Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillo
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillas
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillat
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillamus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillatis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillor
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaris affurcillare
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillamur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillamini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillem
|
|
| 2. Person Singular |
affurcilles
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillet
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillemus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcilletis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurciller
|
|
| 2. Person Singular |
affurcilleris affurcillere
|
|
| 3. Person Singular |
affurcilletur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillemur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillemini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabam
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillabas
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillabat
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillabamus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillabatis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabar
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillabaris affurcillabare
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillabatur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillabamur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillabamini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillarem
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillares
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaret
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaremus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaretis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillarer
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillareris affurcillarere
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaretur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaremur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaremini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabo
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillabis
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillabit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillabimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillabitis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabor
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaberis affurcillabere
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillabitur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillabimur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillabimini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillavi
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillavisti
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillavit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillavimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillavistis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillaverunt affurcillavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus es
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus est
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati estis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillaverim
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati simus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillaveram
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaveras
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaverat
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillavissem
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillavisses
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillavisset
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillavero
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affurcillare
|
|
| Vorzeitigkeit |
affurcillavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
affurcillaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affurcillari affurcillarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
affurcillatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
affurcillatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affurcilla
|
! |
| 2. Person Plural |
affurcillate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affurcillato
|
| 3. Person Singular |
affurcillato
|
| 2. Person Plural |
affurcillatote
|
| 3. Person Plural |
affurcillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affurcillare
|
|
| Genitiv |
affurcillandi
|
|
| Dativ |
affurcillando
|
|
| Akkusativ |
affurcillandum
|
|
| Ablativ |
affurcillando
|
|
| Vokativ |
affurcillande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillandus
|
affurcillanda
|
affurcillandum
|
| Genitiv |
affurcillandi
|
affurcillandae
|
affurcillandi
|
| Dativ |
affurcillando
|
affurcillandae
|
affurcillando
|
| Akkusativ |
affurcillandum
|
affurcillandam
|
affurcillandum
|
| Ablativ |
affurcillando
|
affurcillanda
|
affurcillando
|
| Vokativ |
affurcillande
|
affurcillanda
|
affurcillandum
|
Plural
| Nominativ |
affurcillandi
|
affurcillandae
|
affurcillanda
|
| Genitiv |
affurcillandorum
|
affurcillandarum
|
affurcillandorum
|
| Dativ |
affurcillandis
|
affurcillandis
|
affurcillandis
|
| Akkusativ |
affurcillandos
|
affurcillandas
|
affurcillanda
|
| Ablativ |
affurcillandis
|
affurcillandis
|
affurcillandis
|
| Vokativ |
affurcillandi
|
affurcillandae
|
affurcillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillans
|
affurcillans
|
affurcillans
|
| Genitiv |
affurcillantis
|
affurcillantis
|
affurcillantis
|
| Dativ |
affurcillanti
|
affurcillanti
|
affurcillanti
|
| Akkusativ |
affurcillantem
|
affurcillantem
|
affurcillans
|
| Ablativ |
affurcillanti affurcillante
|
affurcillanti affurcillante
|
affurcillanti affurcillante
|
| Vokativ |
affurcillans
|
affurcillans
|
affurcillans
|
Plural
| Nominativ |
affurcillantes
|
affurcillantes
|
affurcillantia
|
| Genitiv |
affurcillantium affurcillantum
|
affurcillantium affurcillantum
|
affurcillantium affurcillantum
|
| Dativ |
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
| Akkusativ |
affurcillantes
|
affurcillantes
|
affurcillantia
|
| Ablativ |
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
| Vokativ |
affurcillantes
|
affurcillantes
|
affurcillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillatus
|
affurcillata
|
affurcillatum
|
| Genitiv |
affurcillati
|
affurcillatae
|
affurcillati
|
| Dativ |
affurcillato
|
affurcillatae
|
affurcillato
|
| Akkusativ |
affurcillatum
|
affurcillatam
|
affurcillatum
|
| Ablativ |
affurcillato
|
affurcillata
|
affurcillato
|
| Vokativ |
affurcillate
|
affurcillata
|
affurcillatum
|
Plural
| Nominativ |
affurcillati
|
affurcillatae
|
affurcillata
|
| Genitiv |
affurcillatorum
|
affurcillatarum
|
affurcillatorum
|
| Dativ |
affurcillatis
|
affurcillatis
|
affurcillatis
|
| Akkusativ |
affurcillatos
|
affurcillatas
|
affurcillata
|
| Ablativ |
affurcillatis
|
affurcillatis
|
affurcillatis
|
| Vokativ |
affurcillati
|
affurcillatae
|
affurcillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillaturus
|
affurcillatura
|
affurcillaturum
|
| Genitiv |
affurcillaturi
|
affurcillaturae
|
affurcillaturi
|
| Dativ |
affurcillaturo
|
affurcillaturae
|
affurcillaturo
|
| Akkusativ |
affurcillaturum
|
affurcillaturam
|
affurcillaturum
|
| Ablativ |
affurcillaturo
|
affurcillatura
|
affurcillaturo
|
| Vokativ |
affurcillature
|
affurcillatura
|
affurcillaturum
|
Plural
| Nominativ |
affurcillaturi
|
affurcillaturae
|
affurcillatura
|
| Genitiv |
affurcillaturorum
|
affurcillaturarum
|
affurcillaturorum
|
| Dativ |
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
| Akkusativ |
affurcillaturos
|
affurcillaturas
|
affurcillatura
|
| Ablativ |
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
| Vokativ |
affurcillaturi
|
affurcillaturae
|
affurcillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affurcillatum
|
affurcillatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillo
|
ich erschüttere |
| 2. Person Singular |
affurcillas
|
du erschütterst |
| 3. Person Singular |
affurcillat
|
er/sie/es erschüttert |
| 1. Person Plural |
affurcillamus
|
wir erschüttern |
| 2. Person Plural |
affurcillatis
|
ihr erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillant
|
sie erschüttern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillor
|
ich werde erschüttert |
| 2. Person Singular |
affurcillaris affurcillare
|
du wirst erschüttert |
| 3. Person Singular |
affurcillatur
|
er/sie/es wird erschüttert |
| 1. Person Plural |
affurcillamur
|
wir werden erschüttert |
| 2. Person Plural |
affurcillamini
|
ihr werdet erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillantur
|
sie werden erschüttert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillem
|
ich erschüttere |
| 2. Person Singular |
affurcilles
|
du erschütterst |
| 3. Person Singular |
affurcillet
|
er/sie/es erschüttere |
| 1. Person Plural |
affurcillemus
|
wir erschüttern |
| 2. Person Plural |
affurcilletis
|
ihr erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillent
|
sie erschüttern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurciller
|
ich werde erschüttert |
| 2. Person Singular |
affurcilleris affurcillere
|
du werdest erschüttert |
| 3. Person Singular |
affurcilletur
|
er/sie/es werde erschüttert |
| 1. Person Plural |
affurcillemur
|
wir werden erschüttert |
| 2. Person Plural |
affurcillemini
|
ihr werdet erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillentur
|
sie werden erschüttert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabam
|
ich erschütterte |
| 2. Person Singular |
affurcillabas
|
du erschüttertest |
| 3. Person Singular |
affurcillabat
|
er/sie/es erschütterte |
| 1. Person Plural |
affurcillabamus
|
wir erschütterten |
| 2. Person Plural |
affurcillabatis
|
ihr erschüttertet |
| 3. Person Plural |
affurcillabant
|
sie erschütterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabar
|
ich wurde erschüttert |
| 2. Person Singular |
affurcillabaris affurcillabare
|
du wurdest erschüttert |
| 3. Person Singular |
affurcillabatur
|
er/sie/es wurde erschüttert |
| 1. Person Plural |
affurcillabamur
|
wir wurden erschüttert |
| 2. Person Plural |
affurcillabamini
|
ihr wurdet erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillabantur
|
sie wurden erschüttert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillarem
|
ich erschütterte |
| 2. Person Singular |
affurcillares
|
du erschüttertest |
| 3. Person Singular |
affurcillaret
|
er/sie/es erschütterte |
| 1. Person Plural |
affurcillaremus
|
wir erschütterten |
| 2. Person Plural |
affurcillaretis
|
ihr erschüttertet |
| 3. Person Plural |
affurcillarent
|
sie erschütterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillarer
|
ich würde erschüttert |
| 2. Person Singular |
affurcillareris affurcillarere
|
du würdest erschüttert |
| 3. Person Singular |
affurcillaretur
|
er/sie/es würde erschüttert |
| 1. Person Plural |
affurcillaremur
|
wir würden erschüttert |
| 2. Person Plural |
affurcillaremini
|
ihr würdet erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillarentur
|
sie würden erschüttert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabo
|
ich werde erschüttern |
| 2. Person Singular |
affurcillabis
|
du wirst erschüttern |
| 3. Person Singular |
affurcillabit
|
er/sie/es wird erschüttern |
| 1. Person Plural |
affurcillabimus
|
wir werden erschüttern |
| 2. Person Plural |
affurcillabitis
|
ihr werdet erschüttern |
| 3. Person Plural |
affurcillabunt
|
sie werden erschüttern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabor
|
ich werde erschüttert werden |
| 2. Person Singular |
affurcillaberis affurcillabere
|
du wirst erschüttert werden |
| 3. Person Singular |
affurcillabitur
|
er/sie/es wird erschüttert werden |
| 1. Person Plural |
affurcillabimur
|
wir werden erschüttert werden |
| 2. Person Plural |
affurcillabimini
|
ihr werdet erschüttert werden |
| 3. Person Plural |
affurcillabuntur
|
sie werden erschüttert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillavi
|
ich habe erschüttert |
| 2. Person Singular |
affurcillavisti
|
du hast erschüttert |
| 3. Person Singular |
affurcillavit
|
er/sie/es hat erschüttert |
| 1. Person Plural |
affurcillavimus
|
wir haben erschüttert |
| 2. Person Plural |
affurcillavistis
|
ihr habt erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillaverunt affurcillavere
|
sie haben erschüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus sum
|
ich bin erschüttert worden |
| 2. Person Singular |
affurcillatus es
|
du bist erschüttert worden |
| 3. Person Singular |
affurcillatus est
|
er/sie/es ist erschüttert worden |
| 1. Person Plural |
affurcillati sumus
|
wir sind erschüttert worden |
| 2. Person Plural |
affurcillati estis
|
ihr seid erschüttert worden |
| 3. Person Plural |
affurcillati sunt
|
sie sind erschüttert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillaverim
|
ich habe erschüttert |
| 2. Person Singular |
affurcillaveris
|
du habest erschüttert |
| 3. Person Singular |
affurcillaverit
|
er/sie/es habe erschüttert |
| 1. Person Plural |
affurcillaverimus
|
wir haben erschüttert |
| 2. Person Plural |
affurcillaveritis
|
ihr habet erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillaverint
|
sie haben erschüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus sim
|
ich sei erschüttert worden |
| 2. Person Singular |
affurcillatus sis
|
du seiest erschüttert worden |
| 3. Person Singular |
affurcillatus sit
|
er/sie/es sei erschüttert worden |
| 1. Person Plural |
affurcillati simus
|
wir seien erschüttert worden |
| 2. Person Plural |
affurcillati sitis
|
ihr seiet erschüttert worden |
| 3. Person Plural |
affurcillati sint
|
sie seien erschüttert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillaveram
|
ich hatte erschüttert |
| 2. Person Singular |
affurcillaveras
|
du hattest erschüttert |
| 3. Person Singular |
affurcillaverat
|
er/sie/es hatte erschüttert |
| 1. Person Plural |
affurcillaveramus
|
wir hatten erschüttert |
| 2. Person Plural |
affurcillaveratis
|
ihr hattet erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillaverant
|
sie hatten erschüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus eram
|
ich war erschüttert worden |
| 2. Person Singular |
affurcillatus eras
|
du warst erschüttert worden |
| 3. Person Singular |
affurcillatus erat
|
er/sie/es war erschüttert worden |
| 1. Person Plural |
affurcillati eramus
|
wir waren erschüttert worden |
| 2. Person Plural |
affurcillati eratis
|
ihr wart erschüttert worden |
| 3. Person Plural |
affurcillati erant
|
sie waren erschüttert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillavissem
|
ich hätte erschüttert |
| 2. Person Singular |
affurcillavisses
|
du hättest erschüttert |
| 3. Person Singular |
affurcillavisset
|
er/sie/es hätte erschüttert |
| 1. Person Plural |
affurcillavissemus
|
wir hätten erschüttert |
| 2. Person Plural |
affurcillavissetis
|
ihr hättet erschüttert |
| 3. Person Plural |
affurcillavissent
|
sie hätten erschüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus essem
|
ich wäre erschüttert worden |
| 2. Person Singular |
affurcillatus esses
|
du wärest erschüttert worden |
| 3. Person Singular |
affurcillatus esset
|
er/sie/es wäre erschüttert worden |
| 1. Person Plural |
affurcillati essemus
|
wir wären erschüttert worden |
| 2. Person Plural |
affurcillati essetis
|
ihr wäret erschüttert worden |
| 3. Person Plural |
affurcillati essent
|
sie wären erschüttert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillavero
|
ich werde erschüttert haben |
| 2. Person Singular |
affurcillaveris
|
du wirst erschüttert haben |
| 3. Person Singular |
affurcillaverit
|
er/sie/es wird erschüttert haben |
| 1. Person Plural |
affurcillaverimus
|
wir werden erschüttert haben |
| 2. Person Plural |
affurcillaveritis
|
ihr werdet erschüttert haben |
| 3. Person Plural |
affurcillaverint
|
sie werden erschüttert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus ero
|
ich werde erschüttert worden sein |
| 2. Person Singular |
affurcillatus eris
|
du wirst erschüttert worden sein |
| 3. Person Singular |
affurcillatus erit
|
er/sie/es wird erschüttert worden sein |
| 1. Person Plural |
affurcillati erimus
|
wir werden erschüttert worden sein |
| 2. Person Plural |
affurcillati eritis
|
ihr werdet erschüttert worden sein |
| 3. Person Plural |
affurcillati erunt
|
sie werden erschüttert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affurcillare
|
erschüttern |
| Vorzeitigkeit |
affurcillavisse
|
erschüttert haben |
| Nachzeitigkeit |
affurcillaturum esse
|
erschüttern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affurcillari affurcillarier
|
erschüttert werden |
| Vorzeitigkeit |
affurcillatum esse
|
erschüttert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
affurcillatum iri
|
künftig erschüttert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affurcilla
|
erschüttere! |
| 2. Person Plural |
affurcillate
|
erschüttert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affurcillato
|
| 3. Person Singular |
affurcillato
|
| 2. Person Plural |
affurcillatote
|
| 3. Person Plural |
affurcillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affurcillare
|
das Erschüttern |
| Genitiv |
affurcillandi
|
des Erschütternes |
| Dativ |
affurcillando
|
dem Erschüttern |
| Akkusativ |
affurcillandum
|
das Erschüttern |
| Ablativ |
affurcillando
|
durch das Erschüttern |
| Vokativ |
affurcillande
|
Erschüttern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillandus
|
affurcillanda
|
affurcillandum
|
| Genitiv |
affurcillandi
|
affurcillandae
|
affurcillandi
|
| Dativ |
affurcillando
|
affurcillandae
|
affurcillando
|
| Akkusativ |
affurcillandum
|
affurcillandam
|
affurcillandum
|
| Ablativ |
affurcillando
|
affurcillanda
|
affurcillando
|
| Vokativ |
affurcillande
|
affurcillanda
|
affurcillandum
|
Plural
| Nominativ |
affurcillandi
|
affurcillandae
|
affurcillanda
|
| Genitiv |
affurcillandorum
|
affurcillandarum
|
affurcillandorum
|
| Dativ |
affurcillandis
|
affurcillandis
|
affurcillandis
|
| Akkusativ |
affurcillandos
|
affurcillandas
|
affurcillanda
|
| Ablativ |
affurcillandis
|
affurcillandis
|
affurcillandis
|
| Vokativ |
affurcillandi
|
affurcillandae
|
affurcillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillans
|
affurcillans
|
affurcillans
|
| Genitiv |
affurcillantis
|
affurcillantis
|
affurcillantis
|
| Dativ |
affurcillanti
|
affurcillanti
|
affurcillanti
|
| Akkusativ |
affurcillantem
|
affurcillantem
|
affurcillans
|
| Ablativ |
affurcillanti affurcillante
|
affurcillanti affurcillante
|
affurcillanti affurcillante
|
| Vokativ |
affurcillans
|
affurcillans
|
affurcillans
|
Plural
| Nominativ |
affurcillantes
|
affurcillantes
|
affurcillantia
|
| Genitiv |
affurcillantium affurcillantum
|
affurcillantium affurcillantum
|
affurcillantium affurcillantum
|
| Dativ |
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
| Akkusativ |
affurcillantes
|
affurcillantes
|
affurcillantia
|
| Ablativ |
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
| Vokativ |
affurcillantes
|
affurcillantes
|
affurcillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillatus
|
affurcillata
|
affurcillatum
|
| Genitiv |
affurcillati
|
affurcillatae
|
affurcillati
|
| Dativ |
affurcillato
|
affurcillatae
|
affurcillato
|
| Akkusativ |
affurcillatum
|
affurcillatam
|
affurcillatum
|
| Ablativ |
affurcillato
|
affurcillata
|
affurcillato
|
| Vokativ |
affurcillate
|
affurcillata
|
affurcillatum
|
Plural
| Nominativ |
affurcillati
|
affurcillatae
|
affurcillata
|
| Genitiv |
affurcillatorum
|
affurcillatarum
|
affurcillatorum
|
| Dativ |
affurcillatis
|
affurcillatis
|
affurcillatis
|
| Akkusativ |
affurcillatos
|
affurcillatas
|
affurcillata
|
| Ablativ |
affurcillatis
|
affurcillatis
|
affurcillatis
|
| Vokativ |
affurcillati
|
affurcillatae
|
affurcillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillaturus
|
affurcillatura
|
affurcillaturum
|
| Genitiv |
affurcillaturi
|
affurcillaturae
|
affurcillaturi
|
| Dativ |
affurcillaturo
|
affurcillaturae
|
affurcillaturo
|
| Akkusativ |
affurcillaturum
|
affurcillaturam
|
affurcillaturum
|
| Ablativ |
affurcillaturo
|
affurcillatura
|
affurcillaturo
|
| Vokativ |
affurcillature
|
affurcillatura
|
affurcillaturum
|
Plural
| Nominativ |
affurcillaturi
|
affurcillaturae
|
affurcillatura
|
| Genitiv |
affurcillaturorum
|
affurcillaturarum
|
affurcillaturorum
|
| Dativ |
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
| Akkusativ |
affurcillaturos
|
affurcillaturas
|
affurcillatura
|
| Ablativ |
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
| Vokativ |
affurcillaturi
|
affurcillaturae
|
affurcillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affurcillatum
|
affurcillatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillo
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillas
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillat
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillamus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillatis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillor
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaris affurcillare
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillamur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillamini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillem
|
|
| 2. Person Singular |
affurcilles
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillet
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillemus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcilletis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurciller
|
|
| 2. Person Singular |
affurcilleris affurcillere
|
|
| 3. Person Singular |
affurcilletur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillemur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillemini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabam
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillabas
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillabat
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillabamus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillabatis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabar
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillabaris affurcillabare
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillabatur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillabamur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillabamini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillarem
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillares
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaret
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaremus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaretis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillarer
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillareris affurcillarere
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaretur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaremur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaremini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabo
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillabis
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillabit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillabimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillabitis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillabor
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaberis affurcillabere
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillabitur
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillabimur
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillabimini
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillavi
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillavisti
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillavit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillavimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillavistis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillaverunt affurcillavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus es
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus est
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati estis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillaverim
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati simus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillaveram
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaveras
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaverat
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillavissem
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillavisses
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillavisset
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillavero
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
affurcillatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
affurcillatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
affurcillatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
affurcillati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
affurcillati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
affurcillati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affurcillare
|
|
| Vorzeitigkeit |
affurcillavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
affurcillaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affurcillari affurcillarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
affurcillatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
affurcillatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affurcilla
|
! |
| 2. Person Plural |
affurcillate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affurcillato
|
| 3. Person Singular |
affurcillato
|
| 2. Person Plural |
affurcillatote
|
| 3. Person Plural |
affurcillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affurcillare
|
|
| Genitiv |
affurcillandi
|
|
| Dativ |
affurcillando
|
|
| Akkusativ |
affurcillandum
|
|
| Ablativ |
affurcillando
|
|
| Vokativ |
affurcillande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillandus
|
affurcillanda
|
affurcillandum
|
| Genitiv |
affurcillandi
|
affurcillandae
|
affurcillandi
|
| Dativ |
affurcillando
|
affurcillandae
|
affurcillando
|
| Akkusativ |
affurcillandum
|
affurcillandam
|
affurcillandum
|
| Ablativ |
affurcillando
|
affurcillanda
|
affurcillando
|
| Vokativ |
affurcillande
|
affurcillanda
|
affurcillandum
|
Plural
| Nominativ |
affurcillandi
|
affurcillandae
|
affurcillanda
|
| Genitiv |
affurcillandorum
|
affurcillandarum
|
affurcillandorum
|
| Dativ |
affurcillandis
|
affurcillandis
|
affurcillandis
|
| Akkusativ |
affurcillandos
|
affurcillandas
|
affurcillanda
|
| Ablativ |
affurcillandis
|
affurcillandis
|
affurcillandis
|
| Vokativ |
affurcillandi
|
affurcillandae
|
affurcillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillans
|
affurcillans
|
affurcillans
|
| Genitiv |
affurcillantis
|
affurcillantis
|
affurcillantis
|
| Dativ |
affurcillanti
|
affurcillanti
|
affurcillanti
|
| Akkusativ |
affurcillantem
|
affurcillantem
|
affurcillans
|
| Ablativ |
affurcillanti affurcillante
|
affurcillanti affurcillante
|
affurcillanti affurcillante
|
| Vokativ |
affurcillans
|
affurcillans
|
affurcillans
|
Plural
| Nominativ |
affurcillantes
|
affurcillantes
|
affurcillantia
|
| Genitiv |
affurcillantium affurcillantum
|
affurcillantium affurcillantum
|
affurcillantium affurcillantum
|
| Dativ |
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
| Akkusativ |
affurcillantes
|
affurcillantes
|
affurcillantia
|
| Ablativ |
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
affurcillantibus
|
| Vokativ |
affurcillantes
|
affurcillantes
|
affurcillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillatus
|
affurcillata
|
affurcillatum
|
| Genitiv |
affurcillati
|
affurcillatae
|
affurcillati
|
| Dativ |
affurcillato
|
affurcillatae
|
affurcillato
|
| Akkusativ |
affurcillatum
|
affurcillatam
|
affurcillatum
|
| Ablativ |
affurcillato
|
affurcillata
|
affurcillato
|
| Vokativ |
affurcillate
|
affurcillata
|
affurcillatum
|
Plural
| Nominativ |
affurcillati
|
affurcillatae
|
affurcillata
|
| Genitiv |
affurcillatorum
|
affurcillatarum
|
affurcillatorum
|
| Dativ |
affurcillatis
|
affurcillatis
|
affurcillatis
|
| Akkusativ |
affurcillatos
|
affurcillatas
|
affurcillata
|
| Ablativ |
affurcillatis
|
affurcillatis
|
affurcillatis
|
| Vokativ |
affurcillati
|
affurcillatae
|
affurcillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affurcillaturus
|
affurcillatura
|
affurcillaturum
|
| Genitiv |
affurcillaturi
|
affurcillaturae
|
affurcillaturi
|
| Dativ |
affurcillaturo
|
affurcillaturae
|
affurcillaturo
|
| Akkusativ |
affurcillaturum
|
affurcillaturam
|
affurcillaturum
|
| Ablativ |
affurcillaturo
|
affurcillatura
|
affurcillaturo
|
| Vokativ |
affurcillature
|
affurcillatura
|
affurcillaturum
|
Plural
| Nominativ |
affurcillaturi
|
affurcillaturae
|
affurcillatura
|
| Genitiv |
affurcillaturorum
|
affurcillaturarum
|
affurcillaturorum
|
| Dativ |
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
| Akkusativ |
affurcillaturos
|
affurcillaturas
|
affurcillatura
|
| Ablativ |
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
affurcillaturis
|
| Vokativ |
affurcillaturi
|
affurcillaturae
|
affurcillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affurcillatum
|
affurcillatu
|