beschädigen
betreffen
durchrütteln
heimsuchen
hin- od. anschlagen
mitnehmen
plagen
quälen
übel zurichten
übelzurichten
unterdrücken
wiederholt schlagen
zerschmettern
zertrümmern
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich beschädige
2. Person Singular
afflictas
du beschädigst
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es beschädigt
1. Person Plural
afflictamus
wir beschädigen
2. Person Plural
afflictatis
ihr beschädigt
3. Person Plural
afflictant
sie beschädigen
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde beschädigt
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst beschädigt
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird beschädigt
1. Person Plural
afflictamur
wir werden beschädigt
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet beschädigt
3. Person Plural
afflictantur
sie werden beschädigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich beschädige
2. Person Singular
afflictes
du beschädigest
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es beschädige
1. Person Plural
afflictemus
wir beschädigen
2. Person Plural
afflictetis
ihr beschädiget
3. Person Plural
afflictent
sie beschädigen
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde beschädigt
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest beschädigt
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde beschädigt
1. Person Plural
afflictemur
wir werden beschädigt
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet beschädigt
3. Person Plural
afflictentur
sie werden beschädigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich beschädigte
2. Person Singular
afflictabas
du beschädigtest
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es beschädigte
1. Person Plural
afflictabamus
wir beschädigten
2. Person Plural
afflictabatis
ihr beschädigtet
3. Person Plural
afflictabant
sie beschädigten
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde beschädigt
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest beschädigt
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde beschädigt
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden beschädigt
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet beschädigt
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden beschädigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich beschädigte
2. Person Singular
afflictares
du beschädigtest
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es beschädigte
1. Person Plural
afflictaremus
wir beschädigten
2. Person Plural
afflictaretis
ihr beschädigtet
3. Person Plural
afflictarent
sie beschädigten
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde beschädigt
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest beschädigt
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde beschädigt
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden beschädigt
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet beschädigt
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden beschädigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde beschädigen
2. Person Singular
afflictabis
du wirst beschädigen
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird beschädigen
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden beschädigen
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet beschädigen
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden beschädigen
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde beschädigt werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst beschädigt werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird beschädigt werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden beschädigt werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet beschädigt werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden beschädigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe beschädigt
2. Person Singular
afflictavisti
du hast beschädigt
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat beschädigt
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben beschädigt
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt beschädigt
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben beschädigt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin beschädigt worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist beschädigt worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist beschädigt worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind beschädigt worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid beschädigt worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind beschädigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe beschädigt
2. Person Singular
afflictaveris
du habest beschädigt
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe beschädigt
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben beschädigt
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet beschädigt
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben beschädigt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei beschädigt worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest beschädigt worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei beschädigt worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien beschädigt worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet beschädigt worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien beschädigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte beschädigt
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest beschädigt
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte beschädigt
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten beschädigt
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet beschädigt
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten beschädigt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war beschädigt worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst beschädigt worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war beschädigt worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren beschädigt worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart beschädigt worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren beschädigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte beschädigt
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest beschädigt
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte beschädigt
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten beschädigt
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet beschädigt
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten beschädigt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre beschädigt worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest beschädigt worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre beschädigt worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären beschädigt worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret beschädigt worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären beschädigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde beschädigt haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst beschädigt haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird beschädigt haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden beschädigt haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet beschädigt haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden beschädigt haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde beschädigt worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst beschädigt worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird beschädigt worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden beschädigt worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet beschädigt worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden beschädigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
beschädigen
Vorzeitigkeit
afflictavisse
beschädigt haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
beschädigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
beschädigt werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
beschädigt worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig beschädigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
beschädige; beschädig!
2. Person Plural
afflictate
beschädigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Beschädigen
Genitiv
afflictandi
des Beschädigens
Dativ
afflictando
dem Beschädigen
Akkusativ
afflictandum
das Beschädigen
Ablativ
afflictando
durch das Beschädigen
Vokativ
afflictande
Beschädigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich betreffe
2. Person Singular
afflictas
du betriffst
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es betrifft
1. Person Plural
afflictamus
wir betreffen
2. Person Plural
afflictatis
ihr betrefft
3. Person Plural
afflictant
sie betreffen
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde betroffen
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst betroffen
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird betroffen
1. Person Plural
afflictamur
wir werden betroffen
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet betroffen
3. Person Plural
afflictantur
sie werden betroffen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich betreffe
2. Person Singular
afflictes
du betreffest
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es betreffe
1. Person Plural
afflictemus
wir betreffen
2. Person Plural
afflictetis
ihr betreffet
3. Person Plural
afflictent
sie betreffen
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde betroffen
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest betroffen
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde betroffen
1. Person Plural
afflictemur
wir werden betroffen
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet betroffen
3. Person Plural
afflictentur
sie werden betroffen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich betraf
2. Person Singular
afflictabas
du betrafst
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es betraf
1. Person Plural
afflictabamus
wir betrafen
2. Person Plural
afflictabatis
ihr betraft
3. Person Plural
afflictabant
sie betrafen
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde betroffen
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest betroffen
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde betroffen
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden betroffen
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet betroffen
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden betroffen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich beträfe
2. Person Singular
afflictares
du beträfest
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es beträfe
1. Person Plural
afflictaremus
wir beträfen
2. Person Plural
afflictaretis
ihr beträfet
3. Person Plural
afflictarent
sie beträfen
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde betroffen
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest betroffen
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde betroffen
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden betroffen
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet betroffen
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden betroffen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde betreffen
2. Person Singular
afflictabis
du wirst betreffen
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird betreffen
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden betreffen
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet betreffen
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden betreffen
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde betroffen werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst betroffen werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird betroffen werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden betroffen werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet betroffen werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden betroffen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe betroffen
2. Person Singular
afflictavisti
du hast betroffen
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat betroffen
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben betroffen
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt betroffen
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben betroffen
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin betroffen worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist betroffen worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist betroffen worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind betroffen worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid betroffen worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind betroffen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe betroffen
2. Person Singular
afflictaveris
du habest betroffen
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe betroffen
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben betroffen
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet betroffen
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben betroffen
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei betroffen worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest betroffen worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei betroffen worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien betroffen worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet betroffen worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien betroffen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte betroffen
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest betroffen
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte betroffen
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten betroffen
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet betroffen
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten betroffen
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war betroffen worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst betroffen worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war betroffen worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren betroffen worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart betroffen worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren betroffen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte betroffen
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest betroffen
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte betroffen
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten betroffen
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet betroffen
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten betroffen
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre betroffen worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest betroffen worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre betroffen worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären betroffen worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret betroffen worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären betroffen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde betroffen haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst betroffen haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird betroffen haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden betroffen haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet betroffen haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden betroffen haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde betroffen worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst betroffen worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird betroffen worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden betroffen worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet betroffen worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden betroffen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
betreffen
Vorzeitigkeit
afflictavisse
betroffen haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
betreffen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
betroffen werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
betroffen worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig betroffen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
betriff!
2. Person Plural
afflictate
betrefft!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Betreffen
Genitiv
afflictandi
des Betreffens
Dativ
afflictando
dem Betreffen
Akkusativ
afflictandum
das Betreffen
Ablativ
afflictando
durch das Betreffen
Vokativ
afflictande
Betreffen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich durchrüttle
2. Person Singular
afflictas
du durchrüttelst
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es durchrüttelt
1. Person Plural
afflictamus
wir durchrütteln
2. Person Plural
afflictatis
ihr durchrüttelt
3. Person Plural
afflictant
sie durchrütteln
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde durchrüttelt
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst durchrüttelt
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird durchrüttelt
1. Person Plural
afflictamur
wir werden durchrüttelt
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet durchrüttelt
3. Person Plural
afflictantur
sie werden durchrüttelt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich durchrüttle
2. Person Singular
afflictes
du durchrüttelst
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es durchrüttle
1. Person Plural
afflictemus
wir durchrütteln
2. Person Plural
afflictetis
ihr durchrüttelt
3. Person Plural
afflictent
sie durchrütteln
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde durchrüttelt
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest durchrüttelt
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde durchrüttelt
1. Person Plural
afflictemur
wir werden durchrüttelt
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet durchrüttelt
3. Person Plural
afflictentur
sie werden durchrüttelt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich durchrüttelte
2. Person Singular
afflictabas
du durchrütteltest
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es durchrüttelte
1. Person Plural
afflictabamus
wir durchrüttelten
2. Person Plural
afflictabatis
ihr durchrütteltet
3. Person Plural
afflictabant
sie durchrüttelten
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde durchrüttelt
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest durchrüttelt
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde durchrüttelt
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden durchrüttelt
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet durchrüttelt
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden durchrüttelt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich durchrüttelte
2. Person Singular
afflictares
du durchrütteltest
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es durchrüttelte
1. Person Plural
afflictaremus
wir durchrüttelten
2. Person Plural
afflictaretis
ihr durchrütteltet
3. Person Plural
afflictarent
sie durchrüttelten
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde durchrüttelt
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest durchrüttelt
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde durchrüttelt
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden durchrüttelt
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet durchrüttelt
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden durchrüttelt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde durchrütteln
2. Person Singular
afflictabis
du wirst durchrütteln
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird durchrütteln
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden durchrütteln
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet durchrütteln
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden durchrütteln
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde durchrüttelt werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst durchrüttelt werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird durchrüttelt werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden durchrüttelt werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet durchrüttelt werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden durchrüttelt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe durchrüttelt
2. Person Singular
afflictavisti
du hast durchrüttelt
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat durchrüttelt
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben durchrüttelt
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt durchrüttelt
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben durchrüttelt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin durchrüttelt worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist durchrüttelt worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist durchrüttelt worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind durchrüttelt worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid durchrüttelt worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind durchrüttelt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe durchrüttelt
2. Person Singular
afflictaveris
du habest durchrüttelt
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe durchrüttelt
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben durchrüttelt
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet durchrüttelt
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben durchrüttelt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei durchrüttelt worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest durchrüttelt worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei durchrüttelt worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien durchrüttelt worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet durchrüttelt worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien durchrüttelt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte durchrüttelt
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest durchrüttelt
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte durchrüttelt
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten durchrüttelt
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet durchrüttelt
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten durchrüttelt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war durchrüttelt worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst durchrüttelt worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war durchrüttelt worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren durchrüttelt worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart durchrüttelt worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren durchrüttelt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte durchrüttelt
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest durchrüttelt
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte durchrüttelt
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten durchrüttelt
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet durchrüttelt
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten durchrüttelt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre durchrüttelt worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest durchrüttelt worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre durchrüttelt worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären durchrüttelt worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret durchrüttelt worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären durchrüttelt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde durchrüttelt haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst durchrüttelt haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird durchrüttelt haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden durchrüttelt haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet durchrüttelt haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden durchrüttelt haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde durchrüttelt worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst durchrüttelt worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird durchrüttelt worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden durchrüttelt worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet durchrüttelt worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden durchrüttelt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
durchrütteln
Vorzeitigkeit
afflictavisse
durchrüttelt haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
durchrütteln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
durchrüttelt werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
durchrüttelt worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig durchrüttelt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
durchrüttle!
2. Person Plural
afflictate
durchrüttelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Durchrütteln
Genitiv
afflictandi
des Durchrüttelnes
Dativ
afflictando
dem Durchrütteln
Akkusativ
afflictandum
das Durchrütteln
Ablativ
afflictando
durch das Durchrütteln
Vokativ
afflictande
Durchrütteln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich suche heim
2. Person Singular
afflictas
du suchst heim
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es sucht heim
1. Person Plural
afflictamus
wir suchen heim
2. Person Plural
afflictatis
ihr sucht heim
3. Person Plural
afflictant
sie suchen heim
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde heimgesucht
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst heimgesucht
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird heimgesucht
1. Person Plural
afflictamur
wir werden heimgesucht
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet heimgesucht
3. Person Plural
afflictantur
sie werden heimgesucht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich suche heim
2. Person Singular
afflictes
du suchest heim
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es suche heim
1. Person Plural
afflictemus
wir suchen heim
2. Person Plural
afflictetis
ihr suchet heim
3. Person Plural
afflictent
sie suchen heim
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde heimgesucht
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest heimgesucht
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde heimgesucht
1. Person Plural
afflictemur
wir werden heimgesucht
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet heimgesucht
3. Person Plural
afflictentur
sie werden heimgesucht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich suchte heim
2. Person Singular
afflictabas
du suchtest heim
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es suchte heim
1. Person Plural
afflictabamus
wir suchten heim
2. Person Plural
afflictabatis
ihr suchtet heim
3. Person Plural
afflictabant
sie suchten heim
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde heimgesucht
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest heimgesucht
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde heimgesucht
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden heimgesucht
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet heimgesucht
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden heimgesucht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich suchte heim
2. Person Singular
afflictares
du suchtest heim
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es suchte heim
1. Person Plural
afflictaremus
wir suchten heim
2. Person Plural
afflictaretis
ihr suchtet heim
3. Person Plural
afflictarent
sie suchten heim
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde heimgesucht
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest heimgesucht
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde heimgesucht
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden heimgesucht
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet heimgesucht
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden heimgesucht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde heimsuchen
2. Person Singular
afflictabis
du wirst heimsuchen
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird heimsuchen
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden heimsuchen
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet heimsuchen
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden heimsuchen
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde heimgesucht werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst heimgesucht werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird heimgesucht werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden heimgesucht werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet heimgesucht werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden heimgesucht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe heimgesucht
2. Person Singular
afflictavisti
du hast heimgesucht
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat heimgesucht
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben heimgesucht
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt heimgesucht
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben heimgesucht
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin heimgesucht worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist heimgesucht worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist heimgesucht worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind heimgesucht worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid heimgesucht worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind heimgesucht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe heimgesucht
2. Person Singular
afflictaveris
du habest heimgesucht
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe heimgesucht
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben heimgesucht
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet heimgesucht
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben heimgesucht
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei heimgesucht worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest heimgesucht worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei heimgesucht worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien heimgesucht worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet heimgesucht worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien heimgesucht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte heimgesucht
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest heimgesucht
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte heimgesucht
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten heimgesucht
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet heimgesucht
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten heimgesucht
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war heimgesucht worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst heimgesucht worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war heimgesucht worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren heimgesucht worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart heimgesucht worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren heimgesucht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte heimgesucht
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest heimgesucht
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte heimgesucht
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten heimgesucht
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet heimgesucht
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten heimgesucht
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre heimgesucht worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest heimgesucht worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre heimgesucht worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären heimgesucht worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret heimgesucht worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären heimgesucht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde heimgesucht haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst heimgesucht haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird heimgesucht haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden heimgesucht haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet heimgesucht haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden heimgesucht haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde heimgesucht worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst heimgesucht worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird heimgesucht worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden heimgesucht worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet heimgesucht worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden heimgesucht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
heimsuchen
Vorzeitigkeit
afflictavisse
heimgesucht haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
heimsuchen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
heimgesucht werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
heimgesucht worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig heimgesucht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
suche heim; such heim!
2. Person Plural
afflictate
sucht heim!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Heimsuchen
Genitiv
afflictandi
des Heimsuchens
Dativ
afflictando
dem Heimsuchen
Akkusativ
afflictandum
das Heimsuchen
Ablativ
afflictando
durch das Heimsuchen
Vokativ
afflictande
Heimsuchen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
2. Person Singular
afflictas
3. Person Singular
afflictat
1. Person Plural
afflictamus
2. Person Plural
afflictatis
3. Person Plural
afflictant
Passiv
1. Person Singular
afflictor
2. Person Singular
afflictaris afflictare
3. Person Singular
afflictatur
1. Person Plural
afflictamur
2. Person Plural
afflictamini
3. Person Plural
afflictantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
2. Person Singular
afflictes
3. Person Singular
afflictet
1. Person Plural
afflictemus
2. Person Plural
afflictetis
3. Person Plural
afflictent
Passiv
1. Person Singular
afflicter
2. Person Singular
afflicteris afflictere
3. Person Singular
afflictetur
1. Person Plural
afflictemur
2. Person Plural
afflictemini
3. Person Plural
afflictentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
2. Person Singular
afflictabas
3. Person Singular
afflictabat
1. Person Plural
afflictabamus
2. Person Plural
afflictabatis
3. Person Plural
afflictabant
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
3. Person Singular
afflictabatur
1. Person Plural
afflictabamur
2. Person Plural
afflictabamini
3. Person Plural
afflictabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
2. Person Singular
afflictares
3. Person Singular
afflictaret
1. Person Plural
afflictaremus
2. Person Plural
afflictaretis
3. Person Plural
afflictarent
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
3. Person Singular
afflictaretur
1. Person Plural
afflictaremur
2. Person Plural
afflictaremini
3. Person Plural
afflictarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
2. Person Singular
afflictabis
3. Person Singular
afflictabit
1. Person Plural
afflictabimus
2. Person Plural
afflictabitis
3. Person Plural
afflictabunt
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
3. Person Singular
afflictabitur
1. Person Plural
afflictabimur
2. Person Plural
afflictabimini
3. Person Plural
afflictabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
2. Person Singular
afflictavisti
3. Person Singular
afflictavit
1. Person Plural
afflictavimus
2. Person Plural
afflictavistis
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
2. Person Singular
afflictatus es
3. Person Singular
afflictatus est
1. Person Plural
afflictati sumus
2. Person Plural
afflictati estis
3. Person Plural
afflictati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
2. Person Singular
afflictaveris
3. Person Singular
afflictaverit
1. Person Plural
afflictaverimus
2. Person Plural
afflictaveritis
3. Person Plural
afflictaverint
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
2. Person Singular
afflictatus sis
3. Person Singular
afflictatus sit
1. Person Plural
afflictati simus
2. Person Plural
afflictati sitis
3. Person Plural
afflictati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
2. Person Singular
afflictaveras
3. Person Singular
afflictaverat
1. Person Plural
afflictaveramus
2. Person Plural
afflictaveratis
3. Person Plural
afflictaverant
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
2. Person Singular
afflictatus eras
3. Person Singular
afflictatus erat
1. Person Plural
afflictati eramus
2. Person Plural
afflictati eratis
3. Person Plural
afflictati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
2. Person Singular
afflictavisses
3. Person Singular
afflictavisset
1. Person Plural
afflictavissemus
2. Person Plural
afflictavissetis
3. Person Plural
afflictavissent
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
2. Person Singular
afflictatus esses
3. Person Singular
afflictatus esset
1. Person Plural
afflictati essemus
2. Person Plural
afflictati essetis
3. Person Plural
afflictati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
2. Person Singular
afflictaveris
3. Person Singular
afflictaverit
1. Person Plural
afflictaverimus
2. Person Plural
afflictaveritis
3. Person Plural
afflictaverint
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
2. Person Singular
afflictatus eris
3. Person Singular
afflictatus erit
1. Person Plural
afflictati erimus
2. Person Plural
afflictati eritis
3. Person Plural
afflictati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
Vorzeitigkeit
afflictavisse
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
!
2. Person Plural
afflictate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
Genitiv
afflictandi
Dativ
afflictando
Akkusativ
afflictandum
Ablativ
afflictando
Vokativ
afflictande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich nehme mit
2. Person Singular
afflictas
du nimmst mit
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es nimmt mit
1. Person Plural
afflictamus
wir nehmen mit
2. Person Plural
afflictatis
ihr nehmt mit
3. Person Plural
afflictant
sie nehmen mit
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde mitgenommen
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst mitgenommen
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird mitgenommen
1. Person Plural
afflictamur
wir werden mitgenommen
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet mitgenommen
3. Person Plural
afflictantur
sie werden mitgenommen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich nehme mit
2. Person Singular
afflictes
du nehmest mit
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es nehme mit
1. Person Plural
afflictemus
wir nehmen mit
2. Person Plural
afflictetis
ihr nehmet mit
3. Person Plural
afflictent
sie nehmen mit
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde mitgenommen
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest mitgenommen
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde mitgenommen
1. Person Plural
afflictemur
wir werden mitgenommen
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet mitgenommen
3. Person Plural
afflictentur
sie werden mitgenommen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich nahm mit
2. Person Singular
afflictabas
du nahmst mit
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es nahm mit
1. Person Plural
afflictabamus
wir nahmen mit
2. Person Plural
afflictabatis
ihr nahmt mit
3. Person Plural
afflictabant
sie nahmen mit
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde mitgenommen
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest mitgenommen
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde mitgenommen
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden mitgenommen
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet mitgenommen
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden mitgenommen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich nähme mit
2. Person Singular
afflictares
du nähmest mit
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es nähme mit
1. Person Plural
afflictaremus
wir nähmen mit
2. Person Plural
afflictaretis
ihr nähmet mit
3. Person Plural
afflictarent
sie nähmen mit
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde mitgenommen
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest mitgenommen
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde mitgenommen
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden mitgenommen
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet mitgenommen
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden mitgenommen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde mitnehmen
2. Person Singular
afflictabis
du wirst mitnehmen
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird mitnehmen
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden mitnehmen
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet mitnehmen
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden mitnehmen
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde mitgenommen werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst mitgenommen werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird mitgenommen werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden mitgenommen werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet mitgenommen werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden mitgenommen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe mitgenommen
2. Person Singular
afflictavisti
du hast mitgenommen
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat mitgenommen
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben mitgenommen
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt mitgenommen
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben mitgenommen
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin mitgenommen worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist mitgenommen worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist mitgenommen worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind mitgenommen worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid mitgenommen worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind mitgenommen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe mitgenommen
2. Person Singular
afflictaveris
du habest mitgenommen
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe mitgenommen
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben mitgenommen
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet mitgenommen
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben mitgenommen
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei mitgenommen worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest mitgenommen worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei mitgenommen worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien mitgenommen worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet mitgenommen worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien mitgenommen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte mitgenommen
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest mitgenommen
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte mitgenommen
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten mitgenommen
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet mitgenommen
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten mitgenommen
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war mitgenommen worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst mitgenommen worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war mitgenommen worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren mitgenommen worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart mitgenommen worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren mitgenommen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte mitgenommen
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest mitgenommen
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte mitgenommen
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten mitgenommen
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet mitgenommen
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten mitgenommen
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre mitgenommen worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest mitgenommen worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre mitgenommen worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären mitgenommen worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret mitgenommen worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären mitgenommen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde mitgenommen haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst mitgenommen haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird mitgenommen haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden mitgenommen haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet mitgenommen haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden mitgenommen haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde mitgenommen worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst mitgenommen worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird mitgenommen worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden mitgenommen worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet mitgenommen worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden mitgenommen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
mitnehmen
Vorzeitigkeit
afflictavisse
mitgenommen haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
mitnehmen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
mitgenommen werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
mitgenommen worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig mitgenommen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
nimm mit!
2. Person Plural
afflictate
nehmt mit!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Mitnehmen
Genitiv
afflictandi
des Mitnehmens
Dativ
afflictando
dem Mitnehmen
Akkusativ
afflictandum
das Mitnehmen
Ablativ
afflictando
durch das Mitnehmen
Vokativ
afflictande
Mitnehmen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich plage
2. Person Singular
afflictas
du plagst
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es plagt
1. Person Plural
afflictamus
wir plagen
2. Person Plural
afflictatis
ihr plagt
3. Person Plural
afflictant
sie plagen
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde geplagt
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst geplagt
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird geplagt
1. Person Plural
afflictamur
wir werden geplagt
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet geplagt
3. Person Plural
afflictantur
sie werden geplagt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich plage
2. Person Singular
afflictes
du plagest
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es plage
1. Person Plural
afflictemus
wir plagen
2. Person Plural
afflictetis
ihr plaget
3. Person Plural
afflictent
sie plagen
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde geplagt
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest geplagt
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde geplagt
1. Person Plural
afflictemur
wir werden geplagt
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet geplagt
3. Person Plural
afflictentur
sie werden geplagt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich plagte
2. Person Singular
afflictabas
du plagtest
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es plagte
1. Person Plural
afflictabamus
wir plagten
2. Person Plural
afflictabatis
ihr plagtet
3. Person Plural
afflictabant
sie plagten
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde geplagt
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest geplagt
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde geplagt
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden geplagt
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet geplagt
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden geplagt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich plagte
2. Person Singular
afflictares
du plagtest
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es plagte
1. Person Plural
afflictaremus
wir plagten
2. Person Plural
afflictaretis
ihr plagtet
3. Person Plural
afflictarent
sie plagten
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde geplagt
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest geplagt
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde geplagt
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden geplagt
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet geplagt
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden geplagt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde plagen
2. Person Singular
afflictabis
du wirst plagen
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird plagen
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden plagen
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet plagen
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden plagen
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde geplagt werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst geplagt werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird geplagt werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden geplagt werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet geplagt werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden geplagt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe geplagt
2. Person Singular
afflictavisti
du hast geplagt
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat geplagt
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben geplagt
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt geplagt
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben geplagt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin geplagt worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist geplagt worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist geplagt worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind geplagt worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid geplagt worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind geplagt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe geplagt
2. Person Singular
afflictaveris
du habest geplagt
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe geplagt
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben geplagt
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet geplagt
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben geplagt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei geplagt worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest geplagt worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei geplagt worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien geplagt worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet geplagt worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien geplagt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte geplagt
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest geplagt
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte geplagt
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten geplagt
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet geplagt
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten geplagt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war geplagt worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst geplagt worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war geplagt worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren geplagt worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart geplagt worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren geplagt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte geplagt
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest geplagt
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte geplagt
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten geplagt
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet geplagt
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten geplagt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre geplagt worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest geplagt worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre geplagt worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären geplagt worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret geplagt worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären geplagt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde geplagt haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst geplagt haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird geplagt haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden geplagt haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet geplagt haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden geplagt haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde geplagt worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst geplagt worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird geplagt worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden geplagt worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet geplagt worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden geplagt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
plagen
Vorzeitigkeit
afflictavisse
geplagt haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
plagen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
geplagt werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
geplagt worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig geplagt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
plage; plag!
2. Person Plural
afflictate
plagt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Plagen
Genitiv
afflictandi
des Plagens
Dativ
afflictando
dem Plagen
Akkusativ
afflictandum
das Plagen
Ablativ
afflictando
durch das Plagen
Vokativ
afflictande
Plagen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich quäle
2. Person Singular
afflictas
du quälst
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es quält
1. Person Plural
afflictamus
wir quälen
2. Person Plural
afflictatis
ihr quält
3. Person Plural
afflictant
sie quälen
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde gequält
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst gequält
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird gequält
1. Person Plural
afflictamur
wir werden gequält
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet gequält
3. Person Plural
afflictantur
sie werden gequält
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich quäle
2. Person Singular
afflictes
du quälest
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es quäle
1. Person Plural
afflictemus
wir quälen
2. Person Plural
afflictetis
ihr quälet
3. Person Plural
afflictent
sie quälen
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde gequält
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest gequält
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde gequält
1. Person Plural
afflictemur
wir werden gequält
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet gequält
3. Person Plural
afflictentur
sie werden gequält
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich quälte
2. Person Singular
afflictabas
du quältest
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es quälte
1. Person Plural
afflictabamus
wir quälten
2. Person Plural
afflictabatis
ihr quältet
3. Person Plural
afflictabant
sie quälten
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde gequält
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest gequält
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde gequält
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden gequält
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet gequält
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden gequält
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich quälte
2. Person Singular
afflictares
du quältest
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es quälte
1. Person Plural
afflictaremus
wir quälten
2. Person Plural
afflictaretis
ihr quältet
3. Person Plural
afflictarent
sie quälten
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde gequält
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest gequält
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde gequält
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden gequält
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet gequält
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden gequält
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde quälen
2. Person Singular
afflictabis
du wirst quälen
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird quälen
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden quälen
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet quälen
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden quälen
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde gequält werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst gequält werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird gequält werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden gequält werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet gequält werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden gequält werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe gequält
2. Person Singular
afflictavisti
du hast gequält
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat gequält
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben gequält
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt gequält
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben gequält
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin gequält worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist gequält worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist gequält worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind gequält worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid gequält worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind gequält worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe gequält
2. Person Singular
afflictaveris
du habest gequält
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe gequält
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben gequält
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet gequält
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben gequält
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei gequält worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest gequält worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei gequält worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien gequält worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet gequält worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien gequält worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte gequält
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest gequält
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte gequält
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten gequält
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet gequält
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten gequält
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war gequält worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst gequält worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war gequält worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren gequält worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart gequält worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren gequält worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte gequält
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest gequält
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte gequält
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten gequält
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet gequält
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten gequält
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre gequält worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest gequält worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre gequält worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären gequält worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret gequält worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären gequält worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde gequält haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst gequält haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird gequält haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden gequält haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet gequält haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden gequält haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde gequält worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst gequält worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird gequält worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden gequält worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet gequält worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden gequält worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
quälen
Vorzeitigkeit
afflictavisse
gequält haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
quälen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
gequält werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
gequält worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig gequält werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
quäle; quäl!
2. Person Plural
afflictate
quält!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Quälen
Genitiv
afflictandi
des Quälens
Dativ
afflictando
dem Quälen
Akkusativ
afflictandum
das Quälen
Ablativ
afflictando
durch das Quälen
Vokativ
afflictande
Quälen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
2. Person Singular
afflictas
3. Person Singular
afflictat
1. Person Plural
afflictamus
2. Person Plural
afflictatis
3. Person Plural
afflictant
Passiv
1. Person Singular
afflictor
2. Person Singular
afflictaris afflictare
3. Person Singular
afflictatur
1. Person Plural
afflictamur
2. Person Plural
afflictamini
3. Person Plural
afflictantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
2. Person Singular
afflictes
3. Person Singular
afflictet
1. Person Plural
afflictemus
2. Person Plural
afflictetis
3. Person Plural
afflictent
Passiv
1. Person Singular
afflicter
2. Person Singular
afflicteris afflictere
3. Person Singular
afflictetur
1. Person Plural
afflictemur
2. Person Plural
afflictemini
3. Person Plural
afflictentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
2. Person Singular
afflictabas
3. Person Singular
afflictabat
1. Person Plural
afflictabamus
2. Person Plural
afflictabatis
3. Person Plural
afflictabant
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
3. Person Singular
afflictabatur
1. Person Plural
afflictabamur
2. Person Plural
afflictabamini
3. Person Plural
afflictabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
2. Person Singular
afflictares
3. Person Singular
afflictaret
1. Person Plural
afflictaremus
2. Person Plural
afflictaretis
3. Person Plural
afflictarent
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
3. Person Singular
afflictaretur
1. Person Plural
afflictaremur
2. Person Plural
afflictaremini
3. Person Plural
afflictarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
2. Person Singular
afflictabis
3. Person Singular
afflictabit
1. Person Plural
afflictabimus
2. Person Plural
afflictabitis
3. Person Plural
afflictabunt
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
3. Person Singular
afflictabitur
1. Person Plural
afflictabimur
2. Person Plural
afflictabimini
3. Person Plural
afflictabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
2. Person Singular
afflictavisti
3. Person Singular
afflictavit
1. Person Plural
afflictavimus
2. Person Plural
afflictavistis
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
2. Person Singular
afflictatus es
3. Person Singular
afflictatus est
1. Person Plural
afflictati sumus
2. Person Plural
afflictati estis
3. Person Plural
afflictati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
2. Person Singular
afflictaveris
3. Person Singular
afflictaverit
1. Person Plural
afflictaverimus
2. Person Plural
afflictaveritis
3. Person Plural
afflictaverint
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
2. Person Singular
afflictatus sis
3. Person Singular
afflictatus sit
1. Person Plural
afflictati simus
2. Person Plural
afflictati sitis
3. Person Plural
afflictati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
2. Person Singular
afflictaveras
3. Person Singular
afflictaverat
1. Person Plural
afflictaveramus
2. Person Plural
afflictaveratis
3. Person Plural
afflictaverant
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
2. Person Singular
afflictatus eras
3. Person Singular
afflictatus erat
1. Person Plural
afflictati eramus
2. Person Plural
afflictati eratis
3. Person Plural
afflictati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
2. Person Singular
afflictavisses
3. Person Singular
afflictavisset
1. Person Plural
afflictavissemus
2. Person Plural
afflictavissetis
3. Person Plural
afflictavissent
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
2. Person Singular
afflictatus esses
3. Person Singular
afflictatus esset
1. Person Plural
afflictati essemus
2. Person Plural
afflictati essetis
3. Person Plural
afflictati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
2. Person Singular
afflictaveris
3. Person Singular
afflictaverit
1. Person Plural
afflictaverimus
2. Person Plural
afflictaveritis
3. Person Plural
afflictaverint
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
2. Person Singular
afflictatus eris
3. Person Singular
afflictatus erit
1. Person Plural
afflictati erimus
2. Person Plural
afflictati eritis
3. Person Plural
afflictati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
Vorzeitigkeit
afflictavisse
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
!
2. Person Plural
afflictate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
Genitiv
afflictandi
Dativ
afflictando
Akkusativ
afflictandum
Ablativ
afflictando
Vokativ
afflictande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
2. Person Singular
afflictas
3. Person Singular
afflictat
1. Person Plural
afflictamus
2. Person Plural
afflictatis
3. Person Plural
afflictant
Passiv
1. Person Singular
afflictor
2. Person Singular
afflictaris afflictare
3. Person Singular
afflictatur
1. Person Plural
afflictamur
2. Person Plural
afflictamini
3. Person Plural
afflictantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
2. Person Singular
afflictes
3. Person Singular
afflictet
1. Person Plural
afflictemus
2. Person Plural
afflictetis
3. Person Plural
afflictent
Passiv
1. Person Singular
afflicter
2. Person Singular
afflicteris afflictere
3. Person Singular
afflictetur
1. Person Plural
afflictemur
2. Person Plural
afflictemini
3. Person Plural
afflictentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
2. Person Singular
afflictabas
3. Person Singular
afflictabat
1. Person Plural
afflictabamus
2. Person Plural
afflictabatis
3. Person Plural
afflictabant
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
3. Person Singular
afflictabatur
1. Person Plural
afflictabamur
2. Person Plural
afflictabamini
3. Person Plural
afflictabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
2. Person Singular
afflictares
3. Person Singular
afflictaret
1. Person Plural
afflictaremus
2. Person Plural
afflictaretis
3. Person Plural
afflictarent
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
3. Person Singular
afflictaretur
1. Person Plural
afflictaremur
2. Person Plural
afflictaremini
3. Person Plural
afflictarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
2. Person Singular
afflictabis
3. Person Singular
afflictabit
1. Person Plural
afflictabimus
2. Person Plural
afflictabitis
3. Person Plural
afflictabunt
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
3. Person Singular
afflictabitur
1. Person Plural
afflictabimur
2. Person Plural
afflictabimini
3. Person Plural
afflictabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
2. Person Singular
afflictavisti
3. Person Singular
afflictavit
1. Person Plural
afflictavimus
2. Person Plural
afflictavistis
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
2. Person Singular
afflictatus es
3. Person Singular
afflictatus est
1. Person Plural
afflictati sumus
2. Person Plural
afflictati estis
3. Person Plural
afflictati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
2. Person Singular
afflictaveris
3. Person Singular
afflictaverit
1. Person Plural
afflictaverimus
2. Person Plural
afflictaveritis
3. Person Plural
afflictaverint
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
2. Person Singular
afflictatus sis
3. Person Singular
afflictatus sit
1. Person Plural
afflictati simus
2. Person Plural
afflictati sitis
3. Person Plural
afflictati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
2. Person Singular
afflictaveras
3. Person Singular
afflictaverat
1. Person Plural
afflictaveramus
2. Person Plural
afflictaveratis
3. Person Plural
afflictaverant
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
2. Person Singular
afflictatus eras
3. Person Singular
afflictatus erat
1. Person Plural
afflictati eramus
2. Person Plural
afflictati eratis
3. Person Plural
afflictati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
2. Person Singular
afflictavisses
3. Person Singular
afflictavisset
1. Person Plural
afflictavissemus
2. Person Plural
afflictavissetis
3. Person Plural
afflictavissent
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
2. Person Singular
afflictatus esses
3. Person Singular
afflictatus esset
1. Person Plural
afflictati essemus
2. Person Plural
afflictati essetis
3. Person Plural
afflictati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
2. Person Singular
afflictaveris
3. Person Singular
afflictaverit
1. Person Plural
afflictaverimus
2. Person Plural
afflictaveritis
3. Person Plural
afflictaverint
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
2. Person Singular
afflictatus eris
3. Person Singular
afflictatus erit
1. Person Plural
afflictati erimus
2. Person Plural
afflictati eritis
3. Person Plural
afflictati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
Vorzeitigkeit
afflictavisse
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
!
2. Person Plural
afflictate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
Genitiv
afflictandi
Dativ
afflictando
Akkusativ
afflictandum
Ablativ
afflictando
Vokativ
afflictande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich unterdrücke
2. Person Singular
afflictas
du unterdrückst
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es unterdrückt
1. Person Plural
afflictamus
wir unterdrücken
2. Person Plural
afflictatis
ihr unterdrückt
3. Person Plural
afflictant
sie unterdrücken
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde unterdrückt
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst unterdrückt
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird unterdrückt
1. Person Plural
afflictamur
wir werden unterdrückt
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet unterdrückt
3. Person Plural
afflictantur
sie werden unterdrückt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich unterdrücke
2. Person Singular
afflictes
du unterdrückest
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es unterdrücke
1. Person Plural
afflictemus
wir unterdrücken
2. Person Plural
afflictetis
ihr unterdrücket
3. Person Plural
afflictent
sie unterdrücken
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde unterdrückt
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest unterdrückt
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde unterdrückt
1. Person Plural
afflictemur
wir werden unterdrückt
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet unterdrückt
3. Person Plural
afflictentur
sie werden unterdrückt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich unterdrückte
2. Person Singular
afflictabas
du unterdrücktest
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es unterdrückte
1. Person Plural
afflictabamus
wir unterdrückten
2. Person Plural
afflictabatis
ihr unterdrücktet
3. Person Plural
afflictabant
sie unterdrückten
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde unterdrückt
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest unterdrückt
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde unterdrückt
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden unterdrückt
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet unterdrückt
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden unterdrückt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich unterdrückte
2. Person Singular
afflictares
du unterdrücktest
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es unterdrückte
1. Person Plural
afflictaremus
wir unterdrückten
2. Person Plural
afflictaretis
ihr unterdrücktet
3. Person Plural
afflictarent
sie unterdrückten
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde unterdrückt
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest unterdrückt
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde unterdrückt
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden unterdrückt
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet unterdrückt
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden unterdrückt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde unterdrücken
2. Person Singular
afflictabis
du wirst unterdrücken
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird unterdrücken
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden unterdrücken
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet unterdrücken
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden unterdrücken
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde unterdrückt werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst unterdrückt werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird unterdrückt werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden unterdrückt werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet unterdrückt werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden unterdrückt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe unterdrückt
2. Person Singular
afflictavisti
du hast unterdrückt
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat unterdrückt
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben unterdrückt
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt unterdrückt
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben unterdrückt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin unterdrückt worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist unterdrückt worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist unterdrückt worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind unterdrückt worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid unterdrückt worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind unterdrückt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe unterdrückt
2. Person Singular
afflictaveris
du habest unterdrückt
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe unterdrückt
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben unterdrückt
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet unterdrückt
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben unterdrückt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei unterdrückt worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest unterdrückt worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei unterdrückt worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien unterdrückt worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet unterdrückt worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien unterdrückt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte unterdrückt
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest unterdrückt
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte unterdrückt
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten unterdrückt
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet unterdrückt
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten unterdrückt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war unterdrückt worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst unterdrückt worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war unterdrückt worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren unterdrückt worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart unterdrückt worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren unterdrückt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte unterdrückt
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest unterdrückt
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte unterdrückt
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten unterdrückt
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet unterdrückt
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten unterdrückt
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre unterdrückt worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest unterdrückt worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre unterdrückt worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären unterdrückt worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret unterdrückt worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären unterdrückt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde unterdrückt haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst unterdrückt haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird unterdrückt haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden unterdrückt haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet unterdrückt haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden unterdrückt haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde unterdrückt worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst unterdrückt worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird unterdrückt worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden unterdrückt worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet unterdrückt worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden unterdrückt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
unterdrücken
Vorzeitigkeit
afflictavisse
unterdrückt haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
unterdrücken werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
unterdrückt werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
unterdrückt worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig unterdrückt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
unterdrücke; unterdrück!
2. Person Plural
afflictate
unterdrückt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Unterdrücken
Genitiv
afflictandi
des Unterdrückens
Dativ
afflictando
dem Unterdrücken
Akkusativ
afflictandum
das Unterdrücken
Ablativ
afflictando
durch das Unterdrücken
Vokativ
afflictande
Unterdrücken!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
2. Person Singular
afflictas
3. Person Singular
afflictat
1. Person Plural
afflictamus
2. Person Plural
afflictatis
3. Person Plural
afflictant
Passiv
1. Person Singular
afflictor
2. Person Singular
afflictaris afflictare
3. Person Singular
afflictatur
1. Person Plural
afflictamur
2. Person Plural
afflictamini
3. Person Plural
afflictantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
2. Person Singular
afflictes
3. Person Singular
afflictet
1. Person Plural
afflictemus
2. Person Plural
afflictetis
3. Person Plural
afflictent
Passiv
1. Person Singular
afflicter
2. Person Singular
afflicteris afflictere
3. Person Singular
afflictetur
1. Person Plural
afflictemur
2. Person Plural
afflictemini
3. Person Plural
afflictentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
2. Person Singular
afflictabas
3. Person Singular
afflictabat
1. Person Plural
afflictabamus
2. Person Plural
afflictabatis
3. Person Plural
afflictabant
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
3. Person Singular
afflictabatur
1. Person Plural
afflictabamur
2. Person Plural
afflictabamini
3. Person Plural
afflictabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
2. Person Singular
afflictares
3. Person Singular
afflictaret
1. Person Plural
afflictaremus
2. Person Plural
afflictaretis
3. Person Plural
afflictarent
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
3. Person Singular
afflictaretur
1. Person Plural
afflictaremur
2. Person Plural
afflictaremini
3. Person Plural
afflictarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
2. Person Singular
afflictabis
3. Person Singular
afflictabit
1. Person Plural
afflictabimus
2. Person Plural
afflictabitis
3. Person Plural
afflictabunt
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
3. Person Singular
afflictabitur
1. Person Plural
afflictabimur
2. Person Plural
afflictabimini
3. Person Plural
afflictabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
2. Person Singular
afflictavisti
3. Person Singular
afflictavit
1. Person Plural
afflictavimus
2. Person Plural
afflictavistis
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
2. Person Singular
afflictatus es
3. Person Singular
afflictatus est
1. Person Plural
afflictati sumus
2. Person Plural
afflictati estis
3. Person Plural
afflictati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
2. Person Singular
afflictaveris
3. Person Singular
afflictaverit
1. Person Plural
afflictaverimus
2. Person Plural
afflictaveritis
3. Person Plural
afflictaverint
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
2. Person Singular
afflictatus sis
3. Person Singular
afflictatus sit
1. Person Plural
afflictati simus
2. Person Plural
afflictati sitis
3. Person Plural
afflictati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
2. Person Singular
afflictaveras
3. Person Singular
afflictaverat
1. Person Plural
afflictaveramus
2. Person Plural
afflictaveratis
3. Person Plural
afflictaverant
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
2. Person Singular
afflictatus eras
3. Person Singular
afflictatus erat
1. Person Plural
afflictati eramus
2. Person Plural
afflictati eratis
3. Person Plural
afflictati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
2. Person Singular
afflictavisses
3. Person Singular
afflictavisset
1. Person Plural
afflictavissemus
2. Person Plural
afflictavissetis
3. Person Plural
afflictavissent
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
2. Person Singular
afflictatus esses
3. Person Singular
afflictatus esset
1. Person Plural
afflictati essemus
2. Person Plural
afflictati essetis
3. Person Plural
afflictati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
2. Person Singular
afflictaveris
3. Person Singular
afflictaverit
1. Person Plural
afflictaverimus
2. Person Plural
afflictaveritis
3. Person Plural
afflictaverint
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
2. Person Singular
afflictatus eris
3. Person Singular
afflictatus erit
1. Person Plural
afflictati erimus
2. Person Plural
afflictati eritis
3. Person Plural
afflictati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
Vorzeitigkeit
afflictavisse
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
!
2. Person Plural
afflictate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
Genitiv
afflictandi
Dativ
afflictando
Akkusativ
afflictandum
Ablativ
afflictando
Vokativ
afflictande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich zerschmettere
2. Person Singular
afflictas
du zerschmetterst
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es zerschmettert
1. Person Plural
afflictamus
wir zerschmettern
2. Person Plural
afflictatis
ihr zerschmettert
3. Person Plural
afflictant
sie zerschmettern
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde zerschmettert
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst zerschmettert
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird zerschmettert
1. Person Plural
afflictamur
wir werden zerschmettert
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet zerschmettert
3. Person Plural
afflictantur
sie werden zerschmettert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich zerschmettere
2. Person Singular
afflictes
du zerschmetterst
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es zerschmettere
1. Person Plural
afflictemus
wir zerschmettern
2. Person Plural
afflictetis
ihr zerschmettert
3. Person Plural
afflictent
sie zerschmettern
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde zerschmettert
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest zerschmettert
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde zerschmettert
1. Person Plural
afflictemur
wir werden zerschmettert
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet zerschmettert
3. Person Plural
afflictentur
sie werden zerschmettert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich zerschmetterte
2. Person Singular
afflictabas
du zerschmettertest
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es zerschmetterte
1. Person Plural
afflictabamus
wir zerschmetterten
2. Person Plural
afflictabatis
ihr zerschmettertet
3. Person Plural
afflictabant
sie zerschmetterten
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde zerschmettert
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest zerschmettert
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde zerschmettert
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden zerschmettert
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet zerschmettert
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden zerschmettert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich zerschmetterte
2. Person Singular
afflictares
du zerschmettertest
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es zerschmetterte
1. Person Plural
afflictaremus
wir zerschmetterten
2. Person Plural
afflictaretis
ihr zerschmettertet
3. Person Plural
afflictarent
sie zerschmetterten
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde zerschmettert
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest zerschmettert
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde zerschmettert
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden zerschmettert
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet zerschmettert
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden zerschmettert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde zerschmettern
2. Person Singular
afflictabis
du wirst zerschmettern
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird zerschmettern
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden zerschmettern
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet zerschmettern
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden zerschmettern
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde zerschmettert werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst zerschmettert werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird zerschmettert werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden zerschmettert werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet zerschmettert werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden zerschmettert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe zerschmettert
2. Person Singular
afflictavisti
du hast zerschmettert
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat zerschmettert
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben zerschmettert
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt zerschmettert
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben zerschmettert
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin zerschmettert worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist zerschmettert worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist zerschmettert worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind zerschmettert worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid zerschmettert worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind zerschmettert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe zerschmettert
2. Person Singular
afflictaveris
du habest zerschmettert
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe zerschmettert
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben zerschmettert
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet zerschmettert
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben zerschmettert
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei zerschmettert worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest zerschmettert worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei zerschmettert worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien zerschmettert worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet zerschmettert worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien zerschmettert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte zerschmettert
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest zerschmettert
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte zerschmettert
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten zerschmettert
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet zerschmettert
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten zerschmettert
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war zerschmettert worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst zerschmettert worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war zerschmettert worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren zerschmettert worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart zerschmettert worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren zerschmettert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte zerschmettert
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest zerschmettert
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte zerschmettert
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten zerschmettert
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet zerschmettert
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten zerschmettert
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre zerschmettert worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest zerschmettert worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre zerschmettert worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären zerschmettert worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret zerschmettert worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären zerschmettert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde zerschmettert haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst zerschmettert haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird zerschmettert haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden zerschmettert haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet zerschmettert haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden zerschmettert haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde zerschmettert worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst zerschmettert worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird zerschmettert worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden zerschmettert worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet zerschmettert worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden zerschmettert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
zerschmettern
Vorzeitigkeit
afflictavisse
zerschmettert haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
zerschmettern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
zerschmettert werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
zerschmettert worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig zerschmettert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
zerschmettere!
2. Person Plural
afflictate
zerschmettert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Zerschmettern
Genitiv
afflictandi
des Zerschmetternes
Dativ
afflictando
dem Zerschmettern
Akkusativ
afflictandum
das Zerschmettern
Ablativ
afflictando
durch das Zerschmettern
Vokativ
afflictande
Zerschmettern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflicto
ich zertrümmere
2. Person Singular
afflictas
du zertrümmerst
3. Person Singular
afflictat
er/sie/es zertrümmert
1. Person Plural
afflictamus
wir zertrümmern
2. Person Plural
afflictatis
ihr zertrümmert
3. Person Plural
afflictant
sie zertrümmern
Passiv
1. Person Singular
afflictor
ich werde zertrümmert
2. Person Singular
afflictaris afflictare
du wirst zertrümmert
3. Person Singular
afflictatur
er/sie/es wird zertrümmert
1. Person Plural
afflictamur
wir werden zertrümmert
2. Person Plural
afflictamini
ihr werdet zertrümmert
3. Person Plural
afflictantur
sie werden zertrümmert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictem
ich zertrümmere
2. Person Singular
afflictes
du zertrümmerst
3. Person Singular
afflictet
er/sie/es zertrümmere
1. Person Plural
afflictemus
wir zertrümmern
2. Person Plural
afflictetis
ihr zertrümmert
3. Person Plural
afflictent
sie zertrümmern
Passiv
1. Person Singular
afflicter
ich werde zertrümmert
2. Person Singular
afflicteris afflictere
du werdest zertrümmert
3. Person Singular
afflictetur
er/sie/es werde zertrümmert
1. Person Plural
afflictemur
wir werden zertrümmert
2. Person Plural
afflictemini
ihr werdet zertrümmert
3. Person Plural
afflictentur
sie werden zertrümmert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictabam
ich zertrümmerte
2. Person Singular
afflictabas
du zertrümmertest
3. Person Singular
afflictabat
er/sie/es zertrümmerte
1. Person Plural
afflictabamus
wir zertrümmerten
2. Person Plural
afflictabatis
ihr zertrümmertet
3. Person Plural
afflictabant
sie zertrümmerten
Passiv
1. Person Singular
afflictabar
ich wurde zertrümmert
2. Person Singular
afflictabaris afflictabare
du wurdest zertrümmert
3. Person Singular
afflictabatur
er/sie/es wurde zertrümmert
1. Person Plural
afflictabamur
wir wurden zertrümmert
2. Person Plural
afflictabamini
ihr wurdet zertrümmert
3. Person Plural
afflictabantur
sie wurden zertrümmert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictarem
ich zertrümmerte
2. Person Singular
afflictares
du zertrümmertest
3. Person Singular
afflictaret
er/sie/es zertrümmerte
1. Person Plural
afflictaremus
wir zertrümmerten
2. Person Plural
afflictaretis
ihr zertrümmertet
3. Person Plural
afflictarent
sie zertrümmerten
Passiv
1. Person Singular
afflictarer
ich würde zertrümmert
2. Person Singular
afflictareris afflictarere
du würdest zertrümmert
3. Person Singular
afflictaretur
er/sie/es würde zertrümmert
1. Person Plural
afflictaremur
wir würden zertrümmert
2. Person Plural
afflictaremini
ihr würdet zertrümmert
3. Person Plural
afflictarentur
sie würden zertrümmert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
afflictabo
ich werde zertrümmern
2. Person Singular
afflictabis
du wirst zertrümmern
3. Person Singular
afflictabit
er/sie/es wird zertrümmern
1. Person Plural
afflictabimus
wir werden zertrümmern
2. Person Plural
afflictabitis
ihr werdet zertrümmern
3. Person Plural
afflictabunt
sie werden zertrümmern
Passiv
1. Person Singular
afflictabor
ich werde zertrümmert werden
2. Person Singular
afflictaberis afflictabere
du wirst zertrümmert werden
3. Person Singular
afflictabitur
er/sie/es wird zertrümmert werden
1. Person Plural
afflictabimur
wir werden zertrümmert werden
2. Person Plural
afflictabimini
ihr werdet zertrümmert werden
3. Person Plural
afflictabuntur
sie werden zertrümmert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictavi
ich habe zertrümmert
2. Person Singular
afflictavisti
du hast zertrümmert
3. Person Singular
afflictavit
er/sie/es hat zertrümmert
1. Person Plural
afflictavimus
wir haben zertrümmert
2. Person Plural
afflictavistis
ihr habt zertrümmert
3. Person Plural
afflictaverunt afflictavere
sie haben zertrümmert
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sum
ich bin zertrümmert worden
2. Person Singular
afflictatus es
du bist zertrümmert worden
3. Person Singular
afflictatus est
er/sie/es ist zertrümmert worden
1. Person Plural
afflictati sumus
wir sind zertrümmert worden
2. Person Plural
afflictati estis
ihr seid zertrümmert worden
3. Person Plural
afflictati sunt
sie sind zertrümmert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictaverim
ich habe zertrümmert
2. Person Singular
afflictaveris
du habest zertrümmert
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es habe zertrümmert
1. Person Plural
afflictaverimus
wir haben zertrümmert
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr habet zertrümmert
3. Person Plural
afflictaverint
sie haben zertrümmert
Passiv
1. Person Singular
afflictatus sim
ich sei zertrümmert worden
2. Person Singular
afflictatus sis
du seiest zertrümmert worden
3. Person Singular
afflictatus sit
er/sie/es sei zertrümmert worden
1. Person Plural
afflictati simus
wir seien zertrümmert worden
2. Person Plural
afflictati sitis
ihr seiet zertrümmert worden
3. Person Plural
afflictati sint
sie seien zertrümmert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
afflictaveram
ich hatte zertrümmert
2. Person Singular
afflictaveras
du hattest zertrümmert
3. Person Singular
afflictaverat
er/sie/es hatte zertrümmert
1. Person Plural
afflictaveramus
wir hatten zertrümmert
2. Person Plural
afflictaveratis
ihr hattet zertrümmert
3. Person Plural
afflictaverant
sie hatten zertrümmert
Passiv
1. Person Singular
afflictatus eram
ich war zertrümmert worden
2. Person Singular
afflictatus eras
du warst zertrümmert worden
3. Person Singular
afflictatus erat
er/sie/es war zertrümmert worden
1. Person Plural
afflictati eramus
wir waren zertrümmert worden
2. Person Plural
afflictati eratis
ihr wart zertrümmert worden
3. Person Plural
afflictati erant
sie waren zertrümmert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
afflictavissem
ich hätte zertrümmert
2. Person Singular
afflictavisses
du hättest zertrümmert
3. Person Singular
afflictavisset
er/sie/es hätte zertrümmert
1. Person Plural
afflictavissemus
wir hätten zertrümmert
2. Person Plural
afflictavissetis
ihr hättet zertrümmert
3. Person Plural
afflictavissent
sie hätten zertrümmert
Passiv
1. Person Singular
afflictatus essem
ich wäre zertrümmert worden
2. Person Singular
afflictatus esses
du wärest zertrümmert worden
3. Person Singular
afflictatus esset
er/sie/es wäre zertrümmert worden
1. Person Plural
afflictati essemus
wir wären zertrümmert worden
2. Person Plural
afflictati essetis
ihr wäret zertrümmert worden
3. Person Plural
afflictati essent
sie wären zertrümmert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
afflictavero
ich werde zertrümmert haben
2. Person Singular
afflictaveris
du wirst zertrümmert haben
3. Person Singular
afflictaverit
er/sie/es wird zertrümmert haben
1. Person Plural
afflictaverimus
wir werden zertrümmert haben
2. Person Plural
afflictaveritis
ihr werdet zertrümmert haben
3. Person Plural
afflictaverint
sie werden zertrümmert haben
Passiv
1. Person Singular
afflictatus ero
ich werde zertrümmert worden sein
2. Person Singular
afflictatus eris
du wirst zertrümmert worden sein
3. Person Singular
afflictatus erit
er/sie/es wird zertrümmert worden sein
1. Person Plural
afflictati erimus
wir werden zertrümmert worden sein
2. Person Plural
afflictati eritis
ihr werdet zertrümmert worden sein
3. Person Plural
afflictati erunt
sie werden zertrümmert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
afflictare
zertrümmern
Vorzeitigkeit
afflictavisse
zertrümmert haben
Nachzeitigkeit
afflictaturum esse
zertrümmern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
afflictari afflictarier
zertrümmert werden
Vorzeitigkeit
afflictatum esse
zertrümmert worden sein
Nachzeitigkeit
afflictatum iri
künftig zertrümmert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
afflicta
zertrümmere!
2. Person Plural
afflictate
zertrümmert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
afflictato
3. Person Singular
afflictato
2. Person Plural
afflictatote
3. Person Plural
afflictanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
afflictare
das Zertrümmern
Genitiv
afflictandi
des Zertrümmernes
Dativ
afflictando
dem Zertrümmern
Akkusativ
afflictandum
das Zertrümmern
Ablativ
afflictando
durch das Zertrümmern
Vokativ
afflictande
Zertrümmern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictandus
afflictanda
afflictandum
Genitiv
afflictandi
afflictandae
afflictandi
Dativ
afflictando
afflictandae
afflictando
Akkusativ
afflictandum
afflictandam
afflictandum
Ablativ
afflictando
afflictanda
afflictando
Vokativ
afflictande
afflictanda
afflictandum
Plural
Nominativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Genitiv
afflictandorum
afflictandarum
afflictandorum
Dativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Akkusativ
afflictandos
afflictandas
afflictanda
Ablativ
afflictandis
afflictandis
afflictandis
Vokativ
afflictandi
afflictandae
afflictanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictans
afflictans
afflictans
Genitiv
afflictantis
afflictantis
afflictantis
Dativ
afflictanti
afflictanti
afflictanti
Akkusativ
afflictantem
afflictantem
afflictans
Ablativ
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
afflictanti afflictante
Vokativ
afflictans
afflictans
afflictans
Plural
Nominativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Genitiv
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
afflictantium afflictantum
Dativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Akkusativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Ablativ
afflictantibus
afflictantibus
afflictantibus
Vokativ
afflictantes
afflictantes
afflictantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictatus
afflictata
afflictatum
Genitiv
afflictati
afflictatae
afflictati
Dativ
afflictato
afflictatae
afflictato
Akkusativ
afflictatum
afflictatam
afflictatum
Ablativ
afflictato
afflictata
afflictato
Vokativ
afflictate
afflictata
afflictatum
Plural
Nominativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Genitiv
afflictatorum
afflictatarum
afflictatorum
Dativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Akkusativ
afflictatos
afflictatas
afflictata
Ablativ
afflictatis
afflictatis
afflictatis
Vokativ
afflictati
afflictatae
afflictata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
afflictaturus
afflictatura
afflictaturum
Genitiv
afflictaturi
afflictaturae
afflictaturi
Dativ
afflictaturo
afflictaturae
afflictaturo
Akkusativ
afflictaturum
afflictaturam
afflictaturum
Ablativ
afflictaturo
afflictatura
afflictaturo
Vokativ
afflictature
afflictatura
afflictaturum
Plural
Nominativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Genitiv
afflictaturorum
afflictaturarum
afflictaturorum
Dativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Akkusativ
afflictaturos
afflictaturas
afflictatura
Ablativ
afflictaturis
afflictaturis
afflictaturis
Vokativ
afflictaturi
afflictaturae
afflictatura
Supina
Supin I
Supin II
afflictatum
afflictatu