Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
ich bekräftige |
| 2. Person Singular |
affirmas
|
du bekräftigst |
| 3. Person Singular |
affirmat
|
er/sie/es bekräftigt |
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
wir bekräftigen |
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
ihr bekräftigt |
| 3. Person Plural |
affirmant
|
sie bekräftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
ich werde bekräftigt |
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
du wirst bekräftigt |
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
er/sie/es wird bekräftigt |
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
wir werden bekräftigt |
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
ihr werdet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
sie werden bekräftigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
ich bekräftige |
| 2. Person Singular |
affirmes
|
du bekräftigest |
| 3. Person Singular |
affirmet
|
er/sie/es bekräftige |
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
wir bekräftigen |
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
ihr bekräftiget |
| 3. Person Plural |
affirment
|
sie bekräftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
ich werde bekräftigt |
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
du werdest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
er/sie/es werde bekräftigt |
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
wir werden bekräftigt |
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
ihr werdet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
sie werden bekräftigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
ich bekräftigte |
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
du bekräftigtest |
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
er/sie/es bekräftigte |
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
wir bekräftigten |
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
ihr bekräftigtet |
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
sie bekräftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
ich wurde bekräftigt |
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
du wurdest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
er/sie/es wurde bekräftigt |
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
wir wurden bekräftigt |
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
ihr wurdet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
sie wurden bekräftigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
ich bekräftigte |
| 2. Person Singular |
affirmares
|
du bekräftigtest |
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
er/sie/es bekräftigte |
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
wir bekräftigten |
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
ihr bekräftigtet |
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
sie bekräftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
ich würde bekräftigt |
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
du würdest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
er/sie/es würde bekräftigt |
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
wir würden bekräftigt |
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
ihr würdet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
sie würden bekräftigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
ich werde bekräftigen |
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
du wirst bekräftigen |
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
er/sie/es wird bekräftigen |
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
wir werden bekräftigen |
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
ihr werdet bekräftigen |
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
sie werden bekräftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
ich werde bekräftigt werden |
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
du wirst bekräftigt werden |
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
er/sie/es wird bekräftigt werden |
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
wir werden bekräftigt werden |
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
ihr werdet bekräftigt werden |
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
sie werden bekräftigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
ich habe bekräftigt |
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
du hast bekräftigt |
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
er/sie/es hat bekräftigt |
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
wir haben bekräftigt |
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
ihr habt bekräftigt |
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
sie haben bekräftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
ich bin bekräftigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
du bist bekräftigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
er/sie/es ist bekräftigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
wir sind bekräftigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
ihr seid bekräftigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
sie sind bekräftigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
ich habe bekräftigt |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du habest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es habe bekräftigt |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir haben bekräftigt |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr habet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie haben bekräftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
ich sei bekräftigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
du seiest bekräftigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
er/sie/es sei bekräftigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
wir seien bekräftigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
ihr seiet bekräftigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
sie seien bekräftigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
ich hatte bekräftigt |
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
du hattest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
er/sie/es hatte bekräftigt |
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
wir hatten bekräftigt |
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
ihr hattet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
sie hatten bekräftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
ich war bekräftigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
du warst bekräftigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
er/sie/es war bekräftigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
wir waren bekräftigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
ihr wart bekräftigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
sie waren bekräftigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
ich hätte bekräftigt |
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
du hättest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
er/sie/es hätte bekräftigt |
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
wir hätten bekräftigt |
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
ihr hättet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
sie hätten bekräftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
ich wäre bekräftigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
du wärest bekräftigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
er/sie/es wäre bekräftigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
wir wären bekräftigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
ihr wäret bekräftigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
sie wären bekräftigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
ich werde bekräftigt haben |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du wirst bekräftigt haben |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es wird bekräftigt haben |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir werden bekräftigt haben |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr werdet bekräftigt haben |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie werden bekräftigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
ich werde bekräftigt worden sein |
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
du wirst bekräftigt worden sein |
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
er/sie/es wird bekräftigt worden sein |
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
wir werden bekräftigt worden sein |
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
ihr werdet bekräftigt worden sein |
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
sie werden bekräftigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
bekräftigen |
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
bekräftigt haben |
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
bekräftigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
bekräftigt werden |
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
bekräftigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
künftig bekräftigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
bekräftige; bekräftig! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
bekräftigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
das Bekräftigen |
| Genitiv |
affirmandi
|
des Bekräftigens |
| Dativ |
affirmando
|
dem Bekräftigen |
| Akkusativ |
affirmandum
|
das Bekräftigen |
| Ablativ |
affirmando
|
durch das Bekräftigen |
| Vokativ |
affirmande
|
Bekräftigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
ich bestätige |
| 2. Person Singular |
affirmas
|
du bestätigst |
| 3. Person Singular |
affirmat
|
er/sie/es bestätigt |
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
wir bestätigen |
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
ihr bestätigt |
| 3. Person Plural |
affirmant
|
sie bestätigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
ich werde bestätigt |
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
du wirst bestätigt |
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
er/sie/es wird bestätigt |
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
wir werden bestätigt |
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
ihr werdet bestätigt |
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
sie werden bestätigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
ich bestätige |
| 2. Person Singular |
affirmes
|
du bestätigest |
| 3. Person Singular |
affirmet
|
er/sie/es bestätige |
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
wir bestätigen |
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
ihr bestätiget |
| 3. Person Plural |
affirment
|
sie bestätigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
ich werde bestätigt |
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
du werdest bestätigt |
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
er/sie/es werde bestätigt |
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
wir werden bestätigt |
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
ihr werdet bestätigt |
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
sie werden bestätigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
ich bestätigte |
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
du bestätigtest |
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
er/sie/es bestätigte |
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
wir bestätigten |
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
ihr bestätigtet |
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
sie bestätigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
ich wurde bestätigt |
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
du wurdest bestätigt |
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
er/sie/es wurde bestätigt |
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
wir wurden bestätigt |
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
ihr wurdet bestätigt |
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
sie wurden bestätigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
ich bestätigte |
| 2. Person Singular |
affirmares
|
du bestätigtest |
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
er/sie/es bestätigte |
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
wir bestätigten |
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
ihr bestätigtet |
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
sie bestätigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
ich würde bestätigt |
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
du würdest bestätigt |
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
er/sie/es würde bestätigt |
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
wir würden bestätigt |
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
ihr würdet bestätigt |
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
sie würden bestätigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
ich werde bestätigen |
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
du wirst bestätigen |
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
er/sie/es wird bestätigen |
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
wir werden bestätigen |
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
ihr werdet bestätigen |
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
sie werden bestätigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
ich werde bestätigt werden |
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
du wirst bestätigt werden |
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
er/sie/es wird bestätigt werden |
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
wir werden bestätigt werden |
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
ihr werdet bestätigt werden |
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
sie werden bestätigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
ich habe bestätigt |
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
du hast bestätigt |
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
er/sie/es hat bestätigt |
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
wir haben bestätigt |
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
ihr habt bestätigt |
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
sie haben bestätigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
ich bin bestätigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
du bist bestätigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
er/sie/es ist bestätigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
wir sind bestätigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
ihr seid bestätigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
sie sind bestätigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
ich habe bestätigt |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du habest bestätigt |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es habe bestätigt |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir haben bestätigt |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr habet bestätigt |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie haben bestätigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
ich sei bestätigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
du seiest bestätigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
er/sie/es sei bestätigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
wir seien bestätigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
ihr seiet bestätigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
sie seien bestätigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
ich hatte bestätigt |
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
du hattest bestätigt |
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
er/sie/es hatte bestätigt |
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
wir hatten bestätigt |
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
ihr hattet bestätigt |
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
sie hatten bestätigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
ich war bestätigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
du warst bestätigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
er/sie/es war bestätigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
wir waren bestätigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
ihr wart bestätigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
sie waren bestätigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
ich hätte bestätigt |
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
du hättest bestätigt |
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
er/sie/es hätte bestätigt |
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
wir hätten bestätigt |
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
ihr hättet bestätigt |
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
sie hätten bestätigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
ich wäre bestätigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
du wärest bestätigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
er/sie/es wäre bestätigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
wir wären bestätigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
ihr wäret bestätigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
sie wären bestätigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
ich werde bestätigt haben |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du wirst bestätigt haben |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es wird bestätigt haben |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir werden bestätigt haben |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr werdet bestätigt haben |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie werden bestätigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
ich werde bestätigt worden sein |
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
du wirst bestätigt worden sein |
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
er/sie/es wird bestätigt worden sein |
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
wir werden bestätigt worden sein |
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
ihr werdet bestätigt worden sein |
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
sie werden bestätigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
bestätigen |
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
bestätigt haben |
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
bestätigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
bestätigt werden |
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
bestätigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
künftig bestätigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
bestätige; bestätig! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
bestätigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
das Bestätigen |
| Genitiv |
affirmandi
|
des Bestätigens |
| Dativ |
affirmando
|
dem Bestätigen |
| Akkusativ |
affirmandum
|
das Bestätigen |
| Ablativ |
affirmando
|
durch das Bestätigen |
| Vokativ |
affirmande
|
Bestätigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
ich befestige |
| 2. Person Singular |
affirmas
|
du befestigst |
| 3. Person Singular |
affirmat
|
er/sie/es befestigt |
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
wir befestigen |
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
ihr befestigt |
| 3. Person Plural |
affirmant
|
sie befestigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
ich werde befestigt |
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
du wirst befestigt |
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
er/sie/es wird befestigt |
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
wir werden befestigt |
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
ihr werdet befestigt |
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
sie werden befestigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
ich befestige |
| 2. Person Singular |
affirmes
|
du befestigest |
| 3. Person Singular |
affirmet
|
er/sie/es befestige |
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
wir befestigen |
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
ihr befestiget |
| 3. Person Plural |
affirment
|
sie befestigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
ich werde befestigt |
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
du werdest befestigt |
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
er/sie/es werde befestigt |
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
wir werden befestigt |
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
ihr werdet befestigt |
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
sie werden befestigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
ich befestigte |
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
du befestigtest |
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
er/sie/es befestigte |
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
wir befestigten |
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
ihr befestigtet |
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
sie befestigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
ich wurde befestigt |
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
du wurdest befestigt |
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
er/sie/es wurde befestigt |
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
wir wurden befestigt |
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
ihr wurdet befestigt |
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
sie wurden befestigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
ich befestigte |
| 2. Person Singular |
affirmares
|
du befestigtest |
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
er/sie/es befestigte |
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
wir befestigten |
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
ihr befestigtet |
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
sie befestigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
ich würde befestigt |
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
du würdest befestigt |
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
er/sie/es würde befestigt |
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
wir würden befestigt |
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
ihr würdet befestigt |
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
sie würden befestigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
ich werde befestigen |
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
du wirst befestigen |
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
er/sie/es wird befestigen |
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
wir werden befestigen |
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
ihr werdet befestigen |
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
sie werden befestigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
ich werde befestigt werden |
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
du wirst befestigt werden |
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
er/sie/es wird befestigt werden |
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
wir werden befestigt werden |
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
ihr werdet befestigt werden |
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
sie werden befestigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
ich habe befestigt |
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
du hast befestigt |
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
er/sie/es hat befestigt |
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
wir haben befestigt |
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
ihr habt befestigt |
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
sie haben befestigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
ich bin befestigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
du bist befestigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
er/sie/es ist befestigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
wir sind befestigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
ihr seid befestigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
sie sind befestigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
ich habe befestigt |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du habest befestigt |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es habe befestigt |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir haben befestigt |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr habet befestigt |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie haben befestigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
ich sei befestigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
du seiest befestigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
er/sie/es sei befestigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
wir seien befestigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
ihr seiet befestigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
sie seien befestigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
ich hatte befestigt |
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
du hattest befestigt |
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
er/sie/es hatte befestigt |
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
wir hatten befestigt |
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
ihr hattet befestigt |
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
sie hatten befestigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
ich war befestigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
du warst befestigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
er/sie/es war befestigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
wir waren befestigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
ihr wart befestigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
sie waren befestigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
ich hätte befestigt |
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
du hättest befestigt |
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
er/sie/es hätte befestigt |
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
wir hätten befestigt |
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
ihr hättet befestigt |
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
sie hätten befestigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
ich wäre befestigt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
du wärest befestigt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
er/sie/es wäre befestigt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
wir wären befestigt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
ihr wäret befestigt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
sie wären befestigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
ich werde befestigt haben |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du wirst befestigt haben |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es wird befestigt haben |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir werden befestigt haben |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr werdet befestigt haben |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie werden befestigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
ich werde befestigt worden sein |
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
du wirst befestigt worden sein |
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
er/sie/es wird befestigt worden sein |
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
wir werden befestigt worden sein |
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
ihr werdet befestigt worden sein |
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
sie werden befestigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
befestigen |
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
befestigt haben |
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
befestigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
befestigt werden |
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
befestigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
künftig befestigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
befestige; befestig! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
befestigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
das Befestigen |
| Genitiv |
affirmandi
|
des Befestigens |
| Dativ |
affirmando
|
dem Befestigen |
| Akkusativ |
affirmandum
|
das Befestigen |
| Ablativ |
affirmando
|
durch das Befestigen |
| Vokativ |
affirmande
|
Befestigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
ich behaupte |
| 2. Person Singular |
affirmas
|
du behauptest |
| 3. Person Singular |
affirmat
|
er/sie/es behauptet |
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
wir behaupten |
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
ihr behauptet |
| 3. Person Plural |
affirmant
|
sie behaupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
du wirst behauptet |
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
er/sie/es wird behauptet |
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
sie werden behauptet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
ich behaupte |
| 2. Person Singular |
affirmes
|
du behauptest |
| 3. Person Singular |
affirmet
|
er/sie/es behaupte |
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
wir behaupten |
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
ihr behauptet |
| 3. Person Plural |
affirment
|
sie behaupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
du werdest behauptet |
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
er/sie/es werde behauptet |
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
sie werden behauptet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
ich behauptete |
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
du behauptetest |
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
wir behaupteten |
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
sie behaupteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
ich wurde behauptet |
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
du wurdest behauptet |
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
er/sie/es wurde behauptet |
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
wir wurden behauptet |
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
ihr wurdet behauptet |
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
sie wurden behauptet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
ich behauptete |
| 2. Person Singular |
affirmares
|
du behauptetest |
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
wir behaupteten |
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
sie behaupteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
ich würde behauptet |
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
du würdest behauptet |
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
er/sie/es würde behauptet |
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
wir würden behauptet |
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
ihr würdet behauptet |
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
sie würden behauptet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
ich werde behaupten |
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
du wirst behaupten |
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
er/sie/es wird behaupten |
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
wir werden behaupten |
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
ihr werdet behaupten |
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
sie werden behaupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
ich werde behauptet werden |
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
du wirst behauptet werden |
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
er/sie/es wird behauptet werden |
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
wir werden behauptet werden |
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
ihr werdet behauptet werden |
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
sie werden behauptet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
du hast behauptet |
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
er/sie/es hat behauptet |
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
ihr habt behauptet |
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
sie haben behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
ich bin behauptet worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
du bist behauptet worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
er/sie/es ist behauptet worden |
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
wir sind behauptet worden |
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
ihr seid behauptet worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
sie sind behauptet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du habest behauptet |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es habe behauptet |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr habet behauptet |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie haben behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
ich sei behauptet worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
du seiest behauptet worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
er/sie/es sei behauptet worden |
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
wir seien behauptet worden |
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
ihr seiet behauptet worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
sie seien behauptet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
ich hatte behauptet |
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
du hattest behauptet |
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
er/sie/es hatte behauptet |
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
wir hatten behauptet |
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
ihr hattet behauptet |
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
sie hatten behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
ich war behauptet worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
du warst behauptet worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
er/sie/es war behauptet worden |
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
wir waren behauptet worden |
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
ihr wart behauptet worden |
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
sie waren behauptet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
ich hätte behauptet |
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
du hättest behauptet |
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
er/sie/es hätte behauptet |
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
wir hätten behauptet |
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
ihr hättet behauptet |
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
sie hätten behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
ich wäre behauptet worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
du wärest behauptet worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
er/sie/es wäre behauptet worden |
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
wir wären behauptet worden |
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
ihr wäret behauptet worden |
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
sie wären behauptet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
ich werde behauptet haben |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du wirst behauptet haben |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es wird behauptet haben |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir werden behauptet haben |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr werdet behauptet haben |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie werden behauptet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
ich werde behauptet worden sein |
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
du wirst behauptet worden sein |
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
er/sie/es wird behauptet worden sein |
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
wir werden behauptet worden sein |
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
ihr werdet behauptet worden sein |
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
sie werden behauptet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
behaupten |
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
behauptet haben |
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
behaupten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
behauptet werden |
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
behauptet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
künftig behauptet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
behaupte! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
behauptet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
das Behaupten |
| Genitiv |
affirmandi
|
des Behauptens |
| Dativ |
affirmando
|
dem Behaupten |
| Akkusativ |
affirmandum
|
das Behaupten |
| Ablativ |
affirmando
|
durch das Behaupten |
| Vokativ |
affirmande
|
Behaupten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
ich bestärke |
| 2. Person Singular |
affirmas
|
du bestärkst |
| 3. Person Singular |
affirmat
|
er/sie/es bestärkt |
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
wir bestärken |
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
ihr bestärkt |
| 3. Person Plural |
affirmant
|
sie bestärken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
ich werde bestärkt |
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
du wirst bestärkt |
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
er/sie/es wird bestärkt |
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
wir werden bestärkt |
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
ihr werdet bestärkt |
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
sie werden bestärkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
ich bestärke |
| 2. Person Singular |
affirmes
|
du bestärkest |
| 3. Person Singular |
affirmet
|
er/sie/es bestärke |
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
wir bestärken |
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
ihr bestärket |
| 3. Person Plural |
affirment
|
sie bestärken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
ich werde bestärkt |
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
du werdest bestärkt |
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
er/sie/es werde bestärkt |
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
wir werden bestärkt |
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
ihr werdet bestärkt |
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
sie werden bestärkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
ich bestärkte |
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
du bestärktest |
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
er/sie/es bestärkte |
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
wir bestärkten |
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
ihr bestärktet |
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
sie bestärkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
ich wurde bestärkt |
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
du wurdest bestärkt |
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
er/sie/es wurde bestärkt |
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
wir wurden bestärkt |
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
ihr wurdet bestärkt |
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
sie wurden bestärkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
ich bestärkte |
| 2. Person Singular |
affirmares
|
du bestärktest |
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
er/sie/es bestärkte |
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
wir bestärkten |
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
ihr bestärktet |
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
sie bestärkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
ich würde bestärkt |
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
du würdest bestärkt |
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
er/sie/es würde bestärkt |
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
wir würden bestärkt |
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
ihr würdet bestärkt |
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
sie würden bestärkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
ich werde bestärken |
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
du wirst bestärken |
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
er/sie/es wird bestärken |
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
wir werden bestärken |
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
ihr werdet bestärken |
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
sie werden bestärken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
ich werde bestärkt werden |
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
du wirst bestärkt werden |
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
er/sie/es wird bestärkt werden |
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
wir werden bestärkt werden |
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
ihr werdet bestärkt werden |
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
sie werden bestärkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
ich habe bestärkt |
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
du hast bestärkt |
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
er/sie/es hat bestärkt |
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
wir haben bestärkt |
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
ihr habt bestärkt |
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
sie haben bestärkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
ich bin bestärkt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
du bist bestärkt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
er/sie/es ist bestärkt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
wir sind bestärkt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
ihr seid bestärkt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
sie sind bestärkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
ich habe bestärkt |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du habest bestärkt |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es habe bestärkt |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir haben bestärkt |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr habet bestärkt |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie haben bestärkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
ich sei bestärkt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
du seiest bestärkt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
er/sie/es sei bestärkt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
wir seien bestärkt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
ihr seiet bestärkt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
sie seien bestärkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
ich hatte bestärkt |
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
du hattest bestärkt |
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
er/sie/es hatte bestärkt |
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
wir hatten bestärkt |
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
ihr hattet bestärkt |
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
sie hatten bestärkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
ich war bestärkt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
du warst bestärkt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
er/sie/es war bestärkt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
wir waren bestärkt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
ihr wart bestärkt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
sie waren bestärkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
ich hätte bestärkt |
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
du hättest bestärkt |
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
er/sie/es hätte bestärkt |
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
wir hätten bestärkt |
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
ihr hättet bestärkt |
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
sie hätten bestärkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
ich wäre bestärkt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
du wärest bestärkt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
er/sie/es wäre bestärkt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
wir wären bestärkt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
ihr wäret bestärkt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
sie wären bestärkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
ich werde bestärkt haben |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du wirst bestärkt haben |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es wird bestärkt haben |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir werden bestärkt haben |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr werdet bestärkt haben |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie werden bestärkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
ich werde bestärkt worden sein |
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
du wirst bestärkt worden sein |
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
er/sie/es wird bestärkt worden sein |
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
wir werden bestärkt worden sein |
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
ihr werdet bestärkt worden sein |
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
sie werden bestärkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
bestärken |
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
bestärkt haben |
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
bestärken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
bestärkt werden |
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
bestärkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
künftig bestärkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
bestärke; bestärk! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
bestärkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
das Bestärken |
| Genitiv |
affirmandi
|
des Bestärkens |
| Dativ |
affirmando
|
dem Bestärken |
| Akkusativ |
affirmandum
|
das Bestärken |
| Ablativ |
affirmando
|
durch das Bestärken |
| Vokativ |
affirmande
|
Bestärken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
ich betone |
| 2. Person Singular |
affirmas
|
du betonst |
| 3. Person Singular |
affirmat
|
er/sie/es betont |
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
wir betonen |
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
ihr betont |
| 3. Person Plural |
affirmant
|
sie betonen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
ich werde betont |
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
du wirst betont |
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
er/sie/es wird betont |
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
wir werden betont |
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
ihr werdet betont |
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
sie werden betont |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
ich betone |
| 2. Person Singular |
affirmes
|
du betonest |
| 3. Person Singular |
affirmet
|
er/sie/es betone |
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
wir betonen |
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
ihr betonet |
| 3. Person Plural |
affirment
|
sie betonen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
ich werde betont |
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
du werdest betont |
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
er/sie/es werde betont |
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
wir werden betont |
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
ihr werdet betont |
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
sie werden betont |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
ich betonte |
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
du betontest |
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
er/sie/es betonte |
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
wir betonten |
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
ihr betontet |
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
sie betonten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
ich wurde betont |
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
du wurdest betont |
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
er/sie/es wurde betont |
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
wir wurden betont |
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
ihr wurdet betont |
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
sie wurden betont |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
ich betonte |
| 2. Person Singular |
affirmares
|
du betontest |
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
er/sie/es betonte |
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
wir betonten |
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
ihr betontet |
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
sie betonten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
ich würde betont |
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
du würdest betont |
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
er/sie/es würde betont |
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
wir würden betont |
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
ihr würdet betont |
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
sie würden betont |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
ich werde betonen |
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
du wirst betonen |
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
er/sie/es wird betonen |
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
wir werden betonen |
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
ihr werdet betonen |
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
sie werden betonen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
ich werde betont werden |
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
du wirst betont werden |
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
er/sie/es wird betont werden |
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
wir werden betont werden |
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
ihr werdet betont werden |
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
sie werden betont werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
ich habe betont |
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
du hast betont |
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
er/sie/es hat betont |
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
wir haben betont |
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
ihr habt betont |
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
sie haben betont |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
ich bin betont worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
du bist betont worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
er/sie/es ist betont worden |
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
wir sind betont worden |
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
ihr seid betont worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
sie sind betont worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
ich habe betont |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du habest betont |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es habe betont |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir haben betont |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr habet betont |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie haben betont |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
ich sei betont worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
du seiest betont worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
er/sie/es sei betont worden |
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
wir seien betont worden |
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
ihr seiet betont worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
sie seien betont worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
ich hatte betont |
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
du hattest betont |
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
er/sie/es hatte betont |
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
wir hatten betont |
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
ihr hattet betont |
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
sie hatten betont |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
ich war betont worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
du warst betont worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
er/sie/es war betont worden |
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
wir waren betont worden |
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
ihr wart betont worden |
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
sie waren betont worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
ich hätte betont |
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
du hättest betont |
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
er/sie/es hätte betont |
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
wir hätten betont |
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
ihr hättet betont |
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
sie hätten betont |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
ich wäre betont worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
du wärest betont worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
er/sie/es wäre betont worden |
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
wir wären betont worden |
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
ihr wäret betont worden |
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
sie wären betont worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
ich werde betont haben |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du wirst betont haben |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es wird betont haben |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir werden betont haben |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr werdet betont haben |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie werden betont haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
ich werde betont worden sein |
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
du wirst betont worden sein |
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
er/sie/es wird betont worden sein |
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
wir werden betont worden sein |
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
ihr werdet betont worden sein |
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
sie werden betont worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
betonen |
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
betont haben |
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
betonen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
betont werden |
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
betont worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
künftig betont werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
betone; beton! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
betont! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
das Betonen |
| Genitiv |
affirmandi
|
des Betonens |
| Dativ |
affirmando
|
dem Betonen |
| Akkusativ |
affirmandum
|
das Betonen |
| Ablativ |
affirmando
|
durch das Betonen |
| Vokativ |
affirmande
|
Betonen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
ich bewahrheite mich |
| 2. Person Singular |
affirmas
|
du bewahrheitest dich |
| 3. Person Singular |
affirmat
|
er/sie/es bewahrheitet sich |
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
wir bewahrheiten uns |
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
ihr bewahrheitet euch |
| 3. Person Plural |
affirmant
|
sie bewahrheiten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
ich bewahrheite mich |
| 2. Person Singular |
affirmes
|
du bewahrheitest dich |
| 3. Person Singular |
affirmet
|
er/sie/es bewahrheite sich |
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
wir bewahrheiten uns |
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
ihr bewahrheitet euch |
| 3. Person Plural |
affirment
|
sie bewahrheiten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
|
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
|
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
ich bewahrheitete mich |
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
du bewahrheitetest dich |
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
er/sie/es bewahrheitete sich |
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
wir bewahrheiteten uns |
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
ihr bewahrheitetet euch |
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
sie bewahrheiteten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
|
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
ich bewahrheitete mich |
| 2. Person Singular |
affirmares
|
du bewahrheitetest dich |
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
er/sie/es bewahrheitete sich |
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
wir bewahrheiteten uns |
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
ihr bewahrheitetet euch |
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
sie bewahrheiteten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
|
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
ich werde mich bewahrheiten |
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
du wirst dich bewahrheiten |
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
er/sie/es wird sich bewahrheiten |
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
wir werden uns bewahrheiten |
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
ihr werdet euch bewahrheiten |
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
sie werden sich bewahrheiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
ich habe mich bewahrheitet |
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
du hast dich bewahrheitet |
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
er/sie/es hat sich bewahrheitet |
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
wir haben uns bewahrheitet |
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
ihr habt euch bewahrheitet |
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
sie haben sich bewahrheitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
ich habe mich bewahrheitet |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du habest dich bewahrheitet |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es habe sich bewahrheitet |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir haben uns bewahrheitet |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr habet euch bewahrheitet |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie haben sich bewahrheitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
ich hatte mich bewahrheitet |
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
du hattest dich bewahrheitet |
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
er/sie/es hatte sich bewahrheitet |
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
wir hatten uns bewahrheitet |
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
ihr hattet euch bewahrheitet |
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
sie hatten sich bewahrheitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
ich hätte mich bewahrheitet |
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
du hättest dich bewahrheitet |
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
er/sie/es hätte sich bewahrheitet |
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
wir hätten uns bewahrheitet |
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
ihr hättet euch bewahrheitet |
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
sie hätten sich bewahrheitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
ich werde mich bewahrheitet haben |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du wirst dich bewahrheitet haben |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es wird sich bewahrheitet haben |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir werden uns bewahrheitet haben |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr werdet euch bewahrheitet haben |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie werden sich bewahrheitet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
sich bewahrheiten |
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
sich bewahrheitet haben |
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
sich bewahrheiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
bewahrheite dich! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
bewahrheitet euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
das Sich bewahrheiten |
| Genitiv |
affirmandi
|
des Sich bewahrheitens |
| Dativ |
affirmando
|
dem Sich bewahrheiten |
| Akkusativ |
affirmandum
|
das Sich bewahrheiten |
| Ablativ |
affirmando
|
durch das Sich bewahrheiten |
| Vokativ |
affirmande
|
Sich bewahrheiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
|
| 2. Person Singular |
affirmas
|
|
| 3. Person Singular |
affirmat
|
|
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
|
| 2. Person Singular |
affirmes
|
|
| 3. Person Singular |
affirmet
|
|
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
|
| 3. Person Plural |
affirment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
|
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
|
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
|
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
|
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
|
| 2. Person Singular |
affirmares
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
|
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
|
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
|
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
|
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
|
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
|
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
|
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
|
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
|
| Genitiv |
affirmandi
|
|
| Dativ |
affirmando
|
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
|
| Ablativ |
affirmando
|
|
| Vokativ |
affirmande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
ich versichere |
| 2. Person Singular |
affirmas
|
du versicherst |
| 3. Person Singular |
affirmat
|
er/sie/es versichert |
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
wir versichern |
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
ihr versichert |
| 3. Person Plural |
affirmant
|
sie versichern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
ich werde versichert |
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
du wirst versichert |
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
er/sie/es wird versichert |
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
wir werden versichert |
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
ihr werdet versichert |
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
sie werden versichert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
ich versichere |
| 2. Person Singular |
affirmes
|
du versicherst |
| 3. Person Singular |
affirmet
|
er/sie/es versichere |
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
wir versichern |
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
ihr versichert |
| 3. Person Plural |
affirment
|
sie versichern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
ich werde versichert |
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
du werdest versichert |
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
er/sie/es werde versichert |
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
wir werden versichert |
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
ihr werdet versichert |
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
sie werden versichert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
ich versicherte |
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
du versichertest |
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
er/sie/es versicherte |
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
wir versicherten |
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
ihr versichertet |
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
sie versicherten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
ich wurde versichert |
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
du wurdest versichert |
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
er/sie/es wurde versichert |
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
wir wurden versichert |
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
ihr wurdet versichert |
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
sie wurden versichert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
ich versicherte |
| 2. Person Singular |
affirmares
|
du versichertest |
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
er/sie/es versicherte |
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
wir versicherten |
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
ihr versichertet |
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
sie versicherten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
ich würde versichert |
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
du würdest versichert |
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
er/sie/es würde versichert |
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
wir würden versichert |
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
ihr würdet versichert |
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
sie würden versichert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
ich werde versichern |
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
du wirst versichern |
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
er/sie/es wird versichern |
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
wir werden versichern |
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
ihr werdet versichern |
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
sie werden versichern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
ich werde versichert werden |
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
du wirst versichert werden |
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
er/sie/es wird versichert werden |
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
wir werden versichert werden |
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
ihr werdet versichert werden |
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
sie werden versichert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
ich habe versichert |
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
du hast versichert |
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
er/sie/es hat versichert |
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
wir haben versichert |
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
ihr habt versichert |
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
sie haben versichert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
ich bin versichert worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
du bist versichert worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
er/sie/es ist versichert worden |
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
wir sind versichert worden |
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
ihr seid versichert worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
sie sind versichert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
ich habe versichert |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du habest versichert |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es habe versichert |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir haben versichert |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr habet versichert |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie haben versichert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
ich sei versichert worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
du seiest versichert worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
er/sie/es sei versichert worden |
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
wir seien versichert worden |
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
ihr seiet versichert worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
sie seien versichert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
ich hatte versichert |
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
du hattest versichert |
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
er/sie/es hatte versichert |
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
wir hatten versichert |
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
ihr hattet versichert |
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
sie hatten versichert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
ich war versichert worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
du warst versichert worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
er/sie/es war versichert worden |
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
wir waren versichert worden |
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
ihr wart versichert worden |
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
sie waren versichert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
ich hätte versichert |
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
du hättest versichert |
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
er/sie/es hätte versichert |
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
wir hätten versichert |
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
ihr hättet versichert |
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
sie hätten versichert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
ich wäre versichert worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
du wärest versichert worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
er/sie/es wäre versichert worden |
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
wir wären versichert worden |
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
ihr wäret versichert worden |
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
sie wären versichert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
ich werde versichert haben |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du wirst versichert haben |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es wird versichert haben |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir werden versichert haben |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr werdet versichert haben |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie werden versichert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
ich werde versichert worden sein |
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
du wirst versichert worden sein |
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
er/sie/es wird versichert worden sein |
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
wir werden versichert worden sein |
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
ihr werdet versichert worden sein |
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
sie werden versichert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
versichern |
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
versichert haben |
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
versichern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
versichert werden |
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
versichert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
künftig versichert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
versichere! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
versichert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
das Versichern |
| Genitiv |
affirmandi
|
des Versichernes |
| Dativ |
affirmando
|
dem Versichern |
| Akkusativ |
affirmandum
|
das Versichern |
| Ablativ |
affirmando
|
durch das Versichern |
| Vokativ |
affirmande
|
Versichern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
|
| 2. Person Singular |
affirmas
|
|
| 3. Person Singular |
affirmat
|
|
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
|
| 2. Person Singular |
affirmes
|
|
| 3. Person Singular |
affirmet
|
|
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
|
| 3. Person Plural |
affirment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
|
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
|
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
|
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
|
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
|
| 2. Person Singular |
affirmares
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
|
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
|
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
|
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
|
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
|
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
|
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
|
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
|
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
|
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
|
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
|
| Genitiv |
affirmandi
|
|
| Dativ |
affirmando
|
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
|
| Ablativ |
affirmando
|
|
| Vokativ |
affirmande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmo
|
ich stelle wieder her |
| 2. Person Singular |
affirmas
|
du stellst wieder her |
| 3. Person Singular |
affirmat
|
er/sie/es stellt wieder her |
| 1. Person Plural |
affirmamus
|
wir stellen wieder her |
| 2. Person Plural |
affirmatis
|
ihr stellt wieder her |
| 3. Person Plural |
affirmant
|
sie stellen wieder her |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmor
|
ich werde wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
affirmaris affirmare
|
du wirst wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
affirmatur
|
er/sie/es wird wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
affirmamur
|
wir werden wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
affirmamini
|
ihr werdet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
affirmantur
|
sie werden wiederhergestellt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmem
|
ich stelle wieder her |
| 2. Person Singular |
affirmes
|
du stellest wieder her |
| 3. Person Singular |
affirmet
|
er/sie/es stelle wieder her |
| 1. Person Plural |
affirmemus
|
wir stellen wieder her |
| 2. Person Plural |
affirmetis
|
ihr stellet wieder her |
| 3. Person Plural |
affirment
|
sie stellen wieder her |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmer
|
ich werde wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
affirmeris affirmere
|
du werdest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
affirmetur
|
er/sie/es werde wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
affirmemur
|
wir werden wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
affirmemini
|
ihr werdet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
affirmentur
|
sie werden wiederhergestellt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabam
|
ich stellte wieder her |
| 2. Person Singular |
affirmabas
|
du stelltest wieder her |
| 3. Person Singular |
affirmabat
|
er/sie/es stellte wieder her |
| 1. Person Plural |
affirmabamus
|
wir stellten wieder her |
| 2. Person Plural |
affirmabatis
|
ihr stelltet wieder her |
| 3. Person Plural |
affirmabant
|
sie stellten wieder her |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabar
|
ich wurde wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
affirmabaris affirmabare
|
du wurdest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
affirmabatur
|
er/sie/es wurde wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
affirmabamur
|
wir wurden wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
affirmabamini
|
ihr wurdet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
affirmabantur
|
sie wurden wiederhergestellt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarem
|
ich stellte wieder her |
| 2. Person Singular |
affirmares
|
du stelltest wieder her |
| 3. Person Singular |
affirmaret
|
er/sie/es stellte wieder her |
| 1. Person Plural |
affirmaremus
|
wir stellten wieder her |
| 2. Person Plural |
affirmaretis
|
ihr stelltet wieder her |
| 3. Person Plural |
affirmarent
|
sie stellten wieder her |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmarer
|
ich würde wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
affirmareris affirmarere
|
du würdest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
affirmaretur
|
er/sie/es würde wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
affirmaremur
|
wir würden wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
affirmaremini
|
ihr würdet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
affirmarentur
|
sie würden wiederhergestellt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabo
|
ich werde wiederherstellen |
| 2. Person Singular |
affirmabis
|
du wirst wiederherstellen |
| 3. Person Singular |
affirmabit
|
er/sie/es wird wiederherstellen |
| 1. Person Plural |
affirmabimus
|
wir werden wiederherstellen |
| 2. Person Plural |
affirmabitis
|
ihr werdet wiederherstellen |
| 3. Person Plural |
affirmabunt
|
sie werden wiederherstellen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmabor
|
ich werde wiederhergestellt werden |
| 2. Person Singular |
affirmaberis affirmabere
|
du wirst wiederhergestellt werden |
| 3. Person Singular |
affirmabitur
|
er/sie/es wird wiederhergestellt werden |
| 1. Person Plural |
affirmabimur
|
wir werden wiederhergestellt werden |
| 2. Person Plural |
affirmabimini
|
ihr werdet wiederhergestellt werden |
| 3. Person Plural |
affirmabuntur
|
sie werden wiederhergestellt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavi
|
ich habe wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
affirmavisti
|
du hast wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
affirmavit
|
er/sie/es hat wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
affirmavimus
|
wir haben wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
affirmavistis
|
ihr habt wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
affirmaverunt affirmavere
|
sie haben wiederhergestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sum
|
ich bin wiederhergestellt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus es
|
du bist wiederhergestellt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus est
|
er/sie/es ist wiederhergestellt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati sumus
|
wir sind wiederhergestellt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati estis
|
ihr seid wiederhergestellt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sunt
|
sie sind wiederhergestellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaverim
|
ich habe wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du habest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es habe wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir haben wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr habet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie haben wiederhergestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus sim
|
ich sei wiederhergestellt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus sis
|
du seiest wiederhergestellt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus sit
|
er/sie/es sei wiederhergestellt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati simus
|
wir seien wiederhergestellt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati sitis
|
ihr seiet wiederhergestellt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati sint
|
sie seien wiederhergestellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmaveram
|
ich hatte wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
affirmaveras
|
du hattest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
affirmaverat
|
er/sie/es hatte wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
affirmaveramus
|
wir hatten wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
affirmaveratis
|
ihr hattet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
affirmaverant
|
sie hatten wiederhergestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus eram
|
ich war wiederhergestellt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus eras
|
du warst wiederhergestellt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus erat
|
er/sie/es war wiederhergestellt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati eramus
|
wir waren wiederhergestellt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati eratis
|
ihr wart wiederhergestellt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati erant
|
sie waren wiederhergestellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavissem
|
ich hätte wiederhergestellt |
| 2. Person Singular |
affirmavisses
|
du hättest wiederhergestellt |
| 3. Person Singular |
affirmavisset
|
er/sie/es hätte wiederhergestellt |
| 1. Person Plural |
affirmavissemus
|
wir hätten wiederhergestellt |
| 2. Person Plural |
affirmavissetis
|
ihr hättet wiederhergestellt |
| 3. Person Plural |
affirmavissent
|
sie hätten wiederhergestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus essem
|
ich wäre wiederhergestellt worden |
| 2. Person Singular |
affirmatus esses
|
du wärest wiederhergestellt worden |
| 3. Person Singular |
affirmatus esset
|
er/sie/es wäre wiederhergestellt worden |
| 1. Person Plural |
affirmati essemus
|
wir wären wiederhergestellt worden |
| 2. Person Plural |
affirmati essetis
|
ihr wäret wiederhergestellt worden |
| 3. Person Plural |
affirmati essent
|
sie wären wiederhergestellt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmavero
|
ich werde wiederhergestellt haben |
| 2. Person Singular |
affirmaveris
|
du wirst wiederhergestellt haben |
| 3. Person Singular |
affirmaverit
|
er/sie/es wird wiederhergestellt haben |
| 1. Person Plural |
affirmaverimus
|
wir werden wiederhergestellt haben |
| 2. Person Plural |
affirmaveritis
|
ihr werdet wiederhergestellt haben |
| 3. Person Plural |
affirmaverint
|
sie werden wiederhergestellt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affirmatus ero
|
ich werde wiederhergestellt worden sein |
| 2. Person Singular |
affirmatus eris
|
du wirst wiederhergestellt worden sein |
| 3. Person Singular |
affirmatus erit
|
er/sie/es wird wiederhergestellt worden sein |
| 1. Person Plural |
affirmati erimus
|
wir werden wiederhergestellt worden sein |
| 2. Person Plural |
affirmati eritis
|
ihr werdet wiederhergestellt worden sein |
| 3. Person Plural |
affirmati erunt
|
sie werden wiederhergestellt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmare
|
wiederherstellen |
| Vorzeitigkeit |
affirmavisse
|
wiederhergestellt haben |
| Nachzeitigkeit |
affirmaturum esse
|
wiederherstellen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affirmari affirmarier
|
wiederhergestellt werden |
| Vorzeitigkeit |
affirmatum esse
|
wiederhergestellt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affirmatum iri
|
künftig wiederhergestellt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affirma
|
stelle wieder her; stell wieder her! |
| 2. Person Plural |
affirmate
|
stellt wieder her! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affirmato
|
| 3. Person Singular |
affirmato
|
| 2. Person Plural |
affirmatote
|
| 3. Person Plural |
affirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affirmare
|
das Wiederherstellen |
| Genitiv |
affirmandi
|
des Wiederherstellens |
| Dativ |
affirmando
|
dem Wiederherstellen |
| Akkusativ |
affirmandum
|
das Wiederherstellen |
| Ablativ |
affirmando
|
durch das Wiederherstellen |
| Vokativ |
affirmande
|
Wiederherstellen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmandus
|
affirmanda
|
affirmandum
|
| Genitiv |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmandi
|
| Dativ |
affirmando
|
affirmandae
|
affirmando
|
| Akkusativ |
affirmandum
|
affirmandam
|
affirmandum
|
| Ablativ |
affirmando
|
affirmanda
|
affirmando
|
| Vokativ |
affirmande
|
affirmanda
|
affirmandum
|
Plural
| Nominativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
| Genitiv |
affirmandorum
|
affirmandarum
|
affirmandorum
|
| Dativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Akkusativ |
affirmandos
|
affirmandas
|
affirmanda
|
| Ablativ |
affirmandis
|
affirmandis
|
affirmandis
|
| Vokativ |
affirmandi
|
affirmandae
|
affirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
| Genitiv |
affirmantis
|
affirmantis
|
affirmantis
|
| Dativ |
affirmanti
|
affirmanti
|
affirmanti
|
| Akkusativ |
affirmantem
|
affirmantem
|
affirmans
|
| Ablativ |
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
affirmanti affirmante
|
| Vokativ |
affirmans
|
affirmans
|
affirmans
|
Plural
| Nominativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Genitiv |
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
affirmantium affirmantum
|
| Dativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Akkusativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
| Ablativ |
affirmantibus
|
affirmantibus
|
affirmantibus
|
| Vokativ |
affirmantes
|
affirmantes
|
affirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmatus
|
affirmata
|
affirmatum
|
| Genitiv |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmati
|
| Dativ |
affirmato
|
affirmatae
|
affirmato
|
| Akkusativ |
affirmatum
|
affirmatam
|
affirmatum
|
| Ablativ |
affirmato
|
affirmata
|
affirmato
|
| Vokativ |
affirmate
|
affirmata
|
affirmatum
|
Plural
| Nominativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
| Genitiv |
affirmatorum
|
affirmatarum
|
affirmatorum
|
| Dativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Akkusativ |
affirmatos
|
affirmatas
|
affirmata
|
| Ablativ |
affirmatis
|
affirmatis
|
affirmatis
|
| Vokativ |
affirmati
|
affirmatae
|
affirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affirmaturus
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
| Genitiv |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmaturi
|
| Dativ |
affirmaturo
|
affirmaturae
|
affirmaturo
|
| Akkusativ |
affirmaturum
|
affirmaturam
|
affirmaturum
|
| Ablativ |
affirmaturo
|
affirmatura
|
affirmaturo
|
| Vokativ |
affirmature
|
affirmatura
|
affirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
| Genitiv |
affirmaturorum
|
affirmaturarum
|
affirmaturorum
|
| Dativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Akkusativ |
affirmaturos
|
affirmaturas
|
affirmatura
|
| Ablativ |
affirmaturis
|
affirmaturis
|
affirmaturis
|
| Vokativ |
affirmaturi
|
affirmaturae
|
affirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affirmatum
|
affirmatu
|