Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amercio
|
ich bestrafe |
| 2. Person Singular |
amercias
|
du bestrafst |
| 3. Person Singular |
amerciat
|
er/sie/es bestraft |
| 1. Person Plural |
amerciamus
|
wir bestrafen |
| 2. Person Plural |
amerciatis
|
ihr bestraft |
| 3. Person Plural |
amerciant
|
sie bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amercior
|
ich werde bestraft |
| 2. Person Singular |
amerciaris amerciare
|
du wirst bestraft |
| 3. Person Singular |
amerciatur
|
er/sie/es wird bestraft |
| 1. Person Plural |
amerciamur
|
wir werden bestraft |
| 2. Person Plural |
amerciamini
|
ihr werdet bestraft |
| 3. Person Plural |
amerciantur
|
sie werden bestraft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciem
|
ich bestrafe |
| 2. Person Singular |
amercies
|
du bestrafest |
| 3. Person Singular |
amerciet
|
er/sie/es bestrafe |
| 1. Person Plural |
amerciemus
|
wir bestrafen |
| 2. Person Plural |
amercietis
|
ihr bestrafet |
| 3. Person Plural |
amercient
|
sie bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amercier
|
ich werde bestraft |
| 2. Person Singular |
amercieris amerciere
|
du werdest bestraft |
| 3. Person Singular |
amercietur
|
er/sie/es werde bestraft |
| 1. Person Plural |
amerciemur
|
wir werden bestraft |
| 2. Person Plural |
amerciemini
|
ihr werdet bestraft |
| 3. Person Plural |
amercientur
|
sie werden bestraft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciabam
|
ich bestrafte |
| 2. Person Singular |
amerciabas
|
du bestraftest |
| 3. Person Singular |
amerciabat
|
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural |
amerciabamus
|
wir bestraften |
| 2. Person Plural |
amerciabatis
|
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural |
amerciabant
|
sie bestraften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciabar
|
ich wurde bestraft |
| 2. Person Singular |
amerciabaris amerciabare
|
du wurdest bestraft |
| 3. Person Singular |
amerciabatur
|
er/sie/es wurde bestraft |
| 1. Person Plural |
amerciabamur
|
wir wurden bestraft |
| 2. Person Plural |
amerciabamini
|
ihr wurdet bestraft |
| 3. Person Plural |
amerciabantur
|
sie wurden bestraft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciarem
|
ich bestrafte |
| 2. Person Singular |
amerciares
|
du bestraftest |
| 3. Person Singular |
amerciaret
|
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural |
amerciaremus
|
wir bestraften |
| 2. Person Plural |
amerciaretis
|
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural |
amerciarent
|
sie bestraften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciarer
|
ich würde bestraft |
| 2. Person Singular |
amerciareris amerciarere
|
du würdest bestraft |
| 3. Person Singular |
amerciaretur
|
er/sie/es würde bestraft |
| 1. Person Plural |
amerciaremur
|
wir würden bestraft |
| 2. Person Plural |
amerciaremini
|
ihr würdet bestraft |
| 3. Person Plural |
amerciarentur
|
sie würden bestraft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciabo
|
ich werde bestrafen |
| 2. Person Singular |
amerciabis
|
du wirst bestrafen |
| 3. Person Singular |
amerciabit
|
er/sie/es wird bestrafen |
| 1. Person Plural |
amerciabimus
|
wir werden bestrafen |
| 2. Person Plural |
amerciabitis
|
ihr werdet bestrafen |
| 3. Person Plural |
amerciabunt
|
sie werden bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciabor
|
ich werde bestraft werden |
| 2. Person Singular |
amerciaberis amerciabere
|
du wirst bestraft werden |
| 3. Person Singular |
amerciabitur
|
er/sie/es wird bestraft werden |
| 1. Person Plural |
amerciabimur
|
wir werden bestraft werden |
| 2. Person Plural |
amerciabimini
|
ihr werdet bestraft werden |
| 3. Person Plural |
amerciabuntur
|
sie werden bestraft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciavi
|
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular |
amerciavisti
|
du hast bestraft |
| 3. Person Singular |
amerciavit
|
er/sie/es hat bestraft |
| 1. Person Plural |
amerciavimus
|
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural |
amerciavistis
|
ihr habt bestraft |
| 3. Person Plural |
amerciaverunt amerciavere
|
sie haben bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus sum
|
ich bin bestraft worden |
| 2. Person Singular |
amerciatus es
|
du bist bestraft worden |
| 3. Person Singular |
amerciatus est
|
er/sie/es ist bestraft worden |
| 1. Person Plural |
amerciati sumus
|
wir sind bestraft worden |
| 2. Person Plural |
amerciati estis
|
ihr seid bestraft worden |
| 3. Person Plural |
amerciati sunt
|
sie sind bestraft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciaverim
|
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular |
amerciaveris
|
du habest bestraft |
| 3. Person Singular |
amerciaverit
|
er/sie/es habe bestraft |
| 1. Person Plural |
amerciaverimus
|
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural |
amerciaveritis
|
ihr habet bestraft |
| 3. Person Plural |
amerciaverint
|
sie haben bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus sim
|
ich sei bestraft worden |
| 2. Person Singular |
amerciatus sis
|
du seiest bestraft worden |
| 3. Person Singular |
amerciatus sit
|
er/sie/es sei bestraft worden |
| 1. Person Plural |
amerciati simus
|
wir seien bestraft worden |
| 2. Person Plural |
amerciati sitis
|
ihr seiet bestraft worden |
| 3. Person Plural |
amerciati sint
|
sie seien bestraft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciaveram
|
ich hatte bestraft |
| 2. Person Singular |
amerciaveras
|
du hattest bestraft |
| 3. Person Singular |
amerciaverat
|
er/sie/es hatte bestraft |
| 1. Person Plural |
amerciaveramus
|
wir hatten bestraft |
| 2. Person Plural |
amerciaveratis
|
ihr hattet bestraft |
| 3. Person Plural |
amerciaverant
|
sie hatten bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus eram
|
ich war bestraft worden |
| 2. Person Singular |
amerciatus eras
|
du warst bestraft worden |
| 3. Person Singular |
amerciatus erat
|
er/sie/es war bestraft worden |
| 1. Person Plural |
amerciati eramus
|
wir waren bestraft worden |
| 2. Person Plural |
amerciati eratis
|
ihr wart bestraft worden |
| 3. Person Plural |
amerciati erant
|
sie waren bestraft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciavissem
|
ich hätte bestraft |
| 2. Person Singular |
amerciavisses
|
du hättest bestraft |
| 3. Person Singular |
amerciavisset
|
er/sie/es hätte bestraft |
| 1. Person Plural |
amerciavissemus
|
wir hätten bestraft |
| 2. Person Plural |
amerciavissetis
|
ihr hättet bestraft |
| 3. Person Plural |
amerciavissent
|
sie hätten bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus essem
|
ich wäre bestraft worden |
| 2. Person Singular |
amerciatus esses
|
du wärest bestraft worden |
| 3. Person Singular |
amerciatus esset
|
er/sie/es wäre bestraft worden |
| 1. Person Plural |
amerciati essemus
|
wir wären bestraft worden |
| 2. Person Plural |
amerciati essetis
|
ihr wäret bestraft worden |
| 3. Person Plural |
amerciati essent
|
sie wären bestraft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciavero
|
ich werde bestraft haben |
| 2. Person Singular |
amerciaveris
|
du wirst bestraft haben |
| 3. Person Singular |
amerciaverit
|
er/sie/es wird bestraft haben |
| 1. Person Plural |
amerciaverimus
|
wir werden bestraft haben |
| 2. Person Plural |
amerciaveritis
|
ihr werdet bestraft haben |
| 3. Person Plural |
amerciaverint
|
sie werden bestraft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus ero
|
ich werde bestraft worden sein |
| 2. Person Singular |
amerciatus eris
|
du wirst bestraft worden sein |
| 3. Person Singular |
amerciatus erit
|
er/sie/es wird bestraft worden sein |
| 1. Person Plural |
amerciati erimus
|
wir werden bestraft worden sein |
| 2. Person Plural |
amerciati eritis
|
ihr werdet bestraft worden sein |
| 3. Person Plural |
amerciati erunt
|
sie werden bestraft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amerciare
|
bestrafen |
| Vorzeitigkeit |
amerciavisse
|
bestraft haben |
| Nachzeitigkeit |
amerciaturum esse
|
bestrafen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amerciari amerciarier
|
bestraft werden |
| Vorzeitigkeit |
amerciatum esse
|
bestraft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
amerciatum iri
|
künftig bestraft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amercia
|
bestrafe; bestraf! |
| 2. Person Plural |
amerciate
|
bestraft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amerciato
|
| 3. Person Singular |
amerciato
|
| 2. Person Plural |
amerciatote
|
| 3. Person Plural |
amercianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amerciare
|
das Bestrafen |
| Genitiv |
amerciandi
|
des Bestrafens |
| Dativ |
amerciando
|
dem Bestrafen |
| Akkusativ |
amerciandum
|
das Bestrafen |
| Ablativ |
amerciando
|
durch das Bestrafen |
| Vokativ |
amerciande
|
Bestrafen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amerciandus
|
amercianda
|
amerciandum
|
| Genitiv |
amerciandi
|
amerciandae
|
amerciandi
|
| Dativ |
amerciando
|
amerciandae
|
amerciando
|
| Akkusativ |
amerciandum
|
amerciandam
|
amerciandum
|
| Ablativ |
amerciando
|
amercianda
|
amerciando
|
| Vokativ |
amerciande
|
amercianda
|
amerciandum
|
Plural
| Nominativ |
amerciandi
|
amerciandae
|
amercianda
|
| Genitiv |
amerciandorum
|
amerciandarum
|
amerciandorum
|
| Dativ |
amerciandis
|
amerciandis
|
amerciandis
|
| Akkusativ |
amerciandos
|
amerciandas
|
amercianda
|
| Ablativ |
amerciandis
|
amerciandis
|
amerciandis
|
| Vokativ |
amerciandi
|
amerciandae
|
amercianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amercians
|
amercians
|
amercians
|
| Genitiv |
amerciantis
|
amerciantis
|
amerciantis
|
| Dativ |
amercianti
|
amercianti
|
amercianti
|
| Akkusativ |
amerciantem
|
amerciantem
|
amercians
|
| Ablativ |
amercianti amerciante
|
amercianti amerciante
|
amercianti amerciante
|
| Vokativ |
amercians
|
amercians
|
amercians
|
Plural
| Nominativ |
amerciantes
|
amerciantes
|
amerciantia
|
| Genitiv |
amerciantium amerciantum
|
amerciantium amerciantum
|
amerciantium amerciantum
|
| Dativ |
amerciantibus
|
amerciantibus
|
amerciantibus
|
| Akkusativ |
amerciantes
|
amerciantes
|
amerciantia
|
| Ablativ |
amerciantibus
|
amerciantibus
|
amerciantibus
|
| Vokativ |
amerciantes
|
amerciantes
|
amerciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amerciatus
|
amerciata
|
amerciatum
|
| Genitiv |
amerciati
|
amerciatae
|
amerciati
|
| Dativ |
amerciato
|
amerciatae
|
amerciato
|
| Akkusativ |
amerciatum
|
amerciatam
|
amerciatum
|
| Ablativ |
amerciato
|
amerciata
|
amerciato
|
| Vokativ |
amerciate
|
amerciata
|
amerciatum
|
Plural
| Nominativ |
amerciati
|
amerciatae
|
amerciata
|
| Genitiv |
amerciatorum
|
amerciatarum
|
amerciatorum
|
| Dativ |
amerciatis
|
amerciatis
|
amerciatis
|
| Akkusativ |
amerciatos
|
amerciatas
|
amerciata
|
| Ablativ |
amerciatis
|
amerciatis
|
amerciatis
|
| Vokativ |
amerciati
|
amerciatae
|
amerciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amerciaturus
|
amerciatura
|
amerciaturum
|
| Genitiv |
amerciaturi
|
amerciaturae
|
amerciaturi
|
| Dativ |
amerciaturo
|
amerciaturae
|
amerciaturo
|
| Akkusativ |
amerciaturum
|
amerciaturam
|
amerciaturum
|
| Ablativ |
amerciaturo
|
amerciatura
|
amerciaturo
|
| Vokativ |
amerciature
|
amerciatura
|
amerciaturum
|
Plural
| Nominativ |
amerciaturi
|
amerciaturae
|
amerciatura
|
| Genitiv |
amerciaturorum
|
amerciaturarum
|
amerciaturorum
|
| Dativ |
amerciaturis
|
amerciaturis
|
amerciaturis
|
| Akkusativ |
amerciaturos
|
amerciaturas
|
amerciatura
|
| Ablativ |
amerciaturis
|
amerciaturis
|
amerciaturis
|
| Vokativ |
amerciaturi
|
amerciaturae
|
amerciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amerciatum
|
amerciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amercio
|
|
| 2. Person Singular |
amercias
|
|
| 3. Person Singular |
amerciat
|
|
| 1. Person Plural |
amerciamus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciatis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amercior
|
|
| 2. Person Singular |
amerciaris amerciare
|
|
| 3. Person Singular |
amerciatur
|
|
| 1. Person Plural |
amerciamur
|
|
| 2. Person Plural |
amerciamini
|
|
| 3. Person Plural |
amerciantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciem
|
|
| 2. Person Singular |
amercies
|
|
| 3. Person Singular |
amerciet
|
|
| 1. Person Plural |
amerciemus
|
|
| 2. Person Plural |
amercietis
|
|
| 3. Person Plural |
amercient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amercier
|
|
| 2. Person Singular |
amercieris amerciere
|
|
| 3. Person Singular |
amercietur
|
|
| 1. Person Plural |
amerciemur
|
|
| 2. Person Plural |
amerciemini
|
|
| 3. Person Plural |
amercientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciabam
|
|
| 2. Person Singular |
amerciabas
|
|
| 3. Person Singular |
amerciabat
|
|
| 1. Person Plural |
amerciabamus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciabatis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciabar
|
|
| 2. Person Singular |
amerciabaris amerciabare
|
|
| 3. Person Singular |
amerciabatur
|
|
| 1. Person Plural |
amerciabamur
|
|
| 2. Person Plural |
amerciabamini
|
|
| 3. Person Plural |
amerciabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciarem
|
|
| 2. Person Singular |
amerciares
|
|
| 3. Person Singular |
amerciaret
|
|
| 1. Person Plural |
amerciaremus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciaretis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciarer
|
|
| 2. Person Singular |
amerciareris amerciarere
|
|
| 3. Person Singular |
amerciaretur
|
|
| 1. Person Plural |
amerciaremur
|
|
| 2. Person Plural |
amerciaremini
|
|
| 3. Person Plural |
amerciarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciabo
|
|
| 2. Person Singular |
amerciabis
|
|
| 3. Person Singular |
amerciabit
|
|
| 1. Person Plural |
amerciabimus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciabitis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciabor
|
|
| 2. Person Singular |
amerciaberis amerciabere
|
|
| 3. Person Singular |
amerciabitur
|
|
| 1. Person Plural |
amerciabimur
|
|
| 2. Person Plural |
amerciabimini
|
|
| 3. Person Plural |
amerciabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciavi
|
|
| 2. Person Singular |
amerciavisti
|
|
| 3. Person Singular |
amerciavit
|
|
| 1. Person Plural |
amerciavimus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciavistis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciaverunt amerciavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
amerciatus es
|
|
| 3. Person Singular |
amerciatus est
|
|
| 1. Person Plural |
amerciati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciati estis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciaverim
|
|
| 2. Person Singular |
amerciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amerciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amerciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
amerciatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
amerciatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
amerciati simus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciaveram
|
|
| 2. Person Singular |
amerciaveras
|
|
| 3. Person Singular |
amerciaverat
|
|
| 1. Person Plural |
amerciaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
amerciatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
amerciatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
amerciati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciavissem
|
|
| 2. Person Singular |
amerciavisses
|
|
| 3. Person Singular |
amerciavisset
|
|
| 1. Person Plural |
amerciavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
amerciatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
amerciatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
amerciati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciavero
|
|
| 2. Person Singular |
amerciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amerciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amerciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amerciatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
amerciatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
amerciatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
amerciati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
amerciati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
amerciati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amerciare
|
|
| Vorzeitigkeit |
amerciavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amerciaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amerciari amerciarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
amerciatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amerciatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amercia
|
! |
| 2. Person Plural |
amerciate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amerciato
|
| 3. Person Singular |
amerciato
|
| 2. Person Plural |
amerciatote
|
| 3. Person Plural |
amercianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amerciare
|
|
| Genitiv |
amerciandi
|
|
| Dativ |
amerciando
|
|
| Akkusativ |
amerciandum
|
|
| Ablativ |
amerciando
|
|
| Vokativ |
amerciande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amerciandus
|
amercianda
|
amerciandum
|
| Genitiv |
amerciandi
|
amerciandae
|
amerciandi
|
| Dativ |
amerciando
|
amerciandae
|
amerciando
|
| Akkusativ |
amerciandum
|
amerciandam
|
amerciandum
|
| Ablativ |
amerciando
|
amercianda
|
amerciando
|
| Vokativ |
amerciande
|
amercianda
|
amerciandum
|
Plural
| Nominativ |
amerciandi
|
amerciandae
|
amercianda
|
| Genitiv |
amerciandorum
|
amerciandarum
|
amerciandorum
|
| Dativ |
amerciandis
|
amerciandis
|
amerciandis
|
| Akkusativ |
amerciandos
|
amerciandas
|
amercianda
|
| Ablativ |
amerciandis
|
amerciandis
|
amerciandis
|
| Vokativ |
amerciandi
|
amerciandae
|
amercianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amercians
|
amercians
|
amercians
|
| Genitiv |
amerciantis
|
amerciantis
|
amerciantis
|
| Dativ |
amercianti
|
amercianti
|
amercianti
|
| Akkusativ |
amerciantem
|
amerciantem
|
amercians
|
| Ablativ |
amercianti amerciante
|
amercianti amerciante
|
amercianti amerciante
|
| Vokativ |
amercians
|
amercians
|
amercians
|
Plural
| Nominativ |
amerciantes
|
amerciantes
|
amerciantia
|
| Genitiv |
amerciantium amerciantum
|
amerciantium amerciantum
|
amerciantium amerciantum
|
| Dativ |
amerciantibus
|
amerciantibus
|
amerciantibus
|
| Akkusativ |
amerciantes
|
amerciantes
|
amerciantia
|
| Ablativ |
amerciantibus
|
amerciantibus
|
amerciantibus
|
| Vokativ |
amerciantes
|
amerciantes
|
amerciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amerciatus
|
amerciata
|
amerciatum
|
| Genitiv |
amerciati
|
amerciatae
|
amerciati
|
| Dativ |
amerciato
|
amerciatae
|
amerciato
|
| Akkusativ |
amerciatum
|
amerciatam
|
amerciatum
|
| Ablativ |
amerciato
|
amerciata
|
amerciato
|
| Vokativ |
amerciate
|
amerciata
|
amerciatum
|
Plural
| Nominativ |
amerciati
|
amerciatae
|
amerciata
|
| Genitiv |
amerciatorum
|
amerciatarum
|
amerciatorum
|
| Dativ |
amerciatis
|
amerciatis
|
amerciatis
|
| Akkusativ |
amerciatos
|
amerciatas
|
amerciata
|
| Ablativ |
amerciatis
|
amerciatis
|
amerciatis
|
| Vokativ |
amerciati
|
amerciatae
|
amerciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amerciaturus
|
amerciatura
|
amerciaturum
|
| Genitiv |
amerciaturi
|
amerciaturae
|
amerciaturi
|
| Dativ |
amerciaturo
|
amerciaturae
|
amerciaturo
|
| Akkusativ |
amerciaturum
|
amerciaturam
|
amerciaturum
|
| Ablativ |
amerciaturo
|
amerciatura
|
amerciaturo
|
| Vokativ |
amerciature
|
amerciatura
|
amerciaturum
|
Plural
| Nominativ |
amerciaturi
|
amerciaturae
|
amerciatura
|
| Genitiv |
amerciaturorum
|
amerciaturarum
|
amerciaturorum
|
| Dativ |
amerciaturis
|
amerciaturis
|
amerciaturis
|
| Akkusativ |
amerciaturos
|
amerciaturas
|
amerciatura
|
| Ablativ |
amerciaturis
|
amerciaturis
|
amerciaturis
|
| Vokativ |
amerciaturi
|
amerciaturae
|
amerciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amerciatum
|
amerciatu
|