Person Singular | adferas |
du meldest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es melde |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir melden |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr meldet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie melden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde gemeldet |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest gemeldet |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde gemeldet |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden gemeldet |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet gemeldet |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden gemeldet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich meldete |
| 2. Person Singular | adferebas |
du meldetest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es meldete |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir meldeten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr meldetet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie meldeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde gemeldet |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest gemeldet |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde gemeldet |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden gemeldet |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet gemeldet |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden gemeldet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich meldete |
| 2. Person Singular | adferres |
du meldetest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es meldete |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir meldeten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr meldetet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie meldeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde gemeldet |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest gemeldet |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde gemeldet |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden gemeldet |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet gemeldet |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden gemeldet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde melden |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst melden |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird melden |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden melden |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet melden |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden melden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde gemeldet werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst gemeldet werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird gemeldet werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden gemeldet werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet gemeldet werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden gemeldet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe gemeldet |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast gemeldet |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat gemeldet |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben gemeldet |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt gemeldet |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben gemeldet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin gemeldet worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist gemeldet worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist gemeldet worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind gemeldet worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid gemeldet worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind gemeldet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe gemeldet |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest gemeldet |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe gemeldet |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben gemeldet |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet gemeldet |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben gemeldet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei gemeldet worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest gemeldet worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei gemeldet worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien gemeldet worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet gemeldet worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien gemeldet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte gemeldet |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest gemeldet |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte gemeldet |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten gemeldet |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet gemeldet |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten gemeldet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war gemeldet worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst gemeldet worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war gemeldet worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren gemeldet worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart gemeldet worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren gemeldet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte gemeldet |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest gemeldet |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte gemeldet |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten gemeldet |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet gemeldet |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten gemeldet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre gemeldet worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest gemeldet worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre gemeldet worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären gemeldet worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret gemeldet worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären gemeldet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde gemeldet haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst gemeldet haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird gemeldet haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden gemeldet haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet gemeldet haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden gemeldet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde gemeldet worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst gemeldet worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird gemeldet worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden gemeldet worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet gemeldet worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden gemeldet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
melden |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
gemeldet haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
melden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
gemeldet werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
gemeldet worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig gemeldet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
melde! |
| 2. Person Plural | adferte |
meldet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Melden |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Meldens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Melden |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Melden |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Melden |
| Vokativ | adferende adferunde |
Melden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich trage |
| 2. Person Singular | adfers |
du trägst |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es trägt |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir tragen |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr tragt |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie tragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde getragen |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst getragen |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird getragen |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden getragen |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet getragen |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden getragen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich trage |
| 2. Person Singular | adferas |
du tragest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es trage |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir tragen |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr traget |
| 3. Person Plural | adferant |
sie tragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde getragen |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest getragen |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde getragen |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden getragen |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet getragen |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden getragen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich trug |
| 2. Person Singular | adferebas |
du trugst |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es trug |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir trugen |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr trugt |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie trugen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde getragen |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest getragen |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde getragen |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden getragen |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet getragen |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden getragen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich trüge |
| 2. Person Singular | adferres |
du trügest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es trüge |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir trügen |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr trüget |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie trügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde getragen |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest getragen |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde getragen |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden getragen |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet getragen |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden getragen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde tragen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst tragen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird tragen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden tragen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet tragen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden tragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde getragen werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst getragen werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird getragen werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden getragen werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet getragen werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden getragen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe getragen |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast getragen |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat getragen |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben getragen |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt getragen |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin getragen worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist getragen worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist getragen worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind getragen worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid getragen worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind getragen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe getragen |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest getragen |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe getragen |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben getragen |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet getragen |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei getragen worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest getragen worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei getragen worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien getragen worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet getragen worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien getragen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte getragen |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest getragen |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte getragen |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten getragen |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet getragen |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war getragen worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst getragen worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war getragen worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren getragen worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart getragen worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren getragen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte getragen |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest getragen |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte getragen |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten getragen |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet getragen |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre getragen worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest getragen worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre getragen worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären getragen worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret getragen worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären getragen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde getragen haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst getragen haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird getragen haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden getragen haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet getragen haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden getragen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde getragen worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst getragen worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird getragen worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden getragen worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet getragen worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden getragen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
tragen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
getragen haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
tragen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
getragen werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
getragen worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig getragen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
trag! |
| 2. Person Plural | adferte |
tragt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Tragen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Tragens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Tragen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Tragen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Tragen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Tragen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich überbringe |
| 2. Person Singular | adfers |
du überbringst |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es überbringt |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir überbringen |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr überbringt |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie überbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde überbracht |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst überbracht |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird überbracht |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden überbracht |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet überbracht |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden überbracht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich überbringe |
| 2. Person Singular | adferas |
du überbringest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es überbringe |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir überbringen |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr überbringet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie überbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde überbracht |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest überbracht |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde überbracht |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden überbracht |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet überbracht |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden überbracht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich überbrachte |
| 2. Person Singular | adferebas |
du überbrachtest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es überbrachte |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir überbrachten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr überbrachtet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie überbrachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde überbracht |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest überbracht |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde überbracht |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden überbracht |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet überbracht |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden überbracht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich überbrächte |
| 2. Person Singular | adferres |
du überbrächtest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es überbrächte |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir überbrächten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr überbrächtet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie überbrächten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde überbracht |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest überbracht |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde überbracht |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden überbracht |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet überbracht |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden überbracht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde überbringen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst überbringen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird überbringen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden überbringen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet überbringen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden überbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde überbracht werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst überbracht werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird überbracht werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden überbracht werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet überbracht werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden überbracht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe überbracht |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast überbracht |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat überbracht |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben überbracht |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt überbracht |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben überbracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin überbracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist überbracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist überbracht worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind überbracht worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid überbracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind überbracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe überbracht |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest überbracht |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe überbracht |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben überbracht |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet überbracht |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben überbracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei überbracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest überbracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei überbracht worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien überbracht worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet überbracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien überbracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte überbracht |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest überbracht |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte überbracht |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten überbracht |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet überbracht |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten überbracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war überbracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst überbracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war überbracht worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren überbracht worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart überbracht worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren überbracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte überbracht |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest überbracht |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte überbracht |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten überbracht |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet überbracht |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten überbracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre überbracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest überbracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre überbracht worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären überbracht worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret überbracht worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären überbracht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde überbracht haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst überbracht haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird überbracht haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden überbracht haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet überbracht haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden überbracht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde überbracht worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst überbracht worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird überbracht worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden überbracht worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet überbracht worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden überbracht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
überbringen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
überbracht haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
überbringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
überbracht werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
überbracht worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig überbracht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
überbringe; überbring! |
| 2. Person Plural | adferte |
überbringt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Überbringen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Überbringens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Überbringen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Überbringen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Überbringen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Überbringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich verkünde |
| 2. Person Singular | adfers |
du verkündest |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es verkündet |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir verkünden |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr verkündet |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie verkünden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde verkündet |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst verkündet |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird verkündet |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden verkündet |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet verkündet |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden verkündet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich verkünde |
| 2. Person Singular | adferas |
du verkündest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es verkünde |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir verkünden |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr verkündet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie verkünden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde verkündet |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest verkündet |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde verkündet |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden verkündet |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet verkündet |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden verkündet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich verkündete |
| 2. Person Singular | adferebas |
du verkündetest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir verkündeten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie verkündeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde verkündet |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest verkündet |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde verkündet |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden verkündet |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet verkündet |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden verkündet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich verkündete |
| 2. Person Singular | adferres |
du verkündetest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir verkündeten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie verkündeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde verkündet |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest verkündet |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde verkündet |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden verkündet |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet verkündet |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden verkündet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde verkünden |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst verkünden |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird verkünden |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden verkünden |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet verkünden |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden verkünden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde verkündet werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst verkündet werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird verkündet werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden verkündet werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet verkündet werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden verkündet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast verkündet |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat verkündet |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt verkündet |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben verkündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin verkündet worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist verkündet worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist verkündet worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind verkündet worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid verkündet worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind verkündet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest verkündet |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe verkündet |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet verkündet |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben verkündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei verkündet worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest verkündet worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei verkündet worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien verkündet worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet verkündet worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien verkündet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte verkündet |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest verkündet |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte verkündet |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten verkündet |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet verkündet |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten verkündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war verkündet worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst verkündet worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war verkündet worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren verkündet worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart verkündet worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren verkündet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte verkündet |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest verkündet |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte verkündet |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten verkündet |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet verkündet |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten verkündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre verkündet worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest verkündet worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre verkündet worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären verkündet worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret verkündet worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären verkündet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde verkündet haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst verkündet haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird verkündet haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden verkündet haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet verkündet haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden verkündet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde verkündet worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst verkündet worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird verkündet worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden verkündet worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet verkündet worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden verkündet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
verkünden |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
verkündet haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
verkünden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
verkündet werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
verkündet worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig verkündet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
verkünde! |
| 2. Person Plural | adferte |
verkündet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Verkünden |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Verkündens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Verkünden |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Verkünden |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Verkünden |
| Vokativ | adferende adferunde |
Verkünden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich verursache |
| 2. Person Singular | adfers |
du verursachst |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es verursacht |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir verursachen |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr verursacht |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie verursachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde verursacht |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst verursacht |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird verursacht |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden verursacht |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet verursacht |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden verursacht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich verursache |
| 2. Person Singular | adferas |
du verursachest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es verursache |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir verursachen |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr verursachet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie verursachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde verursacht |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest verursacht |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde verursacht |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden verursacht |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet verursacht |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden verursacht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich verursachte |
| 2. Person Singular | adferebas |
du verursachtest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es verursachte |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir verursachten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr verursachtet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie verursachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde verursacht |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest verursacht |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde verursacht |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden verursacht |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet verursacht |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden verursacht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich verursachte |
| 2. Person Singular | adferres |
du verursachtest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es verursachte |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir verursachten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr verursachtet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie verursachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde verursacht |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest verursacht |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde verursacht |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden verursacht |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet verursacht |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden verursacht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde verursachen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst verursachen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird verursachen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden verursachen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet verursachen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden verursachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde verursacht werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst verursacht werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird verursacht werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden verursacht werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet verursacht werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden verursacht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe verursacht |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast verursacht |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat verursacht |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben verursacht |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt verursacht |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin verursacht worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist verursacht worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist verursacht worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind verursacht worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid verursacht worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind verursacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe verursacht |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest verursacht |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe verursacht |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben verursacht |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet verursacht |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei verursacht worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest verursacht worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei verursacht worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien verursacht worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet verursacht worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien verursacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte verursacht |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest verursacht |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte verursacht |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten verursacht |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet verursacht |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war verursacht worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst verursacht worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war verursacht worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren verursacht worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart verursacht worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren verursacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte verursacht |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest verursacht |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte verursacht |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten verursacht |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet verursacht |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre verursacht worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest verursacht worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre verursacht worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären verursacht worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret verursacht worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären verursacht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde verursacht haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst verursacht haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird verursacht haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden verursacht haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet verursacht haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden verursacht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde verursacht worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst verursacht worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird verursacht worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden verursacht worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet verursacht worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden verursacht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
verursachen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
verursacht haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
verursachen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
verursacht werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
verursacht worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig verursacht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
verursache; verursach! |
| 2. Person Plural | adferte |
verursacht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Verursachen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Verursachens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Verursachen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Verursachen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Verursachen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Verursachen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |