Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von amicire (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort amictus auch noch Formen von: amictus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| amicire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | anziehen bedecken in Worte kleiden kleiden umgeben umhüllen verschleiern |
| amictus | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von anziehen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicio |
ich ziehe an |
| 2. Person Singular | amicis |
du ziehst an |
| 3. Person Singular | amicit |
er/sie/es zieht an |
| 1. Person Plural | amicimus |
wir ziehen an |
| 2. Person Plural | amicitis |
ihr zieht an |
| 3. Person Plural | amiciunt |
sie ziehen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicior |
ich werde angezogen |
| 2. Person Singular | amiciris amicire |
du wirst angezogen |
| 3. Person Singular | amicitur |
er/sie/es wird angezogen |
| 1. Person Plural | amicimur |
wir werden angezogen |
| 2. Person Plural | amicimini |
ihr werdet angezogen |
| 3. Person Plural | amiciuntur |
sie werden angezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam |
ich ziehe an |
| 2. Person Singular | amicias |
du ziehest an |
| 3. Person Singular | amiciat |
er/sie/es ziehe an |
| 1. Person Plural | amiciamus |
wir ziehen an |
| 2. Person Plural | amiciatis |
ihr ziehet an |
| 3. Person Plural | amiciant |
sie ziehen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar |
ich werde angezogen |
| 2. Person Singular | amiciaris amiciare |
du werdest angezogen |
| 3. Person Singular | amiciatur |
er/sie/es werde angezogen |
| 1. Person Plural | amiciamur |
wir werden angezogen |
| 2. Person Plural | amiciamini |
ihr werdet angezogen |
| 3. Person Plural | amiciantur |
sie werden angezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebam amicbam |
ich zog an |
| 2. Person Singular | amiciebas amicbas |
du zogst an |
| 3. Person Singular | amiciebat amicbat |
er/sie/es zog an |
| 1. Person Plural | amiciebamus amicbamus |
wir zogen an |
| 2. Person Plural | amiciebatis amicbatis |
ihr zogt an |
| 3. Person Plural | amiciebant amicbant |
sie zogen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebar |
ich wurde angezogen |
| 2. Person Singular | amiciebaris amiciebare |
du wurdest angezogen |
| 3. Person Singular | amiciebatur |
er/sie/es wurde angezogen |
| 1. Person Plural | amiciebamur |
wir wurden angezogen |
| 2. Person Plural | amiciebamini |
ihr wurdet angezogen |
| 3. Person Plural | amiciebantur |
sie wurden angezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicirem |
ich zöge an |
| 2. Person Singular | amicires |
du zögest an |
| 3. Person Singular | amiciret |
er/sie/es zöge an |
| 1. Person Plural | amiciremus |
wir zögen an |
| 2. Person Plural | amiciretis |
ihr zöget an |
| 3. Person Plural | amicirent |
sie zögen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicirer |
ich würde angezogen |
| 2. Person Singular | amicireris amicirere |
du würdest angezogen |
| 3. Person Singular | amiciretur |
er/sie/es würde angezogen |
| 1. Person Plural | amiciremur |
wir würden angezogen |
| 2. Person Plural | amiciremini |
ihr würdet angezogen |
| 3. Person Plural | amicirentur |
sie würden angezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam amicibo |
ich werde anziehen |
| 2. Person Singular | amicies amicibis |
du wirst anziehen |
| 3. Person Singular | amiciet amicibit |
er/sie/es wird anziehen |
| 1. Person Plural | amiciemus amicibimus |
wir werden anziehen |
| 2. Person Plural | amicietis amicibitis |
ihr werdet anziehen |
| 3. Person Plural | amicient amicibunt |
sie werden anziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar amicibor |
ich werde angezogen werden |
| 2. Person Singular | amicieris amiciere amiciberis |
du wirst angezogen werden |
| 3. Person Singular | amicietur amiciberit |
er/sie/es wird angezogen werden |
| 1. Person Plural | amiciemur amicibimur |
wir werden angezogen werden |
| 2. Person Plural | amiciemini amicibimini |
ihr werdet angezogen werden |
| 3. Person Plural | amicientur amicibuntur |
sie werden angezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicui amixi |
ich habe angezogen |
| 2. Person Singular | amicuisti amixisti |
du hast angezogen |
| 3. Person Singular | amicuit amixit |
er/sie/es hat angezogen |
| 1. Person Plural | amicuimus amiximus |
wir haben angezogen |
| 2. Person Plural | amicuistis amixistis |
ihr habt angezogen |
| 3. Person Plural | amicuerunt amicuere amixerunt amixere |
sie haben angezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sum |
ich bin angezogen worden |
| 2. Person Singular | amictus es |
du bist angezogen worden |
| 3. Person Singular | amictus est |
er/sie/es ist angezogen worden |
| 1. Person Plural | amicti sumus |
wir sind angezogen worden |
| 2. Person Plural | amicti estis |
ihr seid angezogen worden |
| 3. Person Plural | amicti sunt |
sie sind angezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuerim amixerim |
ich habe angezogen |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du habest angezogen |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es habe angezogen |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir haben angezogen |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr habet angezogen |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie haben angezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sim |
ich sei angezogen worden |
| 2. Person Singular | amictus sis |
du seiest angezogen worden |
| 3. Person Singular | amictus sit |
er/sie/es sei angezogen worden |
| 1. Person Plural | amicti simus |
wir seien angezogen worden |
| 2. Person Plural | amicti sitis |
ihr seiet angezogen worden |
| 3. Person Plural | amicti sint |
sie seien angezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicueram amixeram |
ich hatte angezogen |
| 2. Person Singular | amicueras amixeras |
du hattest angezogen |
| 3. Person Singular | amicuerat amixerat |
er/sie/es hatte angezogen |
| 1. Person Plural | amicueramus amixeramus |
wir hatten angezogen |
| 2. Person Plural | amicueratis amixeratis |
ihr hattet angezogen |
| 3. Person Plural | amicuerant amixerant |
sie hatten angezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus eram |
ich war angezogen worden |
| 2. Person Singular | amictus eras |
du warst angezogen worden |
| 3. Person Singular | amictus erat |
er/sie/es war angezogen worden |
| 1. Person Plural | amicti eramus |
wir waren angezogen worden |
| 2. Person Plural | amicti eratis |
ihr wart angezogen worden |
| 3. Person Plural | amicti erant |
sie waren angezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuissem amixissem |
ich hätte angezogen |
| 2. Person Singular | amicuisses amixisses |
du hättest angezogen |
| 3. Person Singular | amicuisset amixisset |
er/sie/es hätte angezogen |
| 1. Person Plural | amicuissemus amixissemus |
wir hätten angezogen |
| 2. Person Plural | amicuissetis amixissetis |
ihr hättet angezogen |
| 3. Person Plural | amicuissent amixissent |
sie hätten angezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus essem |
ich wäre angezogen worden |
| 2. Person Singular | amictus esses |
du wärest angezogen worden |
| 3. Person Singular | amictus esset |
er/sie/es wäre angezogen worden |
| 1. Person Plural | amicti essemus |
wir wären angezogen worden |
| 2. Person Plural | amicti essetis |
ihr wäret angezogen worden |
| 3. Person Plural | amicti essent |
sie wären angezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuero amixero |
ich werde angezogen haben |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du wirst angezogen haben |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es wird angezogen haben |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir werden angezogen haben |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr werdet angezogen haben |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie werden angezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus ero |
ich werde angezogen worden sein |
| 2. Person Singular | amictus eris |
du wirst angezogen worden sein |
| 3. Person Singular | amictus erit |
er/sie/es wird angezogen worden sein |
| 1. Person Plural | amicti erimus |
wir werden angezogen worden sein |
| 2. Person Plural | amicti eritis |
ihr werdet angezogen worden sein |
| 3. Person Plural | amicti erunt |
sie werden angezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amicire |
anziehen |
| Vorzeitigkeit | amicuisse amixisse |
angezogen haben |
| Nachzeitigkeit | amicturum esse |
anziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amiciri amicirier |
angezogen werden |
| Vorzeitigkeit | amictum esse |
angezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | amictum iri |
künftig angezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amici |
ziehe an; zieh an! |
| 2. Person Plural | amicite |
zieht an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amicito |
| 3. Person Singular | amicito |
| 2. Person Plural | amicitote |
| 3. Person Plural | amiciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amicire |
das Anziehen |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
des Anziehens |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
dem Anziehen |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
das Anziehen |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
durch das Anziehen |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
Anziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciendus amiciundus |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amiciendi amiciundi |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
amiciendae amiciundae |
amiciendo amiciundo |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
amiciendam amiciundam |
amiciendum amiciundum |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
amicienda amiciunda |
amiciendo amiciundo |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
Plural
| Nominativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
| Genitiv | amiciendorum amiciundorum |
amiciendarum amiciundarum |
amiciendorum amiciundorum |
| Dativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Akkusativ | amiciendos amiciundos |
amiciendas amiciundas |
amicienda amiciunda |
| Ablativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Vokativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
| Genitiv | amicientis |
amicientis |
amicientis |
| Dativ | amicienti |
amicienti |
amicienti |
| Akkusativ | amicientem |
amicientem |
amiciens |
| Ablativ | amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
| Vokativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
Plural
| Nominativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Genitiv | amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
| Dativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Akkusativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Ablativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Vokativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amictus |
amicta |
amictum |
| Genitiv | amicti |
amictae |
amicti |
| Dativ | amicto |
amictae |
amicto |
| Akkusativ | amictum |
amictam |
amictum |
| Ablativ | amicto |
amicta |
amicto |
| Vokativ | amicte |
amicta |
amictum |
Plural
| Nominativ | amicti |
amictae |
amicta |
| Genitiv | amictorum |
amictarum |
amictorum |
| Dativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Akkusativ | amictos |
amictas |
amicta |
| Ablativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Vokativ | amicti |
amictae |
amicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amicturus |
amictura |
amicturum |
| Genitiv | amicturi |
amicturae |
amicturi |
| Dativ | amicturo |
amicturae |
amicturo |
| Akkusativ | amicturum |
amicturam |
amicturum |
| Ablativ | amicturo |
amictura |
amicturo |
| Vokativ | amicture |
amictura |
amicturum |
Plural
| Nominativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
| Genitiv | amicturorum |
amicturarum |
amicturorum |
| Dativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Akkusativ | amicturos |
amicturas |
amictura |
| Ablativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Vokativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amictum |
amictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicio |
ich bedecke |
| 2. Person Singular | amicis |
du bedeckst |
| 3. Person Singular | amicit |
er/sie/es bedeckt |
| 1. Person Plural | amicimus |
wir bedecken |
| 2. Person Plural | amicitis |
ihr bedeckt |
| 3. Person Plural | amiciunt |
sie bedecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicior |
ich werde bedeckt |
| 2. Person Singular | amiciris amicire |
du wirst bedeckt |
| 3. Person Singular | amicitur |
er/sie/es wird bedeckt |
| 1. Person Plural | amicimur |
wir werden bedeckt |
| 2. Person Plural | amicimini |
ihr werdet bedeckt |
| 3. Person Plural | amiciuntur |
sie werden bedeckt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam |
ich bedecke |
| 2. Person Singular | amicias |
du bedeckest |
| 3. Person Singular | amiciat |
er/sie/es bedecke |
| 1. Person Plural | amiciamus |
wir bedecken |
| 2. Person Plural | amiciatis |
ihr bedecket |
| 3. Person Plural | amiciant |
sie bedecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar |
ich werde bedeckt |
| 2. Person Singular | amiciaris amiciare |
du werdest bedeckt |
| 3. Person Singular | amiciatur |
er/sie/es werde bedeckt |
| 1. Person Plural | amiciamur |
wir werden bedeckt |
| 2. Person Plural | amiciamini |
ihr werdet bedeckt |
| 3. Person Plural | amiciantur |
sie werden bedeckt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebam amicbam |
ich bedeckte |
| 2. Person Singular | amiciebas amicbas |
du bedecktest |
| 3. Person Singular | amiciebat amicbat |
er/sie/es bedeckte |
| 1. Person Plural | amiciebamus amicbamus |
wir bedeckten |
| 2. Person Plural | amiciebatis amicbatis |
ihr bedecktet |
| 3. Person Plural | amiciebant amicbant |
sie bedeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebar |
ich wurde bedeckt |
| 2. Person Singular | amiciebaris amiciebare |
du wurdest bedeckt |
| 3. Person Singular | amiciebatur |
er/sie/es wurde bedeckt |
| 1. Person Plural | amiciebamur |
wir wurden bedeckt |
| 2. Person Plural | amiciebamini |
ihr wurdet bedeckt |
| 3. Person Plural | amiciebantur |
sie wurden bedeckt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicirem |
ich bedeckte |
| 2. Person Singular | amicires |
du bedecktest |
| 3. Person Singular | amiciret |
er/sie/es bedeckte |
| 1. Person Plural | amiciremus |
wir bedeckten |
| 2. Person Plural | amiciretis |
ihr bedecktet |
| 3. Person Plural | amicirent |
sie bedeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicirer |
ich würde bedeckt |
| 2. Person Singular | amicireris amicirere |
du würdest bedeckt |
| 3. Person Singular | amiciretur |
er/sie/es würde bedeckt |
| 1. Person Plural | amiciremur |
wir würden bedeckt |
| 2. Person Plural | amiciremini |
ihr würdet bedeckt |
| 3. Person Plural | amicirentur |
sie würden bedeckt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam amicibo |
ich werde bedecken |
| 2. Person Singular | amicies amicibis |
du wirst bedecken |
| 3. Person Singular | amiciet amicibit |
er/sie/es wird bedecken |
| 1. Person Plural | amiciemus amicibimus |
wir werden bedecken |
| 2. Person Plural | amicietis amicibitis |
ihr werdet bedecken |
| 3. Person Plural | amicient amicibunt |
sie werden bedecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar amicibor |
ich werde bedeckt werden |
| 2. Person Singular | amicieris amiciere amiciberis |
du wirst bedeckt werden |
| 3. Person Singular | amicietur amiciberit |
er/sie/es wird bedeckt werden |
| 1. Person Plural | amiciemur amicibimur |
wir werden bedeckt werden |
| 2. Person Plural | amiciemini amicibimini |
ihr werdet bedeckt werden |
| 3. Person Plural | amicientur amicibuntur |
sie werden bedeckt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicui amixi |
ich habe bedeckt |
| 2. Person Singular | amicuisti amixisti |
du hast bedeckt |
| 3. Person Singular | amicuit amixit |
er/sie/es hat bedeckt |
| 1. Person Plural | amicuimus amiximus |
wir haben bedeckt |
| 2. Person Plural | amicuistis amixistis |
ihr habt bedeckt |
| 3. Person Plural | amicuerunt amicuere amixerunt amixere |
sie haben bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sum |
ich bin bedeckt worden |
| 2. Person Singular | amictus es |
du bist bedeckt worden |
| 3. Person Singular | amictus est |
er/sie/es ist bedeckt worden |
| 1. Person Plural | amicti sumus |
wir sind bedeckt worden |
| 2. Person Plural | amicti estis |
ihr seid bedeckt worden |
| 3. Person Plural | amicti sunt |
sie sind bedeckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuerim amixerim |
ich habe bedeckt |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du habest bedeckt |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es habe bedeckt |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir haben bedeckt |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr habet bedeckt |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie haben bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sim |
ich sei bedeckt worden |
| 2. Person Singular | amictus sis |
du seiest bedeckt worden |
| 3. Person Singular | amictus sit |
er/sie/es sei bedeckt worden |
| 1. Person Plural | amicti simus |
wir seien bedeckt worden |
| 2. Person Plural | amicti sitis |
ihr seiet bedeckt worden |
| 3. Person Plural | amicti sint |
sie seien bedeckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicueram amixeram |
ich hatte bedeckt |
| 2. Person Singular | amicueras amixeras |
du hattest bedeckt |
| 3. Person Singular | amicuerat amixerat |
er/sie/es hatte bedeckt |
| 1. Person Plural | amicueramus amixeramus |
wir hatten bedeckt |
| 2. Person Plural | amicueratis amixeratis |
ihr hattet bedeckt |
| 3. Person Plural | amicuerant amixerant |
sie hatten bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus eram |
ich war bedeckt worden |
| 2. Person Singular | amictus eras |
du warst bedeckt worden |
| 3. Person Singular | amictus erat |
er/sie/es war bedeckt worden |
| 1. Person Plural | amicti eramus |
wir waren bedeckt worden |
| 2. Person Plural | amicti eratis |
ihr wart bedeckt worden |
| 3. Person Plural | amicti erant |
sie waren bedeckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuissem amixissem |
ich hätte bedeckt |
| 2. Person Singular | amicuisses amixisses |
du hättest bedeckt |
| 3. Person Singular | amicuisset amixisset |
er/sie/es hätte bedeckt |
| 1. Person Plural | amicuissemus amixissemus |
wir hätten bedeckt |
| 2. Person Plural | amicuissetis amixissetis |
ihr hättet bedeckt |
| 3. Person Plural | amicuissent amixissent |
sie hätten bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus essem |
ich wäre bedeckt worden |
| 2. Person Singular | amictus esses |
du wärest bedeckt worden |
| 3. Person Singular | amictus esset |
er/sie/es wäre bedeckt worden |
| 1. Person Plural | amicti essemus |
wir wären bedeckt worden |
| 2. Person Plural | amicti essetis |
ihr wäret bedeckt worden |
| 3. Person Plural | amicti essent |
sie wären bedeckt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuero amixero |
ich werde bedeckt haben |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du wirst bedeckt haben |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es wird bedeckt haben |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir werden bedeckt haben |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr werdet bedeckt haben |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie werden bedeckt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus ero |
ich werde bedeckt worden sein |
| 2. Person Singular | amictus eris |
du wirst bedeckt worden sein |
| 3. Person Singular | amictus erit |
er/sie/es wird bedeckt worden sein |
| 1. Person Plural | amicti erimus |
wir werden bedeckt worden sein |
| 2. Person Plural | amicti eritis |
ihr werdet bedeckt worden sein |
| 3. Person Plural | amicti erunt |
sie werden bedeckt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amicire |
bedecken |
| Vorzeitigkeit | amicuisse amixisse |
bedeckt haben |
| Nachzeitigkeit | amicturum esse |
bedecken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amiciri amicirier |
bedeckt werden |
| Vorzeitigkeit | amictum esse |
bedeckt worden sein |
| Nachzeitigkeit | amictum iri |
künftig bedeckt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amici |
bedecke; bedeck! |
| 2. Person Plural | amicite |
bedeckt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amicito |
| 3. Person Singular | amicito |
| 2. Person Plural | amicitote |
| 3. Person Plural | amiciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amicire |
das Bedecken |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
des Bedeckens |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
dem Bedecken |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
das Bedecken |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
durch das Bedecken |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
Bedecken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciendus amiciundus |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amiciendi amiciundi |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
amiciendae amiciundae |
amiciendo amiciundo |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
amiciendam amiciundam |
amiciendum amiciundum |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
amicienda amiciunda |
amiciendo amiciundo |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
Plural
| Nominativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
| Genitiv | amiciendorum amiciundorum |
amiciendarum amiciundarum |
amiciendorum amiciundorum |
| Dativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Akkusativ | amiciendos amiciundos |
amiciendas amiciundas |
amicienda amiciunda |
| Ablativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Vokativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
| Genitiv | amicientis |
amicientis |
amicientis |
| Dativ | amicienti |
amicienti |
amicienti |
| Akkusativ | amicientem |
amicientem |
amiciens |
| Ablativ | amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
| Vokativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
Plural
| Nominativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Genitiv | amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
| Dativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Akkusativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Ablativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Vokativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amictus |
amicta |
amictum |
| Genitiv | amicti |
amictae |
amicti |
| Dativ | amicto |
amictae |
amicto |
| Akkusativ | amictum |
amictam |
amictum |
| Ablativ | amicto |
amicta |
amicto |
| Vokativ | amicte |
amicta |
amictum |
Plural
| Nominativ | amicti |
amictae |
amicta |
| Genitiv | amictorum |
amictarum |
amictorum |
| Dativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Akkusativ | amictos |
amictas |
amicta |
| Ablativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Vokativ | amicti |
amictae |
amicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amicturus |
amictura |
amicturum |
| Genitiv | amicturi |
amicturae |
amicturi |
| Dativ | amicturo |
amicturae |
amicturo |
| Akkusativ | amicturum |
amicturam |
amicturum |
| Ablativ | amicturo |
amictura |
amicturo |
| Vokativ | amicture |
amictura |
amicturum |
Plural
| Nominativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
| Genitiv | amicturorum |
amicturarum |
amicturorum |
| Dativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Akkusativ | amicturos |
amicturas |
amictura |
| Ablativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Vokativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amictum |
amictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicio |
|
| 2. Person Singular | amicis |
|
| 3. Person Singular | amicit |
|
| 1. Person Plural | amicimus |
|
| 2. Person Plural | amicitis |
|
| 3. Person Plural | amiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicior |
|
| 2. Person Singular | amiciris amicire |
|
| 3. Person Singular | amicitur |
|
| 1. Person Plural | amicimur |
|
| 2. Person Plural | amicimini |
|
| 3. Person Plural | amiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam |
|
| 2. Person Singular | amicias |
|
| 3. Person Singular | amiciat |
|
| 1. Person Plural | amiciamus |
|
| 2. Person Plural | amiciatis |
|
| 3. Person Plural | amiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar |
|
| 2. Person Singular | amiciaris amiciare |
|
| 3. Person Singular | amiciatur |
|
| 1. Person Plural | amiciamur |
|
| 2. Person Plural | amiciamini |
|
| 3. Person Plural | amiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebam amicbam |
|
| 2. Person Singular | amiciebas amicbas |
|
| 3. Person Singular | amiciebat amicbat |
|
| 1. Person Plural | amiciebamus amicbamus |
|
| 2. Person Plural | amiciebatis amicbatis |
|
| 3. Person Plural | amiciebant amicbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebar |
|
| 2. Person Singular | amiciebaris amiciebare |
|
| 3. Person Singular | amiciebatur |
|
| 1. Person Plural | amiciebamur |
|
| 2. Person Plural | amiciebamini |
|
| 3. Person Plural | amiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicirem |
|
| 2. Person Singular | amicires |
|
| 3. Person Singular | amiciret |
|
| 1. Person Plural | amiciremus |
|
| 2. Person Plural | amiciretis |
|
| 3. Person Plural | amicirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicirer |
|
| 2. Person Singular | amicireris amicirere |
|
| 3. Person Singular | amiciretur |
|
| 1. Person Plural | amiciremur |
|
| 2. Person Plural | amiciremini |
|
| 3. Person Plural | amicirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam amicibo |
|
| 2. Person Singular | amicies amicibis |
|
| 3. Person Singular | amiciet amicibit |
|
| 1. Person Plural | amiciemus amicibimus |
|
| 2. Person Plural | amicietis amicibitis |
|
| 3. Person Plural | amicient amicibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar amicibor |
|
| 2. Person Singular | amicieris amiciere amiciberis |
|
| 3. Person Singular | amicietur amiciberit |
|
| 1. Person Plural | amiciemur amicibimur |
|
| 2. Person Plural | amiciemini amicibimini |
|
| 3. Person Plural | amicientur amicibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicui amixi |
|
| 2. Person Singular | amicuisti amixisti |
|
| 3. Person Singular | amicuit amixit |
|
| 1. Person Plural | amicuimus amiximus |
|
| 2. Person Plural | amicuistis amixistis |
|
| 3. Person Plural | amicuerunt amicuere amixerunt amixere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sum |
|
| 2. Person Singular | amictus es |
|
| 3. Person Singular | amictus est |
|
| 1. Person Plural | amicti sumus |
|
| 2. Person Plural | amicti estis |
|
| 3. Person Plural | amicti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuerim amixerim |
|
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
|
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
|
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
|
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
|
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sim |
|
| 2. Person Singular | amictus sis |
|
| 3. Person Singular | amictus sit |
|
| 1. Person Plural | amicti simus |
|
| 2. Person Plural | amicti sitis |
|
| 3. Person Plural | amicti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicueram amixeram |
|
| 2. Person Singular | amicueras amixeras |
|
| 3. Person Singular | amicuerat amixerat |
|
| 1. Person Plural | amicueramus amixeramus |
|
| 2. Person Plural | amicueratis amixeratis |
|
| 3. Person Plural | amicuerant amixerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus eram |
|
| 2. Person Singular | amictus eras |
|
| 3. Person Singular | amictus erat |
|
| 1. Person Plural | amicti eramus |
|
| 2. Person Plural | amicti eratis |
|
| 3. Person Plural | amicti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuissem amixissem |
|
| 2. Person Singular | amicuisses amixisses |
|
| 3. Person Singular | amicuisset amixisset |
|
| 1. Person Plural | amicuissemus amixissemus |
|
| 2. Person Plural | amicuissetis amixissetis |
|
| 3. Person Plural | amicuissent amixissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus essem |
|
| 2. Person Singular | amictus esses |
|
| 3. Person Singular | amictus esset |
|
| 1. Person Plural | amicti essemus |
|
| 2. Person Plural | amicti essetis |
|
| 3. Person Plural | amicti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuero amixero |
|
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
|
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
|
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
|
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
|
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus ero |
|
| 2. Person Singular | amictus eris |
|
| 3. Person Singular | amictus erit |
|
| 1. Person Plural | amicti erimus |
|
| 2. Person Plural | amicti eritis |
|
| 3. Person Plural | amicti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amicire |
|
| Vorzeitigkeit | amicuisse amixisse |
|
| Nachzeitigkeit | amicturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amiciri amicirier |
|
| Vorzeitigkeit | amictum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amictum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amici |
! |
| 2. Person Plural | amicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amicito |
| 3. Person Singular | amicito |
| 2. Person Plural | amicitote |
| 3. Person Plural | amiciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amicire |
|
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
|
| Dativ | amiciendo amiciundo |
|
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
|
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
|
| Vokativ | amiciende amiciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciendus amiciundus |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amiciendi amiciundi |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
amiciendae amiciundae |
amiciendo amiciundo |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
amiciendam amiciundam |
amiciendum amiciundum |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
amicienda amiciunda |
amiciendo amiciundo |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
Plural
| Nominativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
| Genitiv | amiciendorum amiciundorum |
amiciendarum amiciundarum |
amiciendorum amiciundorum |
| Dativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Akkusativ | amiciendos amiciundos |
amiciendas amiciundas |
amicienda amiciunda |
| Ablativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Vokativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
| Genitiv | amicientis |
amicientis |
amicientis |
| Dativ | amicienti |
amicienti |
amicienti |
| Akkusativ | amicientem |
amicientem |
amiciens |
| Ablativ | amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
| Vokativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
Plural
| Nominativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Genitiv | amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
| Dativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Akkusativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Ablativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Vokativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amictus |
amicta |
amictum |
| Genitiv | amicti |
amictae |
amicti |
| Dativ | amicto |
amictae |
amicto |
| Akkusativ | amictum |
amictam |
amictum |
| Ablativ | amicto |
amicta |
amicto |
| Vokativ | amicte |
amicta |
amictum |
Plural
| Nominativ | amicti |
amictae |
amicta |
| Genitiv | amictorum |
amictarum |
amictorum |
| Dativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Akkusativ | amictos |
amictas |
amicta |
| Ablativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Vokativ | amicti |
amictae |
amicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amicturus |
amictura |
amicturum |
| Genitiv | amicturi |
amicturae |
amicturi |
| Dativ | amicturo |
amicturae |
amicturo |
| Akkusativ | amicturum |
amicturam |
amicturum |
| Ablativ | amicturo |
amictura |
amicturo |
| Vokativ | amicture |
amictura |
amicturum |
Plural
| Nominativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
| Genitiv | amicturorum |
amicturarum |
amicturorum |
| Dativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Akkusativ | amicturos |
amicturas |
amictura |
| Ablativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Vokativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amictum |
amictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicio |
ich kleide |
| 2. Person Singular | amicis |
du kleidest |
| 3. Person Singular | amicit |
er/sie/es kleidet |
| 1. Person Plural | amicimus |
wir kleiden |
| 2. Person Plural | amicitis |
ihr kleidet |
| 3. Person Plural | amiciunt |
sie kleiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicior |
ich werde gekleidet |
| 2. Person Singular | amiciris amicire |
du wirst gekleidet |
| 3. Person Singular | amicitur |
er/sie/es wird gekleidet |
| 1. Person Plural | amicimur |
wir werden gekleidet |
| 2. Person Plural | amicimini |
ihr werdet gekleidet |
| 3. Person Plural | amiciuntur |
sie werden gekleidet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam |
ich kleide |
| 2. Person Singular | amicias |
du kleidest |
| 3. Person Singular | amiciat |
er/sie/es kleide |
| 1. Person Plural | amiciamus |
wir kleiden |
| 2. Person Plural | amiciatis |
ihr kleidet |
| 3. Person Plural | amiciant |
sie kleiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar |
ich werde gekleidet |
| 2. Person Singular | amiciaris amiciare |
du werdest gekleidet |
| 3. Person Singular | amiciatur |
er/sie/es werde gekleidet |
| 1. Person Plural | amiciamur |
wir werden gekleidet |
| 2. Person Plural | amiciamini |
ihr werdet gekleidet |
| 3. Person Plural | amiciantur |
sie werden gekleidet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebam amicbam |
ich kleidete |
| 2. Person Singular | amiciebas amicbas |
du kleidetest |
| 3. Person Singular | amiciebat amicbat |
er/sie/es kleidete |
| 1. Person Plural | amiciebamus amicbamus |
wir kleideten |
| 2. Person Plural | amiciebatis amicbatis |
ihr kleidetet |
| 3. Person Plural | amiciebant amicbant |
sie kleideten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebar |
ich wurde gekleidet |
| 2. Person Singular | amiciebaris amiciebare |
du wurdest gekleidet |
| 3. Person Singular | amiciebatur |
er/sie/es wurde gekleidet |
| 1. Person Plural | amiciebamur |
wir wurden gekleidet |
| 2. Person Plural | amiciebamini |
ihr wurdet gekleidet |
| 3. Person Plural | amiciebantur |
sie wurden gekleidet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicirem |
ich kleidete |
| 2. Person Singular | amicires |
du kleidetest |
| 3. Person Singular | amiciret |
er/sie/es kleidete |
| 1. Person Plural | amiciremus |
wir kleideten |
| 2. Person Plural | amiciretis |
ihr kleidetet |
| 3. Person Plural | amicirent |
sie kleideten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicirer |
ich würde gekleidet |
| 2. Person Singular | amicireris amicirere |
du würdest gekleidet |
| 3. Person Singular | amiciretur |
er/sie/es würde gekleidet |
| 1. Person Plural | amiciremur |
wir würden gekleidet |
| 2. Person Plural | amiciremini |
ihr würdet gekleidet |
| 3. Person Plural | amicirentur |
sie würden gekleidet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam amicibo |
ich werde kleiden |
| 2. Person Singular | amicies amicibis |
du wirst kleiden |
| 3. Person Singular | amiciet amicibit |
er/sie/es wird kleiden |
| 1. Person Plural | amiciemus amicibimus |
wir werden kleiden |
| 2. Person Plural | amicietis amicibitis |
ihr werdet kleiden |
| 3. Person Plural | amicient amicibunt |
sie werden kleiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar amicibor |
ich werde gekleidet werden |
| 2. Person Singular | amicieris amiciere amiciberis |
du wirst gekleidet werden |
| 3. Person Singular | amicietur amiciberit |
er/sie/es wird gekleidet werden |
| 1. Person Plural | amiciemur amicibimur |
wir werden gekleidet werden |
| 2. Person Plural | amiciemini amicibimini |
ihr werdet gekleidet werden |
| 3. Person Plural | amicientur amicibuntur |
sie werden gekleidet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicui amixi |
ich habe gekleidet |
| 2. Person Singular | amicuisti amixisti |
du hast gekleidet |
| 3. Person Singular | amicuit amixit |
er/sie/es hat gekleidet |
| 1. Person Plural | amicuimus amiximus |
wir haben gekleidet |
| 2. Person Plural | amicuistis amixistis |
ihr habt gekleidet |
| 3. Person Plural | amicuerunt amicuere amixerunt amixere |
sie haben gekleidet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sum |
ich bin gekleidet worden |
| 2. Person Singular | amictus es |
du bist gekleidet worden |
| 3. Person Singular | amictus est |
er/sie/es ist gekleidet worden |
| 1. Person Plural | amicti sumus |
wir sind gekleidet worden |
| 2. Person Plural | amicti estis |
ihr seid gekleidet worden |
| 3. Person Plural | amicti sunt |
sie sind gekleidet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuerim amixerim |
ich habe gekleidet |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du habest gekleidet |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es habe gekleidet |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir haben gekleidet |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr habet gekleidet |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie haben gekleidet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sim |
ich sei gekleidet worden |
| 2. Person Singular | amictus sis |
du seiest gekleidet worden |
| 3. Person Singular | amictus sit |
er/sie/es sei gekleidet worden |
| 1. Person Plural | amicti simus |
wir seien gekleidet worden |
| 2. Person Plural | amicti sitis |
ihr seiet gekleidet worden |
| 3. Person Plural | amicti sint |
sie seien gekleidet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicueram amixeram |
ich hatte gekleidet |
| 2. Person Singular | amicueras amixeras |
du hattest gekleidet |
| 3. Person Singular | amicuerat amixerat |
er/sie/es hatte gekleidet |
| 1. Person Plural | amicueramus amixeramus |
wir hatten gekleidet |
| 2. Person Plural | amicueratis amixeratis |
ihr hattet gekleidet |
| 3. Person Plural | amicuerant amixerant |
sie hatten gekleidet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus eram |
ich war gekleidet worden |
| 2. Person Singular | amictus eras |
du warst gekleidet worden |
| 3. Person Singular | amictus erat |
er/sie/es war gekleidet worden |
| 1. Person Plural | amicti eramus |
wir waren gekleidet worden |
| 2. Person Plural | amicti eratis |
ihr wart gekleidet worden |
| 3. Person Plural | amicti erant |
sie waren gekleidet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuissem amixissem |
ich hätte gekleidet |
| 2. Person Singular | amicuisses amixisses |
du hättest gekleidet |
| 3. Person Singular | amicuisset amixisset |
er/sie/es hätte gekleidet |
| 1. Person Plural | amicuissemus amixissemus |
wir hätten gekleidet |
| 2. Person Plural | amicuissetis amixissetis |
ihr hättet gekleidet |
| 3. Person Plural | amicuissent amixissent |
sie hätten gekleidet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus essem |
ich wäre gekleidet worden |
| 2. Person Singular | amictus esses |
du wärest gekleidet worden |
| 3. Person Singular | amictus esset |
er/sie/es wäre gekleidet worden |
| 1. Person Plural | amicti essemus |
wir wären gekleidet worden |
| 2. Person Plural | amicti essetis |
ihr wäret gekleidet worden |
| 3. Person Plural | amicti essent |
sie wären gekleidet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuero amixero |
ich werde gekleidet haben |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du wirst gekleidet haben |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es wird gekleidet haben |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir werden gekleidet haben |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr werdet gekleidet haben |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie werden gekleidet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus ero |
ich werde gekleidet worden sein |
| 2. Person Singular | amictus eris |
du wirst gekleidet worden sein |
| 3. Person Singular | amictus erit |
er/sie/es wird gekleidet worden sein |
| 1. Person Plural | amicti erimus |
wir werden gekleidet worden sein |
| 2. Person Plural | amicti eritis |
ihr werdet gekleidet worden sein |
| 3. Person Plural | amicti erunt |
sie werden gekleidet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amicire |
kleiden |
| Vorzeitigkeit | amicuisse amixisse |
gekleidet haben |
| Nachzeitigkeit | amicturum esse |
kleiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amiciri amicirier |
gekleidet werden |
| Vorzeitigkeit | amictum esse |
gekleidet worden sein |
| Nachzeitigkeit | amictum iri |
künftig gekleidet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amici |
kleide! |
| 2. Person Plural | amicite |
kleidet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amicito |
| 3. Person Singular | amicito |
| 2. Person Plural | amicitote |
| 3. Person Plural | amiciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amicire |
das Kleiden |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
des Kleidens |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
dem Kleiden |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
das Kleiden |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
durch das Kleiden |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
Kleiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciendus amiciundus |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amiciendi amiciundi |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
amiciendae amiciundae |
amiciendo amiciundo |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
amiciendam amiciundam |
amiciendum amiciundum |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
amicienda amiciunda |
amiciendo amiciundo |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
Plural
| Nominativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
| Genitiv | amiciendorum amiciundorum |
amiciendarum amiciundarum |
amiciendorum amiciundorum |
| Dativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Akkusativ | amiciendos amiciundos |
amiciendas amiciundas |
amicienda amiciunda |
| Ablativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Vokativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
| Genitiv | amicientis |
amicientis |
amicientis |
| Dativ | amicienti |
amicienti |
amicienti |
| Akkusativ | amicientem |
amicientem |
amiciens |
| Ablativ | amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
| Vokativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
Plural
| Nominativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Genitiv | amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
| Dativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Akkusativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Ablativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Vokativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amictus |
amicta |
amictum |
| Genitiv | amicti |
amictae |
amicti |
| Dativ | amicto |
amictae |
amicto |
| Akkusativ | amictum |
amictam |
amictum |
| Ablativ | amicto |
amicta |
amicto |
| Vokativ | amicte |
amicta |
amictum |
Plural
| Nominativ | amicti |
amictae |
amicta |
| Genitiv | amictorum |
amictarum |
amictorum |
| Dativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Akkusativ | amictos |
amictas |
amicta |
| Ablativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Vokativ | amicti |
amictae |
amicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amicturus |
amictura |
amicturum |
| Genitiv | amicturi |
amicturae |
amicturi |
| Dativ | amicturo |
amicturae |
amicturo |
| Akkusativ | amicturum |
amicturam |
amicturum |
| Ablativ | amicturo |
amictura |
amicturo |
| Vokativ | amicture |
amictura |
amicturum |
Plural
| Nominativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
| Genitiv | amicturorum |
amicturarum |
amicturorum |
| Dativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Akkusativ | amicturos |
amicturas |
amictura |
| Ablativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Vokativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amictum |
amictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicio |
ich umgebe |
| 2. Person Singular | amicis |
du umgibst |
| 3. Person Singular | amicit |
er/sie/es umgibt |
| 1. Person Plural | amicimus |
wir umgeben |
| 2. Person Plural | amicitis |
ihr umgebt |
| 3. Person Plural | amiciunt |
sie umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicior |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | amiciris amicire |
du wirst umgeben |
| 3. Person Singular | amicitur |
er/sie/es wird umgeben |
| 1. Person Plural | amicimur |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | amicimini |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | amiciuntur |
sie werden umgeben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam |
ich umgebe |
| 2. Person Singular | amicias |
du umgebest |
| 3. Person Singular | amiciat |
er/sie/es umgebe |
| 1. Person Plural | amiciamus |
wir umgeben |
| 2. Person Plural | amiciatis |
ihr umgebet |
| 3. Person Plural | amiciant |
sie umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | amiciaris amiciare |
du werdest umgeben |
| 3. Person Singular | amiciatur |
er/sie/es werde umgeben |
| 1. Person Plural | amiciamur |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | amiciamini |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | amiciantur |
sie werden umgeben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebam amicbam |
ich umgab |
| 2. Person Singular | amiciebas amicbas |
du umgabst |
| 3. Person Singular | amiciebat amicbat |
er/sie/es umgab |
| 1. Person Plural | amiciebamus amicbamus |
wir umgaben |
| 2. Person Plural | amiciebatis amicbatis |
ihr umgabt |
| 3. Person Plural | amiciebant amicbant |
sie umgaben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebar |
ich wurde umgeben |
| 2. Person Singular | amiciebaris amiciebare |
du wurdest umgeben |
| 3. Person Singular | amiciebatur |
er/sie/es wurde umgeben |
| 1. Person Plural | amiciebamur |
wir wurden umgeben |
| 2. Person Plural | amiciebamini |
ihr wurdet umgeben |
| 3. Person Plural | amiciebantur |
sie wurden umgeben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicirem |
ich umgäbe |
| 2. Person Singular | amicires |
du umgäbest |
| 3. Person Singular | amiciret |
er/sie/es umgäbe |
| 1. Person Plural | amiciremus |
wir umgäben |
| 2. Person Plural | amiciretis |
ihr umgäbet |
| 3. Person Plural | amicirent |
sie umgäben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicirer |
ich würde umgeben |
| 2. Person Singular | amicireris amicirere |
du würdest umgeben |
| 3. Person Singular | amiciretur |
er/sie/es würde umgeben |
| 1. Person Plural | amiciremur |
wir würden umgeben |
| 2. Person Plural | amiciremini |
ihr würdet umgeben |
| 3. Person Plural | amicirentur |
sie würden umgeben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam amicibo |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | amicies amicibis |
du wirst umgeben |
| 3. Person Singular | amiciet amicibit |
er/sie/es wird umgeben |
| 1. Person Plural | amiciemus amicibimus |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | amicietis amicibitis |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | amicient amicibunt |
sie werden umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar amicibor |
ich werde umgeben werden |
| 2. Person Singular | amicieris amiciere amiciberis |
du wirst umgeben werden |
| 3. Person Singular | amicietur amiciberit |
er/sie/es wird umgeben werden |
| 1. Person Plural | amiciemur amicibimur |
wir werden umgeben werden |
| 2. Person Plural | amiciemini amicibimini |
ihr werdet umgeben werden |
| 3. Person Plural | amicientur amicibuntur |
sie werden umgeben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicui amixi |
ich habe umgeben |
| 2. Person Singular | amicuisti amixisti |
du hast umgeben |
| 3. Person Singular | amicuit amixit |
er/sie/es hat umgeben |
| 1. Person Plural | amicuimus amiximus |
wir haben umgeben |
| 2. Person Plural | amicuistis amixistis |
ihr habt umgeben |
| 3. Person Plural | amicuerunt amicuere amixerunt amixere |
sie haben umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sum |
ich bin umgeben worden |
| 2. Person Singular | amictus es |
du bist umgeben worden |
| 3. Person Singular | amictus est |
er/sie/es ist umgeben worden |
| 1. Person Plural | amicti sumus |
wir sind umgeben worden |
| 2. Person Plural | amicti estis |
ihr seid umgeben worden |
| 3. Person Plural | amicti sunt |
sie sind umgeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuerim amixerim |
ich habe umgeben |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du habest umgeben |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es habe umgeben |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir haben umgeben |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr habet umgeben |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie haben umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sim |
ich sei umgeben worden |
| 2. Person Singular | amictus sis |
du seiest umgeben worden |
| 3. Person Singular | amictus sit |
er/sie/es sei umgeben worden |
| 1. Person Plural | amicti simus |
wir seien umgeben worden |
| 2. Person Plural | amicti sitis |
ihr seiet umgeben worden |
| 3. Person Plural | amicti sint |
sie seien umgeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicueram amixeram |
ich hatte umgeben |
| 2. Person Singular | amicueras amixeras |
du hattest umgeben |
| 3. Person Singular | amicuerat amixerat |
er/sie/es hatte umgeben |
| 1. Person Plural | amicueramus amixeramus |
wir hatten umgeben |
| 2. Person Plural | amicueratis amixeratis |
ihr hattet umgeben |
| 3. Person Plural | amicuerant amixerant |
sie hatten umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus eram |
ich war umgeben worden |
| 2. Person Singular | amictus eras |
du warst umgeben worden |
| 3. Person Singular | amictus erat |
er/sie/es war umgeben worden |
| 1. Person Plural | amicti eramus |
wir waren umgeben worden |
| 2. Person Plural | amicti eratis |
ihr wart umgeben worden |
| 3. Person Plural | amicti erant |
sie waren umgeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuissem amixissem |
ich hätte umgeben |
| 2. Person Singular | amicuisses amixisses |
du hättest umgeben |
| 3. Person Singular | amicuisset amixisset |
er/sie/es hätte umgeben |
| 1. Person Plural | amicuissemus amixissemus |
wir hätten umgeben |
| 2. Person Plural | amicuissetis amixissetis |
ihr hättet umgeben |
| 3. Person Plural | amicuissent amixissent |
sie hätten umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus essem |
ich wäre umgeben worden |
| 2. Person Singular | amictus esses |
du wärest umgeben worden |
| 3. Person Singular | amictus esset |
er/sie/es wäre umgeben worden |
| 1. Person Plural | amicti essemus |
wir wären umgeben worden |
| 2. Person Plural | amicti essetis |
ihr wäret umgeben worden |
| 3. Person Plural | amicti essent |
sie wären umgeben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuero amixero |
ich werde umgeben haben |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du wirst umgeben haben |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es wird umgeben haben |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir werden umgeben haben |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr werdet umgeben haben |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie werden umgeben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus ero |
ich werde umgeben worden sein |
| 2. Person Singular | amictus eris |
du wirst umgeben worden sein |
| 3. Person Singular | amictus erit |
er/sie/es wird umgeben worden sein |
| 1. Person Plural | amicti erimus |
wir werden umgeben worden sein |
| 2. Person Plural | amicti eritis |
ihr werdet umgeben worden sein |
| 3. Person Plural | amicti erunt |
sie werden umgeben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amicire |
umgeben |
| Vorzeitigkeit | amicuisse amixisse |
umgeben haben |
| Nachzeitigkeit | amicturum esse |
umgeben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amiciri amicirier |
umgeben werden |
| Vorzeitigkeit | amictum esse |
umgeben worden sein |
| Nachzeitigkeit | amictum iri |
künftig umgeben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amici |
umgib! |
| 2. Person Plural | amicite |
umgebt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amicito |
| 3. Person Singular | amicito |
| 2. Person Plural | amicitote |
| 3. Person Plural | amiciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amicire |
das Umgeben |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
des Umgebens |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
dem Umgeben |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
das Umgeben |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
durch das Umgeben |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
Umgeben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciendus amiciundus |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amiciendi amiciundi |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
amiciendae amiciundae |
amiciendo amiciundo |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
amiciendam amiciundam |
amiciendum amiciundum |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
amicienda amiciunda |
amiciendo amiciundo |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
Plural
| Nominativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
| Genitiv | amiciendorum amiciundorum |
amiciendarum amiciundarum |
amiciendorum amiciundorum |
| Dativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Akkusativ | amiciendos amiciundos |
amiciendas amiciundas |
amicienda amiciunda |
| Ablativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Vokativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
| Genitiv | amicientis |
amicientis |
amicientis |
| Dativ | amicienti |
amicienti |
amicienti |
| Akkusativ | amicientem |
amicientem |
amiciens |
| Ablativ | amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
| Vokativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
Plural
| Nominativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Genitiv | amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
| Dativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Akkusativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Ablativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Vokativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amictus |
amicta |
amictum |
| Genitiv | amicti |
amictae |
amicti |
| Dativ | amicto |
amictae |
amicto |
| Akkusativ | amictum |
amictam |
amictum |
| Ablativ | amicto |
amicta |
amicto |
| Vokativ | amicte |
amicta |
amictum |
Plural
| Nominativ | amicti |
amictae |
amicta |
| Genitiv | amictorum |
amictarum |
amictorum |
| Dativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Akkusativ | amictos |
amictas |
amicta |
| Ablativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Vokativ | amicti |
amictae |
amicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amicturus |
amictura |
amicturum |
| Genitiv | amicturi |
amicturae |
amicturi |
| Dativ | amicturo |
amicturae |
amicturo |
| Akkusativ | amicturum |
amicturam |
amicturum |
| Ablativ | amicturo |
amictura |
amicturo |
| Vokativ | amicture |
amictura |
amicturum |
Plural
| Nominativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
| Genitiv | amicturorum |
amicturarum |
amicturorum |
| Dativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Akkusativ | amicturos |
amicturas |
amictura |
| Ablativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Vokativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amictum |
amictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicio |
ich umhülle |
| 2. Person Singular | amicis |
du umhüllst |
| 3. Person Singular | amicit |
er/sie/es umhüllt |
| 1. Person Plural | amicimus |
wir umhüllen |
| 2. Person Plural | amicitis |
ihr umhüllt |
| 3. Person Plural | amiciunt |
sie umhüllen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicior |
ich werde umhüllt |
| 2. Person Singular | amiciris amicire |
du wirst umhüllt |
| 3. Person Singular | amicitur |
er/sie/es wird umhüllt |
| 1. Person Plural | amicimur |
wir werden umhüllt |
| 2. Person Plural | amicimini |
ihr werdet umhüllt |
| 3. Person Plural | amiciuntur |
sie werden umhüllt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam |
ich umhülle |
| 2. Person Singular | amicias |
du umhüllest |
| 3. Person Singular | amiciat |
er/sie/es umhülle |
| 1. Person Plural | amiciamus |
wir umhüllen |
| 2. Person Plural | amiciatis |
ihr umhüllet |
| 3. Person Plural | amiciant |
sie umhüllen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar |
ich werde umhüllt |
| 2. Person Singular | amiciaris amiciare |
du werdest umhüllt |
| 3. Person Singular | amiciatur |
er/sie/es werde umhüllt |
| 1. Person Plural | amiciamur |
wir werden umhüllt |
| 2. Person Plural | amiciamini |
ihr werdet umhüllt |
| 3. Person Plural | amiciantur |
sie werden umhüllt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebam amicbam |
ich umhüllte |
| 2. Person Singular | amiciebas amicbas |
du umhülltest |
| 3. Person Singular | amiciebat amicbat |
er/sie/es umhüllte |
| 1. Person Plural | amiciebamus amicbamus |
wir umhüllten |
| 2. Person Plural | amiciebatis amicbatis |
ihr umhülltet |
| 3. Person Plural | amiciebant amicbant |
sie umhüllten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebar |
ich wurde umhüllt |
| 2. Person Singular | amiciebaris amiciebare |
du wurdest umhüllt |
| 3. Person Singular | amiciebatur |
er/sie/es wurde umhüllt |
| 1. Person Plural | amiciebamur |
wir wurden umhüllt |
| 2. Person Plural | amiciebamini |
ihr wurdet umhüllt |
| 3. Person Plural | amiciebantur |
sie wurden umhüllt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicirem |
ich umhüllte |
| 2. Person Singular | amicires |
du umhülltest |
| 3. Person Singular | amiciret |
er/sie/es umhüllte |
| 1. Person Plural | amiciremus |
wir umhüllten |
| 2. Person Plural | amiciretis |
ihr umhülltet |
| 3. Person Plural | amicirent |
sie umhüllten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicirer |
ich würde umhüllt |
| 2. Person Singular | amicireris amicirere |
du würdest umhüllt |
| 3. Person Singular | amiciretur |
er/sie/es würde umhüllt |
| 1. Person Plural | amiciremur |
wir würden umhüllt |
| 2. Person Plural | amiciremini |
ihr würdet umhüllt |
| 3. Person Plural | amicirentur |
sie würden umhüllt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam amicibo |
ich werde umhüllen |
| 2. Person Singular | amicies amicibis |
du wirst umhüllen |
| 3. Person Singular | amiciet amicibit |
er/sie/es wird umhüllen |
| 1. Person Plural | amiciemus amicibimus |
wir werden umhüllen |
| 2. Person Plural | amicietis amicibitis |
ihr werdet umhüllen |
| 3. Person Plural | amicient amicibunt |
sie werden umhüllen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar amicibor |
ich werde umhüllt werden |
| 2. Person Singular | amicieris amiciere amiciberis |
du wirst umhüllt werden |
| 3. Person Singular | amicietur amiciberit |
er/sie/es wird umhüllt werden |
| 1. Person Plural | amiciemur amicibimur |
wir werden umhüllt werden |
| 2. Person Plural | amiciemini amicibimini |
ihr werdet umhüllt werden |
| 3. Person Plural | amicientur amicibuntur |
sie werden umhüllt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicui amixi |
ich habe umhüllt |
| 2. Person Singular | amicuisti amixisti |
du hast umhüllt |
| 3. Person Singular | amicuit amixit |
er/sie/es hat umhüllt |
| 1. Person Plural | amicuimus amiximus |
wir haben umhüllt |
| 2. Person Plural | amicuistis amixistis |
ihr habt umhüllt |
| 3. Person Plural | amicuerunt amicuere amixerunt amixere |
sie haben umhüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sum |
ich bin umhüllt worden |
| 2. Person Singular | amictus es |
du bist umhüllt worden |
| 3. Person Singular | amictus est |
er/sie/es ist umhüllt worden |
| 1. Person Plural | amicti sumus |
wir sind umhüllt worden |
| 2. Person Plural | amicti estis |
ihr seid umhüllt worden |
| 3. Person Plural | amicti sunt |
sie sind umhüllt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuerim amixerim |
ich habe umhüllt |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du habest umhüllt |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es habe umhüllt |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir haben umhüllt |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr habet umhüllt |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie haben umhüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sim |
ich sei umhüllt worden |
| 2. Person Singular | amictus sis |
du seiest umhüllt worden |
| 3. Person Singular | amictus sit |
er/sie/es sei umhüllt worden |
| 1. Person Plural | amicti simus |
wir seien umhüllt worden |
| 2. Person Plural | amicti sitis |
ihr seiet umhüllt worden |
| 3. Person Plural | amicti sint |
sie seien umhüllt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicueram amixeram |
ich hatte umhüllt |
| 2. Person Singular | amicueras amixeras |
du hattest umhüllt |
| 3. Person Singular | amicuerat amixerat |
er/sie/es hatte umhüllt |
| 1. Person Plural | amicueramus amixeramus |
wir hatten umhüllt |
| 2. Person Plural | amicueratis amixeratis |
ihr hattet umhüllt |
| 3. Person Plural | amicuerant amixerant |
sie hatten umhüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus eram |
ich war umhüllt worden |
| 2. Person Singular | amictus eras |
du warst umhüllt worden |
| 3. Person Singular | amictus erat |
er/sie/es war umhüllt worden |
| 1. Person Plural | amicti eramus |
wir waren umhüllt worden |
| 2. Person Plural | amicti eratis |
ihr wart umhüllt worden |
| 3. Person Plural | amicti erant |
sie waren umhüllt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuissem amixissem |
ich hätte umhüllt |
| 2. Person Singular | amicuisses amixisses |
du hättest umhüllt |
| 3. Person Singular | amicuisset amixisset |
er/sie/es hätte umhüllt |
| 1. Person Plural | amicuissemus amixissemus |
wir hätten umhüllt |
| 2. Person Plural | amicuissetis amixissetis |
ihr hättet umhüllt |
| 3. Person Plural | amicuissent amixissent |
sie hätten umhüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus essem |
ich wäre umhüllt worden |
| 2. Person Singular | amictus esses |
du wärest umhüllt worden |
| 3. Person Singular | amictus esset |
er/sie/es wäre umhüllt worden |
| 1. Person Plural | amicti essemus |
wir wären umhüllt worden |
| 2. Person Plural | amicti essetis |
ihr wäret umhüllt worden |
| 3. Person Plural | amicti essent |
sie wären umhüllt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuero amixero |
ich werde umhüllt haben |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du wirst umhüllt haben |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es wird umhüllt haben |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir werden umhüllt haben |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr werdet umhüllt haben |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie werden umhüllt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus ero |
ich werde umhüllt worden sein |
| 2. Person Singular | amictus eris |
du wirst umhüllt worden sein |
| 3. Person Singular | amictus erit |
er/sie/es wird umhüllt worden sein |
| 1. Person Plural | amicti erimus |
wir werden umhüllt worden sein |
| 2. Person Plural | amicti eritis |
ihr werdet umhüllt worden sein |
| 3. Person Plural | amicti erunt |
sie werden umhüllt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amicire |
umhüllen |
| Vorzeitigkeit | amicuisse amixisse |
umhüllt haben |
| Nachzeitigkeit | amicturum esse |
umhüllen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amiciri amicirier |
umhüllt werden |
| Vorzeitigkeit | amictum esse |
umhüllt worden sein |
| Nachzeitigkeit | amictum iri |
künftig umhüllt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amici |
umhülle; umhüll! |
| 2. Person Plural | amicite |
umhüllt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amicito |
| 3. Person Singular | amicito |
| 2. Person Plural | amicitote |
| 3. Person Plural | amiciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amicire |
das Umhüllen |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
des Umhüllens |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
dem Umhüllen |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
das Umhüllen |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
durch das Umhüllen |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
Umhüllen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciendus amiciundus |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amiciendi amiciundi |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
amiciendae amiciundae |
amiciendo amiciundo |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
amiciendam amiciundam |
amiciendum amiciundum |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
amicienda amiciunda |
amiciendo amiciundo |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
Plural
| Nominativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
| Genitiv | amiciendorum amiciundorum |
amiciendarum amiciundarum |
amiciendorum amiciundorum |
| Dativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Akkusativ | amiciendos amiciundos |
amiciendas amiciundas |
amicienda amiciunda |
| Ablativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Vokativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
| Genitiv | amicientis |
amicientis |
amicientis |
| Dativ | amicienti |
amicienti |
amicienti |
| Akkusativ | amicientem |
amicientem |
amiciens |
| Ablativ | amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
| Vokativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
Plural
| Nominativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Genitiv | amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
| Dativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Akkusativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Ablativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Vokativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amictus |
amicta |
amictum |
| Genitiv | amicti |
amictae |
amicti |
| Dativ | amicto |
amictae |
amicto |
| Akkusativ | amictum |
amictam |
amictum |
| Ablativ | amicto |
amicta |
amicto |
| Vokativ | amicte |
amicta |
amictum |
Plural
| Nominativ | amicti |
amictae |
amicta |
| Genitiv | amictorum |
amictarum |
amictorum |
| Dativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Akkusativ | amictos |
amictas |
amicta |
| Ablativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Vokativ | amicti |
amictae |
amicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amicturus |
amictura |
amicturum |
| Genitiv | amicturi |
amicturae |
amicturi |
| Dativ | amicturo |
amicturae |
amicturo |
| Akkusativ | amicturum |
amicturam |
amicturum |
| Ablativ | amicturo |
amictura |
amicturo |
| Vokativ | amicture |
amictura |
amicturum |
Plural
| Nominativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
| Genitiv | amicturorum |
amicturarum |
amicturorum |
| Dativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Akkusativ | amicturos |
amicturas |
amictura |
| Ablativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Vokativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amictum |
amictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicio |
ich verschleiere |
| 2. Person Singular | amicis |
du verschleierst |
| 3. Person Singular | amicit |
er/sie/es verschleiert |
| 1. Person Plural | amicimus |
wir verschleiern |
| 2. Person Plural | amicitis |
ihr verschleiert |
| 3. Person Plural | amiciunt |
sie verschleiern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicior |
ich werde verschleiert |
| 2. Person Singular | amiciris amicire |
du wirst verschleiert |
| 3. Person Singular | amicitur |
er/sie/es wird verschleiert |
| 1. Person Plural | amicimur |
wir werden verschleiert |
| 2. Person Plural | amicimini |
ihr werdet verschleiert |
| 3. Person Plural | amiciuntur |
sie werden verschleiert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam |
ich verschleiere |
| 2. Person Singular | amicias |
du verschleierst |
| 3. Person Singular | amiciat |
er/sie/es verschleiere |
| 1. Person Plural | amiciamus |
wir verschleiern |
| 2. Person Plural | amiciatis |
ihr verschleiert |
| 3. Person Plural | amiciant |
sie verschleiern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar |
ich werde verschleiert |
| 2. Person Singular | amiciaris amiciare |
du werdest verschleiert |
| 3. Person Singular | amiciatur |
er/sie/es werde verschleiert |
| 1. Person Plural | amiciamur |
wir werden verschleiert |
| 2. Person Plural | amiciamini |
ihr werdet verschleiert |
| 3. Person Plural | amiciantur |
sie werden verschleiert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebam amicbam |
ich verschleierte |
| 2. Person Singular | amiciebas amicbas |
du verschleiertest |
| 3. Person Singular | amiciebat amicbat |
er/sie/es verschleierte |
| 1. Person Plural | amiciebamus amicbamus |
wir verschleierten |
| 2. Person Plural | amiciebatis amicbatis |
ihr verschleiertet |
| 3. Person Plural | amiciebant amicbant |
sie verschleierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebar |
ich wurde verschleiert |
| 2. Person Singular | amiciebaris amiciebare |
du wurdest verschleiert |
| 3. Person Singular | amiciebatur |
er/sie/es wurde verschleiert |
| 1. Person Plural | amiciebamur |
wir wurden verschleiert |
| 2. Person Plural | amiciebamini |
ihr wurdet verschleiert |
| 3. Person Plural | amiciebantur |
sie wurden verschleiert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicirem |
ich verschleierte |
| 2. Person Singular | amicires |
du verschleiertest |
| 3. Person Singular | amiciret |
er/sie/es verschleierte |
| 1. Person Plural | amiciremus |
wir verschleierten |
| 2. Person Plural | amiciretis |
ihr verschleiertet |
| 3. Person Plural | amicirent |
sie verschleierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicirer |
ich würde verschleiert |
| 2. Person Singular | amicireris amicirere |
du würdest verschleiert |
| 3. Person Singular | amiciretur |
er/sie/es würde verschleiert |
| 1. Person Plural | amiciremur |
wir würden verschleiert |
| 2. Person Plural | amiciremini |
ihr würdet verschleiert |
| 3. Person Plural | amicirentur |
sie würden verschleiert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam amicibo |
ich werde verschleiern |
| 2. Person Singular | amicies amicibis |
du wirst verschleiern |
| 3. Person Singular | amiciet amicibit |
er/sie/es wird verschleiern |
| 1. Person Plural | amiciemus amicibimus |
wir werden verschleiern |
| 2. Person Plural | amicietis amicibitis |
ihr werdet verschleiern |
| 3. Person Plural | amicient amicibunt |
sie werden verschleiern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar amicibor |
ich werde verschleiert werden |
| 2. Person Singular | amicieris amiciere amiciberis |
du wirst verschleiert werden |
| 3. Person Singular | amicietur amiciberit |
er/sie/es wird verschleiert werden |
| 1. Person Plural | amiciemur amicibimur |
wir werden verschleiert werden |
| 2. Person Plural | amiciemini amicibimini |
ihr werdet verschleiert werden |
| 3. Person Plural | amicientur amicibuntur |
sie werden verschleiert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicui amixi |
ich habe verschleiert |
| 2. Person Singular | amicuisti amixisti |
du hast verschleiert |
| 3. Person Singular | amicuit amixit |
er/sie/es hat verschleiert |
| 1. Person Plural | amicuimus amiximus |
wir haben verschleiert |
| 2. Person Plural | amicuistis amixistis |
ihr habt verschleiert |
| 3. Person Plural | amicuerunt amicuere amixerunt amixere |
sie haben verschleiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sum |
ich bin verschleiert worden |
| 2. Person Singular | amictus es |
du bist verschleiert worden |
| 3. Person Singular | amictus est |
er/sie/es ist verschleiert worden |
| 1. Person Plural | amicti sumus |
wir sind verschleiert worden |
| 2. Person Plural | amicti estis |
ihr seid verschleiert worden |
| 3. Person Plural | amicti sunt |
sie sind verschleiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuerim amixerim |
ich habe verschleiert |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du habest verschleiert |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es habe verschleiert |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir haben verschleiert |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr habet verschleiert |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie haben verschleiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sim |
ich sei verschleiert worden |
| 2. Person Singular | amictus sis |
du seiest verschleiert worden |
| 3. Person Singular | amictus sit |
er/sie/es sei verschleiert worden |
| 1. Person Plural | amicti simus |
wir seien verschleiert worden |
| 2. Person Plural | amicti sitis |
ihr seiet verschleiert worden |
| 3. Person Plural | amicti sint |
sie seien verschleiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicueram amixeram |
ich hatte verschleiert |
| 2. Person Singular | amicueras amixeras |
du hattest verschleiert |
| 3. Person Singular | amicuerat amixerat |
er/sie/es hatte verschleiert |
| 1. Person Plural | amicueramus amixeramus |
wir hatten verschleiert |
| 2. Person Plural | amicueratis amixeratis |
ihr hattet verschleiert |
| 3. Person Plural | amicuerant amixerant |
sie hatten verschleiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus eram |
ich war verschleiert worden |
| 2. Person Singular | amictus eras |
du warst verschleiert worden |
| 3. Person Singular | amictus erat |
er/sie/es war verschleiert worden |
| 1. Person Plural | amicti eramus |
wir waren verschleiert worden |
| 2. Person Plural | amicti eratis |
ihr wart verschleiert worden |
| 3. Person Plural | amicti erant |
sie waren verschleiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuissem amixissem |
ich hätte verschleiert |
| 2. Person Singular | amicuisses amixisses |
du hättest verschleiert |
| 3. Person Singular | amicuisset amixisset |
er/sie/es hätte verschleiert |
| 1. Person Plural | amicuissemus amixissemus |
wir hätten verschleiert |
| 2. Person Plural | amicuissetis amixissetis |
ihr hättet verschleiert |
| 3. Person Plural | amicuissent amixissent |
sie hätten verschleiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus essem |
ich wäre verschleiert worden |
| 2. Person Singular | amictus esses |
du wärest verschleiert worden |
| 3. Person Singular | amictus esset |
er/sie/es wäre verschleiert worden |
| 1. Person Plural | amicti essemus |
wir wären verschleiert worden |
| 2. Person Plural | amicti essetis |
ihr wäret verschleiert worden |
| 3. Person Plural | amicti essent |
sie wären verschleiert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuero amixero |
ich werde verschleiert haben |
| 2. Person Singular | amicueris amixeris |
du wirst verschleiert haben |
| 3. Person Singular | amicuerit amixerit |
er/sie/es wird verschleiert haben |
| 1. Person Plural | amicuerimus amixerimus |
wir werden verschleiert haben |
| 2. Person Plural | amicueritis amixeritis |
ihr werdet verschleiert haben |
| 3. Person Plural | amicuerint amixerint |
sie werden verschleiert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus ero |
ich werde verschleiert worden sein |
| 2. Person Singular | amictus eris |
du wirst verschleiert worden sein |
| 3. Person Singular | amictus erit |
er/sie/es wird verschleiert worden sein |
| 1. Person Plural | amicti erimus |
wir werden verschleiert worden sein |
| 2. Person Plural | amicti eritis |
ihr werdet verschleiert worden sein |
| 3. Person Plural | amicti erunt |
sie werden verschleiert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amicire |
verschleiern |
| Vorzeitigkeit | amicuisse amixisse |
verschleiert haben |
| Nachzeitigkeit | amicturum esse |
verschleiern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amiciri amicirier |
verschleiert werden |
| Vorzeitigkeit | amictum esse |
verschleiert worden sein |
| Nachzeitigkeit | amictum iri |
künftig verschleiert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amici |
verschleiere! |
| 2. Person Plural | amicite |
verschleiert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amicito |
| 3. Person Singular | amicito |
| 2. Person Plural | amicitote |
| 3. Person Plural | amiciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amicire |
das Verschleiern |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
des Verschleiernes |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
dem Verschleiern |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
das Verschleiern |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
durch das Verschleiern |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
Verschleiern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciendus amiciundus |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
| Genitiv | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amiciendi amiciundi |
| Dativ | amiciendo amiciundo |
amiciendae amiciundae |
amiciendo amiciundo |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum |
amiciendam amiciundam |
amiciendum amiciundum |
| Ablativ | amiciendo amiciundo |
amicienda amiciunda |
amiciendo amiciundo |
| Vokativ | amiciende amiciunde |
amicienda amiciunda |
amiciendum amiciundum |
Plural
| Nominativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
| Genitiv | amiciendorum amiciundorum |
amiciendarum amiciundarum |
amiciendorum amiciundorum |
| Dativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Akkusativ | amiciendos amiciundos |
amiciendas amiciundas |
amicienda amiciunda |
| Ablativ | amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
amiciendis amiciundis |
| Vokativ | amiciendi amiciundi |
amiciendae amiciundae |
amicienda amiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
| Genitiv | amicientis |
amicientis |
amicientis |
| Dativ | amicienti |
amicienti |
amicienti |
| Akkusativ | amicientem |
amicientem |
amiciens |
| Ablativ | amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
amicienti amiciente |
| Vokativ | amiciens |
amiciens |
amiciens |
Plural
| Nominativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Genitiv | amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
amicientium amicientum |
| Dativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Akkusativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
| Ablativ | amicientibus |
amicientibus |
amicientibus |
| Vokativ | amicientes |
amicientes |
amicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amictus |
amicta |
amictum |
| Genitiv | amicti |
amictae |
amicti |
| Dativ | amicto |
amictae |
amicto |
| Akkusativ | amictum |
amictam |
amictum |
| Ablativ | amicto |
amicta |
amicto |
| Vokativ | amicte |
amicta |
amictum |
Plural
| Nominativ | amicti |
amictae |
amicta |
| Genitiv | amictorum |
amictarum |
amictorum |
| Dativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Akkusativ | amictos |
amictas |
amicta |
| Ablativ | amictis |
amictis |
amictis |
| Vokativ | amicti |
amictae |
amicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amicturus |
amictura |
amicturum |
| Genitiv | amicturi |
amicturae |
amicturi |
| Dativ | amicturo |
amicturae |
amicturo |
| Akkusativ | amicturum |
amicturam |
amicturum |
| Ablativ | amicturo |
amictura |
amicturo |
| Vokativ | amicture |
amictura |
amicturum |
Plural
| Nominativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
| Genitiv | amicturorum |
amicturarum |
amicturorum |
| Dativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Akkusativ | amicturos |
amicturas |
amictura |
| Ablativ | amicturis |
amicturis |
amicturis |
| Vokativ | amicturi |
amicturae |
amictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amictum |
amictu |