Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von amittere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort amissus auch noch Formen von: amissus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| amittere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | entlassen wegschicken durch Tod verlieren entgleiten lassen fahren lassen fallen lassen gehen lassen hingehen lassen loslassen sich trennen von ungestraft verlieren von sich (weg) lassen |
| amissus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von entlassen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
ich entlasse |
| 2. Person Singular | amittis |
du entlässt |
| 3. Person Singular | amittit |
er/sie/es entlässt |
| 1. Person Plural | amittimus |
wir entlassen |
| 2. Person Plural | amittitis |
ihr entlasst |
| 3. Person Plural | amittunt |
sie entlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
ich werde entlassen |
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
du wirst entlassen |
| 3. Person Singular | amittitur |
er/sie/es wird entlassen |
| 1. Person Plural | amittimur |
wir werden entlassen |
| 2. Person Plural | amittimini |
ihr werdet entlassen |
| 3. Person Plural | amittuntur |
sie werden entlassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
ich entlasse |
| 2. Person Singular | amittas |
du entlassest |
| 3. Person Singular | amittat |
er/sie/es entlasse |
| 1. Person Plural | amittamus |
wir entlassen |
| 2. Person Plural | amittatis |
ihr entlasset |
| 3. Person Plural | amittant |
sie entlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
ich werde entlassen |
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
du werdest entlassen |
| 3. Person Singular | amittatur |
er/sie/es werde entlassen |
| 1. Person Plural | amittamur |
wir werden entlassen |
| 2. Person Plural | amittamini |
ihr werdet entlassen |
| 3. Person Plural | amittantur |
sie werden entlassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
ich entließ |
| 2. Person Singular | amittebas |
du entließest |
| 3. Person Singular | amittebat |
er/sie/es entließ |
| 1. Person Plural | amittebamus |
wir entließen |
| 2. Person Plural | amittebatis |
ihr entließt |
| 3. Person Plural | amittebant |
sie entließen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
ich wurde entlassen |
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
du wurdest entlassen |
| 3. Person Singular | amittebatur |
er/sie/es wurde entlassen |
| 1. Person Plural | amittebamur |
wir wurden entlassen |
| 2. Person Plural | amittebamini |
ihr wurdet entlassen |
| 3. Person Plural | amittebantur |
sie wurden entlassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
ich entließe |
| 2. Person Singular | amitteres |
du entließest |
| 3. Person Singular | amitteret |
er/sie/es entließe |
| 1. Person Plural | amitteremus |
wir entließen |
| 2. Person Plural | amitteretis |
ihr entließet |
| 3. Person Plural | amitterent |
sie entließen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
ich würde entlassen |
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
du würdest entlassen |
| 3. Person Singular | amitteretur |
er/sie/es würde entlassen |
| 1. Person Plural | amitteremur |
wir würden entlassen |
| 2. Person Plural | amitteremini |
ihr würdet entlassen |
| 3. Person Plural | amitterentur |
sie würden entlassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
ich werde entlassen |
| 2. Person Singular | amittes |
du wirst entlassen |
| 3. Person Singular | amittet |
er/sie/es wird entlassen |
| 1. Person Plural | amittemus |
wir werden entlassen |
| 2. Person Plural | amittetis |
ihr werdet entlassen |
| 3. Person Plural | amittent |
sie werden entlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
ich werde entlassen werden |
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
du wirst entlassen werden |
| 3. Person Singular | amittetur |
er/sie/es wird entlassen werden |
| 1. Person Plural | amittemur |
wir werden entlassen werden |
| 2. Person Plural | amittemini |
ihr werdet entlassen werden |
| 3. Person Plural | amittentur |
sie werden entlassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
ich habe entlassen |
| 2. Person Singular | amisisti |
du hast entlassen |
| 3. Person Singular | amisit |
er/sie/es hat entlassen |
| 1. Person Plural | amisimus |
wir haben entlassen |
| 2. Person Plural | amisistis |
ihr habt entlassen |
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
sie haben entlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
ich bin entlassen worden |
| 2. Person Singular | amissus es |
du bist entlassen worden |
| 3. Person Singular | amissus est |
er/sie/es ist entlassen worden |
| 1. Person Plural | amissi sumus |
wir sind entlassen worden |
| 2. Person Plural | amissi estis |
ihr seid entlassen worden |
| 3. Person Plural | amissi sunt |
sie sind entlassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
ich habe entlassen |
| 2. Person Singular | amiseris |
du habest entlassen |
| 3. Person Singular | amiserit |
er/sie/es habe entlassen |
| 1. Person Plural | amiserimus |
wir haben entlassen |
| 2. Person Plural | amiseritis |
ihr habet entlassen |
| 3. Person Plural | amiserint |
sie haben entlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
ich sei entlassen worden |
| 2. Person Singular | amissus sis |
du seiest entlassen worden |
| 3. Person Singular | amissus sit |
er/sie/es sei entlassen worden |
| 1. Person Plural | amissi simus |
wir seien entlassen worden |
| 2. Person Plural | amissi sitis |
ihr seiet entlassen worden |
| 3. Person Plural | amissi sint |
sie seien entlassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
ich hatte entlassen |
| 2. Person Singular | amiseras |
du hattest entlassen |
| 3. Person Singular | amiserat |
er/sie/es hatte entlassen |
| 1. Person Plural | amiseramus |
wir hatten entlassen |
| 2. Person Plural | amiseratis |
ihr hattet entlassen |
| 3. Person Plural | amiserant |
sie hatten entlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
ich war entlassen worden |
| 2. Person Singular | amissus eras |
du warst entlassen worden |
| 3. Person Singular | amissus erat |
er/sie/es war entlassen worden |
| 1. Person Plural | amissi eramus |
wir waren entlassen worden |
| 2. Person Plural | amissi eratis |
ihr wart entlassen worden |
| 3. Person Plural | amissi erant |
sie waren entlassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
ich hätte entlassen |
| 2. Person Singular | amisisses |
du hättest entlassen |
| 3. Person Singular | amisisset |
er/sie/es hätte entlassen |
| 1. Person Plural | amisissemus |
wir hätten entlassen |
| 2. Person Plural | amisissetis |
ihr hättet entlassen |
| 3. Person Plural | amisissent |
sie hätten entlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
ich wäre entlassen worden |
| 2. Person Singular | amissus esses |
du wärest entlassen worden |
| 3. Person Singular | amissus esset |
er/sie/es wäre entlassen worden |
| 1. Person Plural | amissi essemus |
wir wären entlassen worden |
| 2. Person Plural | amissi essetis |
ihr wäret entlassen worden |
| 3. Person Plural | amissi essent |
sie wären entlassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
ich werde entlassen haben |
| 2. Person Singular | amiseris |
du wirst entlassen haben |
| 3. Person Singular | amiserit |
er/sie/es wird entlassen haben |
| 1. Person Plural | amiserimus |
wir werden entlassen haben |
| 2. Person Plural | amiseritis |
ihr werdet entlassen haben |
| 3. Person Plural | amiserint |
sie werden entlassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
ich werde entlassen worden sein |
| 2. Person Singular | amissus eris |
du wirst entlassen worden sein |
| 3. Person Singular | amissus erit |
er/sie/es wird entlassen worden sein |
| 1. Person Plural | amissi erimus |
wir werden entlassen worden sein |
| 2. Person Plural | amissi eritis |
ihr werdet entlassen worden sein |
| 3. Person Plural | amissi erunt |
sie werden entlassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
entlassen |
| Vorzeitigkeit | amisisse |
entlassen haben |
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
entlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
entlassen werden |
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
entlassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
künftig entlassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
entlasse; entlass! |
| 2. Person Plural | amittite |
entlasst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
das Entlassen |
| Genitiv | amittendi amittundi |
des Entlassens |
| Dativ | amittendo amittundo |
dem Entlassen |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
das Entlassen |
| Ablativ | amittendo amittundo |
durch das Entlassen |
| Vokativ | amittende amittunde |
Entlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
ich schicke weg |
| 2. Person Singular | amittis |
du schickst weg |
| 3. Person Singular | amittit |
er/sie/es schickt weg |
| 1. Person Plural | amittimus |
wir schicken weg |
| 2. Person Plural | amittitis |
ihr schickt weg |
| 3. Person Plural | amittunt |
sie schicken weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
ich werde weggeschickt |
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
du wirst weggeschickt |
| 3. Person Singular | amittitur |
er/sie/es wird weggeschickt |
| 1. Person Plural | amittimur |
wir werden weggeschickt |
| 2. Person Plural | amittimini |
ihr werdet weggeschickt |
| 3. Person Plural | amittuntur |
sie werden weggeschickt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
ich schicke weg |
| 2. Person Singular | amittas |
du schickest weg |
| 3. Person Singular | amittat |
er/sie/es schicke weg |
| 1. Person Plural | amittamus |
wir schicken weg |
| 2. Person Plural | amittatis |
ihr schicket weg |
| 3. Person Plural | amittant |
sie schicken weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
ich werde weggeschickt |
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
du werdest weggeschickt |
| 3. Person Singular | amittatur |
er/sie/es werde weggeschickt |
| 1. Person Plural | amittamur |
wir werden weggeschickt |
| 2. Person Plural | amittamini |
ihr werdet weggeschickt |
| 3. Person Plural | amittantur |
sie werden weggeschickt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
ich schickte weg |
| 2. Person Singular | amittebas |
du schicktest weg |
| 3. Person Singular | amittebat |
er/sie/es schickte weg |
| 1. Person Plural | amittebamus |
wir schickten weg |
| 2. Person Plural | amittebatis |
ihr schicktet weg |
| 3. Person Plural | amittebant |
sie schickten weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
ich wurde weggeschickt |
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
du wurdest weggeschickt |
| 3. Person Singular | amittebatur |
er/sie/es wurde weggeschickt |
| 1. Person Plural | amittebamur |
wir wurden weggeschickt |
| 2. Person Plural | amittebamini |
ihr wurdet weggeschickt |
| 3. Person Plural | amittebantur |
sie wurden weggeschickt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
ich schickte weg |
| 2. Person Singular | amitteres |
du schicktest weg |
| 3. Person Singular | amitteret |
er/sie/es schickte weg |
| 1. Person Plural | amitteremus |
wir schickten weg |
| 2. Person Plural | amitteretis |
ihr schicktet weg |
| 3. Person Plural | amitterent |
sie schickten weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
ich würde weggeschickt |
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
du würdest weggeschickt |
| 3. Person Singular | amitteretur |
er/sie/es würde weggeschickt |
| 1. Person Plural | amitteremur |
wir würden weggeschickt |
| 2. Person Plural | amitteremini |
ihr würdet weggeschickt |
| 3. Person Plural | amitterentur |
sie würden weggeschickt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
ich werde wegschicken |
| 2. Person Singular | amittes |
du wirst wegschicken |
| 3. Person Singular | amittet |
er/sie/es wird wegschicken |
| 1. Person Plural | amittemus |
wir werden wegschicken |
| 2. Person Plural | amittetis |
ihr werdet wegschicken |
| 3. Person Plural | amittent |
sie werden wegschicken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
ich werde weggeschickt werden |
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
du wirst weggeschickt werden |
| 3. Person Singular | amittetur |
er/sie/es wird weggeschickt werden |
| 1. Person Plural | amittemur |
wir werden weggeschickt werden |
| 2. Person Plural | amittemini |
ihr werdet weggeschickt werden |
| 3. Person Plural | amittentur |
sie werden weggeschickt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
ich habe weggeschickt |
| 2. Person Singular | amisisti |
du hast weggeschickt |
| 3. Person Singular | amisit |
er/sie/es hat weggeschickt |
| 1. Person Plural | amisimus |
wir haben weggeschickt |
| 2. Person Plural | amisistis |
ihr habt weggeschickt |
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
sie haben weggeschickt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
ich bin weggeschickt worden |
| 2. Person Singular | amissus es |
du bist weggeschickt worden |
| 3. Person Singular | amissus est |
er/sie/es ist weggeschickt worden |
| 1. Person Plural | amissi sumus |
wir sind weggeschickt worden |
| 2. Person Plural | amissi estis |
ihr seid weggeschickt worden |
| 3. Person Plural | amissi sunt |
sie sind weggeschickt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
ich habe weggeschickt |
| 2. Person Singular | amiseris |
du habest weggeschickt |
| 3. Person Singular | amiserit |
er/sie/es habe weggeschickt |
| 1. Person Plural | amiserimus |
wir haben weggeschickt |
| 2. Person Plural | amiseritis |
ihr habet weggeschickt |
| 3. Person Plural | amiserint |
sie haben weggeschickt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
ich sei weggeschickt worden |
| 2. Person Singular | amissus sis |
du seiest weggeschickt worden |
| 3. Person Singular | amissus sit |
er/sie/es sei weggeschickt worden |
| 1. Person Plural | amissi simus |
wir seien weggeschickt worden |
| 2. Person Plural | amissi sitis |
ihr seiet weggeschickt worden |
| 3. Person Plural | amissi sint |
sie seien weggeschickt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
ich hatte weggeschickt |
| 2. Person Singular | amiseras |
du hattest weggeschickt |
| 3. Person Singular | amiserat |
er/sie/es hatte weggeschickt |
| 1. Person Plural | amiseramus |
wir hatten weggeschickt |
| 2. Person Plural | amiseratis |
ihr hattet weggeschickt |
| 3. Person Plural | amiserant |
sie hatten weggeschickt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
ich war weggeschickt worden |
| 2. Person Singular | amissus eras |
du warst weggeschickt worden |
| 3. Person Singular | amissus erat |
er/sie/es war weggeschickt worden |
| 1. Person Plural | amissi eramus |
wir waren weggeschickt worden |
| 2. Person Plural | amissi eratis |
ihr wart weggeschickt worden |
| 3. Person Plural | amissi erant |
sie waren weggeschickt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
ich hätte weggeschickt |
| 2. Person Singular | amisisses |
du hättest weggeschickt |
| 3. Person Singular | amisisset |
er/sie/es hätte weggeschickt |
| 1. Person Plural | amisissemus |
wir hätten weggeschickt |
| 2. Person Plural | amisissetis |
ihr hättet weggeschickt |
| 3. Person Plural | amisissent |
sie hätten weggeschickt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
ich wäre weggeschickt worden |
| 2. Person Singular | amissus esses |
du wärest weggeschickt worden |
| 3. Person Singular | amissus esset |
er/sie/es wäre weggeschickt worden |
| 1. Person Plural | amissi essemus |
wir wären weggeschickt worden |
| 2. Person Plural | amissi essetis |
ihr wäret weggeschickt worden |
| 3. Person Plural | amissi essent |
sie wären weggeschickt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
ich werde weggeschickt haben |
| 2. Person Singular | amiseris |
du wirst weggeschickt haben |
| 3. Person Singular | amiserit |
er/sie/es wird weggeschickt haben |
| 1. Person Plural | amiserimus |
wir werden weggeschickt haben |
| 2. Person Plural | amiseritis |
ihr werdet weggeschickt haben |
| 3. Person Plural | amiserint |
sie werden weggeschickt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
ich werde weggeschickt worden sein |
| 2. Person Singular | amissus eris |
du wirst weggeschickt worden sein |
| 3. Person Singular | amissus erit |
er/sie/es wird weggeschickt worden sein |
| 1. Person Plural | amissi erimus |
wir werden weggeschickt worden sein |
| 2. Person Plural | amissi eritis |
ihr werdet weggeschickt worden sein |
| 3. Person Plural | amissi erunt |
sie werden weggeschickt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
wegschicken |
| Vorzeitigkeit | amisisse |
weggeschickt haben |
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
wegschicken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
weggeschickt werden |
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
weggeschickt worden sein |
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
künftig weggeschickt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
schicke weg; schick weg! |
| 2. Person Plural | amittite |
schickt weg! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
das Wegschicken |
| Genitiv | amittendi amittundi |
des Wegschickens |
| Dativ | amittendo amittundo |
dem Wegschicken |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
das Wegschicken |
| Ablativ | amittendo amittundo |
durch das Wegschicken |
| Vokativ | amittende amittunde |
Wegschicken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
|
| 2. Person Singular | amittis |
|
| 3. Person Singular | amittit |
|
| 1. Person Plural | amittimus |
|
| 2. Person Plural | amittitis |
|
| 3. Person Plural | amittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittitur |
|
| 1. Person Plural | amittimur |
|
| 2. Person Plural | amittimini |
|
| 3. Person Plural | amittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittas |
|
| 3. Person Singular | amittat |
|
| 1. Person Plural | amittamus |
|
| 2. Person Plural | amittatis |
|
| 3. Person Plural | amittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
|
| 3. Person Singular | amittatur |
|
| 1. Person Plural | amittamur |
|
| 2. Person Plural | amittamini |
|
| 3. Person Plural | amittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
|
| 2. Person Singular | amittebas |
|
| 3. Person Singular | amittebat |
|
| 1. Person Plural | amittebamus |
|
| 2. Person Plural | amittebatis |
|
| 3. Person Plural | amittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
|
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
|
| 3. Person Singular | amittebatur |
|
| 1. Person Plural | amittebamur |
|
| 2. Person Plural | amittebamini |
|
| 3. Person Plural | amittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
|
| 2. Person Singular | amitteres |
|
| 3. Person Singular | amitteret |
|
| 1. Person Plural | amitteremus |
|
| 2. Person Plural | amitteretis |
|
| 3. Person Plural | amitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
|
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
|
| 3. Person Singular | amitteretur |
|
| 1. Person Plural | amitteremur |
|
| 2. Person Plural | amitteremini |
|
| 3. Person Plural | amitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittes |
|
| 3. Person Singular | amittet |
|
| 1. Person Plural | amittemus |
|
| 2. Person Plural | amittetis |
|
| 3. Person Plural | amittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittetur |
|
| 1. Person Plural | amittemur |
|
| 2. Person Plural | amittemini |
|
| 3. Person Plural | amittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
|
| 2. Person Singular | amisisti |
|
| 3. Person Singular | amisit |
|
| 1. Person Plural | amisimus |
|
| 2. Person Plural | amisistis |
|
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
|
| 2. Person Singular | amissus es |
|
| 3. Person Singular | amissus est |
|
| 1. Person Plural | amissi sumus |
|
| 2. Person Plural | amissi estis |
|
| 3. Person Plural | amissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
|
| 2. Person Singular | amissus sis |
|
| 3. Person Singular | amissus sit |
|
| 1. Person Plural | amissi simus |
|
| 2. Person Plural | amissi sitis |
|
| 3. Person Plural | amissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
|
| 2. Person Singular | amiseras |
|
| 3. Person Singular | amiserat |
|
| 1. Person Plural | amiseramus |
|
| 2. Person Plural | amiseratis |
|
| 3. Person Plural | amiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
|
| 2. Person Singular | amissus eras |
|
| 3. Person Singular | amissus erat |
|
| 1. Person Plural | amissi eramus |
|
| 2. Person Plural | amissi eratis |
|
| 3. Person Plural | amissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
|
| 2. Person Singular | amisisses |
|
| 3. Person Singular | amisisset |
|
| 1. Person Plural | amisissemus |
|
| 2. Person Plural | amisissetis |
|
| 3. Person Plural | amisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
|
| 2. Person Singular | amissus esses |
|
| 3. Person Singular | amissus esset |
|
| 1. Person Plural | amissi essemus |
|
| 2. Person Plural | amissi essetis |
|
| 3. Person Plural | amissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
|
| 2. Person Singular | amissus eris |
|
| 3. Person Singular | amissus erit |
|
| 1. Person Plural | amissi erimus |
|
| 2. Person Plural | amissi eritis |
|
| 3. Person Plural | amissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
|
| Vorzeitigkeit | amisisse |
|
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
|
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
! |
| 2. Person Plural | amittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
|
| Genitiv | amittendi amittundi |
|
| Dativ | amittendo amittundo |
|
| Akkusativ | amittendum amittundum |
|
| Ablativ | amittendo amittundo |
|
| Vokativ | amittende amittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
|
| 2. Person Singular | amittis |
|
| 3. Person Singular | amittit |
|
| 1. Person Plural | amittimus |
|
| 2. Person Plural | amittitis |
|
| 3. Person Plural | amittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittitur |
|
| 1. Person Plural | amittimur |
|
| 2. Person Plural | amittimini |
|
| 3. Person Plural | amittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittas |
|
| 3. Person Singular | amittat |
|
| 1. Person Plural | amittamus |
|
| 2. Person Plural | amittatis |
|
| 3. Person Plural | amittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
|
| 3. Person Singular | amittatur |
|
| 1. Person Plural | amittamur |
|
| 2. Person Plural | amittamini |
|
| 3. Person Plural | amittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
|
| 2. Person Singular | amittebas |
|
| 3. Person Singular | amittebat |
|
| 1. Person Plural | amittebamus |
|
| 2. Person Plural | amittebatis |
|
| 3. Person Plural | amittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
|
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
|
| 3. Person Singular | amittebatur |
|
| 1. Person Plural | amittebamur |
|
| 2. Person Plural | amittebamini |
|
| 3. Person Plural | amittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
|
| 2. Person Singular | amitteres |
|
| 3. Person Singular | amitteret |
|
| 1. Person Plural | amitteremus |
|
| 2. Person Plural | amitteretis |
|
| 3. Person Plural | amitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
|
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
|
| 3. Person Singular | amitteretur |
|
| 1. Person Plural | amitteremur |
|
| 2. Person Plural | amitteremini |
|
| 3. Person Plural | amitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittes |
|
| 3. Person Singular | amittet |
|
| 1. Person Plural | amittemus |
|
| 2. Person Plural | amittetis |
|
| 3. Person Plural | amittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittetur |
|
| 1. Person Plural | amittemur |
|
| 2. Person Plural | amittemini |
|
| 3. Person Plural | amittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
|
| 2. Person Singular | amisisti |
|
| 3. Person Singular | amisit |
|
| 1. Person Plural | amisimus |
|
| 2. Person Plural | amisistis |
|
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
|
| 2. Person Singular | amissus es |
|
| 3. Person Singular | amissus est |
|
| 1. Person Plural | amissi sumus |
|
| 2. Person Plural | amissi estis |
|
| 3. Person Plural | amissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
|
| 2. Person Singular | amissus sis |
|
| 3. Person Singular | amissus sit |
|
| 1. Person Plural | amissi simus |
|
| 2. Person Plural | amissi sitis |
|
| 3. Person Plural | amissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
|
| 2. Person Singular | amiseras |
|
| 3. Person Singular | amiserat |
|
| 1. Person Plural | amiseramus |
|
| 2. Person Plural | amiseratis |
|
| 3. Person Plural | amiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
|
| 2. Person Singular | amissus eras |
|
| 3. Person Singular | amissus erat |
|
| 1. Person Plural | amissi eramus |
|
| 2. Person Plural | amissi eratis |
|
| 3. Person Plural | amissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
|
| 2. Person Singular | amisisses |
|
| 3. Person Singular | amisisset |
|
| 1. Person Plural | amisissemus |
|
| 2. Person Plural | amisissetis |
|
| 3. Person Plural | amisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
|
| 2. Person Singular | amissus esses |
|
| 3. Person Singular | amissus esset |
|
| 1. Person Plural | amissi essemus |
|
| 2. Person Plural | amissi essetis |
|
| 3. Person Plural | amissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
|
| 2. Person Singular | amissus eris |
|
| 3. Person Singular | amissus erit |
|
| 1. Person Plural | amissi erimus |
|
| 2. Person Plural | amissi eritis |
|
| 3. Person Plural | amissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
|
| Vorzeitigkeit | amisisse |
|
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
|
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
! |
| 2. Person Plural | amittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
|
| Genitiv | amittendi amittundi |
|
| Dativ | amittendo amittundo |
|
| Akkusativ | amittendum amittundum |
|
| Ablativ | amittendo amittundo |
|
| Vokativ | amittende amittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
|
| 2. Person Singular | amittis |
|
| 3. Person Singular | amittit |
|
| 1. Person Plural | amittimus |
|
| 2. Person Plural | amittitis |
|
| 3. Person Plural | amittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittitur |
|
| 1. Person Plural | amittimur |
|
| 2. Person Plural | amittimini |
|
| 3. Person Plural | amittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittas |
|
| 3. Person Singular | amittat |
|
| 1. Person Plural | amittamus |
|
| 2. Person Plural | amittatis |
|
| 3. Person Plural | amittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
|
| 3. Person Singular | amittatur |
|
| 1. Person Plural | amittamur |
|
| 2. Person Plural | amittamini |
|
| 3. Person Plural | amittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
|
| 2. Person Singular | amittebas |
|
| 3. Person Singular | amittebat |
|
| 1. Person Plural | amittebamus |
|
| 2. Person Plural | amittebatis |
|
| 3. Person Plural | amittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
|
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
|
| 3. Person Singular | amittebatur |
|
| 1. Person Plural | amittebamur |
|
| 2. Person Plural | amittebamini |
|
| 3. Person Plural | amittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
|
| 2. Person Singular | amitteres |
|
| 3. Person Singular | amitteret |
|
| 1. Person Plural | amitteremus |
|
| 2. Person Plural | amitteretis |
|
| 3. Person Plural | amitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
|
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
|
| 3. Person Singular | amitteretur |
|
| 1. Person Plural | amitteremur |
|
| 2. Person Plural | amitteremini |
|
| 3. Person Plural | amitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittes |
|
| 3. Person Singular | amittet |
|
| 1. Person Plural | amittemus |
|
| 2. Person Plural | amittetis |
|
| 3. Person Plural | amittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittetur |
|
| 1. Person Plural | amittemur |
|
| 2. Person Plural | amittemini |
|
| 3. Person Plural | amittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
|
| 2. Person Singular | amisisti |
|
| 3. Person Singular | amisit |
|
| 1. Person Plural | amisimus |
|
| 2. Person Plural | amisistis |
|
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
|
| 2. Person Singular | amissus es |
|
| 3. Person Singular | amissus est |
|
| 1. Person Plural | amissi sumus |
|
| 2. Person Plural | amissi estis |
|
| 3. Person Plural | amissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
|
| 2. Person Singular | amissus sis |
|
| 3. Person Singular | amissus sit |
|
| 1. Person Plural | amissi simus |
|
| 2. Person Plural | amissi sitis |
|
| 3. Person Plural | amissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
|
| 2. Person Singular | amiseras |
|
| 3. Person Singular | amiserat |
|
| 1. Person Plural | amiseramus |
|
| 2. Person Plural | amiseratis |
|
| 3. Person Plural | amiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
|
| 2. Person Singular | amissus eras |
|
| 3. Person Singular | amissus erat |
|
| 1. Person Plural | amissi eramus |
|
| 2. Person Plural | amissi eratis |
|
| 3. Person Plural | amissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
|
| 2. Person Singular | amisisses |
|
| 3. Person Singular | amisisset |
|
| 1. Person Plural | amisissemus |
|
| 2. Person Plural | amisissetis |
|
| 3. Person Plural | amisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
|
| 2. Person Singular | amissus esses |
|
| 3. Person Singular | amissus esset |
|
| 1. Person Plural | amissi essemus |
|
| 2. Person Plural | amissi essetis |
|
| 3. Person Plural | amissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
|
| 2. Person Singular | amissus eris |
|
| 3. Person Singular | amissus erit |
|
| 1. Person Plural | amissi erimus |
|
| 2. Person Plural | amissi eritis |
|
| 3. Person Plural | amissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
|
| Vorzeitigkeit | amisisse |
|
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
|
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
! |
| 2. Person Plural | amittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
|
| Genitiv | amittendi amittundi |
|
| Dativ | amittendo amittundo |
|
| Akkusativ | amittendum amittundum |
|
| Ablativ | amittendo amittundo |
|
| Vokativ | amittende amittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
|
| 2. Person Singular | amittis |
|
| 3. Person Singular | amittit |
|
| 1. Person Plural | amittimus |
|
| 2. Person Plural | amittitis |
|
| 3. Person Plural | amittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittitur |
|
| 1. Person Plural | amittimur |
|
| 2. Person Plural | amittimini |
|
| 3. Person Plural | amittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittas |
|
| 3. Person Singular | amittat |
|
| 1. Person Plural | amittamus |
|
| 2. Person Plural | amittatis |
|
| 3. Person Plural | amittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
|
| 3. Person Singular | amittatur |
|
| 1. Person Plural | amittamur |
|
| 2. Person Plural | amittamini |
|
| 3. Person Plural | amittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
|
| 2. Person Singular | amittebas |
|
| 3. Person Singular | amittebat |
|
| 1. Person Plural | amittebamus |
|
| 2. Person Plural | amittebatis |
|
| 3. Person Plural | amittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
|
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
|
| 3. Person Singular | amittebatur |
|
| 1. Person Plural | amittebamur |
|
| 2. Person Plural | amittebamini |
|
| 3. Person Plural | amittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
|
| 2. Person Singular | amitteres |
|
| 3. Person Singular | amitteret |
|
| 1. Person Plural | amitteremus |
|
| 2. Person Plural | amitteretis |
|
| 3. Person Plural | amitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
|
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
|
| 3. Person Singular | amitteretur |
|
| 1. Person Plural | amitteremur |
|
| 2. Person Plural | amitteremini |
|
| 3. Person Plural | amitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittes |
|
| 3. Person Singular | amittet |
|
| 1. Person Plural | amittemus |
|
| 2. Person Plural | amittetis |
|
| 3. Person Plural | amittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittetur |
|
| 1. Person Plural | amittemur |
|
| 2. Person Plural | amittemini |
|
| 3. Person Plural | amittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
|
| 2. Person Singular | amisisti |
|
| 3. Person Singular | amisit |
|
| 1. Person Plural | amisimus |
|
| 2. Person Plural | amisistis |
|
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
|
| 2. Person Singular | amissus es |
|
| 3. Person Singular | amissus est |
|
| 1. Person Plural | amissi sumus |
|
| 2. Person Plural | amissi estis |
|
| 3. Person Plural | amissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
|
| 2. Person Singular | amissus sis |
|
| 3. Person Singular | amissus sit |
|
| 1. Person Plural | amissi simus |
|
| 2. Person Plural | amissi sitis |
|
| 3. Person Plural | amissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
|
| 2. Person Singular | amiseras |
|
| 3. Person Singular | amiserat |
|
| 1. Person Plural | amiseramus |
|
| 2. Person Plural | amiseratis |
|
| 3. Person Plural | amiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
|
| 2. Person Singular | amissus eras |
|
| 3. Person Singular | amissus erat |
|
| 1. Person Plural | amissi eramus |
|
| 2. Person Plural | amissi eratis |
|
| 3. Person Plural | amissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
|
| 2. Person Singular | amisisses |
|
| 3. Person Singular | amisisset |
|
| 1. Person Plural | amisissemus |
|
| 2. Person Plural | amisissetis |
|
| 3. Person Plural | amisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
|
| 2. Person Singular | amissus esses |
|
| 3. Person Singular | amissus esset |
|
| 1. Person Plural | amissi essemus |
|
| 2. Person Plural | amissi essetis |
|
| 3. Person Plural | amissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
|
| 2. Person Singular | amissus eris |
|
| 3. Person Singular | amissus erit |
|
| 1. Person Plural | amissi erimus |
|
| 2. Person Plural | amissi eritis |
|
| 3. Person Plural | amissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
|
| Vorzeitigkeit | amisisse |
|
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
|
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
! |
| 2. Person Plural | amittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
|
| Genitiv | amittendi amittundi |
|
| Dativ | amittendo amittundo |
|
| Akkusativ | amittendum amittundum |
|
| Ablativ | amittendo amittundo |
|
| Vokativ | amittende amittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
|
| 2. Person Singular | amittis |
|
| 3. Person Singular | amittit |
|
| 1. Person Plural | amittimus |
|
| 2. Person Plural | amittitis |
|
| 3. Person Plural | amittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittitur |
|
| 1. Person Plural | amittimur |
|
| 2. Person Plural | amittimini |
|
| 3. Person Plural | amittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittas |
|
| 3. Person Singular | amittat |
|
| 1. Person Plural | amittamus |
|
| 2. Person Plural | amittatis |
|
| 3. Person Plural | amittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
|
| 3. Person Singular | amittatur |
|
| 1. Person Plural | amittamur |
|
| 2. Person Plural | amittamini |
|
| 3. Person Plural | amittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
|
| 2. Person Singular | amittebas |
|
| 3. Person Singular | amittebat |
|
| 1. Person Plural | amittebamus |
|
| 2. Person Plural | amittebatis |
|
| 3. Person Plural | amittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
|
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
|
| 3. Person Singular | amittebatur |
|
| 1. Person Plural | amittebamur |
|
| 2. Person Plural | amittebamini |
|
| 3. Person Plural | amittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
|
| 2. Person Singular | amitteres |
|
| 3. Person Singular | amitteret |
|
| 1. Person Plural | amitteremus |
|
| 2. Person Plural | amitteretis |
|
| 3. Person Plural | amitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
|
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
|
| 3. Person Singular | amitteretur |
|
| 1. Person Plural | amitteremur |
|
| 2. Person Plural | amitteremini |
|
| 3. Person Plural | amitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittes |
|
| 3. Person Singular | amittet |
|
| 1. Person Plural | amittemus |
|
| 2. Person Plural | amittetis |
|
| 3. Person Plural | amittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittetur |
|
| 1. Person Plural | amittemur |
|
| 2. Person Plural | amittemini |
|
| 3. Person Plural | amittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
|
| 2. Person Singular | amisisti |
|
| 3. Person Singular | amisit |
|
| 1. Person Plural | amisimus |
|
| 2. Person Plural | amisistis |
|
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
|
| 2. Person Singular | amissus es |
|
| 3. Person Singular | amissus est |
|
| 1. Person Plural | amissi sumus |
|
| 2. Person Plural | amissi estis |
|
| 3. Person Plural | amissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
|
| 2. Person Singular | amissus sis |
|
| 3. Person Singular | amissus sit |
|
| 1. Person Plural | amissi simus |
|
| 2. Person Plural | amissi sitis |
|
| 3. Person Plural | amissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
|
| 2. Person Singular | amiseras |
|
| 3. Person Singular | amiserat |
|
| 1. Person Plural | amiseramus |
|
| 2. Person Plural | amiseratis |
|
| 3. Person Plural | amiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
|
| 2. Person Singular | amissus eras |
|
| 3. Person Singular | amissus erat |
|
| 1. Person Plural | amissi eramus |
|
| 2. Person Plural | amissi eratis |
|
| 3. Person Plural | amissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
|
| 2. Person Singular | amisisses |
|
| 3. Person Singular | amisisset |
|
| 1. Person Plural | amisissemus |
|
| 2. Person Plural | amisissetis |
|
| 3. Person Plural | amisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
|
| 2. Person Singular | amissus esses |
|
| 3. Person Singular | amissus esset |
|
| 1. Person Plural | amissi essemus |
|
| 2. Person Plural | amissi essetis |
|
| 3. Person Plural | amissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
|
| 2. Person Singular | amissus eris |
|
| 3. Person Singular | amissus erit |
|
| 1. Person Plural | amissi erimus |
|
| 2. Person Plural | amissi eritis |
|
| 3. Person Plural | amissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
|
| Vorzeitigkeit | amisisse |
|
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
|
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
! |
| 2. Person Plural | amittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
|
| Genitiv | amittendi amittundi |
|
| Dativ | amittendo amittundo |
|
| Akkusativ | amittendum amittundum |
|
| Ablativ | amittendo amittundo |
|
| Vokativ | amittende amittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
|
| 2. Person Singular | amittis |
|
| 3. Person Singular | amittit |
|
| 1. Person Plural | amittimus |
|
| 2. Person Plural | amittitis |
|
| 3. Person Plural | amittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittitur |
|
| 1. Person Plural | amittimur |
|
| 2. Person Plural | amittimini |
|
| 3. Person Plural | amittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittas |
|
| 3. Person Singular | amittat |
|
| 1. Person Plural | amittamus |
|
| 2. Person Plural | amittatis |
|
| 3. Person Plural | amittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
|
| 3. Person Singular | amittatur |
|
| 1. Person Plural | amittamur |
|
| 2. Person Plural | amittamini |
|
| 3. Person Plural | amittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
|
| 2. Person Singular | amittebas |
|
| 3. Person Singular | amittebat |
|
| 1. Person Plural | amittebamus |
|
| 2. Person Plural | amittebatis |
|
| 3. Person Plural | amittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
|
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
|
| 3. Person Singular | amittebatur |
|
| 1. Person Plural | amittebamur |
|
| 2. Person Plural | amittebamini |
|
| 3. Person Plural | amittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
|
| 2. Person Singular | amitteres |
|
| 3. Person Singular | amitteret |
|
| 1. Person Plural | amitteremus |
|
| 2. Person Plural | amitteretis |
|
| 3. Person Plural | amitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
|
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
|
| 3. Person Singular | amitteretur |
|
| 1. Person Plural | amitteremur |
|
| 2. Person Plural | amitteremini |
|
| 3. Person Plural | amitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittes |
|
| 3. Person Singular | amittet |
|
| 1. Person Plural | amittemus |
|
| 2. Person Plural | amittetis |
|
| 3. Person Plural | amittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittetur |
|
| 1. Person Plural | amittemur |
|
| 2. Person Plural | amittemini |
|
| 3. Person Plural | amittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
|
| 2. Person Singular | amisisti |
|
| 3. Person Singular | amisit |
|
| 1. Person Plural | amisimus |
|
| 2. Person Plural | amisistis |
|
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
|
| 2. Person Singular | amissus es |
|
| 3. Person Singular | amissus est |
|
| 1. Person Plural | amissi sumus |
|
| 2. Person Plural | amissi estis |
|
| 3. Person Plural | amissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
|
| 2. Person Singular | amissus sis |
|
| 3. Person Singular | amissus sit |
|
| 1. Person Plural | amissi simus |
|
| 2. Person Plural | amissi sitis |
|
| 3. Person Plural | amissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
|
| 2. Person Singular | amiseras |
|
| 3. Person Singular | amiserat |
|
| 1. Person Plural | amiseramus |
|
| 2. Person Plural | amiseratis |
|
| 3. Person Plural | amiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
|
| 2. Person Singular | amissus eras |
|
| 3. Person Singular | amissus erat |
|
| 1. Person Plural | amissi eramus |
|
| 2. Person Plural | amissi eratis |
|
| 3. Person Plural | amissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
|
| 2. Person Singular | amisisses |
|
| 3. Person Singular | amisisset |
|
| 1. Person Plural | amisissemus |
|
| 2. Person Plural | amisissetis |
|
| 3. Person Plural | amisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
|
| 2. Person Singular | amissus esses |
|
| 3. Person Singular | amissus esset |
|
| 1. Person Plural | amissi essemus |
|
| 2. Person Plural | amissi essetis |
|
| 3. Person Plural | amissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
|
| 2. Person Singular | amissus eris |
|
| 3. Person Singular | amissus erit |
|
| 1. Person Plural | amissi erimus |
|
| 2. Person Plural | amissi eritis |
|
| 3. Person Plural | amissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
|
| Vorzeitigkeit | amisisse |
|
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
|
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
! |
| 2. Person Plural | amittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
|
| Genitiv | amittendi amittundi |
|
| Dativ | amittendo amittundo |
|
| Akkusativ | amittendum amittundum |
|
| Ablativ | amittendo amittundo |
|
| Vokativ | amittende amittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
ich lasse los |
| 2. Person Singular | amittis |
du lässt los |
| 3. Person Singular | amittit |
er/sie/es lässt los |
| 1. Person Plural | amittimus |
wir lassen los |
| 2. Person Plural | amittitis |
ihr lasst los |
| 3. Person Plural | amittunt |
sie lassen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
ich werde losgelassen |
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
du wirst losgelassen |
| 3. Person Singular | amittitur |
er/sie/es wird losgelassen |
| 1. Person Plural | amittimur |
wir werden losgelassen |
| 2. Person Plural | amittimini |
ihr werdet losgelassen |
| 3. Person Plural | amittuntur |
sie werden losgelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
ich lasse los |
| 2. Person Singular | amittas |
du lassest los |
| 3. Person Singular | amittat |
er/sie/es lasse los |
| 1. Person Plural | amittamus |
wir lassen los |
| 2. Person Plural | amittatis |
ihr lasset los |
| 3. Person Plural | amittant |
sie lassen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
ich werde losgelassen |
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
du werdest losgelassen |
| 3. Person Singular | amittatur |
er/sie/es werde losgelassen |
| 1. Person Plural | amittamur |
wir werden losgelassen |
| 2. Person Plural | amittamini |
ihr werdet losgelassen |
| 3. Person Plural | amittantur |
sie werden losgelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
ich ließ los |
| 2. Person Singular | amittebas |
du ließest los |
| 3. Person Singular | amittebat |
er/sie/es ließ los |
| 1. Person Plural | amittebamus |
wir ließen los |
| 2. Person Plural | amittebatis |
ihr ließt los |
| 3. Person Plural | amittebant |
sie ließen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
ich wurde losgelassen |
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
du wurdest losgelassen |
| 3. Person Singular | amittebatur |
er/sie/es wurde losgelassen |
| 1. Person Plural | amittebamur |
wir wurden losgelassen |
| 2. Person Plural | amittebamini |
ihr wurdet losgelassen |
| 3. Person Plural | amittebantur |
sie wurden losgelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
ich ließe los |
| 2. Person Singular | amitteres |
du ließest los |
| 3. Person Singular | amitteret |
er/sie/es ließe los |
| 1. Person Plural | amitteremus |
wir ließen los |
| 2. Person Plural | amitteretis |
ihr ließet los |
| 3. Person Plural | amitterent |
sie ließen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
ich würde losgelassen |
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
du würdest losgelassen |
| 3. Person Singular | amitteretur |
er/sie/es würde losgelassen |
| 1. Person Plural | amitteremur |
wir würden losgelassen |
| 2. Person Plural | amitteremini |
ihr würdet losgelassen |
| 3. Person Plural | amitterentur |
sie würden losgelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
ich werde loslassen |
| 2. Person Singular | amittes |
du wirst loslassen |
| 3. Person Singular | amittet |
er/sie/es wird loslassen |
| 1. Person Plural | amittemus |
wir werden loslassen |
| 2. Person Plural | amittetis |
ihr werdet loslassen |
| 3. Person Plural | amittent |
sie werden loslassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
ich werde losgelassen werden |
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
du wirst losgelassen werden |
| 3. Person Singular | amittetur |
er/sie/es wird losgelassen werden |
| 1. Person Plural | amittemur |
wir werden losgelassen werden |
| 2. Person Plural | amittemini |
ihr werdet losgelassen werden |
| 3. Person Plural | amittentur |
sie werden losgelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
ich habe losgelassen |
| 2. Person Singular | amisisti |
du hast losgelassen |
| 3. Person Singular | amisit |
er/sie/es hat losgelassen |
| 1. Person Plural | amisimus |
wir haben losgelassen |
| 2. Person Plural | amisistis |
ihr habt losgelassen |
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
sie haben losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
ich bin losgelassen worden |
| 2. Person Singular | amissus es |
du bist losgelassen worden |
| 3. Person Singular | amissus est |
er/sie/es ist losgelassen worden |
| 1. Person Plural | amissi sumus |
wir sind losgelassen worden |
| 2. Person Plural | amissi estis |
ihr seid losgelassen worden |
| 3. Person Plural | amissi sunt |
sie sind losgelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
ich habe losgelassen |
| 2. Person Singular | amiseris |
du habest losgelassen |
| 3. Person Singular | amiserit |
er/sie/es habe losgelassen |
| 1. Person Plural | amiserimus |
wir haben losgelassen |
| 2. Person Plural | amiseritis |
ihr habet losgelassen |
| 3. Person Plural | amiserint |
sie haben losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
ich sei losgelassen worden |
| 2. Person Singular | amissus sis |
du seiest losgelassen worden |
| 3. Person Singular | amissus sit |
er/sie/es sei losgelassen worden |
| 1. Person Plural | amissi simus |
wir seien losgelassen worden |
| 2. Person Plural | amissi sitis |
ihr seiet losgelassen worden |
| 3. Person Plural | amissi sint |
sie seien losgelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
ich hatte losgelassen |
| 2. Person Singular | amiseras |
du hattest losgelassen |
| 3. Person Singular | amiserat |
er/sie/es hatte losgelassen |
| 1. Person Plural | amiseramus |
wir hatten losgelassen |
| 2. Person Plural | amiseratis |
ihr hattet losgelassen |
| 3. Person Plural | amiserant |
sie hatten losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
ich war losgelassen worden |
| 2. Person Singular | amissus eras |
du warst losgelassen worden |
| 3. Person Singular | amissus erat |
er/sie/es war losgelassen worden |
| 1. Person Plural | amissi eramus |
wir waren losgelassen worden |
| 2. Person Plural | amissi eratis |
ihr wart losgelassen worden |
| 3. Person Plural | amissi erant |
sie waren losgelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
ich hätte losgelassen |
| 2. Person Singular | amisisses |
du hättest losgelassen |
| 3. Person Singular | amisisset |
er/sie/es hätte losgelassen |
| 1. Person Plural | amisissemus |
wir hätten losgelassen |
| 2. Person Plural | amisissetis |
ihr hättet losgelassen |
| 3. Person Plural | amisissent |
sie hätten losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
ich wäre losgelassen worden |
| 2. Person Singular | amissus esses |
du wärest losgelassen worden |
| 3. Person Singular | amissus esset |
er/sie/es wäre losgelassen worden |
| 1. Person Plural | amissi essemus |
wir wären losgelassen worden |
| 2. Person Plural | amissi essetis |
ihr wäret losgelassen worden |
| 3. Person Plural | amissi essent |
sie wären losgelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
ich werde losgelassen haben |
| 2. Person Singular | amiseris |
du wirst losgelassen haben |
| 3. Person Singular | amiserit |
er/sie/es wird losgelassen haben |
| 1. Person Plural | amiserimus |
wir werden losgelassen haben |
| 2. Person Plural | amiseritis |
ihr werdet losgelassen haben |
| 3. Person Plural | amiserint |
sie werden losgelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
ich werde losgelassen worden sein |
| 2. Person Singular | amissus eris |
du wirst losgelassen worden sein |
| 3. Person Singular | amissus erit |
er/sie/es wird losgelassen worden sein |
| 1. Person Plural | amissi erimus |
wir werden losgelassen worden sein |
| 2. Person Plural | amissi eritis |
ihr werdet losgelassen worden sein |
| 3. Person Plural | amissi erunt |
sie werden losgelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
loslassen |
| Vorzeitigkeit | amisisse |
losgelassen haben |
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
loslassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
losgelassen werden |
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
losgelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
künftig losgelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
lass los! |
| 2. Person Plural | amittite |
lasst los! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
das Loslassen |
| Genitiv | amittendi amittundi |
des Loslassens |
| Dativ | amittendo amittundo |
dem Loslassen |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
das Loslassen |
| Ablativ | amittendo amittundo |
durch das Loslassen |
| Vokativ | amittende amittunde |
Loslassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
|
| 2. Person Singular | amittis |
|
| 3. Person Singular | amittit |
|
| 1. Person Plural | amittimus |
|
| 2. Person Plural | amittitis |
|
| 3. Person Plural | amittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittitur |
|
| 1. Person Plural | amittimur |
|
| 2. Person Plural | amittimini |
|
| 3. Person Plural | amittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittas |
|
| 3. Person Singular | amittat |
|
| 1. Person Plural | amittamus |
|
| 2. Person Plural | amittatis |
|
| 3. Person Plural | amittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
|
| 3. Person Singular | amittatur |
|
| 1. Person Plural | amittamur |
|
| 2. Person Plural | amittamini |
|
| 3. Person Plural | amittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
|
| 2. Person Singular | amittebas |
|
| 3. Person Singular | amittebat |
|
| 1. Person Plural | amittebamus |
|
| 2. Person Plural | amittebatis |
|
| 3. Person Plural | amittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
|
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
|
| 3. Person Singular | amittebatur |
|
| 1. Person Plural | amittebamur |
|
| 2. Person Plural | amittebamini |
|
| 3. Person Plural | amittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
|
| 2. Person Singular | amitteres |
|
| 3. Person Singular | amitteret |
|
| 1. Person Plural | amitteremus |
|
| 2. Person Plural | amitteretis |
|
| 3. Person Plural | amitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
|
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
|
| 3. Person Singular | amitteretur |
|
| 1. Person Plural | amitteremur |
|
| 2. Person Plural | amitteremini |
|
| 3. Person Plural | amitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittes |
|
| 3. Person Singular | amittet |
|
| 1. Person Plural | amittemus |
|
| 2. Person Plural | amittetis |
|
| 3. Person Plural | amittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittetur |
|
| 1. Person Plural | amittemur |
|
| 2. Person Plural | amittemini |
|
| 3. Person Plural | amittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
|
| 2. Person Singular | amisisti |
|
| 3. Person Singular | amisit |
|
| 1. Person Plural | amisimus |
|
| 2. Person Plural | amisistis |
|
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
|
| 2. Person Singular | amissus es |
|
| 3. Person Singular | amissus est |
|
| 1. Person Plural | amissi sumus |
|
| 2. Person Plural | amissi estis |
|
| 3. Person Plural | amissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
|
| 2. Person Singular | amissus sis |
|
| 3. Person Singular | amissus sit |
|
| 1. Person Plural | amissi simus |
|
| 2. Person Plural | amissi sitis |
|
| 3. Person Plural | amissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
|
| 2. Person Singular | amiseras |
|
| 3. Person Singular | amiserat |
|
| 1. Person Plural | amiseramus |
|
| 2. Person Plural | amiseratis |
|
| 3. Person Plural | amiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
|
| 2. Person Singular | amissus eras |
|
| 3. Person Singular | amissus erat |
|
| 1. Person Plural | amissi eramus |
|
| 2. Person Plural | amissi eratis |
|
| 3. Person Plural | amissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
|
| 2. Person Singular | amisisses |
|
| 3. Person Singular | amisisset |
|
| 1. Person Plural | amisissemus |
|
| 2. Person Plural | amisissetis |
|
| 3. Person Plural | amisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
|
| 2. Person Singular | amissus esses |
|
| 3. Person Singular | amissus esset |
|
| 1. Person Plural | amissi essemus |
|
| 2. Person Plural | amissi essetis |
|
| 3. Person Plural | amissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
|
| 2. Person Singular | amissus eris |
|
| 3. Person Singular | amissus erit |
|
| 1. Person Plural | amissi erimus |
|
| 2. Person Plural | amissi eritis |
|
| 3. Person Plural | amissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
|
| Vorzeitigkeit | amisisse |
|
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
|
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
! |
| 2. Person Plural | amittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
|
| Genitiv | amittendi amittundi |
|
| Dativ | amittendo amittundo |
|
| Akkusativ | amittendum amittundum |
|
| Ablativ | amittendo amittundo |
|
| Vokativ | amittende amittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
|
| 2. Person Singular | amittis |
|
| 3. Person Singular | amittit |
|
| 1. Person Plural | amittimus |
|
| 2. Person Plural | amittitis |
|
| 3. Person Plural | amittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittitur |
|
| 1. Person Plural | amittimur |
|
| 2. Person Plural | amittimini |
|
| 3. Person Plural | amittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittas |
|
| 3. Person Singular | amittat |
|
| 1. Person Plural | amittamus |
|
| 2. Person Plural | amittatis |
|
| 3. Person Plural | amittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
|
| 3. Person Singular | amittatur |
|
| 1. Person Plural | amittamur |
|
| 2. Person Plural | amittamini |
|
| 3. Person Plural | amittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
|
| 2. Person Singular | amittebas |
|
| 3. Person Singular | amittebat |
|
| 1. Person Plural | amittebamus |
|
| 2. Person Plural | amittebatis |
|
| 3. Person Plural | amittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
|
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
|
| 3. Person Singular | amittebatur |
|
| 1. Person Plural | amittebamur |
|
| 2. Person Plural | amittebamini |
|
| 3. Person Plural | amittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
|
| 2. Person Singular | amitteres |
|
| 3. Person Singular | amitteret |
|
| 1. Person Plural | amitteremus |
|
| 2. Person Plural | amitteretis |
|
| 3. Person Plural | amitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
|
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
|
| 3. Person Singular | amitteretur |
|
| 1. Person Plural | amitteremur |
|
| 2. Person Plural | amitteremini |
|
| 3. Person Plural | amitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittes |
|
| 3. Person Singular | amittet |
|
| 1. Person Plural | amittemus |
|
| 2. Person Plural | amittetis |
|
| 3. Person Plural | amittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittetur |
|
| 1. Person Plural | amittemur |
|
| 2. Person Plural | amittemini |
|
| 3. Person Plural | amittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
|
| 2. Person Singular | amisisti |
|
| 3. Person Singular | amisit |
|
| 1. Person Plural | amisimus |
|
| 2. Person Plural | amisistis |
|
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
|
| 2. Person Singular | amissus es |
|
| 3. Person Singular | amissus est |
|
| 1. Person Plural | amissi sumus |
|
| 2. Person Plural | amissi estis |
|
| 3. Person Plural | amissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
|
| 2. Person Singular | amissus sis |
|
| 3. Person Singular | amissus sit |
|
| 1. Person Plural | amissi simus |
|
| 2. Person Plural | amissi sitis |
|
| 3. Person Plural | amissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
|
| 2. Person Singular | amiseras |
|
| 3. Person Singular | amiserat |
|
| 1. Person Plural | amiseramus |
|
| 2. Person Plural | amiseratis |
|
| 3. Person Plural | amiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
|
| 2. Person Singular | amissus eras |
|
| 3. Person Singular | amissus erat |
|
| 1. Person Plural | amissi eramus |
|
| 2. Person Plural | amissi eratis |
|
| 3. Person Plural | amissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
|
| 2. Person Singular | amisisses |
|
| 3. Person Singular | amisisset |
|
| 1. Person Plural | amisissemus |
|
| 2. Person Plural | amisissetis |
|
| 3. Person Plural | amisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
|
| 2. Person Singular | amissus esses |
|
| 3. Person Singular | amissus esset |
|
| 1. Person Plural | amissi essemus |
|
| 2. Person Plural | amissi essetis |
|
| 3. Person Plural | amissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
|
| 2. Person Singular | amissus eris |
|
| 3. Person Singular | amissus erit |
|
| 1. Person Plural | amissi erimus |
|
| 2. Person Plural | amissi eritis |
|
| 3. Person Plural | amissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
|
| Vorzeitigkeit | amisisse |
|
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
|
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
! |
| 2. Person Plural | amittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
|
| Genitiv | amittendi amittundi |
|
| Dativ | amittendo amittundo |
|
| Akkusativ | amittendum amittundum |
|
| Ablativ | amittendo amittundo |
|
| Vokativ | amittende amittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
ich verliere |
| 2. Person Singular | amittis |
du verlierst |
| 3. Person Singular | amittit |
er/sie/es verliert |
| 1. Person Plural | amittimus |
wir verlieren |
| 2. Person Plural | amittitis |
ihr verliert |
| 3. Person Plural | amittunt |
sie verlieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
ich werde verloren |
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
du wirst verloren |
| 3. Person Singular | amittitur |
er/sie/es wird verloren |
| 1. Person Plural | amittimur |
wir werden verloren |
| 2. Person Plural | amittimini |
ihr werdet verloren |
| 3. Person Plural | amittuntur |
sie werden verloren |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
ich verliere |
| 2. Person Singular | amittas |
du verlierest |
| 3. Person Singular | amittat |
er/sie/es verliere |
| 1. Person Plural | amittamus |
wir verlieren |
| 2. Person Plural | amittatis |
ihr verlieret |
| 3. Person Plural | amittant |
sie verlieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
ich werde verloren |
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
du werdest verloren |
| 3. Person Singular | amittatur |
er/sie/es werde verloren |
| 1. Person Plural | amittamur |
wir werden verloren |
| 2. Person Plural | amittamini |
ihr werdet verloren |
| 3. Person Plural | amittantur |
sie werden verloren |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
ich verlor |
| 2. Person Singular | amittebas |
du verlorst |
| 3. Person Singular | amittebat |
er/sie/es verlor |
| 1. Person Plural | amittebamus |
wir verloren |
| 2. Person Plural | amittebatis |
ihr verlort |
| 3. Person Plural | amittebant |
sie verloren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
ich wurde verloren |
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
du wurdest verloren |
| 3. Person Singular | amittebatur |
er/sie/es wurde verloren |
| 1. Person Plural | amittebamur |
wir wurden verloren |
| 2. Person Plural | amittebamini |
ihr wurdet verloren |
| 3. Person Plural | amittebantur |
sie wurden verloren |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
ich verlöre |
| 2. Person Singular | amitteres |
du verlörest |
| 3. Person Singular | amitteret |
er/sie/es verlöre |
| 1. Person Plural | amitteremus |
wir verlören |
| 2. Person Plural | amitteretis |
ihr verlöret |
| 3. Person Plural | amitterent |
sie verlören |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
ich würde verloren |
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
du würdest verloren |
| 3. Person Singular | amitteretur |
er/sie/es würde verloren |
| 1. Person Plural | amitteremur |
wir würden verloren |
| 2. Person Plural | amitteremini |
ihr würdet verloren |
| 3. Person Plural | amitterentur |
sie würden verloren |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
ich werde verlieren |
| 2. Person Singular | amittes |
du wirst verlieren |
| 3. Person Singular | amittet |
er/sie/es wird verlieren |
| 1. Person Plural | amittemus |
wir werden verlieren |
| 2. Person Plural | amittetis |
ihr werdet verlieren |
| 3. Person Plural | amittent |
sie werden verlieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
ich werde verloren werden |
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
du wirst verloren werden |
| 3. Person Singular | amittetur |
er/sie/es wird verloren werden |
| 1. Person Plural | amittemur |
wir werden verloren werden |
| 2. Person Plural | amittemini |
ihr werdet verloren werden |
| 3. Person Plural | amittentur |
sie werden verloren werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
ich habe verloren |
| 2. Person Singular | amisisti |
du hast verloren |
| 3. Person Singular | amisit |
er/sie/es hat verloren |
| 1. Person Plural | amisimus |
wir haben verloren |
| 2. Person Plural | amisistis |
ihr habt verloren |
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
sie haben verloren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
ich bin verloren worden |
| 2. Person Singular | amissus es |
du bist verloren worden |
| 3. Person Singular | amissus est |
er/sie/es ist verloren worden |
| 1. Person Plural | amissi sumus |
wir sind verloren worden |
| 2. Person Plural | amissi estis |
ihr seid verloren worden |
| 3. Person Plural | amissi sunt |
sie sind verloren worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
ich habe verloren |
| 2. Person Singular | amiseris |
du habest verloren |
| 3. Person Singular | amiserit |
er/sie/es habe verloren |
| 1. Person Plural | amiserimus |
wir haben verloren |
| 2. Person Plural | amiseritis |
ihr habet verloren |
| 3. Person Plural | amiserint |
sie haben verloren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
ich sei verloren worden |
| 2. Person Singular | amissus sis |
du seiest verloren worden |
| 3. Person Singular | amissus sit |
er/sie/es sei verloren worden |
| 1. Person Plural | amissi simus |
wir seien verloren worden |
| 2. Person Plural | amissi sitis |
ihr seiet verloren worden |
| 3. Person Plural | amissi sint |
sie seien verloren worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
ich hatte verloren |
| 2. Person Singular | amiseras |
du hattest verloren |
| 3. Person Singular | amiserat |
er/sie/es hatte verloren |
| 1. Person Plural | amiseramus |
wir hatten verloren |
| 2. Person Plural | amiseratis |
ihr hattet verloren |
| 3. Person Plural | amiserant |
sie hatten verloren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
ich war verloren worden |
| 2. Person Singular | amissus eras |
du warst verloren worden |
| 3. Person Singular | amissus erat |
er/sie/es war verloren worden |
| 1. Person Plural | amissi eramus |
wir waren verloren worden |
| 2. Person Plural | amissi eratis |
ihr wart verloren worden |
| 3. Person Plural | amissi erant |
sie waren verloren worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
ich hätte verloren |
| 2. Person Singular | amisisses |
du hättest verloren |
| 3. Person Singular | amisisset |
er/sie/es hätte verloren |
| 1. Person Plural | amisissemus |
wir hätten verloren |
| 2. Person Plural | amisissetis |
ihr hättet verloren |
| 3. Person Plural | amisissent |
sie hätten verloren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
ich wäre verloren worden |
| 2. Person Singular | amissus esses |
du wärest verloren worden |
| 3. Person Singular | amissus esset |
er/sie/es wäre verloren worden |
| 1. Person Plural | amissi essemus |
wir wären verloren worden |
| 2. Person Plural | amissi essetis |
ihr wäret verloren worden |
| 3. Person Plural | amissi essent |
sie wären verloren worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
ich werde verloren haben |
| 2. Person Singular | amiseris |
du wirst verloren haben |
| 3. Person Singular | amiserit |
er/sie/es wird verloren haben |
| 1. Person Plural | amiserimus |
wir werden verloren haben |
| 2. Person Plural | amiseritis |
ihr werdet verloren haben |
| 3. Person Plural | amiserint |
sie werden verloren haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
ich werde verloren worden sein |
| 2. Person Singular | amissus eris |
du wirst verloren worden sein |
| 3. Person Singular | amissus erit |
er/sie/es wird verloren worden sein |
| 1. Person Plural | amissi erimus |
wir werden verloren worden sein |
| 2. Person Plural | amissi eritis |
ihr werdet verloren worden sein |
| 3. Person Plural | amissi erunt |
sie werden verloren worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
verlieren |
| Vorzeitigkeit | amisisse |
verloren haben |
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
verlieren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
verloren werden |
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
verloren worden sein |
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
künftig verloren werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
verliere; verlier! |
| 2. Person Plural | amittite |
verliert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
das Verlieren |
| Genitiv | amittendi amittundi |
des Verlierens |
| Dativ | amittendo amittundo |
dem Verlieren |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
das Verlieren |
| Ablativ | amittendo amittundo |
durch das Verlieren |
| Vokativ | amittende amittunde |
Verlieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitto |
|
| 2. Person Singular | amittis |
|
| 3. Person Singular | amittit |
|
| 1. Person Plural | amittimus |
|
| 2. Person Plural | amittitis |
|
| 3. Person Plural | amittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittor |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittitur |
|
| 1. Person Plural | amittimur |
|
| 2. Person Plural | amittimini |
|
| 3. Person Plural | amittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittas |
|
| 3. Person Singular | amittat |
|
| 1. Person Plural | amittamus |
|
| 2. Person Plural | amittatis |
|
| 3. Person Plural | amittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amittaris amittare |
|
| 3. Person Singular | amittatur |
|
| 1. Person Plural | amittamur |
|
| 2. Person Plural | amittamini |
|
| 3. Person Plural | amittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittebam |
|
| 2. Person Singular | amittebas |
|
| 3. Person Singular | amittebat |
|
| 1. Person Plural | amittebamus |
|
| 2. Person Plural | amittebatis |
|
| 3. Person Plural | amittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittebar |
|
| 2. Person Singular | amittebaris amittebare |
|
| 3. Person Singular | amittebatur |
|
| 1. Person Plural | amittebamur |
|
| 2. Person Plural | amittebamini |
|
| 3. Person Plural | amittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amitterem |
|
| 2. Person Singular | amitteres |
|
| 3. Person Singular | amitteret |
|
| 1. Person Plural | amitteremus |
|
| 2. Person Plural | amitteretis |
|
| 3. Person Plural | amitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amitterer |
|
| 2. Person Singular | amittereris amitterere |
|
| 3. Person Singular | amitteretur |
|
| 1. Person Plural | amitteremur |
|
| 2. Person Plural | amitteremini |
|
| 3. Person Plural | amitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amittam |
|
| 2. Person Singular | amittes |
|
| 3. Person Singular | amittet |
|
| 1. Person Plural | amittemus |
|
| 2. Person Plural | amittetis |
|
| 3. Person Plural | amittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amittar |
|
| 2. Person Singular | amitteris amittere |
|
| 3. Person Singular | amittetur |
|
| 1. Person Plural | amittemur |
|
| 2. Person Plural | amittemini |
|
| 3. Person Plural | amittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisi |
|
| 2. Person Singular | amisisti |
|
| 3. Person Singular | amisit |
|
| 1. Person Plural | amisimus |
|
| 2. Person Plural | amisistis |
|
| 3. Person Plural | amiserunt amisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sum |
|
| 2. Person Singular | amissus es |
|
| 3. Person Singular | amissus est |
|
| 1. Person Plural | amissi sumus |
|
| 2. Person Plural | amissi estis |
|
| 3. Person Plural | amissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiserim |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus sim |
|
| 2. Person Singular | amissus sis |
|
| 3. Person Singular | amissus sit |
|
| 1. Person Plural | amissi simus |
|
| 2. Person Plural | amissi sitis |
|
| 3. Person Plural | amissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiseram |
|
| 2. Person Singular | amiseras |
|
| 3. Person Singular | amiserat |
|
| 1. Person Plural | amiseramus |
|
| 2. Person Plural | amiseratis |
|
| 3. Person Plural | amiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus eram |
|
| 2. Person Singular | amissus eras |
|
| 3. Person Singular | amissus erat |
|
| 1. Person Plural | amissi eramus |
|
| 2. Person Plural | amissi eratis |
|
| 3. Person Plural | amissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisissem |
|
| 2. Person Singular | amisisses |
|
| 3. Person Singular | amisisset |
|
| 1. Person Plural | amisissemus |
|
| 2. Person Plural | amisissetis |
|
| 3. Person Plural | amisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus essem |
|
| 2. Person Singular | amissus esses |
|
| 3. Person Singular | amissus esset |
|
| 1. Person Plural | amissi essemus |
|
| 2. Person Plural | amissi essetis |
|
| 3. Person Plural | amissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amisero |
|
| 2. Person Singular | amiseris |
|
| 3. Person Singular | amiserit |
|
| 1. Person Plural | amiserimus |
|
| 2. Person Plural | amiseritis |
|
| 3. Person Plural | amiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amissus ero |
|
| 2. Person Singular | amissus eris |
|
| 3. Person Singular | amissus erit |
|
| 1. Person Plural | amissi erimus |
|
| 2. Person Plural | amissi eritis |
|
| 3. Person Plural | amissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amittere |
|
| Vorzeitigkeit | amisisse |
|
| Nachzeitigkeit | amissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amitti amittier |
|
| Vorzeitigkeit | amissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | amissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amitte |
! |
| 2. Person Plural | amittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | amittito |
| 3. Person Singular | amittito |
| 2. Person Plural | amittitote |
| 3. Person Plural | amittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amittere |
|
| Genitiv | amittendi amittundi |
|
| Dativ | amittendo amittundo |
|
| Akkusativ | amittendum amittundum |
|
| Ablativ | amittendo amittundo |
|
| Vokativ | amittende amittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittendus amittundus |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
| Genitiv | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittendi amittundi |
| Dativ | amittendo amittundo |
amittendae amittundae |
amittendo amittundo |
| Akkusativ | amittendum amittundum |
amittendam amittundam |
amittendum amittundum |
| Ablativ | amittendo amittundo |
amittenda amittunda |
amittendo amittundo |
| Vokativ | amittende amittunde |
amittenda amittunda |
amittendum amittundum |
Plural
| Nominativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
| Genitiv | amittendorum amittundorum |
amittendarum amittundarum |
amittendorum amittundorum |
| Dativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Akkusativ | amittendos amittundos |
amittendas amittundas |
amittenda amittunda |
| Ablativ | amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
amittendis amittundis |
| Vokativ | amittendi amittundi |
amittendae amittundae |
amittenda amittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amittens |
amittens |
amittens |
| Genitiv | amittentis |
amittentis |
amittentis |
| Dativ | amittenti |
amittenti |
amittenti |
| Akkusativ | amittentem |
amittentem |
amittens |
| Ablativ | amittenti amittente |
amittenti amittente |
amittenti amittente |
| Vokativ | amittens |
amittens |
amittens |
Plural
| Nominativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Genitiv | amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
amittentium amittentum |
| Dativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Akkusativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
| Ablativ | amittentibus |
amittentibus |
amittentibus |
| Vokativ | amittentes |
amittentes |
amittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissus |
amissa |
amissum |
| Genitiv | amissi |
amissae |
amissi |
| Dativ | amisso |
amissae |
amisso |
| Akkusativ | amissum |
amissam |
amissum |
| Ablativ | amisso |
amissa |
amisso |
| Vokativ | amisse |
amissa |
amissum |
Plural
| Nominativ | amissi |
amissae |
amissa |
| Genitiv | amissorum |
amissarum |
amissorum |
| Dativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Akkusativ | amissos |
amissas |
amissa |
| Ablativ | amissis |
amissis |
amissis |
| Vokativ | amissi |
amissae |
amissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amissurus |
amissura |
amissurum |
| Genitiv | amissuri |
amissurae |
amissuri |
| Dativ | amissuro |
amissurae |
amissuro |
| Akkusativ | amissurum |
amissuram |
amissurum |
| Ablativ | amissuro |
amissura |
amissuro |
| Vokativ | amissure |
amissura |
amissurum |
Plural
| Nominativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
| Genitiv | amissurorum |
amissurarum |
amissurorum |
| Dativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Akkusativ | amissuros |
amissuras |
amissura |
| Ablativ | amissuris |
amissuris |
amissuris |
| Vokativ | amissuri |
amissurae |
amissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| amissum |
amissu |