Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
|
| 2. Person Singular |
adventas
|
|
| 3. Person Singular |
adventat
|
|
| 1. Person Plural |
adventamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
|
| 2. Person Singular |
adventes
|
|
| 3. Person Singular |
adventet
|
|
| 1. Person Plural |
adventemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
|
| 2. Person Singular |
adventabas
|
|
| 3. Person Singular |
adventabat
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
|
| 2. Person Singular |
adventares
|
|
| 3. Person Singular |
adventaret
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adventarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
|
| 2. Person Singular |
adventabis
|
|
| 3. Person Singular |
adventabit
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adventavit
|
|
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
|
| Genitiv |
adventandi
|
|
| Dativ |
adventando
|
|
| Akkusativ |
adventandum
|
|
| Ablativ |
adventando
|
|
| Vokativ |
adventande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
|
| 2. Person Singular |
adventas
|
|
| 3. Person Singular |
adventat
|
|
| 1. Person Plural |
adventamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
|
| 2. Person Singular |
adventes
|
|
| 3. Person Singular |
adventet
|
|
| 1. Person Plural |
adventemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
|
| 2. Person Singular |
adventabas
|
|
| 3. Person Singular |
adventabat
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
|
| 2. Person Singular |
adventares
|
|
| 3. Person Singular |
adventaret
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adventarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
|
| 2. Person Singular |
adventabis
|
|
| 3. Person Singular |
adventabit
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adventavit
|
|
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
|
| Genitiv |
adventandi
|
|
| Dativ |
adventando
|
|
| Akkusativ |
adventandum
|
|
| Ablativ |
adventando
|
|
| Vokativ |
adventande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
ich treffe ein |
| 2. Person Singular |
adventas
|
du triffst ein |
| 3. Person Singular |
adventat
|
er/sie/es trifft ein |
| 1. Person Plural |
adventamus
|
wir treffen ein |
| 2. Person Plural |
adventatis
|
ihr trefft ein |
| 3. Person Plural |
adventant
|
sie treffen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
ich treffe ein |
| 2. Person Singular |
adventes
|
du treffest ein |
| 3. Person Singular |
adventet
|
er/sie/es treffe ein |
| 1. Person Plural |
adventemus
|
wir treffen ein |
| 2. Person Plural |
adventetis
|
ihr treffet ein |
| 3. Person Plural |
adventent
|
sie treffen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
ich traf ein |
| 2. Person Singular |
adventabas
|
du trafst ein |
| 3. Person Singular |
adventabat
|
er/sie/es traf ein |
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
wir trafen ein |
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
ihr traft ein |
| 3. Person Plural |
adventabant
|
sie trafen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
ich träfe ein |
| 2. Person Singular |
adventares
|
du träfest ein |
| 3. Person Singular |
adventaret
|
er/sie/es träfe ein |
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
wir träfen ein |
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
ihr träfet ein |
| 3. Person Plural |
adventarent
|
sie träfen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
ich werde eintreffen |
| 2. Person Singular |
adventabis
|
du wirst eintreffen |
| 3. Person Singular |
adventabit
|
er/sie/es wird eintreffen |
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
wir werden eintreffen |
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
ihr werdet eintreffen |
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
sie werden eintreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
ich bin eingetroffen |
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
du bist eingetroffen |
| 3. Person Singular |
adventavit
|
er/sie/es ist eingetroffen |
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
wir sind eingetroffen |
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
ihr seid eingetroffen |
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
sie sind eingetroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
ich sei eingetroffen |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du seiest eingetroffen |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es sei eingetroffen |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir seien eingetroffen |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr seiet eingetroffen |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie seien eingetroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
ich war eingetroffen |
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
du warst eingetroffen |
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
er/sie/es war eingetroffen |
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
wir waren eingetroffen |
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
ihr wart eingetroffen |
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
sie waren eingetroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
ich wäre eingetroffen |
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
du wärest eingetroffen |
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
er/sie/es wäre eingetroffen |
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
wir wären eingetroffen |
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
ihr wäret eingetroffen |
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
sie wären eingetroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
ich werde eingetroffen sein |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du wirst eingetroffen sein |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es wird eingetroffen sein |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir werden eingetroffen sein |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr werdet eingetroffen sein |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie werden eingetroffen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
eintreffen |
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
eingetroffen sein |
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
eintreffen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
triff ein! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
trefft ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
das Eintreffen |
| Genitiv |
adventandi
|
des Eintreffens |
| Dativ |
adventando
|
dem Eintreffen |
| Akkusativ |
adventandum
|
das Eintreffen |
| Ablativ |
adventando
|
durch das Eintreffen |
| Vokativ |
adventande
|
Eintreffen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
ich komme heran |
| 2. Person Singular |
adventas
|
du kommst heran |
| 3. Person Singular |
adventat
|
er/sie/es kommt heran |
| 1. Person Plural |
adventamus
|
wir kommen heran |
| 2. Person Plural |
adventatis
|
ihr kommt heran |
| 3. Person Plural |
adventant
|
sie kommen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
ich komme heran |
| 2. Person Singular |
adventes
|
du kommest heran |
| 3. Person Singular |
adventet
|
er/sie/es komme heran |
| 1. Person Plural |
adventemus
|
wir kommen heran |
| 2. Person Plural |
adventetis
|
ihr kommet heran |
| 3. Person Plural |
adventent
|
sie kommen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
ich kam heran |
| 2. Person Singular |
adventabas
|
du kamst heran |
| 3. Person Singular |
adventabat
|
er/sie/es kam heran |
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
wir kamen heran |
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
ihr kamt heran |
| 3. Person Plural |
adventabant
|
sie kamen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
ich käme heran |
| 2. Person Singular |
adventares
|
du kämest heran |
| 3. Person Singular |
adventaret
|
er/sie/es käme heran |
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
wir kämen heran |
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
ihr kämet heran |
| 3. Person Plural |
adventarent
|
sie kämen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
ich werde herankommen |
| 2. Person Singular |
adventabis
|
du wirst herankommen |
| 3. Person Singular |
adventabit
|
er/sie/es wird herankommen |
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
wir werden herankommen |
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
ihr werdet herankommen |
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
sie werden herankommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
ich bin herangekommen |
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
du bist herangekommen |
| 3. Person Singular |
adventavit
|
er/sie/es ist herangekommen |
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
wir sind herangekommen |
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
ihr seid herangekommen |
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
sie sind herangekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
ich sei herangekommen |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du seiest herangekommen |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es sei herangekommen |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir seien herangekommen |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr seiet herangekommen |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie seien herangekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
ich war herangekommen |
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
du warst herangekommen |
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
er/sie/es war herangekommen |
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
wir waren herangekommen |
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
ihr wart herangekommen |
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
sie waren herangekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
ich wäre herangekommen |
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
du wärest herangekommen |
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
er/sie/es wäre herangekommen |
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
wir wären herangekommen |
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
ihr wäret herangekommen |
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
sie wären herangekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
ich werde herangekommen sein |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du wirst herangekommen sein |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es wird herangekommen sein |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir werden herangekommen sein |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr werdet herangekommen sein |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie werden herangekommen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
herankommen |
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
herangekommen sein |
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
herankommen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
komme heran; komm heran! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
kommt heran! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
das Herankommen |
| Genitiv |
adventandi
|
des Herankommens |
| Dativ |
adventando
|
dem Herankommen |
| Akkusativ |
adventandum
|
das Herankommen |
| Ablativ |
adventando
|
durch das Herankommen |
| Vokativ |
adventande
|
Herankommen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
ich nahe heran |
| 2. Person Singular |
adventas
|
du nahst heran |
| 3. Person Singular |
adventat
|
er/sie/es naht heran |
| 1. Person Plural |
adventamus
|
wir nahen heran |
| 2. Person Plural |
adventatis
|
ihr naht heran |
| 3. Person Plural |
adventant
|
sie nahen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
ich nahe heran |
| 2. Person Singular |
adventes
|
du nahest heran |
| 3. Person Singular |
adventet
|
er/sie/es nahe heran |
| 1. Person Plural |
adventemus
|
wir nahen heran |
| 2. Person Plural |
adventetis
|
ihr nahet heran |
| 3. Person Plural |
adventent
|
sie nahen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
ich nahte heran |
| 2. Person Singular |
adventabas
|
du nahtest heran |
| 3. Person Singular |
adventabat
|
er/sie/es nahte heran |
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
wir nahten heran |
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
ihr nahtet heran |
| 3. Person Plural |
adventabant
|
sie nahten heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
ich nahte heran |
| 2. Person Singular |
adventares
|
du nahtest heran |
| 3. Person Singular |
adventaret
|
er/sie/es nahte heran |
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
wir nahten heran |
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
ihr nahtet heran |
| 3. Person Plural |
adventarent
|
sie nahten heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
ich werde herannahen |
| 2. Person Singular |
adventabis
|
du wirst herannahen |
| 3. Person Singular |
adventabit
|
er/sie/es wird herannahen |
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
wir werden herannahen |
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
ihr werdet herannahen |
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
sie werden herannahen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
ich bin herangenaht |
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
du bist herangenaht |
| 3. Person Singular |
adventavit
|
er/sie/es ist herangenaht |
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
wir sind herangenaht |
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
ihr seid herangenaht |
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
sie sind herangenaht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
ich sei herangenaht |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du seiest herangenaht |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es sei herangenaht |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir seien herangenaht |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr seiet herangenaht |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie seien herangenaht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
ich war herangenaht |
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
du warst herangenaht |
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
er/sie/es war herangenaht |
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
wir waren herangenaht |
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
ihr wart herangenaht |
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
sie waren herangenaht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
ich wäre herangenaht |
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
du wärest herangenaht |
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
er/sie/es wäre herangenaht |
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
wir wären herangenaht |
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
ihr wäret herangenaht |
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
sie wären herangenaht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
ich werde herangenaht sein |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du wirst herangenaht sein |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es wird herangenaht sein |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir werden herangenaht sein |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr werdet herangenaht sein |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie werden herangenaht sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
herannahen |
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
herangenaht sein |
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
herannahen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
nahe heran; nah heran! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
naht heran! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
das Herannahen |
| Genitiv |
adventandi
|
des Herannahens |
| Dativ |
adventando
|
dem Herannahen |
| Akkusativ |
adventandum
|
das Herannahen |
| Ablativ |
adventando
|
durch das Herannahen |
| Vokativ |
adventande
|
Herannahen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
ich ziehe heran |
| 2. Person Singular |
adventas
|
du ziehst heran |
| 3. Person Singular |
adventat
|
er/sie/es zieht heran |
| 1. Person Plural |
adventamus
|
wir ziehen heran |
| 2. Person Plural |
adventatis
|
ihr zieht heran |
| 3. Person Plural |
adventant
|
sie ziehen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
ich werde herangezogen |
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
du wirst herangezogen |
| 3. Person Singular |
adventatur
|
er/sie/es wird herangezogen |
| 1. Person Plural |
adventamur
|
wir werden herangezogen |
| 2. Person Plural |
adventamini
|
ihr werdet herangezogen |
| 3. Person Plural |
adventantur
|
sie werden herangezogen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
ich ziehe heran |
| 2. Person Singular |
adventes
|
du ziehest heran |
| 3. Person Singular |
adventet
|
er/sie/es ziehe heran |
| 1. Person Plural |
adventemus
|
wir ziehen heran |
| 2. Person Plural |
adventetis
|
ihr ziehet heran |
| 3. Person Plural |
adventent
|
sie ziehen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
ich werde herangezogen |
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
du werdest herangezogen |
| 3. Person Singular |
adventetur
|
er/sie/es werde herangezogen |
| 1. Person Plural |
adventemur
|
wir werden herangezogen |
| 2. Person Plural |
adventemini
|
ihr werdet herangezogen |
| 3. Person Plural |
advententur
|
sie werden herangezogen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
ich zog heran |
| 2. Person Singular |
adventabas
|
du zogst heran |
| 3. Person Singular |
adventabat
|
er/sie/es zog heran |
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
wir zogen heran |
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
ihr zogt heran |
| 3. Person Plural |
adventabant
|
sie zogen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
ich wurde herangezogen |
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
du wurdest herangezogen |
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
er/sie/es wurde herangezogen |
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
wir wurden herangezogen |
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
ihr wurdet herangezogen |
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
sie wurden herangezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
ich zöge heran |
| 2. Person Singular |
adventares
|
du zögest heran |
| 3. Person Singular |
adventaret
|
er/sie/es zöge heran |
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
wir zögen heran |
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
ihr zöget heran |
| 3. Person Plural |
adventarent
|
sie zögen heran |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
ich würde herangezogen |
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
du würdest herangezogen |
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
er/sie/es würde herangezogen |
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
wir würden herangezogen |
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
ihr würdet herangezogen |
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
sie würden herangezogen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
ich werde heranziehen |
| 2. Person Singular |
adventabis
|
du wirst heranziehen |
| 3. Person Singular |
adventabit
|
er/sie/es wird heranziehen |
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
wir werden heranziehen |
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
ihr werdet heranziehen |
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
sie werden heranziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
ich werde herangezogen werden |
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
du wirst herangezogen werden |
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
er/sie/es wird herangezogen werden |
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
wir werden herangezogen werden |
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
ihr werdet herangezogen werden |
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
sie werden herangezogen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
ich habe herangezogen |
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
du hast herangezogen |
| 3. Person Singular |
adventavit
|
er/sie/es hat herangezogen |
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
wir haben herangezogen |
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
ihr habt herangezogen |
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
sie haben herangezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
ich bin herangezogen worden |
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
du bist herangezogen worden |
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
er/sie/es ist herangezogen worden |
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
wir sind herangezogen worden |
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
ihr seid herangezogen worden |
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
sie sind herangezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
ich habe herangezogen |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du habest herangezogen |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es habe herangezogen |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir haben herangezogen |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr habet herangezogen |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie haben herangezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
ich sei herangezogen worden |
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
du seiest herangezogen worden |
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
er/sie/es sei herangezogen worden |
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
wir seien herangezogen worden |
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
ihr seiet herangezogen worden |
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
sie seien herangezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
ich hatte herangezogen |
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
du hattest herangezogen |
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
er/sie/es hatte herangezogen |
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
wir hatten herangezogen |
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
ihr hattet herangezogen |
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
sie hatten herangezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
ich war herangezogen worden |
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
du warst herangezogen worden |
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
er/sie/es war herangezogen worden |
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
wir waren herangezogen worden |
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
ihr wart herangezogen worden |
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
sie waren herangezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
ich hätte herangezogen |
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
du hättest herangezogen |
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
er/sie/es hätte herangezogen |
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
wir hätten herangezogen |
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
ihr hättet herangezogen |
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
sie hätten herangezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
ich wäre herangezogen worden |
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
du wärest herangezogen worden |
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
er/sie/es wäre herangezogen worden |
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
wir wären herangezogen worden |
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
ihr wäret herangezogen worden |
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
sie wären herangezogen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
ich werde herangezogen haben |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du wirst herangezogen haben |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es wird herangezogen haben |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir werden herangezogen haben |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr werdet herangezogen haben |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie werden herangezogen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
ich werde herangezogen worden sein |
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
du wirst herangezogen worden sein |
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
er/sie/es wird herangezogen worden sein |
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
wir werden herangezogen worden sein |
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
ihr werdet herangezogen worden sein |
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
sie werden herangezogen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
heranziehen |
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
herangezogen haben |
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
heranziehen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
herangezogen werden |
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
herangezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
künftig herangezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
ziehe heran; zieh heran! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
zieht heran! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
das Heranziehen |
| Genitiv |
adventandi
|
des Heranziehens |
| Dativ |
adventando
|
dem Heranziehen |
| Akkusativ |
adventandum
|
das Heranziehen |
| Ablativ |
adventando
|
durch das Heranziehen |
| Vokativ |
adventande
|
Heranziehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
ich eile herbei |
| 2. Person Singular |
adventas
|
du eilst herbei |
| 3. Person Singular |
adventat
|
er/sie/es eilt herbei |
| 1. Person Plural |
adventamus
|
wir eilen herbei |
| 2. Person Plural |
adventatis
|
ihr eilt herbei |
| 3. Person Plural |
adventant
|
sie eilen herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
ich eile herbei |
| 2. Person Singular |
adventes
|
du eilest herbei |
| 3. Person Singular |
adventet
|
er/sie/es eile herbei |
| 1. Person Plural |
adventemus
|
wir eilen herbei |
| 2. Person Plural |
adventetis
|
ihr eilet herbei |
| 3. Person Plural |
adventent
|
sie eilen herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
ich eilte herbei |
| 2. Person Singular |
adventabas
|
du eiltest herbei |
| 3. Person Singular |
adventabat
|
er/sie/es eilte herbei |
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
wir eilten herbei |
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
ihr eiltet herbei |
| 3. Person Plural |
adventabant
|
sie eilten herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
ich eilte herbei |
| 2. Person Singular |
adventares
|
du eiltest herbei |
| 3. Person Singular |
adventaret
|
er/sie/es eilte herbei |
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
wir eilten herbei |
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
ihr eiltet herbei |
| 3. Person Plural |
adventarent
|
sie eilten herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
ich werde herbeieilen |
| 2. Person Singular |
adventabis
|
du wirst herbeieilen |
| 3. Person Singular |
adventabit
|
er/sie/es wird herbeieilen |
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
wir werden herbeieilen |
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
ihr werdet herbeieilen |
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
sie werden herbeieilen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
ich bin herbeigeeilt |
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
du bist herbeigeeilt |
| 3. Person Singular |
adventavit
|
er/sie/es ist herbeigeeilt |
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
wir sind herbeigeeilt |
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
ihr seid herbeigeeilt |
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
sie sind herbeigeeilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
ich sei herbeigeeilt |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du seiest herbeigeeilt |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es sei herbeigeeilt |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir seien herbeigeeilt |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr seiet herbeigeeilt |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie seien herbeigeeilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
ich war herbeigeeilt |
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
du warst herbeigeeilt |
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
er/sie/es war herbeigeeilt |
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
wir waren herbeigeeilt |
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
ihr wart herbeigeeilt |
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
sie waren herbeigeeilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
ich wäre herbeigeeilt |
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
du wärest herbeigeeilt |
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
er/sie/es wäre herbeigeeilt |
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
wir wären herbeigeeilt |
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
ihr wäret herbeigeeilt |
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
sie wären herbeigeeilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
ich werde herbeigeeilt sein |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du wirst herbeigeeilt sein |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es wird herbeigeeilt sein |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir werden herbeigeeilt sein |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr werdet herbeigeeilt sein |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie werden herbeigeeilt sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
herbeieilen |
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
herbeigeeilt sein |
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
herbeieilen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
eile herbei; eil herbei! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
eilt herbei! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
das Herbeieilen |
| Genitiv |
adventandi
|
des Herbeieilens |
| Dativ |
adventando
|
dem Herbeieilen |
| Akkusativ |
adventandum
|
das Herbeieilen |
| Ablativ |
adventando
|
durch das Herbeieilen |
| Vokativ |
adventande
|
Herbeieilen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
ich komme herbei |
| 2. Person Singular |
adventas
|
du kommst herbei |
| 3. Person Singular |
adventat
|
er/sie/es kommt herbei |
| 1. Person Plural |
adventamus
|
wir kommen herbei |
| 2. Person Plural |
adventatis
|
ihr kommt herbei |
| 3. Person Plural |
adventant
|
sie kommen herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
ich komme herbei |
| 2. Person Singular |
adventes
|
du kommest herbei |
| 3. Person Singular |
adventet
|
er/sie/es komme herbei |
| 1. Person Plural |
adventemus
|
wir kommen herbei |
| 2. Person Plural |
adventetis
|
ihr kommet herbei |
| 3. Person Plural |
adventent
|
sie kommen herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
ich kam herbei |
| 2. Person Singular |
adventabas
|
du kamst herbei |
| 3. Person Singular |
adventabat
|
er/sie/es kam herbei |
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
wir kamen herbei |
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
ihr kamt herbei |
| 3. Person Plural |
adventabant
|
sie kamen herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
ich käme herbei |
| 2. Person Singular |
adventares
|
du kämest herbei |
| 3. Person Singular |
adventaret
|
er/sie/es käme herbei |
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
wir kämen herbei |
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
ihr kämet herbei |
| 3. Person Plural |
adventarent
|
sie kämen herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
ich werde herbeikommen |
| 2. Person Singular |
adventabis
|
du wirst herbeikommen |
| 3. Person Singular |
adventabit
|
er/sie/es wird herbeikommen |
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
wir werden herbeikommen |
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
ihr werdet herbeikommen |
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
sie werden herbeikommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
ich bin herbeigekommen |
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
du bist herbeigekommen |
| 3. Person Singular |
adventavit
|
er/sie/es ist herbeigekommen |
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
wir sind herbeigekommen |
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
ihr seid herbeigekommen |
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
sie sind herbeigekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
ich sei herbeigekommen |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du seiest herbeigekommen |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es sei herbeigekommen |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir seien herbeigekommen |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr seiet herbeigekommen |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie seien herbeigekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
ich war herbeigekommen |
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
du warst herbeigekommen |
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
er/sie/es war herbeigekommen |
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
wir waren herbeigekommen |
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
ihr wart herbeigekommen |
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
sie waren herbeigekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
ich wäre herbeigekommen |
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
du wärest herbeigekommen |
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
er/sie/es wäre herbeigekommen |
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
wir wären herbeigekommen |
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
ihr wäret herbeigekommen |
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
sie wären herbeigekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
ich werde herbeigekommen sein |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du wirst herbeigekommen sein |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es wird herbeigekommen sein |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir werden herbeigekommen sein |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr werdet herbeigekommen sein |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie werden herbeigekommen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
herbeikommen |
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
herbeigekommen sein |
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
herbeikommen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
komme herbei; komm herbei! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
kommt herbei! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
das Herbeikommen |
| Genitiv |
adventandi
|
des Herbeikommens |
| Dativ |
adventando
|
dem Herbeikommen |
| Akkusativ |
adventandum
|
das Herbeikommen |
| Ablativ |
adventando
|
durch das Herbeikommen |
| Vokativ |
adventande
|
Herbeikommen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
|
| 2. Person Singular |
adventas
|
|
| 3. Person Singular |
adventat
|
|
| 1. Person Plural |
adventamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
|
| 2. Person Singular |
adventes
|
|
| 3. Person Singular |
adventet
|
|
| 1. Person Plural |
adventemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
|
| 2. Person Singular |
adventabas
|
|
| 3. Person Singular |
adventabat
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
|
| 2. Person Singular |
adventares
|
|
| 3. Person Singular |
adventaret
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adventarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
|
| 2. Person Singular |
adventabis
|
|
| 3. Person Singular |
adventabit
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adventavit
|
|
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
|
| Genitiv |
adventandi
|
|
| Dativ |
adventando
|
|
| Akkusativ |
adventandum
|
|
| Ablativ |
adventando
|
|
| Vokativ |
adventande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
ich nahe |
| 2. Person Singular |
adventas
|
du nahst |
| 3. Person Singular |
adventat
|
er/sie/es naht |
| 1. Person Plural |
adventamus
|
wir nahen |
| 2. Person Plural |
adventatis
|
ihr naht |
| 3. Person Plural |
adventant
|
sie nahen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
ich nahe |
| 2. Person Singular |
adventes
|
du nahest |
| 3. Person Singular |
adventet
|
er/sie/es nahe |
| 1. Person Plural |
adventemus
|
wir nahen |
| 2. Person Plural |
adventetis
|
ihr nahet |
| 3. Person Plural |
adventent
|
sie nahen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
ich nahte |
| 2. Person Singular |
adventabas
|
du nahtest |
| 3. Person Singular |
adventabat
|
er/sie/es nahte |
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
wir nahten |
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
ihr nahtet |
| 3. Person Plural |
adventabant
|
sie nahten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
ich nahte |
| 2. Person Singular |
adventares
|
du nahtest |
| 3. Person Singular |
adventaret
|
er/sie/es nahte |
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
wir nahten |
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
ihr nahtet |
| 3. Person Plural |
adventarent
|
sie nahten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
ich werde nahen |
| 2. Person Singular |
adventabis
|
du wirst nahen |
| 3. Person Singular |
adventabit
|
er/sie/es wird nahen |
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
wir werden nahen |
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
ihr werdet nahen |
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
sie werden nahen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
ich bin genaht |
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
du bist genaht |
| 3. Person Singular |
adventavit
|
er/sie/es ist genaht |
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
wir sind genaht |
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
ihr seid genaht |
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
sie sind genaht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
ich sei genaht |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du seiest genaht |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es sei genaht |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir seien genaht |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr seiet genaht |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie seien genaht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
ich war genaht |
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
du warst genaht |
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
er/sie/es war genaht |
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
wir waren genaht |
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
ihr wart genaht |
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
sie waren genaht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
ich wäre genaht |
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
du wärest genaht |
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
er/sie/es wäre genaht |
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
wir wären genaht |
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
ihr wäret genaht |
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
sie wären genaht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
ich werde genaht sein |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du wirst genaht sein |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es wird genaht sein |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir werden genaht sein |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr werdet genaht sein |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie werden genaht sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
nahen |
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
genaht sein |
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
nahen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
nahe; nah! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
naht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
das Nahen |
| Genitiv |
adventandi
|
des Nahens |
| Dativ |
adventando
|
dem Nahen |
| Akkusativ |
adventandum
|
das Nahen |
| Ablativ |
adventando
|
durch das Nahen |
| Vokativ |
adventande
|
Nahen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
|
| 2. Person Singular |
adventas
|
|
| 3. Person Singular |
adventat
|
|
| 1. Person Plural |
adventamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
|
| 2. Person Singular |
adventes
|
|
| 3. Person Singular |
adventet
|
|
| 1. Person Plural |
adventemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
|
| 2. Person Singular |
adventabas
|
|
| 3. Person Singular |
adventabat
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
|
| 2. Person Singular |
adventares
|
|
| 3. Person Singular |
adventaret
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adventarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
|
| 2. Person Singular |
adventabis
|
|
| 3. Person Singular |
adventabit
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adventavit
|
|
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
|
| Genitiv |
adventandi
|
|
| Dativ |
adventando
|
|
| Akkusativ |
adventandum
|
|
| Ablativ |
adventando
|
|
| Vokativ |
adventande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
ich nähere mich an |
| 2. Person Singular |
adventas
|
du näherst dich an |
| 3. Person Singular |
adventat
|
er/sie/es nähert sich an |
| 1. Person Plural |
adventamus
|
wir nähern uns an |
| 2. Person Plural |
adventatis
|
ihr nähert euch an |
| 3. Person Plural |
adventant
|
sie nähern sich an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
ich nähere mich an |
| 2. Person Singular |
adventes
|
du näherst dich an |
| 3. Person Singular |
adventet
|
er/sie/es nähere sich an |
| 1. Person Plural |
adventemus
|
wir nähern uns an |
| 2. Person Plural |
adventetis
|
ihr nähert euch an |
| 3. Person Plural |
adventent
|
sie nähern sich an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
ich näherte mich an |
| 2. Person Singular |
adventabas
|
du nähertest dich an |
| 3. Person Singular |
adventabat
|
er/sie/es näherte sich an |
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
wir näherten uns an |
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
ihr nähertet euch an |
| 3. Person Plural |
adventabant
|
sie näherten sich an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
ich näherte mich an |
| 2. Person Singular |
adventares
|
du nähertest dich an |
| 3. Person Singular |
adventaret
|
er/sie/es näherte sich an |
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
wir näherten uns an |
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
ihr nähertet euch an |
| 3. Person Plural |
adventarent
|
sie näherten sich an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
ich werde mich annähern |
| 2. Person Singular |
adventabis
|
du wirst dich annähern |
| 3. Person Singular |
adventabit
|
er/sie/es wird sich annähern |
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
wir werden uns annähern |
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
ihr werdet euch annähern |
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
sie werden sich annähern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
ich habe mich angenähert |
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
du hast dich angenähert |
| 3. Person Singular |
adventavit
|
er/sie/es hat sich angenähert |
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
wir haben uns angenähert |
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
ihr habt euch angenähert |
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
sie haben sich angenähert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
ich habe mich angenähert |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du habest dich angenähert |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es habe sich angenähert |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir haben uns angenähert |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr habet euch angenähert |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie haben sich angenähert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
ich hatte mich angenähert |
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
du hattest dich angenähert |
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
er/sie/es hatte sich angenähert |
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
wir hatten uns angenähert |
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
ihr hattet euch angenähert |
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
sie hatten sich angenähert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
ich hätte mich angenähert |
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
du hättest dich angenähert |
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
er/sie/es hätte sich angenähert |
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
wir hätten uns angenähert |
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
ihr hättet euch angenähert |
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
sie hätten sich angenähert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
ich werde mich angenähert haben |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du wirst dich angenähert haben |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es wird sich angenähert haben |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir werden uns angenähert haben |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr werdet euch angenähert haben |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie werden sich angenähert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
sich annähern |
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
sich angenähert haben |
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
sich annähern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
nähere dich an! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
nähert euch an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
das Sich annähern |
| Genitiv |
adventandi
|
des Sich annähernes |
| Dativ |
adventando
|
dem Sich annähern |
| Akkusativ |
adventandum
|
das Sich annähern |
| Ablativ |
adventando
|
durch das Sich annähern |
| Vokativ |
adventande
|
Sich annähern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
ich nähere |
| 2. Person Singular |
adventas
|
du näherst |
| 3. Person Singular |
adventat
|
er/sie/es nähert |
| 1. Person Plural |
adventamus
|
wir nähern |
| 2. Person Plural |
adventatis
|
ihr nähert |
| 3. Person Plural |
adventant
|
sie nähern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
ich nähere |
| 2. Person Singular |
adventes
|
du näherst |
| 3. Person Singular |
adventet
|
er/sie/es nähere |
| 1. Person Plural |
adventemus
|
wir nähern |
| 2. Person Plural |
adventetis
|
ihr nähert |
| 3. Person Plural |
adventent
|
sie nähern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
ich näherte |
| 2. Person Singular |
adventabas
|
du nähertest |
| 3. Person Singular |
adventabat
|
er/sie/es näherte |
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
wir näherten |
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
ihr nähertet |
| 3. Person Plural |
adventabant
|
sie näherten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
ich näherte |
| 2. Person Singular |
adventares
|
du nähertest |
| 3. Person Singular |
adventaret
|
er/sie/es näherte |
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
wir näherten |
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
ihr nähertet |
| 3. Person Plural |
adventarent
|
sie näherten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
ich werde nähern |
| 2. Person Singular |
adventabis
|
du wirst nähern |
| 3. Person Singular |
adventabit
|
er/sie/es wird nähern |
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
wir werden nähern |
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
ihr werdet nähern |
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
sie werden nähern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
ich habe genähert |
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
du hast genähert |
| 3. Person Singular |
adventavit
|
er/sie/es hat genähert |
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
wir haben genähert |
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
ihr habt genähert |
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
sie haben genähert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
ich habe genähert |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du habest genähert |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es habe genähert |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir haben genähert |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr habet genähert |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie haben genähert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
ich hatte genähert |
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
du hattest genähert |
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
er/sie/es hatte genähert |
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
wir hatten genähert |
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
ihr hattet genähert |
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
sie hatten genähert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
ich hätte genähert |
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
du hättest genähert |
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
er/sie/es hätte genähert |
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
wir hätten genähert |
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
ihr hättet genähert |
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
sie hätten genähert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
ich werde genähert haben |
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
du wirst genähert haben |
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
er/sie/es wird genähert haben |
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
wir werden genähert haben |
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
ihr werdet genähert haben |
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
sie werden genähert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
nähern |
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
genähert haben |
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
nähern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
nähere! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
nähert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
das Nähern |
| Genitiv |
adventandi
|
des Nähernes |
| Dativ |
adventando
|
dem Nähern |
| Akkusativ |
adventandum
|
das Nähern |
| Ablativ |
adventando
|
durch das Nähern |
| Vokativ |
adventande
|
Nähern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
|
| 2. Person Singular |
adventas
|
|
| 3. Person Singular |
adventat
|
|
| 1. Person Plural |
adventamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
|
| 2. Person Singular |
adventes
|
|
| 3. Person Singular |
adventet
|
|
| 1. Person Plural |
adventemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
|
| 2. Person Singular |
adventabas
|
|
| 3. Person Singular |
adventabat
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
|
| 2. Person Singular |
adventares
|
|
| 3. Person Singular |
adventaret
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adventarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
|
| 2. Person Singular |
adventabis
|
|
| 3. Person Singular |
adventabit
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adventavit
|
|
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
|
| Genitiv |
adventandi
|
|
| Dativ |
adventando
|
|
| Akkusativ |
adventandum
|
|
| Ablativ |
adventando
|
|
| Vokativ |
adventande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
advento
|
|
| 2. Person Singular |
adventas
|
|
| 3. Person Singular |
adventat
|
|
| 1. Person Plural |
adventamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaris adventare
|
|
| 3. Person Singular |
adventatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventem
|
|
| 2. Person Singular |
adventes
|
|
| 3. Person Singular |
adventet
|
|
| 1. Person Plural |
adventemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventer
|
|
| 2. Person Singular |
adventeris adventere
|
|
| 3. Person Singular |
adventetur
|
|
| 1. Person Plural |
adventemur
|
|
| 2. Person Plural |
adventemini
|
|
| 3. Person Plural |
advententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabam
|
|
| 2. Person Singular |
adventabas
|
|
| 3. Person Singular |
adventabat
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabar
|
|
| 2. Person Singular |
adventabaris adventabare
|
|
| 3. Person Singular |
adventabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarem
|
|
| 2. Person Singular |
adventares
|
|
| 3. Person Singular |
adventaret
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adventarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventarer
|
|
| 2. Person Singular |
adventareris adventarere
|
|
| 3. Person Singular |
adventaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adventaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adventaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adventarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabo
|
|
| 2. Person Singular |
adventabis
|
|
| 3. Person Singular |
adventabit
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventabor
|
|
| 2. Person Singular |
adventaberis adventabere
|
|
| 3. Person Singular |
adventabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adventabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adventabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adventabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavi
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adventavit
|
|
| 1. Person Plural |
adventavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverunt adventavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adventati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adventaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adventati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adventavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adventavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adventavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adventati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adventavero
|
|
| 2. Person Singular |
adventaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adventaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adventaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adventatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adventatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adventatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adventati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adventati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adventati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adventari adventarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adventatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adventatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adventa
|
! |
| 2. Person Plural |
adventate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adventato
|
| 3. Person Singular |
adventato
|
| 2. Person Plural |
adventatote
|
| 3. Person Plural |
adventanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adventare
|
|
| Genitiv |
adventandi
|
|
| Dativ |
adventando
|
|
| Akkusativ |
adventandum
|
|
| Ablativ |
adventando
|
|
| Vokativ |
adventande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventandus
|
adventanda
|
adventandum
|
| Genitiv |
adventandi
|
adventandae
|
adventandi
|
| Dativ |
adventando
|
adventandae
|
adventando
|
| Akkusativ |
adventandum
|
adventandam
|
adventandum
|
| Ablativ |
adventando
|
adventanda
|
adventando
|
| Vokativ |
adventande
|
adventanda
|
adventandum
|
Plural
| Nominativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
| Genitiv |
adventandorum
|
adventandarum
|
adventandorum
|
| Dativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Akkusativ |
adventandos
|
adventandas
|
adventanda
|
| Ablativ |
adventandis
|
adventandis
|
adventandis
|
| Vokativ |
adventandi
|
adventandae
|
adventanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
| Genitiv |
adventantis
|
adventantis
|
adventantis
|
| Dativ |
adventanti
|
adventanti
|
adventanti
|
| Akkusativ |
adventantem
|
adventantem
|
adventans
|
| Ablativ |
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
adventanti adventante
|
| Vokativ |
adventans
|
adventans
|
adventans
|
Plural
| Nominativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Genitiv |
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
adventantium adventantum
|
| Dativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Akkusativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
| Ablativ |
adventantibus
|
adventantibus
|
adventantibus
|
| Vokativ |
adventantes
|
adventantes
|
adventantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventatus
|
adventata
|
adventatum
|
| Genitiv |
adventati
|
adventatae
|
adventati
|
| Dativ |
adventato
|
adventatae
|
adventato
|
| Akkusativ |
adventatum
|
adventatam
|
adventatum
|
| Ablativ |
adventato
|
adventata
|
adventato
|
| Vokativ |
adventate
|
adventata
|
adventatum
|
Plural
| Nominativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
| Genitiv |
adventatorum
|
adventatarum
|
adventatorum
|
| Dativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Akkusativ |
adventatos
|
adventatas
|
adventata
|
| Ablativ |
adventatis
|
adventatis
|
adventatis
|
| Vokativ |
adventati
|
adventatae
|
adventata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adventaturus
|
adventatura
|
adventaturum
|
| Genitiv |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventaturi
|
| Dativ |
adventaturo
|
adventaturae
|
adventaturo
|
| Akkusativ |
adventaturum
|
adventaturam
|
adventaturum
|
| Ablativ |
adventaturo
|
adventatura
|
adventaturo
|
| Vokativ |
adventature
|
adventatura
|
adventaturum
|
Plural
| Nominativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
| Genitiv |
adventaturorum
|
adventaturarum
|
adventaturorum
|
| Dativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Akkusativ |
adventaturos
|
adventaturas
|
adventatura
|
| Ablativ |
adventaturis
|
adventaturis
|
adventaturis
|
| Vokativ |
adventaturi
|
adventaturae
|
adventatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adventatum
|
adventatu
|