Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversor
|
|
| 2. Person Singular |
adversaris adversare
|
|
| 3. Person Singular |
adversatur
|
|
| 1. Person Plural |
adversamur
|
|
| 2. Person Plural |
adversamini
|
|
| 3. Person Plural |
adversantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adverser
|
|
| 2. Person Singular |
adverseris adversere
|
|
| 3. Person Singular |
adversetur
|
|
| 1. Person Plural |
adversemur
|
|
| 2. Person Plural |
adversemini
|
|
| 3. Person Plural |
adversentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabar
|
|
| 2. Person Singular |
adversabaris adversabare
|
|
| 3. Person Singular |
adversabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adversabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adversabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adversabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversarer
|
|
| 2. Person Singular |
adversareris adversarere
|
|
| 3. Person Singular |
adversaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adversaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adversaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adversarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabor
|
|
| 2. Person Singular |
adversaberis adversabere
|
|
| 3. Person Singular |
adversabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adversabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adversabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adversabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adversati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adversati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adversati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adversati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adversati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adversari adversarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adversatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adversaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adversare
|
! |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adversator
|
| 3. Person Singular |
adversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adversari adversarier
|
|
| Genitiv |
adversandi
|
|
| Dativ |
adversando
|
|
| Akkusativ |
adversandum
|
|
| Ablativ |
adversando
|
|
| Vokativ |
adversande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversandus
|
adversanda
|
adversandum
|
| Genitiv |
adversandi
|
adversandae
|
adversandi
|
| Dativ |
adversando
|
adversandae
|
adversando
|
| Akkusativ |
adversandum
|
adversandam
|
adversandum
|
| Ablativ |
adversando
|
adversanda
|
adversando
|
| Vokativ |
adversande
|
adversanda
|
adversandum
|
Plural
| Nominativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
| Genitiv |
adversandorum
|
adversandarum
|
adversandorum
|
| Dativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Akkusativ |
adversandos
|
adversandas
|
adversanda
|
| Ablativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Vokativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
| Genitiv |
adversantis
|
adversantis
|
adversantis
|
| Dativ |
adversanti
|
adversanti
|
adversanti
|
| Akkusativ |
adversantem
|
adversantem
|
adversans
|
| Ablativ |
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
| Vokativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
Plural
| Nominativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Genitiv |
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
| Dativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Akkusativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Ablativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Vokativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversatus
|
adversata
|
adversatum
|
| Genitiv |
adversati
|
adversatae
|
adversati
|
| Dativ |
adversato
|
adversatae
|
adversato
|
| Akkusativ |
adversatum
|
adversatam
|
adversatum
|
| Ablativ |
adversato
|
adversata
|
adversato
|
| Vokativ |
adversate
|
adversata
|
adversatum
|
Plural
| Nominativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
| Genitiv |
adversatorum
|
adversatarum
|
adversatorum
|
| Dativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Akkusativ |
adversatos
|
adversatas
|
adversata
|
| Ablativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Vokativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversaturus
|
adversatura
|
adversaturum
|
| Genitiv |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversaturi
|
| Dativ |
adversaturo
|
adversaturae
|
adversaturo
|
| Akkusativ |
adversaturum
|
adversaturam
|
adversaturum
|
| Ablativ |
adversaturo
|
adversatura
|
adversaturo
|
| Vokativ |
adversature
|
adversatura
|
adversaturum
|
Plural
| Nominativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
| Genitiv |
adversaturorum
|
adversaturarum
|
adversaturorum
|
| Dativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Akkusativ |
adversaturos
|
adversaturas
|
adversatura
|
| Ablativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Vokativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adversatum
|
adversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversor
|
ich widerstehe |
| 2. Person Singular |
adversaris adversare
|
du widerstehst |
| 3. Person Singular |
adversatur
|
er/sie/es widersteht |
| 1. Person Plural |
adversamur
|
wir widerstehen |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
ihr widersteht |
| 3. Person Plural |
adversantur
|
sie widerstehen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adverser
|
ich widerstehe |
| 2. Person Singular |
adverseris adversere
|
du widerstehest |
| 3. Person Singular |
adversetur
|
er/sie/es widerstehe |
| 1. Person Plural |
adversemur
|
wir widerstehen |
| 2. Person Plural |
adversemini
|
ihr widerstehet |
| 3. Person Plural |
adversentur
|
sie widerstehen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabar
|
ich widerstand |
| 2. Person Singular |
adversabaris adversabare
|
du widerstandest |
| 3. Person Singular |
adversabatur
|
er/sie/es widerstand |
| 1. Person Plural |
adversabamur
|
wir widerstanden |
| 2. Person Plural |
adversabamini
|
ihr widerstandet |
| 3. Person Plural |
adversabantur
|
sie widerstanden |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversarer
|
ich widerstünde; widerstände |
| 2. Person Singular |
adversareris adversarere
|
du widerstündest; widerständest |
| 3. Person Singular |
adversaretur
|
er/sie/es widerstünde; widerstände |
| 1. Person Plural |
adversaremur
|
wir widerstünden; widerständen |
| 2. Person Plural |
adversaremini
|
ihr widerstündet; widerständet |
| 3. Person Plural |
adversarentur
|
sie widerstünden; widerständen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabor
|
ich werde widerstehen |
| 2. Person Singular |
adversaberis adversabere
|
du wirst widerstehen |
| 3. Person Singular |
adversabitur
|
er/sie/es wird widerstehen |
| 1. Person Plural |
adversabimur
|
wir werden widerstehen |
| 2. Person Plural |
adversabimini
|
ihr werdet widerstehen |
| 3. Person Plural |
adversabuntur
|
sie werden widerstehen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sum
|
ich habe widerstanden |
| 2. Person Singular |
adversatus es
|
du hast widerstanden |
| 3. Person Singular |
adversatus est
|
er/sie/es hat widerstanden |
| 1. Person Plural |
adversati sumus
|
wir haben widerstanden |
| 2. Person Plural |
adversati estis
|
ihr habt widerstanden |
| 3. Person Plural |
adversati sunt
|
sie haben widerstanden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sim
|
ich habe widerstanden |
| 2. Person Singular |
adversatus sis
|
du habest widerstanden |
| 3. Person Singular |
adversatus sit
|
er/sie/es habe widerstanden |
| 1. Person Plural |
adversati simus
|
wir haben widerstanden |
| 2. Person Plural |
adversati sitis
|
ihr habet widerstanden |
| 3. Person Plural |
adversati sint
|
sie haben widerstanden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus eram
|
ich hatte widerstanden |
| 2. Person Singular |
adversatus eras
|
du hattest widerstanden |
| 3. Person Singular |
adversatus erat
|
er/sie/es hatte widerstanden |
| 1. Person Plural |
adversati eramus
|
wir hatten widerstanden |
| 2. Person Plural |
adversati eratis
|
ihr hattet widerstanden |
| 3. Person Plural |
adversati erant
|
sie hatten widerstanden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus essem
|
ich hätte widerstanden |
| 2. Person Singular |
adversatus esses
|
du hättest widerstanden |
| 3. Person Singular |
adversatus esset
|
er/sie/es hätte widerstanden |
| 1. Person Plural |
adversati essemus
|
wir hätten widerstanden |
| 2. Person Plural |
adversati essetis
|
ihr hättet widerstanden |
| 3. Person Plural |
adversati essent
|
sie hätten widerstanden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus ero
|
ich werde widerstanden haben |
| 2. Person Singular |
adversatus eris
|
du wirst widerstanden haben |
| 3. Person Singular |
adversatus erit
|
er/sie/es wird widerstanden haben |
| 1. Person Plural |
adversati erimus
|
wir werden widerstanden haben |
| 2. Person Plural |
adversati eritis
|
ihr werdet widerstanden haben |
| 3. Person Plural |
adversati erunt
|
sie werden widerstanden haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adversari adversarier
|
widerstehen |
| Vorzeitigkeit |
adversatus esse
|
widerstanden haben |
| Nachzeitigkeit |
adversaturum esse
|
widerstehen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adversare
|
widerstehe; widersteh! |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
widersteht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adversator
|
| 3. Person Singular |
adversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adversari adversarier
|
das Widerstehen |
| Genitiv |
adversandi
|
des Widerstehens |
| Dativ |
adversando
|
dem Widerstehen |
| Akkusativ |
adversandum
|
das Widerstehen |
| Ablativ |
adversando
|
durch das Widerstehen |
| Vokativ |
adversande
|
Widerstehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversandus
|
adversanda
|
adversandum
|
| Genitiv |
adversandi
|
adversandae
|
adversandi
|
| Dativ |
adversando
|
adversandae
|
adversando
|
| Akkusativ |
adversandum
|
adversandam
|
adversandum
|
| Ablativ |
adversando
|
adversanda
|
adversando
|
| Vokativ |
adversande
|
adversanda
|
adversandum
|
Plural
| Nominativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
| Genitiv |
adversandorum
|
adversandarum
|
adversandorum
|
| Dativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Akkusativ |
adversandos
|
adversandas
|
adversanda
|
| Ablativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Vokativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
| Genitiv |
adversantis
|
adversantis
|
adversantis
|
| Dativ |
adversanti
|
adversanti
|
adversanti
|
| Akkusativ |
adversantem
|
adversantem
|
adversans
|
| Ablativ |
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
| Vokativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
Plural
| Nominativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Genitiv |
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
| Dativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Akkusativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Ablativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Vokativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversatus
|
adversata
|
adversatum
|
| Genitiv |
adversati
|
adversatae
|
adversati
|
| Dativ |
adversato
|
adversatae
|
adversato
|
| Akkusativ |
adversatum
|
adversatam
|
adversatum
|
| Ablativ |
adversato
|
adversata
|
adversato
|
| Vokativ |
adversate
|
adversata
|
adversatum
|
Plural
| Nominativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
| Genitiv |
adversatorum
|
adversatarum
|
adversatorum
|
| Dativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Akkusativ |
adversatos
|
adversatas
|
adversata
|
| Ablativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Vokativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversaturus
|
adversatura
|
adversaturum
|
| Genitiv |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversaturi
|
| Dativ |
adversaturo
|
adversaturae
|
adversaturo
|
| Akkusativ |
adversaturum
|
adversaturam
|
adversaturum
|
| Ablativ |
adversaturo
|
adversatura
|
adversaturo
|
| Vokativ |
adversature
|
adversatura
|
adversaturum
|
Plural
| Nominativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
| Genitiv |
adversaturorum
|
adversaturarum
|
adversaturorum
|
| Dativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Akkusativ |
adversaturos
|
adversaturas
|
adversatura
|
| Ablativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Vokativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adversatum
|
adversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversor
|
ich beeinträchtige |
| 2. Person Singular |
adversaris adversare
|
du beeinträchtigst |
| 3. Person Singular |
adversatur
|
er/sie/es beeinträchtigt |
| 1. Person Plural |
adversamur
|
wir beeinträchtigen |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
ihr beeinträchtigt |
| 3. Person Plural |
adversantur
|
sie beeinträchtigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adverser
|
ich beeinträchtige |
| 2. Person Singular |
adverseris adversere
|
du beeinträchtigest |
| 3. Person Singular |
adversetur
|
er/sie/es beeinträchtige |
| 1. Person Plural |
adversemur
|
wir beeinträchtigen |
| 2. Person Plural |
adversemini
|
ihr beeinträchtiget |
| 3. Person Plural |
adversentur
|
sie beeinträchtigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabar
|
ich beeinträchtigte |
| 2. Person Singular |
adversabaris adversabare
|
du beeinträchtigtest |
| 3. Person Singular |
adversabatur
|
er/sie/es beeinträchtigte |
| 1. Person Plural |
adversabamur
|
wir beeinträchtigten |
| 2. Person Plural |
adversabamini
|
ihr beeinträchtigtet |
| 3. Person Plural |
adversabantur
|
sie beeinträchtigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversarer
|
ich beeinträchtigte |
| 2. Person Singular |
adversareris adversarere
|
du beeinträchtigtest |
| 3. Person Singular |
adversaretur
|
er/sie/es beeinträchtigte |
| 1. Person Plural |
adversaremur
|
wir beeinträchtigten |
| 2. Person Plural |
adversaremini
|
ihr beeinträchtigtet |
| 3. Person Plural |
adversarentur
|
sie beeinträchtigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabor
|
ich werde beeinträchtigen |
| 2. Person Singular |
adversaberis adversabere
|
du wirst beeinträchtigen |
| 3. Person Singular |
adversabitur
|
er/sie/es wird beeinträchtigen |
| 1. Person Plural |
adversabimur
|
wir werden beeinträchtigen |
| 2. Person Plural |
adversabimini
|
ihr werdet beeinträchtigen |
| 3. Person Plural |
adversabuntur
|
sie werden beeinträchtigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sum
|
ich habe beeinträchtigt |
| 2. Person Singular |
adversatus es
|
du hast beeinträchtigt |
| 3. Person Singular |
adversatus est
|
er/sie/es hat beeinträchtigt |
| 1. Person Plural |
adversati sumus
|
wir haben beeinträchtigt |
| 2. Person Plural |
adversati estis
|
ihr habt beeinträchtigt |
| 3. Person Plural |
adversati sunt
|
sie haben beeinträchtigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sim
|
ich habe beeinträchtigt |
| 2. Person Singular |
adversatus sis
|
du habest beeinträchtigt |
| 3. Person Singular |
adversatus sit
|
er/sie/es habe beeinträchtigt |
| 1. Person Plural |
adversati simus
|
wir haben beeinträchtigt |
| 2. Person Plural |
adversati sitis
|
ihr habet beeinträchtigt |
| 3. Person Plural |
adversati sint
|
sie haben beeinträchtigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus eram
|
ich hatte beeinträchtigt |
| 2. Person Singular |
adversatus eras
|
du hattest beeinträchtigt |
| 3. Person Singular |
adversatus erat
|
er/sie/es hatte beeinträchtigt |
| 1. Person Plural |
adversati eramus
|
wir hatten beeinträchtigt |
| 2. Person Plural |
adversati eratis
|
ihr hattet beeinträchtigt |
| 3. Person Plural |
adversati erant
|
sie hatten beeinträchtigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus essem
|
ich hätte beeinträchtigt |
| 2. Person Singular |
adversatus esses
|
du hättest beeinträchtigt |
| 3. Person Singular |
adversatus esset
|
er/sie/es hätte beeinträchtigt |
| 1. Person Plural |
adversati essemus
|
wir hätten beeinträchtigt |
| 2. Person Plural |
adversati essetis
|
ihr hättet beeinträchtigt |
| 3. Person Plural |
adversati essent
|
sie hätten beeinträchtigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus ero
|
ich werde beeinträchtigt haben |
| 2. Person Singular |
adversatus eris
|
du wirst beeinträchtigt haben |
| 3. Person Singular |
adversatus erit
|
er/sie/es wird beeinträchtigt haben |
| 1. Person Plural |
adversati erimus
|
wir werden beeinträchtigt haben |
| 2. Person Plural |
adversati eritis
|
ihr werdet beeinträchtigt haben |
| 3. Person Plural |
adversati erunt
|
sie werden beeinträchtigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adversari adversarier
|
beeinträchtigen |
| Vorzeitigkeit |
adversatus esse
|
beeinträchtigt haben |
| Nachzeitigkeit |
adversaturum esse
|
beeinträchtigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adversare
|
beeinträchtige; beeinträchtig! |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
beeinträchtigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adversator
|
| 3. Person Singular |
adversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adversari adversarier
|
das Beeinträchtigen |
| Genitiv |
adversandi
|
des Beeinträchtigens |
| Dativ |
adversando
|
dem Beeinträchtigen |
| Akkusativ |
adversandum
|
das Beeinträchtigen |
| Ablativ |
adversando
|
durch das Beeinträchtigen |
| Vokativ |
adversande
|
Beeinträchtigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversandus
|
adversanda
|
adversandum
|
| Genitiv |
adversandi
|
adversandae
|
adversandi
|
| Dativ |
adversando
|
adversandae
|
adversando
|
| Akkusativ |
adversandum
|
adversandam
|
adversandum
|
| Ablativ |
adversando
|
adversanda
|
adversando
|
| Vokativ |
adversande
|
adversanda
|
adversandum
|
Plural
| Nominativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
| Genitiv |
adversandorum
|
adversandarum
|
adversandorum
|
| Dativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Akkusativ |
adversandos
|
adversandas
|
adversanda
|
| Ablativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Vokativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
| Genitiv |
adversantis
|
adversantis
|
adversantis
|
| Dativ |
adversanti
|
adversanti
|
adversanti
|
| Akkusativ |
adversantem
|
adversantem
|
adversans
|
| Ablativ |
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
| Vokativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
Plural
| Nominativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Genitiv |
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
| Dativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Akkusativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Ablativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Vokativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversatus
|
adversata
|
adversatum
|
| Genitiv |
adversati
|
adversatae
|
adversati
|
| Dativ |
adversato
|
adversatae
|
adversato
|
| Akkusativ |
adversatum
|
adversatam
|
adversatum
|
| Ablativ |
adversato
|
adversata
|
adversato
|
| Vokativ |
adversate
|
adversata
|
adversatum
|
Plural
| Nominativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
| Genitiv |
adversatorum
|
adversatarum
|
adversatorum
|
| Dativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Akkusativ |
adversatos
|
adversatas
|
adversata
|
| Ablativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Vokativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversaturus
|
adversatura
|
adversaturum
|
| Genitiv |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversaturi
|
| Dativ |
adversaturo
|
adversaturae
|
adversaturo
|
| Akkusativ |
adversaturum
|
adversaturam
|
adversaturum
|
| Ablativ |
adversaturo
|
adversatura
|
adversaturo
|
| Vokativ |
adversature
|
adversatura
|
adversaturum
|
Plural
| Nominativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
| Genitiv |
adversaturorum
|
adversaturarum
|
adversaturorum
|
| Dativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Akkusativ |
adversaturos
|
adversaturas
|
adversatura
|
| Ablativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Vokativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adversatum
|
adversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversor
|
ich trete entgegen |
| 2. Person Singular |
adversaris adversare
|
du trittst entgegen |
| 3. Person Singular |
adversatur
|
er/sie/es tritt entgegen |
| 1. Person Plural |
adversamur
|
wir treten entgegen |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
ihr tretet entgegen |
| 3. Person Plural |
adversantur
|
sie treten entgegen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adverser
|
ich trete entgegen |
| 2. Person Singular |
adverseris adversere
|
du tretest entgegen |
| 3. Person Singular |
adversetur
|
er/sie/es trete entgegen |
| 1. Person Plural |
adversemur
|
wir treten entgegen |
| 2. Person Plural |
adversemini
|
ihr tretet entgegen |
| 3. Person Plural |
adversentur
|
sie treten entgegen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabar
|
ich trat entgegen |
| 2. Person Singular |
adversabaris adversabare
|
du tratest entgegen |
| 3. Person Singular |
adversabatur
|
er/sie/es trat entgegen |
| 1. Person Plural |
adversabamur
|
wir traten entgegen |
| 2. Person Plural |
adversabamini
|
ihr tratet entgegen |
| 3. Person Plural |
adversabantur
|
sie traten entgegen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversarer
|
ich träte entgegen |
| 2. Person Singular |
adversareris adversarere
|
du trätest entgegen |
| 3. Person Singular |
adversaretur
|
er/sie/es träte entgegen |
| 1. Person Plural |
adversaremur
|
wir träten entgegen |
| 2. Person Plural |
adversaremini
|
ihr trätet entgegen |
| 3. Person Plural |
adversarentur
|
sie träten entgegen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabor
|
ich werde entgegentreten |
| 2. Person Singular |
adversaberis adversabere
|
du wirst entgegentreten |
| 3. Person Singular |
adversabitur
|
er/sie/es wird entgegentreten |
| 1. Person Plural |
adversabimur
|
wir werden entgegentreten |
| 2. Person Plural |
adversabimini
|
ihr werdet entgegentreten |
| 3. Person Plural |
adversabuntur
|
sie werden entgegentreten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sum
|
ich bin entgegengetreten |
| 2. Person Singular |
adversatus es
|
du bist entgegengetreten |
| 3. Person Singular |
adversatus est
|
er/sie/es ist entgegengetreten |
| 1. Person Plural |
adversati sumus
|
wir sind entgegengetreten |
| 2. Person Plural |
adversati estis
|
ihr seid entgegengetreten |
| 3. Person Plural |
adversati sunt
|
sie sind entgegengetreten |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sim
|
ich sei entgegengetreten |
| 2. Person Singular |
adversatus sis
|
du seiest entgegengetreten |
| 3. Person Singular |
adversatus sit
|
er/sie/es sei entgegengetreten |
| 1. Person Plural |
adversati simus
|
wir seien entgegengetreten |
| 2. Person Plural |
adversati sitis
|
ihr seiet entgegengetreten |
| 3. Person Plural |
adversati sint
|
sie seien entgegengetreten |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus eram
|
ich war entgegengetreten |
| 2. Person Singular |
adversatus eras
|
du warst entgegengetreten |
| 3. Person Singular |
adversatus erat
|
er/sie/es war entgegengetreten |
| 1. Person Plural |
adversati eramus
|
wir waren entgegengetreten |
| 2. Person Plural |
adversati eratis
|
ihr wart entgegengetreten |
| 3. Person Plural |
adversati erant
|
sie waren entgegengetreten |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus essem
|
ich wäre entgegengetreten |
| 2. Person Singular |
adversatus esses
|
du wärest entgegengetreten |
| 3. Person Singular |
adversatus esset
|
er/sie/es wäre entgegengetreten |
| 1. Person Plural |
adversati essemus
|
wir wären entgegengetreten |
| 2. Person Plural |
adversati essetis
|
ihr wäret entgegengetreten |
| 3. Person Plural |
adversati essent
|
sie wären entgegengetreten |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus ero
|
ich werde entgegengetreten sein |
| 2. Person Singular |
adversatus eris
|
du wirst entgegengetreten sein |
| 3. Person Singular |
adversatus erit
|
er/sie/es wird entgegengetreten sein |
| 1. Person Plural |
adversati erimus
|
wir werden entgegengetreten sein |
| 2. Person Plural |
adversati eritis
|
ihr werdet entgegengetreten sein |
| 3. Person Plural |
adversati erunt
|
sie werden entgegengetreten sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adversari adversarier
|
entgegentreten |
| Vorzeitigkeit |
adversatus esse
|
entgegengetreten sein |
| Nachzeitigkeit |
adversaturum esse
|
entgegentreten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adversare
|
tritt entgegen! |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
tretet entgegen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adversator
|
| 3. Person Singular |
adversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adversari adversarier
|
das Entgegentreten |
| Genitiv |
adversandi
|
des Entgegentretens |
| Dativ |
adversando
|
dem Entgegentreten |
| Akkusativ |
adversandum
|
das Entgegentreten |
| Ablativ |
adversando
|
durch das Entgegentreten |
| Vokativ |
adversande
|
Entgegentreten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversandus
|
adversanda
|
adversandum
|
| Genitiv |
adversandi
|
adversandae
|
adversandi
|
| Dativ |
adversando
|
adversandae
|
adversando
|
| Akkusativ |
adversandum
|
adversandam
|
adversandum
|
| Ablativ |
adversando
|
adversanda
|
adversando
|
| Vokativ |
adversande
|
adversanda
|
adversandum
|
Plural
| Nominativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
| Genitiv |
adversandorum
|
adversandarum
|
adversandorum
|
| Dativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Akkusativ |
adversandos
|
adversandas
|
adversanda
|
| Ablativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Vokativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
| Genitiv |
adversantis
|
adversantis
|
adversantis
|
| Dativ |
adversanti
|
adversanti
|
adversanti
|
| Akkusativ |
adversantem
|
adversantem
|
adversans
|
| Ablativ |
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
| Vokativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
Plural
| Nominativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Genitiv |
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
| Dativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Akkusativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Ablativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Vokativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversatus
|
adversata
|
adversatum
|
| Genitiv |
adversati
|
adversatae
|
adversati
|
| Dativ |
adversato
|
adversatae
|
adversato
|
| Akkusativ |
adversatum
|
adversatam
|
adversatum
|
| Ablativ |
adversato
|
adversata
|
adversato
|
| Vokativ |
adversate
|
adversata
|
adversatum
|
Plural
| Nominativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
| Genitiv |
adversatorum
|
adversatarum
|
adversatorum
|
| Dativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Akkusativ |
adversatos
|
adversatas
|
adversata
|
| Ablativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Vokativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversaturus
|
adversatura
|
adversaturum
|
| Genitiv |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversaturi
|
| Dativ |
adversaturo
|
adversaturae
|
adversaturo
|
| Akkusativ |
adversaturum
|
adversaturam
|
adversaturum
|
| Ablativ |
adversaturo
|
adversatura
|
adversaturo
|
| Vokativ |
adversature
|
adversatura
|
adversaturum
|
Plural
| Nominativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
| Genitiv |
adversaturorum
|
adversaturarum
|
adversaturorum
|
| Dativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Akkusativ |
adversaturos
|
adversaturas
|
adversatura
|
| Ablativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Vokativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adversatum
|
adversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversor
|
ich wirke entgegen |
| 2. Person Singular |
adversaris adversare
|
du wirkst entgegen |
| 3. Person Singular |
adversatur
|
er/sie/es wirkt entgegen |
| 1. Person Plural |
adversamur
|
wir wirken entgegen |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
ihr wirkt entgegen |
| 3. Person Plural |
adversantur
|
sie wirken entgegen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adverser
|
ich wirke entgegen |
| 2. Person Singular |
adverseris adversere
|
du wirkest entgegen |
| 3. Person Singular |
adversetur
|
er/sie/es wirke entgegen |
| 1. Person Plural |
adversemur
|
wir wirken entgegen |
| 2. Person Plural |
adversemini
|
ihr wirket entgegen |
| 3. Person Plural |
adversentur
|
sie wirken entgegen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabar
|
ich wirkte entgegen |
| 2. Person Singular |
adversabaris adversabare
|
du wirktest entgegen |
| 3. Person Singular |
adversabatur
|
er/sie/es wirkte entgegen |
| 1. Person Plural |
adversabamur
|
wir wirkten entgegen |
| 2. Person Plural |
adversabamini
|
ihr wirktet entgegen |
| 3. Person Plural |
adversabantur
|
sie wirkten entgegen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversarer
|
ich wirkte entgegen |
| 2. Person Singular |
adversareris adversarere
|
du wirktest entgegen |
| 3. Person Singular |
adversaretur
|
er/sie/es wirkte entgegen |
| 1. Person Plural |
adversaremur
|
wir wirkten entgegen |
| 2. Person Plural |
adversaremini
|
ihr wirktet entgegen |
| 3. Person Plural |
adversarentur
|
sie wirkten entgegen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabor
|
ich werde entgegenwirken |
| 2. Person Singular |
adversaberis adversabere
|
du wirst entgegenwirken |
| 3. Person Singular |
adversabitur
|
er/sie/es wird entgegenwirken |
| 1. Person Plural |
adversabimur
|
wir werden entgegenwirken |
| 2. Person Plural |
adversabimini
|
ihr werdet entgegenwirken |
| 3. Person Plural |
adversabuntur
|
sie werden entgegenwirken |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sum
|
ich habe entgegengewirkt |
| 2. Person Singular |
adversatus es
|
du hast entgegengewirkt |
| 3. Person Singular |
adversatus est
|
er/sie/es hat entgegengewirkt |
| 1. Person Plural |
adversati sumus
|
wir haben entgegengewirkt |
| 2. Person Plural |
adversati estis
|
ihr habt entgegengewirkt |
| 3. Person Plural |
adversati sunt
|
sie haben entgegengewirkt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sim
|
ich habe entgegengewirkt |
| 2. Person Singular |
adversatus sis
|
du habest entgegengewirkt |
| 3. Person Singular |
adversatus sit
|
er/sie/es habe entgegengewirkt |
| 1. Person Plural |
adversati simus
|
wir haben entgegengewirkt |
| 2. Person Plural |
adversati sitis
|
ihr habet entgegengewirkt |
| 3. Person Plural |
adversati sint
|
sie haben entgegengewirkt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus eram
|
ich hatte entgegengewirkt |
| 2. Person Singular |
adversatus eras
|
du hattest entgegengewirkt |
| 3. Person Singular |
adversatus erat
|
er/sie/es hatte entgegengewirkt |
| 1. Person Plural |
adversati eramus
|
wir hatten entgegengewirkt |
| 2. Person Plural |
adversati eratis
|
ihr hattet entgegengewirkt |
| 3. Person Plural |
adversati erant
|
sie hatten entgegengewirkt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus essem
|
ich hätte entgegengewirkt |
| 2. Person Singular |
adversatus esses
|
du hättest entgegengewirkt |
| 3. Person Singular |
adversatus esset
|
er/sie/es hätte entgegengewirkt |
| 1. Person Plural |
adversati essemus
|
wir hätten entgegengewirkt |
| 2. Person Plural |
adversati essetis
|
ihr hättet entgegengewirkt |
| 3. Person Plural |
adversati essent
|
sie hätten entgegengewirkt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus ero
|
ich werde entgegengewirkt haben |
| 2. Person Singular |
adversatus eris
|
du wirst entgegengewirkt haben |
| 3. Person Singular |
adversatus erit
|
er/sie/es wird entgegengewirkt haben |
| 1. Person Plural |
adversati erimus
|
wir werden entgegengewirkt haben |
| 2. Person Plural |
adversati eritis
|
ihr werdet entgegengewirkt haben |
| 3. Person Plural |
adversati erunt
|
sie werden entgegengewirkt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adversari adversarier
|
entgegenwirken |
| Vorzeitigkeit |
adversatus esse
|
entgegengewirkt haben |
| Nachzeitigkeit |
adversaturum esse
|
entgegenwirken werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adversare
|
wirke entgegen; wirk entgegen! |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
wirkt entgegen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adversator
|
| 3. Person Singular |
adversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adversari adversarier
|
das Entgegenwirken |
| Genitiv |
adversandi
|
des Entgegenwirkens |
| Dativ |
adversando
|
dem Entgegenwirken |
| Akkusativ |
adversandum
|
das Entgegenwirken |
| Ablativ |
adversando
|
durch das Entgegenwirken |
| Vokativ |
adversande
|
Entgegenwirken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversandus
|
adversanda
|
adversandum
|
| Genitiv |
adversandi
|
adversandae
|
adversandi
|
| Dativ |
adversando
|
adversandae
|
adversando
|
| Akkusativ |
adversandum
|
adversandam
|
adversandum
|
| Ablativ |
adversando
|
adversanda
|
adversando
|
| Vokativ |
adversande
|
adversanda
|
adversandum
|
Plural
| Nominativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
| Genitiv |
adversandorum
|
adversandarum
|
adversandorum
|
| Dativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Akkusativ |
adversandos
|
adversandas
|
adversanda
|
| Ablativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Vokativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
| Genitiv |
adversantis
|
adversantis
|
adversantis
|
| Dativ |
adversanti
|
adversanti
|
adversanti
|
| Akkusativ |
adversantem
|
adversantem
|
adversans
|
| Ablativ |
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
| Vokativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
Plural
| Nominativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Genitiv |
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
| Dativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Akkusativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Ablativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Vokativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversatus
|
adversata
|
adversatum
|
| Genitiv |
adversati
|
adversatae
|
adversati
|
| Dativ |
adversato
|
adversatae
|
adversato
|
| Akkusativ |
adversatum
|
adversatam
|
adversatum
|
| Ablativ |
adversato
|
adversata
|
adversato
|
| Vokativ |
adversate
|
adversata
|
adversatum
|
Plural
| Nominativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
| Genitiv |
adversatorum
|
adversatarum
|
adversatorum
|
| Dativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Akkusativ |
adversatos
|
adversatas
|
adversata
|
| Ablativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Vokativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversaturus
|
adversatura
|
adversaturum
|
| Genitiv |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversaturi
|
| Dativ |
adversaturo
|
adversaturae
|
adversaturo
|
| Akkusativ |
adversaturum
|
adversaturam
|
adversaturum
|
| Ablativ |
adversaturo
|
adversatura
|
adversaturo
|
| Vokativ |
adversature
|
adversatura
|
adversaturum
|
Plural
| Nominativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
| Genitiv |
adversaturorum
|
adversaturarum
|
adversaturorum
|
| Dativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Akkusativ |
adversaturos
|
adversaturas
|
adversatura
|
| Ablativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Vokativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adversatum
|
adversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversor
|
ich stelle gegenüber |
| 2. Person Singular |
adversaris adversare
|
du stellst gegenüber |
| 3. Person Singular |
adversatur
|
er/sie/es stellt gegenüber |
| 1. Person Plural |
adversamur
|
wir stellen gegenüber |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
ihr stellt gegenüber |
| 3. Person Plural |
adversantur
|
sie stellen gegenüber |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adverser
|
ich stelle gegenüber |
| 2. Person Singular |
adverseris adversere
|
du stellest gegenüber |
| 3. Person Singular |
adversetur
|
er/sie/es stelle gegenüber |
| 1. Person Plural |
adversemur
|
wir stellen gegenüber |
| 2. Person Plural |
adversemini
|
ihr stellet gegenüber |
| 3. Person Plural |
adversentur
|
sie stellen gegenüber |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabar
|
ich stellte gegenüber |
| 2. Person Singular |
adversabaris adversabare
|
du stelltest gegenüber |
| 3. Person Singular |
adversabatur
|
er/sie/es stellte gegenüber |
| 1. Person Plural |
adversabamur
|
wir stellten gegenüber |
| 2. Person Plural |
adversabamini
|
ihr stelltet gegenüber |
| 3. Person Plural |
adversabantur
|
sie stellten gegenüber |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversarer
|
ich stellte gegenüber |
| 2. Person Singular |
adversareris adversarere
|
du stelltest gegenüber |
| 3. Person Singular |
adversaretur
|
er/sie/es stellte gegenüber |
| 1. Person Plural |
adversaremur
|
wir stellten gegenüber |
| 2. Person Plural |
adversaremini
|
ihr stelltet gegenüber |
| 3. Person Plural |
adversarentur
|
sie stellten gegenüber |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabor
|
ich werde gegenüberstellen |
| 2. Person Singular |
adversaberis adversabere
|
du wirst gegenüberstellen |
| 3. Person Singular |
adversabitur
|
er/sie/es wird gegenüberstellen |
| 1. Person Plural |
adversabimur
|
wir werden gegenüberstellen |
| 2. Person Plural |
adversabimini
|
ihr werdet gegenüberstellen |
| 3. Person Plural |
adversabuntur
|
sie werden gegenüberstellen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sum
|
ich habe gegenübergestellt |
| 2. Person Singular |
adversatus es
|
du hast gegenübergestellt |
| 3. Person Singular |
adversatus est
|
er/sie/es hat gegenübergestellt |
| 1. Person Plural |
adversati sumus
|
wir haben gegenübergestellt |
| 2. Person Plural |
adversati estis
|
ihr habt gegenübergestellt |
| 3. Person Plural |
adversati sunt
|
sie haben gegenübergestellt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sim
|
ich habe gegenübergestellt |
| 2. Person Singular |
adversatus sis
|
du habest gegenübergestellt |
| 3. Person Singular |
adversatus sit
|
er/sie/es habe gegenübergestellt |
| 1. Person Plural |
adversati simus
|
wir haben gegenübergestellt |
| 2. Person Plural |
adversati sitis
|
ihr habet gegenübergestellt |
| 3. Person Plural |
adversati sint
|
sie haben gegenübergestellt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus eram
|
ich hatte gegenübergestellt |
| 2. Person Singular |
adversatus eras
|
du hattest gegenübergestellt |
| 3. Person Singular |
adversatus erat
|
er/sie/es hatte gegenübergestellt |
| 1. Person Plural |
adversati eramus
|
wir hatten gegenübergestellt |
| 2. Person Plural |
adversati eratis
|
ihr hattet gegenübergestellt |
| 3. Person Plural |
adversati erant
|
sie hatten gegenübergestellt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus essem
|
ich hätte gegenübergestellt |
| 2. Person Singular |
adversatus esses
|
du hättest gegenübergestellt |
| 3. Person Singular |
adversatus esset
|
er/sie/es hätte gegenübergestellt |
| 1. Person Plural |
adversati essemus
|
wir hätten gegenübergestellt |
| 2. Person Plural |
adversati essetis
|
ihr hättet gegenübergestellt |
| 3. Person Plural |
adversati essent
|
sie hätten gegenübergestellt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus ero
|
ich werde gegenübergestellt haben |
| 2. Person Singular |
adversatus eris
|
du wirst gegenübergestellt haben |
| 3. Person Singular |
adversatus erit
|
er/sie/es wird gegenübergestellt haben |
| 1. Person Plural |
adversati erimus
|
wir werden gegenübergestellt haben |
| 2. Person Plural |
adversati eritis
|
ihr werdet gegenübergestellt haben |
| 3. Person Plural |
adversati erunt
|
sie werden gegenübergestellt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adversari adversarier
|
gegenüberstellen |
| Vorzeitigkeit |
adversatus esse
|
gegenübergestellt haben |
| Nachzeitigkeit |
adversaturum esse
|
gegenüberstellen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adversare
|
stelle gegenüber; stell gegenüber! |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
stellt gegenüber! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adversator
|
| 3. Person Singular |
adversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adversari adversarier
|
das Gegenüberstellen |
| Genitiv |
adversandi
|
des Gegenüberstellens |
| Dativ |
adversando
|
dem Gegenüberstellen |
| Akkusativ |
adversandum
|
das Gegenüberstellen |
| Ablativ |
adversando
|
durch das Gegenüberstellen |
| Vokativ |
adversande
|
Gegenüberstellen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversandus
|
adversanda
|
adversandum
|
| Genitiv |
adversandi
|
adversandae
|
adversandi
|
| Dativ |
adversando
|
adversandae
|
adversando
|
| Akkusativ |
adversandum
|
adversandam
|
adversandum
|
| Ablativ |
adversando
|
adversanda
|
adversando
|
| Vokativ |
adversande
|
adversanda
|
adversandum
|
Plural
| Nominativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
| Genitiv |
adversandorum
|
adversandarum
|
adversandorum
|
| Dativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Akkusativ |
adversandos
|
adversandas
|
adversanda
|
| Ablativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Vokativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
| Genitiv |
adversantis
|
adversantis
|
adversantis
|
| Dativ |
adversanti
|
adversanti
|
adversanti
|
| Akkusativ |
adversantem
|
adversantem
|
adversans
|
| Ablativ |
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
| Vokativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
Plural
| Nominativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Genitiv |
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
| Dativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Akkusativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Ablativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Vokativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversatus
|
adversata
|
adversatum
|
| Genitiv |
adversati
|
adversatae
|
adversati
|
| Dativ |
adversato
|
adversatae
|
adversato
|
| Akkusativ |
adversatum
|
adversatam
|
adversatum
|
| Ablativ |
adversato
|
adversata
|
adversato
|
| Vokativ |
adversate
|
adversata
|
adversatum
|
Plural
| Nominativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
| Genitiv |
adversatorum
|
adversatarum
|
adversatorum
|
| Dativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Akkusativ |
adversatos
|
adversatas
|
adversata
|
| Ablativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Vokativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversaturus
|
adversatura
|
adversaturum
|
| Genitiv |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversaturi
|
| Dativ |
adversaturo
|
adversaturae
|
adversaturo
|
| Akkusativ |
adversaturum
|
adversaturam
|
adversaturum
|
| Ablativ |
adversaturo
|
adversatura
|
adversaturo
|
| Vokativ |
adversature
|
adversatura
|
adversaturum
|
Plural
| Nominativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
| Genitiv |
adversaturorum
|
adversaturarum
|
adversaturorum
|
| Dativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Akkusativ |
adversaturos
|
adversaturas
|
adversatura
|
| Ablativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Vokativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adversatum
|
adversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversor
|
|
| 2. Person Singular |
adversaris adversare
|
|
| 3. Person Singular |
adversatur
|
|
| 1. Person Plural |
adversamur
|
|
| 2. Person Plural |
adversamini
|
|
| 3. Person Plural |
adversantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adverser
|
|
| 2. Person Singular |
adverseris adversere
|
|
| 3. Person Singular |
adversetur
|
|
| 1. Person Plural |
adversemur
|
|
| 2. Person Plural |
adversemini
|
|
| 3. Person Plural |
adversentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabar
|
|
| 2. Person Singular |
adversabaris adversabare
|
|
| 3. Person Singular |
adversabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adversabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adversabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adversabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversarer
|
|
| 2. Person Singular |
adversareris adversarere
|
|
| 3. Person Singular |
adversaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adversaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adversaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adversarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabor
|
|
| 2. Person Singular |
adversaberis adversabere
|
|
| 3. Person Singular |
adversabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adversabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adversabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adversabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adversati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adversati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adversati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adversati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adversatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adversatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adversati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adversati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adversati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adversari adversarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adversatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adversaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adversare
|
! |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adversator
|
| 3. Person Singular |
adversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adversari adversarier
|
|
| Genitiv |
adversandi
|
|
| Dativ |
adversando
|
|
| Akkusativ |
adversandum
|
|
| Ablativ |
adversando
|
|
| Vokativ |
adversande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversandus
|
adversanda
|
adversandum
|
| Genitiv |
adversandi
|
adversandae
|
adversandi
|
| Dativ |
adversando
|
adversandae
|
adversando
|
| Akkusativ |
adversandum
|
adversandam
|
adversandum
|
| Ablativ |
adversando
|
adversanda
|
adversando
|
| Vokativ |
adversande
|
adversanda
|
adversandum
|
Plural
| Nominativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
| Genitiv |
adversandorum
|
adversandarum
|
adversandorum
|
| Dativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Akkusativ |
adversandos
|
adversandas
|
adversanda
|
| Ablativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Vokativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
| Genitiv |
adversantis
|
adversantis
|
adversantis
|
| Dativ |
adversanti
|
adversanti
|
adversanti
|
| Akkusativ |
adversantem
|
adversantem
|
adversans
|
| Ablativ |
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
| Vokativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
Plural
| Nominativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Genitiv |
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
| Dativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Akkusativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Ablativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Vokativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversatus
|
adversata
|
adversatum
|
| Genitiv |
adversati
|
adversatae
|
adversati
|
| Dativ |
adversato
|
adversatae
|
adversato
|
| Akkusativ |
adversatum
|
adversatam
|
adversatum
|
| Ablativ |
adversato
|
adversata
|
adversato
|
| Vokativ |
adversate
|
adversata
|
adversatum
|
Plural
| Nominativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
| Genitiv |
adversatorum
|
adversatarum
|
adversatorum
|
| Dativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Akkusativ |
adversatos
|
adversatas
|
adversata
|
| Ablativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Vokativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversaturus
|
adversatura
|
adversaturum
|
| Genitiv |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversaturi
|
| Dativ |
adversaturo
|
adversaturae
|
adversaturo
|
| Akkusativ |
adversaturum
|
adversaturam
|
adversaturum
|
| Ablativ |
adversaturo
|
adversatura
|
adversaturo
|
| Vokativ |
adversature
|
adversatura
|
adversaturum
|
Plural
| Nominativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
| Genitiv |
adversaturorum
|
adversaturarum
|
adversaturorum
|
| Dativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Akkusativ |
adversaturos
|
adversaturas
|
adversatura
|
| Ablativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Vokativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adversatum
|
adversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversor
|
ich widerstrebe |
| 2. Person Singular |
adversaris adversare
|
du widerstrebst |
| 3. Person Singular |
adversatur
|
er/sie/es widerstrebt |
| 1. Person Plural |
adversamur
|
wir widerstreben |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
ihr widerstrebt |
| 3. Person Plural |
adversantur
|
sie widerstreben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adverser
|
ich widerstrebe |
| 2. Person Singular |
adverseris adversere
|
du widerstrebest |
| 3. Person Singular |
adversetur
|
er/sie/es widerstrebe |
| 1. Person Plural |
adversemur
|
wir widerstreben |
| 2. Person Plural |
adversemini
|
ihr widerstrebet |
| 3. Person Plural |
adversentur
|
sie widerstreben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabar
|
ich widerstrebte |
| 2. Person Singular |
adversabaris adversabare
|
du widerstrebtest |
| 3. Person Singular |
adversabatur
|
er/sie/es widerstrebte |
| 1. Person Plural |
adversabamur
|
wir widerstrebten |
| 2. Person Plural |
adversabamini
|
ihr widerstrebtet |
| 3. Person Plural |
adversabantur
|
sie widerstrebten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversarer
|
ich widerstrebte |
| 2. Person Singular |
adversareris adversarere
|
du widerstrebtest |
| 3. Person Singular |
adversaretur
|
er/sie/es widerstrebte |
| 1. Person Plural |
adversaremur
|
wir widerstrebten |
| 2. Person Plural |
adversaremini
|
ihr widerstrebtet |
| 3. Person Plural |
adversarentur
|
sie widerstrebten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabor
|
ich werde widerstreben |
| 2. Person Singular |
adversaberis adversabere
|
du wirst widerstreben |
| 3. Person Singular |
adversabitur
|
er/sie/es wird widerstreben |
| 1. Person Plural |
adversabimur
|
wir werden widerstreben |
| 2. Person Plural |
adversabimini
|
ihr werdet widerstreben |
| 3. Person Plural |
adversabuntur
|
sie werden widerstreben |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sum
|
ich habe widerstrebt |
| 2. Person Singular |
adversatus es
|
du hast widerstrebt |
| 3. Person Singular |
adversatus est
|
er/sie/es hat widerstrebt |
| 1. Person Plural |
adversati sumus
|
wir haben widerstrebt |
| 2. Person Plural |
adversati estis
|
ihr habt widerstrebt |
| 3. Person Plural |
adversati sunt
|
sie haben widerstrebt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sim
|
ich habe widerstrebt |
| 2. Person Singular |
adversatus sis
|
du habest widerstrebt |
| 3. Person Singular |
adversatus sit
|
er/sie/es habe widerstrebt |
| 1. Person Plural |
adversati simus
|
wir haben widerstrebt |
| 2. Person Plural |
adversati sitis
|
ihr habet widerstrebt |
| 3. Person Plural |
adversati sint
|
sie haben widerstrebt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus eram
|
ich hatte widerstrebt |
| 2. Person Singular |
adversatus eras
|
du hattest widerstrebt |
| 3. Person Singular |
adversatus erat
|
er/sie/es hatte widerstrebt |
| 1. Person Plural |
adversati eramus
|
wir hatten widerstrebt |
| 2. Person Plural |
adversati eratis
|
ihr hattet widerstrebt |
| 3. Person Plural |
adversati erant
|
sie hatten widerstrebt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus essem
|
ich hätte widerstrebt |
| 2. Person Singular |
adversatus esses
|
du hättest widerstrebt |
| 3. Person Singular |
adversatus esset
|
er/sie/es hätte widerstrebt |
| 1. Person Plural |
adversati essemus
|
wir hätten widerstrebt |
| 2. Person Plural |
adversati essetis
|
ihr hättet widerstrebt |
| 3. Person Plural |
adversati essent
|
sie hätten widerstrebt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus ero
|
ich werde widerstrebt haben |
| 2. Person Singular |
adversatus eris
|
du wirst widerstrebt haben |
| 3. Person Singular |
adversatus erit
|
er/sie/es wird widerstrebt haben |
| 1. Person Plural |
adversati erimus
|
wir werden widerstrebt haben |
| 2. Person Plural |
adversati eritis
|
ihr werdet widerstrebt haben |
| 3. Person Plural |
adversati erunt
|
sie werden widerstrebt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adversari adversarier
|
widerstreben |
| Vorzeitigkeit |
adversatus esse
|
widerstrebt haben |
| Nachzeitigkeit |
adversaturum esse
|
widerstreben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adversare
|
widerstrebe; widerstreb! |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
widerstrebt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adversator
|
| 3. Person Singular |
adversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adversari adversarier
|
das Widerstreben |
| Genitiv |
adversandi
|
des Widerstrebens |
| Dativ |
adversando
|
dem Widerstreben |
| Akkusativ |
adversandum
|
das Widerstreben |
| Ablativ |
adversando
|
durch das Widerstreben |
| Vokativ |
adversande
|
Widerstreben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversandus
|
adversanda
|
adversandum
|
| Genitiv |
adversandi
|
adversandae
|
adversandi
|
| Dativ |
adversando
|
adversandae
|
adversando
|
| Akkusativ |
adversandum
|
adversandam
|
adversandum
|
| Ablativ |
adversando
|
adversanda
|
adversando
|
| Vokativ |
adversande
|
adversanda
|
adversandum
|
Plural
| Nominativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
| Genitiv |
adversandorum
|
adversandarum
|
adversandorum
|
| Dativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Akkusativ |
adversandos
|
adversandas
|
adversanda
|
| Ablativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Vokativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
| Genitiv |
adversantis
|
adversantis
|
adversantis
|
| Dativ |
adversanti
|
adversanti
|
adversanti
|
| Akkusativ |
adversantem
|
adversantem
|
adversans
|
| Ablativ |
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
| Vokativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
Plural
| Nominativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Genitiv |
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
| Dativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Akkusativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Ablativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Vokativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversatus
|
adversata
|
adversatum
|
| Genitiv |
adversati
|
adversatae
|
adversati
|
| Dativ |
adversato
|
adversatae
|
adversato
|
| Akkusativ |
adversatum
|
adversatam
|
adversatum
|
| Ablativ |
adversato
|
adversata
|
adversato
|
| Vokativ |
adversate
|
adversata
|
adversatum
|
Plural
| Nominativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
| Genitiv |
adversatorum
|
adversatarum
|
adversatorum
|
| Dativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Akkusativ |
adversatos
|
adversatas
|
adversata
|
| Ablativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Vokativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversaturus
|
adversatura
|
adversaturum
|
| Genitiv |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversaturi
|
| Dativ |
adversaturo
|
adversaturae
|
adversaturo
|
| Akkusativ |
adversaturum
|
adversaturam
|
adversaturum
|
| Ablativ |
adversaturo
|
adversatura
|
adversaturo
|
| Vokativ |
adversature
|
adversatura
|
adversaturum
|
Plural
| Nominativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
| Genitiv |
adversaturorum
|
adversaturarum
|
adversaturorum
|
| Dativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Akkusativ |
adversaturos
|
adversaturas
|
adversatura
|
| Ablativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Vokativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adversatum
|
adversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversor
|
ich widerstreite |
| 2. Person Singular |
adversaris adversare
|
du widerstreitest |
| 3. Person Singular |
adversatur
|
er/sie/es widerstreitet |
| 1. Person Plural |
adversamur
|
wir widerstreiten |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
ihr widerstreitet |
| 3. Person Plural |
adversantur
|
sie widerstreiten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adverser
|
ich widerstreite |
| 2. Person Singular |
adverseris adversere
|
du widerstreitest |
| 3. Person Singular |
adversetur
|
er/sie/es widerstreite |
| 1. Person Plural |
adversemur
|
wir widerstreiten |
| 2. Person Plural |
adversemini
|
ihr widerstreitet |
| 3. Person Plural |
adversentur
|
sie widerstreiten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabar
|
ich widerstritt |
| 2. Person Singular |
adversabaris adversabare
|
du widerstrittest |
| 3. Person Singular |
adversabatur
|
er/sie/es widerstritt |
| 1. Person Plural |
adversabamur
|
wir widerstritten |
| 2. Person Plural |
adversabamini
|
ihr widerstrittet |
| 3. Person Plural |
adversabantur
|
sie widerstritten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversarer
|
ich widerstritte |
| 2. Person Singular |
adversareris adversarere
|
du widerstrittest |
| 3. Person Singular |
adversaretur
|
er/sie/es widerstritte |
| 1. Person Plural |
adversaremur
|
wir widerstritten |
| 2. Person Plural |
adversaremini
|
ihr widerstrittet |
| 3. Person Plural |
adversarentur
|
sie widerstritten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversabor
|
ich werde widerstreiten |
| 2. Person Singular |
adversaberis adversabere
|
du wirst widerstreiten |
| 3. Person Singular |
adversabitur
|
er/sie/es wird widerstreiten |
| 1. Person Plural |
adversabimur
|
wir werden widerstreiten |
| 2. Person Plural |
adversabimini
|
ihr werdet widerstreiten |
| 3. Person Plural |
adversabuntur
|
sie werden widerstreiten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sum
|
ich habe widerstritten |
| 2. Person Singular |
adversatus es
|
du hast widerstritten |
| 3. Person Singular |
adversatus est
|
er/sie/es hat widerstritten |
| 1. Person Plural |
adversati sumus
|
wir haben widerstritten |
| 2. Person Plural |
adversati estis
|
ihr habt widerstritten |
| 3. Person Plural |
adversati sunt
|
sie haben widerstritten |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus sim
|
ich habe widerstritten |
| 2. Person Singular |
adversatus sis
|
du habest widerstritten |
| 3. Person Singular |
adversatus sit
|
er/sie/es habe widerstritten |
| 1. Person Plural |
adversati simus
|
wir haben widerstritten |
| 2. Person Plural |
adversati sitis
|
ihr habet widerstritten |
| 3. Person Plural |
adversati sint
|
sie haben widerstritten |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus eram
|
ich hatte widerstritten |
| 2. Person Singular |
adversatus eras
|
du hattest widerstritten |
| 3. Person Singular |
adversatus erat
|
er/sie/es hatte widerstritten |
| 1. Person Plural |
adversati eramus
|
wir hatten widerstritten |
| 2. Person Plural |
adversati eratis
|
ihr hattet widerstritten |
| 3. Person Plural |
adversati erant
|
sie hatten widerstritten |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus essem
|
ich hätte widerstritten |
| 2. Person Singular |
adversatus esses
|
du hättest widerstritten |
| 3. Person Singular |
adversatus esset
|
er/sie/es hätte widerstritten |
| 1. Person Plural |
adversati essemus
|
wir hätten widerstritten |
| 2. Person Plural |
adversati essetis
|
ihr hättet widerstritten |
| 3. Person Plural |
adversati essent
|
sie hätten widerstritten |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adversatus ero
|
ich werde widerstritten haben |
| 2. Person Singular |
adversatus eris
|
du wirst widerstritten haben |
| 3. Person Singular |
adversatus erit
|
er/sie/es wird widerstritten haben |
| 1. Person Plural |
adversati erimus
|
wir werden widerstritten haben |
| 2. Person Plural |
adversati eritis
|
ihr werdet widerstritten haben |
| 3. Person Plural |
adversati erunt
|
sie werden widerstritten haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adversari adversarier
|
widerstreiten |
| Vorzeitigkeit |
adversatus esse
|
widerstritten haben |
| Nachzeitigkeit |
adversaturum esse
|
widerstreiten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adversare
|
widerstreite! |
| 2. Person Plural |
adversamini
|
widerstreitet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adversator
|
| 3. Person Singular |
adversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adversari adversarier
|
das Widerstreiten |
| Genitiv |
adversandi
|
des Widerstreitens |
| Dativ |
adversando
|
dem Widerstreiten |
| Akkusativ |
adversandum
|
das Widerstreiten |
| Ablativ |
adversando
|
durch das Widerstreiten |
| Vokativ |
adversande
|
Widerstreiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversandus
|
adversanda
|
adversandum
|
| Genitiv |
adversandi
|
adversandae
|
adversandi
|
| Dativ |
adversando
|
adversandae
|
adversando
|
| Akkusativ |
adversandum
|
adversandam
|
adversandum
|
| Ablativ |
adversando
|
adversanda
|
adversando
|
| Vokativ |
adversande
|
adversanda
|
adversandum
|
Plural
| Nominativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
| Genitiv |
adversandorum
|
adversandarum
|
adversandorum
|
| Dativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Akkusativ |
adversandos
|
adversandas
|
adversanda
|
| Ablativ |
adversandis
|
adversandis
|
adversandis
|
| Vokativ |
adversandi
|
adversandae
|
adversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
| Genitiv |
adversantis
|
adversantis
|
adversantis
|
| Dativ |
adversanti
|
adversanti
|
adversanti
|
| Akkusativ |
adversantem
|
adversantem
|
adversans
|
| Ablativ |
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
adversanti adversante
|
| Vokativ |
adversans
|
adversans
|
adversans
|
Plural
| Nominativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Genitiv |
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
adversantium adversantum
|
| Dativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Akkusativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
| Ablativ |
adversantibus
|
adversantibus
|
adversantibus
|
| Vokativ |
adversantes
|
adversantes
|
adversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversatus
|
adversata
|
adversatum
|
| Genitiv |
adversati
|
adversatae
|
adversati
|
| Dativ |
adversato
|
adversatae
|
adversato
|
| Akkusativ |
adversatum
|
adversatam
|
adversatum
|
| Ablativ |
adversato
|
adversata
|
adversato
|
| Vokativ |
adversate
|
adversata
|
adversatum
|
Plural
| Nominativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
| Genitiv |
adversatorum
|
adversatarum
|
adversatorum
|
| Dativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Akkusativ |
adversatos
|
adversatas
|
adversata
|
| Ablativ |
adversatis
|
adversatis
|
adversatis
|
| Vokativ |
adversati
|
adversatae
|
adversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adversaturus
|
adversatura
|
adversaturum
|
| Genitiv |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversaturi
|
| Dativ |
adversaturo
|
adversaturae
|
adversaturo
|
| Akkusativ |
adversaturum
|
adversaturam
|
adversaturum
|
| Ablativ |
adversaturo
|
adversatura
|
adversaturo
|
| Vokativ |
adversature
|
adversatura
|
adversaturum
|
Plural
| Nominativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
| Genitiv |
adversaturorum
|
adversaturarum
|
adversaturorum
|
| Dativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Akkusativ |
adversaturos
|
adversaturas
|
adversatura
|
| Ablativ |
adversaturis
|
adversaturis
|
adversaturis
|
| Vokativ |
adversaturi
|
adversaturae
|
adversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adversatum
|
adversatu
|