Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| ambire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | angehen anhalten besichtigen der Reihe nach besuchen herumgehen laufen Ort umgehen sich bewerben um um umarmen umgeben umgehen umkreisen um Stimmen werben |
| ambire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst angehalten du wirst besichtigt du wirst umarmt du wirst umgeben du wirst umgangen du wirst umkreist |
| ambire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | gehe an; geh an halte an besichtige; besichtig gehe herum; geh herum laufe; lauf umarme; umarm umgib umgehe; umgeh umkreise; umkreis |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
ich gehe an |
| 2. Person Singular | ambis |
du gehst an |
| 3. Person Singular | ambit |
er/sie/es geht an |
| 1. Person Plural | ambimus |
wir gehen an |
| 2. Person Plural | ambitis |
ihr geht an |
| 3. Person Plural | ambiunt |
sie gehen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
|
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
|
| 3. Person Singular | ambitur |
|
| 1. Person Plural | ambimur |
|
| 2. Person Plural | ambimini |
|
| 3. Person Plural | ambiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
ich gehe an |
| 2. Person Singular | ambias |
du gehest an |
| 3. Person Singular | ambiat |
er/sie/es gehe an |
| 1. Person Plural | ambiamus |
wir gehen an |
| 2. Person Plural | ambiatis |
ihr gehet an |
| 3. Person Plural | ambiant |
sie gehen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
|
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
|
| 3. Person Singular | ambiatur |
|
| 1. Person Plural | ambiamur |
|
| 2. Person Plural | ambiamini |
|
| 3. Person Plural | ambiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
ich ging an |
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
du gingst an |
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
er/sie/es ging an |
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
wir gingen an |
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
ihr gingt an |
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
sie gingen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
|
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
|
| 3. Person Singular | ambiebatur |
|
| 1. Person Plural | ambiebamur |
|
| 2. Person Plural | ambiebamini |
|
| 3. Person Plural | ambiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
ich ginge an |
| 2. Person Singular | ambires |
du gingest an |
| 3. Person Singular | ambiret |
er/sie/es ginge an |
| 1. Person Plural | ambiremus |
wir gingen an |
| 2. Person Plural | ambiretis |
ihr ginget an |
| 3. Person Plural | ambirent |
sie gingen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
|
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
|
| 3. Person Singular | ambiretur |
|
| 1. Person Plural | ambiremur |
|
| 2. Person Plural | ambiremini |
|
| 3. Person Plural | ambirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
ich werde angehen |
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
du wirst angehen |
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
er/sie/es wird angehen |
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
wir werden angehen |
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
ihr werdet angehen |
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
sie werden angehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
|
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
|
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
|
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
|
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
|
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
ich bin angegangen |
| 2. Person Singular | ambivisti |
du bist angegangen |
| 3. Person Singular | ambivit |
er/sie/es ist angegangen |
| 1. Person Plural | ambivimus |
wir sind angegangen |
| 2. Person Plural | ambivistis |
ihr seid angegangen |
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
sie sind angegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
|
| 2. Person Singular | ambitus es |
|
| 3. Person Singular | ambitus est |
|
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
|
| 2. Person Plural | ambiti estis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
ich sei angegangen |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du seiest angegangen |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es sei angegangen |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir seien angegangen |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr seiet angegangen |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie seien angegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
|
| 2. Person Singular | ambitus sis |
|
| 3. Person Singular | ambitus sit |
|
| 1. Person Plural | ambiti simus |
|
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
ich war angegangen |
| 2. Person Singular | ambiveras |
du warst angegangen |
| 3. Person Singular | ambiverat |
er/sie/es war angegangen |
| 1. Person Plural | ambiveramus |
wir waren angegangen |
| 2. Person Plural | ambiveratis |
ihr wart angegangen |
| 3. Person Plural | ambiverant |
sie waren angegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
|
| 2. Person Singular | ambitus eras |
|
| 3. Person Singular | ambitus erat |
|
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
ich wäre angegangen |
| 2. Person Singular | ambivisses |
du wärest angegangen |
| 3. Person Singular | ambivisset |
er/sie/es wäre angegangen |
| 1. Person Plural | ambivissemus |
wir wären angegangen |
| 2. Person Plural | ambivissetis |
ihr wäret angegangen |
| 3. Person Plural | ambivissent |
sie wären angegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
|
| 2. Person Singular | ambitus esses |
|
| 3. Person Singular | ambitus esset |
|
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
|
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
|
| 3. Person Plural | ambiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
ich werde angegangen sein |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du wirst angegangen sein |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es wird angegangen sein |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir werden angegangen sein |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr werdet angegangen sein |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie werden angegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
|
| 2. Person Singular | ambitus eris |
|
| 3. Person Singular | ambitus erit |
|
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
angehen |
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
angegangen sein |
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
angehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
|
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
gehe an; geh an! |
| 2. Person Plural | ambite |
geht an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
das Angehen |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
des Angehens |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
dem Angehen |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
das Angehen |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
durch das Angehen |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Angehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
ich halte an |
| 2. Person Singular | ambis |
du hältst an |
| 3. Person Singular | ambit |
er/sie/es hält an |
| 1. Person Plural | ambimus |
wir halten an |
| 2. Person Plural | ambitis |
ihr haltet an |
| 3. Person Plural | ambiunt |
sie halten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
ich werde angehalten |
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
du wirst angehalten |
| 3. Person Singular | ambitur |
er/sie/es wird angehalten |
| 1. Person Plural | ambimur |
wir werden angehalten |
| 2. Person Plural | ambimini |
ihr werdet angehalten |
| 3. Person Plural | ambiuntur |
sie werden angehalten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
ich halte an |
| 2. Person Singular | ambias |
du haltest an |
| 3. Person Singular | ambiat |
er/sie/es halte an |
| 1. Person Plural | ambiamus |
wir halten an |
| 2. Person Plural | ambiatis |
ihr haltet an |
| 3. Person Plural | ambiant |
sie halten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
ich werde angehalten |
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
du werdest angehalten |
| 3. Person Singular | ambiatur |
er/sie/es werde angehalten |
| 1. Person Plural | ambiamur |
wir werden angehalten |
| 2. Person Plural | ambiamini |
ihr werdet angehalten |
| 3. Person Plural | ambiantur |
sie werden angehalten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
ich hielt an |
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
du hieltest an |
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
er/sie/es hielt an |
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
wir hielten an |
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
ihr hieltet an |
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
sie hielten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
ich wurde angehalten |
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
du wurdest angehalten |
| 3. Person Singular | ambiebatur |
er/sie/es wurde angehalten |
| 1. Person Plural | ambiebamur |
wir wurden angehalten |
| 2. Person Plural | ambiebamini |
ihr wurdet angehalten |
| 3. Person Plural | ambiebantur |
sie wurden angehalten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
ich hielte an |
| 2. Person Singular | ambires |
du hieltest an |
| 3. Person Singular | ambiret |
er/sie/es hielte an |
| 1. Person Plural | ambiremus |
wir hielten an |
| 2. Person Plural | ambiretis |
ihr hieltet an |
| 3. Person Plural | ambirent |
sie hielten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
ich würde angehalten |
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
du würdest angehalten |
| 3. Person Singular | ambiretur |
er/sie/es würde angehalten |
| 1. Person Plural | ambiremur |
wir würden angehalten |
| 2. Person Plural | ambiremini |
ihr würdet angehalten |
| 3. Person Plural | ambirentur |
sie würden angehalten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
ich werde anhalten |
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
du wirst anhalten |
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
er/sie/es wird anhalten |
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
wir werden anhalten |
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
ihr werdet anhalten |
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
sie werden anhalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
ich werde angehalten werden |
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
du wirst angehalten werden |
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
er/sie/es wird angehalten werden |
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
wir werden angehalten werden |
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
ihr werdet angehalten werden |
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
sie werden angehalten werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
ich habe angehalten |
| 2. Person Singular | ambivisti |
du hast angehalten |
| 3. Person Singular | ambivit |
er/sie/es hat angehalten |
| 1. Person Plural | ambivimus |
wir haben angehalten |
| 2. Person Plural | ambivistis |
ihr habt angehalten |
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
sie haben angehalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
ich bin angehalten worden |
| 2. Person Singular | ambitus es |
du bist angehalten worden |
| 3. Person Singular | ambitus est |
er/sie/es ist angehalten worden |
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
wir sind angehalten worden |
| 2. Person Plural | ambiti estis |
ihr seid angehalten worden |
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
sie sind angehalten worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
ich habe angehalten |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du habest angehalten |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es habe angehalten |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir haben angehalten |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr habet angehalten |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie haben angehalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
ich sei angehalten worden |
| 2. Person Singular | ambitus sis |
du seiest angehalten worden |
| 3. Person Singular | ambitus sit |
er/sie/es sei angehalten worden |
| 1. Person Plural | ambiti simus |
wir seien angehalten worden |
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
ihr seiet angehalten worden |
| 3. Person Plural | ambiti sint |
sie seien angehalten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
ich hatte angehalten |
| 2. Person Singular | ambiveras |
du hattest angehalten |
| 3. Person Singular | ambiverat |
er/sie/es hatte angehalten |
| 1. Person Plural | ambiveramus |
wir hatten angehalten |
| 2. Person Plural | ambiveratis |
ihr hattet angehalten |
| 3. Person Plural | ambiverant |
sie hatten angehalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
ich war angehalten worden |
| 2. Person Singular | ambitus eras |
du warst angehalten worden |
| 3. Person Singular | ambitus erat |
er/sie/es war angehalten worden |
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
wir waren angehalten worden |
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
ihr wart angehalten worden |
| 3. Person Plural | ambiti erant |
sie waren angehalten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
ich hätte angehalten |
| 2. Person Singular | ambivisses |
du hättest angehalten |
| 3. Person Singular | ambivisset |
er/sie/es hätte angehalten |
| 1. Person Plural | ambivissemus |
wir hätten angehalten |
| 2. Person Plural | ambivissetis |
ihr hättet angehalten |
| 3. Person Plural | ambivissent |
sie hätten angehalten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
ich wäre angehalten worden |
| 2. Person Singular | ambitus esses |
du wärest angehalten worden |
| 3. Person Singular | ambitus esset |
er/sie/es wäre angehalten worden |
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
wir wären angehalten worden |
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
ihr wäret angehalten worden |
| 3. Person Plural | ambiti essent |
sie wären angehalten worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
ich werde angehalten haben |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du wirst angehalten haben |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es wird angehalten haben |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir werden angehalten haben |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr werdet angehalten haben |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie werden angehalten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
ich werde angehalten worden sein |
| 2. Person Singular | ambitus eris |
du wirst angehalten worden sein |
| 3. Person Singular | ambitus erit |
er/sie/es wird angehalten worden sein |
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
wir werden angehalten worden sein |
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
ihr werdet angehalten worden sein |
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
sie werden angehalten worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
anhalten |
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
angehalten haben |
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
anhalten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
angehalten werden |
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
angehalten worden sein |
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
künftig angehalten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
halte an! |
| 2. Person Plural | ambite |
haltet an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
das Anhalten |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
des Anhaltens |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
dem Anhalten |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
das Anhalten |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
durch das Anhalten |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Anhalten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
ich besichtige |
| 2. Person Singular | ambis |
du besichtigst |
| 3. Person Singular | ambit |
er/sie/es besichtigt |
| 1. Person Plural | ambimus |
wir besichtigen |
| 2. Person Plural | ambitis |
ihr besichtigt |
| 3. Person Plural | ambiunt |
sie besichtigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
ich werde besichtigt |
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
du wirst besichtigt |
| 3. Person Singular | ambitur |
er/sie/es wird besichtigt |
| 1. Person Plural | ambimur |
wir werden besichtigt |
| 2. Person Plural | ambimini |
ihr werdet besichtigt |
| 3. Person Plural | ambiuntur |
sie werden besichtigt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
ich besichtige |
| 2. Person Singular | ambias |
du besichtigest |
| 3. Person Singular | ambiat |
er/sie/es besichtige |
| 1. Person Plural | ambiamus |
wir besichtigen |
| 2. Person Plural | ambiatis |
ihr besichtiget |
| 3. Person Plural | ambiant |
sie besichtigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
ich werde besichtigt |
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
du werdest besichtigt |
| 3. Person Singular | ambiatur |
er/sie/es werde besichtigt |
| 1. Person Plural | ambiamur |
wir werden besichtigt |
| 2. Person Plural | ambiamini |
ihr werdet besichtigt |
| 3. Person Plural | ambiantur |
sie werden besichtigt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
ich besichtigte |
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
du besichtigtest |
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
er/sie/es besichtigte |
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
wir besichtigten |
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
ihr besichtigtet |
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
sie besichtigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
ich wurde besichtigt |
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
du wurdest besichtigt |
| 3. Person Singular | ambiebatur |
er/sie/es wurde besichtigt |
| 1. Person Plural | ambiebamur |
wir wurden besichtigt |
| 2. Person Plural | ambiebamini |
ihr wurdet besichtigt |
| 3. Person Plural | ambiebantur |
sie wurden besichtigt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
ich besichtigte |
| 2. Person Singular | ambires |
du besichtigtest |
| 3. Person Singular | ambiret |
er/sie/es besichtigte |
| 1. Person Plural | ambiremus |
wir besichtigten |
| 2. Person Plural | ambiretis |
ihr besichtigtet |
| 3. Person Plural | ambirent |
sie besichtigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
ich würde besichtigt |
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
du würdest besichtigt |
| 3. Person Singular | ambiretur |
er/sie/es würde besichtigt |
| 1. Person Plural | ambiremur |
wir würden besichtigt |
| 2. Person Plural | ambiremini |
ihr würdet besichtigt |
| 3. Person Plural | ambirentur |
sie würden besichtigt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
ich werde besichtigen |
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
du wirst besichtigen |
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
er/sie/es wird besichtigen |
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
wir werden besichtigen |
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
ihr werdet besichtigen |
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
sie werden besichtigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
ich werde besichtigt werden |
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
du wirst besichtigt werden |
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
er/sie/es wird besichtigt werden |
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
wir werden besichtigt werden |
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
ihr werdet besichtigt werden |
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
sie werden besichtigt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
ich habe besichtigt |
| 2. Person Singular | ambivisti |
du hast besichtigt |
| 3. Person Singular | ambivit |
er/sie/es hat besichtigt |
| 1. Person Plural | ambivimus |
wir haben besichtigt |
| 2. Person Plural | ambivistis |
ihr habt besichtigt |
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
sie haben besichtigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
ich bin besichtigt worden |
| 2. Person Singular | ambitus es |
du bist besichtigt worden |
| 3. Person Singular | ambitus est |
er/sie/es ist besichtigt worden |
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
wir sind besichtigt worden |
| 2. Person Plural | ambiti estis |
ihr seid besichtigt worden |
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
sie sind besichtigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
ich habe besichtigt |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du habest besichtigt |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es habe besichtigt |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir haben besichtigt |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr habet besichtigt |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie haben besichtigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
ich sei besichtigt worden |
| 2. Person Singular | ambitus sis |
du seiest besichtigt worden |
| 3. Person Singular | ambitus sit |
er/sie/es sei besichtigt worden |
| 1. Person Plural | ambiti simus |
wir seien besichtigt worden |
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
ihr seiet besichtigt worden |
| 3. Person Plural | ambiti sint |
sie seien besichtigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
ich hatte besichtigt |
| 2. Person Singular | ambiveras |
du hattest besichtigt |
| 3. Person Singular | ambiverat |
er/sie/es hatte besichtigt |
| 1. Person Plural | ambiveramus |
wir hatten besichtigt |
| 2. Person Plural | ambiveratis |
ihr hattet besichtigt |
| 3. Person Plural | ambiverant |
sie hatten besichtigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
ich war besichtigt worden |
| 2. Person Singular | ambitus eras |
du warst besichtigt worden |
| 3. Person Singular | ambitus erat |
er/sie/es war besichtigt worden |
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
wir waren besichtigt worden |
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
ihr wart besichtigt worden |
| 3. Person Plural | ambiti erant |
sie waren besichtigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
ich hätte besichtigt |
| 2. Person Singular | ambivisses |
du hättest besichtigt |
| 3. Person Singular | ambivisset |
er/sie/es hätte besichtigt |
| 1. Person Plural | ambivissemus |
wir hätten besichtigt |
| 2. Person Plural | ambivissetis |
ihr hättet besichtigt |
| 3. Person Plural | ambivissent |
sie hätten besichtigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
ich wäre besichtigt worden |
| 2. Person Singular | ambitus esses |
du wärest besichtigt worden |
| 3. Person Singular | ambitus esset |
er/sie/es wäre besichtigt worden |
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
wir wären besichtigt worden |
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
ihr wäret besichtigt worden |
| 3. Person Plural | ambiti essent |
sie wären besichtigt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
ich werde besichtigt haben |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du wirst besichtigt haben |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es wird besichtigt haben |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir werden besichtigt haben |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr werdet besichtigt haben |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie werden besichtigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
ich werde besichtigt worden sein |
| 2. Person Singular | ambitus eris |
du wirst besichtigt worden sein |
| 3. Person Singular | ambitus erit |
er/sie/es wird besichtigt worden sein |
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
wir werden besichtigt worden sein |
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
ihr werdet besichtigt worden sein |
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
sie werden besichtigt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
besichtigen |
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
besichtigt haben |
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
besichtigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
besichtigt werden |
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
besichtigt worden sein |
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
künftig besichtigt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
besichtige; besichtig! |
| 2. Person Plural | ambite |
besichtigt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
das Besichtigen |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
des Besichtigens |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
dem Besichtigen |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
das Besichtigen |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
durch das Besichtigen |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Besichtigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
|
| 2. Person Singular | ambis |
|
| 3. Person Singular | ambit |
|
| 1. Person Plural | ambimus |
|
| 2. Person Plural | ambitis |
|
| 3. Person Plural | ambiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
|
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
|
| 3. Person Singular | ambitur |
|
| 1. Person Plural | ambimur |
|
| 2. Person Plural | ambimini |
|
| 3. Person Plural | ambiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
|
| 2. Person Singular | ambias |
|
| 3. Person Singular | ambiat |
|
| 1. Person Plural | ambiamus |
|
| 2. Person Plural | ambiatis |
|
| 3. Person Plural | ambiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
|
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
|
| 3. Person Singular | ambiatur |
|
| 1. Person Plural | ambiamur |
|
| 2. Person Plural | ambiamini |
|
| 3. Person Plural | ambiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
|
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
|
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
|
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
|
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
|
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
|
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
|
| 3. Person Singular | ambiebatur |
|
| 1. Person Plural | ambiebamur |
|
| 2. Person Plural | ambiebamini |
|
| 3. Person Plural | ambiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
|
| 2. Person Singular | ambires |
|
| 3. Person Singular | ambiret |
|
| 1. Person Plural | ambiremus |
|
| 2. Person Plural | ambiretis |
|
| 3. Person Plural | ambirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
|
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
|
| 3. Person Singular | ambiretur |
|
| 1. Person Plural | ambiremur |
|
| 2. Person Plural | ambiremini |
|
| 3. Person Plural | ambirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
|
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
|
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
|
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
|
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
|
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
|
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
|
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
|
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
|
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
|
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
|
| 2. Person Singular | ambivisti |
|
| 3. Person Singular | ambivit |
|
| 1. Person Plural | ambivimus |
|
| 2. Person Plural | ambivistis |
|
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
|
| 2. Person Singular | ambitus es |
|
| 3. Person Singular | ambitus est |
|
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
|
| 2. Person Plural | ambiti estis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
|
| 2. Person Singular | ambitus sis |
|
| 3. Person Singular | ambitus sit |
|
| 1. Person Plural | ambiti simus |
|
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
|
| 2. Person Singular | ambiveras |
|
| 3. Person Singular | ambiverat |
|
| 1. Person Plural | ambiveramus |
|
| 2. Person Plural | ambiveratis |
|
| 3. Person Plural | ambiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
|
| 2. Person Singular | ambitus eras |
|
| 3. Person Singular | ambitus erat |
|
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
|
| 2. Person Singular | ambivisses |
|
| 3. Person Singular | ambivisset |
|
| 1. Person Plural | ambivissemus |
|
| 2. Person Plural | ambivissetis |
|
| 3. Person Plural | ambivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
|
| 2. Person Singular | ambitus esses |
|
| 3. Person Singular | ambitus esset |
|
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
|
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
|
| 3. Person Plural | ambiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
|
| 2. Person Singular | ambitus eris |
|
| 3. Person Singular | ambitus erit |
|
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
|
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
|
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
|
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
! |
| 2. Person Plural | ambite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
|
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
|
| Dativ | ambiendo ambiundo |
|
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
|
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
|
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
ich gehe herum |
| 2. Person Singular | ambis |
du gehst herum |
| 3. Person Singular | ambit |
er/sie/es geht herum |
| 1. Person Plural | ambimus |
wir gehen herum |
| 2. Person Plural | ambitis |
ihr geht herum |
| 3. Person Plural | ambiunt |
sie gehen herum |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
|
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
|
| 3. Person Singular | ambitur |
|
| 1. Person Plural | ambimur |
|
| 2. Person Plural | ambimini |
|
| 3. Person Plural | ambiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
ich gehe herum |
| 2. Person Singular | ambias |
du gehest herum |
| 3. Person Singular | ambiat |
er/sie/es gehe herum |
| 1. Person Plural | ambiamus |
wir gehen herum |
| 2. Person Plural | ambiatis |
ihr gehet herum |
| 3. Person Plural | ambiant |
sie gehen herum |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
|
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
|
| 3. Person Singular | ambiatur |
|
| 1. Person Plural | ambiamur |
|
| 2. Person Plural | ambiamini |
|
| 3. Person Plural | ambiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
ich ging herum |
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
du gingst herum |
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
er/sie/es ging herum |
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
wir gingen herum |
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
ihr gingt herum |
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
sie gingen herum |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
|
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
|
| 3. Person Singular | ambiebatur |
|
| 1. Person Plural | ambiebamur |
|
| 2. Person Plural | ambiebamini |
|
| 3. Person Plural | ambiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
ich ginge herum |
| 2. Person Singular | ambires |
du gingest herum |
| 3. Person Singular | ambiret |
er/sie/es ginge herum |
| 1. Person Plural | ambiremus |
wir gingen herum |
| 2. Person Plural | ambiretis |
ihr ginget herum |
| 3. Person Plural | ambirent |
sie gingen herum |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
|
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
|
| 3. Person Singular | ambiretur |
|
| 1. Person Plural | ambiremur |
|
| 2. Person Plural | ambiremini |
|
| 3. Person Plural | ambirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
ich werde herumgehen |
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
du wirst herumgehen |
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
er/sie/es wird herumgehen |
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
wir werden herumgehen |
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
ihr werdet herumgehen |
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
sie werden herumgehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
|
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
|
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
|
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
|
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
|
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
ich bin herumgegangen |
| 2. Person Singular | ambivisti |
du bist herumgegangen |
| 3. Person Singular | ambivit |
er/sie/es ist herumgegangen |
| 1. Person Plural | ambivimus |
wir sind herumgegangen |
| 2. Person Plural | ambivistis |
ihr seid herumgegangen |
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
sie sind herumgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
|
| 2. Person Singular | ambitus es |
|
| 3. Person Singular | ambitus est |
|
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
|
| 2. Person Plural | ambiti estis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
ich sei herumgegangen |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du seiest herumgegangen |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es sei herumgegangen |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir seien herumgegangen |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr seiet herumgegangen |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie seien herumgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
|
| 2. Person Singular | ambitus sis |
|
| 3. Person Singular | ambitus sit |
|
| 1. Person Plural | ambiti simus |
|
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
ich war herumgegangen |
| 2. Person Singular | ambiveras |
du warst herumgegangen |
| 3. Person Singular | ambiverat |
er/sie/es war herumgegangen |
| 1. Person Plural | ambiveramus |
wir waren herumgegangen |
| 2. Person Plural | ambiveratis |
ihr wart herumgegangen |
| 3. Person Plural | ambiverant |
sie waren herumgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
|
| 2. Person Singular | ambitus eras |
|
| 3. Person Singular | ambitus erat |
|
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
ich wäre herumgegangen |
| 2. Person Singular | ambivisses |
du wärest herumgegangen |
| 3. Person Singular | ambivisset |
er/sie/es wäre herumgegangen |
| 1. Person Plural | ambivissemus |
wir wären herumgegangen |
| 2. Person Plural | ambivissetis |
ihr wäret herumgegangen |
| 3. Person Plural | ambivissent |
sie wären herumgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
|
| 2. Person Singular | ambitus esses |
|
| 3. Person Singular | ambitus esset |
|
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
|
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
|
| 3. Person Plural | ambiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
ich werde herumgegangen sein |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du wirst herumgegangen sein |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es wird herumgegangen sein |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir werden herumgegangen sein |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr werdet herumgegangen sein |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie werden herumgegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
|
| 2. Person Singular | ambitus eris |
|
| 3. Person Singular | ambitus erit |
|
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
herumgehen |
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
herumgegangen sein |
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
herumgehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
|
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
gehe herum; geh herum! |
| 2. Person Plural | ambite |
geht herum! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
das Herumgehen |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
des Herumgehens |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
dem Herumgehen |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
das Herumgehen |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
durch das Herumgehen |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Herumgehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
ich laufe |
| 2. Person Singular | ambis |
du läufst |
| 3. Person Singular | ambit |
er/sie/es läuft |
| 1. Person Plural | ambimus |
wir laufen |
| 2. Person Plural | ambitis |
ihr lauft |
| 3. Person Plural | ambiunt |
sie laufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
|
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
|
| 3. Person Singular | ambitur |
|
| 1. Person Plural | ambimur |
|
| 2. Person Plural | ambimini |
|
| 3. Person Plural | ambiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
ich laufe |
| 2. Person Singular | ambias |
du laufest |
| 3. Person Singular | ambiat |
er/sie/es laufe |
| 1. Person Plural | ambiamus |
wir laufen |
| 2. Person Plural | ambiatis |
ihr laufet |
| 3. Person Plural | ambiant |
sie laufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
|
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
|
| 3. Person Singular | ambiatur |
|
| 1. Person Plural | ambiamur |
|
| 2. Person Plural | ambiamini |
|
| 3. Person Plural | ambiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
ich lief |
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
du liefst |
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
er/sie/es lief |
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
wir liefen |
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
ihr lieft |
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
sie liefen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
|
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
|
| 3. Person Singular | ambiebatur |
|
| 1. Person Plural | ambiebamur |
|
| 2. Person Plural | ambiebamini |
|
| 3. Person Plural | ambiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
ich liefe |
| 2. Person Singular | ambires |
du liefest |
| 3. Person Singular | ambiret |
er/sie/es liefe |
| 1. Person Plural | ambiremus |
wir liefen |
| 2. Person Plural | ambiretis |
ihr liefet |
| 3. Person Plural | ambirent |
sie liefen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
|
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
|
| 3. Person Singular | ambiretur |
|
| 1. Person Plural | ambiremur |
|
| 2. Person Plural | ambiremini |
|
| 3. Person Plural | ambirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
ich werde laufen |
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
du wirst laufen |
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
er/sie/es wird laufen |
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
wir werden laufen |
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
ihr werdet laufen |
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
sie werden laufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
|
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
|
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
|
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
|
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
|
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
ich bin gelaufen |
| 2. Person Singular | ambivisti |
du bist gelaufen |
| 3. Person Singular | ambivit |
er/sie/es ist gelaufen |
| 1. Person Plural | ambivimus |
wir sind gelaufen |
| 2. Person Plural | ambivistis |
ihr seid gelaufen |
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
sie sind gelaufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
|
| 2. Person Singular | ambitus es |
|
| 3. Person Singular | ambitus est |
|
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
|
| 2. Person Plural | ambiti estis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
ich sei gelaufen |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du seiest gelaufen |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es sei gelaufen |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir seien gelaufen |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr seiet gelaufen |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie seien gelaufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
|
| 2. Person Singular | ambitus sis |
|
| 3. Person Singular | ambitus sit |
|
| 1. Person Plural | ambiti simus |
|
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
ich war gelaufen |
| 2. Person Singular | ambiveras |
du warst gelaufen |
| 3. Person Singular | ambiverat |
er/sie/es war gelaufen |
| 1. Person Plural | ambiveramus |
wir waren gelaufen |
| 2. Person Plural | ambiveratis |
ihr wart gelaufen |
| 3. Person Plural | ambiverant |
sie waren gelaufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
|
| 2. Person Singular | ambitus eras |
|
| 3. Person Singular | ambitus erat |
|
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
ich wäre gelaufen |
| 2. Person Singular | ambivisses |
du wärest gelaufen |
| 3. Person Singular | ambivisset |
er/sie/es wäre gelaufen |
| 1. Person Plural | ambivissemus |
wir wären gelaufen |
| 2. Person Plural | ambivissetis |
ihr wäret gelaufen |
| 3. Person Plural | ambivissent |
sie wären gelaufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
|
| 2. Person Singular | ambitus esses |
|
| 3. Person Singular | ambitus esset |
|
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
|
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
|
| 3. Person Plural | ambiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
ich werde gelaufen sein |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du wirst gelaufen sein |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es wird gelaufen sein |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir werden gelaufen sein |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr werdet gelaufen sein |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie werden gelaufen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
|
| 2. Person Singular | ambitus eris |
|
| 3. Person Singular | ambitus erit |
|
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
laufen |
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
gelaufen sein |
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
laufen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
|
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
laufe; lauf! |
| 2. Person Plural | ambite |
lauft! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
das Laufen |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
des Laufens |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
dem Laufen |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
das Laufen |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
durch das Laufen |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Laufen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
|
| 2. Person Singular | ambis |
|
| 3. Person Singular | ambit |
|
| 1. Person Plural | ambimus |
|
| 2. Person Plural | ambitis |
|
| 3. Person Plural | ambiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
|
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
|
| 3. Person Singular | ambitur |
|
| 1. Person Plural | ambimur |
|
| 2. Person Plural | ambimini |
|
| 3. Person Plural | ambiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
|
| 2. Person Singular | ambias |
|
| 3. Person Singular | ambiat |
|
| 1. Person Plural | ambiamus |
|
| 2. Person Plural | ambiatis |
|
| 3. Person Plural | ambiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
|
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
|
| 3. Person Singular | ambiatur |
|
| 1. Person Plural | ambiamur |
|
| 2. Person Plural | ambiamini |
|
| 3. Person Plural | ambiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
|
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
|
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
|
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
|
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
|
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
|
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
|
| 3. Person Singular | ambiebatur |
|
| 1. Person Plural | ambiebamur |
|
| 2. Person Plural | ambiebamini |
|
| 3. Person Plural | ambiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
|
| 2. Person Singular | ambires |
|
| 3. Person Singular | ambiret |
|
| 1. Person Plural | ambiremus |
|
| 2. Person Plural | ambiretis |
|
| 3. Person Plural | ambirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
|
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
|
| 3. Person Singular | ambiretur |
|
| 1. Person Plural | ambiremur |
|
| 2. Person Plural | ambiremini |
|
| 3. Person Plural | ambirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
|
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
|
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
|
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
|
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
|
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
|
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
|
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
|
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
|
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
|
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
|
| 2. Person Singular | ambivisti |
|
| 3. Person Singular | ambivit |
|
| 1. Person Plural | ambivimus |
|
| 2. Person Plural | ambivistis |
|
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
|
| 2. Person Singular | ambitus es |
|
| 3. Person Singular | ambitus est |
|
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
|
| 2. Person Plural | ambiti estis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
|
| 2. Person Singular | ambitus sis |
|
| 3. Person Singular | ambitus sit |
|
| 1. Person Plural | ambiti simus |
|
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
|
| 2. Person Singular | ambiveras |
|
| 3. Person Singular | ambiverat |
|
| 1. Person Plural | ambiveramus |
|
| 2. Person Plural | ambiveratis |
|
| 3. Person Plural | ambiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
|
| 2. Person Singular | ambitus eras |
|
| 3. Person Singular | ambitus erat |
|
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
|
| 2. Person Singular | ambivisses |
|
| 3. Person Singular | ambivisset |
|
| 1. Person Plural | ambivissemus |
|
| 2. Person Plural | ambivissetis |
|
| 3. Person Plural | ambivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
|
| 2. Person Singular | ambitus esses |
|
| 3. Person Singular | ambitus esset |
|
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
|
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
|
| 3. Person Plural | ambiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
|
| 2. Person Singular | ambitus eris |
|
| 3. Person Singular | ambitus erit |
|
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
|
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
|
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
|
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
! |
| 2. Person Plural | ambite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
|
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
|
| Dativ | ambiendo ambiundo |
|
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
|
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
|
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
|
| 2. Person Singular | ambis |
|
| 3. Person Singular | ambit |
|
| 1. Person Plural | ambimus |
|
| 2. Person Plural | ambitis |
|
| 3. Person Plural | ambiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
|
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
|
| 3. Person Singular | ambitur |
|
| 1. Person Plural | ambimur |
|
| 2. Person Plural | ambimini |
|
| 3. Person Plural | ambiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
|
| 2. Person Singular | ambias |
|
| 3. Person Singular | ambiat |
|
| 1. Person Plural | ambiamus |
|
| 2. Person Plural | ambiatis |
|
| 3. Person Plural | ambiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
|
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
|
| 3. Person Singular | ambiatur |
|
| 1. Person Plural | ambiamur |
|
| 2. Person Plural | ambiamini |
|
| 3. Person Plural | ambiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
|
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
|
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
|
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
|
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
|
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
|
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
|
| 3. Person Singular | ambiebatur |
|
| 1. Person Plural | ambiebamur |
|
| 2. Person Plural | ambiebamini |
|
| 3. Person Plural | ambiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
|
| 2. Person Singular | ambires |
|
| 3. Person Singular | ambiret |
|
| 1. Person Plural | ambiremus |
|
| 2. Person Plural | ambiretis |
|
| 3. Person Plural | ambirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
|
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
|
| 3. Person Singular | ambiretur |
|
| 1. Person Plural | ambiremur |
|
| 2. Person Plural | ambiremini |
|
| 3. Person Plural | ambirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
|
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
|
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
|
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
|
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
|
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
|
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
|
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
|
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
|
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
|
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
|
| 2. Person Singular | ambivisti |
|
| 3. Person Singular | ambivit |
|
| 1. Person Plural | ambivimus |
|
| 2. Person Plural | ambivistis |
|
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
|
| 2. Person Singular | ambitus es |
|
| 3. Person Singular | ambitus est |
|
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
|
| 2. Person Plural | ambiti estis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
|
| 2. Person Singular | ambitus sis |
|
| 3. Person Singular | ambitus sit |
|
| 1. Person Plural | ambiti simus |
|
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
|
| 2. Person Singular | ambiveras |
|
| 3. Person Singular | ambiverat |
|
| 1. Person Plural | ambiveramus |
|
| 2. Person Plural | ambiveratis |
|
| 3. Person Plural | ambiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
|
| 2. Person Singular | ambitus eras |
|
| 3. Person Singular | ambitus erat |
|
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
|
| 2. Person Singular | ambivisses |
|
| 3. Person Singular | ambivisset |
|
| 1. Person Plural | ambivissemus |
|
| 2. Person Plural | ambivissetis |
|
| 3. Person Plural | ambivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
|
| 2. Person Singular | ambitus esses |
|
| 3. Person Singular | ambitus esset |
|
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
|
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
|
| 3. Person Plural | ambiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
|
| 2. Person Singular | ambitus eris |
|
| 3. Person Singular | ambitus erit |
|
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
|
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
|
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
|
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
! |
| 2. Person Plural | ambite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
|
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
|
| Dativ | ambiendo ambiundo |
|
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
|
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
|
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
|
| 2. Person Singular | ambis |
|
| 3. Person Singular | ambit |
|
| 1. Person Plural | ambimus |
|
| 2. Person Plural | ambitis |
|
| 3. Person Plural | ambiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
|
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
|
| 3. Person Singular | ambitur |
|
| 1. Person Plural | ambimur |
|
| 2. Person Plural | ambimini |
|
| 3. Person Plural | ambiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
|
| 2. Person Singular | ambias |
|
| 3. Person Singular | ambiat |
|
| 1. Person Plural | ambiamus |
|
| 2. Person Plural | ambiatis |
|
| 3. Person Plural | ambiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
|
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
|
| 3. Person Singular | ambiatur |
|
| 1. Person Plural | ambiamur |
|
| 2. Person Plural | ambiamini |
|
| 3. Person Plural | ambiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
|
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
|
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
|
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
|
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
|
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
|
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
|
| 3. Person Singular | ambiebatur |
|
| 1. Person Plural | ambiebamur |
|
| 2. Person Plural | ambiebamini |
|
| 3. Person Plural | ambiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
|
| 2. Person Singular | ambires |
|
| 3. Person Singular | ambiret |
|
| 1. Person Plural | ambiremus |
|
| 2. Person Plural | ambiretis |
|
| 3. Person Plural | ambirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
|
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
|
| 3. Person Singular | ambiretur |
|
| 1. Person Plural | ambiremur |
|
| 2. Person Plural | ambiremini |
|
| 3. Person Plural | ambirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
|
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
|
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
|
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
|
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
|
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
|
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
|
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
|
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
|
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
|
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
|
| 2. Person Singular | ambivisti |
|
| 3. Person Singular | ambivit |
|
| 1. Person Plural | ambivimus |
|
| 2. Person Plural | ambivistis |
|
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
|
| 2. Person Singular | ambitus es |
|
| 3. Person Singular | ambitus est |
|
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
|
| 2. Person Plural | ambiti estis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
|
| 2. Person Singular | ambitus sis |
|
| 3. Person Singular | ambitus sit |
|
| 1. Person Plural | ambiti simus |
|
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
|
| 2. Person Singular | ambiveras |
|
| 3. Person Singular | ambiverat |
|
| 1. Person Plural | ambiveramus |
|
| 2. Person Plural | ambiveratis |
|
| 3. Person Plural | ambiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
|
| 2. Person Singular | ambitus eras |
|
| 3. Person Singular | ambitus erat |
|
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
|
| 2. Person Singular | ambivisses |
|
| 3. Person Singular | ambivisset |
|
| 1. Person Plural | ambivissemus |
|
| 2. Person Plural | ambivissetis |
|
| 3. Person Plural | ambivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
|
| 2. Person Singular | ambitus esses |
|
| 3. Person Singular | ambitus esset |
|
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
|
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
|
| 3. Person Plural | ambiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
|
| 2. Person Singular | ambitus eris |
|
| 3. Person Singular | ambitus erit |
|
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
|
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
|
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
|
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
! |
| 2. Person Plural | ambite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
|
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
|
| Dativ | ambiendo ambiundo |
|
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
|
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
|
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
ich umarme |
| 2. Person Singular | ambis |
du umarmst |
| 3. Person Singular | ambit |
er/sie/es umarmt |
| 1. Person Plural | ambimus |
wir umarmen |
| 2. Person Plural | ambitis |
ihr umarmt |
| 3. Person Plural | ambiunt |
sie umarmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
ich werde umarmt |
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
du wirst umarmt |
| 3. Person Singular | ambitur |
er/sie/es wird umarmt |
| 1. Person Plural | ambimur |
wir werden umarmt |
| 2. Person Plural | ambimini |
ihr werdet umarmt |
| 3. Person Plural | ambiuntur |
sie werden umarmt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
ich umarme |
| 2. Person Singular | ambias |
du umarmest |
| 3. Person Singular | ambiat |
er/sie/es umarme |
| 1. Person Plural | ambiamus |
wir umarmen |
| 2. Person Plural | ambiatis |
ihr umarmet |
| 3. Person Plural | ambiant |
sie umarmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
ich werde umarmt |
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
du werdest umarmt |
| 3. Person Singular | ambiatur |
er/sie/es werde umarmt |
| 1. Person Plural | ambiamur |
wir werden umarmt |
| 2. Person Plural | ambiamini |
ihr werdet umarmt |
| 3. Person Plural | ambiantur |
sie werden umarmt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
ich umarmte |
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
du umarmtest |
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
er/sie/es umarmte |
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
wir umarmten |
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
ihr umarmtet |
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
sie umarmten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
ich wurde umarmt |
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
du wurdest umarmt |
| 3. Person Singular | ambiebatur |
er/sie/es wurde umarmt |
| 1. Person Plural | ambiebamur |
wir wurden umarmt |
| 2. Person Plural | ambiebamini |
ihr wurdet umarmt |
| 3. Person Plural | ambiebantur |
sie wurden umarmt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
ich umarmte |
| 2. Person Singular | ambires |
du umarmtest |
| 3. Person Singular | ambiret |
er/sie/es umarmte |
| 1. Person Plural | ambiremus |
wir umarmten |
| 2. Person Plural | ambiretis |
ihr umarmtet |
| 3. Person Plural | ambirent |
sie umarmten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
ich würde umarmt |
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
du würdest umarmt |
| 3. Person Singular | ambiretur |
er/sie/es würde umarmt |
| 1. Person Plural | ambiremur |
wir würden umarmt |
| 2. Person Plural | ambiremini |
ihr würdet umarmt |
| 3. Person Plural | ambirentur |
sie würden umarmt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
ich werde umarmen |
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
du wirst umarmen |
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
er/sie/es wird umarmen |
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
wir werden umarmen |
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
ihr werdet umarmen |
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
sie werden umarmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
ich werde umarmt werden |
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
du wirst umarmt werden |
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
er/sie/es wird umarmt werden |
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
wir werden umarmt werden |
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
ihr werdet umarmt werden |
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
sie werden umarmt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
ich habe umarmt |
| 2. Person Singular | ambivisti |
du hast umarmt |
| 3. Person Singular | ambivit |
er/sie/es hat umarmt |
| 1. Person Plural | ambivimus |
wir haben umarmt |
| 2. Person Plural | ambivistis |
ihr habt umarmt |
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
sie haben umarmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
ich bin umarmt worden |
| 2. Person Singular | ambitus es |
du bist umarmt worden |
| 3. Person Singular | ambitus est |
er/sie/es ist umarmt worden |
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
wir sind umarmt worden |
| 2. Person Plural | ambiti estis |
ihr seid umarmt worden |
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
sie sind umarmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
ich habe umarmt |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du habest umarmt |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es habe umarmt |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir haben umarmt |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr habet umarmt |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie haben umarmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
ich sei umarmt worden |
| 2. Person Singular | ambitus sis |
du seiest umarmt worden |
| 3. Person Singular | ambitus sit |
er/sie/es sei umarmt worden |
| 1. Person Plural | ambiti simus |
wir seien umarmt worden |
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
ihr seiet umarmt worden |
| 3. Person Plural | ambiti sint |
sie seien umarmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
ich hatte umarmt |
| 2. Person Singular | ambiveras |
du hattest umarmt |
| 3. Person Singular | ambiverat |
er/sie/es hatte umarmt |
| 1. Person Plural | ambiveramus |
wir hatten umarmt |
| 2. Person Plural | ambiveratis |
ihr hattet umarmt |
| 3. Person Plural | ambiverant |
sie hatten umarmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
ich war umarmt worden |
| 2. Person Singular | ambitus eras |
du warst umarmt worden |
| 3. Person Singular | ambitus erat |
er/sie/es war umarmt worden |
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
wir waren umarmt worden |
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
ihr wart umarmt worden |
| 3. Person Plural | ambiti erant |
sie waren umarmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
ich hätte umarmt |
| 2. Person Singular | ambivisses |
du hättest umarmt |
| 3. Person Singular | ambivisset |
er/sie/es hätte umarmt |
| 1. Person Plural | ambivissemus |
wir hätten umarmt |
| 2. Person Plural | ambivissetis |
ihr hättet umarmt |
| 3. Person Plural | ambivissent |
sie hätten umarmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
ich wäre umarmt worden |
| 2. Person Singular | ambitus esses |
du wärest umarmt worden |
| 3. Person Singular | ambitus esset |
er/sie/es wäre umarmt worden |
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
wir wären umarmt worden |
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
ihr wäret umarmt worden |
| 3. Person Plural | ambiti essent |
sie wären umarmt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
ich werde umarmt haben |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du wirst umarmt haben |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es wird umarmt haben |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir werden umarmt haben |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr werdet umarmt haben |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie werden umarmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
ich werde umarmt worden sein |
| 2. Person Singular | ambitus eris |
du wirst umarmt worden sein |
| 3. Person Singular | ambitus erit |
er/sie/es wird umarmt worden sein |
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
wir werden umarmt worden sein |
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
ihr werdet umarmt worden sein |
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
sie werden umarmt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
umarmen |
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
umarmt haben |
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
umarmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
umarmt werden |
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
umarmt worden sein |
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
künftig umarmt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
umarme; umarm! |
| 2. Person Plural | ambite |
umarmt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
das Umarmen |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
des Umarmens |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
dem Umarmen |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
das Umarmen |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
durch das Umarmen |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Umarmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
ich umgebe |
| 2. Person Singular | ambis |
du umgibst |
| 3. Person Singular | ambit |
er/sie/es umgibt |
| 1. Person Plural | ambimus |
wir umgeben |
| 2. Person Plural | ambitis |
ihr umgebt |
| 3. Person Plural | ambiunt |
sie umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
du wirst umgeben |
| 3. Person Singular | ambitur |
er/sie/es wird umgeben |
| 1. Person Plural | ambimur |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | ambimini |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | ambiuntur |
sie werden umgeben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
ich umgebe |
| 2. Person Singular | ambias |
du umgebest |
| 3. Person Singular | ambiat |
er/sie/es umgebe |
| 1. Person Plural | ambiamus |
wir umgeben |
| 2. Person Plural | ambiatis |
ihr umgebet |
| 3. Person Plural | ambiant |
sie umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
du werdest umgeben |
| 3. Person Singular | ambiatur |
er/sie/es werde umgeben |
| 1. Person Plural | ambiamur |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | ambiamini |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | ambiantur |
sie werden umgeben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
ich umgab |
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
du umgabst |
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
er/sie/es umgab |
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
wir umgaben |
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
ihr umgabt |
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
sie umgaben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
ich wurde umgeben |
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
du wurdest umgeben |
| 3. Person Singular | ambiebatur |
er/sie/es wurde umgeben |
| 1. Person Plural | ambiebamur |
wir wurden umgeben |
| 2. Person Plural | ambiebamini |
ihr wurdet umgeben |
| 3. Person Plural | ambiebantur |
sie wurden umgeben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
ich umgäbe |
| 2. Person Singular | ambires |
du umgäbest |
| 3. Person Singular | ambiret |
er/sie/es umgäbe |
| 1. Person Plural | ambiremus |
wir umgäben |
| 2. Person Plural | ambiretis |
ihr umgäbet |
| 3. Person Plural | ambirent |
sie umgäben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
ich würde umgeben |
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
du würdest umgeben |
| 3. Person Singular | ambiretur |
er/sie/es würde umgeben |
| 1. Person Plural | ambiremur |
wir würden umgeben |
| 2. Person Plural | ambiremini |
ihr würdet umgeben |
| 3. Person Plural | ambirentur |
sie würden umgeben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
du wirst umgeben |
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
er/sie/es wird umgeben |
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
sie werden umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
ich werde umgeben werden |
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
du wirst umgeben werden |
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
er/sie/es wird umgeben werden |
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
wir werden umgeben werden |
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
ihr werdet umgeben werden |
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
sie werden umgeben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
ich habe umgeben |
| 2. Person Singular | ambivisti |
du hast umgeben |
| 3. Person Singular | ambivit |
er/sie/es hat umgeben |
| 1. Person Plural | ambivimus |
wir haben umgeben |
| 2. Person Plural | ambivistis |
ihr habt umgeben |
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
sie haben umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
ich bin umgeben worden |
| 2. Person Singular | ambitus es |
du bist umgeben worden |
| 3. Person Singular | ambitus est |
er/sie/es ist umgeben worden |
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
wir sind umgeben worden |
| 2. Person Plural | ambiti estis |
ihr seid umgeben worden |
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
sie sind umgeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
ich habe umgeben |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du habest umgeben |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es habe umgeben |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir haben umgeben |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr habet umgeben |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie haben umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
ich sei umgeben worden |
| 2. Person Singular | ambitus sis |
du seiest umgeben worden |
| 3. Person Singular | ambitus sit |
er/sie/es sei umgeben worden |
| 1. Person Plural | ambiti simus |
wir seien umgeben worden |
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
ihr seiet umgeben worden |
| 3. Person Plural | ambiti sint |
sie seien umgeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
ich hatte umgeben |
| 2. Person Singular | ambiveras |
du hattest umgeben |
| 3. Person Singular | ambiverat |
er/sie/es hatte umgeben |
| 1. Person Plural | ambiveramus |
wir hatten umgeben |
| 2. Person Plural | ambiveratis |
ihr hattet umgeben |
| 3. Person Plural | ambiverant |
sie hatten umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
ich war umgeben worden |
| 2. Person Singular | ambitus eras |
du warst umgeben worden |
| 3. Person Singular | ambitus erat |
er/sie/es war umgeben worden |
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
wir waren umgeben worden |
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
ihr wart umgeben worden |
| 3. Person Plural | ambiti erant |
sie waren umgeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
ich hätte umgeben |
| 2. Person Singular | ambivisses |
du hättest umgeben |
| 3. Person Singular | ambivisset |
er/sie/es hätte umgeben |
| 1. Person Plural | ambivissemus |
wir hätten umgeben |
| 2. Person Plural | ambivissetis |
ihr hättet umgeben |
| 3. Person Plural | ambivissent |
sie hätten umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
ich wäre umgeben worden |
| 2. Person Singular | ambitus esses |
du wärest umgeben worden |
| 3. Person Singular | ambitus esset |
er/sie/es wäre umgeben worden |
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
wir wären umgeben worden |
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
ihr wäret umgeben worden |
| 3. Person Plural | ambiti essent |
sie wären umgeben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
ich werde umgeben haben |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du wirst umgeben haben |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es wird umgeben haben |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir werden umgeben haben |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr werdet umgeben haben |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie werden umgeben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
ich werde umgeben worden sein |
| 2. Person Singular | ambitus eris |
du wirst umgeben worden sein |
| 3. Person Singular | ambitus erit |
er/sie/es wird umgeben worden sein |
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
wir werden umgeben worden sein |
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
ihr werdet umgeben worden sein |
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
sie werden umgeben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
umgeben |
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
umgeben haben |
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
umgeben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
umgeben werden |
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
umgeben worden sein |
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
künftig umgeben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
umgib! |
| 2. Person Plural | ambite |
umgebt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
das Umgeben |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
des Umgebens |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
dem Umgeben |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
das Umgeben |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
durch das Umgeben |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Umgeben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
ich umgehe |
| 2. Person Singular | ambis |
du umgehst |
| 3. Person Singular | ambit |
er/sie/es umgeht |
| 1. Person Plural | ambimus |
wir umgehen |
| 2. Person Plural | ambitis |
ihr umgeht |
| 3. Person Plural | ambiunt |
sie umgehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
ich werde umgangen |
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
du wirst umgangen |
| 3. Person Singular | ambitur |
er/sie/es wird umgangen |
| 1. Person Plural | ambimur |
wir werden umgangen |
| 2. Person Plural | ambimini |
ihr werdet umgangen |
| 3. Person Plural | ambiuntur |
sie werden umgangen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
ich umgehe |
| 2. Person Singular | ambias |
du umgehest |
| 3. Person Singular | ambiat |
er/sie/es umgehe |
| 1. Person Plural | ambiamus |
wir umgehen |
| 2. Person Plural | ambiatis |
ihr umgehet |
| 3. Person Plural | ambiant |
sie umgehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
ich werde umgangen |
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
du werdest umgangen |
| 3. Person Singular | ambiatur |
er/sie/es werde umgangen |
| 1. Person Plural | ambiamur |
wir werden umgangen |
| 2. Person Plural | ambiamini |
ihr werdet umgangen |
| 3. Person Plural | ambiantur |
sie werden umgangen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
ich umging |
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
du umgingst |
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
er/sie/es umging |
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
wir umgingen |
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
ihr umgingt |
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
sie umgingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
ich wurde umgangen |
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
du wurdest umgangen |
| 3. Person Singular | ambiebatur |
er/sie/es wurde umgangen |
| 1. Person Plural | ambiebamur |
wir wurden umgangen |
| 2. Person Plural | ambiebamini |
ihr wurdet umgangen |
| 3. Person Plural | ambiebantur |
sie wurden umgangen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
ich umginge |
| 2. Person Singular | ambires |
du umgingest |
| 3. Person Singular | ambiret |
er/sie/es umginge |
| 1. Person Plural | ambiremus |
wir umgingen |
| 2. Person Plural | ambiretis |
ihr umginget |
| 3. Person Plural | ambirent |
sie umgingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
ich würde umgangen |
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
du würdest umgangen |
| 3. Person Singular | ambiretur |
er/sie/es würde umgangen |
| 1. Person Plural | ambiremur |
wir würden umgangen |
| 2. Person Plural | ambiremini |
ihr würdet umgangen |
| 3. Person Plural | ambirentur |
sie würden umgangen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
ich werde umgehen |
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
du wirst umgehen |
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
er/sie/es wird umgehen |
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
wir werden umgehen |
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
ihr werdet umgehen |
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
sie werden umgehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
ich werde umgangen werden |
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
du wirst umgangen werden |
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
er/sie/es wird umgangen werden |
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
wir werden umgangen werden |
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
ihr werdet umgangen werden |
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
sie werden umgangen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
ich habe umgangen |
| 2. Person Singular | ambivisti |
du hast umgangen |
| 3. Person Singular | ambivit |
er/sie/es hat umgangen |
| 1. Person Plural | ambivimus |
wir haben umgangen |
| 2. Person Plural | ambivistis |
ihr habt umgangen |
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
sie haben umgangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
ich bin umgangen worden |
| 2. Person Singular | ambitus es |
du bist umgangen worden |
| 3. Person Singular | ambitus est |
er/sie/es ist umgangen worden |
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
wir sind umgangen worden |
| 2. Person Plural | ambiti estis |
ihr seid umgangen worden |
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
sie sind umgangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
ich habe umgangen |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du habest umgangen |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es habe umgangen |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir haben umgangen |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr habet umgangen |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie haben umgangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
ich sei umgangen worden |
| 2. Person Singular | ambitus sis |
du seiest umgangen worden |
| 3. Person Singular | ambitus sit |
er/sie/es sei umgangen worden |
| 1. Person Plural | ambiti simus |
wir seien umgangen worden |
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
ihr seiet umgangen worden |
| 3. Person Plural | ambiti sint |
sie seien umgangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
ich hatte umgangen |
| 2. Person Singular | ambiveras |
du hattest umgangen |
| 3. Person Singular | ambiverat |
er/sie/es hatte umgangen |
| 1. Person Plural | ambiveramus |
wir hatten umgangen |
| 2. Person Plural | ambiveratis |
ihr hattet umgangen |
| 3. Person Plural | ambiverant |
sie hatten umgangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
ich war umgangen worden |
| 2. Person Singular | ambitus eras |
du warst umgangen worden |
| 3. Person Singular | ambitus erat |
er/sie/es war umgangen worden |
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
wir waren umgangen worden |
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
ihr wart umgangen worden |
| 3. Person Plural | ambiti erant |
sie waren umgangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
ich hätte umgangen |
| 2. Person Singular | ambivisses |
du hättest umgangen |
| 3. Person Singular | ambivisset |
er/sie/es hätte umgangen |
| 1. Person Plural | ambivissemus |
wir hätten umgangen |
| 2. Person Plural | ambivissetis |
ihr hättet umgangen |
| 3. Person Plural | ambivissent |
sie hätten umgangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
ich wäre umgangen worden |
| 2. Person Singular | ambitus esses |
du wärest umgangen worden |
| 3. Person Singular | ambitus esset |
er/sie/es wäre umgangen worden |
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
wir wären umgangen worden |
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
ihr wäret umgangen worden |
| 3. Person Plural | ambiti essent |
sie wären umgangen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
ich werde umgangen haben |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du wirst umgangen haben |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es wird umgangen haben |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir werden umgangen haben |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr werdet umgangen haben |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie werden umgangen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
ich werde umgangen worden sein |
| 2. Person Singular | ambitus eris |
du wirst umgangen worden sein |
| 3. Person Singular | ambitus erit |
er/sie/es wird umgangen worden sein |
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
wir werden umgangen worden sein |
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
ihr werdet umgangen worden sein |
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
sie werden umgangen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
umgehen |
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
umgangen haben |
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
umgehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
umgangen werden |
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
umgangen worden sein |
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
künftig umgangen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
umgehe; umgeh! |
| 2. Person Plural | ambite |
umgeht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
das Umgehen |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
des Umgehens |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
dem Umgehen |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
das Umgehen |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
durch das Umgehen |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Umgehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
ich umkreise |
| 2. Person Singular | ambis |
du umkreist |
| 3. Person Singular | ambit |
er/sie/es umkreist |
| 1. Person Plural | ambimus |
wir umkreisen |
| 2. Person Plural | ambitis |
ihr umkreist |
| 3. Person Plural | ambiunt |
sie umkreisen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
ich werde umkreist |
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
du wirst umkreist |
| 3. Person Singular | ambitur |
er/sie/es wird umkreist |
| 1. Person Plural | ambimur |
wir werden umkreist |
| 2. Person Plural | ambimini |
ihr werdet umkreist |
| 3. Person Plural | ambiuntur |
sie werden umkreist |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
ich umkreise |
| 2. Person Singular | ambias |
du umkreisest |
| 3. Person Singular | ambiat |
er/sie/es umkreise |
| 1. Person Plural | ambiamus |
wir umkreisen |
| 2. Person Plural | ambiatis |
ihr umkreiset |
| 3. Person Plural | ambiant |
sie umkreisen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
ich werde umkreist |
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
du werdest umkreist |
| 3. Person Singular | ambiatur |
er/sie/es werde umkreist |
| 1. Person Plural | ambiamur |
wir werden umkreist |
| 2. Person Plural | ambiamini |
ihr werdet umkreist |
| 3. Person Plural | ambiantur |
sie werden umkreist |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
ich umkreiste |
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
du umkreistest |
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
er/sie/es umkreiste |
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
wir umkreisten |
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
ihr umkreistet |
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
sie umkreisten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
ich wurde umkreist |
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
du wurdest umkreist |
| 3. Person Singular | ambiebatur |
er/sie/es wurde umkreist |
| 1. Person Plural | ambiebamur |
wir wurden umkreist |
| 2. Person Plural | ambiebamini |
ihr wurdet umkreist |
| 3. Person Plural | ambiebantur |
sie wurden umkreist |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
ich umkreiste |
| 2. Person Singular | ambires |
du umkreistest |
| 3. Person Singular | ambiret |
er/sie/es umkreiste |
| 1. Person Plural | ambiremus |
wir umkreisten |
| 2. Person Plural | ambiretis |
ihr umkreistet |
| 3. Person Plural | ambirent |
sie umkreisten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
ich würde umkreist |
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
du würdest umkreist |
| 3. Person Singular | ambiretur |
er/sie/es würde umkreist |
| 1. Person Plural | ambiremur |
wir würden umkreist |
| 2. Person Plural | ambiremini |
ihr würdet umkreist |
| 3. Person Plural | ambirentur |
sie würden umkreist |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
ich werde umkreisen |
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
du wirst umkreisen |
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
er/sie/es wird umkreisen |
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
wir werden umkreisen |
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
ihr werdet umkreisen |
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
sie werden umkreisen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
ich werde umkreist werden |
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
du wirst umkreist werden |
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
er/sie/es wird umkreist werden |
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
wir werden umkreist werden |
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
ihr werdet umkreist werden |
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
sie werden umkreist werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
ich habe umkreist |
| 2. Person Singular | ambivisti |
du hast umkreist |
| 3. Person Singular | ambivit |
er/sie/es hat umkreist |
| 1. Person Plural | ambivimus |
wir haben umkreist |
| 2. Person Plural | ambivistis |
ihr habt umkreist |
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
sie haben umkreist |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
ich bin umkreist worden |
| 2. Person Singular | ambitus es |
du bist umkreist worden |
| 3. Person Singular | ambitus est |
er/sie/es ist umkreist worden |
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
wir sind umkreist worden |
| 2. Person Plural | ambiti estis |
ihr seid umkreist worden |
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
sie sind umkreist worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
ich habe umkreist |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du habest umkreist |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es habe umkreist |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir haben umkreist |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr habet umkreist |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie haben umkreist |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
ich sei umkreist worden |
| 2. Person Singular | ambitus sis |
du seiest umkreist worden |
| 3. Person Singular | ambitus sit |
er/sie/es sei umkreist worden |
| 1. Person Plural | ambiti simus |
wir seien umkreist worden |
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
ihr seiet umkreist worden |
| 3. Person Plural | ambiti sint |
sie seien umkreist worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
ich hatte umkreist |
| 2. Person Singular | ambiveras |
du hattest umkreist |
| 3. Person Singular | ambiverat |
er/sie/es hatte umkreist |
| 1. Person Plural | ambiveramus |
wir hatten umkreist |
| 2. Person Plural | ambiveratis |
ihr hattet umkreist |
| 3. Person Plural | ambiverant |
sie hatten umkreist |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
ich war umkreist worden |
| 2. Person Singular | ambitus eras |
du warst umkreist worden |
| 3. Person Singular | ambitus erat |
er/sie/es war umkreist worden |
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
wir waren umkreist worden |
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
ihr wart umkreist worden |
| 3. Person Plural | ambiti erant |
sie waren umkreist worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
ich hätte umkreist |
| 2. Person Singular | ambivisses |
du hättest umkreist |
| 3. Person Singular | ambivisset |
er/sie/es hätte umkreist |
| 1. Person Plural | ambivissemus |
wir hätten umkreist |
| 2. Person Plural | ambivissetis |
ihr hättet umkreist |
| 3. Person Plural | ambivissent |
sie hätten umkreist |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
ich wäre umkreist worden |
| 2. Person Singular | ambitus esses |
du wärest umkreist worden |
| 3. Person Singular | ambitus esset |
er/sie/es wäre umkreist worden |
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
wir wären umkreist worden |
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
ihr wäret umkreist worden |
| 3. Person Plural | ambiti essent |
sie wären umkreist worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
ich werde umkreist haben |
| 2. Person Singular | ambiveris |
du wirst umkreist haben |
| 3. Person Singular | ambiverit |
er/sie/es wird umkreist haben |
| 1. Person Plural | ambiverimus |
wir werden umkreist haben |
| 2. Person Plural | ambiveritis |
ihr werdet umkreist haben |
| 3. Person Plural | ambiverint |
sie werden umkreist haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
ich werde umkreist worden sein |
| 2. Person Singular | ambitus eris |
du wirst umkreist worden sein |
| 3. Person Singular | ambitus erit |
er/sie/es wird umkreist worden sein |
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
wir werden umkreist worden sein |
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
ihr werdet umkreist worden sein |
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
sie werden umkreist worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
umkreisen |
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
umkreist haben |
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
umkreisen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
umkreist werden |
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
umkreist worden sein |
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
künftig umkreist werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
umkreise; umkreis! |
| 2. Person Plural | ambite |
umkreist! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
das Umkreisen |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
des Umkreisens |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
dem Umkreisen |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
das Umkreisen |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
durch das Umkreisen |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Umkreisen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambio |
|
| 2. Person Singular | ambis |
|
| 3. Person Singular | ambit |
|
| 1. Person Plural | ambimus |
|
| 2. Person Plural | ambitis |
|
| 3. Person Plural | ambiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambior |
|
| 2. Person Singular | ambiris ambire |
|
| 3. Person Singular | ambitur |
|
| 1. Person Plural | ambimur |
|
| 2. Person Plural | ambimini |
|
| 3. Person Plural | ambiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam |
|
| 2. Person Singular | ambias |
|
| 3. Person Singular | ambiat |
|
| 1. Person Plural | ambiamus |
|
| 2. Person Plural | ambiatis |
|
| 3. Person Plural | ambiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar |
|
| 2. Person Singular | ambiaris ambiare |
|
| 3. Person Singular | ambiatur |
|
| 1. Person Plural | ambiamur |
|
| 2. Person Plural | ambiamini |
|
| 3. Person Plural | ambiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebam ambbam |
|
| 2. Person Singular | ambiebas ambbas |
|
| 3. Person Singular | ambiebat ambbat |
|
| 1. Person Plural | ambiebamus ambbamus |
|
| 2. Person Plural | ambiebatis ambbatis |
|
| 3. Person Plural | ambiebant ambbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiebar |
|
| 2. Person Singular | ambiebaris ambiebare |
|
| 3. Person Singular | ambiebatur |
|
| 1. Person Plural | ambiebamur |
|
| 2. Person Plural | ambiebamini |
|
| 3. Person Plural | ambiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambirem |
|
| 2. Person Singular | ambires |
|
| 3. Person Singular | ambiret |
|
| 1. Person Plural | ambiremus |
|
| 2. Person Plural | ambiretis |
|
| 3. Person Plural | ambirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambirer |
|
| 2. Person Singular | ambireris ambirere |
|
| 3. Person Singular | ambiretur |
|
| 1. Person Plural | ambiremur |
|
| 2. Person Plural | ambiremini |
|
| 3. Person Plural | ambirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiam ambibo |
|
| 2. Person Singular | ambies ambibis |
|
| 3. Person Singular | ambiet ambibit |
|
| 1. Person Plural | ambiemus ambibimus |
|
| 2. Person Plural | ambietis ambibitis |
|
| 3. Person Plural | ambient ambibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambiar ambibor |
|
| 2. Person Singular | ambieris ambiere ambiberis |
|
| 3. Person Singular | ambietur ambiberit |
|
| 1. Person Plural | ambiemur ambibimur |
|
| 2. Person Plural | ambiemini ambibimini |
|
| 3. Person Plural | ambientur ambibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivi |
|
| 2. Person Singular | ambivisti |
|
| 3. Person Singular | ambivit |
|
| 1. Person Plural | ambivimus |
|
| 2. Person Plural | ambivistis |
|
| 3. Person Plural | ambiverunt ambivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sum |
|
| 2. Person Singular | ambitus es |
|
| 3. Person Singular | ambitus est |
|
| 1. Person Plural | ambiti sumus |
|
| 2. Person Plural | ambiti estis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiverim |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus sim |
|
| 2. Person Singular | ambitus sis |
|
| 3. Person Singular | ambitus sit |
|
| 1. Person Plural | ambiti simus |
|
| 2. Person Plural | ambiti sitis |
|
| 3. Person Plural | ambiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambiveram |
|
| 2. Person Singular | ambiveras |
|
| 3. Person Singular | ambiverat |
|
| 1. Person Plural | ambiveramus |
|
| 2. Person Plural | ambiveratis |
|
| 3. Person Plural | ambiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus eram |
|
| 2. Person Singular | ambitus eras |
|
| 3. Person Singular | ambitus erat |
|
| 1. Person Plural | ambiti eramus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eratis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivissem |
|
| 2. Person Singular | ambivisses |
|
| 3. Person Singular | ambivisset |
|
| 1. Person Plural | ambivissemus |
|
| 2. Person Plural | ambivissetis |
|
| 3. Person Plural | ambivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus essem |
|
| 2. Person Singular | ambitus esses |
|
| 3. Person Singular | ambitus esset |
|
| 1. Person Plural | ambiti essemus |
|
| 2. Person Plural | ambiti essetis |
|
| 3. Person Plural | ambiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ambivero |
|
| 2. Person Singular | ambiveris |
|
| 3. Person Singular | ambiverit |
|
| 1. Person Plural | ambiverimus |
|
| 2. Person Plural | ambiveritis |
|
| 3. Person Plural | ambiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ambitus ero |
|
| 2. Person Singular | ambitus eris |
|
| 3. Person Singular | ambitus erit |
|
| 1. Person Plural | ambiti erimus |
|
| 2. Person Plural | ambiti eritis |
|
| 3. Person Plural | ambiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambire |
|
| Vorzeitigkeit | ambivisse |
|
| Nachzeitigkeit | ambiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ambiri ambirier |
|
| Vorzeitigkeit | ambitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ambitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ambi |
! |
| 2. Person Plural | ambite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ambito |
| 3. Person Singular | ambito |
| 2. Person Plural | ambitote |
| 3. Person Plural | ambiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ambire |
|
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
|
| Dativ | ambiendo ambiundo |
|
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
|
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
|
| Vokativ | ambiende ambiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiendus ambiundus |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
| Genitiv | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambiendi ambiundi |
| Dativ | ambiendo ambiundo |
ambiendae ambiundae |
ambiendo ambiundo |
| Akkusativ | ambiendum ambiundum |
ambiendam ambiundam |
ambiendum ambiundum |
| Ablativ | ambiendo ambiundo |
ambienda ambiunda |
ambiendo ambiundo |
| Vokativ | ambiende ambiunde |
ambienda ambiunda |
ambiendum ambiundum |
Plural
| Nominativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
| Genitiv | ambiendorum ambiundorum |
ambiendarum ambiundarum |
ambiendorum ambiundorum |
| Dativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Akkusativ | ambiendos ambiundos |
ambiendas ambiundas |
ambienda ambiunda |
| Ablativ | ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
ambiendis ambiundis |
| Vokativ | ambiendi ambiundi |
ambiendae ambiundae |
ambienda ambiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
| Genitiv | ambientis |
ambientis |
ambientis |
| Dativ | ambienti |
ambienti |
ambienti |
| Akkusativ | ambientem |
ambientem |
ambiens |
| Ablativ | ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
ambienti ambiente |
| Vokativ | ambiens |
ambiens |
ambiens |
Plural
| Nominativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Genitiv | ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
ambientium ambientum |
| Dativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Akkusativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
| Ablativ | ambientibus |
ambientibus |
ambientibus |
| Vokativ | ambientes |
ambientes |
ambientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambitus |
ambita |
ambitum |
| Genitiv | ambiti |
ambitae |
ambiti |
| Dativ | ambito |
ambitae |
ambito |
| Akkusativ | ambitum |
ambitam |
ambitum |
| Ablativ | ambito |
ambita |
ambito |
| Vokativ | ambite |
ambita |
ambitum |
Plural
| Nominativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
| Genitiv | ambitorum |
ambitarum |
ambitorum |
| Dativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Akkusativ | ambitos |
ambitas |
ambita |
| Ablativ | ambitis |
ambitis |
ambitis |
| Vokativ | ambiti |
ambitae |
ambita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ambiturus |
ambitura |
ambiturum |
| Genitiv | ambituri |
ambiturae |
ambituri |
| Dativ | ambituro |
ambiturae |
ambituro |
| Akkusativ | ambiturum |
ambituram |
ambiturum |
| Ablativ | ambituro |
ambitura |
ambituro |
| Vokativ | ambiture |
ambitura |
ambiturum |
Plural
| Nominativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
| Genitiv | ambiturorum |
ambiturarum |
ambiturorum |
| Dativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Akkusativ | ambituros |
ambituras |
ambitura |
| Ablativ | ambituris |
ambituris |
ambituris |
| Vokativ | ambituri |
ambiturae |
ambitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ambitum |
ambitu |