Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| agnoscere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | anerkennen erkennen an wem? beanspruchen bemerken besinnen entsinnen unterscheiden Verantwortung zugeben wahrnehmen wiedererkennen woran? |
| agnoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst anerkannt werden du wirst erkannt werden du wirst beansprucht werden du wirst bemerkt werden du wirst entsonnen werden du wirst unterschieden werden du wirst wahrgenommen werden du wirst wiedererkannt werden |
| agnoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst anerkannt du wirst erkannt du wirst beansprucht du wirst bemerkt du wirst entsonnen du wirst unterschieden du wirst wahrgenommen du wirst wiedererkannt |
| agnoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | erkenne an; erkenn an erkenne; erkenn beanspruche; beanspruch bemerke; bemerk besinne dich; besinn dich entsinne; entsinn unterscheide dich unterscheide nimm wahr erkenne wieder; erkenn wieder |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich erkenne an |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du erkennst an |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es erkennt an |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir erkennen an |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr erkennt an |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie erkennen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde anerkannt |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden anerkannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich erkenne an |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du erkennest an |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es erkenne an |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir erkennen an |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr erkennet an |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie erkennen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden anerkannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich erkannte an |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du erkanntest an |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es erkannte an |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir erkannten an |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr erkanntet an |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie erkannten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden anerkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich erkennte an |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du erkenntest an |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es erkennte an |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir erkennten an |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr erkenntet an |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie erkennten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde anerkannt |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden anerkannt |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden anerkannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde anerkennen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst anerkennen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird anerkennen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden anerkennen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet anerkennen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden anerkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde anerkannt werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst anerkannt werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird anerkannt werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden anerkannt werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet anerkannt werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden anerkannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe anerkannt |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast anerkannt |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat anerkannt |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben anerkannt |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin anerkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist anerkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist anerkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind anerkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid anerkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind anerkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei anerkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest anerkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei anerkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien anerkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet anerkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien anerkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte anerkannt |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte anerkannt |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten anerkannt |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war anerkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst anerkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war anerkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren anerkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart anerkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren anerkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte anerkannt |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest anerkannt |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte anerkannt |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten anerkannt |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet anerkannt |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre anerkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest anerkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre anerkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären anerkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret anerkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären anerkannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde anerkannt haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst anerkannt haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird anerkannt haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden anerkannt haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet anerkannt haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden anerkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde anerkannt worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst anerkannt worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird anerkannt worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden anerkannt worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet anerkannt worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden anerkannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
anerkennen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
anerkannt haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
anerkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
anerkannt werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
anerkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig anerkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
erkenne an; erkenn an! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
erkennt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Anerkennen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Anerkennens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Anerkennen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Anerkennen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Anerkennen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Anerkennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich erkenne |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du erkennst |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es erkennt |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir erkennen |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr erkennt |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst erkannt |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird erkannt |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden erkannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich erkenne |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du erkennest |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es erkenne |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir erkennen |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr erkennet |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest erkannt |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde erkannt |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden erkannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich erkannte |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du erkanntest |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es erkannte |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir erkannten |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr erkanntet |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie erkannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde erkannt |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest erkannt |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde erkannt |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden erkannt |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden erkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich erkennte |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du erkenntest |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es erkennte |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir erkennten |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr erkenntet |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie erkennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde erkannt |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest erkannt |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde erkannt |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden erkannt |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden erkannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde erkennen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst erkennen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird erkennen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden erkennen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet erkennen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde erkannt werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst erkannt werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird erkannt werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden erkannt werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet erkannt werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden erkannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast erkannt |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat erkannt |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt erkannt |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin erkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist erkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist erkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind erkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid erkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind erkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest erkannt |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe erkannt |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei erkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest erkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei erkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien erkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet erkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien erkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte erkannt |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest erkannt |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte erkannt |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten erkannt |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet erkannt |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war erkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst erkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war erkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren erkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart erkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren erkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte erkannt |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest erkannt |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte erkannt |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten erkannt |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet erkannt |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre erkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest erkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre erkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären erkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret erkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären erkannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde erkannt haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst erkannt haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird erkannt haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden erkannt haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet erkannt haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden erkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde erkannt worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst erkannt worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird erkannt worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden erkannt worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet erkannt worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden erkannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
erkennen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
erkannt haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
erkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
erkannt werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
erkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig erkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
erkenne; erkenn! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
erkennt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Erkennen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Erkennens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Erkennen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Erkennen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Erkennen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Erkennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
|
| 2. Person Singular | agnoscis |
|
| 3. Person Singular | agnoscit |
|
| 1. Person Plural | agnoscimus |
|
| 2. Person Plural | agnoscitis |
|
| 3. Person Plural | agnoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnoscas |
|
| 3. Person Singular | agnoscat |
|
| 1. Person Plural | agnoscamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
|
| 2. Person Singular | agnoscebas |
|
| 3. Person Singular | agnoscebat |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
|
| 2. Person Singular | agnosceres |
|
| 3. Person Singular | agnosceret |
|
| 1. Person Plural | agnosceremus |
|
| 2. Person Plural | agnosceretis |
|
| 3. Person Plural | agnoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnosces |
|
| 3. Person Singular | agnoscet |
|
| 1. Person Plural | agnoscemus |
|
| 2. Person Plural | agnoscetis |
|
| 3. Person Plural | agnoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
|
| 2. Person Singular | agnovisti |
|
| 3. Person Singular | agnovit |
|
| 1. Person Plural | agnovimus |
|
| 2. Person Plural | agnovistis |
|
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
|
| 2. Person Singular | agnoveras |
|
| 3. Person Singular | agnoverat |
|
| 1. Person Plural | agnoveramus |
|
| 2. Person Plural | agnoveratis |
|
| 3. Person Plural | agnoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
|
| 2. Person Singular | agnovisses |
|
| 3. Person Singular | agnovisset |
|
| 1. Person Plural | agnovissemus |
|
| 2. Person Plural | agnovissetis |
|
| 3. Person Plural | agnovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
|
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
|
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
|
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
|
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
|
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich beanspruche |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du beanspruchst |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie beanspruchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden beansprucht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich beanspruche |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du beanspruchest |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es beanspruche |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr beanspruchet |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie beanspruchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden beansprucht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie beanspruchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden beansprucht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie beanspruchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde beansprucht |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden beansprucht |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden beansprucht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde beanspruchen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst beanspruchen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird beanspruchen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden beanspruchen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet beanspruchen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden beanspruchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde beansprucht werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst beansprucht werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird beansprucht werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden beansprucht werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet beansprucht werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden beansprucht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast beansprucht |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat beansprucht |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin beansprucht worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist beansprucht worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist beansprucht worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind beansprucht worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid beansprucht worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind beansprucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei beansprucht worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest beansprucht worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei beansprucht worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien beansprucht worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet beansprucht worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien beansprucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte beansprucht |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte beansprucht |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten beansprucht |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war beansprucht worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst beansprucht worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war beansprucht worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren beansprucht worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart beansprucht worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren beansprucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte beansprucht |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest beansprucht |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte beansprucht |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten beansprucht |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet beansprucht |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre beansprucht worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest beansprucht worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre beansprucht worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären beansprucht worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret beansprucht worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären beansprucht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde beansprucht haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst beansprucht haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird beansprucht haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden beansprucht haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet beansprucht haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden beansprucht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde beansprucht worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst beansprucht worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird beansprucht worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden beansprucht worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet beansprucht worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden beansprucht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
beanspruchen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
beansprucht haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
beanspruchen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
beansprucht werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
beansprucht worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig beansprucht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
beanspruche; beanspruch! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
beansprucht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Beanspruchen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Beanspruchens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Beanspruchen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Beanspruchen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Beanspruchen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Beanspruchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich bemerke |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du bemerkst |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir bemerken |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie bemerken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden bemerkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich bemerke |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du bemerkest |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es bemerke |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir bemerken |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr bemerket |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie bemerken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden bemerkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich bemerkte |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du bemerktest |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir bemerkten |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie bemerkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden bemerkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich bemerkte |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du bemerktest |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir bemerkten |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie bemerkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde bemerkt |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden bemerkt |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden bemerkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde bemerken |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst bemerken |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird bemerken |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden bemerken |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet bemerken |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden bemerken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde bemerkt werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst bemerkt werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird bemerkt werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden bemerkt werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet bemerkt werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden bemerkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast bemerkt |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat bemerkt |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin bemerkt worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist bemerkt worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist bemerkt worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind bemerkt worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid bemerkt worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind bemerkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei bemerkt worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest bemerkt worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei bemerkt worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien bemerkt worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet bemerkt worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien bemerkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte bemerkt |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte bemerkt |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten bemerkt |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war bemerkt worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst bemerkt worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war bemerkt worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren bemerkt worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart bemerkt worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren bemerkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte bemerkt |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest bemerkt |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte bemerkt |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten bemerkt |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet bemerkt |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre bemerkt worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest bemerkt worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre bemerkt worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären bemerkt worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret bemerkt worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären bemerkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde bemerkt haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst bemerkt haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird bemerkt haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden bemerkt haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet bemerkt haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden bemerkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde bemerkt worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst bemerkt worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird bemerkt worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden bemerkt worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet bemerkt worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden bemerkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
bemerken |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
bemerkt haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
bemerken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
bemerkt werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
bemerkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig bemerkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
bemerke; bemerk! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
bemerkt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Bemerken |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Bemerkens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Bemerken |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Bemerken |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Bemerken |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Bemerken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich besinne mich |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du besinnst dich |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es besinnt sich |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir besinnen uns |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr besinnt euch |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie besinnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich besinne mich |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du besinnest dich |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es besinne sich |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir besinnen uns |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr besinnet euch |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie besinnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich besann mich |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du besannst dich |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es besann sich |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir besannen uns |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr besannt euch |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie besannen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich besänne mich |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du besännest dich |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es besänne sich |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir besännen uns |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr besännet euch |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie besännen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde mich besinnen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst dich besinnen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird sich besinnen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden uns besinnen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet euch besinnen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden sich besinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe mich besonnen |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast dich besonnen |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat sich besonnen |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben uns besonnen |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt euch besonnen |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben sich besonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe mich besonnen |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest dich besonnen |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe sich besonnen |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben uns besonnen |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet euch besonnen |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben sich besonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte mich besonnen |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest dich besonnen |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte sich besonnen |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten uns besonnen |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet euch besonnen |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten sich besonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte mich besonnen |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest dich besonnen |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte sich besonnen |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten uns besonnen |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet euch besonnen |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten sich besonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde mich besonnen haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst dich besonnen haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird sich besonnen haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden uns besonnen haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet euch besonnen haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden sich besonnen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
sich besinnen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
sich besonnen haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
sich besinnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
besinne dich; besinn dich! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
besinnt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Sich besinnen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Sich besinnens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Sich besinnen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Sich besinnen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Sich besinnen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Sich besinnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich entsinne |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du entsinnst |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es entsinnt |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir entsinnen |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr entsinnt |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie entsinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde entsonnen |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden entsonnen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich entsinne |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du entsinnest |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es entsinne |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir entsinnen |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr entsinnet |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie entsinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden entsonnen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich entsann |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du entsannst |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es entsann |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir entsannen |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr entsannt |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie entsannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden entsonnen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich entsänne |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du entsännest |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es entsänne |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir entsännen |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr entsännet |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie entsännen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde entsonnen |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden entsonnen |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden entsonnen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde entsinnen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst entsinnen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird entsinnen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden entsinnen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet entsinnen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden entsinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde entsonnen werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst entsonnen werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird entsonnen werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden entsonnen werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet entsonnen werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden entsonnen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe entsonnen |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast entsonnen |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat entsonnen |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben entsonnen |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben entsonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin entsonnen worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist entsonnen worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist entsonnen worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind entsonnen worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid entsonnen worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind entsonnen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben entsonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei entsonnen worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest entsonnen worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei entsonnen worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien entsonnen worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet entsonnen worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien entsonnen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte entsonnen |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte entsonnen |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten entsonnen |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten entsonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war entsonnen worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst entsonnen worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war entsonnen worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren entsonnen worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart entsonnen worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren entsonnen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte entsonnen |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest entsonnen |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte entsonnen |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten entsonnen |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet entsonnen |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten entsonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre entsonnen worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest entsonnen worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre entsonnen worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären entsonnen worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret entsonnen worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären entsonnen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde entsonnen haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst entsonnen haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird entsonnen haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden entsonnen haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet entsonnen haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden entsonnen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde entsonnen worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst entsonnen worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird entsonnen worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden entsonnen worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet entsonnen worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden entsonnen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
entsinnen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
entsonnen haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
entsinnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
entsonnen werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
entsonnen worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig entsonnen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
entsinne; entsinn! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
entsinnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Entsinnen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Entsinnens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Entsinnen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Entsinnen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Entsinnen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Entsinnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich unterscheide mich |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du unterscheidest dich |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es unterscheidet sich |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir unterscheiden uns |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr unterscheidet euch |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie unterscheiden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich unterscheide mich |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du unterscheidest dich |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es unterscheide sich |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir unterscheiden uns |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr unterscheidet euch |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie unterscheiden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich unterschied mich |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du unterschiedest dich |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es unterschied sich |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir unterschieden uns |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr unterschiedet euch |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie unterschieden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich unterschiede mich |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du unterschiedest dich |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es unterschiede sich |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir unterschieden uns |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr unterschiedet euch |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie unterschieden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde mich unterscheiden |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst dich unterscheiden |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird sich unterscheiden |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden uns unterscheiden |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet euch unterscheiden |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden sich unterscheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe mich unterschieden |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast dich unterschieden |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat sich unterschieden |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben uns unterschieden |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt euch unterschieden |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe mich unterschieden |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest dich unterschieden |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe sich unterschieden |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben uns unterschieden |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet euch unterschieden |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte mich unterschieden |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest dich unterschieden |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte sich unterschieden |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten uns unterschieden |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet euch unterschieden |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte mich unterschieden |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest dich unterschieden |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte sich unterschieden |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten uns unterschieden |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet euch unterschieden |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde mich unterschieden haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst dich unterschieden haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird sich unterschieden haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden uns unterschieden haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet euch unterschieden haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden sich unterschieden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
sich unterscheiden |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
sich unterschieden haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
sich unterscheiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
unterscheide dich! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
unterscheidet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Sich unterscheiden |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Sich unterscheidens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Sich unterscheiden |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Sich unterscheiden |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Sich unterscheiden |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Sich unterscheiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
|
| 2. Person Singular | agnoscis |
|
| 3. Person Singular | agnoscit |
|
| 1. Person Plural | agnoscimus |
|
| 2. Person Plural | agnoscitis |
|
| 3. Person Plural | agnoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnoscas |
|
| 3. Person Singular | agnoscat |
|
| 1. Person Plural | agnoscamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
|
| 2. Person Singular | agnoscebas |
|
| 3. Person Singular | agnoscebat |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
|
| 2. Person Singular | agnosceres |
|
| 3. Person Singular | agnosceret |
|
| 1. Person Plural | agnosceremus |
|
| 2. Person Plural | agnosceretis |
|
| 3. Person Plural | agnoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnosces |
|
| 3. Person Singular | agnoscet |
|
| 1. Person Plural | agnoscemus |
|
| 2. Person Plural | agnoscetis |
|
| 3. Person Plural | agnoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
|
| 2. Person Singular | agnovisti |
|
| 3. Person Singular | agnovit |
|
| 1. Person Plural | agnovimus |
|
| 2. Person Plural | agnovistis |
|
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
|
| 2. Person Singular | agnoveras |
|
| 3. Person Singular | agnoverat |
|
| 1. Person Plural | agnoveramus |
|
| 2. Person Plural | agnoveratis |
|
| 3. Person Plural | agnoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
|
| 2. Person Singular | agnovisses |
|
| 3. Person Singular | agnovisset |
|
| 1. Person Plural | agnovissemus |
|
| 2. Person Plural | agnovissetis |
|
| 3. Person Plural | agnovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
|
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
|
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
|
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
|
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
|
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich nehme wahr |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du nimmst wahr |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es nimmt wahr |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir nehmen wahr |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr nehmt wahr |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie nehmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden wahrgenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich nehme wahr |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du nehmest wahr |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es nehme wahr |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir nehmen wahr |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr nehmet wahr |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie nehmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden wahrgenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich nahm wahr |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du nahmst wahr |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es nahm wahr |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir nahmen wahr |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr nahmt wahr |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie nahmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden wahrgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich nähme wahr |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du nähmest wahr |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es nähme wahr |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir nähmen wahr |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr nähmet wahr |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie nähmen wahr |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden wahrgenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde wahrnehmen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst wahrnehmen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird wahrnehmen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden wahrnehmen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet wahrnehmen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden wahrnehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde wahrgenommen werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst wahrgenommen werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird wahrgenommen werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden wahrgenommen werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet wahrgenommen werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden wahrgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind wahrgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien wahrgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren wahrgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte wahrgenommen |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest wahrgenommen |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte wahrgenommen |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten wahrgenommen |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet wahrgenommen |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten wahrgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären wahrgenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde wahrgenommen haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst wahrgenommen haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird wahrgenommen haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden wahrgenommen haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet wahrgenommen haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden wahrgenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde wahrgenommen worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst wahrgenommen worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird wahrgenommen worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden wahrgenommen worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet wahrgenommen worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden wahrgenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
wahrnehmen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
wahrgenommen haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
wahrnehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
wahrgenommen werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
wahrgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig wahrgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
nimm wahr! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
nehmt wahr! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Wahrnehmen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Wahrnehmens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Wahrnehmen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Wahrnehmen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Wahrnehmen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Wahrnehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
ich erkenne wieder |
| 2. Person Singular | agnoscis |
du erkennst wieder |
| 3. Person Singular | agnoscit |
er/sie/es erkennt wieder |
| 1. Person Plural | agnoscimus |
wir erkennen wieder |
| 2. Person Plural | agnoscitis |
ihr erkennt wieder |
| 3. Person Plural | agnoscunt |
sie erkennen wieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
ich werde wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoscitur |
er/sie/es wird wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoscimur |
wir werden wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoscimini |
ihr werdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
sie werden wiedererkannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich erkenne wieder |
| 2. Person Singular | agnoscas |
du erkennest wieder |
| 3. Person Singular | agnoscat |
er/sie/es erkenne wieder |
| 1. Person Plural | agnoscamus |
wir erkennen wieder |
| 2. Person Plural | agnoscatis |
ihr erkennet wieder |
| 3. Person Plural | agnoscant |
sie erkennen wieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
du werdest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoscatur |
er/sie/es werde wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoscamur |
wir werden wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoscamini |
ihr werdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoscantur |
sie werden wiedererkannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
ich erkannte wieder |
| 2. Person Singular | agnoscebas |
du erkanntest wieder |
| 3. Person Singular | agnoscebat |
er/sie/es erkannte wieder |
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
wir erkannten wieder |
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
ihr erkanntet wieder |
| 3. Person Plural | agnoscebant |
sie erkannten wieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
ich wurde wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
du wurdest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
er/sie/es wurde wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
wir wurden wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
ihr wurdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
sie wurden wiedererkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
ich erkennte wieder |
| 2. Person Singular | agnosceres |
du erkenntest wieder |
| 3. Person Singular | agnosceret |
er/sie/es erkennte wieder |
| 1. Person Plural | agnosceremus |
wir erkennten wieder |
| 2. Person Plural | agnosceretis |
ihr erkenntet wieder |
| 3. Person Plural | agnoscerent |
sie erkennten wieder |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
ich würde wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
du würdest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnosceretur |
er/sie/es würde wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnosceremur |
wir würden wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnosceremini |
ihr würdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
sie würden wiedererkannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
ich werde wiedererkennen |
| 2. Person Singular | agnosces |
du wirst wiedererkennen |
| 3. Person Singular | agnoscet |
er/sie/es wird wiedererkennen |
| 1. Person Plural | agnoscemus |
wir werden wiedererkennen |
| 2. Person Plural | agnoscetis |
ihr werdet wiedererkennen |
| 3. Person Plural | agnoscent |
sie werden wiedererkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
ich werde wiedererkannt werden |
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
du wirst wiedererkannt werden |
| 3. Person Singular | agnoscetur |
er/sie/es wird wiedererkannt werden |
| 1. Person Plural | agnoscemur |
wir werden wiedererkannt werden |
| 2. Person Plural | agnoscemini |
ihr werdet wiedererkannt werden |
| 3. Person Plural | agnoscentur |
sie werden wiedererkannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
ich habe wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnovisti |
du hast wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnovit |
er/sie/es hat wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnovimus |
wir haben wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnovistis |
ihr habt wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
sie haben wiedererkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
ich bin wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus es |
du bist wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus est |
er/sie/es ist wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti sumus |
wir sind wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti estis |
ihr seid wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sunt |
sie sind wiedererkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
ich habe wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du habest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es habe wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir haben wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr habet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie haben wiedererkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
ich sei wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus sis |
du seiest wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus sit |
er/sie/es sei wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti simus |
wir seien wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti sitis |
ihr seiet wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti sint |
sie seien wiedererkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
ich hatte wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnoveras |
du hattest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnoverat |
er/sie/es hatte wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnoveramus |
wir hatten wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnoveratis |
ihr hattet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnoverant |
sie hatten wiedererkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
ich war wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus eras |
du warst wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus erat |
er/sie/es war wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti eramus |
wir waren wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti eratis |
ihr wart wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti erant |
sie waren wiedererkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
ich hätte wiedererkannt |
| 2. Person Singular | agnovisses |
du hättest wiedererkannt |
| 3. Person Singular | agnovisset |
er/sie/es hätte wiedererkannt |
| 1. Person Plural | agnovissemus |
wir hätten wiedererkannt |
| 2. Person Plural | agnovissetis |
ihr hättet wiedererkannt |
| 3. Person Plural | agnovissent |
sie hätten wiedererkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
ich wäre wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular | agnitus esses |
du wärest wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular | agnitus esset |
er/sie/es wäre wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural | agniti essemus |
wir wären wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural | agniti essetis |
ihr wäret wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural | agniti essent |
sie wären wiedererkannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
ich werde wiedererkannt haben |
| 2. Person Singular | agnoveris |
du wirst wiedererkannt haben |
| 3. Person Singular | agnoverit |
er/sie/es wird wiedererkannt haben |
| 1. Person Plural | agnoverimus |
wir werden wiedererkannt haben |
| 2. Person Plural | agnoveritis |
ihr werdet wiedererkannt haben |
| 3. Person Plural | agnoverint |
sie werden wiedererkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
ich werde wiedererkannt worden sein |
| 2. Person Singular | agnitus eris |
du wirst wiedererkannt worden sein |
| 3. Person Singular | agnitus erit |
er/sie/es wird wiedererkannt worden sein |
| 1. Person Plural | agniti erimus |
wir werden wiedererkannt worden sein |
| 2. Person Plural | agniti eritis |
ihr werdet wiedererkannt worden sein |
| 3. Person Plural | agniti erunt |
sie werden wiedererkannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
wiedererkennen |
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
wiedererkannt haben |
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
wiedererkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
wiedererkannt werden |
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
wiedererkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
künftig wiedererkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
erkenne wieder; erkenn wieder! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
erkennt wieder! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
das Wiedererkennen |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
des Wiedererkennens |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
dem Wiedererkennen |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
das Wiedererkennen |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
durch das Wiedererkennen |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Wiedererkennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnosco |
|
| 2. Person Singular | agnoscis |
|
| 3. Person Singular | agnoscit |
|
| 1. Person Plural | agnoscimus |
|
| 2. Person Plural | agnoscitis |
|
| 3. Person Plural | agnoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscor |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscitur |
|
| 1. Person Plural | agnoscimur |
|
| 2. Person Plural | agnoscimini |
|
| 3. Person Plural | agnoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnoscas |
|
| 3. Person Singular | agnoscat |
|
| 1. Person Plural | agnoscamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnoscaris agnoscare |
|
| 3. Person Singular | agnoscatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebam |
|
| 2. Person Singular | agnoscebas |
|
| 3. Person Singular | agnoscebat |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamus |
|
| 2. Person Plural | agnoscebatis |
|
| 3. Person Plural | agnoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscebar |
|
| 2. Person Singular | agnoscebaris agnoscebare |
|
| 3. Person Singular | agnoscebatur |
|
| 1. Person Plural | agnoscebamur |
|
| 2. Person Plural | agnoscebamini |
|
| 3. Person Plural | agnoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerem |
|
| 2. Person Singular | agnosceres |
|
| 3. Person Singular | agnosceret |
|
| 1. Person Plural | agnosceremus |
|
| 2. Person Plural | agnosceretis |
|
| 3. Person Plural | agnoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscerer |
|
| 2. Person Singular | agnoscereris agnoscerere |
|
| 3. Person Singular | agnosceretur |
|
| 1. Person Plural | agnosceremur |
|
| 2. Person Plural | agnosceremini |
|
| 3. Person Plural | agnoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscam |
|
| 2. Person Singular | agnosces |
|
| 3. Person Singular | agnoscet |
|
| 1. Person Plural | agnoscemus |
|
| 2. Person Plural | agnoscetis |
|
| 3. Person Plural | agnoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnoscar |
|
| 2. Person Singular | agnosceris agnoscere |
|
| 3. Person Singular | agnoscetur |
|
| 1. Person Plural | agnoscemur |
|
| 2. Person Plural | agnoscemini |
|
| 3. Person Plural | agnoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovi |
|
| 2. Person Singular | agnovisti |
|
| 3. Person Singular | agnovit |
|
| 1. Person Plural | agnovimus |
|
| 2. Person Plural | agnovistis |
|
| 3. Person Plural | agnoverunt agnovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sum |
|
| 2. Person Singular | agnitus es |
|
| 3. Person Singular | agnitus est |
|
| 1. Person Plural | agniti sumus |
|
| 2. Person Plural | agniti estis |
|
| 3. Person Plural | agniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoverim |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus sim |
|
| 2. Person Singular | agnitus sis |
|
| 3. Person Singular | agnitus sit |
|
| 1. Person Plural | agniti simus |
|
| 2. Person Plural | agniti sitis |
|
| 3. Person Plural | agniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnoveram |
|
| 2. Person Singular | agnoveras |
|
| 3. Person Singular | agnoverat |
|
| 1. Person Plural | agnoveramus |
|
| 2. Person Plural | agnoveratis |
|
| 3. Person Plural | agnoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus eram |
|
| 2. Person Singular | agnitus eras |
|
| 3. Person Singular | agnitus erat |
|
| 1. Person Plural | agniti eramus |
|
| 2. Person Plural | agniti eratis |
|
| 3. Person Plural | agniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovissem |
|
| 2. Person Singular | agnovisses |
|
| 3. Person Singular | agnovisset |
|
| 1. Person Plural | agnovissemus |
|
| 2. Person Plural | agnovissetis |
|
| 3. Person Plural | agnovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus essem |
|
| 2. Person Singular | agnitus esses |
|
| 3. Person Singular | agnitus esset |
|
| 1. Person Plural | agniti essemus |
|
| 2. Person Plural | agniti essetis |
|
| 3. Person Plural | agniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | agnovero |
|
| 2. Person Singular | agnoveris |
|
| 3. Person Singular | agnoverit |
|
| 1. Person Plural | agnoverimus |
|
| 2. Person Plural | agnoveritis |
|
| 3. Person Plural | agnoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | agnitus ero |
|
| 2. Person Singular | agnitus eris |
|
| 3. Person Singular | agnitus erit |
|
| 1. Person Plural | agniti erimus |
|
| 2. Person Plural | agniti eritis |
|
| 3. Person Plural | agniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnoscere |
|
| Vorzeitigkeit | agnovisse |
|
| Nachzeitigkeit | agniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | agnosci agnoscier |
|
| Vorzeitigkeit | agnitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | agnitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | agnosce |
! |
| 2. Person Plural | agnoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | agnoscito |
| 3. Person Singular | agnoscito |
| 2. Person Plural | agnoscitote |
| 3. Person Plural | agnoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | agnoscere |
|
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
|
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
|
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
|
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscendus agnoscundus |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
| Genitiv | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendi agnoscundi |
| Dativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscendo agnoscundo |
| Akkusativ | agnoscendum agnoscundum |
agnoscendam agnoscundam |
agnoscendum agnoscundum |
| Ablativ | agnoscendo agnoscundo |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendo agnoscundo |
| Vokativ | agnoscende agnoscunde |
agnoscenda agnoscunda |
agnoscendum agnoscundum |
Plural
| Nominativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
| Genitiv | agnoscendorum agnoscundorum |
agnoscendarum agnoscundarum |
agnoscendorum agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendos agnoscundos |
agnoscendas agnoscundas |
agnoscenda agnoscunda |
| Ablativ | agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
agnoscendis agnoscundis |
| Vokativ | agnoscendi agnoscundi |
agnoscendae agnoscundae |
agnoscenda agnoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
| Genitiv | agnoscentis |
agnoscentis |
agnoscentis |
| Dativ | agnoscenti |
agnoscenti |
agnoscenti |
| Akkusativ | agnoscentem |
agnoscentem |
agnoscens |
| Ablativ | agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
agnoscenti agnoscente |
| Vokativ | agnoscens |
agnoscens |
agnoscens |
Plural
| Nominativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Genitiv | agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
agnoscentium agnoscentum |
| Dativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Akkusativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
| Ablativ | agnoscentibus |
agnoscentibus |
agnoscentibus |
| Vokativ | agnoscentes |
agnoscentes |
agnoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agnitus |
agnita |
agnitum |
| Genitiv | agniti |
agnitae |
agniti |
| Dativ | agnito |
agnitae |
agnito |
| Akkusativ | agnitum |
agnitam |
agnitum |
| Ablativ | agnito |
agnita |
agnito |
| Vokativ | agnite |
agnita |
agnitum |
Plural
| Nominativ | agniti |
agnitae |
agnita |
| Genitiv | agnitorum |
agnitarum |
agnitorum |
| Dativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Akkusativ | agnitos |
agnitas |
agnita |
| Ablativ | agnitis |
agnitis |
agnitis |
| Vokativ | agniti |
agnitae |
agnita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | agniturus |
agnitura |
agniturum |
| Genitiv | agnituri |
agniturae |
agnituri |
| Dativ | agnituro |
agniturae |
agnituro |
| Akkusativ | agniturum |
agnituram |
agniturum |
| Ablativ | agnituro |
agnitura |
agnituro |
| Vokativ | agniture |
agnitura |
agniturum |
Plural
| Nominativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
| Genitiv | agniturorum |
agniturarum |
agniturorum |
| Dativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Akkusativ | agnituros |
agnituras |
agnitura |
| Ablativ | agnituris |
agnituris |
agnituris |
| Vokativ | agnituri |
agniturae |
agnitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| agnitum |
agnitu |