Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich beschädige |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du beschädigst |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es beschädigt |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir beschädigen |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr beschädigt |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie beschädigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde beschädigt |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst beschädigt |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird beschädigt |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden beschädigt |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet beschädigt |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden beschädigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich beschädige |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du beschädigest |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es beschädige |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir beschädigen |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr beschädiget |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie beschädigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde beschädigt |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest beschädigt |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde beschädigt |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden beschädigt |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet beschädigt |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden beschädigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich beschädigte |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du beschädigtest |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es beschädigte |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir beschädigten |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr beschädigtet |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie beschädigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde beschädigt |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest beschädigt |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde beschädigt |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden beschädigt |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet beschädigt |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden beschädigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich beschädigte |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du beschädigtest |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es beschädigte |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir beschädigten |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr beschädigtet |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie beschädigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde beschädigt |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest beschädigt |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde beschädigt |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden beschädigt |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet beschädigt |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden beschädigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde beschädigen |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst beschädigen |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird beschädigen |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden beschädigen |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet beschädigen |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden beschädigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde beschädigt werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst beschädigt werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird beschädigt werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden beschädigt werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet beschädigt werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden beschädigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe beschädigt |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast beschädigt |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat beschädigt |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben beschädigt |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt beschädigt |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben beschädigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin beschädigt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist beschädigt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist beschädigt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind beschädigt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid beschädigt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind beschädigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe beschädigt |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest beschädigt |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe beschädigt |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben beschädigt |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet beschädigt |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben beschädigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei beschädigt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest beschädigt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei beschädigt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien beschädigt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet beschädigt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien beschädigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte beschädigt |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest beschädigt |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte beschädigt |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten beschädigt |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet beschädigt |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten beschädigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war beschädigt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst beschädigt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war beschädigt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren beschädigt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart beschädigt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren beschädigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte beschädigt |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest beschädigt |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte beschädigt |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten beschädigt |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet beschädigt |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten beschädigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre beschädigt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest beschädigt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre beschädigt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären beschädigt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret beschädigt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären beschädigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde beschädigt haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst beschädigt haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird beschädigt haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden beschädigt haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet beschädigt haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden beschädigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde beschädigt worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst beschädigt worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird beschädigt worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden beschädigt worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet beschädigt worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden beschädigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
beschädigen |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
beschädigt haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
beschädigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
beschädigt werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
beschädigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig beschädigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
beschädige; beschädig! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
beschädigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Beschädigen |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Beschädigens |
| Dativ |
afflictando
|
dem Beschädigen |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Beschädigen |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Beschädigen |
| Vokativ |
afflictande
|
Beschädigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich betreffe |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du betriffst |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es betrifft |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir betreffen |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr betrefft |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie betreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde betroffen |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst betroffen |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird betroffen |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden betroffen |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet betroffen |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden betroffen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich betreffe |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du betreffest |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es betreffe |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir betreffen |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr betreffet |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie betreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde betroffen |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest betroffen |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde betroffen |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden betroffen |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet betroffen |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden betroffen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich betraf |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du betrafst |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es betraf |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir betrafen |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr betraft |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie betrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde betroffen |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest betroffen |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde betroffen |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden betroffen |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet betroffen |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden betroffen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich beträfe |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du beträfest |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es beträfe |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir beträfen |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr beträfet |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie beträfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde betroffen |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest betroffen |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde betroffen |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden betroffen |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet betroffen |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden betroffen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde betreffen |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst betreffen |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird betreffen |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden betreffen |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet betreffen |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden betreffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde betroffen werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst betroffen werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird betroffen werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden betroffen werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet betroffen werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden betroffen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe betroffen |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast betroffen |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat betroffen |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben betroffen |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt betroffen |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben betroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin betroffen worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist betroffen worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist betroffen worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind betroffen worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid betroffen worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind betroffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe betroffen |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest betroffen |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe betroffen |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben betroffen |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet betroffen |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben betroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei betroffen worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest betroffen worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei betroffen worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien betroffen worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet betroffen worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien betroffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte betroffen |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest betroffen |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte betroffen |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten betroffen |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet betroffen |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten betroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war betroffen worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst betroffen worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war betroffen worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren betroffen worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart betroffen worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren betroffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte betroffen |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest betroffen |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte betroffen |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten betroffen |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet betroffen |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten betroffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre betroffen worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest betroffen worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre betroffen worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären betroffen worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret betroffen worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären betroffen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde betroffen haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst betroffen haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird betroffen haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden betroffen haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet betroffen haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden betroffen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde betroffen worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst betroffen worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird betroffen worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden betroffen worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet betroffen worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden betroffen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
betreffen |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
betroffen haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
betreffen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
betroffen werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
betroffen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig betroffen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
betriff! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
betrefft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Betreffen |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Betreffens |
| Dativ |
afflictando
|
dem Betreffen |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Betreffen |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Betreffen |
| Vokativ |
afflictande
|
Betreffen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich durchrüttle |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du durchrüttelst |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir durchrütteln |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie durchrütteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden durchrüttelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich durchrüttle |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du durchrüttelst |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es durchrüttle |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir durchrütteln |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie durchrütteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden durchrüttelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich durchrüttelte |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du durchrütteltest |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es durchrüttelte |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir durchrüttelten |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr durchrütteltet |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie durchrüttelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden durchrüttelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich durchrüttelte |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du durchrütteltest |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es durchrüttelte |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir durchrüttelten |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr durchrütteltet |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie durchrüttelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden durchrüttelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde durchrütteln |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst durchrütteln |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird durchrütteln |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden durchrütteln |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet durchrütteln |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden durchrütteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde durchrüttelt werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst durchrüttelt werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird durchrüttelt werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden durchrüttelt werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet durchrüttelt werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden durchrüttelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben durchrüttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin durchrüttelt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist durchrüttelt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist durchrüttelt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind durchrüttelt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid durchrüttelt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind durchrüttelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben durchrüttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei durchrüttelt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest durchrüttelt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei durchrüttelt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien durchrüttelt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet durchrüttelt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien durchrüttelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten durchrüttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war durchrüttelt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst durchrüttelt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war durchrüttelt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren durchrüttelt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart durchrüttelt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren durchrüttelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten durchrüttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre durchrüttelt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest durchrüttelt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre durchrüttelt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären durchrüttelt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret durchrüttelt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären durchrüttelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde durchrüttelt haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst durchrüttelt haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird durchrüttelt haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden durchrüttelt haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet durchrüttelt haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden durchrüttelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde durchrüttelt worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst durchrüttelt worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird durchrüttelt worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden durchrüttelt worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet durchrüttelt worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden durchrüttelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
durchrütteln |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
durchrüttelt haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
durchrütteln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
durchrüttelt werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
durchrüttelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig durchrüttelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
durchrüttle! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
durchrüttelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Durchrütteln |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Durchrüttelnes |
| Dativ |
afflictando
|
dem Durchrütteln |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Durchrütteln |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Durchrütteln |
| Vokativ |
afflictande
|
Durchrütteln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich suche heim |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du suchst heim |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es sucht heim |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir suchen heim |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr sucht heim |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie suchen heim |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde heimgesucht |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst heimgesucht |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird heimgesucht |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden heimgesucht |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet heimgesucht |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden heimgesucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich suche heim |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du suchest heim |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es suche heim |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir suchen heim |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr suchet heim |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie suchen heim |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde heimgesucht |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest heimgesucht |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde heimgesucht |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden heimgesucht |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet heimgesucht |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden heimgesucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich suchte heim |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du suchtest heim |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es suchte heim |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir suchten heim |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr suchtet heim |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie suchten heim |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde heimgesucht |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest heimgesucht |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde heimgesucht |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden heimgesucht |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet heimgesucht |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden heimgesucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich suchte heim |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du suchtest heim |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es suchte heim |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir suchten heim |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr suchtet heim |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie suchten heim |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde heimgesucht |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest heimgesucht |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde heimgesucht |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden heimgesucht |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet heimgesucht |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden heimgesucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde heimsuchen |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst heimsuchen |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird heimsuchen |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden heimsuchen |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet heimsuchen |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden heimsuchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde heimgesucht werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst heimgesucht werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird heimgesucht werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden heimgesucht werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet heimgesucht werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden heimgesucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe heimgesucht |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast heimgesucht |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat heimgesucht |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben heimgesucht |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt heimgesucht |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben heimgesucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin heimgesucht worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist heimgesucht worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist heimgesucht worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind heimgesucht worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid heimgesucht worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind heimgesucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe heimgesucht |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest heimgesucht |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe heimgesucht |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben heimgesucht |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet heimgesucht |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben heimgesucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei heimgesucht worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest heimgesucht worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei heimgesucht worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien heimgesucht worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet heimgesucht worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien heimgesucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte heimgesucht |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest heimgesucht |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte heimgesucht |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten heimgesucht |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet heimgesucht |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten heimgesucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war heimgesucht worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst heimgesucht worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war heimgesucht worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren heimgesucht worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart heimgesucht worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren heimgesucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte heimgesucht |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest heimgesucht |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte heimgesucht |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten heimgesucht |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet heimgesucht |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten heimgesucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre heimgesucht worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest heimgesucht worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre heimgesucht worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären heimgesucht worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret heimgesucht worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären heimgesucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde heimgesucht haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst heimgesucht haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird heimgesucht haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden heimgesucht haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet heimgesucht haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden heimgesucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde heimgesucht worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst heimgesucht worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird heimgesucht worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden heimgesucht worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet heimgesucht worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden heimgesucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
heimsuchen |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
heimgesucht haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
heimsuchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
heimgesucht werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
heimgesucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig heimgesucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
suche heim; such heim! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
sucht heim! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Heimsuchen |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Heimsuchens |
| Dativ |
afflictando
|
dem Heimsuchen |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Heimsuchen |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Heimsuchen |
| Vokativ |
afflictande
|
Heimsuchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
|
| 2. Person Singular |
afflictas
|
|
| 3. Person Singular |
afflictat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictes
|
|
| 3. Person Singular |
afflictet
|
|
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
|
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictares
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
|
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
|
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
|
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
|
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
|
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
|
| Genitiv |
afflictandi
|
|
| Dativ |
afflictando
|
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
|
| Ablativ |
afflictando
|
|
| Vokativ |
afflictande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich nehme mit |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du nimmst mit |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es nimmt mit |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir nehmen mit |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr nehmt mit |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie nehmen mit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde mitgenommen |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst mitgenommen |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird mitgenommen |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden mitgenommen |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet mitgenommen |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden mitgenommen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich nehme mit |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du nehmest mit |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es nehme mit |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir nehmen mit |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr nehmet mit |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie nehmen mit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde mitgenommen |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest mitgenommen |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde mitgenommen |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden mitgenommen |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet mitgenommen |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden mitgenommen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich nahm mit |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du nahmst mit |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es nahm mit |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir nahmen mit |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr nahmt mit |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie nahmen mit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde mitgenommen |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest mitgenommen |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde mitgenommen |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden mitgenommen |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet mitgenommen |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden mitgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich nähme mit |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du nähmest mit |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es nähme mit |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir nähmen mit |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr nähmet mit |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie nähmen mit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde mitgenommen |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest mitgenommen |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde mitgenommen |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden mitgenommen |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet mitgenommen |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden mitgenommen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde mitnehmen |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst mitnehmen |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird mitnehmen |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden mitnehmen |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet mitnehmen |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden mitnehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde mitgenommen werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst mitgenommen werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird mitgenommen werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden mitgenommen werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet mitgenommen werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden mitgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe mitgenommen |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast mitgenommen |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat mitgenommen |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben mitgenommen |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt mitgenommen |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben mitgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin mitgenommen worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist mitgenommen worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist mitgenommen worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind mitgenommen worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid mitgenommen worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind mitgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe mitgenommen |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest mitgenommen |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe mitgenommen |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben mitgenommen |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet mitgenommen |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben mitgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei mitgenommen worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest mitgenommen worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei mitgenommen worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien mitgenommen worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet mitgenommen worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien mitgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte mitgenommen |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest mitgenommen |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte mitgenommen |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten mitgenommen |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet mitgenommen |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten mitgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war mitgenommen worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst mitgenommen worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war mitgenommen worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren mitgenommen worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart mitgenommen worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren mitgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte mitgenommen |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest mitgenommen |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte mitgenommen |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten mitgenommen |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet mitgenommen |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten mitgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre mitgenommen worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest mitgenommen worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre mitgenommen worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären mitgenommen worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret mitgenommen worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären mitgenommen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde mitgenommen haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst mitgenommen haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird mitgenommen haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden mitgenommen haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet mitgenommen haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden mitgenommen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde mitgenommen worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst mitgenommen worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird mitgenommen worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden mitgenommen worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet mitgenommen worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden mitgenommen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
mitnehmen |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
mitgenommen haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
mitnehmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
mitgenommen werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
mitgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig mitgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
nimm mit! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
nehmt mit! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Mitnehmen |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Mitnehmens |
| Dativ |
afflictando
|
dem Mitnehmen |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Mitnehmen |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Mitnehmen |
| Vokativ |
afflictande
|
Mitnehmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich plage |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du plagst |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es plagt |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir plagen |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr plagt |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie plagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde geplagt |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst geplagt |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird geplagt |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden geplagt |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet geplagt |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden geplagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich plage |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du plagest |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es plage |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir plagen |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr plaget |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie plagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde geplagt |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest geplagt |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde geplagt |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden geplagt |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet geplagt |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden geplagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich plagte |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du plagtest |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es plagte |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir plagten |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr plagtet |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie plagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde geplagt |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest geplagt |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde geplagt |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden geplagt |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet geplagt |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden geplagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich plagte |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du plagtest |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es plagte |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir plagten |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr plagtet |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie plagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde geplagt |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest geplagt |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde geplagt |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden geplagt |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet geplagt |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden geplagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde plagen |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst plagen |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird plagen |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden plagen |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet plagen |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden plagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde geplagt werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst geplagt werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird geplagt werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden geplagt werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet geplagt werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden geplagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe geplagt |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast geplagt |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat geplagt |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben geplagt |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt geplagt |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin geplagt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist geplagt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist geplagt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind geplagt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid geplagt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind geplagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe geplagt |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest geplagt |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe geplagt |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben geplagt |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet geplagt |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei geplagt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest geplagt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei geplagt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien geplagt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet geplagt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien geplagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte geplagt |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest geplagt |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte geplagt |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten geplagt |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet geplagt |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war geplagt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst geplagt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war geplagt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren geplagt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart geplagt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren geplagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte geplagt |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest geplagt |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte geplagt |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten geplagt |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet geplagt |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre geplagt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest geplagt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre geplagt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären geplagt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret geplagt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären geplagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde geplagt haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst geplagt haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird geplagt haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden geplagt haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet geplagt haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden geplagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde geplagt worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst geplagt worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird geplagt worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden geplagt worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet geplagt worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden geplagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
plagen |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
geplagt haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
plagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
geplagt werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
geplagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig geplagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
plage; plag! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
plagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Plagen |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Plagens |
| Dativ |
afflictando
|
dem Plagen |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Plagen |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Plagen |
| Vokativ |
afflictande
|
Plagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich quäle |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du quälst |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es quält |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir quälen |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr quält |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde gequält |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst gequält |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird gequält |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden gequält |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet gequält |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden gequält |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich quäle |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du quälest |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es quäle |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir quälen |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr quälet |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde gequält |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest gequält |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde gequält |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden gequält |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet gequält |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden gequält |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich quälte |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du quältest |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es quälte |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir quälten |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr quältet |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie quälten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde gequält |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest gequält |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde gequält |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden gequält |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet gequält |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden gequält |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich quälte |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du quältest |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es quälte |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir quälten |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr quältet |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie quälten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde gequält |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest gequält |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde gequält |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden gequält |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet gequält |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden gequält |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde quälen |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst quälen |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird quälen |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden quälen |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet quälen |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde gequält werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst gequält werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird gequält werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden gequält werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet gequält werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden gequält werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe gequält |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast gequält |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat gequält |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben gequält |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt gequält |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin gequält worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist gequält worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist gequält worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind gequält worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid gequält worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind gequält worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe gequält |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest gequält |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe gequält |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben gequält |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet gequält |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei gequält worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest gequält worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei gequält worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien gequält worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet gequält worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien gequält worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte gequält |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest gequält |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte gequält |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten gequält |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet gequält |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war gequält worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst gequält worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war gequält worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren gequält worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart gequält worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren gequält worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte gequält |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest gequält |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte gequält |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten gequält |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet gequält |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre gequält worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest gequält worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre gequält worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären gequält worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret gequält worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären gequält worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde gequält haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst gequält haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird gequält haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden gequält haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet gequält haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden gequält haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde gequält worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst gequält worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird gequält worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden gequält worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet gequält worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden gequält worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
quälen |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
gequält haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
quälen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
gequält werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
gequält worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig gequält werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
quäle; quäl! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
quält! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Quälen |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Quälens |
| Dativ |
afflictando
|
dem Quälen |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Quälen |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Quälen |
| Vokativ |
afflictande
|
Quälen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
|
| 2. Person Singular |
afflictas
|
|
| 3. Person Singular |
afflictat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictes
|
|
| 3. Person Singular |
afflictet
|
|
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
|
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictares
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
|
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
|
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
|
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
|
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
|
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
|
| Genitiv |
afflictandi
|
|
| Dativ |
afflictando
|
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
|
| Ablativ |
afflictando
|
|
| Vokativ |
afflictande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
|
| 2. Person Singular |
afflictas
|
|
| 3. Person Singular |
afflictat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictes
|
|
| 3. Person Singular |
afflictet
|
|
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
|
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictares
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
|
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
|
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
|
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
|
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
|
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
|
| Genitiv |
afflictandi
|
|
| Dativ |
afflictando
|
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
|
| Ablativ |
afflictando
|
|
| Vokativ |
afflictande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich unterdrücke |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du unterdrückst |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es unterdrückt |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir unterdrücken |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr unterdrückt |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie unterdrücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde unterdrückt |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst unterdrückt |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird unterdrückt |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden unterdrückt |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden unterdrückt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich unterdrücke |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du unterdrückest |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es unterdrücke |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir unterdrücken |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr unterdrücket |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie unterdrücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde unterdrückt |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde unterdrückt |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden unterdrückt |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden unterdrückt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich unterdrückte |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du unterdrücktest |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es unterdrückte |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir unterdrückten |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr unterdrücktet |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie unterdrückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde unterdrückt |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde unterdrückt |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden unterdrückt |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden unterdrückt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich unterdrückte |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du unterdrücktest |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es unterdrückte |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir unterdrückten |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr unterdrücktet |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie unterdrückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde unterdrückt |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde unterdrückt |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden unterdrückt |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden unterdrückt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde unterdrücken |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst unterdrücken |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird unterdrücken |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden unterdrücken |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet unterdrücken |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden unterdrücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde unterdrückt werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst unterdrückt werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird unterdrückt werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden unterdrückt werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet unterdrückt werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden unterdrückt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe unterdrückt |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast unterdrückt |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat unterdrückt |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben unterdrückt |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt unterdrückt |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben unterdrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin unterdrückt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist unterdrückt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist unterdrückt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind unterdrückt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid unterdrückt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind unterdrückt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe unterdrückt |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe unterdrückt |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben unterdrückt |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben unterdrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei unterdrückt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest unterdrückt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei unterdrückt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien unterdrückt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet unterdrückt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien unterdrückt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte unterdrückt |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte unterdrückt |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten unterdrückt |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten unterdrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war unterdrückt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst unterdrückt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war unterdrückt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren unterdrückt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart unterdrückt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren unterdrückt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte unterdrückt |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte unterdrückt |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten unterdrückt |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten unterdrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre unterdrückt worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest unterdrückt worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre unterdrückt worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären unterdrückt worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret unterdrückt worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären unterdrückt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde unterdrückt haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst unterdrückt haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird unterdrückt haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden unterdrückt haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet unterdrückt haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden unterdrückt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde unterdrückt worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst unterdrückt worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird unterdrückt worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden unterdrückt worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet unterdrückt worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden unterdrückt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
unterdrücken |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
unterdrückt haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
unterdrücken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
unterdrückt werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
unterdrückt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig unterdrückt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
unterdrücke; unterdrück! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
unterdrückt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Unterdrücken |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Unterdrückens |
| Dativ |
afflictando
|
dem Unterdrücken |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Unterdrücken |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Unterdrücken |
| Vokativ |
afflictande
|
Unterdrücken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
|
| 2. Person Singular |
afflictas
|
|
| 3. Person Singular |
afflictat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictes
|
|
| 3. Person Singular |
afflictet
|
|
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
|
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictares
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
|
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
|
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
|
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
|
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
|
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
|
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
|
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
|
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
|
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
|
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
|
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
|
| Genitiv |
afflictandi
|
|
| Dativ |
afflictando
|
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
|
| Ablativ |
afflictando
|
|
| Vokativ |
afflictande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich zerschmettere |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du zerschmetterst |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es zerschmettert |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir zerschmettern |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie zerschmettern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde zerschmettert |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst zerschmettert |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird zerschmettert |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden zerschmettert |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden zerschmettert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich zerschmettere |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du zerschmetterst |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es zerschmettere |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir zerschmettern |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie zerschmettern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde zerschmettert |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde zerschmettert |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden zerschmettert |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden zerschmettert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich zerschmetterte |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du zerschmettertest |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es zerschmetterte |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir zerschmetterten |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr zerschmettertet |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie zerschmetterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde zerschmettert |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde zerschmettert |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden zerschmettert |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden zerschmettert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich zerschmetterte |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du zerschmettertest |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es zerschmetterte |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir zerschmetterten |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr zerschmettertet |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie zerschmetterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde zerschmettert |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde zerschmettert |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden zerschmettert |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden zerschmettert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde zerschmettern |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst zerschmettern |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird zerschmettern |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden zerschmettern |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet zerschmettern |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden zerschmettern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde zerschmettert werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst zerschmettert werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird zerschmettert werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden zerschmettert werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet zerschmettert werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden zerschmettert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe zerschmettert |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast zerschmettert |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat zerschmettert |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben zerschmettert |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben zerschmettert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin zerschmettert worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist zerschmettert worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist zerschmettert worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind zerschmettert worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid zerschmettert worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind zerschmettert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe zerschmettert |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe zerschmettert |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben zerschmettert |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben zerschmettert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei zerschmettert worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest zerschmettert worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei zerschmettert worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien zerschmettert worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet zerschmettert worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien zerschmettert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte zerschmettert |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte zerschmettert |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten zerschmettert |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten zerschmettert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war zerschmettert worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst zerschmettert worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war zerschmettert worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren zerschmettert worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart zerschmettert worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren zerschmettert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte zerschmettert |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte zerschmettert |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten zerschmettert |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten zerschmettert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre zerschmettert worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest zerschmettert worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre zerschmettert worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären zerschmettert worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret zerschmettert worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären zerschmettert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde zerschmettert haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst zerschmettert haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird zerschmettert haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden zerschmettert haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet zerschmettert haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden zerschmettert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde zerschmettert worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst zerschmettert worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird zerschmettert worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden zerschmettert worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet zerschmettert worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden zerschmettert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
zerschmettern |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
zerschmettert haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
zerschmettern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
zerschmettert werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
zerschmettert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig zerschmettert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
zerschmettere! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
zerschmettert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Zerschmettern |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Zerschmetternes |
| Dativ |
afflictando
|
dem Zerschmettern |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Zerschmettern |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Zerschmettern |
| Vokativ |
afflictande
|
Zerschmettern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicto
|
ich zertrümmere |
| 2. Person Singular |
afflictas
|
du zertrümmerst |
| 3. Person Singular |
afflictat
|
er/sie/es zertrümmert |
| 1. Person Plural |
afflictamus
|
wir zertrümmern |
| 2. Person Plural |
afflictatis
|
ihr zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictant
|
sie zertrümmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictor
|
ich werde zertrümmert |
| 2. Person Singular |
afflictaris afflictare
|
du wirst zertrümmert |
| 3. Person Singular |
afflictatur
|
er/sie/es wird zertrümmert |
| 1. Person Plural |
afflictamur
|
wir werden zertrümmert |
| 2. Person Plural |
afflictamini
|
ihr werdet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictantur
|
sie werden zertrümmert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictem
|
ich zertrümmere |
| 2. Person Singular |
afflictes
|
du zertrümmerst |
| 3. Person Singular |
afflictet
|
er/sie/es zertrümmere |
| 1. Person Plural |
afflictemus
|
wir zertrümmern |
| 2. Person Plural |
afflictetis
|
ihr zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictent
|
sie zertrümmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflicter
|
ich werde zertrümmert |
| 2. Person Singular |
afflicteris afflictere
|
du werdest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
afflictetur
|
er/sie/es werde zertrümmert |
| 1. Person Plural |
afflictemur
|
wir werden zertrümmert |
| 2. Person Plural |
afflictemini
|
ihr werdet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictentur
|
sie werden zertrümmert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabam
|
ich zertrümmerte |
| 2. Person Singular |
afflictabas
|
du zertrümmertest |
| 3. Person Singular |
afflictabat
|
er/sie/es zertrümmerte |
| 1. Person Plural |
afflictabamus
|
wir zertrümmerten |
| 2. Person Plural |
afflictabatis
|
ihr zertrümmertet |
| 3. Person Plural |
afflictabant
|
sie zertrümmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabar
|
ich wurde zertrümmert |
| 2. Person Singular |
afflictabaris afflictabare
|
du wurdest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
afflictabatur
|
er/sie/es wurde zertrümmert |
| 1. Person Plural |
afflictabamur
|
wir wurden zertrümmert |
| 2. Person Plural |
afflictabamini
|
ihr wurdet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictabantur
|
sie wurden zertrümmert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarem
|
ich zertrümmerte |
| 2. Person Singular |
afflictares
|
du zertrümmertest |
| 3. Person Singular |
afflictaret
|
er/sie/es zertrümmerte |
| 1. Person Plural |
afflictaremus
|
wir zertrümmerten |
| 2. Person Plural |
afflictaretis
|
ihr zertrümmertet |
| 3. Person Plural |
afflictarent
|
sie zertrümmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictarer
|
ich würde zertrümmert |
| 2. Person Singular |
afflictareris afflictarere
|
du würdest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
afflictaretur
|
er/sie/es würde zertrümmert |
| 1. Person Plural |
afflictaremur
|
wir würden zertrümmert |
| 2. Person Plural |
afflictaremini
|
ihr würdet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictarentur
|
sie würden zertrümmert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabo
|
ich werde zertrümmern |
| 2. Person Singular |
afflictabis
|
du wirst zertrümmern |
| 3. Person Singular |
afflictabit
|
er/sie/es wird zertrümmern |
| 1. Person Plural |
afflictabimus
|
wir werden zertrümmern |
| 2. Person Plural |
afflictabitis
|
ihr werdet zertrümmern |
| 3. Person Plural |
afflictabunt
|
sie werden zertrümmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictabor
|
ich werde zertrümmert werden |
| 2. Person Singular |
afflictaberis afflictabere
|
du wirst zertrümmert werden |
| 3. Person Singular |
afflictabitur
|
er/sie/es wird zertrümmert werden |
| 1. Person Plural |
afflictabimur
|
wir werden zertrümmert werden |
| 2. Person Plural |
afflictabimini
|
ihr werdet zertrümmert werden |
| 3. Person Plural |
afflictabuntur
|
sie werden zertrümmert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavi
|
ich habe zertrümmert |
| 2. Person Singular |
afflictavisti
|
du hast zertrümmert |
| 3. Person Singular |
afflictavit
|
er/sie/es hat zertrümmert |
| 1. Person Plural |
afflictavimus
|
wir haben zertrümmert |
| 2. Person Plural |
afflictavistis
|
ihr habt zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictaverunt afflictavere
|
sie haben zertrümmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sum
|
ich bin zertrümmert worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus es
|
du bist zertrümmert worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus est
|
er/sie/es ist zertrümmert worden |
| 1. Person Plural |
afflictati sumus
|
wir sind zertrümmert worden |
| 2. Person Plural |
afflictati estis
|
ihr seid zertrümmert worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sunt
|
sie sind zertrümmert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaverim
|
ich habe zertrümmert |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du habest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es habe zertrümmert |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir haben zertrümmert |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr habet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie haben zertrümmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus sim
|
ich sei zertrümmert worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus sis
|
du seiest zertrümmert worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus sit
|
er/sie/es sei zertrümmert worden |
| 1. Person Plural |
afflictati simus
|
wir seien zertrümmert worden |
| 2. Person Plural |
afflictati sitis
|
ihr seiet zertrümmert worden |
| 3. Person Plural |
afflictati sint
|
sie seien zertrümmert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictaveram
|
ich hatte zertrümmert |
| 2. Person Singular |
afflictaveras
|
du hattest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
afflictaverat
|
er/sie/es hatte zertrümmert |
| 1. Person Plural |
afflictaveramus
|
wir hatten zertrümmert |
| 2. Person Plural |
afflictaveratis
|
ihr hattet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictaverant
|
sie hatten zertrümmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus eram
|
ich war zertrümmert worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus eras
|
du warst zertrümmert worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus erat
|
er/sie/es war zertrümmert worden |
| 1. Person Plural |
afflictati eramus
|
wir waren zertrümmert worden |
| 2. Person Plural |
afflictati eratis
|
ihr wart zertrümmert worden |
| 3. Person Plural |
afflictati erant
|
sie waren zertrümmert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavissem
|
ich hätte zertrümmert |
| 2. Person Singular |
afflictavisses
|
du hättest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
afflictavisset
|
er/sie/es hätte zertrümmert |
| 1. Person Plural |
afflictavissemus
|
wir hätten zertrümmert |
| 2. Person Plural |
afflictavissetis
|
ihr hättet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
afflictavissent
|
sie hätten zertrümmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus essem
|
ich wäre zertrümmert worden |
| 2. Person Singular |
afflictatus esses
|
du wärest zertrümmert worden |
| 3. Person Singular |
afflictatus esset
|
er/sie/es wäre zertrümmert worden |
| 1. Person Plural |
afflictati essemus
|
wir wären zertrümmert worden |
| 2. Person Plural |
afflictati essetis
|
ihr wäret zertrümmert worden |
| 3. Person Plural |
afflictati essent
|
sie wären zertrümmert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictavero
|
ich werde zertrümmert haben |
| 2. Person Singular |
afflictaveris
|
du wirst zertrümmert haben |
| 3. Person Singular |
afflictaverit
|
er/sie/es wird zertrümmert haben |
| 1. Person Plural |
afflictaverimus
|
wir werden zertrümmert haben |
| 2. Person Plural |
afflictaveritis
|
ihr werdet zertrümmert haben |
| 3. Person Plural |
afflictaverint
|
sie werden zertrümmert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
afflictatus ero
|
ich werde zertrümmert worden sein |
| 2. Person Singular |
afflictatus eris
|
du wirst zertrümmert worden sein |
| 3. Person Singular |
afflictatus erit
|
er/sie/es wird zertrümmert worden sein |
| 1. Person Plural |
afflictati erimus
|
wir werden zertrümmert worden sein |
| 2. Person Plural |
afflictati eritis
|
ihr werdet zertrümmert worden sein |
| 3. Person Plural |
afflictati erunt
|
sie werden zertrümmert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictare
|
zertrümmern |
| Vorzeitigkeit |
afflictavisse
|
zertrümmert haben |
| Nachzeitigkeit |
afflictaturum esse
|
zertrümmern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
afflictari afflictarier
|
zertrümmert werden |
| Vorzeitigkeit |
afflictatum esse
|
zertrümmert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
afflictatum iri
|
künftig zertrümmert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
afflicta
|
zertrümmere! |
| 2. Person Plural |
afflictate
|
zertrümmert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
afflictato
|
| 3. Person Singular |
afflictato
|
| 2. Person Plural |
afflictatote
|
| 3. Person Plural |
afflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
afflictare
|
das Zertrümmern |
| Genitiv |
afflictandi
|
des Zertrümmernes |
| Dativ |
afflictando
|
dem Zertrümmern |
| Akkusativ |
afflictandum
|
das Zertrümmern |
| Ablativ |
afflictando
|
durch das Zertrümmern |
| Vokativ |
afflictande
|
Zertrümmern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictandus
|
afflictanda
|
afflictandum
|
| Genitiv |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictandi
|
| Dativ |
afflictando
|
afflictandae
|
afflictando
|
| Akkusativ |
afflictandum
|
afflictandam
|
afflictandum
|
| Ablativ |
afflictando
|
afflictanda
|
afflictando
|
| Vokativ |
afflictande
|
afflictanda
|
afflictandum
|
Plural
| Nominativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
| Genitiv |
afflictandorum
|
afflictandarum
|
afflictandorum
|
| Dativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Akkusativ |
afflictandos
|
afflictandas
|
afflictanda
|
| Ablativ |
afflictandis
|
afflictandis
|
afflictandis
|
| Vokativ |
afflictandi
|
afflictandae
|
afflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
| Genitiv |
afflictantis
|
afflictantis
|
afflictantis
|
| Dativ |
afflictanti
|
afflictanti
|
afflictanti
|
| Akkusativ |
afflictantem
|
afflictantem
|
afflictans
|
| Ablativ |
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
afflictanti afflictante
|
| Vokativ |
afflictans
|
afflictans
|
afflictans
|
Plural
| Nominativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Genitiv |
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
afflictantium afflictantum
|
| Dativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Akkusativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
| Ablativ |
afflictantibus
|
afflictantibus
|
afflictantibus
|
| Vokativ |
afflictantes
|
afflictantes
|
afflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictatus
|
afflictata
|
afflictatum
|
| Genitiv |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictati
|
| Dativ |
afflictato
|
afflictatae
|
afflictato
|
| Akkusativ |
afflictatum
|
afflictatam
|
afflictatum
|
| Ablativ |
afflictato
|
afflictata
|
afflictato
|
| Vokativ |
afflictate
|
afflictata
|
afflictatum
|
Plural
| Nominativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
| Genitiv |
afflictatorum
|
afflictatarum
|
afflictatorum
|
| Dativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Akkusativ |
afflictatos
|
afflictatas
|
afflictata
|
| Ablativ |
afflictatis
|
afflictatis
|
afflictatis
|
| Vokativ |
afflictati
|
afflictatae
|
afflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
afflictaturus
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
| Genitiv |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictaturi
|
| Dativ |
afflictaturo
|
afflictaturae
|
afflictaturo
|
| Akkusativ |
afflictaturum
|
afflictaturam
|
afflictaturum
|
| Ablativ |
afflictaturo
|
afflictatura
|
afflictaturo
|
| Vokativ |
afflictature
|
afflictatura
|
afflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
| Genitiv |
afflictaturorum
|
afflictaturarum
|
afflictaturorum
|
| Dativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Akkusativ |
afflictaturos
|
afflictaturas
|
afflictatura
|
| Ablativ |
afflictaturis
|
afflictaturis
|
afflictaturis
|
| Vokativ |
afflictaturi
|
afflictaturae
|
afflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
afflictatum
|
afflictatu
|