Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteras
|
|
| 3. Person Singular |
adulterat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteres
|
|
| 3. Person Singular |
adulteret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
|
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
|
| 2. Person Singular |
adulterares
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
|
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
|
| Genitiv |
adulterandi
|
|
| Dativ |
adulterando
|
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
|
| Ablativ |
adulterando
|
|
| Vokativ |
adulterande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteras
|
|
| 3. Person Singular |
adulterat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteres
|
|
| 3. Person Singular |
adulteret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
|
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
|
| 2. Person Singular |
adulterares
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
|
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
|
| Genitiv |
adulterandi
|
|
| Dativ |
adulterando
|
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
|
| Ablativ |
adulterando
|
|
| Vokativ |
adulterande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteras
|
|
| 3. Person Singular |
adulterat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteres
|
|
| 3. Person Singular |
adulteret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
|
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
|
| 2. Person Singular |
adulterares
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
|
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
|
| Genitiv |
adulterandi
|
|
| Dativ |
adulterando
|
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
|
| Ablativ |
adulterando
|
|
| Vokativ |
adulterande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteras
|
|
| 3. Person Singular |
adulterat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteres
|
|
| 3. Person Singular |
adulteret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
|
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
|
| 2. Person Singular |
adulterares
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
|
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
|
| Genitiv |
adulterandi
|
|
| Dativ |
adulterando
|
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
|
| Ablativ |
adulterando
|
|
| Vokativ |
adulterande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
ich entehre |
| 2. Person Singular |
adulteras
|
du entehrst |
| 3. Person Singular |
adulterat
|
er/sie/es entehrt |
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
wir entehren |
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
ihr entehrt |
| 3. Person Plural |
adulterant
|
sie entehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
ich werde entehrt |
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
du wirst entehrt |
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
er/sie/es wird entehrt |
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
wir werden entehrt |
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
ihr werdet entehrt |
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
sie werden entehrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
ich entehre |
| 2. Person Singular |
adulteres
|
du entehrest |
| 3. Person Singular |
adulteret
|
er/sie/es entehre |
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
wir entehren |
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
ihr entehret |
| 3. Person Plural |
adulterent
|
sie entehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
ich werde entehrt |
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
du werdest entehrt |
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
er/sie/es werde entehrt |
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
wir werden entehrt |
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
ihr werdet entehrt |
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
sie werden entehrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
ich entehrte |
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
du entehrtest |
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
er/sie/es entehrte |
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
wir entehrten |
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
ihr entehrtet |
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
sie entehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
ich wurde entehrt |
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
du wurdest entehrt |
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
er/sie/es wurde entehrt |
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
wir wurden entehrt |
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
ihr wurdet entehrt |
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
sie wurden entehrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
ich entehrte |
| 2. Person Singular |
adulterares
|
du entehrtest |
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
er/sie/es entehrte |
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
wir entehrten |
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
ihr entehrtet |
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
sie entehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
ich würde entehrt |
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
du würdest entehrt |
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
er/sie/es würde entehrt |
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
wir würden entehrt |
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
ihr würdet entehrt |
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
sie würden entehrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
ich werde entehren |
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
du wirst entehren |
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
er/sie/es wird entehren |
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
wir werden entehren |
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
ihr werdet entehren |
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
sie werden entehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
ich werde entehrt werden |
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
du wirst entehrt werden |
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
er/sie/es wird entehrt werden |
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
wir werden entehrt werden |
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
ihr werdet entehrt werden |
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
sie werden entehrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
ich habe entehrt |
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
du hast entehrt |
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
er/sie/es hat entehrt |
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
wir haben entehrt |
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
ihr habt entehrt |
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
sie haben entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
ich bin entehrt worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
du bist entehrt worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
er/sie/es ist entehrt worden |
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
wir sind entehrt worden |
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
ihr seid entehrt worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
sie sind entehrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
ich habe entehrt |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du habest entehrt |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es habe entehrt |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir haben entehrt |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr habet entehrt |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie haben entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
ich sei entehrt worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
du seiest entehrt worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
er/sie/es sei entehrt worden |
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
wir seien entehrt worden |
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
ihr seiet entehrt worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
sie seien entehrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
ich hatte entehrt |
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
du hattest entehrt |
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
er/sie/es hatte entehrt |
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
wir hatten entehrt |
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
ihr hattet entehrt |
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
sie hatten entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
ich war entehrt worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
du warst entehrt worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
er/sie/es war entehrt worden |
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
wir waren entehrt worden |
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
ihr wart entehrt worden |
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
sie waren entehrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
ich hätte entehrt |
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
du hättest entehrt |
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
er/sie/es hätte entehrt |
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
wir hätten entehrt |
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
ihr hättet entehrt |
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
sie hätten entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
ich wäre entehrt worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
du wärest entehrt worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
er/sie/es wäre entehrt worden |
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
wir wären entehrt worden |
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
ihr wäret entehrt worden |
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
sie wären entehrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
ich werde entehrt haben |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du wirst entehrt haben |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es wird entehrt haben |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir werden entehrt haben |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr werdet entehrt haben |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie werden entehrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
ich werde entehrt worden sein |
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
du wirst entehrt worden sein |
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
er/sie/es wird entehrt worden sein |
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
wir werden entehrt worden sein |
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
ihr werdet entehrt worden sein |
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
sie werden entehrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
entehren |
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
entehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
entehren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
entehrt werden |
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
entehrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
künftig entehrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
entehre; entehr! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
entehrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
das Entehren |
| Genitiv |
adulterandi
|
des Entehrens |
| Dativ |
adulterando
|
dem Entehren |
| Akkusativ |
adulterandum
|
das Entehren |
| Ablativ |
adulterando
|
durch das Entehren |
| Vokativ |
adulterande
|
Entehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
ich fälsche |
| 2. Person Singular |
adulteras
|
du fälschst |
| 3. Person Singular |
adulterat
|
er/sie/es fälscht |
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
wir fälschen |
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
ihr fälscht |
| 3. Person Plural |
adulterant
|
sie fälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
ich werde gefälscht |
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
du wirst gefälscht |
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
er/sie/es wird gefälscht |
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
wir werden gefälscht |
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
ihr werdet gefälscht |
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
sie werden gefälscht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
ich fälsche |
| 2. Person Singular |
adulteres
|
du fälschest |
| 3. Person Singular |
adulteret
|
er/sie/es fälsche |
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
wir fälschen |
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
ihr fälschet |
| 3. Person Plural |
adulterent
|
sie fälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
ich werde gefälscht |
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
du werdest gefälscht |
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
er/sie/es werde gefälscht |
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
wir werden gefälscht |
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
ihr werdet gefälscht |
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
sie werden gefälscht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
ich fälschte |
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
du fälschtest |
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
er/sie/es fälschte |
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
wir fälschten |
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
ihr fälschtet |
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
sie fälschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
ich wurde gefälscht |
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
du wurdest gefälscht |
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
er/sie/es wurde gefälscht |
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
wir wurden gefälscht |
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
ihr wurdet gefälscht |
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
sie wurden gefälscht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
ich fälschte |
| 2. Person Singular |
adulterares
|
du fälschtest |
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
er/sie/es fälschte |
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
wir fälschten |
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
ihr fälschtet |
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
sie fälschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
ich würde gefälscht |
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
du würdest gefälscht |
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
er/sie/es würde gefälscht |
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
wir würden gefälscht |
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
ihr würdet gefälscht |
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
sie würden gefälscht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
ich werde fälschen |
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
du wirst fälschen |
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
er/sie/es wird fälschen |
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
wir werden fälschen |
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
ihr werdet fälschen |
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
sie werden fälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
ich werde gefälscht werden |
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
du wirst gefälscht werden |
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
er/sie/es wird gefälscht werden |
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
wir werden gefälscht werden |
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
ihr werdet gefälscht werden |
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
sie werden gefälscht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
ich habe gefälscht |
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
du hast gefälscht |
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
er/sie/es hat gefälscht |
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
wir haben gefälscht |
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
ihr habt gefälscht |
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
sie haben gefälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
ich bin gefälscht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
du bist gefälscht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
er/sie/es ist gefälscht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
wir sind gefälscht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
ihr seid gefälscht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
sie sind gefälscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
ich habe gefälscht |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du habest gefälscht |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es habe gefälscht |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir haben gefälscht |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr habet gefälscht |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie haben gefälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
ich sei gefälscht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
du seiest gefälscht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
er/sie/es sei gefälscht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
wir seien gefälscht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
ihr seiet gefälscht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
sie seien gefälscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
ich hatte gefälscht |
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
du hattest gefälscht |
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
er/sie/es hatte gefälscht |
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
wir hatten gefälscht |
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
ihr hattet gefälscht |
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
sie hatten gefälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
ich war gefälscht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
du warst gefälscht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
er/sie/es war gefälscht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
wir waren gefälscht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
ihr wart gefälscht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
sie waren gefälscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
ich hätte gefälscht |
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
du hättest gefälscht |
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
er/sie/es hätte gefälscht |
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
wir hätten gefälscht |
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
ihr hättet gefälscht |
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
sie hätten gefälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
ich wäre gefälscht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
du wärest gefälscht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
er/sie/es wäre gefälscht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
wir wären gefälscht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
ihr wäret gefälscht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
sie wären gefälscht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
ich werde gefälscht haben |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du wirst gefälscht haben |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es wird gefälscht haben |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir werden gefälscht haben |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr werdet gefälscht haben |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie werden gefälscht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
ich werde gefälscht worden sein |
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
du wirst gefälscht worden sein |
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
er/sie/es wird gefälscht worden sein |
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
wir werden gefälscht worden sein |
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
ihr werdet gefälscht worden sein |
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
sie werden gefälscht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
fälschen |
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
gefälscht haben |
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
fälschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
gefälscht werden |
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
gefälscht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
künftig gefälscht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
fälsche; fälsch! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
fälscht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
das Fälschen |
| Genitiv |
adulterandi
|
des Fälschens |
| Dativ |
adulterando
|
dem Fälschen |
| Akkusativ |
adulterandum
|
das Fälschen |
| Ablativ |
adulterando
|
durch das Fälschen |
| Vokativ |
adulterande
|
Fälschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteras
|
|
| 3. Person Singular |
adulterat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteres
|
|
| 3. Person Singular |
adulteret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
|
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
|
| 2. Person Singular |
adulterares
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
|
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
|
| Genitiv |
adulterandi
|
|
| Dativ |
adulterando
|
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
|
| Ablativ |
adulterando
|
|
| Vokativ |
adulterande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
ich mache nach |
| 2. Person Singular |
adulteras
|
du machst nach |
| 3. Person Singular |
adulterat
|
er/sie/es macht nach |
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
wir machen nach |
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
ihr macht nach |
| 3. Person Plural |
adulterant
|
sie machen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
ich werde nachgemacht |
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
du wirst nachgemacht |
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
er/sie/es wird nachgemacht |
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
wir werden nachgemacht |
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
ihr werdet nachgemacht |
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
sie werden nachgemacht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
ich mache nach |
| 2. Person Singular |
adulteres
|
du machest nach |
| 3. Person Singular |
adulteret
|
er/sie/es mache nach |
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
wir machen nach |
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
ihr machet nach |
| 3. Person Plural |
adulterent
|
sie machen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
ich werde nachgemacht |
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
du werdest nachgemacht |
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
er/sie/es werde nachgemacht |
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
wir werden nachgemacht |
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
ihr werdet nachgemacht |
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
sie werden nachgemacht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
ich machte nach |
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
du machtest nach |
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
er/sie/es machte nach |
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
wir machten nach |
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
ihr machtet nach |
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
sie machten nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
ich wurde nachgemacht |
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
du wurdest nachgemacht |
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
er/sie/es wurde nachgemacht |
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
wir wurden nachgemacht |
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
ihr wurdet nachgemacht |
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
sie wurden nachgemacht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
ich machte nach |
| 2. Person Singular |
adulterares
|
du machtest nach |
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
er/sie/es machte nach |
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
wir machten nach |
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
ihr machtet nach |
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
sie machten nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
ich würde nachgemacht |
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
du würdest nachgemacht |
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
er/sie/es würde nachgemacht |
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
wir würden nachgemacht |
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
ihr würdet nachgemacht |
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
sie würden nachgemacht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
ich werde nachmachen |
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
du wirst nachmachen |
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
er/sie/es wird nachmachen |
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
wir werden nachmachen |
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
ihr werdet nachmachen |
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
sie werden nachmachen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
ich werde nachgemacht werden |
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
du wirst nachgemacht werden |
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
er/sie/es wird nachgemacht werden |
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
wir werden nachgemacht werden |
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
ihr werdet nachgemacht werden |
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
sie werden nachgemacht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
ich habe nachgemacht |
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
du hast nachgemacht |
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
er/sie/es hat nachgemacht |
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
wir haben nachgemacht |
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
ihr habt nachgemacht |
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
sie haben nachgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
ich bin nachgemacht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
du bist nachgemacht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
er/sie/es ist nachgemacht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
wir sind nachgemacht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
ihr seid nachgemacht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
sie sind nachgemacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
ich habe nachgemacht |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du habest nachgemacht |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es habe nachgemacht |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir haben nachgemacht |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr habet nachgemacht |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie haben nachgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
ich sei nachgemacht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
du seiest nachgemacht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
er/sie/es sei nachgemacht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
wir seien nachgemacht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
ihr seiet nachgemacht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
sie seien nachgemacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
ich hatte nachgemacht |
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
du hattest nachgemacht |
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
er/sie/es hatte nachgemacht |
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
wir hatten nachgemacht |
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
ihr hattet nachgemacht |
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
sie hatten nachgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
ich war nachgemacht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
du warst nachgemacht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
er/sie/es war nachgemacht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
wir waren nachgemacht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
ihr wart nachgemacht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
sie waren nachgemacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
ich hätte nachgemacht |
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
du hättest nachgemacht |
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
er/sie/es hätte nachgemacht |
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
wir hätten nachgemacht |
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
ihr hättet nachgemacht |
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
sie hätten nachgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
ich wäre nachgemacht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
du wärest nachgemacht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
er/sie/es wäre nachgemacht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
wir wären nachgemacht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
ihr wäret nachgemacht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
sie wären nachgemacht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
ich werde nachgemacht haben |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du wirst nachgemacht haben |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es wird nachgemacht haben |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir werden nachgemacht haben |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr werdet nachgemacht haben |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie werden nachgemacht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
ich werde nachgemacht worden sein |
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
du wirst nachgemacht worden sein |
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
er/sie/es wird nachgemacht worden sein |
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
wir werden nachgemacht worden sein |
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
ihr werdet nachgemacht worden sein |
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
sie werden nachgemacht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
nachmachen |
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
nachgemacht haben |
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
nachmachen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
nachgemacht werden |
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
nachgemacht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
künftig nachgemacht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
mache nach; mach nach! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
macht nach! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
das Nachmachen |
| Genitiv |
adulterandi
|
des Nachmachens |
| Dativ |
adulterando
|
dem Nachmachen |
| Akkusativ |
adulterandum
|
das Nachmachen |
| Ablativ |
adulterando
|
durch das Nachmachen |
| Vokativ |
adulterande
|
Nachmachen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
ich schände |
| 2. Person Singular |
adulteras
|
du schändest |
| 3. Person Singular |
adulterat
|
er/sie/es schändet |
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
wir schänden |
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
ihr schändet |
| 3. Person Plural |
adulterant
|
sie schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
ich werde geschändet |
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
du wirst geschändet |
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
er/sie/es wird geschändet |
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
wir werden geschändet |
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
ihr werdet geschändet |
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
sie werden geschändet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
ich schände |
| 2. Person Singular |
adulteres
|
du schändest |
| 3. Person Singular |
adulteret
|
er/sie/es schände |
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
wir schänden |
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
ihr schändet |
| 3. Person Plural |
adulterent
|
sie schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
ich werde geschändet |
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
du werdest geschändet |
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
er/sie/es werde geschändet |
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
wir werden geschändet |
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
ihr werdet geschändet |
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
sie werden geschändet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
ich schändete |
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
du schändetest |
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
er/sie/es schändete |
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
wir schändeten |
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
ihr schändetet |
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
sie schändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
ich wurde geschändet |
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
du wurdest geschändet |
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
er/sie/es wurde geschändet |
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
wir wurden geschändet |
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
ihr wurdet geschändet |
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
sie wurden geschändet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
ich schändete |
| 2. Person Singular |
adulterares
|
du schändetest |
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
er/sie/es schändete |
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
wir schändeten |
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
ihr schändetet |
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
sie schändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
ich würde geschändet |
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
du würdest geschändet |
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
er/sie/es würde geschändet |
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
wir würden geschändet |
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
ihr würdet geschändet |
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
sie würden geschändet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
ich werde schänden |
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
du wirst schänden |
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
er/sie/es wird schänden |
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
wir werden schänden |
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
ihr werdet schänden |
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
sie werden schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
ich werde geschändet werden |
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
du wirst geschändet werden |
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
er/sie/es wird geschändet werden |
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
wir werden geschändet werden |
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
ihr werdet geschändet werden |
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
sie werden geschändet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
ich habe geschändet |
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
du hast geschändet |
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
er/sie/es hat geschändet |
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
wir haben geschändet |
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
ihr habt geschändet |
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
sie haben geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
ich bin geschändet worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
du bist geschändet worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
er/sie/es ist geschändet worden |
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
wir sind geschändet worden |
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
ihr seid geschändet worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
sie sind geschändet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
ich habe geschändet |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du habest geschändet |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es habe geschändet |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir haben geschändet |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr habet geschändet |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie haben geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
ich sei geschändet worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
du seiest geschändet worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
er/sie/es sei geschändet worden |
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
wir seien geschändet worden |
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
ihr seiet geschändet worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
sie seien geschändet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
ich hatte geschändet |
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
du hattest geschändet |
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
er/sie/es hatte geschändet |
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
wir hatten geschändet |
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
ihr hattet geschändet |
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
sie hatten geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
ich war geschändet worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
du warst geschändet worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
er/sie/es war geschändet worden |
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
wir waren geschändet worden |
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
ihr wart geschändet worden |
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
sie waren geschändet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
ich hätte geschändet |
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
du hättest geschändet |
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
er/sie/es hätte geschändet |
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
wir hätten geschändet |
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
ihr hättet geschändet |
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
sie hätten geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
ich wäre geschändet worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
du wärest geschändet worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
er/sie/es wäre geschändet worden |
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
wir wären geschändet worden |
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
ihr wäret geschändet worden |
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
sie wären geschändet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
ich werde geschändet haben |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du wirst geschändet haben |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es wird geschändet haben |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir werden geschändet haben |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr werdet geschändet haben |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie werden geschändet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
ich werde geschändet worden sein |
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
du wirst geschändet worden sein |
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
er/sie/es wird geschändet worden sein |
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
wir werden geschändet worden sein |
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
ihr werdet geschändet worden sein |
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
sie werden geschändet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
schänden |
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
geschändet haben |
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
schänden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
geschändet werden |
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
geschändet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
künftig geschändet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
schände! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
schändet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
das Schänden |
| Genitiv |
adulterandi
|
des Schändens |
| Dativ |
adulterando
|
dem Schänden |
| Akkusativ |
adulterandum
|
das Schänden |
| Ablativ |
adulterando
|
durch das Schänden |
| Vokativ |
adulterande
|
Schänden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
ich verderbe |
| 2. Person Singular |
adulteras
|
du verdirbst |
| 3. Person Singular |
adulterat
|
er/sie/es verdirbt |
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
wir verderben |
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
ihr verderbt |
| 3. Person Plural |
adulterant
|
sie verderben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
ich werde verdorben |
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
du wirst verdorben |
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
er/sie/es wird verdorben |
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
wir werden verdorben |
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
ihr werdet verdorben |
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
sie werden verdorben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
ich verderbe |
| 2. Person Singular |
adulteres
|
du verderbest |
| 3. Person Singular |
adulteret
|
er/sie/es verderbe |
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
wir verderben |
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
ihr verderbet |
| 3. Person Plural |
adulterent
|
sie verderben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
ich werde verdorben |
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
du werdest verdorben |
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
er/sie/es werde verdorben |
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
wir werden verdorben |
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
ihr werdet verdorben |
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
sie werden verdorben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
ich verdarb |
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
du verdarbst |
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
er/sie/es verdarb |
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
wir verdarben |
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
ihr verdarbt |
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
sie verdarben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
ich wurde verdorben |
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
du wurdest verdorben |
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
er/sie/es wurde verdorben |
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
wir wurden verdorben |
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
ihr wurdet verdorben |
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
sie wurden verdorben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
ich verdürbe |
| 2. Person Singular |
adulterares
|
du verdürbest |
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
er/sie/es verdürbe |
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
wir verdürben |
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
ihr verdürbet |
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
sie verdürben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
ich würde verdorben |
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
du würdest verdorben |
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
er/sie/es würde verdorben |
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
wir würden verdorben |
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
ihr würdet verdorben |
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
sie würden verdorben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
ich werde verderben |
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
du wirst verderben |
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
er/sie/es wird verderben |
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
wir werden verderben |
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
ihr werdet verderben |
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
sie werden verderben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
ich werde verdorben werden |
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
du wirst verdorben werden |
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
er/sie/es wird verdorben werden |
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
wir werden verdorben werden |
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
ihr werdet verdorben werden |
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
sie werden verdorben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
ich habe verdorben |
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
du hast verdorben |
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
er/sie/es hat verdorben |
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
wir haben verdorben |
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
ihr habt verdorben |
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
sie haben verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
ich bin verdorben worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
du bist verdorben worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
er/sie/es ist verdorben worden |
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
wir sind verdorben worden |
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
ihr seid verdorben worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
sie sind verdorben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
ich habe verdorben |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du habest verdorben |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es habe verdorben |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir haben verdorben |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr habet verdorben |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie haben verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
ich sei verdorben worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
du seiest verdorben worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
er/sie/es sei verdorben worden |
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
wir seien verdorben worden |
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
ihr seiet verdorben worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
sie seien verdorben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
ich hatte verdorben |
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
du hattest verdorben |
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
er/sie/es hatte verdorben |
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
wir hatten verdorben |
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
ihr hattet verdorben |
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
sie hatten verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
ich war verdorben worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
du warst verdorben worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
er/sie/es war verdorben worden |
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
wir waren verdorben worden |
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
ihr wart verdorben worden |
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
sie waren verdorben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
ich hätte verdorben |
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
du hättest verdorben |
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
er/sie/es hätte verdorben |
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
wir hätten verdorben |
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
ihr hättet verdorben |
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
sie hätten verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
ich wäre verdorben worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
du wärest verdorben worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
er/sie/es wäre verdorben worden |
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
wir wären verdorben worden |
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
ihr wäret verdorben worden |
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
sie wären verdorben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
ich werde verdorben haben |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du wirst verdorben haben |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es wird verdorben haben |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir werden verdorben haben |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr werdet verdorben haben |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie werden verdorben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
ich werde verdorben worden sein |
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
du wirst verdorben worden sein |
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
er/sie/es wird verdorben worden sein |
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
wir werden verdorben worden sein |
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
ihr werdet verdorben worden sein |
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
sie werden verdorben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
verderben |
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
verdorben haben |
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
verderben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
verdorben werden |
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
verdorben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
künftig verdorben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
verdirb! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
verderbt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
das Verderben |
| Genitiv |
adulterandi
|
des Verderbens |
| Dativ |
adulterando
|
dem Verderben |
| Akkusativ |
adulterandum
|
das Verderben |
| Ablativ |
adulterando
|
durch das Verderben |
| Vokativ |
adulterande
|
Verderben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
ich verfälsche |
| 2. Person Singular |
adulteras
|
du verfälschst |
| 3. Person Singular |
adulterat
|
er/sie/es verfälscht |
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
wir verfälschen |
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
ihr verfälscht |
| 3. Person Plural |
adulterant
|
sie verfälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
ich werde verfälscht |
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
du wirst verfälscht |
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
er/sie/es wird verfälscht |
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
wir werden verfälscht |
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
ihr werdet verfälscht |
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
sie werden verfälscht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
ich verfälsche |
| 2. Person Singular |
adulteres
|
du verfälschest |
| 3. Person Singular |
adulteret
|
er/sie/es verfälsche |
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
wir verfälschen |
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
ihr verfälschet |
| 3. Person Plural |
adulterent
|
sie verfälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
ich werde verfälscht |
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
du werdest verfälscht |
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
er/sie/es werde verfälscht |
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
wir werden verfälscht |
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
ihr werdet verfälscht |
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
sie werden verfälscht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
ich verfälschte |
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
du verfälschtest |
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
er/sie/es verfälschte |
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
wir verfälschten |
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
ihr verfälschtet |
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
sie verfälschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
ich wurde verfälscht |
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
du wurdest verfälscht |
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
er/sie/es wurde verfälscht |
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
wir wurden verfälscht |
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
ihr wurdet verfälscht |
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
sie wurden verfälscht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
ich verfälschte |
| 2. Person Singular |
adulterares
|
du verfälschtest |
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
er/sie/es verfälschte |
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
wir verfälschten |
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
ihr verfälschtet |
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
sie verfälschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
ich würde verfälscht |
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
du würdest verfälscht |
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
er/sie/es würde verfälscht |
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
wir würden verfälscht |
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
ihr würdet verfälscht |
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
sie würden verfälscht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
ich werde verfälschen |
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
du wirst verfälschen |
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
er/sie/es wird verfälschen |
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
wir werden verfälschen |
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
ihr werdet verfälschen |
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
sie werden verfälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
ich werde verfälscht werden |
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
du wirst verfälscht werden |
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
er/sie/es wird verfälscht werden |
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
wir werden verfälscht werden |
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
ihr werdet verfälscht werden |
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
sie werden verfälscht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
ich habe verfälscht |
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
du hast verfälscht |
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
er/sie/es hat verfälscht |
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
wir haben verfälscht |
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
ihr habt verfälscht |
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
sie haben verfälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
ich bin verfälscht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
du bist verfälscht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
er/sie/es ist verfälscht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
wir sind verfälscht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
ihr seid verfälscht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
sie sind verfälscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
ich habe verfälscht |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du habest verfälscht |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es habe verfälscht |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir haben verfälscht |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr habet verfälscht |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie haben verfälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
ich sei verfälscht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
du seiest verfälscht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
er/sie/es sei verfälscht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
wir seien verfälscht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
ihr seiet verfälscht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
sie seien verfälscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
ich hatte verfälscht |
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
du hattest verfälscht |
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
er/sie/es hatte verfälscht |
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
wir hatten verfälscht |
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
ihr hattet verfälscht |
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
sie hatten verfälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
ich war verfälscht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
du warst verfälscht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
er/sie/es war verfälscht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
wir waren verfälscht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
ihr wart verfälscht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
sie waren verfälscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
ich hätte verfälscht |
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
du hättest verfälscht |
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
er/sie/es hätte verfälscht |
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
wir hätten verfälscht |
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
ihr hättet verfälscht |
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
sie hätten verfälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
ich wäre verfälscht worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
du wärest verfälscht worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
er/sie/es wäre verfälscht worden |
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
wir wären verfälscht worden |
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
ihr wäret verfälscht worden |
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
sie wären verfälscht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
ich werde verfälscht haben |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du wirst verfälscht haben |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es wird verfälscht haben |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir werden verfälscht haben |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr werdet verfälscht haben |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie werden verfälscht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
ich werde verfälscht worden sein |
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
du wirst verfälscht worden sein |
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
er/sie/es wird verfälscht worden sein |
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
wir werden verfälscht worden sein |
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
ihr werdet verfälscht worden sein |
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
sie werden verfälscht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
verfälschen |
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
verfälscht haben |
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
verfälschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
verfälscht werden |
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
verfälscht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
künftig verfälscht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
verfälsche; verfälsch! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
verfälscht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
das Verfälschen |
| Genitiv |
adulterandi
|
des Verfälschens |
| Dativ |
adulterando
|
dem Verfälschen |
| Akkusativ |
adulterandum
|
das Verfälschen |
| Ablativ |
adulterando
|
durch das Verfälschen |
| Vokativ |
adulterande
|
Verfälschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
ich verschlechtere |
| 2. Person Singular |
adulteras
|
du verschlechterst |
| 3. Person Singular |
adulterat
|
er/sie/es verschlechtert |
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
wir verschlechtern |
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
ihr verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulterant
|
sie verschlechtern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
ich werde verschlechtert |
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
du wirst verschlechtert |
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
er/sie/es wird verschlechtert |
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
wir werden verschlechtert |
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
ihr werdet verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
sie werden verschlechtert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
ich verschlechtere |
| 2. Person Singular |
adulteres
|
du verschlechterst |
| 3. Person Singular |
adulteret
|
er/sie/es verschlechtere |
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
wir verschlechtern |
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
ihr verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulterent
|
sie verschlechtern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
ich werde verschlechtert |
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
du werdest verschlechtert |
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
er/sie/es werde verschlechtert |
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
wir werden verschlechtert |
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
ihr werdet verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
sie werden verschlechtert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
ich verschlechterte |
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
du verschlechtertest |
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
er/sie/es verschlechterte |
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
wir verschlechterten |
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
ihr verschlechtertet |
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
sie verschlechterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
ich wurde verschlechtert |
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
du wurdest verschlechtert |
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
er/sie/es wurde verschlechtert |
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
wir wurden verschlechtert |
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
ihr wurdet verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
sie wurden verschlechtert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
ich verschlechterte |
| 2. Person Singular |
adulterares
|
du verschlechtertest |
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
er/sie/es verschlechterte |
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
wir verschlechterten |
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
ihr verschlechtertet |
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
sie verschlechterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
ich würde verschlechtert |
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
du würdest verschlechtert |
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
er/sie/es würde verschlechtert |
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
wir würden verschlechtert |
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
ihr würdet verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
sie würden verschlechtert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
ich werde verschlechtern |
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
du wirst verschlechtern |
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
er/sie/es wird verschlechtern |
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
wir werden verschlechtern |
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
ihr werdet verschlechtern |
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
sie werden verschlechtern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
ich werde verschlechtert werden |
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
du wirst verschlechtert werden |
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
er/sie/es wird verschlechtert werden |
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
wir werden verschlechtert werden |
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
ihr werdet verschlechtert werden |
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
sie werden verschlechtert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
ich habe verschlechtert |
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
du hast verschlechtert |
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
er/sie/es hat verschlechtert |
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
wir haben verschlechtert |
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
ihr habt verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
sie haben verschlechtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
ich bin verschlechtert worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
du bist verschlechtert worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
er/sie/es ist verschlechtert worden |
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
wir sind verschlechtert worden |
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
ihr seid verschlechtert worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
sie sind verschlechtert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
ich habe verschlechtert |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du habest verschlechtert |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es habe verschlechtert |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir haben verschlechtert |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr habet verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie haben verschlechtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
ich sei verschlechtert worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
du seiest verschlechtert worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
er/sie/es sei verschlechtert worden |
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
wir seien verschlechtert worden |
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
ihr seiet verschlechtert worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
sie seien verschlechtert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
ich hatte verschlechtert |
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
du hattest verschlechtert |
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
er/sie/es hatte verschlechtert |
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
wir hatten verschlechtert |
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
ihr hattet verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
sie hatten verschlechtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
ich war verschlechtert worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
du warst verschlechtert worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
er/sie/es war verschlechtert worden |
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
wir waren verschlechtert worden |
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
ihr wart verschlechtert worden |
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
sie waren verschlechtert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
ich hätte verschlechtert |
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
du hättest verschlechtert |
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
er/sie/es hätte verschlechtert |
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
wir hätten verschlechtert |
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
ihr hättet verschlechtert |
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
sie hätten verschlechtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
ich wäre verschlechtert worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
du wärest verschlechtert worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
er/sie/es wäre verschlechtert worden |
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
wir wären verschlechtert worden |
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
ihr wäret verschlechtert worden |
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
sie wären verschlechtert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
ich werde verschlechtert haben |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du wirst verschlechtert haben |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es wird verschlechtert haben |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir werden verschlechtert haben |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr werdet verschlechtert haben |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie werden verschlechtert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
ich werde verschlechtert worden sein |
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
du wirst verschlechtert worden sein |
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
er/sie/es wird verschlechtert worden sein |
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
wir werden verschlechtert worden sein |
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
ihr werdet verschlechtert worden sein |
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
sie werden verschlechtert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
verschlechtern |
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
verschlechtert haben |
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
verschlechtern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
verschlechtert werden |
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
verschlechtert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
künftig verschlechtert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
verschlechtere! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
verschlechtert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
das Verschlechtern |
| Genitiv |
adulterandi
|
des Verschlechternes |
| Dativ |
adulterando
|
dem Verschlechtern |
| Akkusativ |
adulterandum
|
das Verschlechtern |
| Ablativ |
adulterando
|
durch das Verschlechtern |
| Vokativ |
adulterande
|
Verschlechtern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
ich versetze |
| 2. Person Singular |
adulteras
|
du versetzt |
| 3. Person Singular |
adulterat
|
er/sie/es versetzt |
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
wir versetzen |
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
ihr versetzt |
| 3. Person Plural |
adulterant
|
sie versetzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
ich werde versetzt |
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
du wirst versetzt |
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
er/sie/es wird versetzt |
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
wir werden versetzt |
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
ihr werdet versetzt |
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
sie werden versetzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
ich versetze |
| 2. Person Singular |
adulteres
|
du versetzest |
| 3. Person Singular |
adulteret
|
er/sie/es versetze |
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
wir versetzen |
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
ihr versetzet |
| 3. Person Plural |
adulterent
|
sie versetzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
ich werde versetzt |
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
du werdest versetzt |
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
er/sie/es werde versetzt |
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
wir werden versetzt |
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
ihr werdet versetzt |
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
sie werden versetzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
ich versetzte |
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
du versetztest |
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
er/sie/es versetzte |
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
wir versetzten |
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
ihr versetztet |
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
sie versetzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
ich wurde versetzt |
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
du wurdest versetzt |
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
er/sie/es wurde versetzt |
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
wir wurden versetzt |
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
ihr wurdet versetzt |
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
sie wurden versetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
ich versetzte |
| 2. Person Singular |
adulterares
|
du versetztest |
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
er/sie/es versetzte |
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
wir versetzten |
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
ihr versetztet |
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
sie versetzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
ich würde versetzt |
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
du würdest versetzt |
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
er/sie/es würde versetzt |
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
wir würden versetzt |
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
ihr würdet versetzt |
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
sie würden versetzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
ich werde versetzen |
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
du wirst versetzen |
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
er/sie/es wird versetzen |
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
wir werden versetzen |
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
ihr werdet versetzen |
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
sie werden versetzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
ich werde versetzt werden |
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
du wirst versetzt werden |
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
er/sie/es wird versetzt werden |
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
wir werden versetzt werden |
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
ihr werdet versetzt werden |
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
sie werden versetzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
ich habe versetzt |
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
du hast versetzt |
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
er/sie/es hat versetzt |
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
wir haben versetzt |
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
ihr habt versetzt |
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
sie haben versetzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
ich bin versetzt worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
du bist versetzt worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
er/sie/es ist versetzt worden |
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
wir sind versetzt worden |
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
ihr seid versetzt worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
sie sind versetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
ich habe versetzt |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du habest versetzt |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es habe versetzt |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir haben versetzt |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr habet versetzt |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie haben versetzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
ich sei versetzt worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
du seiest versetzt worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
er/sie/es sei versetzt worden |
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
wir seien versetzt worden |
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
ihr seiet versetzt worden |
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
sie seien versetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
ich hatte versetzt |
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
du hattest versetzt |
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
er/sie/es hatte versetzt |
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
wir hatten versetzt |
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
ihr hattet versetzt |
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
sie hatten versetzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
ich war versetzt worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
du warst versetzt worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
er/sie/es war versetzt worden |
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
wir waren versetzt worden |
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
ihr wart versetzt worden |
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
sie waren versetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
ich hätte versetzt |
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
du hättest versetzt |
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
er/sie/es hätte versetzt |
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
wir hätten versetzt |
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
ihr hättet versetzt |
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
sie hätten versetzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
ich wäre versetzt worden |
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
du wärest versetzt worden |
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
er/sie/es wäre versetzt worden |
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
wir wären versetzt worden |
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
ihr wäret versetzt worden |
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
sie wären versetzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
ich werde versetzt haben |
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
du wirst versetzt haben |
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
er/sie/es wird versetzt haben |
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
wir werden versetzt haben |
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
ihr werdet versetzt haben |
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
sie werden versetzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
ich werde versetzt worden sein |
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
du wirst versetzt worden sein |
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
er/sie/es wird versetzt worden sein |
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
wir werden versetzt worden sein |
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
ihr werdet versetzt worden sein |
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
sie werden versetzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
versetzen |
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
versetzt haben |
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
versetzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
versetzt werden |
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
versetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
künftig versetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
versetze; versetz! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
versetzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
das Versetzen |
| Genitiv |
adulterandi
|
des Versetzens |
| Dativ |
adulterando
|
dem Versetzen |
| Akkusativ |
adulterandum
|
das Versetzen |
| Ablativ |
adulterando
|
durch das Versetzen |
| Vokativ |
adulterande
|
Versetzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adultero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteras
|
|
| 3. Person Singular |
adulterat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteror
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraris adulterare
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteramur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteramini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteres
|
|
| 3. Person Singular |
adulteret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterer
|
|
| 2. Person Singular |
adultereris adulterere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabam
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabas
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabar
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabaris adulterabare
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarem
|
|
| 2. Person Singular |
adulterares
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraret
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraretis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterarer
|
|
| 2. Person Singular |
adulterareris adulterarere
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraretur
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraremur
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraremini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabo
|
|
| 2. Person Singular |
adulterabis
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulterabor
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraberis adulterabere
|
|
| 3. Person Singular |
adulterabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adulterabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adulterabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adulterabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravi
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisti
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravistis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverunt adulteravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus es
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus est
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraverim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteraveram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverat
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravissem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteravisses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteravisset
|
|
| 1. Person Plural |
adulteravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteravero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteraveris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteraverit
|
|
| 1. Person Plural |
adulteraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulteraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulteraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adulteratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adulteratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adulteratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adulterati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adulterati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adulterati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adulterari adulterarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adulteratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adulteratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adultera
|
! |
| 2. Person Plural |
adulterate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adulterato
|
| 3. Person Singular |
adulterato
|
| 2. Person Plural |
adulteratote
|
| 3. Person Plural |
adulteranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adulterare
|
|
| Genitiv |
adulterandi
|
|
| Dativ |
adulterando
|
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
|
| Ablativ |
adulterando
|
|
| Vokativ |
adulterande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterandus
|
adulteranda
|
adulterandum
|
| Genitiv |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulterandi
|
| Dativ |
adulterando
|
adulterandae
|
adulterando
|
| Akkusativ |
adulterandum
|
adulterandam
|
adulterandum
|
| Ablativ |
adulterando
|
adulteranda
|
adulterando
|
| Vokativ |
adulterande
|
adulteranda
|
adulterandum
|
Plural
| Nominativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
| Genitiv |
adulterandorum
|
adulterandarum
|
adulterandorum
|
| Dativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Akkusativ |
adulterandos
|
adulterandas
|
adulteranda
|
| Ablativ |
adulterandis
|
adulterandis
|
adulterandis
|
| Vokativ |
adulterandi
|
adulterandae
|
adulteranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
| Genitiv |
adulterantis
|
adulterantis
|
adulterantis
|
| Dativ |
adulteranti
|
adulteranti
|
adulteranti
|
| Akkusativ |
adulterantem
|
adulterantem
|
adulterans
|
| Ablativ |
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
adulteranti adulterante
|
| Vokativ |
adulterans
|
adulterans
|
adulterans
|
Plural
| Nominativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Genitiv |
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
adulterantium adulterantum
|
| Dativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Akkusativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
| Ablativ |
adulterantibus
|
adulterantibus
|
adulterantibus
|
| Vokativ |
adulterantes
|
adulterantes
|
adulterantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteratus
|
adulterata
|
adulteratum
|
| Genitiv |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterati
|
| Dativ |
adulterato
|
adulteratae
|
adulterato
|
| Akkusativ |
adulteratum
|
adulteratam
|
adulteratum
|
| Ablativ |
adulterato
|
adulterata
|
adulterato
|
| Vokativ |
adulterate
|
adulterata
|
adulteratum
|
Plural
| Nominativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
| Genitiv |
adulteratorum
|
adulteratarum
|
adulteratorum
|
| Dativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Akkusativ |
adulteratos
|
adulteratas
|
adulterata
|
| Ablativ |
adulteratis
|
adulteratis
|
adulteratis
|
| Vokativ |
adulterati
|
adulteratae
|
adulterata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adulteraturus
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
| Genitiv |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteraturi
|
| Dativ |
adulteraturo
|
adulteraturae
|
adulteraturo
|
| Akkusativ |
adulteraturum
|
adulteraturam
|
adulteraturum
|
| Ablativ |
adulteraturo
|
adulteratura
|
adulteraturo
|
| Vokativ |
adulterature
|
adulteratura
|
adulteraturum
|
Plural
| Nominativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
| Genitiv |
adulteraturorum
|
adulteraturarum
|
adulteraturorum
|
| Dativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Akkusativ |
adulteraturos
|
adulteraturas
|
adulteratura
|
| Ablativ |
adulteraturis
|
adulteraturis
|
adulteraturis
|
| Vokativ |
adulteraturi
|
adulteraturae
|
adulteratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adulteratum
|
adulteratu
|