Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| advenire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | ankommen ausbrechen einsetzen eintreffen entstehen erreichen gebracht werden her herankommen hingelangen hinkommen sich entwickeln woher zufallen |
| advenire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst eingesetzt du wirst erreicht du wirst entwickelt |
| advenire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | komme an; komm an brich aus setze ein; setz ein setze dich ein; setz dich ein triff ein entstehe; entsteh erreiche; erreich komme heran; komm heran gelange hin; gelang hin komme hin; komm hin entwickle entwickle dich falle zu; fall zu |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich komme an |
| 2. Person Singular | advenis |
du kommst an |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es kommt an |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir kommen an |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr kommt an |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie kommen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich komme an |
| 2. Person Singular | advenias |
du kommest an |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es komme an |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir kommen an |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr kommet an |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie kommen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich kam an |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du kamst an |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es kam an |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir kamen an |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr kamt an |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie kamen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich käme an |
| 2. Person Singular | advenires |
du kämest an |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es käme an |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir kämen an |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr kämet an |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie kämen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde ankommen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst ankommen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird ankommen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden ankommen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet ankommen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden ankommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich bin angekommen |
| 2. Person Singular | advenisti |
du bist angekommen |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es ist angekommen |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir sind angekommen |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr seid angekommen |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie sind angekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich sei angekommen |
| 2. Person Singular | adveneris |
du seiest angekommen |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es sei angekommen |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir seien angekommen |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr seiet angekommen |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie seien angekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich war angekommen |
| 2. Person Singular | adveneras |
du warst angekommen |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es war angekommen |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir waren angekommen |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr wart angekommen |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie waren angekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich wäre angekommen |
| 2. Person Singular | advenisses |
du wärest angekommen |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es wäre angekommen |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir wären angekommen |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr wäret angekommen |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie wären angekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde angekommen sein |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst angekommen sein |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird angekommen sein |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden angekommen sein |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet angekommen sein |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden angekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
ankommen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
angekommen sein |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
ankommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
komme an; komm an! |
| 2. Person Plural | advenite |
kommt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Ankommen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Ankommens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Ankommen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Ankommen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Ankommen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Ankommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich breche aus |
| 2. Person Singular | advenis |
du brichst aus |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es bricht aus |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir brechen aus |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr brecht aus |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie brechen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich breche aus |
| 2. Person Singular | advenias |
du brechest aus |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es breche aus |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir brechen aus |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr brechet aus |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie brechen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich brach aus |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du brachst aus |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es brach aus |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir brachen aus |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr bracht aus |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie brachen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich bräche aus |
| 2. Person Singular | advenires |
du brächest aus |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es bräche aus |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir brächen aus |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr brächet aus |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie brächen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde ausbrechen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst ausbrechen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird ausbrechen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden ausbrechen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet ausbrechen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden ausbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich bin ausgebrochen |
| 2. Person Singular | advenisti |
du bist ausgebrochen |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es ist ausgebrochen |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir sind ausgebrochen |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr seid ausgebrochen |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie sind ausgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich sei ausgebrochen |
| 2. Person Singular | adveneris |
du seiest ausgebrochen |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es sei ausgebrochen |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir seien ausgebrochen |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr seiet ausgebrochen |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie seien ausgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich war ausgebrochen |
| 2. Person Singular | adveneras |
du warst ausgebrochen |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es war ausgebrochen |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir waren ausgebrochen |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr wart ausgebrochen |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie waren ausgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich wäre ausgebrochen |
| 2. Person Singular | advenisses |
du wärest ausgebrochen |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es wäre ausgebrochen |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir wären ausgebrochen |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr wäret ausgebrochen |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie wären ausgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde ausgebrochen sein |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst ausgebrochen sein |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird ausgebrochen sein |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden ausgebrochen sein |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet ausgebrochen sein |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden ausgebrochen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
ausbrechen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
ausgebrochen sein |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
ausbrechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
brich aus! |
| 2. Person Plural | advenite |
brecht aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Ausbrechen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Ausbrechens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Ausbrechen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Ausbrechen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Ausbrechen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Ausbrechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich setze ein |
| 2. Person Singular | advenis |
du setzt ein |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es setzt ein |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir setzen ein |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr setzt ein |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie setzen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
ich werde eingesetzt |
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
du wirst eingesetzt |
| 3. Person Singular | advenitur |
er/sie/es wird eingesetzt |
| 1. Person Plural | advenimur |
wir werden eingesetzt |
| 2. Person Plural | advenimini |
ihr werdet eingesetzt |
| 3. Person Plural | adveniuntur |
sie werden eingesetzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich setze ein |
| 2. Person Singular | advenias |
du setzest ein |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es setze ein |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir setzen ein |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr setzet ein |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie setzen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
ich werde eingesetzt |
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
du werdest eingesetzt |
| 3. Person Singular | adveniatur |
er/sie/es werde eingesetzt |
| 1. Person Plural | adveniamur |
wir werden eingesetzt |
| 2. Person Plural | adveniamini |
ihr werdet eingesetzt |
| 3. Person Plural | adveniantur |
sie werden eingesetzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich setzte ein |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du setztest ein |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es setzte ein |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir setzten ein |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr setztet ein |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie setzten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
ich wurde eingesetzt |
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
du wurdest eingesetzt |
| 3. Person Singular | adveniebatur |
er/sie/es wurde eingesetzt |
| 1. Person Plural | adveniebamur |
wir wurden eingesetzt |
| 2. Person Plural | adveniebamini |
ihr wurdet eingesetzt |
| 3. Person Plural | adveniebantur |
sie wurden eingesetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich setzte ein |
| 2. Person Singular | advenires |
du setztest ein |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es setzte ein |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir setzten ein |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr setztet ein |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie setzten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
ich würde eingesetzt |
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
du würdest eingesetzt |
| 3. Person Singular | adveniretur |
er/sie/es würde eingesetzt |
| 1. Person Plural | adveniremur |
wir würden eingesetzt |
| 2. Person Plural | adveniremini |
ihr würdet eingesetzt |
| 3. Person Plural | advenirentur |
sie würden eingesetzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde einsetzen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst einsetzen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird einsetzen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden einsetzen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet einsetzen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden einsetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
ich werde eingesetzt werden |
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
du wirst eingesetzt werden |
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
er/sie/es wird eingesetzt werden |
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
wir werden eingesetzt werden |
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
ihr werdet eingesetzt werden |
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
sie werden eingesetzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich habe eingesetzt |
| 2. Person Singular | advenisti |
du hast eingesetzt |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es hat eingesetzt |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir haben eingesetzt |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr habt eingesetzt |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie haben eingesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
ich bin eingesetzt worden |
| 2. Person Singular | adventus es |
du bist eingesetzt worden |
| 3. Person Singular | adventus est |
er/sie/es ist eingesetzt worden |
| 1. Person Plural | adventi sumus |
wir sind eingesetzt worden |
| 2. Person Plural | adventi estis |
ihr seid eingesetzt worden |
| 3. Person Plural | adventi sunt |
sie sind eingesetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich habe eingesetzt |
| 2. Person Singular | adveneris |
du habest eingesetzt |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es habe eingesetzt |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir haben eingesetzt |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr habet eingesetzt |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie haben eingesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
ich sei eingesetzt worden |
| 2. Person Singular | adventus sis |
du seiest eingesetzt worden |
| 3. Person Singular | adventus sit |
er/sie/es sei eingesetzt worden |
| 1. Person Plural | adventi simus |
wir seien eingesetzt worden |
| 2. Person Plural | adventi sitis |
ihr seiet eingesetzt worden |
| 3. Person Plural | adventi sint |
sie seien eingesetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich hatte eingesetzt |
| 2. Person Singular | adveneras |
du hattest eingesetzt |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es hatte eingesetzt |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir hatten eingesetzt |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr hattet eingesetzt |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie hatten eingesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
ich war eingesetzt worden |
| 2. Person Singular | adventus eras |
du warst eingesetzt worden |
| 3. Person Singular | adventus erat |
er/sie/es war eingesetzt worden |
| 1. Person Plural | adventi eramus |
wir waren eingesetzt worden |
| 2. Person Plural | adventi eratis |
ihr wart eingesetzt worden |
| 3. Person Plural | adventi erant |
sie waren eingesetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich hätte eingesetzt |
| 2. Person Singular | advenisses |
du hättest eingesetzt |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es hätte eingesetzt |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir hätten eingesetzt |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr hättet eingesetzt |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie hätten eingesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
ich wäre eingesetzt worden |
| 2. Person Singular | adventus esses |
du wärest eingesetzt worden |
| 3. Person Singular | adventus esset |
er/sie/es wäre eingesetzt worden |
| 1. Person Plural | adventi essemus |
wir wären eingesetzt worden |
| 2. Person Plural | adventi essetis |
ihr wäret eingesetzt worden |
| 3. Person Plural | adventi essent |
sie wären eingesetzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde eingesetzt haben |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst eingesetzt haben |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird eingesetzt haben |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden eingesetzt haben |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet eingesetzt haben |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden eingesetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
ich werde eingesetzt worden sein |
| 2. Person Singular | adventus eris |
du wirst eingesetzt worden sein |
| 3. Person Singular | adventus erit |
er/sie/es wird eingesetzt worden sein |
| 1. Person Plural | adventi erimus |
wir werden eingesetzt worden sein |
| 2. Person Plural | adventi eritis |
ihr werdet eingesetzt worden sein |
| 3. Person Plural | adventi erunt |
sie werden eingesetzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
einsetzen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
eingesetzt haben |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
einsetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
eingesetzt werden |
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
eingesetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
künftig eingesetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
setze ein; setz ein! |
| 2. Person Plural | advenite |
setzt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Einsetzen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Einsetzens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Einsetzen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Einsetzen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Einsetzen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Einsetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich treffe ein |
| 2. Person Singular | advenis |
du triffst ein |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es trifft ein |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir treffen ein |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr trefft ein |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie treffen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich treffe ein |
| 2. Person Singular | advenias |
du treffest ein |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es treffe ein |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir treffen ein |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr treffet ein |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie treffen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich traf ein |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du trafst ein |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es traf ein |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir trafen ein |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr traft ein |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie trafen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich träfe ein |
| 2. Person Singular | advenires |
du träfest ein |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es träfe ein |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir träfen ein |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr träfet ein |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie träfen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde eintreffen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst eintreffen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird eintreffen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden eintreffen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet eintreffen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden eintreffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich bin eingetroffen |
| 2. Person Singular | advenisti |
du bist eingetroffen |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es ist eingetroffen |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir sind eingetroffen |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr seid eingetroffen |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie sind eingetroffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich sei eingetroffen |
| 2. Person Singular | adveneris |
du seiest eingetroffen |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es sei eingetroffen |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir seien eingetroffen |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr seiet eingetroffen |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie seien eingetroffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich war eingetroffen |
| 2. Person Singular | adveneras |
du warst eingetroffen |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es war eingetroffen |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir waren eingetroffen |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr wart eingetroffen |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie waren eingetroffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich wäre eingetroffen |
| 2. Person Singular | advenisses |
du wärest eingetroffen |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es wäre eingetroffen |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir wären eingetroffen |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr wäret eingetroffen |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie wären eingetroffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde eingetroffen sein |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst eingetroffen sein |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird eingetroffen sein |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden eingetroffen sein |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet eingetroffen sein |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden eingetroffen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
eintreffen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
eingetroffen sein |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
eintreffen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
triff ein! |
| 2. Person Plural | advenite |
trefft ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Eintreffen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Eintreffens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Eintreffen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Eintreffen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Eintreffen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Eintreffen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich entstehe |
| 2. Person Singular | advenis |
du entstehst |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es entsteht |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir entstehen |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr entsteht |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie entstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich entstehe |
| 2. Person Singular | advenias |
du entstehest |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es entstehe |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir entstehen |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr entstehet |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie entstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich entstand |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du entstandest |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es entstand |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir entstanden |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr entstandet |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich entstünde; entstände |
| 2. Person Singular | advenires |
du entstündest; entständest |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es entstünde; entstände |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir entstünden; entständen |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr entstündet; entständet |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie entstünden; entständen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde entstehen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst entstehen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird entstehen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden entstehen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet entstehen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden entstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich bin entstanden |
| 2. Person Singular | advenisti |
du bist entstanden |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es ist entstanden |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir sind entstanden |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr seid entstanden |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie sind entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich sei entstanden |
| 2. Person Singular | adveneris |
du seiest entstanden |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es sei entstanden |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir seien entstanden |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr seiet entstanden |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie seien entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich war entstanden |
| 2. Person Singular | adveneras |
du warst entstanden |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es war entstanden |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir waren entstanden |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr wart entstanden |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie waren entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich wäre entstanden |
| 2. Person Singular | advenisses |
du wärest entstanden |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es wäre entstanden |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir wären entstanden |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr wäret entstanden |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie wären entstanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde entstanden sein |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst entstanden sein |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird entstanden sein |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden entstanden sein |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet entstanden sein |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden entstanden sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
entstehen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
entstanden sein |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
entstehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
entstehe; entsteh! |
| 2. Person Plural | advenite |
entsteht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Entstehen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Entstehens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Entstehen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Entstehen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Entstehen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Entstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich erreiche |
| 2. Person Singular | advenis |
du erreichst |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es erreicht |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir erreichen |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr erreicht |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie erreichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
ich werde erreicht |
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
du wirst erreicht |
| 3. Person Singular | advenitur |
er/sie/es wird erreicht |
| 1. Person Plural | advenimur |
wir werden erreicht |
| 2. Person Plural | advenimini |
ihr werdet erreicht |
| 3. Person Plural | adveniuntur |
sie werden erreicht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich erreiche |
| 2. Person Singular | advenias |
du erreichest |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es erreiche |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir erreichen |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr erreichet |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie erreichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
ich werde erreicht |
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
du werdest erreicht |
| 3. Person Singular | adveniatur |
er/sie/es werde erreicht |
| 1. Person Plural | adveniamur |
wir werden erreicht |
| 2. Person Plural | adveniamini |
ihr werdet erreicht |
| 3. Person Plural | adveniantur |
sie werden erreicht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich erreichte |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du erreichtest |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es erreichte |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir erreichten |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr erreichtet |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie erreichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
ich wurde erreicht |
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
du wurdest erreicht |
| 3. Person Singular | adveniebatur |
er/sie/es wurde erreicht |
| 1. Person Plural | adveniebamur |
wir wurden erreicht |
| 2. Person Plural | adveniebamini |
ihr wurdet erreicht |
| 3. Person Plural | adveniebantur |
sie wurden erreicht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich erreichte |
| 2. Person Singular | advenires |
du erreichtest |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es erreichte |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir erreichten |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr erreichtet |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie erreichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
ich würde erreicht |
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
du würdest erreicht |
| 3. Person Singular | adveniretur |
er/sie/es würde erreicht |
| 1. Person Plural | adveniremur |
wir würden erreicht |
| 2. Person Plural | adveniremini |
ihr würdet erreicht |
| 3. Person Plural | advenirentur |
sie würden erreicht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde erreichen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst erreichen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird erreichen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden erreichen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet erreichen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden erreichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
ich werde erreicht werden |
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
du wirst erreicht werden |
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
er/sie/es wird erreicht werden |
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
wir werden erreicht werden |
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
ihr werdet erreicht werden |
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
sie werden erreicht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich habe erreicht |
| 2. Person Singular | advenisti |
du hast erreicht |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es hat erreicht |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir haben erreicht |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr habt erreicht |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie haben erreicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
ich bin erreicht worden |
| 2. Person Singular | adventus es |
du bist erreicht worden |
| 3. Person Singular | adventus est |
er/sie/es ist erreicht worden |
| 1. Person Plural | adventi sumus |
wir sind erreicht worden |
| 2. Person Plural | adventi estis |
ihr seid erreicht worden |
| 3. Person Plural | adventi sunt |
sie sind erreicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich habe erreicht |
| 2. Person Singular | adveneris |
du habest erreicht |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es habe erreicht |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir haben erreicht |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr habet erreicht |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie haben erreicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
ich sei erreicht worden |
| 2. Person Singular | adventus sis |
du seiest erreicht worden |
| 3. Person Singular | adventus sit |
er/sie/es sei erreicht worden |
| 1. Person Plural | adventi simus |
wir seien erreicht worden |
| 2. Person Plural | adventi sitis |
ihr seiet erreicht worden |
| 3. Person Plural | adventi sint |
sie seien erreicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich hatte erreicht |
| 2. Person Singular | adveneras |
du hattest erreicht |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es hatte erreicht |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir hatten erreicht |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr hattet erreicht |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie hatten erreicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
ich war erreicht worden |
| 2. Person Singular | adventus eras |
du warst erreicht worden |
| 3. Person Singular | adventus erat |
er/sie/es war erreicht worden |
| 1. Person Plural | adventi eramus |
wir waren erreicht worden |
| 2. Person Plural | adventi eratis |
ihr wart erreicht worden |
| 3. Person Plural | adventi erant |
sie waren erreicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich hätte erreicht |
| 2. Person Singular | advenisses |
du hättest erreicht |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es hätte erreicht |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir hätten erreicht |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr hättet erreicht |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie hätten erreicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
ich wäre erreicht worden |
| 2. Person Singular | adventus esses |
du wärest erreicht worden |
| 3. Person Singular | adventus esset |
er/sie/es wäre erreicht worden |
| 1. Person Plural | adventi essemus |
wir wären erreicht worden |
| 2. Person Plural | adventi essetis |
ihr wäret erreicht worden |
| 3. Person Plural | adventi essent |
sie wären erreicht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde erreicht haben |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst erreicht haben |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird erreicht haben |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden erreicht haben |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet erreicht haben |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden erreicht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
ich werde erreicht worden sein |
| 2. Person Singular | adventus eris |
du wirst erreicht worden sein |
| 3. Person Singular | adventus erit |
er/sie/es wird erreicht worden sein |
| 1. Person Plural | adventi erimus |
wir werden erreicht worden sein |
| 2. Person Plural | adventi eritis |
ihr werdet erreicht worden sein |
| 3. Person Plural | adventi erunt |
sie werden erreicht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
erreichen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
erreicht haben |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
erreichen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
erreicht werden |
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
erreicht worden sein |
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
künftig erreicht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
erreiche; erreich! |
| 2. Person Plural | advenite |
erreicht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Erreichen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Erreichens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Erreichen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Erreichen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Erreichen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Erreichen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
|
| 2. Person Singular | advenis |
|
| 3. Person Singular | advenit |
|
| 1. Person Plural | advenimus |
|
| 2. Person Plural | advenitis |
|
| 3. Person Plural | adveniunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
|
| 2. Person Singular | advenias |
|
| 3. Person Singular | adveniat |
|
| 1. Person Plural | adveniamus |
|
| 2. Person Plural | adveniatis |
|
| 3. Person Plural | adveniant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
|
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
|
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
|
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
|
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
|
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
|
| 2. Person Singular | advenires |
|
| 3. Person Singular | adveniret |
|
| 1. Person Plural | adveniremus |
|
| 2. Person Plural | adveniretis |
|
| 3. Person Plural | advenirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
|
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
|
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
|
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
|
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
|
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
|
| 2. Person Singular | advenisti |
|
| 3. Person Singular | advenit |
|
| 1. Person Plural | advenimus |
|
| 2. Person Plural | advenistis |
|
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
|
| 2. Person Singular | adveneris |
|
| 3. Person Singular | advenerit |
|
| 1. Person Plural | advenerimus |
|
| 2. Person Plural | adveneritis |
|
| 3. Person Plural | advenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
|
| 2. Person Singular | adveneras |
|
| 3. Person Singular | advenerat |
|
| 1. Person Plural | adveneramus |
|
| 2. Person Plural | adveneratis |
|
| 3. Person Plural | advenerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
|
| 2. Person Singular | advenisses |
|
| 3. Person Singular | advenisset |
|
| 1. Person Plural | advenissemus |
|
| 2. Person Plural | advenissetis |
|
| 3. Person Plural | advenissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
|
| 2. Person Singular | adveneris |
|
| 3. Person Singular | advenerit |
|
| 1. Person Plural | advenerimus |
|
| 2. Person Plural | adveneritis |
|
| 3. Person Plural | advenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
|
| Vorzeitigkeit | advenisse |
|
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
! |
| 2. Person Plural | advenite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
|
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
|
| Dativ | adveniendo adveniundo |
|
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
|
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
|
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
|
| 2. Person Singular | advenis |
|
| 3. Person Singular | advenit |
|
| 1. Person Plural | advenimus |
|
| 2. Person Plural | advenitis |
|
| 3. Person Plural | adveniunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
|
| 2. Person Singular | advenias |
|
| 3. Person Singular | adveniat |
|
| 1. Person Plural | adveniamus |
|
| 2. Person Plural | adveniatis |
|
| 3. Person Plural | adveniant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
|
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
|
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
|
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
|
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
|
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
|
| 2. Person Singular | advenires |
|
| 3. Person Singular | adveniret |
|
| 1. Person Plural | adveniremus |
|
| 2. Person Plural | adveniretis |
|
| 3. Person Plural | advenirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
|
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
|
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
|
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
|
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
|
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
|
| 2. Person Singular | advenisti |
|
| 3. Person Singular | advenit |
|
| 1. Person Plural | advenimus |
|
| 2. Person Plural | advenistis |
|
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
|
| 2. Person Singular | adveneris |
|
| 3. Person Singular | advenerit |
|
| 1. Person Plural | advenerimus |
|
| 2. Person Plural | adveneritis |
|
| 3. Person Plural | advenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
|
| 2. Person Singular | adveneras |
|
| 3. Person Singular | advenerat |
|
| 1. Person Plural | adveneramus |
|
| 2. Person Plural | adveneratis |
|
| 3. Person Plural | advenerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
|
| 2. Person Singular | advenisses |
|
| 3. Person Singular | advenisset |
|
| 1. Person Plural | advenissemus |
|
| 2. Person Plural | advenissetis |
|
| 3. Person Plural | advenissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
|
| 2. Person Singular | adveneris |
|
| 3. Person Singular | advenerit |
|
| 1. Person Plural | advenerimus |
|
| 2. Person Plural | adveneritis |
|
| 3. Person Plural | advenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
|
| Vorzeitigkeit | advenisse |
|
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
! |
| 2. Person Plural | advenite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
|
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
|
| Dativ | adveniendo adveniundo |
|
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
|
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
|
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich komme heran |
| 2. Person Singular | advenis |
du kommst heran |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es kommt heran |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir kommen heran |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr kommt heran |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie kommen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich komme heran |
| 2. Person Singular | advenias |
du kommest heran |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es komme heran |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir kommen heran |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr kommet heran |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie kommen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich kam heran |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du kamst heran |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es kam heran |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir kamen heran |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr kamt heran |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie kamen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich käme heran |
| 2. Person Singular | advenires |
du kämest heran |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es käme heran |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir kämen heran |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr kämet heran |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie kämen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde herankommen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst herankommen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird herankommen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden herankommen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet herankommen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden herankommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich bin herangekommen |
| 2. Person Singular | advenisti |
du bist herangekommen |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es ist herangekommen |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir sind herangekommen |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr seid herangekommen |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie sind herangekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich sei herangekommen |
| 2. Person Singular | adveneris |
du seiest herangekommen |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es sei herangekommen |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir seien herangekommen |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr seiet herangekommen |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie seien herangekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich war herangekommen |
| 2. Person Singular | adveneras |
du warst herangekommen |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es war herangekommen |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir waren herangekommen |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr wart herangekommen |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie waren herangekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich wäre herangekommen |
| 2. Person Singular | advenisses |
du wärest herangekommen |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es wäre herangekommen |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir wären herangekommen |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr wäret herangekommen |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie wären herangekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde herangekommen sein |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst herangekommen sein |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird herangekommen sein |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden herangekommen sein |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet herangekommen sein |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden herangekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
herankommen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
herangekommen sein |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
herankommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
komme heran; komm heran! |
| 2. Person Plural | advenite |
kommt heran! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Herankommen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Herankommens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Herankommen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Herankommen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Herankommen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Herankommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich gelange hin |
| 2. Person Singular | advenis |
du gelangst hin |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es gelangt hin |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir gelangen hin |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr gelangt hin |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie gelangen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich gelange hin |
| 2. Person Singular | advenias |
du gelangest hin |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es gelange hin |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir gelangen hin |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr gelanget hin |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie gelangen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich gelangte hin |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du gelangtest hin |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es gelangte hin |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir gelangten hin |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr gelangtet hin |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie gelangten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich gelangte hin |
| 2. Person Singular | advenires |
du gelangtest hin |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es gelangte hin |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir gelangten hin |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr gelangtet hin |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie gelangten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde hingelangen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst hingelangen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird hingelangen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden hingelangen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet hingelangen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden hingelangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich bin hingelangt |
| 2. Person Singular | advenisti |
du bist hingelangt |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es ist hingelangt |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir sind hingelangt |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr seid hingelangt |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie sind hingelangt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich sei hingelangt |
| 2. Person Singular | adveneris |
du seiest hingelangt |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es sei hingelangt |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir seien hingelangt |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr seiet hingelangt |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie seien hingelangt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich war hingelangt |
| 2. Person Singular | adveneras |
du warst hingelangt |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es war hingelangt |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir waren hingelangt |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr wart hingelangt |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie waren hingelangt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich wäre hingelangt |
| 2. Person Singular | advenisses |
du wärest hingelangt |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es wäre hingelangt |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir wären hingelangt |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr wäret hingelangt |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie wären hingelangt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde hingelangt sein |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst hingelangt sein |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird hingelangt sein |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden hingelangt sein |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet hingelangt sein |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden hingelangt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
hingelangen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
hingelangt sein |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
hingelangen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
gelange hin; gelang hin! |
| 2. Person Plural | advenite |
gelangt hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Hingelangen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Hingelangens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Hingelangen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Hingelangen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Hingelangen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Hingelangen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich komme hin |
| 2. Person Singular | advenis |
du kommst hin |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es kommt hin |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir kommen hin |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr kommt hin |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie kommen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich komme hin |
| 2. Person Singular | advenias |
du kommest hin |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es komme hin |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir kommen hin |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr kommet hin |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie kommen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich kam hin |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du kamst hin |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es kam hin |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir kamen hin |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr kamt hin |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie kamen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich käme hin |
| 2. Person Singular | advenires |
du kämest hin |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es käme hin |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir kämen hin |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr kämet hin |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie kämen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde hinkommen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst hinkommen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird hinkommen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden hinkommen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet hinkommen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden hinkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich bin hingekommen |
| 2. Person Singular | advenisti |
du bist hingekommen |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es ist hingekommen |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir sind hingekommen |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr seid hingekommen |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie sind hingekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich sei hingekommen |
| 2. Person Singular | adveneris |
du seiest hingekommen |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es sei hingekommen |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir seien hingekommen |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr seiet hingekommen |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie seien hingekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich war hingekommen |
| 2. Person Singular | adveneras |
du warst hingekommen |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es war hingekommen |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir waren hingekommen |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr wart hingekommen |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie waren hingekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich wäre hingekommen |
| 2. Person Singular | advenisses |
du wärest hingekommen |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es wäre hingekommen |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir wären hingekommen |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr wäret hingekommen |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie wären hingekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde hingekommen sein |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst hingekommen sein |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird hingekommen sein |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden hingekommen sein |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet hingekommen sein |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden hingekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
hinkommen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
hingekommen sein |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
hinkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
komme hin; komm hin! |
| 2. Person Plural | advenite |
kommt hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Hinkommen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Hinkommens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Hinkommen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Hinkommen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Hinkommen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Hinkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich entwickle |
| 2. Person Singular | advenis |
du entwickelst |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es entwickelt |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir entwickeln |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr entwickelt |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie entwickeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
ich werde entwickelt |
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
du wirst entwickelt |
| 3. Person Singular | advenitur |
er/sie/es wird entwickelt |
| 1. Person Plural | advenimur |
wir werden entwickelt |
| 2. Person Plural | advenimini |
ihr werdet entwickelt |
| 3. Person Plural | adveniuntur |
sie werden entwickelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich entwickle |
| 2. Person Singular | advenias |
du entwickelst |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es entwickle |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir entwickeln |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr entwickelt |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie entwickeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
ich werde entwickelt |
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
du werdest entwickelt |
| 3. Person Singular | adveniatur |
er/sie/es werde entwickelt |
| 1. Person Plural | adveniamur |
wir werden entwickelt |
| 2. Person Plural | adveniamini |
ihr werdet entwickelt |
| 3. Person Plural | adveniantur |
sie werden entwickelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich entwickelte |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du entwickeltest |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es entwickelte |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir entwickelten |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr entwickeltet |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie entwickelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
ich wurde entwickelt |
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
du wurdest entwickelt |
| 3. Person Singular | adveniebatur |
er/sie/es wurde entwickelt |
| 1. Person Plural | adveniebamur |
wir wurden entwickelt |
| 2. Person Plural | adveniebamini |
ihr wurdet entwickelt |
| 3. Person Plural | adveniebantur |
sie wurden entwickelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich entwickelte |
| 2. Person Singular | advenires |
du entwickeltest |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es entwickelte |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir entwickelten |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr entwickeltet |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie entwickelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
ich würde entwickelt |
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
du würdest entwickelt |
| 3. Person Singular | adveniretur |
er/sie/es würde entwickelt |
| 1. Person Plural | adveniremur |
wir würden entwickelt |
| 2. Person Plural | adveniremini |
ihr würdet entwickelt |
| 3. Person Plural | advenirentur |
sie würden entwickelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde entwickeln |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst entwickeln |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird entwickeln |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden entwickeln |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet entwickeln |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden entwickeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
ich werde entwickelt werden |
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
du wirst entwickelt werden |
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
er/sie/es wird entwickelt werden |
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
wir werden entwickelt werden |
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
ihr werdet entwickelt werden |
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
sie werden entwickelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich habe entwickelt |
| 2. Person Singular | advenisti |
du hast entwickelt |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es hat entwickelt |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir haben entwickelt |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr habt entwickelt |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie haben entwickelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
ich bin entwickelt worden |
| 2. Person Singular | adventus es |
du bist entwickelt worden |
| 3. Person Singular | adventus est |
er/sie/es ist entwickelt worden |
| 1. Person Plural | adventi sumus |
wir sind entwickelt worden |
| 2. Person Plural | adventi estis |
ihr seid entwickelt worden |
| 3. Person Plural | adventi sunt |
sie sind entwickelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich habe entwickelt |
| 2. Person Singular | adveneris |
du habest entwickelt |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es habe entwickelt |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir haben entwickelt |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr habet entwickelt |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie haben entwickelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
ich sei entwickelt worden |
| 2. Person Singular | adventus sis |
du seiest entwickelt worden |
| 3. Person Singular | adventus sit |
er/sie/es sei entwickelt worden |
| 1. Person Plural | adventi simus |
wir seien entwickelt worden |
| 2. Person Plural | adventi sitis |
ihr seiet entwickelt worden |
| 3. Person Plural | adventi sint |
sie seien entwickelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich hatte entwickelt |
| 2. Person Singular | adveneras |
du hattest entwickelt |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es hatte entwickelt |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir hatten entwickelt |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr hattet entwickelt |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie hatten entwickelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
ich war entwickelt worden |
| 2. Person Singular | adventus eras |
du warst entwickelt worden |
| 3. Person Singular | adventus erat |
er/sie/es war entwickelt worden |
| 1. Person Plural | adventi eramus |
wir waren entwickelt worden |
| 2. Person Plural | adventi eratis |
ihr wart entwickelt worden |
| 3. Person Plural | adventi erant |
sie waren entwickelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich hätte entwickelt |
| 2. Person Singular | advenisses |
du hättest entwickelt |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es hätte entwickelt |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir hätten entwickelt |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr hättet entwickelt |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie hätten entwickelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
ich wäre entwickelt worden |
| 2. Person Singular | adventus esses |
du wärest entwickelt worden |
| 3. Person Singular | adventus esset |
er/sie/es wäre entwickelt worden |
| 1. Person Plural | adventi essemus |
wir wären entwickelt worden |
| 2. Person Plural | adventi essetis |
ihr wäret entwickelt worden |
| 3. Person Plural | adventi essent |
sie wären entwickelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde entwickelt haben |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst entwickelt haben |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird entwickelt haben |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden entwickelt haben |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet entwickelt haben |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden entwickelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
ich werde entwickelt worden sein |
| 2. Person Singular | adventus eris |
du wirst entwickelt worden sein |
| 3. Person Singular | adventus erit |
er/sie/es wird entwickelt worden sein |
| 1. Person Plural | adventi erimus |
wir werden entwickelt worden sein |
| 2. Person Plural | adventi eritis |
ihr werdet entwickelt worden sein |
| 3. Person Plural | adventi erunt |
sie werden entwickelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
entwickeln |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
entwickelt haben |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
entwickeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
entwickelt werden |
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
entwickelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
künftig entwickelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
entwickle! |
| 2. Person Plural | advenite |
entwickelt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Entwickeln |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Entwickelnes |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Entwickeln |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Entwickeln |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Entwickeln |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Entwickeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
|
| 2. Person Singular | advenis |
|
| 3. Person Singular | advenit |
|
| 1. Person Plural | advenimus |
|
| 2. Person Plural | advenitis |
|
| 3. Person Plural | adveniunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
|
| 2. Person Singular | advenias |
|
| 3. Person Singular | adveniat |
|
| 1. Person Plural | adveniamus |
|
| 2. Person Plural | adveniatis |
|
| 3. Person Plural | adveniant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
|
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
|
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
|
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
|
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
|
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
|
| 2. Person Singular | advenires |
|
| 3. Person Singular | adveniret |
|
| 1. Person Plural | adveniremus |
|
| 2. Person Plural | adveniretis |
|
| 3. Person Plural | advenirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
|
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
|
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
|
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
|
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
|
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
|
| 2. Person Singular | advenisti |
|
| 3. Person Singular | advenit |
|
| 1. Person Plural | advenimus |
|
| 2. Person Plural | advenistis |
|
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
|
| 2. Person Singular | adveneris |
|
| 3. Person Singular | advenerit |
|
| 1. Person Plural | advenerimus |
|
| 2. Person Plural | adveneritis |
|
| 3. Person Plural | advenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
|
| 2. Person Singular | adveneras |
|
| 3. Person Singular | advenerat |
|
| 1. Person Plural | adveneramus |
|
| 2. Person Plural | adveneratis |
|
| 3. Person Plural | advenerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
|
| 2. Person Singular | advenisses |
|
| 3. Person Singular | advenisset |
|
| 1. Person Plural | advenissemus |
|
| 2. Person Plural | advenissetis |
|
| 3. Person Plural | advenissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
|
| 2. Person Singular | adveneris |
|
| 3. Person Singular | advenerit |
|
| 1. Person Plural | advenerimus |
|
| 2. Person Plural | adveneritis |
|
| 3. Person Plural | advenerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
|
| Vorzeitigkeit | advenisse |
|
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
! |
| 2. Person Plural | advenite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
|
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
|
| Dativ | adveniendo adveniundo |
|
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
|
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
|
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenio |
ich falle zu |
| 2. Person Singular | advenis |
du fällst zu |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es fällt zu |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir fallen zu |
| 2. Person Plural | advenitis |
ihr fallt zu |
| 3. Person Plural | adveniunt |
sie fallen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenior |
|
| 2. Person Singular | adveniris advenire |
|
| 3. Person Singular | advenitur |
|
| 1. Person Plural | advenimur |
|
| 2. Person Plural | advenimini |
|
| 3. Person Plural | adveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam |
ich falle zu |
| 2. Person Singular | advenias |
du fallest zu |
| 3. Person Singular | adveniat |
er/sie/es falle zu |
| 1. Person Plural | adveniamus |
wir fallen zu |
| 2. Person Plural | adveniatis |
ihr fallet zu |
| 3. Person Plural | adveniant |
sie fallen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar |
|
| 2. Person Singular | adveniaris adveniare |
|
| 3. Person Singular | adveniatur |
|
| 1. Person Plural | adveniamur |
|
| 2. Person Plural | adveniamini |
|
| 3. Person Plural | adveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebam advenbam |
ich fiel zu |
| 2. Person Singular | adveniebas advenbas |
du fielst zu |
| 3. Person Singular | adveniebat advenbat |
er/sie/es fiel zu |
| 1. Person Plural | adveniebamus advenbamus |
wir fielen zu |
| 2. Person Plural | adveniebatis advenbatis |
ihr fielt zu |
| 3. Person Plural | adveniebant advenbant |
sie fielen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniebar |
|
| 2. Person Singular | adveniebaris adveniebare |
|
| 3. Person Singular | adveniebatur |
|
| 1. Person Plural | adveniebamur |
|
| 2. Person Plural | adveniebamini |
|
| 3. Person Plural | adveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenirem |
ich fiele zu |
| 2. Person Singular | advenires |
du fielest zu |
| 3. Person Singular | adveniret |
er/sie/es fiele zu |
| 1. Person Plural | adveniremus |
wir fielen zu |
| 2. Person Plural | adveniretis |
ihr fielet zu |
| 3. Person Plural | advenirent |
sie fielen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | advenirer |
|
| 2. Person Singular | advenireris advenirere |
|
| 3. Person Singular | adveniretur |
|
| 1. Person Plural | adveniremur |
|
| 2. Person Plural | adveniremini |
|
| 3. Person Plural | advenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveniam advenibo |
ich werde zufallen |
| 2. Person Singular | advenies advenibis |
du wirst zufallen |
| 3. Person Singular | adveniet advenibit |
er/sie/es wird zufallen |
| 1. Person Plural | adveniemus advenibimus |
wir werden zufallen |
| 2. Person Plural | advenietis advenibitis |
ihr werdet zufallen |
| 3. Person Plural | advenient advenibunt |
sie werden zufallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adveniar advenibor |
|
| 2. Person Singular | advenieris adveniere adveniberis |
|
| 3. Person Singular | advenietur adveniberit |
|
| 1. Person Plural | adveniemur advenibimur |
|
| 2. Person Plural | adveniemini advenibimini |
|
| 3. Person Plural | advenientur advenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveni |
ich bin zugefallen |
| 2. Person Singular | advenisti |
du bist zugefallen |
| 3. Person Singular | advenit |
er/sie/es ist zugefallen |
| 1. Person Plural | advenimus |
wir sind zugefallen |
| 2. Person Plural | advenistis |
ihr seid zugefallen |
| 3. Person Plural | advenerunt advenere |
sie sind zugefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sum |
|
| 2. Person Singular | adventus es |
|
| 3. Person Singular | adventus est |
|
| 1. Person Plural | adventi sumus |
|
| 2. Person Plural | adventi estis |
|
| 3. Person Plural | adventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenerim |
ich sei zugefallen |
| 2. Person Singular | adveneris |
du seiest zugefallen |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es sei zugefallen |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir seien zugefallen |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr seiet zugefallen |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie seien zugefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus sim |
|
| 2. Person Singular | adventus sis |
|
| 3. Person Singular | adventus sit |
|
| 1. Person Plural | adventi simus |
|
| 2. Person Plural | adventi sitis |
|
| 3. Person Plural | adventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adveneram |
ich war zugefallen |
| 2. Person Singular | adveneras |
du warst zugefallen |
| 3. Person Singular | advenerat |
er/sie/es war zugefallen |
| 1. Person Plural | adveneramus |
wir waren zugefallen |
| 2. Person Plural | adveneratis |
ihr wart zugefallen |
| 3. Person Plural | advenerant |
sie waren zugefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus eram |
|
| 2. Person Singular | adventus eras |
|
| 3. Person Singular | adventus erat |
|
| 1. Person Plural | adventi eramus |
|
| 2. Person Plural | adventi eratis |
|
| 3. Person Plural | adventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenissem |
ich wäre zugefallen |
| 2. Person Singular | advenisses |
du wärest zugefallen |
| 3. Person Singular | advenisset |
er/sie/es wäre zugefallen |
| 1. Person Plural | advenissemus |
wir wären zugefallen |
| 2. Person Plural | advenissetis |
ihr wäret zugefallen |
| 3. Person Plural | advenissent |
sie wären zugefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus essem |
|
| 2. Person Singular | adventus esses |
|
| 3. Person Singular | adventus esset |
|
| 1. Person Plural | adventi essemus |
|
| 2. Person Plural | adventi essetis |
|
| 3. Person Plural | adventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | advenero |
ich werde zugefallen sein |
| 2. Person Singular | adveneris |
du wirst zugefallen sein |
| 3. Person Singular | advenerit |
er/sie/es wird zugefallen sein |
| 1. Person Plural | advenerimus |
wir werden zugefallen sein |
| 2. Person Plural | adveneritis |
ihr werdet zugefallen sein |
| 3. Person Plural | advenerint |
sie werden zugefallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adventus ero |
|
| 2. Person Singular | adventus eris |
|
| 3. Person Singular | adventus erit |
|
| 1. Person Plural | adventi erimus |
|
| 2. Person Plural | adventi eritis |
|
| 3. Person Plural | adventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | advenire |
zufallen |
| Vorzeitigkeit | advenisse |
zugefallen sein |
| Nachzeitigkeit | adventurum esse |
zufallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adveniri advenirier |
|
| Vorzeitigkeit | adventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adveni |
falle zu; fall zu! |
| 2. Person Plural | advenite |
fallt zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | advenito |
| 3. Person Singular | advenito |
| 2. Person Plural | advenitote |
| 3. Person Plural | adveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | advenire |
das Zufallen |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
des Zufallens |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
dem Zufallen |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
das Zufallen |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
durch das Zufallen |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
Zufallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniendus adveniundus |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
| Genitiv | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
adveniendi adveniundi |
| Dativ | adveniendo adveniundo |
adveniendae adveniundae |
adveniendo adveniundo |
| Akkusativ | adveniendum adveniundum |
adveniendam adveniundam |
adveniendum adveniundum |
| Ablativ | adveniendo adveniundo |
advenienda adveniunda |
adveniendo adveniundo |
| Vokativ | adveniende adveniunde |
advenienda adveniunda |
adveniendum adveniundum |
Plural
| Nominativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
| Genitiv | adveniendorum adveniundorum |
adveniendarum adveniundarum |
adveniendorum adveniundorum |
| Dativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Akkusativ | adveniendos adveniundos |
adveniendas adveniundas |
advenienda adveniunda |
| Ablativ | adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
adveniendis adveniundis |
| Vokativ | adveniendi adveniundi |
adveniendae adveniundae |
advenienda adveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
| Genitiv | advenientis |
advenientis |
advenientis |
| Dativ | advenienti |
advenienti |
advenienti |
| Akkusativ | advenientem |
advenientem |
adveniens |
| Ablativ | advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
advenienti adveniente |
| Vokativ | adveniens |
adveniens |
adveniens |
Plural
| Nominativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Genitiv | advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
advenientium advenientum |
| Dativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Akkusativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
| Ablativ | advenientibus |
advenientibus |
advenientibus |
| Vokativ | advenientes |
advenientes |
advenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventus |
adventa |
adventum |
| Genitiv | adventi |
adventae |
adventi |
| Dativ | advento |
adventae |
advento |
| Akkusativ | adventum |
adventam |
adventum |
| Ablativ | advento |
adventa |
advento |
| Vokativ | advente |
adventa |
adventum |
Plural
| Nominativ | adventi |
adventae |
adventa |
| Genitiv | adventorum |
adventarum |
adventorum |
| Dativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Akkusativ | adventos |
adventas |
adventa |
| Ablativ | adventis |
adventis |
adventis |
| Vokativ | adventi |
adventae |
adventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adventurus |
adventura |
adventurum |
| Genitiv | adventuri |
adventurae |
adventuri |
| Dativ | adventuro |
adventurae |
adventuro |
| Akkusativ | adventurum |
adventuram |
adventurum |
| Ablativ | adventuro |
adventura |
adventuro |
| Vokativ | adventure |
adventura |
adventurum |
Plural
| Nominativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
| Genitiv | adventurorum |
adventurarum |
adventurorum |
| Dativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Akkusativ | adventuros |
adventuras |
adventura |
| Ablativ | adventuris |
adventuris |
adventuris |
| Vokativ | adventuri |
adventurae |
adventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adventum |
adventu |