Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von agnoscere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort agnoscentia auch noch Formen von: agnoscentia (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| agnoscere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | anerkennen erkennen an wem? beanspruchen bemerken besinnen entsinnen unterscheiden Verantwortung zugeben wahrnehmen wiedererkennen woran? |
| agnoscentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von anerkennen |
| agnoscentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von anerkennen |
| agnoscentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von anerkennen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich erkenne an |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du erkennst an |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es erkennt an |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir erkennen an |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr erkennt an |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie erkennen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde anerkannt |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden anerkannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich erkenne an |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du erkennest an |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es erkenne an |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir erkennen an |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr erkennet an |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie erkennen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden anerkannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich erkannte an |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du erkanntest an |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es erkannte an |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir erkannten an |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr erkanntet an |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie erkannten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden anerkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich erkennte an |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du erkenntest an |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es erkennte an |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir erkennten an |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr erkenntet an |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie erkennten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde anerkannt |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden anerkannt |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden anerkannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde anerkennen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst anerkennen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird anerkennen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden anerkennen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet anerkennen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden anerkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde anerkannt werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst anerkannt werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird anerkannt werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden anerkannt werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet anerkannt werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden anerkannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe anerkannt |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast anerkannt |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat anerkannt |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben anerkannt |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin anerkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist anerkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist anerkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind anerkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid anerkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind anerkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei anerkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest anerkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei anerkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien anerkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet anerkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien anerkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war anerkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst anerkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war anerkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren anerkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart anerkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren anerkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte anerkannt |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte anerkannt |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten anerkannt |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre anerkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest anerkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre anerkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären anerkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret anerkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären anerkannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde anerkannt haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst anerkannt haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird anerkannt haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden anerkannt haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet anerkannt haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden anerkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde anerkannt worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst anerkannt worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird anerkannt worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden anerkannt worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet anerkannt worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden anerkannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
anerkennen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
anerkannt haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
anerkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
anerkannt werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
anerkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig anerkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
erkenne an; erkenn an! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
erkennt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Anerkennen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Anerkennens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Anerkennen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Anerkennen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Anerkennen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Anerkennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich erkenne |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du erkennst |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es erkennt |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir erkennen |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr erkennt |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst erkannt |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird erkannt |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden erkannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich erkenne |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du erkennest |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es erkenne |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir erkennen |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr erkennet |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest erkannt |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde erkannt |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden erkannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich erkannte |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du erkanntest |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es erkannte |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir erkannten |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr erkanntet |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie erkannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde erkannt |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest erkannt |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde erkannt |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden erkannt |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden erkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich erkennte |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du erkenntest |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es erkennte |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir erkennten |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr erkenntet |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie erkennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde erkannt |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest erkannt |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde erkannt |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden erkannt |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden erkannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde erkennen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst erkennen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird erkennen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden erkennen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet erkennen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde erkannt werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst erkannt werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird erkannt werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden erkannt werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet erkannt werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden erkannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast erkannt |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat erkannt |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt erkannt |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin erkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist erkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist erkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind erkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid erkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind erkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest erkannt |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe erkannt |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei erkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest erkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei erkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien erkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet erkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien erkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte erkannt |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest erkannt |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte erkannt |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten erkannt |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war erkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst erkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war erkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren erkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart erkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren erkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte erkannt |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest erkannt |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte erkannt |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten erkannt |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet erkannt |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre erkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest erkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre erkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären erkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret erkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären erkannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde erkannt haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst erkannt haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird erkannt haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden erkannt haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet erkannt haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden erkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde erkannt worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst erkannt worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird erkannt worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden erkannt worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet erkannt worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden erkannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
erkennen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
erkannt haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
erkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
erkannt werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
erkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig erkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
erkenne; erkenn! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
erkennt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Erkennen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Erkennens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Erkennen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Erkennen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Erkennen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Erkennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
|
| 2. Person Singular | agnoscis |
|
| 3. Person Singular | agnoscit |
|
| 1. Person Plural | agnoscimus |
|
| 2. Person Plural | agnoscitis |
|
| 3. Person Plural | agnoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnoscas |
|
| 3. Person Singular | agnoscat |
|
| 1. Person Plural | agnoscamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
|
| 2. Person Singular | agnoscebas |
|
| 3. Person Singular | agnoscebat |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
|
| 2. Person Singular | agnosceres |
|
| 3. Person Singular | agnosceret |
|
| 1. Person Plural | agnosceremus |
|
| 2. Person Plural | agnosceretis |
|
| 3. Person Plural | agnoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnosces |
|
| 3. Person Singular | agnoscet |
|
| 1. Person Plural | agnoscemus |
|
| 2. Person Plural | agnoscetis |
|
| 3. Person Plural | agnoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
|
| 2. Person Singular | agnovisti |
|
| 3. Person Singular | agnovit |
|
| 1. Person Plural | agnovimus |
|
| 2. Person Plural | agnovistis |
|
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
|
| 2. Person Singular | agnoveras |
|
| 3. Person Singular | agnoverat |
|
| 1. Person Plural | agnoveramus |
|
| 2. Person Plural | agnoveratis |
|
| 3. Person Plural | agnoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
|
| 2. Person Singular | agnovisses |
|
| 3. Person Singular | agnovisset |
|
| 1. Person Plural | agnovissemus |
|
| 2. Person Plural | agnovissetis |
|
| 3. Person Plural | agnovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
|
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
|
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
|
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
|
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
|
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich beanspruche |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du beanspruchst |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie beanspruchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden beansprucht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich beanspruche |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du beanspruchest |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es beanspruche |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr beanspruchet |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie beanspruchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden beansprucht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie beanspruchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden beansprucht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie beanspruchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde beansprucht |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden beansprucht |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden beansprucht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde beanspruchen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst beanspruchen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird beanspruchen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden beanspruchen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet beanspruchen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden beanspruchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde beansprucht werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst beansprucht werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird beansprucht werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden beansprucht werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet beansprucht werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden beansprucht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast beansprucht |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat beansprucht |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin beansprucht worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist beansprucht worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist beansprucht worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind beansprucht worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid beansprucht worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind beansprucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei beansprucht worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest beansprucht worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei beansprucht worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien beansprucht worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet beansprucht worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien beansprucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war beansprucht worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst beansprucht worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war beansprucht worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren beansprucht worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart beansprucht worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren beansprucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte beansprucht |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte beansprucht |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten beansprucht |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre beansprucht worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest beansprucht worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre beansprucht worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären beansprucht worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret beansprucht worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären beansprucht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde beansprucht haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst beansprucht haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird beansprucht haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden beansprucht haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet beansprucht haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden beansprucht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde beansprucht worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst beansprucht worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird beansprucht worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden beansprucht worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet beansprucht worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden beansprucht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
beanspruchen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
beansprucht haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
beanspruchen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
beansprucht werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
beansprucht worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig beansprucht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
beanspruche; beanspruch! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
beansprucht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Beanspruchen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Beanspruchens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Beanspruchen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Beanspruchen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Beanspruchen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Beanspruchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich bemerke |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du bemerkst |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir bemerken |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie bemerken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden bemerkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich bemerke |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du bemerkest |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es bemerke |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir bemerken |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr bemerket |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie bemerken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden bemerkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich bemerkte |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du bemerktest |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir bemerkten |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie bemerkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden bemerkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich bemerkte |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du bemerktest |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir bemerkten |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie bemerkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde bemerkt |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden bemerkt |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden bemerkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde bemerken |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst bemerken |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird bemerken |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden bemerken |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet bemerken |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden bemerken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde bemerkt werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst bemerkt werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird bemerkt werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden bemerkt werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet bemerkt werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden bemerkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast bemerkt |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat bemerkt |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin bemerkt worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist bemerkt worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist bemerkt worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind bemerkt worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid bemerkt worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind bemerkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei bemerkt worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest bemerkt worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei bemerkt worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien bemerkt worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet bemerkt worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien bemerkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war bemerkt worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst bemerkt worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war bemerkt worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren bemerkt worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart bemerkt worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren bemerkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte bemerkt |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte bemerkt |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten bemerkt |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre bemerkt worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest bemerkt worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre bemerkt worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären bemerkt worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret bemerkt worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären bemerkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde bemerkt haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst bemerkt haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird bemerkt haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden bemerkt haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet bemerkt haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden bemerkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde bemerkt worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst bemerkt worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird bemerkt worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden bemerkt worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet bemerkt worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden bemerkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
bemerken |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
bemerkt haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
bemerken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
bemerkt werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
bemerkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig bemerkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
bemerke; bemerk! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
bemerkt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Bemerken |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Bemerkens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Bemerken |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Bemerken |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Bemerken |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Bemerken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich besinne mich |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du besinnst dich |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es besinnt sich |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir besinnen uns |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr besinnt euch |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie besinnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich besinne mich |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du besinnest dich |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es besinne sich |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir besinnen uns |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr besinnet euch |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie besinnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich besann mich |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du besannst dich |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es besann sich |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir besannen uns |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr besannt euch |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie besannen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich besänne mich |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du besännest dich |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es besänne sich |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir besännen uns |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr besännet euch |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie besännen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde mich besinnen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst dich besinnen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird sich besinnen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden uns besinnen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet euch besinnen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden sich besinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe mich besonnen |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast dich besonnen |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat sich besonnen |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben uns besonnen |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt euch besonnen |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben sich besonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe mich besonnen |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest dich besonnen |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe sich besonnen |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben uns besonnen |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet euch besonnen |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben sich besonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte mich besonnen |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest dich besonnen |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte sich besonnen |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten uns besonnen |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet euch besonnen |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten sich besonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte mich besonnen |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest dich besonnen |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte sich besonnen |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten uns besonnen |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet euch besonnen |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten sich besonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde mich besonnen haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst dich besonnen haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird sich besonnen haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden uns besonnen haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet euch besonnen haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden sich besonnen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
sich besinnen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
sich besonnen haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
sich besinnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
besinne dich; besinn dich! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
besinnt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Sich besinnen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Sich besinnens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Sich besinnen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Sich besinnen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Sich besinnen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Sich besinnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich entsinne |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du entsinnst |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es entsinnt |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir entsinnen |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr entsinnt |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie entsinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde entsonnen |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden entsonnen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich entsinne |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du entsinnest |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es entsinne |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir entsinnen |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr entsinnet |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie entsinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden entsonnen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich entsann |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du entsannst |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es entsann |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir entsannen |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr entsannt |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie entsannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden entsonnen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich entsänne |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du entsännest |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es entsänne |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir entsännen |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr entsännet |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie entsännen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde entsonnen |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden entsonnen |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden entsonnen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde entsinnen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst entsinnen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird entsinnen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden entsinnen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet entsinnen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden entsinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde entsonnen werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst entsonnen werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird entsonnen werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden entsonnen werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet entsonnen werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden entsonnen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe entsonnen |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast entsonnen |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat entsonnen |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben entsonnen |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben entsonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin entsonnen worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist entsonnen worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist entsonnen worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind entsonnen worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid entsonnen worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind entsonnen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben entsonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei entsonnen worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest entsonnen worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei entsonnen worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien entsonnen worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet entsonnen worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien entsonnen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten entsonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war entsonnen worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst entsonnen worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war entsonnen worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren entsonnen worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart entsonnen worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren entsonnen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte entsonnen |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte entsonnen |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten entsonnen |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten entsonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre entsonnen worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest entsonnen worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre entsonnen worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären entsonnen worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret entsonnen worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären entsonnen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde entsonnen haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst entsonnen haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird entsonnen haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden entsonnen haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet entsonnen haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden entsonnen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde entsonnen worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst entsonnen worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird entsonnen worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden entsonnen worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet entsonnen worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden entsonnen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
entsinnen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
entsonnen haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
entsinnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
entsonnen werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
entsonnen worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig entsonnen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
entsinne; entsinn! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
entsinnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Entsinnen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Entsinnens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Entsinnen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Entsinnen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Entsinnen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Entsinnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich unterscheide mich |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du unterscheidest dich |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es unterscheidet sich |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir unterscheiden uns |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr unterscheidet euch |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie unterscheiden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich unterscheide mich |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du unterscheidest dich |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es unterscheide sich |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir unterscheiden uns |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr unterscheidet euch |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie unterscheiden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich unterschied mich |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du unterschiedest dich |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es unterschied sich |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir unterschieden uns |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr unterschiedet euch |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie unterschieden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich unterschiede mich |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du unterschiedest dich |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es unterschiede sich |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir unterschieden uns |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr unterschiedet euch |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie unterschieden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde mich unterscheiden |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst dich unterscheiden |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird sich unterscheiden |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden uns unterscheiden |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet euch unterscheiden |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden sich unterscheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe mich unterschieden |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast dich unterschieden |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat sich unterschieden |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben uns unterschieden |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt euch unterschieden |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe mich unterschieden |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest dich unterschieden |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe sich unterschieden |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben uns unterschieden |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet euch unterschieden |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte mich unterschieden |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest dich unterschieden |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte sich unterschieden |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten uns unterschieden |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet euch unterschieden |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte mich unterschieden |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest dich unterschieden |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte sich unterschieden |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten uns unterschieden |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet euch unterschieden |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde mich unterschieden haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst dich unterschieden haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird sich unterschieden haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden uns unterschieden haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet euch unterschieden haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden sich unterschieden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
sich unterscheiden |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
sich unterschieden haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
sich unterscheiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
unterscheide dich! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
unterscheidet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Sich unterscheiden |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Sich unterscheidens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Sich unterscheiden |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Sich unterscheiden |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Sich unterscheiden |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Sich unterscheiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
|
| 2. Person Singular | agnoscis |
|
| 3. Person Singular | agnoscit |
|
| 1. Person Plural | agnoscimus |
|
| 2. Person Plural | agnoscitis |
|
| 3. Person Plural | agnoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnoscas |
|
| 3. Person Singular | agnoscat |
|
| 1. Person Plural | agnoscamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
|
| 2. Person Singular | agnoscebas |
|
| 3. Person Singular | agnoscebat |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
|
| 2. Person Singular | agnosceres |
|
| 3. Person Singular | agnosceret |
|
| 1. Person Plural | agnosceremus |
|
| 2. Person Plural | agnosceretis |
|
| 3. Person Plural | agnoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnosces |
|
| 3. Person Singular | agnoscet |
|
| 1. Person Plural | agnoscemus |
|
| 2. Person Plural | agnoscetis |
|
| 3. Person Plural | agnoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
|
| 2. Person Singular | agnovisti |
|
| 3. Person Singular | agnovit |
|
| 1. Person Plural | agnovimus |
|
| 2. Person Plural | agnovistis |
|
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
|
| 2. Person Singular | agnoveras |
|
| 3. Person Singular | agnoverat |
|
| 1. Person Plural | agnoveramus |
|
| 2. Person Plural | agnoveratis |
|
| 3. Person Plural | agnoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
|
| 2. Person Singular | agnovisses |
|
| 3. Person Singular | agnovisset |
|
| 1. Person Plural | agnovissemus |
|
| 2. Person Plural | agnovissetis |
|
| 3. Person Plural | agnovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
|
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
|
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
|
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
|
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
|
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich nehme wahr |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du nimmst wahr |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es nimmt wahr |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir nehmen wahr |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr nehmt wahr |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie nehmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden wahrgenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich nehme wahr |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du nehmest wahr |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es nehme wahr |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir nehmen wahr |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr nehmet wahr |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie nehmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden wahrgenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich nahm wahr |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du nahmst wahr |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es nahm wahr |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir nahmen wahr |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr nahmt wahr |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie nahmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden wahrgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich nähme wahr |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du nähmest wahr |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es nähme wahr |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir nähmen wahr |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr nähmet wahr |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie nähmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden wahrgenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde wahrnehmen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst wahrnehmen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird wahrnehmen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden wahrnehmen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet wahrnehmen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden wahrnehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde wahrgenommen werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst wahrgenommen werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird wahrgenommen werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden wahrgenommen werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet wahrgenommen werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden wahrgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind wahrgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien wahrgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren wahrgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären wahrgenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde wahrgenommen haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst wahrgenommen haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird wahrgenommen haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden wahrgenommen haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet wahrgenommen haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden wahrgenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde wahrgenommen worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst wahrgenommen worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird wahrgenommen worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden wahrgenommen worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet wahrgenommen worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden wahrgenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
wahrnehmen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
wahrgenommen haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
wahrnehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
wahrgenommen werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
wahrgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig wahrgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
nimm wahr! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
nehmt wahr! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Wahrnehmen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Wahrnehmens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Wahrnehmen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Wahrnehmen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Wahrnehmen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Wahrnehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich erkenne wieder |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du erkennst wieder |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es erkennt wieder |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir erkennen wieder |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr erkennt wieder |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie erkennen wieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden wiedererkannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich erkenne wieder |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du erkennest wieder |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es erkenne wieder |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir erkennen wieder |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr erkennet wieder |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie erkennen wieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden wiedererkannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich erkannte wieder |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du erkanntest wieder |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es erkannte wieder |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir erkannten wieder |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr erkanntet wieder |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie erkannten wieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden wiedererkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich erkennte wieder |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du erkenntest wieder |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es erkennte wieder |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir erkennten wieder |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr erkenntet wieder |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie erkennten wieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden wiedererkannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde wiedererkennen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst wiedererkennen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird wiedererkennen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden wiedererkennen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet wiedererkennen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden wiedererkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde wiedererkannt werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst wiedererkannt werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird wiedererkannt werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden wiedererkannt werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet wiedererkannt werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden wiedererkannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben wiedererkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind wiedererkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben wiedererkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien wiedererkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten wiedererkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren wiedererkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten wiedererkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären wiedererkannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde wiedererkannt haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst wiedererkannt haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird wiedererkannt haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden wiedererkannt haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet wiedererkannt haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden wiedererkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde wiedererkannt worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst wiedererkannt worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird wiedererkannt worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden wiedererkannt worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet wiedererkannt worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden wiedererkannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
wiedererkennen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
wiedererkannt haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
wiedererkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
wiedererkannt werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
wiedererkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig wiedererkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
erkenne wieder; erkenn wieder! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
erkennt wieder! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Wiedererkennen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Wiedererkennens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Wiedererkennen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Wiedererkennen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Wiedererkennen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Wiedererkennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
|
| 2. Person Singular | agnoscis |
|
| 3. Person Singular | agnoscit |
|
| 1. Person Plural | agnoscimus |
|
| 2. Person Plural | agnoscitis |
|
| 3. Person Plural | agnoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnoscas |
|
| 3. Person Singular | agnoscat |
|
| 1. Person Plural | agnoscamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
|
| 2. Person Singular | agnoscebas |
|
| 3. Person Singular | agnoscebat |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
|
| 2. Person Singular | agnosceres |
|
| 3. Person Singular | agnosceret |
|
| 1. Person Plural | agnosceremus |
|
| 2. Person Plural | agnosceretis |
|
| 3. Person Plural | agnoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnosces |
|
| 3. Person Singular | agnoscet |
|
| 1. Person Plural | agnoscemus |
|
| 2. Person Plural | agnoscetis |
|
| 3. Person Plural | agnoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
|
| 2. Person Singular | agnovisti |
|
| 3. Person Singular | agnovit |
|
| 1. Person Plural | agnovimus |
|
| 2. Person Plural | agnovistis |
|
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
|
| 2. Person Singular | agnoveras |
|
| 3. Person Singular | agnoverat |
|
| 1. Person Plural | agnoveramus |
|
| 2. Person Plural | agnoveratis |
|
| 3. Person Plural | agnoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
|
| 2. Person Singular | agnovisses |
|
| 3. Person Singular | agnovisset |
|
| 1. Person Plural | agnovissemus |
|
| 2. Person Plural | agnovissetis |
|
| 3. Person Plural | agnovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
|
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
|
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
|
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
|
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
|
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |