Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
ich wedle an |
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
du wedelst an |
| 3. Person Singular |
adulatur
|
er/sie/es wedelt an |
| 1. Person Plural |
adulamur
|
wir wedeln an |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
ihr wedelt an |
| 3. Person Plural |
adulantur
|
sie wedeln an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
ich wedle an |
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
du wedelst an |
| 3. Person Singular |
aduletur
|
er/sie/es wedle an |
| 1. Person Plural |
adulemur
|
wir wedeln an |
| 2. Person Plural |
adulemini
|
ihr wedelt an |
| 3. Person Plural |
adulentur
|
sie wedeln an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
ich wedelte an |
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
du wedeltest an |
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
er/sie/es wedelte an |
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
wir wedelten an |
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
ihr wedeltet an |
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
sie wedelten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
ich wedelte an |
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
du wedeltest an |
| 3. Person Singular |
adularetur
|
er/sie/es wedelte an |
| 1. Person Plural |
adularemur
|
wir wedelten an |
| 2. Person Plural |
adularemini
|
ihr wedeltet an |
| 3. Person Plural |
adularentur
|
sie wedelten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
ich werde anwedeln |
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
du wirst anwedeln |
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
er/sie/es wird anwedeln |
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
wir werden anwedeln |
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
ihr werdet anwedeln |
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
sie werden anwedeln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
ich habe angewedelt |
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
du hast angewedelt |
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
er/sie/es hat angewedelt |
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
wir haben angewedelt |
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
ihr habt angewedelt |
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
sie haben angewedelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
ich habe angewedelt |
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
du habest angewedelt |
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
er/sie/es habe angewedelt |
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
wir haben angewedelt |
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
ihr habet angewedelt |
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
sie haben angewedelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
ich hatte angewedelt |
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
du hattest angewedelt |
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
er/sie/es hatte angewedelt |
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
wir hatten angewedelt |
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
ihr hattet angewedelt |
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
sie hatten angewedelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
ich hätte angewedelt |
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
du hättest angewedelt |
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
er/sie/es hätte angewedelt |
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
wir hätten angewedelt |
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
ihr hättet angewedelt |
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
sie hätten angewedelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
ich werde angewedelt haben |
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
du wirst angewedelt haben |
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
er/sie/es wird angewedelt haben |
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
wir werden angewedelt haben |
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
ihr werdet angewedelt haben |
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
sie werden angewedelt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
anwedeln |
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
angewedelt haben |
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
anwedeln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
wedle an! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
wedelt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
das Anwedeln |
| Genitiv |
adulandi
|
des Anwedelnes |
| Dativ |
adulando
|
dem Anwedeln |
| Akkusativ |
adulandum
|
das Anwedeln |
| Ablativ |
adulando
|
durch das Anwedeln |
| Vokativ |
adulande
|
Anwedeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
|
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
|
| 3. Person Singular |
adulatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
|
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
|
| 3. Person Singular |
aduletur
|
|
| 1. Person Plural |
adulemur
|
|
| 2. Person Plural |
adulemini
|
|
| 3. Person Plural |
adulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
|
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
|
| 3. Person Singular |
adularetur
|
|
| 1. Person Plural |
adularemur
|
|
| 2. Person Plural |
adularemini
|
|
| 3. Person Plural |
adularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
|
| Genitiv |
adulandi
|
|
| Dativ |
adulando
|
|
| Akkusativ |
adulandum
|
|
| Ablativ |
adulando
|
|
| Vokativ |
adulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
|
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
|
| 3. Person Singular |
adulatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
|
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
|
| 3. Person Singular |
aduletur
|
|
| 1. Person Plural |
adulemur
|
|
| 2. Person Plural |
adulemini
|
|
| 3. Person Plural |
adulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
|
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
|
| 3. Person Singular |
adularetur
|
|
| 1. Person Plural |
adularemur
|
|
| 2. Person Plural |
adularemini
|
|
| 3. Person Plural |
adularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
|
| Genitiv |
adulandi
|
|
| Dativ |
adulando
|
|
| Akkusativ |
adulandum
|
|
| Ablativ |
adulando
|
|
| Vokativ |
adulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
|
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
|
| 3. Person Singular |
adulatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
|
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
|
| 3. Person Singular |
aduletur
|
|
| 1. Person Plural |
adulemur
|
|
| 2. Person Plural |
adulemini
|
|
| 3. Person Plural |
adulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
|
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
|
| 3. Person Singular |
adularetur
|
|
| 1. Person Plural |
adularemur
|
|
| 2. Person Plural |
adularemini
|
|
| 3. Person Plural |
adularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
|
| Genitiv |
adulandi
|
|
| Dativ |
adulando
|
|
| Akkusativ |
adulandum
|
|
| Ablativ |
adulando
|
|
| Vokativ |
adulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
ich krieche |
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
du kriechst |
| 3. Person Singular |
adulatur
|
er/sie/es kriecht |
| 1. Person Plural |
adulamur
|
wir kriechen |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
ihr kriecht |
| 3. Person Plural |
adulantur
|
sie kriechen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
ich krieche |
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
du kriechest |
| 3. Person Singular |
aduletur
|
er/sie/es krieche |
| 1. Person Plural |
adulemur
|
wir kriechen |
| 2. Person Plural |
adulemini
|
ihr kriechet |
| 3. Person Plural |
adulentur
|
sie kriechen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
ich kroch |
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
du krochst |
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
er/sie/es kroch |
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
wir krochen |
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
ihr krocht |
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
sie krochen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
ich kröche |
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
du kröchest |
| 3. Person Singular |
adularetur
|
er/sie/es kröche |
| 1. Person Plural |
adularemur
|
wir kröchen |
| 2. Person Plural |
adularemini
|
ihr kröchet |
| 3. Person Plural |
adularentur
|
sie kröchen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
ich werde kriechen |
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
du wirst kriechen |
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
er/sie/es wird kriechen |
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
wir werden kriechen |
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
ihr werdet kriechen |
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
sie werden kriechen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
ich bin gekrochen |
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
du bist gekrochen |
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
er/sie/es ist gekrochen |
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
wir sind gekrochen |
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
ihr seid gekrochen |
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
sie sind gekrochen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
ich sei gekrochen |
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
du seiest gekrochen |
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
er/sie/es sei gekrochen |
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
wir seien gekrochen |
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
ihr seiet gekrochen |
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
sie seien gekrochen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
ich war gekrochen |
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
du warst gekrochen |
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
er/sie/es war gekrochen |
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
wir waren gekrochen |
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
ihr wart gekrochen |
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
sie waren gekrochen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
ich wäre gekrochen |
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
du wärest gekrochen |
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
er/sie/es wäre gekrochen |
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
wir wären gekrochen |
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
ihr wäret gekrochen |
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
sie wären gekrochen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
ich werde gekrochen sein |
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
du wirst gekrochen sein |
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
er/sie/es wird gekrochen sein |
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
wir werden gekrochen sein |
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
ihr werdet gekrochen sein |
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
sie werden gekrochen sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
kriechen |
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
gekrochen sein |
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
kriechen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
krieche; kriech! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
kriecht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
das Kriechen |
| Genitiv |
adulandi
|
des Kriechens |
| Dativ |
adulando
|
dem Kriechen |
| Akkusativ |
adulandum
|
das Kriechen |
| Ablativ |
adulando
|
durch das Kriechen |
| Vokativ |
adulande
|
Kriechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
|
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
|
| 3. Person Singular |
adulatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
|
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
|
| 3. Person Singular |
aduletur
|
|
| 1. Person Plural |
adulemur
|
|
| 2. Person Plural |
adulemini
|
|
| 3. Person Plural |
adulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
|
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
|
| 3. Person Singular |
adularetur
|
|
| 1. Person Plural |
adularemur
|
|
| 2. Person Plural |
adularemini
|
|
| 3. Person Plural |
adularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
|
| Genitiv |
adulandi
|
|
| Dativ |
adulando
|
|
| Akkusativ |
adulandum
|
|
| Ablativ |
adulando
|
|
| Vokativ |
adulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
|
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
|
| 3. Person Singular |
adulatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
|
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
|
| 3. Person Singular |
aduletur
|
|
| 1. Person Plural |
adulemur
|
|
| 2. Person Plural |
adulemini
|
|
| 3. Person Plural |
adulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
|
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
|
| 3. Person Singular |
adularetur
|
|
| 1. Person Plural |
adularemur
|
|
| 2. Person Plural |
adularemini
|
|
| 3. Person Plural |
adularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
|
| Genitiv |
adulandi
|
|
| Dativ |
adulando
|
|
| Akkusativ |
adulandum
|
|
| Ablativ |
adulando
|
|
| Vokativ |
adulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
|
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
|
| 3. Person Singular |
adulatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
|
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
|
| 3. Person Singular |
aduletur
|
|
| 1. Person Plural |
adulemur
|
|
| 2. Person Plural |
adulemini
|
|
| 3. Person Plural |
adulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
|
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
|
| 3. Person Singular |
adularetur
|
|
| 1. Person Plural |
adularemur
|
|
| 2. Person Plural |
adularemini
|
|
| 3. Person Plural |
adularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
|
| Genitiv |
adulandi
|
|
| Dativ |
adulando
|
|
| Akkusativ |
adulandum
|
|
| Ablativ |
adulando
|
|
| Vokativ |
adulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
|
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
|
| 3. Person Singular |
adulatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
|
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
|
| 3. Person Singular |
aduletur
|
|
| 1. Person Plural |
adulemur
|
|
| 2. Person Plural |
adulemini
|
|
| 3. Person Plural |
adulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
|
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
|
| 3. Person Singular |
adularetur
|
|
| 1. Person Plural |
adularemur
|
|
| 2. Person Plural |
adularemini
|
|
| 3. Person Plural |
adularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
|
| Genitiv |
adulandi
|
|
| Dativ |
adulando
|
|
| Akkusativ |
adulandum
|
|
| Ablativ |
adulando
|
|
| Vokativ |
adulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulor
|
|
| 2. Person Singular |
adularis adulare
|
|
| 3. Person Singular |
adulatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aduler
|
|
| 2. Person Singular |
aduleris adulere
|
|
| 3. Person Singular |
aduletur
|
|
| 1. Person Plural |
adulemur
|
|
| 2. Person Plural |
adulemini
|
|
| 3. Person Plural |
adulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulabaris adulabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adularer
|
|
| 2. Person Singular |
adulareris adularere
|
|
| 3. Person Singular |
adularetur
|
|
| 1. Person Plural |
adularemur
|
|
| 2. Person Plural |
adularemini
|
|
| 3. Person Plural |
adularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulaberis adulabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulari adularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adulare
|
! |
| 2. Person Plural |
adulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulator
|
| 3. Person Singular |
adulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulari adularier
|
|
| Genitiv |
adulandi
|
|
| Dativ |
adulando
|
|
| Akkusativ |
adulandum
|
|
| Ablativ |
adulando
|
|
| Vokativ |
adulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulandus
|
adulanda
|
adulandum
|
| Genitiv |
adulandi
|
adulandae
|
adulandi
|
| Dativ |
adulando
|
adulandae
|
adulando
|
| Akkusativ |
adulandum
|
adulandam
|
adulandum
|
| Ablativ |
adulando
|
adulanda
|
adulando
|
| Vokativ |
adulande
|
adulanda
|
adulandum
|
Plural
| Nominativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
| Genitiv |
adulandorum
|
adulandarum
|
adulandorum
|
| Dativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Akkusativ |
adulandos
|
adulandas
|
adulanda
|
| Ablativ |
adulandis
|
adulandis
|
adulandis
|
| Vokativ |
adulandi
|
adulandae
|
adulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
| Genitiv |
adulantis
|
adulantis
|
adulantis
|
| Dativ |
adulanti
|
adulanti
|
adulanti
|
| Akkusativ |
adulantem
|
adulantem
|
adulans
|
| Ablativ |
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
adulanti adulante
|
| Vokativ |
adulans
|
adulans
|
adulans
|
Plural
| Nominativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Genitiv |
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
adulantium adulantum
|
| Dativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Akkusativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
| Ablativ |
adulantibus
|
adulantibus
|
adulantibus
|
| Vokativ |
adulantes
|
adulantes
|
adulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulatus
|
adulata
|
adulatum
|
| Genitiv |
adulati
|
adulatae
|
adulati
|
| Dativ |
adulato
|
adulatae
|
adulato
|
| Akkusativ |
adulatum
|
adulatam
|
adulatum
|
| Ablativ |
adulato
|
adulata
|
adulato
|
| Vokativ |
adulate
|
adulata
|
adulatum
|
Plural
| Nominativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
| Genitiv |
adulatorum
|
adulatarum
|
adulatorum
|
| Dativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Akkusativ |
adulatos
|
adulatas
|
adulata
|
| Ablativ |
adulatis
|
adulatis
|
adulatis
|
| Vokativ |
adulati
|
adulatae
|
adulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulaturus
|
adulatura
|
adulaturum
|
| Genitiv |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulaturi
|
| Dativ |
adulaturo
|
adulaturae
|
adulaturo
|
| Akkusativ |
adulaturum
|
adulaturam
|
adulaturum
|
| Ablativ |
adulaturo
|
adulatura
|
adulaturo
|
| Vokativ |
adulature
|
adulatura
|
adulaturum
|
Plural
| Nominativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
| Genitiv |
adulaturorum
|
adulaturarum
|
adulaturorum
|
| Dativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Akkusativ |
adulaturos
|
adulaturas
|
adulatura
|
| Ablativ |
adulaturis
|
adulaturis
|
adulaturis
|
| Vokativ |
adulaturi
|
adulaturae
|
adulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulatum
|
adulatu
|