Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amento
|
ich beschleunige |
| 2. Person Singular |
amentas
|
du beschleunigst |
| 3. Person Singular |
amentat
|
er/sie/es beschleunigt |
| 1. Person Plural |
amentamus
|
wir beschleunigen |
| 2. Person Plural |
amentatis
|
ihr beschleunigt |
| 3. Person Plural |
amentant
|
sie beschleunigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentor
|
ich werde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
amentaris amentare
|
du wirst beschleunigt |
| 3. Person Singular |
amentatur
|
er/sie/es wird beschleunigt |
| 1. Person Plural |
amentamur
|
wir werden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
amentamini
|
ihr werdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
amentantur
|
sie werden beschleunigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentem
|
ich beschleunige |
| 2. Person Singular |
amentes
|
du beschleunigest |
| 3. Person Singular |
amentet
|
er/sie/es beschleunige |
| 1. Person Plural |
amentemus
|
wir beschleunigen |
| 2. Person Plural |
amentetis
|
ihr beschleuniget |
| 3. Person Plural |
amentent
|
sie beschleunigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amenter
|
ich werde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
amenteris amentere
|
du werdest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
amentetur
|
er/sie/es werde beschleunigt |
| 1. Person Plural |
amentemur
|
wir werden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
amentemini
|
ihr werdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
amententur
|
sie werden beschleunigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabam
|
ich beschleunigte |
| 2. Person Singular |
amentabas
|
du beschleunigtest |
| 3. Person Singular |
amentabat
|
er/sie/es beschleunigte |
| 1. Person Plural |
amentabamus
|
wir beschleunigten |
| 2. Person Plural |
amentabatis
|
ihr beschleunigtet |
| 3. Person Plural |
amentabant
|
sie beschleunigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabar
|
ich wurde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
amentabaris amentabare
|
du wurdest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
amentabatur
|
er/sie/es wurde beschleunigt |
| 1. Person Plural |
amentabamur
|
wir wurden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
amentabamini
|
ihr wurdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
amentabantur
|
sie wurden beschleunigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentarem
|
ich beschleunigte |
| 2. Person Singular |
amentares
|
du beschleunigtest |
| 3. Person Singular |
amentaret
|
er/sie/es beschleunigte |
| 1. Person Plural |
amentaremus
|
wir beschleunigten |
| 2. Person Plural |
amentaretis
|
ihr beschleunigtet |
| 3. Person Plural |
amentarent
|
sie beschleunigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentarer
|
ich würde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
amentareris amentarere
|
du würdest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
amentaretur
|
er/sie/es würde beschleunigt |
| 1. Person Plural |
amentaremur
|
wir würden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
amentaremini
|
ihr würdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
amentarentur
|
sie würden beschleunigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabo
|
ich werde beschleunigen |
| 2. Person Singular |
amentabis
|
du wirst beschleunigen |
| 3. Person Singular |
amentabit
|
er/sie/es wird beschleunigen |
| 1. Person Plural |
amentabimus
|
wir werden beschleunigen |
| 2. Person Plural |
amentabitis
|
ihr werdet beschleunigen |
| 3. Person Plural |
amentabunt
|
sie werden beschleunigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabor
|
ich werde beschleunigt werden |
| 2. Person Singular |
amentaberis amentabere
|
du wirst beschleunigt werden |
| 3. Person Singular |
amentabitur
|
er/sie/es wird beschleunigt werden |
| 1. Person Plural |
amentabimur
|
wir werden beschleunigt werden |
| 2. Person Plural |
amentabimini
|
ihr werdet beschleunigt werden |
| 3. Person Plural |
amentabuntur
|
sie werden beschleunigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavi
|
ich habe beschleunigt |
| 2. Person Singular |
amentavisti
|
du hast beschleunigt |
| 3. Person Singular |
amentavit
|
er/sie/es hat beschleunigt |
| 1. Person Plural |
amentavimus
|
wir haben beschleunigt |
| 2. Person Plural |
amentavistis
|
ihr habt beschleunigt |
| 3. Person Plural |
amentaverunt amentavere
|
sie haben beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus sum
|
ich bin beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
amentatus es
|
du bist beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
amentatus est
|
er/sie/es ist beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
amentati sumus
|
wir sind beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
amentati estis
|
ihr seid beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
amentati sunt
|
sie sind beschleunigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentaverim
|
ich habe beschleunigt |
| 2. Person Singular |
amentaveris
|
du habest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
amentaverit
|
er/sie/es habe beschleunigt |
| 1. Person Plural |
amentaverimus
|
wir haben beschleunigt |
| 2. Person Plural |
amentaveritis
|
ihr habet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
amentaverint
|
sie haben beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus sim
|
ich sei beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
amentatus sis
|
du seiest beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
amentatus sit
|
er/sie/es sei beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
amentati simus
|
wir seien beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
amentati sitis
|
ihr seiet beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
amentati sint
|
sie seien beschleunigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentaveram
|
ich hatte beschleunigt |
| 2. Person Singular |
amentaveras
|
du hattest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
amentaverat
|
er/sie/es hatte beschleunigt |
| 1. Person Plural |
amentaveramus
|
wir hatten beschleunigt |
| 2. Person Plural |
amentaveratis
|
ihr hattet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
amentaverant
|
sie hatten beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus eram
|
ich war beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
amentatus eras
|
du warst beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
amentatus erat
|
er/sie/es war beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
amentati eramus
|
wir waren beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
amentati eratis
|
ihr wart beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
amentati erant
|
sie waren beschleunigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavissem
|
ich hätte beschleunigt |
| 2. Person Singular |
amentavisses
|
du hättest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
amentavisset
|
er/sie/es hätte beschleunigt |
| 1. Person Plural |
amentavissemus
|
wir hätten beschleunigt |
| 2. Person Plural |
amentavissetis
|
ihr hättet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
amentavissent
|
sie hätten beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus essem
|
ich wäre beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
amentatus esses
|
du wärest beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
amentatus esset
|
er/sie/es wäre beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
amentati essemus
|
wir wären beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
amentati essetis
|
ihr wäret beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
amentati essent
|
sie wären beschleunigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavero
|
ich werde beschleunigt haben |
| 2. Person Singular |
amentaveris
|
du wirst beschleunigt haben |
| 3. Person Singular |
amentaverit
|
er/sie/es wird beschleunigt haben |
| 1. Person Plural |
amentaverimus
|
wir werden beschleunigt haben |
| 2. Person Plural |
amentaveritis
|
ihr werdet beschleunigt haben |
| 3. Person Plural |
amentaverint
|
sie werden beschleunigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus ero
|
ich werde beschleunigt worden sein |
| 2. Person Singular |
amentatus eris
|
du wirst beschleunigt worden sein |
| 3. Person Singular |
amentatus erit
|
er/sie/es wird beschleunigt worden sein |
| 1. Person Plural |
amentati erimus
|
wir werden beschleunigt worden sein |
| 2. Person Plural |
amentati eritis
|
ihr werdet beschleunigt worden sein |
| 3. Person Plural |
amentati erunt
|
sie werden beschleunigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amentare
|
beschleunigen |
| Vorzeitigkeit |
amentavisse
|
beschleunigt haben |
| Nachzeitigkeit |
amentaturum esse
|
beschleunigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amentari amentarier
|
beschleunigt werden |
| Vorzeitigkeit |
amentatum esse
|
beschleunigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
amentatum iri
|
künftig beschleunigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amenta
|
beschleunige; beschleunig! |
| 2. Person Plural |
amentate
|
beschleunigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amentato
|
| 3. Person Singular |
amentato
|
| 2. Person Plural |
amentatote
|
| 3. Person Plural |
amentanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amentare
|
das Beschleunigen |
| Genitiv |
amentandi
|
des Beschleunigens |
| Dativ |
amentando
|
dem Beschleunigen |
| Akkusativ |
amentandum
|
das Beschleunigen |
| Ablativ |
amentando
|
durch das Beschleunigen |
| Vokativ |
amentande
|
Beschleunigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentandus
|
amentanda
|
amentandum
|
| Genitiv |
amentandi
|
amentandae
|
amentandi
|
| Dativ |
amentando
|
amentandae
|
amentando
|
| Akkusativ |
amentandum
|
amentandam
|
amentandum
|
| Ablativ |
amentando
|
amentanda
|
amentando
|
| Vokativ |
amentande
|
amentanda
|
amentandum
|
Plural
| Nominativ |
amentandi
|
amentandae
|
amentanda
|
| Genitiv |
amentandorum
|
amentandarum
|
amentandorum
|
| Dativ |
amentandis
|
amentandis
|
amentandis
|
| Akkusativ |
amentandos
|
amentandas
|
amentanda
|
| Ablativ |
amentandis
|
amentandis
|
amentandis
|
| Vokativ |
amentandi
|
amentandae
|
amentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentans
|
amentans
|
amentans
|
| Genitiv |
amentantis
|
amentantis
|
amentantis
|
| Dativ |
amentanti
|
amentanti
|
amentanti
|
| Akkusativ |
amentantem
|
amentantem
|
amentans
|
| Ablativ |
amentanti amentante
|
amentanti amentante
|
amentanti amentante
|
| Vokativ |
amentans
|
amentans
|
amentans
|
Plural
| Nominativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
| Genitiv |
amentantium amentantum
|
amentantium amentantum
|
amentantium amentantum
|
| Dativ |
amentantibus
|
amentantibus
|
amentantibus
|
| Akkusativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
| Ablativ |
amentantibus
|
amentantibus
|
amentantibus
|
| Vokativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentatus
|
amentata
|
amentatum
|
| Genitiv |
amentati
|
amentatae
|
amentati
|
| Dativ |
amentato
|
amentatae
|
amentato
|
| Akkusativ |
amentatum
|
amentatam
|
amentatum
|
| Ablativ |
amentato
|
amentata
|
amentato
|
| Vokativ |
amentate
|
amentata
|
amentatum
|
Plural
| Nominativ |
amentati
|
amentatae
|
amentata
|
| Genitiv |
amentatorum
|
amentatarum
|
amentatorum
|
| Dativ |
amentatis
|
amentatis
|
amentatis
|
| Akkusativ |
amentatos
|
amentatas
|
amentata
|
| Ablativ |
amentatis
|
amentatis
|
amentatis
|
| Vokativ |
amentati
|
amentatae
|
amentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentaturus
|
amentatura
|
amentaturum
|
| Genitiv |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentaturi
|
| Dativ |
amentaturo
|
amentaturae
|
amentaturo
|
| Akkusativ |
amentaturum
|
amentaturam
|
amentaturum
|
| Ablativ |
amentaturo
|
amentatura
|
amentaturo
|
| Vokativ |
amentature
|
amentatura
|
amentaturum
|
Plural
| Nominativ |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentatura
|
| Genitiv |
amentaturorum
|
amentaturarum
|
amentaturorum
|
| Dativ |
amentaturis
|
amentaturis
|
amentaturis
|
| Akkusativ |
amentaturos
|
amentaturas
|
amentatura
|
| Ablativ |
amentaturis
|
amentaturis
|
amentaturis
|
| Vokativ |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amentatum
|
amentatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amento
|
|
| 2. Person Singular |
amentas
|
|
| 3. Person Singular |
amentat
|
|
| 1. Person Plural |
amentamus
|
|
| 2. Person Plural |
amentatis
|
|
| 3. Person Plural |
amentant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentor
|
|
| 2. Person Singular |
amentaris amentare
|
|
| 3. Person Singular |
amentatur
|
|
| 1. Person Plural |
amentamur
|
|
| 2. Person Plural |
amentamini
|
|
| 3. Person Plural |
amentantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentem
|
|
| 2. Person Singular |
amentes
|
|
| 3. Person Singular |
amentet
|
|
| 1. Person Plural |
amentemus
|
|
| 2. Person Plural |
amentetis
|
|
| 3. Person Plural |
amentent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amenter
|
|
| 2. Person Singular |
amenteris amentere
|
|
| 3. Person Singular |
amentetur
|
|
| 1. Person Plural |
amentemur
|
|
| 2. Person Plural |
amentemini
|
|
| 3. Person Plural |
amententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabam
|
|
| 2. Person Singular |
amentabas
|
|
| 3. Person Singular |
amentabat
|
|
| 1. Person Plural |
amentabamus
|
|
| 2. Person Plural |
amentabatis
|
|
| 3. Person Plural |
amentabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabar
|
|
| 2. Person Singular |
amentabaris amentabare
|
|
| 3. Person Singular |
amentabatur
|
|
| 1. Person Plural |
amentabamur
|
|
| 2. Person Plural |
amentabamini
|
|
| 3. Person Plural |
amentabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentarem
|
|
| 2. Person Singular |
amentares
|
|
| 3. Person Singular |
amentaret
|
|
| 1. Person Plural |
amentaremus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaretis
|
|
| 3. Person Plural |
amentarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentarer
|
|
| 2. Person Singular |
amentareris amentarere
|
|
| 3. Person Singular |
amentaretur
|
|
| 1. Person Plural |
amentaremur
|
|
| 2. Person Plural |
amentaremini
|
|
| 3. Person Plural |
amentarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabo
|
|
| 2. Person Singular |
amentabis
|
|
| 3. Person Singular |
amentabit
|
|
| 1. Person Plural |
amentabimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentabitis
|
|
| 3. Person Plural |
amentabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabor
|
|
| 2. Person Singular |
amentaberis amentabere
|
|
| 3. Person Singular |
amentabitur
|
|
| 1. Person Plural |
amentabimur
|
|
| 2. Person Plural |
amentabimini
|
|
| 3. Person Plural |
amentabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavi
|
|
| 2. Person Singular |
amentavisti
|
|
| 3. Person Singular |
amentavit
|
|
| 1. Person Plural |
amentavimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentavistis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverunt amentavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus es
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus est
|
|
| 1. Person Plural |
amentati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati estis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentaverim
|
|
| 2. Person Singular |
amentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
amentati simus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentaveram
|
|
| 2. Person Singular |
amentaveras
|
|
| 3. Person Singular |
amentaverat
|
|
| 1. Person Plural |
amentaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
amentati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavissem
|
|
| 2. Person Singular |
amentavisses
|
|
| 3. Person Singular |
amentavisset
|
|
| 1. Person Plural |
amentavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
amentavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
amentavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
amentati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavero
|
|
| 2. Person Singular |
amentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
amentati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amentare
|
|
| Vorzeitigkeit |
amentavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amentaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amentari amentarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
amentatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amentatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amenta
|
! |
| 2. Person Plural |
amentate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amentato
|
| 3. Person Singular |
amentato
|
| 2. Person Plural |
amentatote
|
| 3. Person Plural |
amentanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amentare
|
|
| Genitiv |
amentandi
|
|
| Dativ |
amentando
|
|
| Akkusativ |
amentandum
|
|
| Ablativ |
amentando
|
|
| Vokativ |
amentande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentandus
|
amentanda
|
amentandum
|
| Genitiv |
amentandi
|
amentandae
|
amentandi
|
| Dativ |
amentando
|
amentandae
|
amentando
|
| Akkusativ |
amentandum
|
amentandam
|
amentandum
|
| Ablativ |
amentando
|
amentanda
|
amentando
|
| Vokativ |
amentande
|
amentanda
|
amentandum
|
Plural
| Nominativ |
amentandi
|
amentandae
|
amentanda
|
| Genitiv |
amentandorum
|
amentandarum
|
amentandorum
|
| Dativ |
amentandis
|
amentandis
|
amentandis
|
| Akkusativ |
amentandos
|
amentandas
|
amentanda
|
| Ablativ |
amentandis
|
amentandis
|
amentandis
|
| Vokativ |
amentandi
|
amentandae
|
amentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentans
|
amentans
|
amentans
|
| Genitiv |
amentantis
|
amentantis
|
amentantis
|
| Dativ |
amentanti
|
amentanti
|
amentanti
|
| Akkusativ |
amentantem
|
amentantem
|
amentans
|
| Ablativ |
amentanti amentante
|
amentanti amentante
|
amentanti amentante
|
| Vokativ |
amentans
|
amentans
|
amentans
|
Plural
| Nominativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
| Genitiv |
amentantium amentantum
|
amentantium amentantum
|
amentantium amentantum
|
| Dativ |
amentantibus
|
amentantibus
|
amentantibus
|
| Akkusativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
| Ablativ |
amentantibus
|
amentantibus
|
amentantibus
|
| Vokativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentatus
|
amentata
|
amentatum
|
| Genitiv |
amentati
|
amentatae
|
amentati
|
| Dativ |
amentato
|
amentatae
|
amentato
|
| Akkusativ |
amentatum
|
amentatam
|
amentatum
|
| Ablativ |
amentato
|
amentata
|
amentato
|
| Vokativ |
amentate
|
amentata
|
amentatum
|
Plural
| Nominativ |
amentati
|
amentatae
|
amentata
|
| Genitiv |
amentatorum
|
amentatarum
|
amentatorum
|
| Dativ |
amentatis
|
amentatis
|
amentatis
|
| Akkusativ |
amentatos
|
amentatas
|
amentata
|
| Ablativ |
amentatis
|
amentatis
|
amentatis
|
| Vokativ |
amentati
|
amentatae
|
amentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentaturus
|
amentatura
|
amentaturum
|
| Genitiv |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentaturi
|
| Dativ |
amentaturo
|
amentaturae
|
amentaturo
|
| Akkusativ |
amentaturum
|
amentaturam
|
amentaturum
|
| Ablativ |
amentaturo
|
amentatura
|
amentaturo
|
| Vokativ |
amentature
|
amentatura
|
amentaturum
|
Plural
| Nominativ |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentatura
|
| Genitiv |
amentaturorum
|
amentaturarum
|
amentaturorum
|
| Dativ |
amentaturis
|
amentaturis
|
amentaturis
|
| Akkusativ |
amentaturos
|
amentaturas
|
amentatura
|
| Ablativ |
amentaturis
|
amentaturis
|
amentaturis
|
| Vokativ |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amentatum
|
amentatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amento
|
|
| 2. Person Singular |
amentas
|
|
| 3. Person Singular |
amentat
|
|
| 1. Person Plural |
amentamus
|
|
| 2. Person Plural |
amentatis
|
|
| 3. Person Plural |
amentant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentor
|
|
| 2. Person Singular |
amentaris amentare
|
|
| 3. Person Singular |
amentatur
|
|
| 1. Person Plural |
amentamur
|
|
| 2. Person Plural |
amentamini
|
|
| 3. Person Plural |
amentantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentem
|
|
| 2. Person Singular |
amentes
|
|
| 3. Person Singular |
amentet
|
|
| 1. Person Plural |
amentemus
|
|
| 2. Person Plural |
amentetis
|
|
| 3. Person Plural |
amentent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amenter
|
|
| 2. Person Singular |
amenteris amentere
|
|
| 3. Person Singular |
amentetur
|
|
| 1. Person Plural |
amentemur
|
|
| 2. Person Plural |
amentemini
|
|
| 3. Person Plural |
amententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabam
|
|
| 2. Person Singular |
amentabas
|
|
| 3. Person Singular |
amentabat
|
|
| 1. Person Plural |
amentabamus
|
|
| 2. Person Plural |
amentabatis
|
|
| 3. Person Plural |
amentabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabar
|
|
| 2. Person Singular |
amentabaris amentabare
|
|
| 3. Person Singular |
amentabatur
|
|
| 1. Person Plural |
amentabamur
|
|
| 2. Person Plural |
amentabamini
|
|
| 3. Person Plural |
amentabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentarem
|
|
| 2. Person Singular |
amentares
|
|
| 3. Person Singular |
amentaret
|
|
| 1. Person Plural |
amentaremus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaretis
|
|
| 3. Person Plural |
amentarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentarer
|
|
| 2. Person Singular |
amentareris amentarere
|
|
| 3. Person Singular |
amentaretur
|
|
| 1. Person Plural |
amentaremur
|
|
| 2. Person Plural |
amentaremini
|
|
| 3. Person Plural |
amentarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabo
|
|
| 2. Person Singular |
amentabis
|
|
| 3. Person Singular |
amentabit
|
|
| 1. Person Plural |
amentabimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentabitis
|
|
| 3. Person Plural |
amentabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabor
|
|
| 2. Person Singular |
amentaberis amentabere
|
|
| 3. Person Singular |
amentabitur
|
|
| 1. Person Plural |
amentabimur
|
|
| 2. Person Plural |
amentabimini
|
|
| 3. Person Plural |
amentabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavi
|
|
| 2. Person Singular |
amentavisti
|
|
| 3. Person Singular |
amentavit
|
|
| 1. Person Plural |
amentavimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentavistis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverunt amentavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus es
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus est
|
|
| 1. Person Plural |
amentati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati estis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentaverim
|
|
| 2. Person Singular |
amentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
amentati simus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentaveram
|
|
| 2. Person Singular |
amentaveras
|
|
| 3. Person Singular |
amentaverat
|
|
| 1. Person Plural |
amentaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
amentati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavissem
|
|
| 2. Person Singular |
amentavisses
|
|
| 3. Person Singular |
amentavisset
|
|
| 1. Person Plural |
amentavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
amentavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
amentavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
amentati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavero
|
|
| 2. Person Singular |
amentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
amentati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amentare
|
|
| Vorzeitigkeit |
amentavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amentaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amentari amentarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
amentatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amentatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amenta
|
! |
| 2. Person Plural |
amentate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amentato
|
| 3. Person Singular |
amentato
|
| 2. Person Plural |
amentatote
|
| 3. Person Plural |
amentanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amentare
|
|
| Genitiv |
amentandi
|
|
| Dativ |
amentando
|
|
| Akkusativ |
amentandum
|
|
| Ablativ |
amentando
|
|
| Vokativ |
amentande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentandus
|
amentanda
|
amentandum
|
| Genitiv |
amentandi
|
amentandae
|
amentandi
|
| Dativ |
amentando
|
amentandae
|
amentando
|
| Akkusativ |
amentandum
|
amentandam
|
amentandum
|
| Ablativ |
amentando
|
amentanda
|
amentando
|
| Vokativ |
amentande
|
amentanda
|
amentandum
|
Plural
| Nominativ |
amentandi
|
amentandae
|
amentanda
|
| Genitiv |
amentandorum
|
amentandarum
|
amentandorum
|
| Dativ |
amentandis
|
amentandis
|
amentandis
|
| Akkusativ |
amentandos
|
amentandas
|
amentanda
|
| Ablativ |
amentandis
|
amentandis
|
amentandis
|
| Vokativ |
amentandi
|
amentandae
|
amentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentans
|
amentans
|
amentans
|
| Genitiv |
amentantis
|
amentantis
|
amentantis
|
| Dativ |
amentanti
|
amentanti
|
amentanti
|
| Akkusativ |
amentantem
|
amentantem
|
amentans
|
| Ablativ |
amentanti amentante
|
amentanti amentante
|
amentanti amentante
|
| Vokativ |
amentans
|
amentans
|
amentans
|
Plural
| Nominativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
| Genitiv |
amentantium amentantum
|
amentantium amentantum
|
amentantium amentantum
|
| Dativ |
amentantibus
|
amentantibus
|
amentantibus
|
| Akkusativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
| Ablativ |
amentantibus
|
amentantibus
|
amentantibus
|
| Vokativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentatus
|
amentata
|
amentatum
|
| Genitiv |
amentati
|
amentatae
|
amentati
|
| Dativ |
amentato
|
amentatae
|
amentato
|
| Akkusativ |
amentatum
|
amentatam
|
amentatum
|
| Ablativ |
amentato
|
amentata
|
amentato
|
| Vokativ |
amentate
|
amentata
|
amentatum
|
Plural
| Nominativ |
amentati
|
amentatae
|
amentata
|
| Genitiv |
amentatorum
|
amentatarum
|
amentatorum
|
| Dativ |
amentatis
|
amentatis
|
amentatis
|
| Akkusativ |
amentatos
|
amentatas
|
amentata
|
| Ablativ |
amentatis
|
amentatis
|
amentatis
|
| Vokativ |
amentati
|
amentatae
|
amentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentaturus
|
amentatura
|
amentaturum
|
| Genitiv |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentaturi
|
| Dativ |
amentaturo
|
amentaturae
|
amentaturo
|
| Akkusativ |
amentaturum
|
amentaturam
|
amentaturum
|
| Ablativ |
amentaturo
|
amentatura
|
amentaturo
|
| Vokativ |
amentature
|
amentatura
|
amentaturum
|
Plural
| Nominativ |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentatura
|
| Genitiv |
amentaturorum
|
amentaturarum
|
amentaturorum
|
| Dativ |
amentaturis
|
amentaturis
|
amentaturis
|
| Akkusativ |
amentaturos
|
amentaturas
|
amentatura
|
| Ablativ |
amentaturis
|
amentaturis
|
amentaturis
|
| Vokativ |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amentatum
|
amentatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amento
|
|
| 2. Person Singular |
amentas
|
|
| 3. Person Singular |
amentat
|
|
| 1. Person Plural |
amentamus
|
|
| 2. Person Plural |
amentatis
|
|
| 3. Person Plural |
amentant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentor
|
|
| 2. Person Singular |
amentaris amentare
|
|
| 3. Person Singular |
amentatur
|
|
| 1. Person Plural |
amentamur
|
|
| 2. Person Plural |
amentamini
|
|
| 3. Person Plural |
amentantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentem
|
|
| 2. Person Singular |
amentes
|
|
| 3. Person Singular |
amentet
|
|
| 1. Person Plural |
amentemus
|
|
| 2. Person Plural |
amentetis
|
|
| 3. Person Plural |
amentent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amenter
|
|
| 2. Person Singular |
amenteris amentere
|
|
| 3. Person Singular |
amentetur
|
|
| 1. Person Plural |
amentemur
|
|
| 2. Person Plural |
amentemini
|
|
| 3. Person Plural |
amententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabam
|
|
| 2. Person Singular |
amentabas
|
|
| 3. Person Singular |
amentabat
|
|
| 1. Person Plural |
amentabamus
|
|
| 2. Person Plural |
amentabatis
|
|
| 3. Person Plural |
amentabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabar
|
|
| 2. Person Singular |
amentabaris amentabare
|
|
| 3. Person Singular |
amentabatur
|
|
| 1. Person Plural |
amentabamur
|
|
| 2. Person Plural |
amentabamini
|
|
| 3. Person Plural |
amentabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentarem
|
|
| 2. Person Singular |
amentares
|
|
| 3. Person Singular |
amentaret
|
|
| 1. Person Plural |
amentaremus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaretis
|
|
| 3. Person Plural |
amentarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentarer
|
|
| 2. Person Singular |
amentareris amentarere
|
|
| 3. Person Singular |
amentaretur
|
|
| 1. Person Plural |
amentaremur
|
|
| 2. Person Plural |
amentaremini
|
|
| 3. Person Plural |
amentarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabo
|
|
| 2. Person Singular |
amentabis
|
|
| 3. Person Singular |
amentabit
|
|
| 1. Person Plural |
amentabimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentabitis
|
|
| 3. Person Plural |
amentabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentabor
|
|
| 2. Person Singular |
amentaberis amentabere
|
|
| 3. Person Singular |
amentabitur
|
|
| 1. Person Plural |
amentabimur
|
|
| 2. Person Plural |
amentabimini
|
|
| 3. Person Plural |
amentabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavi
|
|
| 2. Person Singular |
amentavisti
|
|
| 3. Person Singular |
amentavit
|
|
| 1. Person Plural |
amentavimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentavistis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverunt amentavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus es
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus est
|
|
| 1. Person Plural |
amentati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati estis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentaverim
|
|
| 2. Person Singular |
amentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
amentati simus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentaveram
|
|
| 2. Person Singular |
amentaveras
|
|
| 3. Person Singular |
amentaverat
|
|
| 1. Person Plural |
amentaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
amentati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavissem
|
|
| 2. Person Singular |
amentavisses
|
|
| 3. Person Singular |
amentavisset
|
|
| 1. Person Plural |
amentavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
amentavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
amentavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
amentati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amentavero
|
|
| 2. Person Singular |
amentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amentatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
amentatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
amentatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
amentati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
amentati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
amentati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amentare
|
|
| Vorzeitigkeit |
amentavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amentaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amentari amentarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
amentatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amentatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amenta
|
! |
| 2. Person Plural |
amentate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amentato
|
| 3. Person Singular |
amentato
|
| 2. Person Plural |
amentatote
|
| 3. Person Plural |
amentanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amentare
|
|
| Genitiv |
amentandi
|
|
| Dativ |
amentando
|
|
| Akkusativ |
amentandum
|
|
| Ablativ |
amentando
|
|
| Vokativ |
amentande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentandus
|
amentanda
|
amentandum
|
| Genitiv |
amentandi
|
amentandae
|
amentandi
|
| Dativ |
amentando
|
amentandae
|
amentando
|
| Akkusativ |
amentandum
|
amentandam
|
amentandum
|
| Ablativ |
amentando
|
amentanda
|
amentando
|
| Vokativ |
amentande
|
amentanda
|
amentandum
|
Plural
| Nominativ |
amentandi
|
amentandae
|
amentanda
|
| Genitiv |
amentandorum
|
amentandarum
|
amentandorum
|
| Dativ |
amentandis
|
amentandis
|
amentandis
|
| Akkusativ |
amentandos
|
amentandas
|
amentanda
|
| Ablativ |
amentandis
|
amentandis
|
amentandis
|
| Vokativ |
amentandi
|
amentandae
|
amentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentans
|
amentans
|
amentans
|
| Genitiv |
amentantis
|
amentantis
|
amentantis
|
| Dativ |
amentanti
|
amentanti
|
amentanti
|
| Akkusativ |
amentantem
|
amentantem
|
amentans
|
| Ablativ |
amentanti amentante
|
amentanti amentante
|
amentanti amentante
|
| Vokativ |
amentans
|
amentans
|
amentans
|
Plural
| Nominativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
| Genitiv |
amentantium amentantum
|
amentantium amentantum
|
amentantium amentantum
|
| Dativ |
amentantibus
|
amentantibus
|
amentantibus
|
| Akkusativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
| Ablativ |
amentantibus
|
amentantibus
|
amentantibus
|
| Vokativ |
amentantes
|
amentantes
|
amentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentatus
|
amentata
|
amentatum
|
| Genitiv |
amentati
|
amentatae
|
amentati
|
| Dativ |
amentato
|
amentatae
|
amentato
|
| Akkusativ |
amentatum
|
amentatam
|
amentatum
|
| Ablativ |
amentato
|
amentata
|
amentato
|
| Vokativ |
amentate
|
amentata
|
amentatum
|
Plural
| Nominativ |
amentati
|
amentatae
|
amentata
|
| Genitiv |
amentatorum
|
amentatarum
|
amentatorum
|
| Dativ |
amentatis
|
amentatis
|
amentatis
|
| Akkusativ |
amentatos
|
amentatas
|
amentata
|
| Ablativ |
amentatis
|
amentatis
|
amentatis
|
| Vokativ |
amentati
|
amentatae
|
amentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amentaturus
|
amentatura
|
amentaturum
|
| Genitiv |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentaturi
|
| Dativ |
amentaturo
|
amentaturae
|
amentaturo
|
| Akkusativ |
amentaturum
|
amentaturam
|
amentaturum
|
| Ablativ |
amentaturo
|
amentatura
|
amentaturo
|
| Vokativ |
amentature
|
amentatura
|
amentaturum
|
Plural
| Nominativ |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentatura
|
| Genitiv |
amentaturorum
|
amentaturarum
|
amentaturorum
|
| Dativ |
amentaturis
|
amentaturis
|
amentaturis
|
| Akkusativ |
amentaturos
|
amentaturas
|
amentatura
|
| Ablativ |
amentaturis
|
amentaturis
|
amentaturis
|
| Vokativ |
amentaturi
|
amentaturae
|
amentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amentatum
|
amentatu
|