Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflecto
|
|
| 2. Person Singular |
afflectas
|
|
| 3. Person Singular |
afflectat
|
|
| 1. Person Plural |
afflectamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflector
|
|
| 2. Person Singular |
afflectaris afflectare
|
|
| 3. Person Singular |
afflectatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflectamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflectamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectem
|
|
| 2. Person Singular |
afflectes
|
|
| 3. Person Singular |
afflectet
|
|
| 1. Person Plural |
afflectemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflecter
|
|
| 2. Person Singular |
afflecteris afflectere
|
|
| 3. Person Singular |
afflectetur
|
|
| 1. Person Plural |
afflectemur
|
|
| 2. Person Plural |
afflectemini
|
|
| 3. Person Plural |
afflectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabam
|
|
| 2. Person Singular |
afflectabas
|
|
| 3. Person Singular |
afflectabat
|
|
| 1. Person Plural |
afflectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabar
|
|
| 2. Person Singular |
afflectabaris afflectabare
|
|
| 3. Person Singular |
afflectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectarem
|
|
| 2. Person Singular |
afflectares
|
|
| 3. Person Singular |
afflectaret
|
|
| 1. Person Plural |
afflectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectarer
|
|
| 2. Person Singular |
afflectareris afflectarere
|
|
| 3. Person Singular |
afflectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
afflectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
afflectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
afflectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabo
|
|
| 2. Person Singular |
afflectabis
|
|
| 3. Person Singular |
afflectabit
|
|
| 1. Person Plural |
afflectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabor
|
|
| 2. Person Singular |
afflectaberis afflectabere
|
|
| 3. Person Singular |
afflectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
afflectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
afflectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
afflectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavi
|
|
| 2. Person Singular |
afflectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
afflectavit
|
|
| 1. Person Plural |
afflectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectaverunt afflectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
afflectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
afflectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
afflectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
afflectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
afflectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
afflectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
afflectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
afflectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
afflectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
afflectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
afflectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
afflectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
afflectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
afflectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
afflectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
afflectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
afflectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
afflectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
afflectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavero
|
|
| 2. Person Singular |
afflectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
afflectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
afflectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
afflectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflectari afflectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflecta
|
! |
| 2. Person Plural |
afflectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflectato
|
| 3. Person Singular |
afflectato
|
| 2. Person Plural |
afflectatote
|
| 3. Person Plural |
afflectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflectare
|
|
| Genitiv |
afflectandi
|
|
| Dativ |
afflectando
|
|
| Akkusativ |
afflectandum
|
|
| Ablativ |
afflectando
|
|
| Vokativ |
afflectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectandus
|
afflectanda
|
afflectandum
|
| Genitiv |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectandi
|
| Dativ |
afflectando
|
afflectandae
|
afflectando
|
| Akkusativ |
afflectandum
|
afflectandam
|
afflectandum
|
| Ablativ |
afflectando
|
afflectanda
|
afflectando
|
| Vokativ |
afflectande
|
afflectanda
|
afflectandum
|
Plural
| Nominativ |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectanda
|
| Genitiv |
afflectandorum
|
afflectandarum
|
afflectandorum
|
| Dativ |
afflectandis
|
afflectandis
|
afflectandis
|
| Akkusativ |
afflectandos
|
afflectandas
|
afflectanda
|
| Ablativ |
afflectandis
|
afflectandis
|
afflectandis
|
| Vokativ |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectans
|
afflectans
|
afflectans
|
| Genitiv |
afflectantis
|
afflectantis
|
afflectantis
|
| Dativ |
afflectanti
|
afflectanti
|
afflectanti
|
| Akkusativ |
afflectantem
|
afflectantem
|
afflectans
|
| Ablativ |
afflectanti afflectante
|
afflectanti afflectante
|
afflectanti afflectante
|
| Vokativ |
afflectans
|
afflectans
|
afflectans
|
Plural
| Nominativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
| Genitiv |
afflectantium afflectantum
|
afflectantium afflectantum
|
afflectantium afflectantum
|
| Dativ |
afflectantibus
|
afflectantibus
|
afflectantibus
|
| Akkusativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
| Ablativ |
afflectantibus
|
afflectantibus
|
afflectantibus
|
| Vokativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectatus
|
afflectata
|
afflectatum
|
| Genitiv |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectati
|
| Dativ |
afflectato
|
afflectatae
|
afflectato
|
| Akkusativ |
afflectatum
|
afflectatam
|
afflectatum
|
| Ablativ |
afflectato
|
afflectata
|
afflectato
|
| Vokativ |
afflectate
|
afflectata
|
afflectatum
|
Plural
| Nominativ |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectata
|
| Genitiv |
afflectatorum
|
afflectatarum
|
afflectatorum
|
| Dativ |
afflectatis
|
afflectatis
|
afflectatis
|
| Akkusativ |
afflectatos
|
afflectatas
|
afflectata
|
| Ablativ |
afflectatis
|
afflectatis
|
afflectatis
|
| Vokativ |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectaturus
|
afflectatura
|
afflectaturum
|
| Genitiv |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectaturi
|
| Dativ |
afflectaturo
|
afflectaturae
|
afflectaturo
|
| Akkusativ |
afflectaturum
|
afflectaturam
|
afflectaturum
|
| Ablativ |
afflectaturo
|
afflectatura
|
afflectaturo
|
| Vokativ |
afflectature
|
afflectatura
|
afflectaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectatura
|
| Genitiv |
afflectaturorum
|
afflectaturarum
|
afflectaturorum
|
| Dativ |
afflectaturis
|
afflectaturis
|
afflectaturis
|
| Akkusativ |
afflectaturos
|
afflectaturas
|
afflectatura
|
| Ablativ |
afflectaturis
|
afflectaturis
|
afflectaturis
|
| Vokativ |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflectatum
|
afflectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflecto
|
ich beuge hin |
| 2. Person Singular |
afflectas
|
du beugst hin |
| 3. Person Singular |
afflectat
|
er/sie/es beugt hin |
| 1. Person Plural |
afflectamus
|
wir beugen hin |
| 2. Person Plural |
afflectatis
|
ihr beugt hin |
| 3. Person Plural |
afflectant
|
sie beugen hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflector
|
ich werde hinbeugt |
| 2. Person Singular |
afflectaris afflectare
|
du wirst hinbeugt |
| 3. Person Singular |
afflectatur
|
er/sie/es wird hinbeugt |
| 1. Person Plural |
afflectamur
|
wir werden hinbeugt |
| 2. Person Plural |
afflectamini
|
ihr werdet hinbeugt |
| 3. Person Plural |
afflectantur
|
sie werden hinbeugt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectem
|
ich beuge hin |
| 2. Person Singular |
afflectes
|
du beugest hin |
| 3. Person Singular |
afflectet
|
er/sie/es beuge hin |
| 1. Person Plural |
afflectemus
|
wir beugen hin |
| 2. Person Plural |
afflectetis
|
ihr beuget hin |
| 3. Person Plural |
afflectent
|
sie beugen hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflecter
|
ich werde hinbeugt |
| 2. Person Singular |
afflecteris afflectere
|
du werdest hinbeugt |
| 3. Person Singular |
afflectetur
|
er/sie/es werde hinbeugt |
| 1. Person Plural |
afflectemur
|
wir werden hinbeugt |
| 2. Person Plural |
afflectemini
|
ihr werdet hinbeugt |
| 3. Person Plural |
afflectentur
|
sie werden hinbeugt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabam
|
ich beugte hin |
| 2. Person Singular |
afflectabas
|
du beugtest hin |
| 3. Person Singular |
afflectabat
|
er/sie/es beugte hin |
| 1. Person Plural |
afflectabamus
|
wir beugten hin |
| 2. Person Plural |
afflectabatis
|
ihr beugtet hin |
| 3. Person Plural |
afflectabant
|
sie beugten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabar
|
ich wurde hinbeugt |
| 2. Person Singular |
afflectabaris afflectabare
|
du wurdest hinbeugt |
| 3. Person Singular |
afflectabatur
|
er/sie/es wurde hinbeugt |
| 1. Person Plural |
afflectabamur
|
wir wurden hinbeugt |
| 2. Person Plural |
afflectabamini
|
ihr wurdet hinbeugt |
| 3. Person Plural |
afflectabantur
|
sie wurden hinbeugt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectarem
|
ich beugte hin |
| 2. Person Singular |
afflectares
|
du beugtest hin |
| 3. Person Singular |
afflectaret
|
er/sie/es beugte hin |
| 1. Person Plural |
afflectaremus
|
wir beugten hin |
| 2. Person Plural |
afflectaretis
|
ihr beugtet hin |
| 3. Person Plural |
afflectarent
|
sie beugten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectarer
|
ich würde hinbeugt |
| 2. Person Singular |
afflectareris afflectarere
|
du würdest hinbeugt |
| 3. Person Singular |
afflectaretur
|
er/sie/es würde hinbeugt |
| 1. Person Plural |
afflectaremur
|
wir würden hinbeugt |
| 2. Person Plural |
afflectaremini
|
ihr würdet hinbeugt |
| 3. Person Plural |
afflectarentur
|
sie würden hinbeugt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabo
|
ich werde hinbeugen |
| 2. Person Singular |
afflectabis
|
du wirst hinbeugen |
| 3. Person Singular |
afflectabit
|
er/sie/es wird hinbeugen |
| 1. Person Plural |
afflectabimus
|
wir werden hinbeugen |
| 2. Person Plural |
afflectabitis
|
ihr werdet hinbeugen |
| 3. Person Plural |
afflectabunt
|
sie werden hinbeugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabor
|
ich werde hinbeugt werden |
| 2. Person Singular |
afflectaberis afflectabere
|
du wirst hinbeugt werden |
| 3. Person Singular |
afflectabitur
|
er/sie/es wird hinbeugt werden |
| 1. Person Plural |
afflectabimur
|
wir werden hinbeugt werden |
| 2. Person Plural |
afflectabimini
|
ihr werdet hinbeugt werden |
| 3. Person Plural |
afflectabuntur
|
sie werden hinbeugt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavi
|
ich habe hinbeugt |
| 2. Person Singular |
afflectavisti
|
du hast hinbeugt |
| 3. Person Singular |
afflectavit
|
er/sie/es hat hinbeugt |
| 1. Person Plural |
afflectavimus
|
wir haben hinbeugt |
| 2. Person Plural |
afflectavistis
|
ihr habt hinbeugt |
| 3. Person Plural |
afflectaverunt afflectavere
|
sie haben hinbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus sum
|
ich bin hinbeugt worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus es
|
du bist hinbeugt worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus est
|
er/sie/es ist hinbeugt worden |
| 1. Person Plural |
afflectati sumus
|
wir sind hinbeugt worden |
| 2. Person Plural |
afflectati estis
|
ihr seid hinbeugt worden |
| 3. Person Plural |
afflectati sunt
|
sie sind hinbeugt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectaverim
|
ich habe hinbeugt |
| 2. Person Singular |
afflectaveris
|
du habest hinbeugt |
| 3. Person Singular |
afflectaverit
|
er/sie/es habe hinbeugt |
| 1. Person Plural |
afflectaverimus
|
wir haben hinbeugt |
| 2. Person Plural |
afflectaveritis
|
ihr habet hinbeugt |
| 3. Person Plural |
afflectaverint
|
sie haben hinbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus sim
|
ich sei hinbeugt worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus sis
|
du seiest hinbeugt worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus sit
|
er/sie/es sei hinbeugt worden |
| 1. Person Plural |
afflectati simus
|
wir seien hinbeugt worden |
| 2. Person Plural |
afflectati sitis
|
ihr seiet hinbeugt worden |
| 3. Person Plural |
afflectati sint
|
sie seien hinbeugt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectaveram
|
ich hatte hinbeugt |
| 2. Person Singular |
afflectaveras
|
du hattest hinbeugt |
| 3. Person Singular |
afflectaverat
|
er/sie/es hatte hinbeugt |
| 1. Person Plural |
afflectaveramus
|
wir hatten hinbeugt |
| 2. Person Plural |
afflectaveratis
|
ihr hattet hinbeugt |
| 3. Person Plural |
afflectaverant
|
sie hatten hinbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus eram
|
ich war hinbeugt worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus eras
|
du warst hinbeugt worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus erat
|
er/sie/es war hinbeugt worden |
| 1. Person Plural |
afflectati eramus
|
wir waren hinbeugt worden |
| 2. Person Plural |
afflectati eratis
|
ihr wart hinbeugt worden |
| 3. Person Plural |
afflectati erant
|
sie waren hinbeugt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavissem
|
ich hätte hinbeugt |
| 2. Person Singular |
afflectavisses
|
du hättest hinbeugt |
| 3. Person Singular |
afflectavisset
|
er/sie/es hätte hinbeugt |
| 1. Person Plural |
afflectavissemus
|
wir hätten hinbeugt |
| 2. Person Plural |
afflectavissetis
|
ihr hättet hinbeugt |
| 3. Person Plural |
afflectavissent
|
sie hätten hinbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus essem
|
ich wäre hinbeugt worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus esses
|
du wärest hinbeugt worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus esset
|
er/sie/es wäre hinbeugt worden |
| 1. Person Plural |
afflectati essemus
|
wir wären hinbeugt worden |
| 2. Person Plural |
afflectati essetis
|
ihr wäret hinbeugt worden |
| 3. Person Plural |
afflectati essent
|
sie wären hinbeugt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavero
|
ich werde hinbeugt haben |
| 2. Person Singular |
afflectaveris
|
du wirst hinbeugt haben |
| 3. Person Singular |
afflectaverit
|
er/sie/es wird hinbeugt haben |
| 1. Person Plural |
afflectaverimus
|
wir werden hinbeugt haben |
| 2. Person Plural |
afflectaveritis
|
ihr werdet hinbeugt haben |
| 3. Person Plural |
afflectaverint
|
sie werden hinbeugt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus ero
|
ich werde hinbeugt worden sein |
| 2. Person Singular |
afflectatus eris
|
du wirst hinbeugt worden sein |
| 3. Person Singular |
afflectatus erit
|
er/sie/es wird hinbeugt worden sein |
| 1. Person Plural |
afflectati erimus
|
wir werden hinbeugt worden sein |
| 2. Person Plural |
afflectati eritis
|
ihr werdet hinbeugt worden sein |
| 3. Person Plural |
afflectati erunt
|
sie werden hinbeugt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflectare
|
hinbeugen |
| Vorzeitigkeit |
afflectavisse
|
hinbeugt haben |
| Nachzeitigkeit |
afflectaturum esse
|
hinbeugen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflectari afflectarier
|
hinbeugt werden |
| Vorzeitigkeit |
afflectatum esse
|
hinbeugt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflectatum iri
|
künftig hinbeugt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflecta
|
beuge hin; beug hin! |
| 2. Person Plural |
afflectate
|
beugt hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflectato
|
| 3. Person Singular |
afflectato
|
| 2. Person Plural |
afflectatote
|
| 3. Person Plural |
afflectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflectare
|
das Hinbeugen |
| Genitiv |
afflectandi
|
des Hinbeugens |
| Dativ |
afflectando
|
dem Hinbeugen |
| Akkusativ |
afflectandum
|
das Hinbeugen |
| Ablativ |
afflectando
|
durch das Hinbeugen |
| Vokativ |
afflectande
|
Hinbeugen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectandus
|
afflectanda
|
afflectandum
|
| Genitiv |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectandi
|
| Dativ |
afflectando
|
afflectandae
|
afflectando
|
| Akkusativ |
afflectandum
|
afflectandam
|
afflectandum
|
| Ablativ |
afflectando
|
afflectanda
|
afflectando
|
| Vokativ |
afflectande
|
afflectanda
|
afflectandum
|
Plural
| Nominativ |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectanda
|
| Genitiv |
afflectandorum
|
afflectandarum
|
afflectandorum
|
| Dativ |
afflectandis
|
afflectandis
|
afflectandis
|
| Akkusativ |
afflectandos
|
afflectandas
|
afflectanda
|
| Ablativ |
afflectandis
|
afflectandis
|
afflectandis
|
| Vokativ |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectans
|
afflectans
|
afflectans
|
| Genitiv |
afflectantis
|
afflectantis
|
afflectantis
|
| Dativ |
afflectanti
|
afflectanti
|
afflectanti
|
| Akkusativ |
afflectantem
|
afflectantem
|
afflectans
|
| Ablativ |
afflectanti afflectante
|
afflectanti afflectante
|
afflectanti afflectante
|
| Vokativ |
afflectans
|
afflectans
|
afflectans
|
Plural
| Nominativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
| Genitiv |
afflectantium afflectantum
|
afflectantium afflectantum
|
afflectantium afflectantum
|
| Dativ |
afflectantibus
|
afflectantibus
|
afflectantibus
|
| Akkusativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
| Ablativ |
afflectantibus
|
afflectantibus
|
afflectantibus
|
| Vokativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectatus
|
afflectata
|
afflectatum
|
| Genitiv |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectati
|
| Dativ |
afflectato
|
afflectatae
|
afflectato
|
| Akkusativ |
afflectatum
|
afflectatam
|
afflectatum
|
| Ablativ |
afflectato
|
afflectata
|
afflectato
|
| Vokativ |
afflectate
|
afflectata
|
afflectatum
|
Plural
| Nominativ |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectata
|
| Genitiv |
afflectatorum
|
afflectatarum
|
afflectatorum
|
| Dativ |
afflectatis
|
afflectatis
|
afflectatis
|
| Akkusativ |
afflectatos
|
afflectatas
|
afflectata
|
| Ablativ |
afflectatis
|
afflectatis
|
afflectatis
|
| Vokativ |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectaturus
|
afflectatura
|
afflectaturum
|
| Genitiv |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectaturi
|
| Dativ |
afflectaturo
|
afflectaturae
|
afflectaturo
|
| Akkusativ |
afflectaturum
|
afflectaturam
|
afflectaturum
|
| Ablativ |
afflectaturo
|
afflectatura
|
afflectaturo
|
| Vokativ |
afflectature
|
afflectatura
|
afflectaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectatura
|
| Genitiv |
afflectaturorum
|
afflectaturarum
|
afflectaturorum
|
| Dativ |
afflectaturis
|
afflectaturis
|
afflectaturis
|
| Akkusativ |
afflectaturos
|
afflectaturas
|
afflectatura
|
| Ablativ |
afflectaturis
|
afflectaturis
|
afflectaturis
|
| Vokativ |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflectatum
|
afflectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflecto
|
ich lenke hin |
| 2. Person Singular |
afflectas
|
du lenkst hin |
| 3. Person Singular |
afflectat
|
er/sie/es lenkt hin |
| 1. Person Plural |
afflectamus
|
wir lenken hin |
| 2. Person Plural |
afflectatis
|
ihr lenkt hin |
| 3. Person Plural |
afflectant
|
sie lenken hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflector
|
ich werde hingelenkt |
| 2. Person Singular |
afflectaris afflectare
|
du wirst hingelenkt |
| 3. Person Singular |
afflectatur
|
er/sie/es wird hingelenkt |
| 1. Person Plural |
afflectamur
|
wir werden hingelenkt |
| 2. Person Plural |
afflectamini
|
ihr werdet hingelenkt |
| 3. Person Plural |
afflectantur
|
sie werden hingelenkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectem
|
ich lenke hin |
| 2. Person Singular |
afflectes
|
du lenkest hin |
| 3. Person Singular |
afflectet
|
er/sie/es lenke hin |
| 1. Person Plural |
afflectemus
|
wir lenken hin |
| 2. Person Plural |
afflectetis
|
ihr lenket hin |
| 3. Person Plural |
afflectent
|
sie lenken hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflecter
|
ich werde hingelenkt |
| 2. Person Singular |
afflecteris afflectere
|
du werdest hingelenkt |
| 3. Person Singular |
afflectetur
|
er/sie/es werde hingelenkt |
| 1. Person Plural |
afflectemur
|
wir werden hingelenkt |
| 2. Person Plural |
afflectemini
|
ihr werdet hingelenkt |
| 3. Person Plural |
afflectentur
|
sie werden hingelenkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabam
|
ich lenkte hin |
| 2. Person Singular |
afflectabas
|
du lenktest hin |
| 3. Person Singular |
afflectabat
|
er/sie/es lenkte hin |
| 1. Person Plural |
afflectabamus
|
wir lenkten hin |
| 2. Person Plural |
afflectabatis
|
ihr lenktet hin |
| 3. Person Plural |
afflectabant
|
sie lenkten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabar
|
ich wurde hingelenkt |
| 2. Person Singular |
afflectabaris afflectabare
|
du wurdest hingelenkt |
| 3. Person Singular |
afflectabatur
|
er/sie/es wurde hingelenkt |
| 1. Person Plural |
afflectabamur
|
wir wurden hingelenkt |
| 2. Person Plural |
afflectabamini
|
ihr wurdet hingelenkt |
| 3. Person Plural |
afflectabantur
|
sie wurden hingelenkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectarem
|
ich lenkte hin |
| 2. Person Singular |
afflectares
|
du lenktest hin |
| 3. Person Singular |
afflectaret
|
er/sie/es lenkte hin |
| 1. Person Plural |
afflectaremus
|
wir lenkten hin |
| 2. Person Plural |
afflectaretis
|
ihr lenktet hin |
| 3. Person Plural |
afflectarent
|
sie lenkten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectarer
|
ich würde hingelenkt |
| 2. Person Singular |
afflectareris afflectarere
|
du würdest hingelenkt |
| 3. Person Singular |
afflectaretur
|
er/sie/es würde hingelenkt |
| 1. Person Plural |
afflectaremur
|
wir würden hingelenkt |
| 2. Person Plural |
afflectaremini
|
ihr würdet hingelenkt |
| 3. Person Plural |
afflectarentur
|
sie würden hingelenkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabo
|
ich werde hinlenken |
| 2. Person Singular |
afflectabis
|
du wirst hinlenken |
| 3. Person Singular |
afflectabit
|
er/sie/es wird hinlenken |
| 1. Person Plural |
afflectabimus
|
wir werden hinlenken |
| 2. Person Plural |
afflectabitis
|
ihr werdet hinlenken |
| 3. Person Plural |
afflectabunt
|
sie werden hinlenken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabor
|
ich werde hingelenkt werden |
| 2. Person Singular |
afflectaberis afflectabere
|
du wirst hingelenkt werden |
| 3. Person Singular |
afflectabitur
|
er/sie/es wird hingelenkt werden |
| 1. Person Plural |
afflectabimur
|
wir werden hingelenkt werden |
| 2. Person Plural |
afflectabimini
|
ihr werdet hingelenkt werden |
| 3. Person Plural |
afflectabuntur
|
sie werden hingelenkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavi
|
ich habe hingelenkt |
| 2. Person Singular |
afflectavisti
|
du hast hingelenkt |
| 3. Person Singular |
afflectavit
|
er/sie/es hat hingelenkt |
| 1. Person Plural |
afflectavimus
|
wir haben hingelenkt |
| 2. Person Plural |
afflectavistis
|
ihr habt hingelenkt |
| 3. Person Plural |
afflectaverunt afflectavere
|
sie haben hingelenkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus sum
|
ich bin hingelenkt worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus es
|
du bist hingelenkt worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus est
|
er/sie/es ist hingelenkt worden |
| 1. Person Plural |
afflectati sumus
|
wir sind hingelenkt worden |
| 2. Person Plural |
afflectati estis
|
ihr seid hingelenkt worden |
| 3. Person Plural |
afflectati sunt
|
sie sind hingelenkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectaverim
|
ich habe hingelenkt |
| 2. Person Singular |
afflectaveris
|
du habest hingelenkt |
| 3. Person Singular |
afflectaverit
|
er/sie/es habe hingelenkt |
| 1. Person Plural |
afflectaverimus
|
wir haben hingelenkt |
| 2. Person Plural |
afflectaveritis
|
ihr habet hingelenkt |
| 3. Person Plural |
afflectaverint
|
sie haben hingelenkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus sim
|
ich sei hingelenkt worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus sis
|
du seiest hingelenkt worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus sit
|
er/sie/es sei hingelenkt worden |
| 1. Person Plural |
afflectati simus
|
wir seien hingelenkt worden |
| 2. Person Plural |
afflectati sitis
|
ihr seiet hingelenkt worden |
| 3. Person Plural |
afflectati sint
|
sie seien hingelenkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectaveram
|
ich hatte hingelenkt |
| 2. Person Singular |
afflectaveras
|
du hattest hingelenkt |
| 3. Person Singular |
afflectaverat
|
er/sie/es hatte hingelenkt |
| 1. Person Plural |
afflectaveramus
|
wir hatten hingelenkt |
| 2. Person Plural |
afflectaveratis
|
ihr hattet hingelenkt |
| 3. Person Plural |
afflectaverant
|
sie hatten hingelenkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus eram
|
ich war hingelenkt worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus eras
|
du warst hingelenkt worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus erat
|
er/sie/es war hingelenkt worden |
| 1. Person Plural |
afflectati eramus
|
wir waren hingelenkt worden |
| 2. Person Plural |
afflectati eratis
|
ihr wart hingelenkt worden |
| 3. Person Plural |
afflectati erant
|
sie waren hingelenkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavissem
|
ich hätte hingelenkt |
| 2. Person Singular |
afflectavisses
|
du hättest hingelenkt |
| 3. Person Singular |
afflectavisset
|
er/sie/es hätte hingelenkt |
| 1. Person Plural |
afflectavissemus
|
wir hätten hingelenkt |
| 2. Person Plural |
afflectavissetis
|
ihr hättet hingelenkt |
| 3. Person Plural |
afflectavissent
|
sie hätten hingelenkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus essem
|
ich wäre hingelenkt worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus esses
|
du wärest hingelenkt worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus esset
|
er/sie/es wäre hingelenkt worden |
| 1. Person Plural |
afflectati essemus
|
wir wären hingelenkt worden |
| 2. Person Plural |
afflectati essetis
|
ihr wäret hingelenkt worden |
| 3. Person Plural |
afflectati essent
|
sie wären hingelenkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavero
|
ich werde hingelenkt haben |
| 2. Person Singular |
afflectaveris
|
du wirst hingelenkt haben |
| 3. Person Singular |
afflectaverit
|
er/sie/es wird hingelenkt haben |
| 1. Person Plural |
afflectaverimus
|
wir werden hingelenkt haben |
| 2. Person Plural |
afflectaveritis
|
ihr werdet hingelenkt haben |
| 3. Person Plural |
afflectaverint
|
sie werden hingelenkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus ero
|
ich werde hingelenkt worden sein |
| 2. Person Singular |
afflectatus eris
|
du wirst hingelenkt worden sein |
| 3. Person Singular |
afflectatus erit
|
er/sie/es wird hingelenkt worden sein |
| 1. Person Plural |
afflectati erimus
|
wir werden hingelenkt worden sein |
| 2. Person Plural |
afflectati eritis
|
ihr werdet hingelenkt worden sein |
| 3. Person Plural |
afflectati erunt
|
sie werden hingelenkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflectare
|
hinlenken |
| Vorzeitigkeit |
afflectavisse
|
hingelenkt haben |
| Nachzeitigkeit |
afflectaturum esse
|
hinlenken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflectari afflectarier
|
hingelenkt werden |
| Vorzeitigkeit |
afflectatum esse
|
hingelenkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflectatum iri
|
künftig hingelenkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflecta
|
lenke hin; lenk hin! |
| 2. Person Plural |
afflectate
|
lenkt hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflectato
|
| 3. Person Singular |
afflectato
|
| 2. Person Plural |
afflectatote
|
| 3. Person Plural |
afflectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflectare
|
das Hinlenken |
| Genitiv |
afflectandi
|
des Hinlenkens |
| Dativ |
afflectando
|
dem Hinlenken |
| Akkusativ |
afflectandum
|
das Hinlenken |
| Ablativ |
afflectando
|
durch das Hinlenken |
| Vokativ |
afflectande
|
Hinlenken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectandus
|
afflectanda
|
afflectandum
|
| Genitiv |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectandi
|
| Dativ |
afflectando
|
afflectandae
|
afflectando
|
| Akkusativ |
afflectandum
|
afflectandam
|
afflectandum
|
| Ablativ |
afflectando
|
afflectanda
|
afflectando
|
| Vokativ |
afflectande
|
afflectanda
|
afflectandum
|
Plural
| Nominativ |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectanda
|
| Genitiv |
afflectandorum
|
afflectandarum
|
afflectandorum
|
| Dativ |
afflectandis
|
afflectandis
|
afflectandis
|
| Akkusativ |
afflectandos
|
afflectandas
|
afflectanda
|
| Ablativ |
afflectandis
|
afflectandis
|
afflectandis
|
| Vokativ |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectans
|
afflectans
|
afflectans
|
| Genitiv |
afflectantis
|
afflectantis
|
afflectantis
|
| Dativ |
afflectanti
|
afflectanti
|
afflectanti
|
| Akkusativ |
afflectantem
|
afflectantem
|
afflectans
|
| Ablativ |
afflectanti afflectante
|
afflectanti afflectante
|
afflectanti afflectante
|
| Vokativ |
afflectans
|
afflectans
|
afflectans
|
Plural
| Nominativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
| Genitiv |
afflectantium afflectantum
|
afflectantium afflectantum
|
afflectantium afflectantum
|
| Dativ |
afflectantibus
|
afflectantibus
|
afflectantibus
|
| Akkusativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
| Ablativ |
afflectantibus
|
afflectantibus
|
afflectantibus
|
| Vokativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectatus
|
afflectata
|
afflectatum
|
| Genitiv |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectati
|
| Dativ |
afflectato
|
afflectatae
|
afflectato
|
| Akkusativ |
afflectatum
|
afflectatam
|
afflectatum
|
| Ablativ |
afflectato
|
afflectata
|
afflectato
|
| Vokativ |
afflectate
|
afflectata
|
afflectatum
|
Plural
| Nominativ |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectata
|
| Genitiv |
afflectatorum
|
afflectatarum
|
afflectatorum
|
| Dativ |
afflectatis
|
afflectatis
|
afflectatis
|
| Akkusativ |
afflectatos
|
afflectatas
|
afflectata
|
| Ablativ |
afflectatis
|
afflectatis
|
afflectatis
|
| Vokativ |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectaturus
|
afflectatura
|
afflectaturum
|
| Genitiv |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectaturi
|
| Dativ |
afflectaturo
|
afflectaturae
|
afflectaturo
|
| Akkusativ |
afflectaturum
|
afflectaturam
|
afflectaturum
|
| Ablativ |
afflectaturo
|
afflectatura
|
afflectaturo
|
| Vokativ |
afflectature
|
afflectatura
|
afflectaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectatura
|
| Genitiv |
afflectaturorum
|
afflectaturarum
|
afflectaturorum
|
| Dativ |
afflectaturis
|
afflectaturis
|
afflectaturis
|
| Akkusativ |
afflectaturos
|
afflectaturas
|
afflectatura
|
| Ablativ |
afflectaturis
|
afflectaturis
|
afflectaturis
|
| Vokativ |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflectatum
|
afflectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflecto
|
ich beeinflusse |
| 2. Person Singular |
afflectas
|
du beeinflusst |
| 3. Person Singular |
afflectat
|
er/sie/es beeinflusst |
| 1. Person Plural |
afflectamus
|
wir beeinflussen |
| 2. Person Plural |
afflectatis
|
ihr beeinflusst |
| 3. Person Plural |
afflectant
|
sie beeinflussen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflector
|
ich werde beeinflusst |
| 2. Person Singular |
afflectaris afflectare
|
du wirst beeinflusst |
| 3. Person Singular |
afflectatur
|
er/sie/es wird beeinflusst |
| 1. Person Plural |
afflectamur
|
wir werden beeinflusst |
| 2. Person Plural |
afflectamini
|
ihr werdet beeinflusst |
| 3. Person Plural |
afflectantur
|
sie werden beeinflusst |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectem
|
ich beeinflusse |
| 2. Person Singular |
afflectes
|
du beeinflussest |
| 3. Person Singular |
afflectet
|
er/sie/es beeinflusse |
| 1. Person Plural |
afflectemus
|
wir beeinflussen |
| 2. Person Plural |
afflectetis
|
ihr beeinflusset |
| 3. Person Plural |
afflectent
|
sie beeinflussen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflecter
|
ich werde beeinflusst |
| 2. Person Singular |
afflecteris afflectere
|
du werdest beeinflusst |
| 3. Person Singular |
afflectetur
|
er/sie/es werde beeinflusst |
| 1. Person Plural |
afflectemur
|
wir werden beeinflusst |
| 2. Person Plural |
afflectemini
|
ihr werdet beeinflusst |
| 3. Person Plural |
afflectentur
|
sie werden beeinflusst |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabam
|
ich beeinflusste |
| 2. Person Singular |
afflectabas
|
du beeinflusstest |
| 3. Person Singular |
afflectabat
|
er/sie/es beeinflusste |
| 1. Person Plural |
afflectabamus
|
wir beeinflussten |
| 2. Person Plural |
afflectabatis
|
ihr beeinflusstet |
| 3. Person Plural |
afflectabant
|
sie beeinflussten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabar
|
ich wurde beeinflusst |
| 2. Person Singular |
afflectabaris afflectabare
|
du wurdest beeinflusst |
| 3. Person Singular |
afflectabatur
|
er/sie/es wurde beeinflusst |
| 1. Person Plural |
afflectabamur
|
wir wurden beeinflusst |
| 2. Person Plural |
afflectabamini
|
ihr wurdet beeinflusst |
| 3. Person Plural |
afflectabantur
|
sie wurden beeinflusst |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectarem
|
ich beeinflusste |
| 2. Person Singular |
afflectares
|
du beeinflusstest |
| 3. Person Singular |
afflectaret
|
er/sie/es beeinflusste |
| 1. Person Plural |
afflectaremus
|
wir beeinflussten |
| 2. Person Plural |
afflectaretis
|
ihr beeinflusstet |
| 3. Person Plural |
afflectarent
|
sie beeinflussten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectarer
|
ich würde beeinflusst |
| 2. Person Singular |
afflectareris afflectarere
|
du würdest beeinflusst |
| 3. Person Singular |
afflectaretur
|
er/sie/es würde beeinflusst |
| 1. Person Plural |
afflectaremur
|
wir würden beeinflusst |
| 2. Person Plural |
afflectaremini
|
ihr würdet beeinflusst |
| 3. Person Plural |
afflectarentur
|
sie würden beeinflusst |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabo
|
ich werde beeinflussen |
| 2. Person Singular |
afflectabis
|
du wirst beeinflussen |
| 3. Person Singular |
afflectabit
|
er/sie/es wird beeinflussen |
| 1. Person Plural |
afflectabimus
|
wir werden beeinflussen |
| 2. Person Plural |
afflectabitis
|
ihr werdet beeinflussen |
| 3. Person Plural |
afflectabunt
|
sie werden beeinflussen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectabor
|
ich werde beeinflusst werden |
| 2. Person Singular |
afflectaberis afflectabere
|
du wirst beeinflusst werden |
| 3. Person Singular |
afflectabitur
|
er/sie/es wird beeinflusst werden |
| 1. Person Plural |
afflectabimur
|
wir werden beeinflusst werden |
| 2. Person Plural |
afflectabimini
|
ihr werdet beeinflusst werden |
| 3. Person Plural |
afflectabuntur
|
sie werden beeinflusst werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavi
|
ich habe beeinflusst |
| 2. Person Singular |
afflectavisti
|
du hast beeinflusst |
| 3. Person Singular |
afflectavit
|
er/sie/es hat beeinflusst |
| 1. Person Plural |
afflectavimus
|
wir haben beeinflusst |
| 2. Person Plural |
afflectavistis
|
ihr habt beeinflusst |
| 3. Person Plural |
afflectaverunt afflectavere
|
sie haben beeinflusst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus sum
|
ich bin beeinflusst worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus es
|
du bist beeinflusst worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus est
|
er/sie/es ist beeinflusst worden |
| 1. Person Plural |
afflectati sumus
|
wir sind beeinflusst worden |
| 2. Person Plural |
afflectati estis
|
ihr seid beeinflusst worden |
| 3. Person Plural |
afflectati sunt
|
sie sind beeinflusst worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectaverim
|
ich habe beeinflusst |
| 2. Person Singular |
afflectaveris
|
du habest beeinflusst |
| 3. Person Singular |
afflectaverit
|
er/sie/es habe beeinflusst |
| 1. Person Plural |
afflectaverimus
|
wir haben beeinflusst |
| 2. Person Plural |
afflectaveritis
|
ihr habet beeinflusst |
| 3. Person Plural |
afflectaverint
|
sie haben beeinflusst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus sim
|
ich sei beeinflusst worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus sis
|
du seiest beeinflusst worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus sit
|
er/sie/es sei beeinflusst worden |
| 1. Person Plural |
afflectati simus
|
wir seien beeinflusst worden |
| 2. Person Plural |
afflectati sitis
|
ihr seiet beeinflusst worden |
| 3. Person Plural |
afflectati sint
|
sie seien beeinflusst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectaveram
|
ich hatte beeinflusst |
| 2. Person Singular |
afflectaveras
|
du hattest beeinflusst |
| 3. Person Singular |
afflectaverat
|
er/sie/es hatte beeinflusst |
| 1. Person Plural |
afflectaveramus
|
wir hatten beeinflusst |
| 2. Person Plural |
afflectaveratis
|
ihr hattet beeinflusst |
| 3. Person Plural |
afflectaverant
|
sie hatten beeinflusst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus eram
|
ich war beeinflusst worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus eras
|
du warst beeinflusst worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus erat
|
er/sie/es war beeinflusst worden |
| 1. Person Plural |
afflectati eramus
|
wir waren beeinflusst worden |
| 2. Person Plural |
afflectati eratis
|
ihr wart beeinflusst worden |
| 3. Person Plural |
afflectati erant
|
sie waren beeinflusst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavissem
|
ich hätte beeinflusst |
| 2. Person Singular |
afflectavisses
|
du hättest beeinflusst |
| 3. Person Singular |
afflectavisset
|
er/sie/es hätte beeinflusst |
| 1. Person Plural |
afflectavissemus
|
wir hätten beeinflusst |
| 2. Person Plural |
afflectavissetis
|
ihr hättet beeinflusst |
| 3. Person Plural |
afflectavissent
|
sie hätten beeinflusst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus essem
|
ich wäre beeinflusst worden |
| 2. Person Singular |
afflectatus esses
|
du wärest beeinflusst worden |
| 3. Person Singular |
afflectatus esset
|
er/sie/es wäre beeinflusst worden |
| 1. Person Plural |
afflectati essemus
|
wir wären beeinflusst worden |
| 2. Person Plural |
afflectati essetis
|
ihr wäret beeinflusst worden |
| 3. Person Plural |
afflectati essent
|
sie wären beeinflusst worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectavero
|
ich werde beeinflusst haben |
| 2. Person Singular |
afflectaveris
|
du wirst beeinflusst haben |
| 3. Person Singular |
afflectaverit
|
er/sie/es wird beeinflusst haben |
| 1. Person Plural |
afflectaverimus
|
wir werden beeinflusst haben |
| 2. Person Plural |
afflectaveritis
|
ihr werdet beeinflusst haben |
| 3. Person Plural |
afflectaverint
|
sie werden beeinflusst haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflectatus ero
|
ich werde beeinflusst worden sein |
| 2. Person Singular |
afflectatus eris
|
du wirst beeinflusst worden sein |
| 3. Person Singular |
afflectatus erit
|
er/sie/es wird beeinflusst worden sein |
| 1. Person Plural |
afflectati erimus
|
wir werden beeinflusst worden sein |
| 2. Person Plural |
afflectati eritis
|
ihr werdet beeinflusst worden sein |
| 3. Person Plural |
afflectati erunt
|
sie werden beeinflusst worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflectare
|
beeinflussen |
| Vorzeitigkeit |
afflectavisse
|
beeinflusst haben |
| Nachzeitigkeit |
afflectaturum esse
|
beeinflussen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflectari afflectarier
|
beeinflusst werden |
| Vorzeitigkeit |
afflectatum esse
|
beeinflusst worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflectatum iri
|
künftig beeinflusst werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflecta
|
beeinflusse; beeinfluss! |
| 2. Person Plural |
afflectate
|
beeinflusst! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflectato
|
| 3. Person Singular |
afflectato
|
| 2. Person Plural |
afflectatote
|
| 3. Person Plural |
afflectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflectare
|
das Beeinflussen |
| Genitiv |
afflectandi
|
des Beeinflussens |
| Dativ |
afflectando
|
dem Beeinflussen |
| Akkusativ |
afflectandum
|
das Beeinflussen |
| Ablativ |
afflectando
|
durch das Beeinflussen |
| Vokativ |
afflectande
|
Beeinflussen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectandus
|
afflectanda
|
afflectandum
|
| Genitiv |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectandi
|
| Dativ |
afflectando
|
afflectandae
|
afflectando
|
| Akkusativ |
afflectandum
|
afflectandam
|
afflectandum
|
| Ablativ |
afflectando
|
afflectanda
|
afflectando
|
| Vokativ |
afflectande
|
afflectanda
|
afflectandum
|
Plural
| Nominativ |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectanda
|
| Genitiv |
afflectandorum
|
afflectandarum
|
afflectandorum
|
| Dativ |
afflectandis
|
afflectandis
|
afflectandis
|
| Akkusativ |
afflectandos
|
afflectandas
|
afflectanda
|
| Ablativ |
afflectandis
|
afflectandis
|
afflectandis
|
| Vokativ |
afflectandi
|
afflectandae
|
afflectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectans
|
afflectans
|
afflectans
|
| Genitiv |
afflectantis
|
afflectantis
|
afflectantis
|
| Dativ |
afflectanti
|
afflectanti
|
afflectanti
|
| Akkusativ |
afflectantem
|
afflectantem
|
afflectans
|
| Ablativ |
afflectanti afflectante
|
afflectanti afflectante
|
afflectanti afflectante
|
| Vokativ |
afflectans
|
afflectans
|
afflectans
|
Plural
| Nominativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
| Genitiv |
afflectantium afflectantum
|
afflectantium afflectantum
|
afflectantium afflectantum
|
| Dativ |
afflectantibus
|
afflectantibus
|
afflectantibus
|
| Akkusativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
| Ablativ |
afflectantibus
|
afflectantibus
|
afflectantibus
|
| Vokativ |
afflectantes
|
afflectantes
|
afflectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectatus
|
afflectata
|
afflectatum
|
| Genitiv |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectati
|
| Dativ |
afflectato
|
afflectatae
|
afflectato
|
| Akkusativ |
afflectatum
|
afflectatam
|
afflectatum
|
| Ablativ |
afflectato
|
afflectata
|
afflectato
|
| Vokativ |
afflectate
|
afflectata
|
afflectatum
|
Plural
| Nominativ |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectata
|
| Genitiv |
afflectatorum
|
afflectatarum
|
afflectatorum
|
| Dativ |
afflectatis
|
afflectatis
|
afflectatis
|
| Akkusativ |
afflectatos
|
afflectatas
|
afflectata
|
| Ablativ |
afflectatis
|
afflectatis
|
afflectatis
|
| Vokativ |
afflectati
|
afflectatae
|
afflectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflectaturus
|
afflectatura
|
afflectaturum
|
| Genitiv |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectaturi
|
| Dativ |
afflectaturo
|
afflectaturae
|
afflectaturo
|
| Akkusativ |
afflectaturum
|
afflectaturam
|
afflectaturum
|
| Ablativ |
afflectaturo
|
afflectatura
|
afflectaturo
|
| Vokativ |
afflectature
|
afflectatura
|
afflectaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectatura
|
| Genitiv |
afflectaturorum
|
afflectaturarum
|
afflectaturorum
|
| Dativ |
afflectaturis
|
afflectaturis
|
afflectaturis
|
| Akkusativ |
afflectaturos
|
afflectaturas
|
afflectatura
|
| Ablativ |
afflectaturis
|
afflectaturis
|
afflectaturis
|
| Vokativ |
afflectaturi
|
afflectaturae
|
afflectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflectatum
|
afflectatu
|