Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von alloqui (Verb) entspricht Ihr Suchwort alloqui auch noch Formen von: alloquium (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| alloqui | Verb | konsonantische Konjugation (Deponens) | Infinitiv | anreden, eine Rede halten (an) freundlich ansprechen sich wenden an trösten |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquor |
|
| 2. Person Singular | alloqueris alloquere |
|
| 3. Person Singular | alloquitur |
|
| 1. Person Plural | alloquimur |
|
| 2. Person Plural | alloquimini |
|
| 3. Person Plural | alloquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquar |
|
| 2. Person Singular | alloquaris alloquare |
|
| 3. Person Singular | alloquatur |
|
| 1. Person Plural | alloquamur |
|
| 2. Person Plural | alloquamini |
|
| 3. Person Plural | alloquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquebar |
|
| 2. Person Singular | alloquebaris alloquebare |
|
| 3. Person Singular | alloquebatur |
|
| 1. Person Plural | alloquebamur |
|
| 2. Person Plural | alloquebamini |
|
| 3. Person Plural | alloquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquerer |
|
| 2. Person Singular | alloquereris alloquerere |
|
| 3. Person Singular | alloqueretur |
|
| 1. Person Plural | alloqueremur |
|
| 2. Person Plural | alloqueremini |
|
| 3. Person Plural | alloquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquar |
|
| 2. Person Singular | alloqueris alloquere |
|
| 3. Person Singular | alloquetur |
|
| 1. Person Plural | alloquemur |
|
| 2. Person Plural | alloquemini |
|
| 3. Person Plural | alloquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus sum |
|
| 2. Person Singular | allocutus es |
|
| 3. Person Singular | allocutus est |
|
| 1. Person Plural | allocuti sumus |
|
| 2. Person Plural | allocuti estis |
|
| 3. Person Plural | allocuti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus sim |
|
| 2. Person Singular | allocutus sis |
|
| 3. Person Singular | allocutus sit |
|
| 1. Person Plural | allocuti simus |
|
| 2. Person Plural | allocuti sitis |
|
| 3. Person Plural | allocuti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus eram |
|
| 2. Person Singular | allocutus eras |
|
| 3. Person Singular | allocutus erat |
|
| 1. Person Plural | allocuti eramus |
|
| 2. Person Plural | allocuti eratis |
|
| 3. Person Plural | allocuti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus essem |
|
| 2. Person Singular | allocutus esses |
|
| 3. Person Singular | allocutus esset |
|
| 1. Person Plural | allocuti essemus |
|
| 2. Person Plural | allocuti essetis |
|
| 3. Person Plural | allocuti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus ero |
|
| 2. Person Singular | allocutus eris |
|
| 3. Person Singular | allocutus erit |
|
| 1. Person Plural | allocuti erimus |
|
| 2. Person Plural | allocuti eritis |
|
| 3. Person Plural | allocuti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | alloqui alloquier |
|
| Vorzeitigkeit | allocutus esse |
|
| Nachzeitigkeit | allocuturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | alloquere |
! |
| 2. Person Plural | alloquimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | alloquitor |
| 3. Person Singular | alloquitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | alloquuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | alloqui alloquier |
|
| Genitiv | alloquendi alloquundi |
|
| Dativ | alloquendo alloquundo |
|
| Akkusativ | alloquendum alloquundum |
|
| Ablativ | alloquendo alloquundo |
|
| Vokativ | alloquende alloquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | alloquendus alloquundus |
alloquenda alloquunda |
alloquendum alloquundum |
| Genitiv | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquendi alloquundi |
| Dativ | alloquendo alloquundo |
alloquendae alloquundae |
alloquendo alloquundo |
| Akkusativ | alloquendum alloquundum |
alloquendam alloquundam |
alloquendum alloquundum |
| Ablativ | alloquendo alloquundo |
alloquenda alloquunda |
alloquendo alloquundo |
| Vokativ | alloquende alloquunde |
alloquenda alloquunda |
alloquendum alloquundum |
Plural
| Nominativ | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquenda alloquunda |
| Genitiv | alloquendorum alloquundorum |
alloquendarum alloquundarum |
alloquendorum alloquundorum |
| Dativ | alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
| Akkusativ | alloquendos alloquundos |
alloquendas alloquundas |
alloquenda alloquunda |
| Ablativ | alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
| Vokativ | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquenda alloquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | alloquens |
alloquens |
alloquens |
| Genitiv | alloquentis |
alloquentis |
alloquentis |
| Dativ | alloquenti |
alloquenti |
alloquenti |
| Akkusativ | alloquentem |
alloquentem |
alloquens |
| Ablativ | alloquenti alloquente |
alloquenti alloquente |
alloquenti alloquente |
| Vokativ | alloquens |
alloquens |
alloquens |
Plural
| Nominativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
| Genitiv | alloquentium alloquentum |
alloquentium alloquentum |
alloquentium alloquentum |
| Dativ | alloquentibus |
alloquentibus |
alloquentibus |
| Akkusativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
| Ablativ | alloquentibus |
alloquentibus |
alloquentibus |
| Vokativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | allocutus |
allocuta |
allocutum |
| Genitiv | allocuti |
allocutae |
allocuti |
| Dativ | allocuto |
allocutae |
allocuto |
| Akkusativ | allocutum |
allocutam |
allocutum |
| Ablativ | allocuto |
allocuta |
allocuto |
| Vokativ | allocute |
allocuta |
allocutum |
Plural
| Nominativ | allocuti |
allocutae |
allocuta |
| Genitiv | allocutorum |
allocutarum |
allocutorum |
| Dativ | allocutis |
allocutis |
allocutis |
| Akkusativ | allocutos |
allocutas |
allocuta |
| Ablativ | allocutis |
allocutis |
allocutis |
| Vokativ | allocuti |
allocutae |
allocuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | allocuturus |
allocutura |
allocuturum |
| Genitiv | allocuturi |
allocuturae |
allocuturi |
| Dativ | allocuturo |
allocuturae |
allocuturo |
| Akkusativ | allocuturum |
allocuturam |
allocuturum |
| Ablativ | allocuturo |
allocutura |
allocuturo |
| Vokativ | allocuture |
allocutura |
allocuturum |
Plural
| Nominativ | allocuturi |
allocuturae |
allocutura |
| Genitiv | allocuturorum |
allocuturarum |
allocuturorum |
| Dativ | allocuturis |
allocuturis |
allocuturis |
| Akkusativ | allocuturos |
allocuturas |
allocutura |
| Ablativ | allocuturis |
allocuturis |
allocuturis |
| Vokativ | allocuturi |
allocuturae |
allocutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| allocutum |
allocutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquor |
|
| 2. Person Singular | alloqueris alloquere |
|
| 3. Person Singular | alloquitur |
|
| 1. Person Plural | alloquimur |
|
| 2. Person Plural | alloquimini |
|
| 3. Person Plural | alloquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquar |
|
| 2. Person Singular | alloquaris alloquare |
|
| 3. Person Singular | alloquatur |
|
| 1. Person Plural | alloquamur |
|
| 2. Person Plural | alloquamini |
|
| 3. Person Plural | alloquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquebar |
|
| 2. Person Singular | alloquebaris alloquebare |
|
| 3. Person Singular | alloquebatur |
|
| 1. Person Plural | alloquebamur |
|
| 2. Person Plural | alloquebamini |
|
| 3. Person Plural | alloquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquerer |
|
| 2. Person Singular | alloquereris alloquerere |
|
| 3. Person Singular | alloqueretur |
|
| 1. Person Plural | alloqueremur |
|
| 2. Person Plural | alloqueremini |
|
| 3. Person Plural | alloquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquar |
|
| 2. Person Singular | alloqueris alloquere |
|
| 3. Person Singular | alloquetur |
|
| 1. Person Plural | alloquemur |
|
| 2. Person Plural | alloquemini |
|
| 3. Person Plural | alloquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus sum |
|
| 2. Person Singular | allocutus es |
|
| 3. Person Singular | allocutus est |
|
| 1. Person Plural | allocuti sumus |
|
| 2. Person Plural | allocuti estis |
|
| 3. Person Plural | allocuti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus sim |
|
| 2. Person Singular | allocutus sis |
|
| 3. Person Singular | allocutus sit |
|
| 1. Person Plural | allocuti simus |
|
| 2. Person Plural | allocuti sitis |
|
| 3. Person Plural | allocuti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus eram |
|
| 2. Person Singular | allocutus eras |
|
| 3. Person Singular | allocutus erat |
|
| 1. Person Plural | allocuti eramus |
|
| 2. Person Plural | allocuti eratis |
|
| 3. Person Plural | allocuti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus essem |
|
| 2. Person Singular | allocutus esses |
|
| 3. Person Singular | allocutus esset |
|
| 1. Person Plural | allocuti essemus |
|
| 2. Person Plural | allocuti essetis |
|
| 3. Person Plural | allocuti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus ero |
|
| 2. Person Singular | allocutus eris |
|
| 3. Person Singular | allocutus erit |
|
| 1. Person Plural | allocuti erimus |
|
| 2. Person Plural | allocuti eritis |
|
| 3. Person Plural | allocuti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | alloqui alloquier |
|
| Vorzeitigkeit | allocutus esse |
|
| Nachzeitigkeit | allocuturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | alloquere |
! |
| 2. Person Plural | alloquimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | alloquitor |
| 3. Person Singular | alloquitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | alloquuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | alloqui alloquier |
|
| Genitiv | alloquendi alloquundi |
|
| Dativ | alloquendo alloquundo |
|
| Akkusativ | alloquendum alloquundum |
|
| Ablativ | alloquendo alloquundo |
|
| Vokativ | alloquende alloquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | alloquendus alloquundus |
alloquenda alloquunda |
alloquendum alloquundum |
| Genitiv | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquendi alloquundi |
| Dativ | alloquendo alloquundo |
alloquendae alloquundae |
alloquendo alloquundo |
| Akkusativ | alloquendum alloquundum |
alloquendam alloquundam |
alloquendum alloquundum |
| Ablativ | alloquendo alloquundo |
alloquenda alloquunda |
alloquendo alloquundo |
| Vokativ | alloquende alloquunde |
alloquenda alloquunda |
alloquendum alloquundum |
Plural
| Nominativ | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquenda alloquunda |
| Genitiv | alloquendorum alloquundorum |
alloquendarum alloquundarum |
alloquendorum alloquundorum |
| Dativ | alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
| Akkusativ | alloquendos alloquundos |
alloquendas alloquundas |
alloquenda alloquunda |
| Ablativ | alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
| Vokativ | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquenda alloquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | alloquens |
alloquens |
alloquens |
| Genitiv | alloquentis |
alloquentis |
alloquentis |
| Dativ | alloquenti |
alloquenti |
alloquenti |
| Akkusativ | alloquentem |
alloquentem |
alloquens |
| Ablativ | alloquenti alloquente |
alloquenti alloquente |
alloquenti alloquente |
| Vokativ | alloquens |
alloquens |
alloquens |
Plural
| Nominativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
| Genitiv | alloquentium alloquentum |
alloquentium alloquentum |
alloquentium alloquentum |
| Dativ | alloquentibus |
alloquentibus |
alloquentibus |
| Akkusativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
| Ablativ | alloquentibus |
alloquentibus |
alloquentibus |
| Vokativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | allocutus |
allocuta |
allocutum |
| Genitiv | allocuti |
allocutae |
allocuti |
| Dativ | allocuto |
allocutae |
allocuto |
| Akkusativ | allocutum |
allocutam |
allocutum |
| Ablativ | allocuto |
allocuta |
allocuto |
| Vokativ | allocute |
allocuta |
allocutum |
Plural
| Nominativ | allocuti |
allocutae |
allocuta |
| Genitiv | allocutorum |
allocutarum |
allocutorum |
| Dativ | allocutis |
allocutis |
allocutis |
| Akkusativ | allocutos |
allocutas |
allocuta |
| Ablativ | allocutis |
allocutis |
allocutis |
| Vokativ | allocuti |
allocutae |
allocuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | allocuturus |
allocutura |
allocuturum |
| Genitiv | allocuturi |
allocuturae |
allocuturi |
| Dativ | allocuturo |
allocuturae |
allocuturo |
| Akkusativ | allocuturum |
allocuturam |
allocuturum |
| Ablativ | allocuturo |
allocutura |
allocuturo |
| Vokativ | allocuture |
allocutura |
allocuturum |
Plural
| Nominativ | allocuturi |
allocuturae |
allocutura |
| Genitiv | allocuturorum |
allocuturarum |
allocuturorum |
| Dativ | allocuturis |
allocuturis |
allocuturis |
| Akkusativ | allocuturos |
allocuturas |
allocutura |
| Ablativ | allocuturis |
allocuturis |
allocuturis |
| Vokativ | allocuturi |
allocuturae |
allocutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| allocutum |
allocutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquor |
|
| 2. Person Singular | alloqueris alloquere |
|
| 3. Person Singular | alloquitur |
|
| 1. Person Plural | alloquimur |
|
| 2. Person Plural | alloquimini |
|
| 3. Person Plural | alloquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquar |
|
| 2. Person Singular | alloquaris alloquare |
|
| 3. Person Singular | alloquatur |
|
| 1. Person Plural | alloquamur |
|
| 2. Person Plural | alloquamini |
|
| 3. Person Plural | alloquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquebar |
|
| 2. Person Singular | alloquebaris alloquebare |
|
| 3. Person Singular | alloquebatur |
|
| 1. Person Plural | alloquebamur |
|
| 2. Person Plural | alloquebamini |
|
| 3. Person Plural | alloquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquerer |
|
| 2. Person Singular | alloquereris alloquerere |
|
| 3. Person Singular | alloqueretur |
|
| 1. Person Plural | alloqueremur |
|
| 2. Person Plural | alloqueremini |
|
| 3. Person Plural | alloquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquar |
|
| 2. Person Singular | alloqueris alloquere |
|
| 3. Person Singular | alloquetur |
|
| 1. Person Plural | alloquemur |
|
| 2. Person Plural | alloquemini |
|
| 3. Person Plural | alloquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus sum |
|
| 2. Person Singular | allocutus es |
|
| 3. Person Singular | allocutus est |
|
| 1. Person Plural | allocuti sumus |
|
| 2. Person Plural | allocuti estis |
|
| 3. Person Plural | allocuti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus sim |
|
| 2. Person Singular | allocutus sis |
|
| 3. Person Singular | allocutus sit |
|
| 1. Person Plural | allocuti simus |
|
| 2. Person Plural | allocuti sitis |
|
| 3. Person Plural | allocuti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus eram |
|
| 2. Person Singular | allocutus eras |
|
| 3. Person Singular | allocutus erat |
|
| 1. Person Plural | allocuti eramus |
|
| 2. Person Plural | allocuti eratis |
|
| 3. Person Plural | allocuti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus essem |
|
| 2. Person Singular | allocutus esses |
|
| 3. Person Singular | allocutus esset |
|
| 1. Person Plural | allocuti essemus |
|
| 2. Person Plural | allocuti essetis |
|
| 3. Person Plural | allocuti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus ero |
|
| 2. Person Singular | allocutus eris |
|
| 3. Person Singular | allocutus erit |
|
| 1. Person Plural | allocuti erimus |
|
| 2. Person Plural | allocuti eritis |
|
| 3. Person Plural | allocuti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | alloqui alloquier |
|
| Vorzeitigkeit | allocutus esse |
|
| Nachzeitigkeit | allocuturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | alloquere |
! |
| 2. Person Plural | alloquimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | alloquitor |
| 3. Person Singular | alloquitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | alloquuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | alloqui alloquier |
|
| Genitiv | alloquendi alloquundi |
|
| Dativ | alloquendo alloquundo |
|
| Akkusativ | alloquendum alloquundum |
|
| Ablativ | alloquendo alloquundo |
|
| Vokativ | alloquende alloquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | alloquendus alloquundus |
alloquenda alloquunda |
alloquendum alloquundum |
| Genitiv | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquendi alloquundi |
| Dativ | alloquendo alloquundo |
alloquendae alloquundae |
alloquendo alloquundo |
| Akkusativ | alloquendum alloquundum |
alloquendam alloquundam |
alloquendum alloquundum |
| Ablativ | alloquendo alloquundo |
alloquenda alloquunda |
alloquendo alloquundo |
| Vokativ | alloquende alloquunde |
alloquenda alloquunda |
alloquendum alloquundum |
Plural
| Nominativ | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquenda alloquunda |
| Genitiv | alloquendorum alloquundorum |
alloquendarum alloquundarum |
alloquendorum alloquundorum |
| Dativ | alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
| Akkusativ | alloquendos alloquundos |
alloquendas alloquundas |
alloquenda alloquunda |
| Ablativ | alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
| Vokativ | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquenda alloquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | alloquens |
alloquens |
alloquens |
| Genitiv | alloquentis |
alloquentis |
alloquentis |
| Dativ | alloquenti |
alloquenti |
alloquenti |
| Akkusativ | alloquentem |
alloquentem |
alloquens |
| Ablativ | alloquenti alloquente |
alloquenti alloquente |
alloquenti alloquente |
| Vokativ | alloquens |
alloquens |
alloquens |
Plural
| Nominativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
| Genitiv | alloquentium alloquentum |
alloquentium alloquentum |
alloquentium alloquentum |
| Dativ | alloquentibus |
alloquentibus |
alloquentibus |
| Akkusativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
| Ablativ | alloquentibus |
alloquentibus |
alloquentibus |
| Vokativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | allocutus |
allocuta |
allocutum |
| Genitiv | allocuti |
allocutae |
allocuti |
| Dativ | allocuto |
allocutae |
allocuto |
| Akkusativ | allocutum |
allocutam |
allocutum |
| Ablativ | allocuto |
allocuta |
allocuto |
| Vokativ | allocute |
allocuta |
allocutum |
Plural
| Nominativ | allocuti |
allocutae |
allocuta |
| Genitiv | allocutorum |
allocutarum |
allocutorum |
| Dativ | allocutis |
allocutis |
allocutis |
| Akkusativ | allocutos |
allocutas |
allocuta |
| Ablativ | allocutis |
allocutis |
allocutis |
| Vokativ | allocuti |
allocutae |
allocuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | allocuturus |
allocutura |
allocuturum |
| Genitiv | allocuturi |
allocuturae |
allocuturi |
| Dativ | allocuturo |
allocuturae |
allocuturo |
| Akkusativ | allocuturum |
allocuturam |
allocuturum |
| Ablativ | allocuturo |
allocutura |
allocuturo |
| Vokativ | allocuture |
allocutura |
allocuturum |
Plural
| Nominativ | allocuturi |
allocuturae |
allocutura |
| Genitiv | allocuturorum |
allocuturarum |
allocuturorum |
| Dativ | allocuturis |
allocuturis |
allocuturis |
| Akkusativ | allocuturos |
allocuturas |
allocutura |
| Ablativ | allocuturis |
allocuturis |
allocuturis |
| Vokativ | allocuturi |
allocuturae |
allocutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| allocutum |
allocutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquor |
ich tröste |
| 2. Person Singular | alloqueris alloquere |
du tröstest |
| 3. Person Singular | alloquitur |
er/sie/es tröstet |
| 1. Person Plural | alloquimur |
wir trösten |
| 2. Person Plural | alloquimini |
ihr tröstet |
| 3. Person Plural | alloquuntur |
sie trösten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquar |
ich tröste |
| 2. Person Singular | alloquaris alloquare |
du tröstest |
| 3. Person Singular | alloquatur |
er/sie/es tröste |
| 1. Person Plural | alloquamur |
wir trösten |
| 2. Person Plural | alloquamini |
ihr tröstet |
| 3. Person Plural | alloquantur |
sie trösten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquebar |
ich tröstete |
| 2. Person Singular | alloquebaris alloquebare |
du tröstetest |
| 3. Person Singular | alloquebatur |
er/sie/es tröstete |
| 1. Person Plural | alloquebamur |
wir trösteten |
| 2. Person Plural | alloquebamini |
ihr tröstetet |
| 3. Person Plural | alloquebantur |
sie trösteten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquerer |
ich tröstete |
| 2. Person Singular | alloquereris alloquerere |
du tröstetest |
| 3. Person Singular | alloqueretur |
er/sie/es tröstete |
| 1. Person Plural | alloqueremur |
wir trösteten |
| 2. Person Plural | alloqueremini |
ihr tröstetet |
| 3. Person Plural | alloquerentur |
sie trösteten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | alloquar |
ich werde trösten |
| 2. Person Singular | alloqueris alloquere |
du wirst trösten |
| 3. Person Singular | alloquetur |
er/sie/es wird trösten |
| 1. Person Plural | alloquemur |
wir werden trösten |
| 2. Person Plural | alloquemini |
ihr werdet trösten |
| 3. Person Plural | alloquentur |
sie werden trösten |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus sum |
ich habe getröstet |
| 2. Person Singular | allocutus es |
du hast getröstet |
| 3. Person Singular | allocutus est |
er/sie/es hat getröstet |
| 1. Person Plural | allocuti sumus |
wir haben getröstet |
| 2. Person Plural | allocuti estis |
ihr habt getröstet |
| 3. Person Plural | allocuti sunt |
sie haben getröstet |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus sim |
ich habe getröstet |
| 2. Person Singular | allocutus sis |
du habest getröstet |
| 3. Person Singular | allocutus sit |
er/sie/es habe getröstet |
| 1. Person Plural | allocuti simus |
wir haben getröstet |
| 2. Person Plural | allocuti sitis |
ihr habet getröstet |
| 3. Person Plural | allocuti sint |
sie haben getröstet |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus eram |
ich hatte getröstet |
| 2. Person Singular | allocutus eras |
du hattest getröstet |
| 3. Person Singular | allocutus erat |
er/sie/es hatte getröstet |
| 1. Person Plural | allocuti eramus |
wir hatten getröstet |
| 2. Person Plural | allocuti eratis |
ihr hattet getröstet |
| 3. Person Plural | allocuti erant |
sie hatten getröstet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus essem |
ich hätte getröstet |
| 2. Person Singular | allocutus esses |
du hättest getröstet |
| 3. Person Singular | allocutus esset |
er/sie/es hätte getröstet |
| 1. Person Plural | allocuti essemus |
wir hätten getröstet |
| 2. Person Plural | allocuti essetis |
ihr hättet getröstet |
| 3. Person Plural | allocuti essent |
sie hätten getröstet |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | allocutus ero |
ich werde getröstet haben |
| 2. Person Singular | allocutus eris |
du wirst getröstet haben |
| 3. Person Singular | allocutus erit |
er/sie/es wird getröstet haben |
| 1. Person Plural | allocuti erimus |
wir werden getröstet haben |
| 2. Person Plural | allocuti eritis |
ihr werdet getröstet haben |
| 3. Person Plural | allocuti erunt |
sie werden getröstet haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | alloqui alloquier |
trösten |
| Vorzeitigkeit | allocutus esse |
getröstet haben |
| Nachzeitigkeit | allocuturum esse |
trösten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | alloquere |
tröste! |
| 2. Person Plural | alloquimini |
tröstet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | alloquitor |
| 3. Person Singular | alloquitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | alloquuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | alloqui alloquier |
das Trösten |
| Genitiv | alloquendi alloquundi |
des Tröstens |
| Dativ | alloquendo alloquundo |
dem Trösten |
| Akkusativ | alloquendum alloquundum |
das Trösten |
| Ablativ | alloquendo alloquundo |
durch das Trösten |
| Vokativ | alloquende alloquunde |
Trösten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | alloquendus alloquundus |
alloquenda alloquunda |
alloquendum alloquundum |
| Genitiv | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquendi alloquundi |
| Dativ | alloquendo alloquundo |
alloquendae alloquundae |
alloquendo alloquundo |
| Akkusativ | alloquendum alloquundum |
alloquendam alloquundam |
alloquendum alloquundum |
| Ablativ | alloquendo alloquundo |
alloquenda alloquunda |
alloquendo alloquundo |
| Vokativ | alloquende alloquunde |
alloquenda alloquunda |
alloquendum alloquundum |
Plural
| Nominativ | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquenda alloquunda |
| Genitiv | alloquendorum alloquundorum |
alloquendarum alloquundarum |
alloquendorum alloquundorum |
| Dativ | alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
| Akkusativ | alloquendos alloquundos |
alloquendas alloquundas |
alloquenda alloquunda |
| Ablativ | alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
alloquendis alloquundis |
| Vokativ | alloquendi alloquundi |
alloquendae alloquundae |
alloquenda alloquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | alloquens |
alloquens |
alloquens |
| Genitiv | alloquentis |
alloquentis |
alloquentis |
| Dativ | alloquenti |
alloquenti |
alloquenti |
| Akkusativ | alloquentem |
alloquentem |
alloquens |
| Ablativ | alloquenti alloquente |
alloquenti alloquente |
alloquenti alloquente |
| Vokativ | alloquens |
alloquens |
alloquens |
Plural
| Nominativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
| Genitiv | alloquentium alloquentum |
alloquentium alloquentum |
alloquentium alloquentum |
| Dativ | alloquentibus |
alloquentibus |
alloquentibus |
| Akkusativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
| Ablativ | alloquentibus |
alloquentibus |
alloquentibus |
| Vokativ | alloquentes |
alloquentes |
alloquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | allocutus |
allocuta |
allocutum |
| Genitiv | allocuti |
allocutae |
allocuti |
| Dativ | allocuto |
allocutae |
allocuto |
| Akkusativ | allocutum |
allocutam |
allocutum |
| Ablativ | allocuto |
allocuta |
allocuto |
| Vokativ | allocute |
allocuta |
allocutum |
Plural
| Nominativ | allocuti |
allocutae |
allocuta |
| Genitiv | allocutorum |
allocutarum |
allocutorum |
| Dativ | allocutis |
allocutis |
allocutis |
| Akkusativ | allocutos |
allocutas |
allocuta |
| Ablativ | allocutis |
allocutis |
allocutis |
| Vokativ | allocuti |
allocutae |
allocuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | allocuturus |
allocutura |
allocuturum |
| Genitiv | allocuturi |
allocuturae |
allocuturi |
| Dativ | allocuturo |
allocuturae |
allocuturo |
| Akkusativ | allocuturum |
allocuturam |
allocuturum |
| Ablativ | allocuturo |
allocutura |
allocuturo |
| Vokativ | allocuture |
allocutura |
allocuturum |
Plural
| Nominativ | allocuturi |
allocuturae |
allocutura |
| Genitiv | allocuturorum |
allocuturarum |
allocuturorum |
| Dativ | allocuturis |
allocuturis |
allocuturis |
| Akkusativ | allocuturos |
allocuturas |
allocutura |
| Ablativ | allocuturis |
allocuturis |
allocuturis |
| Vokativ | allocuturi |
allocuturae |
allocutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| allocutum |
allocutu |