Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneror
|
ich verehre |
| 2. Person Singular |
adveneraris advenerare
|
du verehrst |
| 3. Person Singular |
adveneratur
|
er/sie/es verehrt |
| 1. Person Plural |
adveneramur
|
wir verehren |
| 2. Person Plural |
adveneramini
|
ihr verehrt |
| 3. Person Plural |
advenerantur
|
sie verehren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerer
|
ich verehre |
| 2. Person Singular |
advenereris advenerere
|
du verehrest |
| 3. Person Singular |
adveneretur
|
er/sie/es verehre |
| 1. Person Plural |
adveneremur
|
wir verehren |
| 2. Person Plural |
adveneremini
|
ihr verehret |
| 3. Person Plural |
advenerentur
|
sie verehren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerabar
|
ich verehrte |
| 2. Person Singular |
advenerabaris advenerabare
|
du verehrtest |
| 3. Person Singular |
advenerabatur
|
er/sie/es verehrte |
| 1. Person Plural |
advenerabamur
|
wir verehrten |
| 2. Person Plural |
advenerabamini
|
ihr verehrtet |
| 3. Person Plural |
advenerabantur
|
sie verehrten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerarer
|
ich verehrte |
| 2. Person Singular |
advenerareris advenerarere
|
du verehrtest |
| 3. Person Singular |
adveneraretur
|
er/sie/es verehrte |
| 1. Person Plural |
adveneraremur
|
wir verehrten |
| 2. Person Plural |
adveneraremini
|
ihr verehrtet |
| 3. Person Plural |
advenerarentur
|
sie verehrten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerabor
|
ich werde verehren |
| 2. Person Singular |
adveneraberis advenerabere
|
du wirst verehren |
| 3. Person Singular |
advenerabitur
|
er/sie/es wird verehren |
| 1. Person Plural |
advenerabimur
|
wir werden verehren |
| 2. Person Plural |
advenerabimini
|
ihr werdet verehren |
| 3. Person Plural |
advenerabuntur
|
sie werden verehren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus sum
|
ich habe verehrt |
| 2. Person Singular |
adveneratus es
|
du hast verehrt |
| 3. Person Singular |
adveneratus est
|
er/sie/es hat verehrt |
| 1. Person Plural |
advenerati sumus
|
wir haben verehrt |
| 2. Person Plural |
advenerati estis
|
ihr habt verehrt |
| 3. Person Plural |
advenerati sunt
|
sie haben verehrt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus sim
|
ich habe verehrt |
| 2. Person Singular |
adveneratus sis
|
du habest verehrt |
| 3. Person Singular |
adveneratus sit
|
er/sie/es habe verehrt |
| 1. Person Plural |
advenerati simus
|
wir haben verehrt |
| 2. Person Plural |
advenerati sitis
|
ihr habet verehrt |
| 3. Person Plural |
advenerati sint
|
sie haben verehrt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus eram
|
ich hatte verehrt |
| 2. Person Singular |
adveneratus eras
|
du hattest verehrt |
| 3. Person Singular |
adveneratus erat
|
er/sie/es hatte verehrt |
| 1. Person Plural |
advenerati eramus
|
wir hatten verehrt |
| 2. Person Plural |
advenerati eratis
|
ihr hattet verehrt |
| 3. Person Plural |
advenerati erant
|
sie hatten verehrt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus essem
|
ich hätte verehrt |
| 2. Person Singular |
adveneratus esses
|
du hättest verehrt |
| 3. Person Singular |
adveneratus esset
|
er/sie/es hätte verehrt |
| 1. Person Plural |
advenerati essemus
|
wir hätten verehrt |
| 2. Person Plural |
advenerati essetis
|
ihr hättet verehrt |
| 3. Person Plural |
advenerati essent
|
sie hätten verehrt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus ero
|
ich werde verehrt haben |
| 2. Person Singular |
adveneratus eris
|
du wirst verehrt haben |
| 3. Person Singular |
adveneratus erit
|
er/sie/es wird verehrt haben |
| 1. Person Plural |
advenerati erimus
|
wir werden verehrt haben |
| 2. Person Plural |
advenerati eritis
|
ihr werdet verehrt haben |
| 3. Person Plural |
advenerati erunt
|
sie werden verehrt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
advenerari advenerarier
|
verehren |
| Vorzeitigkeit |
adveneratus esse
|
verehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
adveneraturum esse
|
verehren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
advenerare
|
verehre; verehr! |
| 2. Person Plural |
adveneramini
|
verehrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
advenerator
|
| 3. Person Singular |
advenerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
advenerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
advenerari advenerarier
|
das Verehren |
| Genitiv |
advenerandi
|
des Verehrens |
| Dativ |
advenerando
|
dem Verehren |
| Akkusativ |
advenerandum
|
das Verehren |
| Ablativ |
advenerando
|
durch das Verehren |
| Vokativ |
advenerande
|
Verehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
advenerandus
|
adveneranda
|
advenerandum
|
| Genitiv |
advenerandi
|
advenerandae
|
advenerandi
|
| Dativ |
advenerando
|
advenerandae
|
advenerando
|
| Akkusativ |
advenerandum
|
advenerandam
|
advenerandum
|
| Ablativ |
advenerando
|
adveneranda
|
advenerando
|
| Vokativ |
advenerande
|
adveneranda
|
advenerandum
|
Plural
| Nominativ |
advenerandi
|
advenerandae
|
adveneranda
|
| Genitiv |
advenerandorum
|
advenerandarum
|
advenerandorum
|
| Dativ |
advenerandis
|
advenerandis
|
advenerandis
|
| Akkusativ |
advenerandos
|
advenerandas
|
adveneranda
|
| Ablativ |
advenerandis
|
advenerandis
|
advenerandis
|
| Vokativ |
advenerandi
|
advenerandae
|
adveneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
advenerans
|
advenerans
|
advenerans
|
| Genitiv |
advenerantis
|
advenerantis
|
advenerantis
|
| Dativ |
adveneranti
|
adveneranti
|
adveneranti
|
| Akkusativ |
advenerantem
|
advenerantem
|
advenerans
|
| Ablativ |
adveneranti advenerante
|
adveneranti advenerante
|
adveneranti advenerante
|
| Vokativ |
advenerans
|
advenerans
|
advenerans
|
Plural
| Nominativ |
advenerantes
|
advenerantes
|
advenerantia
|
| Genitiv |
advenerantium advenerantum
|
advenerantium advenerantum
|
advenerantium advenerantum
|
| Dativ |
advenerantibus
|
advenerantibus
|
advenerantibus
|
| Akkusativ |
advenerantes
|
advenerantes
|
advenerantia
|
| Ablativ |
advenerantibus
|
advenerantibus
|
advenerantibus
|
| Vokativ |
advenerantes
|
advenerantes
|
advenerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adveneratus
|
advenerata
|
adveneratum
|
| Genitiv |
advenerati
|
adveneratae
|
advenerati
|
| Dativ |
advenerato
|
adveneratae
|
advenerato
|
| Akkusativ |
adveneratum
|
adveneratam
|
adveneratum
|
| Ablativ |
advenerato
|
advenerata
|
advenerato
|
| Vokativ |
advenerate
|
advenerata
|
adveneratum
|
Plural
| Nominativ |
advenerati
|
adveneratae
|
advenerata
|
| Genitiv |
adveneratorum
|
adveneratarum
|
adveneratorum
|
| Dativ |
adveneratis
|
adveneratis
|
adveneratis
|
| Akkusativ |
adveneratos
|
adveneratas
|
advenerata
|
| Ablativ |
adveneratis
|
adveneratis
|
adveneratis
|
| Vokativ |
advenerati
|
adveneratae
|
advenerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adveneraturus
|
adveneratura
|
adveneraturum
|
| Genitiv |
adveneraturi
|
adveneraturae
|
adveneraturi
|
| Dativ |
adveneraturo
|
adveneraturae
|
adveneraturo
|
| Akkusativ |
adveneraturum
|
adveneraturam
|
adveneraturum
|
| Ablativ |
adveneraturo
|
adveneratura
|
adveneraturo
|
| Vokativ |
advenerature
|
adveneratura
|
adveneraturum
|
Plural
| Nominativ |
adveneraturi
|
adveneraturae
|
adveneratura
|
| Genitiv |
adveneraturorum
|
adveneraturarum
|
adveneraturorum
|
| Dativ |
adveneraturis
|
adveneraturis
|
adveneraturis
|
| Akkusativ |
adveneraturos
|
adveneraturas
|
adveneratura
|
| Ablativ |
adveneraturis
|
adveneraturis
|
adveneraturis
|
| Vokativ |
adveneraturi
|
adveneraturae
|
adveneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adveneratum
|
adveneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneror
|
ich bete an |
| 2. Person Singular |
adveneraris advenerare
|
du betest an |
| 3. Person Singular |
adveneratur
|
er/sie/es betet an |
| 1. Person Plural |
adveneramur
|
wir beten an |
| 2. Person Plural |
adveneramini
|
ihr betet an |
| 3. Person Plural |
advenerantur
|
sie beten an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerer
|
ich bete an |
| 2. Person Singular |
advenereris advenerere
|
du betest an |
| 3. Person Singular |
adveneretur
|
er/sie/es bete an |
| 1. Person Plural |
adveneremur
|
wir beten an |
| 2. Person Plural |
adveneremini
|
ihr betet an |
| 3. Person Plural |
advenerentur
|
sie beten an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerabar
|
ich betete an |
| 2. Person Singular |
advenerabaris advenerabare
|
du betetest an |
| 3. Person Singular |
advenerabatur
|
er/sie/es betete an |
| 1. Person Plural |
advenerabamur
|
wir beteten an |
| 2. Person Plural |
advenerabamini
|
ihr betetet an |
| 3. Person Plural |
advenerabantur
|
sie beteten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerarer
|
ich betete an |
| 2. Person Singular |
advenerareris advenerarere
|
du betetest an |
| 3. Person Singular |
adveneraretur
|
er/sie/es betete an |
| 1. Person Plural |
adveneraremur
|
wir beteten an |
| 2. Person Plural |
adveneraremini
|
ihr betetet an |
| 3. Person Plural |
advenerarentur
|
sie beteten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerabor
|
ich werde anbeten |
| 2. Person Singular |
adveneraberis advenerabere
|
du wirst anbeten |
| 3. Person Singular |
advenerabitur
|
er/sie/es wird anbeten |
| 1. Person Plural |
advenerabimur
|
wir werden anbeten |
| 2. Person Plural |
advenerabimini
|
ihr werdet anbeten |
| 3. Person Plural |
advenerabuntur
|
sie werden anbeten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus sum
|
ich habe angebetet |
| 2. Person Singular |
adveneratus es
|
du hast angebetet |
| 3. Person Singular |
adveneratus est
|
er/sie/es hat angebetet |
| 1. Person Plural |
advenerati sumus
|
wir haben angebetet |
| 2. Person Plural |
advenerati estis
|
ihr habt angebetet |
| 3. Person Plural |
advenerati sunt
|
sie haben angebetet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus sim
|
ich habe angebetet |
| 2. Person Singular |
adveneratus sis
|
du habest angebetet |
| 3. Person Singular |
adveneratus sit
|
er/sie/es habe angebetet |
| 1. Person Plural |
advenerati simus
|
wir haben angebetet |
| 2. Person Plural |
advenerati sitis
|
ihr habet angebetet |
| 3. Person Plural |
advenerati sint
|
sie haben angebetet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus eram
|
ich hatte angebetet |
| 2. Person Singular |
adveneratus eras
|
du hattest angebetet |
| 3. Person Singular |
adveneratus erat
|
er/sie/es hatte angebetet |
| 1. Person Plural |
advenerati eramus
|
wir hatten angebetet |
| 2. Person Plural |
advenerati eratis
|
ihr hattet angebetet |
| 3. Person Plural |
advenerati erant
|
sie hatten angebetet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus essem
|
ich hätte angebetet |
| 2. Person Singular |
adveneratus esses
|
du hättest angebetet |
| 3. Person Singular |
adveneratus esset
|
er/sie/es hätte angebetet |
| 1. Person Plural |
advenerati essemus
|
wir hätten angebetet |
| 2. Person Plural |
advenerati essetis
|
ihr hättet angebetet |
| 3. Person Plural |
advenerati essent
|
sie hätten angebetet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus ero
|
ich werde angebetet haben |
| 2. Person Singular |
adveneratus eris
|
du wirst angebetet haben |
| 3. Person Singular |
adveneratus erit
|
er/sie/es wird angebetet haben |
| 1. Person Plural |
advenerati erimus
|
wir werden angebetet haben |
| 2. Person Plural |
advenerati eritis
|
ihr werdet angebetet haben |
| 3. Person Plural |
advenerati erunt
|
sie werden angebetet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
advenerari advenerarier
|
anbeten |
| Vorzeitigkeit |
adveneratus esse
|
angebetet haben |
| Nachzeitigkeit |
adveneraturum esse
|
anbeten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
advenerare
|
bete an! |
| 2. Person Plural |
adveneramini
|
betet an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
advenerator
|
| 3. Person Singular |
advenerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
advenerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
advenerari advenerarier
|
das Anbeten |
| Genitiv |
advenerandi
|
des Anbetens |
| Dativ |
advenerando
|
dem Anbeten |
| Akkusativ |
advenerandum
|
das Anbeten |
| Ablativ |
advenerando
|
durch das Anbeten |
| Vokativ |
advenerande
|
Anbeten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
advenerandus
|
adveneranda
|
advenerandum
|
| Genitiv |
advenerandi
|
advenerandae
|
advenerandi
|
| Dativ |
advenerando
|
advenerandae
|
advenerando
|
| Akkusativ |
advenerandum
|
advenerandam
|
advenerandum
|
| Ablativ |
advenerando
|
adveneranda
|
advenerando
|
| Vokativ |
advenerande
|
adveneranda
|
advenerandum
|
Plural
| Nominativ |
advenerandi
|
advenerandae
|
adveneranda
|
| Genitiv |
advenerandorum
|
advenerandarum
|
advenerandorum
|
| Dativ |
advenerandis
|
advenerandis
|
advenerandis
|
| Akkusativ |
advenerandos
|
advenerandas
|
adveneranda
|
| Ablativ |
advenerandis
|
advenerandis
|
advenerandis
|
| Vokativ |
advenerandi
|
advenerandae
|
adveneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
advenerans
|
advenerans
|
advenerans
|
| Genitiv |
advenerantis
|
advenerantis
|
advenerantis
|
| Dativ |
adveneranti
|
adveneranti
|
adveneranti
|
| Akkusativ |
advenerantem
|
advenerantem
|
advenerans
|
| Ablativ |
adveneranti advenerante
|
adveneranti advenerante
|
adveneranti advenerante
|
| Vokativ |
advenerans
|
advenerans
|
advenerans
|
Plural
| Nominativ |
advenerantes
|
advenerantes
|
advenerantia
|
| Genitiv |
advenerantium advenerantum
|
advenerantium advenerantum
|
advenerantium advenerantum
|
| Dativ |
advenerantibus
|
advenerantibus
|
advenerantibus
|
| Akkusativ |
advenerantes
|
advenerantes
|
advenerantia
|
| Ablativ |
advenerantibus
|
advenerantibus
|
advenerantibus
|
| Vokativ |
advenerantes
|
advenerantes
|
advenerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adveneratus
|
advenerata
|
adveneratum
|
| Genitiv |
advenerati
|
adveneratae
|
advenerati
|
| Dativ |
advenerato
|
adveneratae
|
advenerato
|
| Akkusativ |
adveneratum
|
adveneratam
|
adveneratum
|
| Ablativ |
advenerato
|
advenerata
|
advenerato
|
| Vokativ |
advenerate
|
advenerata
|
adveneratum
|
Plural
| Nominativ |
advenerati
|
adveneratae
|
advenerata
|
| Genitiv |
adveneratorum
|
adveneratarum
|
adveneratorum
|
| Dativ |
adveneratis
|
adveneratis
|
adveneratis
|
| Akkusativ |
adveneratos
|
adveneratas
|
advenerata
|
| Ablativ |
adveneratis
|
adveneratis
|
adveneratis
|
| Vokativ |
advenerati
|
adveneratae
|
advenerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adveneraturus
|
adveneratura
|
adveneraturum
|
| Genitiv |
adveneraturi
|
adveneraturae
|
adveneraturi
|
| Dativ |
adveneraturo
|
adveneraturae
|
adveneraturo
|
| Akkusativ |
adveneraturum
|
adveneraturam
|
adveneraturum
|
| Ablativ |
adveneraturo
|
adveneratura
|
adveneraturo
|
| Vokativ |
advenerature
|
adveneratura
|
adveneraturum
|
Plural
| Nominativ |
adveneraturi
|
adveneraturae
|
adveneratura
|
| Genitiv |
adveneraturorum
|
adveneraturarum
|
adveneraturorum
|
| Dativ |
adveneraturis
|
adveneraturis
|
adveneraturis
|
| Akkusativ |
adveneraturos
|
adveneraturas
|
adveneratura
|
| Ablativ |
adveneraturis
|
adveneraturis
|
adveneraturis
|
| Vokativ |
adveneraturi
|
adveneraturae
|
adveneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adveneratum
|
adveneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneror
|
|
| 2. Person Singular |
adveneraris advenerare
|
|
| 3. Person Singular |
adveneratur
|
|
| 1. Person Plural |
adveneramur
|
|
| 2. Person Plural |
adveneramini
|
|
| 3. Person Plural |
advenerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerer
|
|
| 2. Person Singular |
advenereris advenerere
|
|
| 3. Person Singular |
adveneretur
|
|
| 1. Person Plural |
adveneremur
|
|
| 2. Person Plural |
adveneremini
|
|
| 3. Person Plural |
advenerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerabar
|
|
| 2. Person Singular |
advenerabaris advenerabare
|
|
| 3. Person Singular |
advenerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
advenerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
advenerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
advenerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerarer
|
|
| 2. Person Singular |
advenerareris advenerarere
|
|
| 3. Person Singular |
adveneraretur
|
|
| 1. Person Plural |
adveneraremur
|
|
| 2. Person Plural |
adveneraremini
|
|
| 3. Person Plural |
advenerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advenerabor
|
|
| 2. Person Singular |
adveneraberis advenerabere
|
|
| 3. Person Singular |
advenerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
advenerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
advenerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
advenerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adveneratus es
|
|
| 3. Person Singular |
adveneratus est
|
|
| 1. Person Plural |
advenerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
advenerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
advenerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adveneratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adveneratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
advenerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
advenerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
advenerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adveneratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adveneratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
advenerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
advenerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
advenerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adveneratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adveneratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
advenerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
advenerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
advenerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adveneratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adveneratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adveneratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
advenerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
advenerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
advenerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
advenerari advenerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adveneratus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adveneraturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
advenerare
|
! |
| 2. Person Plural |
adveneramini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
advenerator
|
| 3. Person Singular |
advenerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
advenerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
advenerari advenerarier
|
|
| Genitiv |
advenerandi
|
|
| Dativ |
advenerando
|
|
| Akkusativ |
advenerandum
|
|
| Ablativ |
advenerando
|
|
| Vokativ |
advenerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
advenerandus
|
adveneranda
|
advenerandum
|
| Genitiv |
advenerandi
|
advenerandae
|
advenerandi
|
| Dativ |
advenerando
|
advenerandae
|
advenerando
|
| Akkusativ |
advenerandum
|
advenerandam
|
advenerandum
|
| Ablativ |
advenerando
|
adveneranda
|
advenerando
|
| Vokativ |
advenerande
|
adveneranda
|
advenerandum
|
Plural
| Nominativ |
advenerandi
|
advenerandae
|
adveneranda
|
| Genitiv |
advenerandorum
|
advenerandarum
|
advenerandorum
|
| Dativ |
advenerandis
|
advenerandis
|
advenerandis
|
| Akkusativ |
advenerandos
|
advenerandas
|
adveneranda
|
| Ablativ |
advenerandis
|
advenerandis
|
advenerandis
|
| Vokativ |
advenerandi
|
advenerandae
|
adveneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
advenerans
|
advenerans
|
advenerans
|
| Genitiv |
advenerantis
|
advenerantis
|
advenerantis
|
| Dativ |
adveneranti
|
adveneranti
|
adveneranti
|
| Akkusativ |
advenerantem
|
advenerantem
|
advenerans
|
| Ablativ |
adveneranti advenerante
|
adveneranti advenerante
|
adveneranti advenerante
|
| Vokativ |
advenerans
|
advenerans
|
advenerans
|
Plural
| Nominativ |
advenerantes
|
advenerantes
|
advenerantia
|
| Genitiv |
advenerantium advenerantum
|
advenerantium advenerantum
|
advenerantium advenerantum
|
| Dativ |
advenerantibus
|
advenerantibus
|
advenerantibus
|
| Akkusativ |
advenerantes
|
advenerantes
|
advenerantia
|
| Ablativ |
advenerantibus
|
advenerantibus
|
advenerantibus
|
| Vokativ |
advenerantes
|
advenerantes
|
advenerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adveneratus
|
advenerata
|
adveneratum
|
| Genitiv |
advenerati
|
adveneratae
|
advenerati
|
| Dativ |
advenerato
|
adveneratae
|
advenerato
|
| Akkusativ |
adveneratum
|
adveneratam
|
adveneratum
|
| Ablativ |
advenerato
|
advenerata
|
advenerato
|
| Vokativ |
advenerate
|
advenerata
|
adveneratum
|
Plural
| Nominativ |
advenerati
|
adveneratae
|
advenerata
|
| Genitiv |
adveneratorum
|
adveneratarum
|
adveneratorum
|
| Dativ |
adveneratis
|
adveneratis
|
adveneratis
|
| Akkusativ |
adveneratos
|
adveneratas
|
advenerata
|
| Ablativ |
adveneratis
|
adveneratis
|
adveneratis
|
| Vokativ |
advenerati
|
adveneratae
|
advenerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adveneraturus
|
adveneratura
|
adveneraturum
|
| Genitiv |
adveneraturi
|
adveneraturae
|
adveneraturi
|
| Dativ |
adveneraturo
|
adveneraturae
|
adveneraturo
|
| Akkusativ |
adveneraturum
|
adveneraturam
|
adveneraturum
|
| Ablativ |
adveneraturo
|
adveneratura
|
adveneraturo
|
| Vokativ |
advenerature
|
adveneratura
|
adveneraturum
|
Plural
| Nominativ |
adveneraturi
|
adveneraturae
|
adveneratura
|
| Genitiv |
adveneraturorum
|
adveneraturarum
|
adveneraturorum
|
| Dativ |
adveneraturis
|
adveneraturis
|
adveneraturis
|
| Akkusativ |
adveneraturos
|
adveneraturas
|
adveneratura
|
| Ablativ |
adveneraturis
|
adveneraturis
|
adveneraturis
|
| Vokativ |
adveneraturi
|
adveneraturae
|
adveneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adveneratum
|
adveneratu
|