Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
allevio
|
ich erleichtere |
| 2. Person Singular |
allevias
|
du erleichterst |
| 3. Person Singular |
alleviat
|
er/sie/es erleichtert |
| 1. Person Plural |
alleviamus
|
wir erleichtern |
| 2. Person Plural |
alleviatis
|
ihr erleichtert |
| 3. Person Plural |
alleviant
|
sie erleichtern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevior
|
ich werde erleichtert |
| 2. Person Singular |
alleviaris alleviare
|
du wirst erleichtert |
| 3. Person Singular |
alleviatur
|
er/sie/es wird erleichtert |
| 1. Person Plural |
alleviamur
|
wir werden erleichtert |
| 2. Person Plural |
alleviamini
|
ihr werdet erleichtert |
| 3. Person Plural |
alleviantur
|
sie werden erleichtert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviem
|
ich erleichtere |
| 2. Person Singular |
allevies
|
du erleichterst |
| 3. Person Singular |
alleviet
|
er/sie/es erleichtere |
| 1. Person Plural |
alleviemus
|
wir erleichtern |
| 2. Person Plural |
allevietis
|
ihr erleichtert |
| 3. Person Plural |
allevient
|
sie erleichtern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevier
|
ich werde erleichtert |
| 2. Person Singular |
allevieris alleviere
|
du werdest erleichtert |
| 3. Person Singular |
allevietur
|
er/sie/es werde erleichtert |
| 1. Person Plural |
alleviemur
|
wir werden erleichtert |
| 2. Person Plural |
alleviemini
|
ihr werdet erleichtert |
| 3. Person Plural |
allevientur
|
sie werden erleichtert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabam
|
ich erleichterte |
| 2. Person Singular |
alleviabas
|
du erleichtertest |
| 3. Person Singular |
alleviabat
|
er/sie/es erleichterte |
| 1. Person Plural |
alleviabamus
|
wir erleichterten |
| 2. Person Plural |
alleviabatis
|
ihr erleichtertet |
| 3. Person Plural |
alleviabant
|
sie erleichterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabar
|
ich wurde erleichtert |
| 2. Person Singular |
alleviabaris alleviabare
|
du wurdest erleichtert |
| 3. Person Singular |
alleviabatur
|
er/sie/es wurde erleichtert |
| 1. Person Plural |
alleviabamur
|
wir wurden erleichtert |
| 2. Person Plural |
alleviabamini
|
ihr wurdet erleichtert |
| 3. Person Plural |
alleviabantur
|
sie wurden erleichtert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarem
|
ich erleichterte |
| 2. Person Singular |
alleviares
|
du erleichtertest |
| 3. Person Singular |
alleviaret
|
er/sie/es erleichterte |
| 1. Person Plural |
alleviaremus
|
wir erleichterten |
| 2. Person Plural |
alleviaretis
|
ihr erleichtertet |
| 3. Person Plural |
alleviarent
|
sie erleichterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarer
|
ich würde erleichtert |
| 2. Person Singular |
alleviareris alleviarere
|
du würdest erleichtert |
| 3. Person Singular |
alleviaretur
|
er/sie/es würde erleichtert |
| 1. Person Plural |
alleviaremur
|
wir würden erleichtert |
| 2. Person Plural |
alleviaremini
|
ihr würdet erleichtert |
| 3. Person Plural |
alleviarentur
|
sie würden erleichtert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabo
|
ich werde erleichtern |
| 2. Person Singular |
alleviabis
|
du wirst erleichtern |
| 3. Person Singular |
alleviabit
|
er/sie/es wird erleichtern |
| 1. Person Plural |
alleviabimus
|
wir werden erleichtern |
| 2. Person Plural |
alleviabitis
|
ihr werdet erleichtern |
| 3. Person Plural |
alleviabunt
|
sie werden erleichtern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabor
|
ich werde erleichtert werden |
| 2. Person Singular |
alleviaberis alleviabere
|
du wirst erleichtert werden |
| 3. Person Singular |
alleviabitur
|
er/sie/es wird erleichtert werden |
| 1. Person Plural |
alleviabimur
|
wir werden erleichtert werden |
| 2. Person Plural |
alleviabimini
|
ihr werdet erleichtert werden |
| 3. Person Plural |
alleviabuntur
|
sie werden erleichtert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavi
|
ich habe erleichtert |
| 2. Person Singular |
alleviavisti
|
du hast erleichtert |
| 3. Person Singular |
alleviavit
|
er/sie/es hat erleichtert |
| 1. Person Plural |
alleviavimus
|
wir haben erleichtert |
| 2. Person Plural |
alleviavistis
|
ihr habt erleichtert |
| 3. Person Plural |
alleviaverunt alleviavere
|
sie haben erleichtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sum
|
ich bin erleichtert worden |
| 2. Person Singular |
alleviatus es
|
du bist erleichtert worden |
| 3. Person Singular |
alleviatus est
|
er/sie/es ist erleichtert worden |
| 1. Person Plural |
alleviati sumus
|
wir sind erleichtert worden |
| 2. Person Plural |
alleviati estis
|
ihr seid erleichtert worden |
| 3. Person Plural |
alleviati sunt
|
sie sind erleichtert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaverim
|
ich habe erleichtert |
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
du habest erleichtert |
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
er/sie/es habe erleichtert |
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
wir haben erleichtert |
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
ihr habet erleichtert |
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
sie haben erleichtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sim
|
ich sei erleichtert worden |
| 2. Person Singular |
alleviatus sis
|
du seiest erleichtert worden |
| 3. Person Singular |
alleviatus sit
|
er/sie/es sei erleichtert worden |
| 1. Person Plural |
alleviati simus
|
wir seien erleichtert worden |
| 2. Person Plural |
alleviati sitis
|
ihr seiet erleichtert worden |
| 3. Person Plural |
alleviati sint
|
sie seien erleichtert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaveram
|
ich hatte erleichtert |
| 2. Person Singular |
alleviaveras
|
du hattest erleichtert |
| 3. Person Singular |
alleviaverat
|
er/sie/es hatte erleichtert |
| 1. Person Plural |
alleviaveramus
|
wir hatten erleichtert |
| 2. Person Plural |
alleviaveratis
|
ihr hattet erleichtert |
| 3. Person Plural |
alleviaverant
|
sie hatten erleichtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus eram
|
ich war erleichtert worden |
| 2. Person Singular |
alleviatus eras
|
du warst erleichtert worden |
| 3. Person Singular |
alleviatus erat
|
er/sie/es war erleichtert worden |
| 1. Person Plural |
alleviati eramus
|
wir waren erleichtert worden |
| 2. Person Plural |
alleviati eratis
|
ihr wart erleichtert worden |
| 3. Person Plural |
alleviati erant
|
sie waren erleichtert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavissem
|
ich hätte erleichtert |
| 2. Person Singular |
alleviavisses
|
du hättest erleichtert |
| 3. Person Singular |
alleviavisset
|
er/sie/es hätte erleichtert |
| 1. Person Plural |
alleviavissemus
|
wir hätten erleichtert |
| 2. Person Plural |
alleviavissetis
|
ihr hättet erleichtert |
| 3. Person Plural |
alleviavissent
|
sie hätten erleichtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus essem
|
ich wäre erleichtert worden |
| 2. Person Singular |
alleviatus esses
|
du wärest erleichtert worden |
| 3. Person Singular |
alleviatus esset
|
er/sie/es wäre erleichtert worden |
| 1. Person Plural |
alleviati essemus
|
wir wären erleichtert worden |
| 2. Person Plural |
alleviati essetis
|
ihr wäret erleichtert worden |
| 3. Person Plural |
alleviati essent
|
sie wären erleichtert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavero
|
ich werde erleichtert haben |
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
du wirst erleichtert haben |
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
er/sie/es wird erleichtert haben |
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
wir werden erleichtert haben |
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
ihr werdet erleichtert haben |
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
sie werden erleichtert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus ero
|
ich werde erleichtert worden sein |
| 2. Person Singular |
alleviatus eris
|
du wirst erleichtert worden sein |
| 3. Person Singular |
alleviatus erit
|
er/sie/es wird erleichtert worden sein |
| 1. Person Plural |
alleviati erimus
|
wir werden erleichtert worden sein |
| 2. Person Plural |
alleviati eritis
|
ihr werdet erleichtert worden sein |
| 3. Person Plural |
alleviati erunt
|
sie werden erleichtert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviare
|
erleichtern |
| Vorzeitigkeit |
alleviavisse
|
erleichtert haben |
| Nachzeitigkeit |
alleviaturum esse
|
erleichtern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviari alleviarier
|
erleichtert werden |
| Vorzeitigkeit |
alleviatum esse
|
erleichtert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
alleviatum iri
|
künftig erleichtert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
allevia
|
erleichtere! |
| 2. Person Plural |
alleviate
|
erleichtert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
alleviato
|
| 3. Person Singular |
alleviato
|
| 2. Person Plural |
alleviatote
|
| 3. Person Plural |
allevianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
alleviare
|
das Erleichtern |
| Genitiv |
alleviandi
|
des Erleichternes |
| Dativ |
alleviando
|
dem Erleichtern |
| Akkusativ |
alleviandum
|
das Erleichtern |
| Ablativ |
alleviando
|
durch das Erleichtern |
| Vokativ |
alleviande
|
Erleichtern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviandus
|
allevianda
|
alleviandum
|
| Genitiv |
alleviandi
|
alleviandae
|
alleviandi
|
| Dativ |
alleviando
|
alleviandae
|
alleviando
|
| Akkusativ |
alleviandum
|
alleviandam
|
alleviandum
|
| Ablativ |
alleviando
|
allevianda
|
alleviando
|
| Vokativ |
alleviande
|
allevianda
|
alleviandum
|
Plural
| Nominativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
| Genitiv |
alleviandorum
|
alleviandarum
|
alleviandorum
|
| Dativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Akkusativ |
alleviandos
|
alleviandas
|
allevianda
|
| Ablativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Vokativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
| Genitiv |
alleviantis
|
alleviantis
|
alleviantis
|
| Dativ |
allevianti
|
allevianti
|
allevianti
|
| Akkusativ |
alleviantem
|
alleviantem
|
allevians
|
| Ablativ |
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
| Vokativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
Plural
| Nominativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Genitiv |
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
| Dativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Akkusativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Ablativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Vokativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviatus
|
alleviata
|
alleviatum
|
| Genitiv |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviati
|
| Dativ |
alleviato
|
alleviatae
|
alleviato
|
| Akkusativ |
alleviatum
|
alleviatam
|
alleviatum
|
| Ablativ |
alleviato
|
alleviata
|
alleviato
|
| Vokativ |
alleviate
|
alleviata
|
alleviatum
|
Plural
| Nominativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
| Genitiv |
alleviatorum
|
alleviatarum
|
alleviatorum
|
| Dativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Akkusativ |
alleviatos
|
alleviatas
|
alleviata
|
| Ablativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Vokativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviaturus
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
| Genitiv |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviaturi
|
| Dativ |
alleviaturo
|
alleviaturae
|
alleviaturo
|
| Akkusativ |
alleviaturum
|
alleviaturam
|
alleviaturum
|
| Ablativ |
alleviaturo
|
alleviatura
|
alleviaturo
|
| Vokativ |
alleviature
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
Plural
| Nominativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
| Genitiv |
alleviaturorum
|
alleviaturarum
|
alleviaturorum
|
| Dativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Akkusativ |
alleviaturos
|
alleviaturas
|
alleviatura
|
| Ablativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Vokativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
alleviatum
|
alleviatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
allevio
|
|
| 2. Person Singular |
allevias
|
|
| 3. Person Singular |
alleviat
|
|
| 1. Person Plural |
alleviamus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviatis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevior
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaris alleviare
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviamur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviamini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviem
|
|
| 2. Person Singular |
allevies
|
|
| 3. Person Singular |
alleviet
|
|
| 1. Person Plural |
alleviemus
|
|
| 2. Person Plural |
allevietis
|
|
| 3. Person Plural |
allevient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevier
|
|
| 2. Person Singular |
allevieris alleviere
|
|
| 3. Person Singular |
allevietur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviemur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviemini
|
|
| 3. Person Plural |
allevientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabam
|
|
| 2. Person Singular |
alleviabas
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabat
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabamus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabatis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabar
|
|
| 2. Person Singular |
alleviabaris alleviabare
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabatur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabamur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabamini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarem
|
|
| 2. Person Singular |
alleviares
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaret
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaremus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaretis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarer
|
|
| 2. Person Singular |
alleviareris alleviarere
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaretur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaremur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaremini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabo
|
|
| 2. Person Singular |
alleviabis
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabitis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabor
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaberis alleviabere
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabitur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabimur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabimini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavi
|
|
| 2. Person Singular |
alleviavisti
|
|
| 3. Person Singular |
alleviavit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviavimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviavistis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviaverunt alleviavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus es
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus est
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati estis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaverim
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati simus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaveram
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaveras
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaverat
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavissem
|
|
| 2. Person Singular |
alleviavisses
|
|
| 3. Person Singular |
alleviavisset
|
|
| 1. Person Plural |
alleviavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavero
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviare
|
|
| Vorzeitigkeit |
alleviavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
alleviaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviari alleviarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
alleviatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
alleviatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
allevia
|
! |
| 2. Person Plural |
alleviate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
alleviato
|
| 3. Person Singular |
alleviato
|
| 2. Person Plural |
alleviatote
|
| 3. Person Plural |
allevianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
alleviare
|
|
| Genitiv |
alleviandi
|
|
| Dativ |
alleviando
|
|
| Akkusativ |
alleviandum
|
|
| Ablativ |
alleviando
|
|
| Vokativ |
alleviande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviandus
|
allevianda
|
alleviandum
|
| Genitiv |
alleviandi
|
alleviandae
|
alleviandi
|
| Dativ |
alleviando
|
alleviandae
|
alleviando
|
| Akkusativ |
alleviandum
|
alleviandam
|
alleviandum
|
| Ablativ |
alleviando
|
allevianda
|
alleviando
|
| Vokativ |
alleviande
|
allevianda
|
alleviandum
|
Plural
| Nominativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
| Genitiv |
alleviandorum
|
alleviandarum
|
alleviandorum
|
| Dativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Akkusativ |
alleviandos
|
alleviandas
|
allevianda
|
| Ablativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Vokativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
| Genitiv |
alleviantis
|
alleviantis
|
alleviantis
|
| Dativ |
allevianti
|
allevianti
|
allevianti
|
| Akkusativ |
alleviantem
|
alleviantem
|
allevians
|
| Ablativ |
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
| Vokativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
Plural
| Nominativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Genitiv |
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
| Dativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Akkusativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Ablativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Vokativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviatus
|
alleviata
|
alleviatum
|
| Genitiv |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviati
|
| Dativ |
alleviato
|
alleviatae
|
alleviato
|
| Akkusativ |
alleviatum
|
alleviatam
|
alleviatum
|
| Ablativ |
alleviato
|
alleviata
|
alleviato
|
| Vokativ |
alleviate
|
alleviata
|
alleviatum
|
Plural
| Nominativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
| Genitiv |
alleviatorum
|
alleviatarum
|
alleviatorum
|
| Dativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Akkusativ |
alleviatos
|
alleviatas
|
alleviata
|
| Ablativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Vokativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviaturus
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
| Genitiv |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviaturi
|
| Dativ |
alleviaturo
|
alleviaturae
|
alleviaturo
|
| Akkusativ |
alleviaturum
|
alleviaturam
|
alleviaturum
|
| Ablativ |
alleviaturo
|
alleviatura
|
alleviaturo
|
| Vokativ |
alleviature
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
Plural
| Nominativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
| Genitiv |
alleviaturorum
|
alleviaturarum
|
alleviaturorum
|
| Dativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Akkusativ |
alleviaturos
|
alleviaturas
|
alleviatura
|
| Ablativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Vokativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
alleviatum
|
alleviatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
allevio
|
ich richte mich auf |
| 2. Person Singular |
allevias
|
du richtest dich auf |
| 3. Person Singular |
alleviat
|
er/sie/es richtet sich auf |
| 1. Person Plural |
alleviamus
|
wir richten uns auf |
| 2. Person Plural |
alleviatis
|
ihr richtet euch auf |
| 3. Person Plural |
alleviant
|
sie richten sich auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevior
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaris alleviare
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviamur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviamini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviem
|
ich richte mich auf |
| 2. Person Singular |
allevies
|
du richtest dich auf |
| 3. Person Singular |
alleviet
|
er/sie/es richte sich auf |
| 1. Person Plural |
alleviemus
|
wir richten uns auf |
| 2. Person Plural |
allevietis
|
ihr richtet euch auf |
| 3. Person Plural |
allevient
|
sie richten sich auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevier
|
|
| 2. Person Singular |
allevieris alleviere
|
|
| 3. Person Singular |
allevietur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviemur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviemini
|
|
| 3. Person Plural |
allevientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabam
|
ich richtete mich auf |
| 2. Person Singular |
alleviabas
|
du richtetest dich auf |
| 3. Person Singular |
alleviabat
|
er/sie/es richtete sich auf |
| 1. Person Plural |
alleviabamus
|
wir richteten uns auf |
| 2. Person Plural |
alleviabatis
|
ihr richtetet euch auf |
| 3. Person Plural |
alleviabant
|
sie richteten sich auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabar
|
|
| 2. Person Singular |
alleviabaris alleviabare
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabatur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabamur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabamini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarem
|
ich richtete mich auf |
| 2. Person Singular |
alleviares
|
du richtetest dich auf |
| 3. Person Singular |
alleviaret
|
er/sie/es richtete sich auf |
| 1. Person Plural |
alleviaremus
|
wir richteten uns auf |
| 2. Person Plural |
alleviaretis
|
ihr richtetet euch auf |
| 3. Person Plural |
alleviarent
|
sie richteten sich auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarer
|
|
| 2. Person Singular |
alleviareris alleviarere
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaretur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaremur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaremini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabo
|
ich werde mich aufrichten |
| 2. Person Singular |
alleviabis
|
du wirst dich aufrichten |
| 3. Person Singular |
alleviabit
|
er/sie/es wird sich aufrichten |
| 1. Person Plural |
alleviabimus
|
wir werden uns aufrichten |
| 2. Person Plural |
alleviabitis
|
ihr werdet euch aufrichten |
| 3. Person Plural |
alleviabunt
|
sie werden sich aufrichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabor
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaberis alleviabere
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabitur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabimur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabimini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavi
|
ich habe mich aufgerichtet |
| 2. Person Singular |
alleviavisti
|
du hast dich aufgerichtet |
| 3. Person Singular |
alleviavit
|
er/sie/es hat sich aufgerichtet |
| 1. Person Plural |
alleviavimus
|
wir haben uns aufgerichtet |
| 2. Person Plural |
alleviavistis
|
ihr habt euch aufgerichtet |
| 3. Person Plural |
alleviaverunt alleviavere
|
sie haben sich aufgerichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus es
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus est
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati estis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaverim
|
ich habe mich aufgerichtet |
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
du habest dich aufgerichtet |
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
er/sie/es habe sich aufgerichtet |
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
wir haben uns aufgerichtet |
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
ihr habet euch aufgerichtet |
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
sie haben sich aufgerichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati simus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaveram
|
ich hatte mich aufgerichtet |
| 2. Person Singular |
alleviaveras
|
du hattest dich aufgerichtet |
| 3. Person Singular |
alleviaverat
|
er/sie/es hatte sich aufgerichtet |
| 1. Person Plural |
alleviaveramus
|
wir hatten uns aufgerichtet |
| 2. Person Plural |
alleviaveratis
|
ihr hattet euch aufgerichtet |
| 3. Person Plural |
alleviaverant
|
sie hatten sich aufgerichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavissem
|
ich hätte mich aufgerichtet |
| 2. Person Singular |
alleviavisses
|
du hättest dich aufgerichtet |
| 3. Person Singular |
alleviavisset
|
er/sie/es hätte sich aufgerichtet |
| 1. Person Plural |
alleviavissemus
|
wir hätten uns aufgerichtet |
| 2. Person Plural |
alleviavissetis
|
ihr hättet euch aufgerichtet |
| 3. Person Plural |
alleviavissent
|
sie hätten sich aufgerichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavero
|
ich werde mich aufgerichtet haben |
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
du wirst dich aufgerichtet haben |
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
er/sie/es wird sich aufgerichtet haben |
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
wir werden uns aufgerichtet haben |
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
ihr werdet euch aufgerichtet haben |
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
sie werden sich aufgerichtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviare
|
sich aufrichten |
| Vorzeitigkeit |
alleviavisse
|
sich aufgerichtet haben |
| Nachzeitigkeit |
alleviaturum esse
|
sich aufrichten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviari alleviarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
alleviatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
alleviatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
allevia
|
richte dich auf! |
| 2. Person Plural |
alleviate
|
richtet euch auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
alleviato
|
| 3. Person Singular |
alleviato
|
| 2. Person Plural |
alleviatote
|
| 3. Person Plural |
allevianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
alleviare
|
das Sich aufrichten |
| Genitiv |
alleviandi
|
des Sich aufrichtens |
| Dativ |
alleviando
|
dem Sich aufrichten |
| Akkusativ |
alleviandum
|
das Sich aufrichten |
| Ablativ |
alleviando
|
durch das Sich aufrichten |
| Vokativ |
alleviande
|
Sich aufrichten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviandus
|
allevianda
|
alleviandum
|
| Genitiv |
alleviandi
|
alleviandae
|
alleviandi
|
| Dativ |
alleviando
|
alleviandae
|
alleviando
|
| Akkusativ |
alleviandum
|
alleviandam
|
alleviandum
|
| Ablativ |
alleviando
|
allevianda
|
alleviando
|
| Vokativ |
alleviande
|
allevianda
|
alleviandum
|
Plural
| Nominativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
| Genitiv |
alleviandorum
|
alleviandarum
|
alleviandorum
|
| Dativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Akkusativ |
alleviandos
|
alleviandas
|
allevianda
|
| Ablativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Vokativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
| Genitiv |
alleviantis
|
alleviantis
|
alleviantis
|
| Dativ |
allevianti
|
allevianti
|
allevianti
|
| Akkusativ |
alleviantem
|
alleviantem
|
allevians
|
| Ablativ |
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
| Vokativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
Plural
| Nominativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Genitiv |
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
| Dativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Akkusativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Ablativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Vokativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviatus
|
alleviata
|
alleviatum
|
| Genitiv |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviati
|
| Dativ |
alleviato
|
alleviatae
|
alleviato
|
| Akkusativ |
alleviatum
|
alleviatam
|
alleviatum
|
| Ablativ |
alleviato
|
alleviata
|
alleviato
|
| Vokativ |
alleviate
|
alleviata
|
alleviatum
|
Plural
| Nominativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
| Genitiv |
alleviatorum
|
alleviatarum
|
alleviatorum
|
| Dativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Akkusativ |
alleviatos
|
alleviatas
|
alleviata
|
| Ablativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Vokativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviaturus
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
| Genitiv |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviaturi
|
| Dativ |
alleviaturo
|
alleviaturae
|
alleviaturo
|
| Akkusativ |
alleviaturum
|
alleviaturam
|
alleviaturum
|
| Ablativ |
alleviaturo
|
alleviatura
|
alleviaturo
|
| Vokativ |
alleviature
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
Plural
| Nominativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
| Genitiv |
alleviaturorum
|
alleviaturarum
|
alleviaturorum
|
| Dativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Akkusativ |
alleviaturos
|
alleviaturas
|
alleviatura
|
| Ablativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Vokativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
alleviatum
|
alleviatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
allevio
|
ich lindere |
| 2. Person Singular |
allevias
|
du linderst |
| 3. Person Singular |
alleviat
|
er/sie/es lindert |
| 1. Person Plural |
alleviamus
|
wir lindern |
| 2. Person Plural |
alleviatis
|
ihr lindert |
| 3. Person Plural |
alleviant
|
sie lindern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevior
|
ich werde gelindert |
| 2. Person Singular |
alleviaris alleviare
|
du wirst gelindert |
| 3. Person Singular |
alleviatur
|
er/sie/es wird gelindert |
| 1. Person Plural |
alleviamur
|
wir werden gelindert |
| 2. Person Plural |
alleviamini
|
ihr werdet gelindert |
| 3. Person Plural |
alleviantur
|
sie werden gelindert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviem
|
ich lindere |
| 2. Person Singular |
allevies
|
du linderst |
| 3. Person Singular |
alleviet
|
er/sie/es lindere |
| 1. Person Plural |
alleviemus
|
wir lindern |
| 2. Person Plural |
allevietis
|
ihr lindert |
| 3. Person Plural |
allevient
|
sie lindern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevier
|
ich werde gelindert |
| 2. Person Singular |
allevieris alleviere
|
du werdest gelindert |
| 3. Person Singular |
allevietur
|
er/sie/es werde gelindert |
| 1. Person Plural |
alleviemur
|
wir werden gelindert |
| 2. Person Plural |
alleviemini
|
ihr werdet gelindert |
| 3. Person Plural |
allevientur
|
sie werden gelindert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabam
|
ich linderte |
| 2. Person Singular |
alleviabas
|
du lindertest |
| 3. Person Singular |
alleviabat
|
er/sie/es linderte |
| 1. Person Plural |
alleviabamus
|
wir linderten |
| 2. Person Plural |
alleviabatis
|
ihr lindertet |
| 3. Person Plural |
alleviabant
|
sie linderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabar
|
ich wurde gelindert |
| 2. Person Singular |
alleviabaris alleviabare
|
du wurdest gelindert |
| 3. Person Singular |
alleviabatur
|
er/sie/es wurde gelindert |
| 1. Person Plural |
alleviabamur
|
wir wurden gelindert |
| 2. Person Plural |
alleviabamini
|
ihr wurdet gelindert |
| 3. Person Plural |
alleviabantur
|
sie wurden gelindert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarem
|
ich linderte |
| 2. Person Singular |
alleviares
|
du lindertest |
| 3. Person Singular |
alleviaret
|
er/sie/es linderte |
| 1. Person Plural |
alleviaremus
|
wir linderten |
| 2. Person Plural |
alleviaretis
|
ihr lindertet |
| 3. Person Plural |
alleviarent
|
sie linderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarer
|
ich würde gelindert |
| 2. Person Singular |
alleviareris alleviarere
|
du würdest gelindert |
| 3. Person Singular |
alleviaretur
|
er/sie/es würde gelindert |
| 1. Person Plural |
alleviaremur
|
wir würden gelindert |
| 2. Person Plural |
alleviaremini
|
ihr würdet gelindert |
| 3. Person Plural |
alleviarentur
|
sie würden gelindert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabo
|
ich werde lindern |
| 2. Person Singular |
alleviabis
|
du wirst lindern |
| 3. Person Singular |
alleviabit
|
er/sie/es wird lindern |
| 1. Person Plural |
alleviabimus
|
wir werden lindern |
| 2. Person Plural |
alleviabitis
|
ihr werdet lindern |
| 3. Person Plural |
alleviabunt
|
sie werden lindern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabor
|
ich werde gelindert werden |
| 2. Person Singular |
alleviaberis alleviabere
|
du wirst gelindert werden |
| 3. Person Singular |
alleviabitur
|
er/sie/es wird gelindert werden |
| 1. Person Plural |
alleviabimur
|
wir werden gelindert werden |
| 2. Person Plural |
alleviabimini
|
ihr werdet gelindert werden |
| 3. Person Plural |
alleviabuntur
|
sie werden gelindert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavi
|
ich habe gelindert |
| 2. Person Singular |
alleviavisti
|
du hast gelindert |
| 3. Person Singular |
alleviavit
|
er/sie/es hat gelindert |
| 1. Person Plural |
alleviavimus
|
wir haben gelindert |
| 2. Person Plural |
alleviavistis
|
ihr habt gelindert |
| 3. Person Plural |
alleviaverunt alleviavere
|
sie haben gelindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sum
|
ich bin gelindert worden |
| 2. Person Singular |
alleviatus es
|
du bist gelindert worden |
| 3. Person Singular |
alleviatus est
|
er/sie/es ist gelindert worden |
| 1. Person Plural |
alleviati sumus
|
wir sind gelindert worden |
| 2. Person Plural |
alleviati estis
|
ihr seid gelindert worden |
| 3. Person Plural |
alleviati sunt
|
sie sind gelindert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaverim
|
ich habe gelindert |
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
du habest gelindert |
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
er/sie/es habe gelindert |
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
wir haben gelindert |
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
ihr habet gelindert |
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
sie haben gelindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sim
|
ich sei gelindert worden |
| 2. Person Singular |
alleviatus sis
|
du seiest gelindert worden |
| 3. Person Singular |
alleviatus sit
|
er/sie/es sei gelindert worden |
| 1. Person Plural |
alleviati simus
|
wir seien gelindert worden |
| 2. Person Plural |
alleviati sitis
|
ihr seiet gelindert worden |
| 3. Person Plural |
alleviati sint
|
sie seien gelindert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaveram
|
ich hatte gelindert |
| 2. Person Singular |
alleviaveras
|
du hattest gelindert |
| 3. Person Singular |
alleviaverat
|
er/sie/es hatte gelindert |
| 1. Person Plural |
alleviaveramus
|
wir hatten gelindert |
| 2. Person Plural |
alleviaveratis
|
ihr hattet gelindert |
| 3. Person Plural |
alleviaverant
|
sie hatten gelindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus eram
|
ich war gelindert worden |
| 2. Person Singular |
alleviatus eras
|
du warst gelindert worden |
| 3. Person Singular |
alleviatus erat
|
er/sie/es war gelindert worden |
| 1. Person Plural |
alleviati eramus
|
wir waren gelindert worden |
| 2. Person Plural |
alleviati eratis
|
ihr wart gelindert worden |
| 3. Person Plural |
alleviati erant
|
sie waren gelindert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavissem
|
ich hätte gelindert |
| 2. Person Singular |
alleviavisses
|
du hättest gelindert |
| 3. Person Singular |
alleviavisset
|
er/sie/es hätte gelindert |
| 1. Person Plural |
alleviavissemus
|
wir hätten gelindert |
| 2. Person Plural |
alleviavissetis
|
ihr hättet gelindert |
| 3. Person Plural |
alleviavissent
|
sie hätten gelindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus essem
|
ich wäre gelindert worden |
| 2. Person Singular |
alleviatus esses
|
du wärest gelindert worden |
| 3. Person Singular |
alleviatus esset
|
er/sie/es wäre gelindert worden |
| 1. Person Plural |
alleviati essemus
|
wir wären gelindert worden |
| 2. Person Plural |
alleviati essetis
|
ihr wäret gelindert worden |
| 3. Person Plural |
alleviati essent
|
sie wären gelindert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavero
|
ich werde gelindert haben |
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
du wirst gelindert haben |
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
er/sie/es wird gelindert haben |
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
wir werden gelindert haben |
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
ihr werdet gelindert haben |
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
sie werden gelindert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus ero
|
ich werde gelindert worden sein |
| 2. Person Singular |
alleviatus eris
|
du wirst gelindert worden sein |
| 3. Person Singular |
alleviatus erit
|
er/sie/es wird gelindert worden sein |
| 1. Person Plural |
alleviati erimus
|
wir werden gelindert worden sein |
| 2. Person Plural |
alleviati eritis
|
ihr werdet gelindert worden sein |
| 3. Person Plural |
alleviati erunt
|
sie werden gelindert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviare
|
lindern |
| Vorzeitigkeit |
alleviavisse
|
gelindert haben |
| Nachzeitigkeit |
alleviaturum esse
|
lindern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviari alleviarier
|
gelindert werden |
| Vorzeitigkeit |
alleviatum esse
|
gelindert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
alleviatum iri
|
künftig gelindert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
allevia
|
lindere! |
| 2. Person Plural |
alleviate
|
lindert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
alleviato
|
| 3. Person Singular |
alleviato
|
| 2. Person Plural |
alleviatote
|
| 3. Person Plural |
allevianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
alleviare
|
das Lindern |
| Genitiv |
alleviandi
|
des Lindernes |
| Dativ |
alleviando
|
dem Lindern |
| Akkusativ |
alleviandum
|
das Lindern |
| Ablativ |
alleviando
|
durch das Lindern |
| Vokativ |
alleviande
|
Lindern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviandus
|
allevianda
|
alleviandum
|
| Genitiv |
alleviandi
|
alleviandae
|
alleviandi
|
| Dativ |
alleviando
|
alleviandae
|
alleviando
|
| Akkusativ |
alleviandum
|
alleviandam
|
alleviandum
|
| Ablativ |
alleviando
|
allevianda
|
alleviando
|
| Vokativ |
alleviande
|
allevianda
|
alleviandum
|
Plural
| Nominativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
| Genitiv |
alleviandorum
|
alleviandarum
|
alleviandorum
|
| Dativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Akkusativ |
alleviandos
|
alleviandas
|
allevianda
|
| Ablativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Vokativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
| Genitiv |
alleviantis
|
alleviantis
|
alleviantis
|
| Dativ |
allevianti
|
allevianti
|
allevianti
|
| Akkusativ |
alleviantem
|
alleviantem
|
allevians
|
| Ablativ |
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
| Vokativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
Plural
| Nominativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Genitiv |
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
| Dativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Akkusativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Ablativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Vokativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviatus
|
alleviata
|
alleviatum
|
| Genitiv |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviati
|
| Dativ |
alleviato
|
alleviatae
|
alleviato
|
| Akkusativ |
alleviatum
|
alleviatam
|
alleviatum
|
| Ablativ |
alleviato
|
alleviata
|
alleviato
|
| Vokativ |
alleviate
|
alleviata
|
alleviatum
|
Plural
| Nominativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
| Genitiv |
alleviatorum
|
alleviatarum
|
alleviatorum
|
| Dativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Akkusativ |
alleviatos
|
alleviatas
|
alleviata
|
| Ablativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Vokativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviaturus
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
| Genitiv |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviaturi
|
| Dativ |
alleviaturo
|
alleviaturae
|
alleviaturo
|
| Akkusativ |
alleviaturum
|
alleviaturam
|
alleviaturum
|
| Ablativ |
alleviaturo
|
alleviatura
|
alleviaturo
|
| Vokativ |
alleviature
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
Plural
| Nominativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
| Genitiv |
alleviaturorum
|
alleviaturarum
|
alleviaturorum
|
| Dativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Akkusativ |
alleviaturos
|
alleviaturas
|
alleviatura
|
| Ablativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Vokativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
alleviatum
|
alleviatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
allevio
|
|
| 2. Person Singular |
allevias
|
|
| 3. Person Singular |
alleviat
|
|
| 1. Person Plural |
alleviamus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviatis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevior
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaris alleviare
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviamur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviamini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviem
|
|
| 2. Person Singular |
allevies
|
|
| 3. Person Singular |
alleviet
|
|
| 1. Person Plural |
alleviemus
|
|
| 2. Person Plural |
allevietis
|
|
| 3. Person Plural |
allevient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
allevier
|
|
| 2. Person Singular |
allevieris alleviere
|
|
| 3. Person Singular |
allevietur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviemur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviemini
|
|
| 3. Person Plural |
allevientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabam
|
|
| 2. Person Singular |
alleviabas
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabat
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabamus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabatis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabar
|
|
| 2. Person Singular |
alleviabaris alleviabare
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabatur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabamur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabamini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarem
|
|
| 2. Person Singular |
alleviares
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaret
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaremus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaretis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviarer
|
|
| 2. Person Singular |
alleviareris alleviarere
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaretur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaremur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaremini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabo
|
|
| 2. Person Singular |
alleviabis
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabitis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviabor
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaberis alleviabere
|
|
| 3. Person Singular |
alleviabitur
|
|
| 1. Person Plural |
alleviabimur
|
|
| 2. Person Plural |
alleviabimini
|
|
| 3. Person Plural |
alleviabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavi
|
|
| 2. Person Singular |
alleviavisti
|
|
| 3. Person Singular |
alleviavit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviavimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviavistis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviaverunt alleviavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus es
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus est
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati estis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaverim
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati simus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviaveram
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaveras
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaverat
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavissem
|
|
| 2. Person Singular |
alleviavisses
|
|
| 3. Person Singular |
alleviavisset
|
|
| 1. Person Plural |
alleviavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviavero
|
|
| 2. Person Singular |
alleviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
alleviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
alleviatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
alleviatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
alleviatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
alleviati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
alleviati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
alleviati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviare
|
|
| Vorzeitigkeit |
alleviavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
alleviaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
alleviari alleviarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
alleviatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
alleviatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
allevia
|
! |
| 2. Person Plural |
alleviate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
alleviato
|
| 3. Person Singular |
alleviato
|
| 2. Person Plural |
alleviatote
|
| 3. Person Plural |
allevianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
alleviare
|
|
| Genitiv |
alleviandi
|
|
| Dativ |
alleviando
|
|
| Akkusativ |
alleviandum
|
|
| Ablativ |
alleviando
|
|
| Vokativ |
alleviande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviandus
|
allevianda
|
alleviandum
|
| Genitiv |
alleviandi
|
alleviandae
|
alleviandi
|
| Dativ |
alleviando
|
alleviandae
|
alleviando
|
| Akkusativ |
alleviandum
|
alleviandam
|
alleviandum
|
| Ablativ |
alleviando
|
allevianda
|
alleviando
|
| Vokativ |
alleviande
|
allevianda
|
alleviandum
|
Plural
| Nominativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
| Genitiv |
alleviandorum
|
alleviandarum
|
alleviandorum
|
| Dativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Akkusativ |
alleviandos
|
alleviandas
|
allevianda
|
| Ablativ |
alleviandis
|
alleviandis
|
alleviandis
|
| Vokativ |
alleviandi
|
alleviandae
|
allevianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
| Genitiv |
alleviantis
|
alleviantis
|
alleviantis
|
| Dativ |
allevianti
|
allevianti
|
allevianti
|
| Akkusativ |
alleviantem
|
alleviantem
|
allevians
|
| Ablativ |
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
allevianti alleviante
|
| Vokativ |
allevians
|
allevians
|
allevians
|
Plural
| Nominativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Genitiv |
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
alleviantium alleviantum
|
| Dativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Akkusativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
| Ablativ |
alleviantibus
|
alleviantibus
|
alleviantibus
|
| Vokativ |
alleviantes
|
alleviantes
|
alleviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviatus
|
alleviata
|
alleviatum
|
| Genitiv |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviati
|
| Dativ |
alleviato
|
alleviatae
|
alleviato
|
| Akkusativ |
alleviatum
|
alleviatam
|
alleviatum
|
| Ablativ |
alleviato
|
alleviata
|
alleviato
|
| Vokativ |
alleviate
|
alleviata
|
alleviatum
|
Plural
| Nominativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
| Genitiv |
alleviatorum
|
alleviatarum
|
alleviatorum
|
| Dativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Akkusativ |
alleviatos
|
alleviatas
|
alleviata
|
| Ablativ |
alleviatis
|
alleviatis
|
alleviatis
|
| Vokativ |
alleviati
|
alleviatae
|
alleviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
alleviaturus
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
| Genitiv |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviaturi
|
| Dativ |
alleviaturo
|
alleviaturae
|
alleviaturo
|
| Akkusativ |
alleviaturum
|
alleviaturam
|
alleviaturum
|
| Ablativ |
alleviaturo
|
alleviatura
|
alleviaturo
|
| Vokativ |
alleviature
|
alleviatura
|
alleviaturum
|
Plural
| Nominativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
| Genitiv |
alleviaturorum
|
alleviaturarum
|
alleviaturorum
|
| Dativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Akkusativ |
alleviaturos
|
alleviaturas
|
alleviatura
|
| Ablativ |
alleviaturis
|
alleviaturis
|
alleviaturis
|
| Vokativ |
alleviaturi
|
alleviaturae
|
alleviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
alleviatum
|
alleviatu
|