Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammento
|
ich beschleunige |
| 2. Person Singular |
ammentas
|
du beschleunigst |
| 3. Person Singular |
ammentat
|
er/sie/es beschleunigt |
| 1. Person Plural |
ammentamus
|
wir beschleunigen |
| 2. Person Plural |
ammentatis
|
ihr beschleunigt |
| 3. Person Plural |
ammentant
|
sie beschleunigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentor
|
ich werde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
ammentaris ammentare
|
du wirst beschleunigt |
| 3. Person Singular |
ammentatur
|
er/sie/es wird beschleunigt |
| 1. Person Plural |
ammentamur
|
wir werden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
ammentamini
|
ihr werdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
ammentantur
|
sie werden beschleunigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentem
|
ich beschleunige |
| 2. Person Singular |
ammentes
|
du beschleunigest |
| 3. Person Singular |
ammentet
|
er/sie/es beschleunige |
| 1. Person Plural |
ammentemus
|
wir beschleunigen |
| 2. Person Plural |
ammentetis
|
ihr beschleuniget |
| 3. Person Plural |
ammentent
|
sie beschleunigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammenter
|
ich werde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
ammenteris ammentere
|
du werdest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
ammentetur
|
er/sie/es werde beschleunigt |
| 1. Person Plural |
ammentemur
|
wir werden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
ammentemini
|
ihr werdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
ammententur
|
sie werden beschleunigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabam
|
ich beschleunigte |
| 2. Person Singular |
ammentabas
|
du beschleunigtest |
| 3. Person Singular |
ammentabat
|
er/sie/es beschleunigte |
| 1. Person Plural |
ammentabamus
|
wir beschleunigten |
| 2. Person Plural |
ammentabatis
|
ihr beschleunigtet |
| 3. Person Plural |
ammentabant
|
sie beschleunigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabar
|
ich wurde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
ammentabaris ammentabare
|
du wurdest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
ammentabatur
|
er/sie/es wurde beschleunigt |
| 1. Person Plural |
ammentabamur
|
wir wurden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
ammentabamini
|
ihr wurdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
ammentabantur
|
sie wurden beschleunigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentarem
|
ich beschleunigte |
| 2. Person Singular |
ammentares
|
du beschleunigtest |
| 3. Person Singular |
ammentaret
|
er/sie/es beschleunigte |
| 1. Person Plural |
ammentaremus
|
wir beschleunigten |
| 2. Person Plural |
ammentaretis
|
ihr beschleunigtet |
| 3. Person Plural |
ammentarent
|
sie beschleunigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentarer
|
ich würde beschleunigt |
| 2. Person Singular |
ammentareris ammentarere
|
du würdest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
ammentaretur
|
er/sie/es würde beschleunigt |
| 1. Person Plural |
ammentaremur
|
wir würden beschleunigt |
| 2. Person Plural |
ammentaremini
|
ihr würdet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
ammentarentur
|
sie würden beschleunigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabo
|
ich werde beschleunigen |
| 2. Person Singular |
ammentabis
|
du wirst beschleunigen |
| 3. Person Singular |
ammentabit
|
er/sie/es wird beschleunigen |
| 1. Person Plural |
ammentabimus
|
wir werden beschleunigen |
| 2. Person Plural |
ammentabitis
|
ihr werdet beschleunigen |
| 3. Person Plural |
ammentabunt
|
sie werden beschleunigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabor
|
ich werde beschleunigt werden |
| 2. Person Singular |
ammentaberis ammentabere
|
du wirst beschleunigt werden |
| 3. Person Singular |
ammentabitur
|
er/sie/es wird beschleunigt werden |
| 1. Person Plural |
ammentabimur
|
wir werden beschleunigt werden |
| 2. Person Plural |
ammentabimini
|
ihr werdet beschleunigt werden |
| 3. Person Plural |
ammentabuntur
|
sie werden beschleunigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentavi
|
ich habe beschleunigt |
| 2. Person Singular |
ammentavisti
|
du hast beschleunigt |
| 3. Person Singular |
ammentavit
|
er/sie/es hat beschleunigt |
| 1. Person Plural |
ammentavimus
|
wir haben beschleunigt |
| 2. Person Plural |
ammentavistis
|
ihr habt beschleunigt |
| 3. Person Plural |
ammentaverunt ammentavere
|
sie haben beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus sum
|
ich bin beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
ammentatus es
|
du bist beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
ammentatus est
|
er/sie/es ist beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
ammentati sumus
|
wir sind beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
ammentati estis
|
ihr seid beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
ammentati sunt
|
sie sind beschleunigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentaverim
|
ich habe beschleunigt |
| 2. Person Singular |
ammentaveris
|
du habest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
ammentaverit
|
er/sie/es habe beschleunigt |
| 1. Person Plural |
ammentaverimus
|
wir haben beschleunigt |
| 2. Person Plural |
ammentaveritis
|
ihr habet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
ammentaverint
|
sie haben beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus sim
|
ich sei beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
ammentatus sis
|
du seiest beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
ammentatus sit
|
er/sie/es sei beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
ammentati simus
|
wir seien beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
ammentati sitis
|
ihr seiet beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
ammentati sint
|
sie seien beschleunigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentaveram
|
ich hatte beschleunigt |
| 2. Person Singular |
ammentaveras
|
du hattest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
ammentaverat
|
er/sie/es hatte beschleunigt |
| 1. Person Plural |
ammentaveramus
|
wir hatten beschleunigt |
| 2. Person Plural |
ammentaveratis
|
ihr hattet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
ammentaverant
|
sie hatten beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus eram
|
ich war beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
ammentatus eras
|
du warst beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
ammentatus erat
|
er/sie/es war beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
ammentati eramus
|
wir waren beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
ammentati eratis
|
ihr wart beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
ammentati erant
|
sie waren beschleunigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentavissem
|
ich hätte beschleunigt |
| 2. Person Singular |
ammentavisses
|
du hättest beschleunigt |
| 3. Person Singular |
ammentavisset
|
er/sie/es hätte beschleunigt |
| 1. Person Plural |
ammentavissemus
|
wir hätten beschleunigt |
| 2. Person Plural |
ammentavissetis
|
ihr hättet beschleunigt |
| 3. Person Plural |
ammentavissent
|
sie hätten beschleunigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus essem
|
ich wäre beschleunigt worden |
| 2. Person Singular |
ammentatus esses
|
du wärest beschleunigt worden |
| 3. Person Singular |
ammentatus esset
|
er/sie/es wäre beschleunigt worden |
| 1. Person Plural |
ammentati essemus
|
wir wären beschleunigt worden |
| 2. Person Plural |
ammentati essetis
|
ihr wäret beschleunigt worden |
| 3. Person Plural |
ammentati essent
|
sie wären beschleunigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentavero
|
ich werde beschleunigt haben |
| 2. Person Singular |
ammentaveris
|
du wirst beschleunigt haben |
| 3. Person Singular |
ammentaverit
|
er/sie/es wird beschleunigt haben |
| 1. Person Plural |
ammentaverimus
|
wir werden beschleunigt haben |
| 2. Person Plural |
ammentaveritis
|
ihr werdet beschleunigt haben |
| 3. Person Plural |
ammentaverint
|
sie werden beschleunigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus ero
|
ich werde beschleunigt worden sein |
| 2. Person Singular |
ammentatus eris
|
du wirst beschleunigt worden sein |
| 3. Person Singular |
ammentatus erit
|
er/sie/es wird beschleunigt worden sein |
| 1. Person Plural |
ammentati erimus
|
wir werden beschleunigt worden sein |
| 2. Person Plural |
ammentati eritis
|
ihr werdet beschleunigt worden sein |
| 3. Person Plural |
ammentati erunt
|
sie werden beschleunigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ammentare
|
beschleunigen |
| Vorzeitigkeit |
ammentavisse
|
beschleunigt haben |
| Nachzeitigkeit |
ammentaturum esse
|
beschleunigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ammentari ammentarier
|
beschleunigt werden |
| Vorzeitigkeit |
ammentatum esse
|
beschleunigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ammentatum iri
|
künftig beschleunigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ammenta
|
beschleunige; beschleunig! |
| 2. Person Plural |
ammentate
|
beschleunigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ammentato
|
| 3. Person Singular |
ammentato
|
| 2. Person Plural |
ammentatote
|
| 3. Person Plural |
ammentanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ammentare
|
das Beschleunigen |
| Genitiv |
ammentandi
|
des Beschleunigens |
| Dativ |
ammentando
|
dem Beschleunigen |
| Akkusativ |
ammentandum
|
das Beschleunigen |
| Ablativ |
ammentando
|
durch das Beschleunigen |
| Vokativ |
ammentande
|
Beschleunigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentandus
|
ammentanda
|
ammentandum
|
| Genitiv |
ammentandi
|
ammentandae
|
ammentandi
|
| Dativ |
ammentando
|
ammentandae
|
ammentando
|
| Akkusativ |
ammentandum
|
ammentandam
|
ammentandum
|
| Ablativ |
ammentando
|
ammentanda
|
ammentando
|
| Vokativ |
ammentande
|
ammentanda
|
ammentandum
|
Plural
| Nominativ |
ammentandi
|
ammentandae
|
ammentanda
|
| Genitiv |
ammentandorum
|
ammentandarum
|
ammentandorum
|
| Dativ |
ammentandis
|
ammentandis
|
ammentandis
|
| Akkusativ |
ammentandos
|
ammentandas
|
ammentanda
|
| Ablativ |
ammentandis
|
ammentandis
|
ammentandis
|
| Vokativ |
ammentandi
|
ammentandae
|
ammentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentans
|
ammentans
|
ammentans
|
| Genitiv |
ammentantis
|
ammentantis
|
ammentantis
|
| Dativ |
ammentanti
|
ammentanti
|
ammentanti
|
| Akkusativ |
ammentantem
|
ammentantem
|
ammentans
|
| Ablativ |
ammentanti ammentante
|
ammentanti ammentante
|
ammentanti ammentante
|
| Vokativ |
ammentans
|
ammentans
|
ammentans
|
Plural
| Nominativ |
ammentantes
|
ammentantes
|
ammentantia
|
| Genitiv |
ammentantium ammentantum
|
ammentantium ammentantum
|
ammentantium ammentantum
|
| Dativ |
ammentantibus
|
ammentantibus
|
ammentantibus
|
| Akkusativ |
ammentantes
|
ammentantes
|
ammentantia
|
| Ablativ |
ammentantibus
|
ammentantibus
|
ammentantibus
|
| Vokativ |
ammentantes
|
ammentantes
|
ammentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentatus
|
ammentata
|
ammentatum
|
| Genitiv |
ammentati
|
ammentatae
|
ammentati
|
| Dativ |
ammentato
|
ammentatae
|
ammentato
|
| Akkusativ |
ammentatum
|
ammentatam
|
ammentatum
|
| Ablativ |
ammentato
|
ammentata
|
ammentato
|
| Vokativ |
ammentate
|
ammentata
|
ammentatum
|
Plural
| Nominativ |
ammentati
|
ammentatae
|
ammentata
|
| Genitiv |
ammentatorum
|
ammentatarum
|
ammentatorum
|
| Dativ |
ammentatis
|
ammentatis
|
ammentatis
|
| Akkusativ |
ammentatos
|
ammentatas
|
ammentata
|
| Ablativ |
ammentatis
|
ammentatis
|
ammentatis
|
| Vokativ |
ammentati
|
ammentatae
|
ammentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentaturus
|
ammentatura
|
ammentaturum
|
| Genitiv |
ammentaturi
|
ammentaturae
|
ammentaturi
|
| Dativ |
ammentaturo
|
ammentaturae
|
ammentaturo
|
| Akkusativ |
ammentaturum
|
ammentaturam
|
ammentaturum
|
| Ablativ |
ammentaturo
|
ammentatura
|
ammentaturo
|
| Vokativ |
ammentature
|
ammentatura
|
ammentaturum
|
Plural
| Nominativ |
ammentaturi
|
ammentaturae
|
ammentatura
|
| Genitiv |
ammentaturorum
|
ammentaturarum
|
ammentaturorum
|
| Dativ |
ammentaturis
|
ammentaturis
|
ammentaturis
|
| Akkusativ |
ammentaturos
|
ammentaturas
|
ammentatura
|
| Ablativ |
ammentaturis
|
ammentaturis
|
ammentaturis
|
| Vokativ |
ammentaturi
|
ammentaturae
|
ammentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ammentatum
|
ammentatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammento
|
|
| 2. Person Singular |
ammentas
|
|
| 3. Person Singular |
ammentat
|
|
| 1. Person Plural |
ammentamus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentatis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentor
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaris ammentare
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentamur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentamini
|
|
| 3. Person Plural |
ammentantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentem
|
|
| 2. Person Singular |
ammentes
|
|
| 3. Person Singular |
ammentet
|
|
| 1. Person Plural |
ammentemus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentetis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammenter
|
|
| 2. Person Singular |
ammenteris ammentere
|
|
| 3. Person Singular |
ammentetur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentemur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentemini
|
|
| 3. Person Plural |
ammententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabam
|
|
| 2. Person Singular |
ammentabas
|
|
| 3. Person Singular |
ammentabat
|
|
| 1. Person Plural |
ammentabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabar
|
|
| 2. Person Singular |
ammentabaris ammentabare
|
|
| 3. Person Singular |
ammentabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ammentabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentarem
|
|
| 2. Person Singular |
ammentares
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaret
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaremus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaretis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentarer
|
|
| 2. Person Singular |
ammentareris ammentarere
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ammentarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabo
|
|
| 2. Person Singular |
ammentabis
|
|
| 3. Person Singular |
ammentabit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabor
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaberis ammentabere
|
|
| 3. Person Singular |
ammentabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ammentabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentavi
|
|
| 2. Person Singular |
ammentavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ammentavit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentaverunt ammentavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ammentavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ammentavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ammentavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentavero
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ammentare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ammentavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ammentaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ammentari ammentarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ammentatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ammentatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ammenta
|
! |
| 2. Person Plural |
ammentate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ammentato
|
| 3. Person Singular |
ammentato
|
| 2. Person Plural |
ammentatote
|
| 3. Person Plural |
ammentanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ammentare
|
|
| Genitiv |
ammentandi
|
|
| Dativ |
ammentando
|
|
| Akkusativ |
ammentandum
|
|
| Ablativ |
ammentando
|
|
| Vokativ |
ammentande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentandus
|
ammentanda
|
ammentandum
|
| Genitiv |
ammentandi
|
ammentandae
|
ammentandi
|
| Dativ |
ammentando
|
ammentandae
|
ammentando
|
| Akkusativ |
ammentandum
|
ammentandam
|
ammentandum
|
| Ablativ |
ammentando
|
ammentanda
|
ammentando
|
| Vokativ |
ammentande
|
ammentanda
|
ammentandum
|
Plural
| Nominativ |
ammentandi
|
ammentandae
|
ammentanda
|
| Genitiv |
ammentandorum
|
ammentandarum
|
ammentandorum
|
| Dativ |
ammentandis
|
ammentandis
|
ammentandis
|
| Akkusativ |
ammentandos
|
ammentandas
|
ammentanda
|
| Ablativ |
ammentandis
|
ammentandis
|
ammentandis
|
| Vokativ |
ammentandi
|
ammentandae
|
ammentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentans
|
ammentans
|
ammentans
|
| Genitiv |
ammentantis
|
ammentantis
|
ammentantis
|
| Dativ |
ammentanti
|
ammentanti
|
ammentanti
|
| Akkusativ |
ammentantem
|
ammentantem
|
ammentans
|
| Ablativ |
ammentanti ammentante
|
ammentanti ammentante
|
ammentanti ammentante
|
| Vokativ |
ammentans
|
ammentans
|
ammentans
|
Plural
| Nominativ |
ammentantes
|
ammentantes
|
ammentantia
|
| Genitiv |
ammentantium ammentantum
|
ammentantium ammentantum
|
ammentantium ammentantum
|
| Dativ |
ammentantibus
|
ammentantibus
|
ammentantibus
|
| Akkusativ |
ammentantes
|
ammentantes
|
ammentantia
|
| Ablativ |
ammentantibus
|
ammentantibus
|
ammentantibus
|
| Vokativ |
ammentantes
|
ammentantes
|
ammentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentatus
|
ammentata
|
ammentatum
|
| Genitiv |
ammentati
|
ammentatae
|
ammentati
|
| Dativ |
ammentato
|
ammentatae
|
ammentato
|
| Akkusativ |
ammentatum
|
ammentatam
|
ammentatum
|
| Ablativ |
ammentato
|
ammentata
|
ammentato
|
| Vokativ |
ammentate
|
ammentata
|
ammentatum
|
Plural
| Nominativ |
ammentati
|
ammentatae
|
ammentata
|
| Genitiv |
ammentatorum
|
ammentatarum
|
ammentatorum
|
| Dativ |
ammentatis
|
ammentatis
|
ammentatis
|
| Akkusativ |
ammentatos
|
ammentatas
|
ammentata
|
| Ablativ |
ammentatis
|
ammentatis
|
ammentatis
|
| Vokativ |
ammentati
|
ammentatae
|
ammentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentaturus
|
ammentatura
|
ammentaturum
|
| Genitiv |
ammentaturi
|
ammentaturae
|
ammentaturi
|
| Dativ |
ammentaturo
|
ammentaturae
|
ammentaturo
|
| Akkusativ |
ammentaturum
|
ammentaturam
|
ammentaturum
|
| Ablativ |
ammentaturo
|
ammentatura
|
ammentaturo
|
| Vokativ |
ammentature
|
ammentatura
|
ammentaturum
|
Plural
| Nominativ |
ammentaturi
|
ammentaturae
|
ammentatura
|
| Genitiv |
ammentaturorum
|
ammentaturarum
|
ammentaturorum
|
| Dativ |
ammentaturis
|
ammentaturis
|
ammentaturis
|
| Akkusativ |
ammentaturos
|
ammentaturas
|
ammentatura
|
| Ablativ |
ammentaturis
|
ammentaturis
|
ammentaturis
|
| Vokativ |
ammentaturi
|
ammentaturae
|
ammentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ammentatum
|
ammentatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammento
|
|
| 2. Person Singular |
ammentas
|
|
| 3. Person Singular |
ammentat
|
|
| 1. Person Plural |
ammentamus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentatis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentor
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaris ammentare
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentamur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentamini
|
|
| 3. Person Plural |
ammentantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentem
|
|
| 2. Person Singular |
ammentes
|
|
| 3. Person Singular |
ammentet
|
|
| 1. Person Plural |
ammentemus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentetis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammenter
|
|
| 2. Person Singular |
ammenteris ammentere
|
|
| 3. Person Singular |
ammentetur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentemur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentemini
|
|
| 3. Person Plural |
ammententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabam
|
|
| 2. Person Singular |
ammentabas
|
|
| 3. Person Singular |
ammentabat
|
|
| 1. Person Plural |
ammentabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabar
|
|
| 2. Person Singular |
ammentabaris ammentabare
|
|
| 3. Person Singular |
ammentabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ammentabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentarem
|
|
| 2. Person Singular |
ammentares
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaret
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaremus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaretis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentarer
|
|
| 2. Person Singular |
ammentareris ammentarere
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ammentarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabo
|
|
| 2. Person Singular |
ammentabis
|
|
| 3. Person Singular |
ammentabit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentabor
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaberis ammentabere
|
|
| 3. Person Singular |
ammentabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ammentabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ammentabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ammentabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentavi
|
|
| 2. Person Singular |
ammentavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ammentavit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentaverunt ammentavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ammentavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ammentavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ammentavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentavero
|
|
| 2. Person Singular |
ammentaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ammentaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ammentatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ammentatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ammentatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ammentati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ammentati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ammentati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ammentare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ammentavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ammentaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ammentari ammentarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ammentatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ammentatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ammenta
|
! |
| 2. Person Plural |
ammentate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ammentato
|
| 3. Person Singular |
ammentato
|
| 2. Person Plural |
ammentatote
|
| 3. Person Plural |
ammentanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ammentare
|
|
| Genitiv |
ammentandi
|
|
| Dativ |
ammentando
|
|
| Akkusativ |
ammentandum
|
|
| Ablativ |
ammentando
|
|
| Vokativ |
ammentande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentandus
|
ammentanda
|
ammentandum
|
| Genitiv |
ammentandi
|
ammentandae
|
ammentandi
|
| Dativ |
ammentando
|
ammentandae
|
ammentando
|
| Akkusativ |
ammentandum
|
ammentandam
|
ammentandum
|
| Ablativ |
ammentando
|
ammentanda
|
ammentando
|
| Vokativ |
ammentande
|
ammentanda
|
ammentandum
|
Plural
| Nominativ |
ammentandi
|
ammentandae
|
ammentanda
|
| Genitiv |
ammentandorum
|
ammentandarum
|
ammentandorum
|
| Dativ |
ammentandis
|
ammentandis
|
ammentandis
|
| Akkusativ |
ammentandos
|
ammentandas
|
ammentanda
|
| Ablativ |
ammentandis
|
ammentandis
|
ammentandis
|
| Vokativ |
ammentandi
|
ammentandae
|
ammentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentans
|
ammentans
|
ammentans
|
| Genitiv |
ammentantis
|
ammentantis
|
ammentantis
|
| Dativ |
ammentanti
|
ammentanti
|
ammentanti
|
| Akkusativ |
ammentantem
|
ammentantem
|
ammentans
|
| Ablativ |
ammentanti ammentante
|
ammentanti ammentante
|
ammentanti ammentante
|
| Vokativ |
ammentans
|
ammentans
|
ammentans
|
Plural
| Nominativ |
ammentantes
|
ammentantes
|
ammentantia
|
| Genitiv |
ammentantium ammentantum
|
ammentantium ammentantum
|
ammentantium ammentantum
|
| Dativ |
ammentantibus
|
ammentantibus
|
ammentantibus
|
| Akkusativ |
ammentantes
|
ammentantes
|
ammentantia
|
| Ablativ |
ammentantibus
|
ammentantibus
|
ammentantibus
|
| Vokativ |
ammentantes
|
ammentantes
|
ammentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentatus
|
ammentata
|
ammentatum
|
| Genitiv |
ammentati
|
ammentatae
|
ammentati
|
| Dativ |
ammentato
|
ammentatae
|
ammentato
|
| Akkusativ |
ammentatum
|
ammentatam
|
ammentatum
|
| Ablativ |
ammentato
|
ammentata
|
ammentato
|
| Vokativ |
ammentate
|
ammentata
|
ammentatum
|
Plural
| Nominativ |
ammentati
|
ammentatae
|
ammentata
|
| Genitiv |
ammentatorum
|
ammentatarum
|
ammentatorum
|
| Dativ |
ammentatis
|
ammentatis
|
ammentatis
|
| Akkusativ |
ammentatos
|
ammentatas
|
ammentata
|
| Ablativ |
ammentatis
|
ammentatis
|
ammentatis
|
| Vokativ |
ammentati
|
ammentatae
|
ammentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ammentaturus
|
ammentatura
|
ammentaturum
|
| Genitiv |
ammentaturi
|
ammentaturae
|
ammentaturi
|
| Dativ |
ammentaturo
|
ammentaturae
|
ammentaturo
|
| Akkusativ |
ammentaturum
|
ammentaturam
|
ammentaturum
|
| Ablativ |
ammentaturo
|
ammentatura
|
ammentaturo
|
| Vokativ |
ammentature
|
ammentatura
|
ammentaturum
|
Plural
| Nominativ |
ammentaturi
|
ammentaturae
|
ammentatura
|
| Genitiv |
ammentaturorum
|
ammentaturarum
|
ammentaturorum
|
| Dativ |
ammentaturis
|
ammentaturis
|
ammentaturis
|
| Akkusativ |
ammentaturos
|
ammentaturas
|
ammentatura
|
| Ablativ |
ammentaturis
|
ammentaturis
|
ammentaturis
|
| Vokativ |
ammentaturi
|
ammentaturae
|
ammentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ammentatum
|
ammentatu
|