Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizo
|
|
| 2. Person Singular |
agonizas
|
|
| 3. Person Singular |
agonizat
|
|
| 1. Person Plural |
agonizamus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizatis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizor
|
|
| 2. Person Singular |
agonizaris agonizare
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizamur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizamini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizem
|
|
| 2. Person Singular |
agonizes
|
|
| 3. Person Singular |
agonizet
|
|
| 1. Person Plural |
agonizemus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizetis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizer
|
|
| 2. Person Singular |
agonizeris agonizere
|
|
| 3. Person Singular |
agonizetur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizemur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizemini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizabam
|
|
| 2. Person Singular |
agonizabas
|
|
| 3. Person Singular |
agonizabat
|
|
| 1. Person Plural |
agonizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizabar
|
|
| 2. Person Singular |
agonizabaris agonizabare
|
|
| 3. Person Singular |
agonizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizarem
|
|
| 2. Person Singular |
agonizares
|
|
| 3. Person Singular |
agonizaret
|
|
| 1. Person Plural |
agonizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizarer
|
|
| 2. Person Singular |
agonizareris agonizarere
|
|
| 3. Person Singular |
agonizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizabo
|
|
| 2. Person Singular |
agonizabis
|
|
| 3. Person Singular |
agonizabit
|
|
| 1. Person Plural |
agonizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizabor
|
|
| 2. Person Singular |
agonizaberis agonizabere
|
|
| 3. Person Singular |
agonizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizavi
|
|
| 2. Person Singular |
agonizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
agonizavit
|
|
| 1. Person Plural |
agonizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizaverunt agonizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
agonizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
agonizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
agonizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
agonizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
agonizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
agonizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
agonizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
agonizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
agonizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizavero
|
|
| 2. Person Singular |
agonizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
agonizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
agonizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
agonizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
agonizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
agonizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
agonizari agonizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
agonizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
agonizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
agoniza
|
! |
| 2. Person Plural |
agonizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
agonizato
|
| 3. Person Singular |
agonizato
|
| 2. Person Plural |
agonizatote
|
| 3. Person Plural |
agonizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
agonizare
|
|
| Genitiv |
agonizandi
|
|
| Dativ |
agonizando
|
|
| Akkusativ |
agonizandum
|
|
| Ablativ |
agonizando
|
|
| Vokativ |
agonizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
agonizandus
|
agonizanda
|
agonizandum
|
| Genitiv |
agonizandi
|
agonizandae
|
agonizandi
|
| Dativ |
agonizando
|
agonizandae
|
agonizando
|
| Akkusativ |
agonizandum
|
agonizandam
|
agonizandum
|
| Ablativ |
agonizando
|
agonizanda
|
agonizando
|
| Vokativ |
agonizande
|
agonizanda
|
agonizandum
|
Plural
| Nominativ |
agonizandi
|
agonizandae
|
agonizanda
|
| Genitiv |
agonizandorum
|
agonizandarum
|
agonizandorum
|
| Dativ |
agonizandis
|
agonizandis
|
agonizandis
|
| Akkusativ |
agonizandos
|
agonizandas
|
agonizanda
|
| Ablativ |
agonizandis
|
agonizandis
|
agonizandis
|
| Vokativ |
agonizandi
|
agonizandae
|
agonizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
agonizans
|
agonizans
|
agonizans
|
| Genitiv |
agonizantis
|
agonizantis
|
agonizantis
|
| Dativ |
agonizanti
|
agonizanti
|
agonizanti
|
| Akkusativ |
agonizantem
|
agonizantem
|
agonizans
|
| Ablativ |
agonizanti agonizante
|
agonizanti agonizante
|
agonizanti agonizante
|
| Vokativ |
agonizans
|
agonizans
|
agonizans
|
Plural
| Nominativ |
agonizantes
|
agonizantes
|
agonizantia
|
| Genitiv |
agonizantium agonizantum
|
agonizantium agonizantum
|
agonizantium agonizantum
|
| Dativ |
agonizantibus
|
agonizantibus
|
agonizantibus
|
| Akkusativ |
agonizantes
|
agonizantes
|
agonizantia
|
| Ablativ |
agonizantibus
|
agonizantibus
|
agonizantibus
|
| Vokativ |
agonizantes
|
agonizantes
|
agonizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
agonizatus
|
agonizata
|
agonizatum
|
| Genitiv |
agonizati
|
agonizatae
|
agonizati
|
| Dativ |
agonizato
|
agonizatae
|
agonizato
|
| Akkusativ |
agonizatum
|
agonizatam
|
agonizatum
|
| Ablativ |
agonizato
|
agonizata
|
agonizato
|
| Vokativ |
agonizate
|
agonizata
|
agonizatum
|
Plural
| Nominativ |
agonizati
|
agonizatae
|
agonizata
|
| Genitiv |
agonizatorum
|
agonizatarum
|
agonizatorum
|
| Dativ |
agonizatis
|
agonizatis
|
agonizatis
|
| Akkusativ |
agonizatos
|
agonizatas
|
agonizata
|
| Ablativ |
agonizatis
|
agonizatis
|
agonizatis
|
| Vokativ |
agonizati
|
agonizatae
|
agonizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
agonizaturus
|
agonizatura
|
agonizaturum
|
| Genitiv |
agonizaturi
|
agonizaturae
|
agonizaturi
|
| Dativ |
agonizaturo
|
agonizaturae
|
agonizaturo
|
| Akkusativ |
agonizaturum
|
agonizaturam
|
agonizaturum
|
| Ablativ |
agonizaturo
|
agonizatura
|
agonizaturo
|
| Vokativ |
agonizature
|
agonizatura
|
agonizaturum
|
Plural
| Nominativ |
agonizaturi
|
agonizaturae
|
agonizatura
|
| Genitiv |
agonizaturorum
|
agonizaturarum
|
agonizaturorum
|
| Dativ |
agonizaturis
|
agonizaturis
|
agonizaturis
|
| Akkusativ |
agonizaturos
|
agonizaturas
|
agonizatura
|
| Ablativ |
agonizaturis
|
agonizaturis
|
agonizaturis
|
| Vokativ |
agonizaturi
|
agonizaturae
|
agonizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
agonizatum
|
agonizatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizo
|
ich streite |
| 2. Person Singular |
agonizas
|
du streitest |
| 3. Person Singular |
agonizat
|
er/sie/es streitet |
| 1. Person Plural |
agonizamus
|
wir streiten |
| 2. Person Plural |
agonizatis
|
ihr streitet |
| 3. Person Plural |
agonizant
|
sie streiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizor
|
|
| 2. Person Singular |
agonizaris agonizare
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizamur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizamini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizem
|
ich streite |
| 2. Person Singular |
agonizes
|
du streitest |
| 3. Person Singular |
agonizet
|
er/sie/es streite |
| 1. Person Plural |
agonizemus
|
wir streiten |
| 2. Person Plural |
agonizetis
|
ihr streitet |
| 3. Person Plural |
agonizent
|
sie streiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizer
|
|
| 2. Person Singular |
agonizeris agonizere
|
|
| 3. Person Singular |
agonizetur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizemur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizemini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizabam
|
ich stritt |
| 2. Person Singular |
agonizabas
|
du strittest |
| 3. Person Singular |
agonizabat
|
er/sie/es stritt |
| 1. Person Plural |
agonizabamus
|
wir stritten |
| 2. Person Plural |
agonizabatis
|
ihr strittet |
| 3. Person Plural |
agonizabant
|
sie stritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizabar
|
|
| 2. Person Singular |
agonizabaris agonizabare
|
|
| 3. Person Singular |
agonizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizarem
|
ich stritte |
| 2. Person Singular |
agonizares
|
du strittest |
| 3. Person Singular |
agonizaret
|
er/sie/es stritte |
| 1. Person Plural |
agonizaremus
|
wir stritten |
| 2. Person Plural |
agonizaretis
|
ihr strittet |
| 3. Person Plural |
agonizarent
|
sie stritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizarer
|
|
| 2. Person Singular |
agonizareris agonizarere
|
|
| 3. Person Singular |
agonizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizabo
|
ich werde streiten |
| 2. Person Singular |
agonizabis
|
du wirst streiten |
| 3. Person Singular |
agonizabit
|
er/sie/es wird streiten |
| 1. Person Plural |
agonizabimus
|
wir werden streiten |
| 2. Person Plural |
agonizabitis
|
ihr werdet streiten |
| 3. Person Plural |
agonizabunt
|
sie werden streiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizabor
|
|
| 2. Person Singular |
agonizaberis agonizabere
|
|
| 3. Person Singular |
agonizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
agonizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
agonizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
agonizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizavi
|
ich habe gestritten |
| 2. Person Singular |
agonizavisti
|
du hast gestritten |
| 3. Person Singular |
agonizavit
|
er/sie/es hat gestritten |
| 1. Person Plural |
agonizavimus
|
wir haben gestritten |
| 2. Person Plural |
agonizavistis
|
ihr habt gestritten |
| 3. Person Plural |
agonizaverunt agonizavere
|
sie haben gestritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizaverim
|
ich habe gestritten |
| 2. Person Singular |
agonizaveris
|
du habest gestritten |
| 3. Person Singular |
agonizaverit
|
er/sie/es habe gestritten |
| 1. Person Plural |
agonizaverimus
|
wir haben gestritten |
| 2. Person Plural |
agonizaveritis
|
ihr habet gestritten |
| 3. Person Plural |
agonizaverint
|
sie haben gestritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizaveram
|
ich hatte gestritten |
| 2. Person Singular |
agonizaveras
|
du hattest gestritten |
| 3. Person Singular |
agonizaverat
|
er/sie/es hatte gestritten |
| 1. Person Plural |
agonizaveramus
|
wir hatten gestritten |
| 2. Person Plural |
agonizaveratis
|
ihr hattet gestritten |
| 3. Person Plural |
agonizaverant
|
sie hatten gestritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizavissem
|
ich hätte gestritten |
| 2. Person Singular |
agonizavisses
|
du hättest gestritten |
| 3. Person Singular |
agonizavisset
|
er/sie/es hätte gestritten |
| 1. Person Plural |
agonizavissemus
|
wir hätten gestritten |
| 2. Person Plural |
agonizavissetis
|
ihr hättet gestritten |
| 3. Person Plural |
agonizavissent
|
sie hätten gestritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizavero
|
ich werde gestritten haben |
| 2. Person Singular |
agonizaveris
|
du wirst gestritten haben |
| 3. Person Singular |
agonizaverit
|
er/sie/es wird gestritten haben |
| 1. Person Plural |
agonizaverimus
|
wir werden gestritten haben |
| 2. Person Plural |
agonizaveritis
|
ihr werdet gestritten haben |
| 3. Person Plural |
agonizaverint
|
sie werden gestritten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
agonizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
agonizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
agonizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
agonizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
agonizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
agonizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
agonizare
|
streiten |
| Vorzeitigkeit |
agonizavisse
|
gestritten haben |
| Nachzeitigkeit |
agonizaturum esse
|
streiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
agonizari agonizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
agonizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
agonizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
agoniza
|
streite! |
| 2. Person Plural |
agonizate
|
streitet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
agonizato
|
| 3. Person Singular |
agonizato
|
| 2. Person Plural |
agonizatote
|
| 3. Person Plural |
agonizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
agonizare
|
das Streiten |
| Genitiv |
agonizandi
|
des Streitens |
| Dativ |
agonizando
|
dem Streiten |
| Akkusativ |
agonizandum
|
das Streiten |
| Ablativ |
agonizando
|
durch das Streiten |
| Vokativ |
agonizande
|
Streiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
agonizandus
|
agonizanda
|
agonizandum
|
| Genitiv |
agonizandi
|
agonizandae
|
agonizandi
|
| Dativ |
agonizando
|
agonizandae
|
agonizando
|
| Akkusativ |
agonizandum
|
agonizandam
|
agonizandum
|
| Ablativ |
agonizando
|
agonizanda
|
agonizando
|
| Vokativ |
agonizande
|
agonizanda
|
agonizandum
|
Plural
| Nominativ |
agonizandi
|
agonizandae
|
agonizanda
|
| Genitiv |
agonizandorum
|
agonizandarum
|
agonizandorum
|
| Dativ |
agonizandis
|
agonizandis
|
agonizandis
|
| Akkusativ |
agonizandos
|
agonizandas
|
agonizanda
|
| Ablativ |
agonizandis
|
agonizandis
|
agonizandis
|
| Vokativ |
agonizandi
|
agonizandae
|
agonizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
agonizans
|
agonizans
|
agonizans
|
| Genitiv |
agonizantis
|
agonizantis
|
agonizantis
|
| Dativ |
agonizanti
|
agonizanti
|
agonizanti
|
| Akkusativ |
agonizantem
|
agonizantem
|
agonizans
|
| Ablativ |
agonizanti agonizante
|
agonizanti agonizante
|
agonizanti agonizante
|
| Vokativ |
agonizans
|
agonizans
|
agonizans
|
Plural
| Nominativ |
agonizantes
|
agonizantes
|
agonizantia
|
| Genitiv |
agonizantium agonizantum
|
agonizantium agonizantum
|
agonizantium agonizantum
|
| Dativ |
agonizantibus
|
agonizantibus
|
agonizantibus
|
| Akkusativ |
agonizantes
|
agonizantes
|
agonizantia
|
| Ablativ |
agonizantibus
|
agonizantibus
|
agonizantibus
|
| Vokativ |
agonizantes
|
agonizantes
|
agonizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
agonizatus
|
agonizata
|
agonizatum
|
| Genitiv |
agonizati
|
agonizatae
|
agonizati
|
| Dativ |
agonizato
|
agonizatae
|
agonizato
|
| Akkusativ |
agonizatum
|
agonizatam
|
agonizatum
|
| Ablativ |
agonizato
|
agonizata
|
agonizato
|
| Vokativ |
agonizate
|
agonizata
|
agonizatum
|
Plural
| Nominativ |
agonizati
|
agonizatae
|
agonizata
|
| Genitiv |
agonizatorum
|
agonizatarum
|
agonizatorum
|
| Dativ |
agonizatis
|
agonizatis
|
agonizatis
|
| Akkusativ |
agonizatos
|
agonizatas
|
agonizata
|
| Ablativ |
agonizatis
|
agonizatis
|
agonizatis
|
| Vokativ |
agonizati
|
agonizatae
|
agonizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
agonizaturus
|
agonizatura
|
agonizaturum
|
| Genitiv |
agonizaturi
|
agonizaturae
|
agonizaturi
|
| Dativ |
agonizaturo
|
agonizaturae
|
agonizaturo
|
| Akkusativ |
agonizaturum
|
agonizaturam
|
agonizaturum
|
| Ablativ |
agonizaturo
|
agonizatura
|
agonizaturo
|
| Vokativ |
agonizature
|
agonizatura
|
agonizaturum
|
Plural
| Nominativ |
agonizaturi
|
agonizaturae
|
agonizatura
|
| Genitiv |
agonizaturorum
|
agonizaturarum
|
agonizaturorum
|
| Dativ |
agonizaturis
|
agonizaturis
|
agonizaturis
|
| Akkusativ |
agonizaturos
|
agonizaturas
|
agonizatura
|
| Ablativ |
agonizaturis
|
agonizaturis
|
agonizaturis
|
| Vokativ |
agonizaturi
|
agonizaturae
|
agonizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
agonizatum
|
agonizatu
|