Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestino
|
ich beschleunige |
| 2. Person Singular |
affestinas
|
du beschleunigst |
| 3. Person Singular |
affestinat
|
er/sie/es beschleunigt |
| 1. Person Plural |
affestinamus
|
wir beschleunigen |
| 2. Person Plural |
affestinatis
|
ihr beschleunigt |
| 3. Person Plural |
affestinant
|
sie beschleunigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinor
|
ich werde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
affestinaris affestinare
|
du wirst beschleunigt |
| 3. Person Singular |
affestinatur
|
er/sie/es wird beschleunigt |
| 1. Person Plural |
affestinamur
|
wir werden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
affestinamini
|
ihr werdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
affestinantur
|
sie werden beschleunigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinem
|
ich beschleunige |
| 2. Person Singular |
affestines
|
du beschleunigest |
| 3. Person Singular |
affestinet
|
er/sie/es beschleunige |
| 1. Person Plural |
affestinemus
|
wir beschleunigen |
| 2. Person Plural |
affestinetis
|
ihr beschleuniget |
| 3. Person Plural |
affestinent
|
sie beschleunigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestiner
|
ich werde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
affestineris affestinere
|
du werdest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
affestinetur
|
er/sie/es werde beschleunigt |
| 1. Person Plural |
affestinemur
|
wir werden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
affestinemini
|
ihr werdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
affestinentur
|
sie werden beschleunigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinabam
|
ich beschleunigte |
| 2. Person Singular |
affestinabas
|
du beschleunigtest |
| 3. Person Singular |
affestinabat
|
er/sie/es beschleunigte |
| 1. Person Plural |
affestinabamus
|
wir beschleunigten |
| 2. Person Plural |
affestinabatis
|
ihr beschleunigtet |
| 3. Person Plural |
affestinabant
|
sie beschleunigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinabar
|
ich wurde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
affestinabaris affestinabare
|
du wurdest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
affestinabatur
|
er/sie/es wurde beschleunigt |
| 1. Person Plural |
affestinabamur
|
wir wurden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
affestinabamini
|
ihr wurdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
affestinabantur
|
sie wurden beschleunigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinarem
|
ich beschleunigte |
| 2. Person Singular |
affestinares
|
du beschleunigtest |
| 3. Person Singular |
affestinaret
|
er/sie/es beschleunigte |
| 1. Person Plural |
affestinaremus
|
wir beschleunigten |
| 2. Person Plural |
affestinaretis
|
ihr beschleunigtet |
| 3. Person Plural |
affestinarent
|
sie beschleunigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinarer
|
ich würde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
affestinareris affestinarere
|
du würdest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
affestinaretur
|
er/sie/es würde beschleunigt |
| 1. Person Plural |
affestinaremur
|
wir würden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
affestinaremini
|
ihr würdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
affestinarentur
|
sie würden beschleunigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinabo
|
ich werde beschleunigen |
| 2. Person Singular |
affestinabis
|
du wirst beschleunigen |
| 3. Person Singular |
affestinabit
|
er/sie/es wird beschleunigen |
| 1. Person Plural |
affestinabimus
|
wir werden beschleunigen |
| 2. Person Plural |
affestinabitis
|
ihr werdet beschleunigen |
| 3. Person Plural |
affestinabunt
|
sie werden beschleunigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinabor
|
ich werde beschleunigt werden |
| 2. Person Singular |
affestinaberis affestinabere
|
du wirst beschleunigt werden |
| 3. Person Singular |
affestinabitur
|
er/sie/es wird beschleunigt werden |
| 1. Person Plural |
affestinabimur
|
wir werden beschleunigt werden |
| 2. Person Plural |
affestinabimini
|
ihr werdet beschleunigt werden |
| 3. Person Plural |
affestinabuntur
|
sie werden beschleunigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinavi
|
ich habe beschleunigt |
| 2. Person Singular |
affestinavisti
|
du hast beschleunigt |
| 3. Person Singular |
affestinavit
|
er/sie/es hat beschleunigt |
| 1. Person Plural |
affestinavimus
|
wir haben beschleunigt |
| 2. Person Plural |
affestinavistis
|
ihr habt beschleunigt |
| 3. Person Plural |
affestinaverunt affestinavere
|
sie haben beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinatus sum
|
ich bin beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
affestinatus es
|
du bist beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
affestinatus est
|
er/sie/es ist beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
affestinati sumus
|
wir sind beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
affestinati estis
|
ihr seid beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
affestinati sunt
|
sie sind beschleunigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinaverim
|
ich habe beschleunigt |
| 2. Person Singular |
affestinaveris
|
du habest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
affestinaverit
|
er/sie/es habe beschleunigt |
| 1. Person Plural |
affestinaverimus
|
wir haben beschleunigt |
| 2. Person Plural |
affestinaveritis
|
ihr habet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
affestinaverint
|
sie haben beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinatus sim
|
ich sei beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
affestinatus sis
|
du seiest beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
affestinatus sit
|
er/sie/es sei beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
affestinati simus
|
wir seien beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
affestinati sitis
|
ihr seiet beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
affestinati sint
|
sie seien beschleunigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinaveram
|
ich hatte beschleunigt |
| 2. Person Singular |
affestinaveras
|
du hattest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
affestinaverat
|
er/sie/es hatte beschleunigt |
| 1. Person Plural |
affestinaveramus
|
wir hatten beschleunigt |
| 2. Person Plural |
affestinaveratis
|
ihr hattet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
affestinaverant
|
sie hatten beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinatus eram
|
ich war beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
affestinatus eras
|
du warst beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
affestinatus erat
|
er/sie/es war beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
affestinati eramus
|
wir waren beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
affestinati eratis
|
ihr wart beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
affestinati erant
|
sie waren beschleunigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinavissem
|
ich hätte beschleunigt |
| 2. Person Singular |
affestinavisses
|
du hättest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
affestinavisset
|
er/sie/es hätte beschleunigt |
| 1. Person Plural |
affestinavissemus
|
wir hätten beschleunigt |
| 2. Person Plural |
affestinavissetis
|
ihr hättet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
affestinavissent
|
sie hätten beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinatus essem
|
ich wäre beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
affestinatus esses
|
du wärest beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
affestinatus esset
|
er/sie/es wäre beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
affestinati essemus
|
wir wären beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
affestinati essetis
|
ihr wäret beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
affestinati essent
|
sie wären beschleunigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinavero
|
ich werde beschleunigt haben |
| 2. Person Singular |
affestinaveris
|
du wirst beschleunigt haben |
| 3. Person Singular |
affestinaverit
|
er/sie/es wird beschleunigt haben |
| 1. Person Plural |
affestinaverimus
|
wir werden beschleunigt haben |
| 2. Person Plural |
affestinaveritis
|
ihr werdet beschleunigt haben |
| 3. Person Plural |
affestinaverint
|
sie werden beschleunigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affestinatus ero
|
ich werde beschleunigt worden sein |
| 2. Person Singular |
affestinatus eris
|
du wirst beschleunigt worden sein |
| 3. Person Singular |
affestinatus erit
|
er/sie/es wird beschleunigt worden sein |
| 1. Person Plural |
affestinati erimus
|
wir werden beschleunigt worden sein |
| 2. Person Plural |
affestinati eritis
|
ihr werdet beschleunigt worden sein |
| 3. Person Plural |
affestinati erunt
|
sie werden beschleunigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affestinare
|
beschleunigen |
| Vorzeitigkeit |
affestinavisse
|
beschleunigt haben |
| Nachzeitigkeit |
affestinaturum esse
|
beschleunigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affestinari affestinarier
|
beschleunigt werden |
| Vorzeitigkeit |
affestinatum esse
|
beschleunigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affestinatum iri
|
künftig beschleunigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affestina
|
beschleunige; beschleunig! |
| 2. Person Plural |
affestinate
|
beschleunigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affestinato
|
| 3. Person Singular |
affestinato
|
| 2. Person Plural |
affestinatote
|
| 3. Person Plural |
affestinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affestinare
|
das Beschleunigen |
| Genitiv |
affestinandi
|
des Beschleunigens |
| Dativ |
affestinando
|
dem Beschleunigen |
| Akkusativ |
affestinandum
|
das Beschleunigen |
| Ablativ |
affestinando
|
durch das Beschleunigen |
| Vokativ |
affestinande
|
Beschleunigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affestinandus
|
affestinanda
|
affestinandum
|
| Genitiv |
affestinandi
|
affestinandae
|
affestinandi
|
| Dativ |
affestinando
|
affestinandae
|
affestinando
|
| Akkusativ |
affestinandum
|
affestinandam
|
affestinandum
|
| Ablativ |
affestinando
|
affestinanda
|
affestinando
|
| Vokativ |
affestinande
|
affestinanda
|
affestinandum
|
Plural
| Nominativ |
affestinandi
|
affestinandae
|
affestinanda
|
| Genitiv |
affestinandorum
|
affestinandarum
|
affestinandorum
|
| Dativ |
affestinandis
|
affestinandis
|
affestinandis
|
| Akkusativ |
affestinandos
|
affestinandas
|
affestinanda
|
| Ablativ |
affestinandis
|
affestinandis
|
affestinandis
|
| Vokativ |
affestinandi
|
affestinandae
|
affestinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affestinans
|
affestinans
|
affestinans
|
| Genitiv |
affestinantis
|
affestinantis
|
affestinantis
|
| Dativ |
affestinanti
|
affestinanti
|
affestinanti
|
| Akkusativ |
affestinantem
|
affestinantem
|
affestinans
|
| Ablativ |
affestinanti affestinante
|
affestinanti affestinante
|
affestinanti affestinante
|
| Vokativ |
affestinans
|
affestinans
|
affestinans
|
Plural
| Nominativ |
affestinantes
|
affestinantes
|
affestinantia
|
| Genitiv |
affestinantium affestinantum
|
affestinantium affestinantum
|
affestinantium affestinantum
|
| Dativ |
affestinantibus
|
affestinantibus
|
affestinantibus
|
| Akkusativ |
affestinantes
|
affestinantes
|
affestinantia
|
| Ablativ |
affestinantibus
|
affestinantibus
|
affestinantibus
|
| Vokativ |
affestinantes
|
affestinantes
|
affestinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affestinatus
|
affestinata
|
affestinatum
|
| Genitiv |
affestinati
|
affestinatae
|
affestinati
|
| Dativ |
affestinato
|
affestinatae
|
affestinato
|
| Akkusativ |
affestinatum
|
affestinatam
|
affestinatum
|
| Ablativ |
affestinato
|
affestinata
|
affestinato
|
| Vokativ |
affestinate
|
affestinata
|
affestinatum
|
Plural
| Nominativ |
affestinati
|
affestinatae
|
affestinata
|
| Genitiv |
affestinatorum
|
affestinatarum
|
affestinatorum
|
| Dativ |
affestinatis
|
affestinatis
|
affestinatis
|
| Akkusativ |
affestinatos
|
affestinatas
|
affestinata
|
| Ablativ |
affestinatis
|
affestinatis
|
affestinatis
|
| Vokativ |
affestinati
|
affestinatae
|
affestinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affestinaturus
|
affestinatura
|
affestinaturum
|
| Genitiv |
affestinaturi
|
affestinaturae
|
affestinaturi
|
| Dativ |
affestinaturo
|
affestinaturae
|
affestinaturo
|
| Akkusativ |
affestinaturum
|
affestinaturam
|
affestinaturum
|
| Ablativ |
affestinaturo
|
affestinatura
|
affestinaturo
|
| Vokativ |
affestinature
|
affestinatura
|
affestinaturum
|
Plural
| Nominativ |
affestinaturi
|
affestinaturae
|
affestinatura
|
| Genitiv |
affestinaturorum
|
affestinaturarum
|
affestinaturorum
|
| Dativ |
affestinaturis
|
affestinaturis
|
affestinaturis
|
| Akkusativ |
affestinaturos
|
affestinaturas
|
affestinatura
|
| Ablativ |
affestinaturis
|
affestinaturis
|
affestinaturis
|
| Vokativ |
affestinaturi
|
affestinaturae
|
affestinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affestinatum
|
affestinatu
|