Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoeno
|
ich ergötze |
| 2. Person Singular |
amoenas
|
du ergötzt |
| 3. Person Singular |
amoenat
|
er/sie/es ergötzt |
| 1. Person Plural |
amoenamus
|
wir ergötzen |
| 2. Person Plural |
amoenatis
|
ihr ergötzt |
| 3. Person Plural |
amoenant
|
sie ergötzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenor
|
ich werde ergötzt |
| 2. Person Singular |
amoenaris amoenare
|
du wirst ergötzt |
| 3. Person Singular |
amoenatur
|
er/sie/es wird ergötzt |
| 1. Person Plural |
amoenamur
|
wir werden ergötzt |
| 2. Person Plural |
amoenamini
|
ihr werdet ergötzt |
| 3. Person Plural |
amoenantur
|
sie werden ergötzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenem
|
ich ergötze |
| 2. Person Singular |
amoenes
|
du ergötzest |
| 3. Person Singular |
amoenet
|
er/sie/es ergötze |
| 1. Person Plural |
amoenemus
|
wir ergötzen |
| 2. Person Plural |
amoenetis
|
ihr ergötzet |
| 3. Person Plural |
amoenent
|
sie ergötzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoener
|
ich werde ergötzt |
| 2. Person Singular |
amoeneris amoenere
|
du werdest ergötzt |
| 3. Person Singular |
amoenetur
|
er/sie/es werde ergötzt |
| 1. Person Plural |
amoenemur
|
wir werden ergötzt |
| 2. Person Plural |
amoenemini
|
ihr werdet ergötzt |
| 3. Person Plural |
amoenentur
|
sie werden ergötzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabam
|
ich ergötzte |
| 2. Person Singular |
amoenabas
|
du ergötztest |
| 3. Person Singular |
amoenabat
|
er/sie/es ergötzte |
| 1. Person Plural |
amoenabamus
|
wir ergötzten |
| 2. Person Plural |
amoenabatis
|
ihr ergötztet |
| 3. Person Plural |
amoenabant
|
sie ergötzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabar
|
ich wurde ergötzt |
| 2. Person Singular |
amoenabaris amoenabare
|
du wurdest ergötzt |
| 3. Person Singular |
amoenabatur
|
er/sie/es wurde ergötzt |
| 1. Person Plural |
amoenabamur
|
wir wurden ergötzt |
| 2. Person Plural |
amoenabamini
|
ihr wurdet ergötzt |
| 3. Person Plural |
amoenabantur
|
sie wurden ergötzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarem
|
ich ergötzte |
| 2. Person Singular |
amoenares
|
du ergötztest |
| 3. Person Singular |
amoenaret
|
er/sie/es ergötzte |
| 1. Person Plural |
amoenaremus
|
wir ergötzten |
| 2. Person Plural |
amoenaretis
|
ihr ergötztet |
| 3. Person Plural |
amoenarent
|
sie ergötzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarer
|
ich würde ergötzt |
| 2. Person Singular |
amoenareris amoenarere
|
du würdest ergötzt |
| 3. Person Singular |
amoenaretur
|
er/sie/es würde ergötzt |
| 1. Person Plural |
amoenaremur
|
wir würden ergötzt |
| 2. Person Plural |
amoenaremini
|
ihr würdet ergötzt |
| 3. Person Plural |
amoenarentur
|
sie würden ergötzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabo
|
ich werde ergötzen |
| 2. Person Singular |
amoenabis
|
du wirst ergötzen |
| 3. Person Singular |
amoenabit
|
er/sie/es wird ergötzen |
| 1. Person Plural |
amoenabimus
|
wir werden ergötzen |
| 2. Person Plural |
amoenabitis
|
ihr werdet ergötzen |
| 3. Person Plural |
amoenabunt
|
sie werden ergötzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabor
|
ich werde ergötzt werden |
| 2. Person Singular |
amoenaberis amoenabere
|
du wirst ergötzt werden |
| 3. Person Singular |
amoenabitur
|
er/sie/es wird ergötzt werden |
| 1. Person Plural |
amoenabimur
|
wir werden ergötzt werden |
| 2. Person Plural |
amoenabimini
|
ihr werdet ergötzt werden |
| 3. Person Plural |
amoenabuntur
|
sie werden ergötzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavi
|
ich habe ergötzt |
| 2. Person Singular |
amoenavisti
|
du hast ergötzt |
| 3. Person Singular |
amoenavit
|
er/sie/es hat ergötzt |
| 1. Person Plural |
amoenavimus
|
wir haben ergötzt |
| 2. Person Plural |
amoenavistis
|
ihr habt ergötzt |
| 3. Person Plural |
amoenaverunt amoenavere
|
sie haben ergötzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sum
|
ich bin ergötzt worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus es
|
du bist ergötzt worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus est
|
er/sie/es ist ergötzt worden |
| 1. Person Plural |
amoenati sumus
|
wir sind ergötzt worden |
| 2. Person Plural |
amoenati estis
|
ihr seid ergötzt worden |
| 3. Person Plural |
amoenati sunt
|
sie sind ergötzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaverim
|
ich habe ergötzt |
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
du habest ergötzt |
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
er/sie/es habe ergötzt |
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
wir haben ergötzt |
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
ihr habet ergötzt |
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
sie haben ergötzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sim
|
ich sei ergötzt worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus sis
|
du seiest ergötzt worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus sit
|
er/sie/es sei ergötzt worden |
| 1. Person Plural |
amoenati simus
|
wir seien ergötzt worden |
| 2. Person Plural |
amoenati sitis
|
ihr seiet ergötzt worden |
| 3. Person Plural |
amoenati sint
|
sie seien ergötzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaveram
|
ich hatte ergötzt |
| 2. Person Singular |
amoenaveras
|
du hattest ergötzt |
| 3. Person Singular |
amoenaverat
|
er/sie/es hatte ergötzt |
| 1. Person Plural |
amoenaveramus
|
wir hatten ergötzt |
| 2. Person Plural |
amoenaveratis
|
ihr hattet ergötzt |
| 3. Person Plural |
amoenaverant
|
sie hatten ergötzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus eram
|
ich war ergötzt worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus eras
|
du warst ergötzt worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus erat
|
er/sie/es war ergötzt worden |
| 1. Person Plural |
amoenati eramus
|
wir waren ergötzt worden |
| 2. Person Plural |
amoenati eratis
|
ihr wart ergötzt worden |
| 3. Person Plural |
amoenati erant
|
sie waren ergötzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavissem
|
ich hätte ergötzt |
| 2. Person Singular |
amoenavisses
|
du hättest ergötzt |
| 3. Person Singular |
amoenavisset
|
er/sie/es hätte ergötzt |
| 1. Person Plural |
amoenavissemus
|
wir hätten ergötzt |
| 2. Person Plural |
amoenavissetis
|
ihr hättet ergötzt |
| 3. Person Plural |
amoenavissent
|
sie hätten ergötzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus essem
|
ich wäre ergötzt worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus esses
|
du wärest ergötzt worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus esset
|
er/sie/es wäre ergötzt worden |
| 1. Person Plural |
amoenati essemus
|
wir wären ergötzt worden |
| 2. Person Plural |
amoenati essetis
|
ihr wäret ergötzt worden |
| 3. Person Plural |
amoenati essent
|
sie wären ergötzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavero
|
ich werde ergötzt haben |
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
du wirst ergötzt haben |
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
er/sie/es wird ergötzt haben |
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
wir werden ergötzt haben |
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
ihr werdet ergötzt haben |
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
sie werden ergötzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus ero
|
ich werde ergötzt worden sein |
| 2. Person Singular |
amoenatus eris
|
du wirst ergötzt worden sein |
| 3. Person Singular |
amoenatus erit
|
er/sie/es wird ergötzt worden sein |
| 1. Person Plural |
amoenati erimus
|
wir werden ergötzt worden sein |
| 2. Person Plural |
amoenati eritis
|
ihr werdet ergötzt worden sein |
| 3. Person Plural |
amoenati erunt
|
sie werden ergötzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenare
|
ergötzen |
| Vorzeitigkeit |
amoenavisse
|
ergötzt haben |
| Nachzeitigkeit |
amoenaturum esse
|
ergötzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenari amoenarier
|
ergötzt werden |
| Vorzeitigkeit |
amoenatum esse
|
ergötzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
amoenatum iri
|
künftig ergötzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amoena
|
ergötze; ergötz! |
| 2. Person Plural |
amoenate
|
ergötzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amoenato
|
| 3. Person Singular |
amoenato
|
| 2. Person Plural |
amoenatote
|
| 3. Person Plural |
amoenanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amoenare
|
das Ergötzen |
| Genitiv |
amoenandi
|
des Ergötzens |
| Dativ |
amoenando
|
dem Ergötzen |
| Akkusativ |
amoenandum
|
das Ergötzen |
| Ablativ |
amoenando
|
durch das Ergötzen |
| Vokativ |
amoenande
|
Ergötzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenandus
|
amoenanda
|
amoenandum
|
| Genitiv |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenandi
|
| Dativ |
amoenando
|
amoenandae
|
amoenando
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
amoenandam
|
amoenandum
|
| Ablativ |
amoenando
|
amoenanda
|
amoenando
|
| Vokativ |
amoenande
|
amoenanda
|
amoenandum
|
Plural
| Nominativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
| Genitiv |
amoenandorum
|
amoenandarum
|
amoenandorum
|
| Dativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Akkusativ |
amoenandos
|
amoenandas
|
amoenanda
|
| Ablativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Vokativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
| Genitiv |
amoenantis
|
amoenantis
|
amoenantis
|
| Dativ |
amoenanti
|
amoenanti
|
amoenanti
|
| Akkusativ |
amoenantem
|
amoenantem
|
amoenans
|
| Ablativ |
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
| Vokativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
Plural
| Nominativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Genitiv |
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
| Dativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Akkusativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Ablativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Vokativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenatus
|
amoenata
|
amoenatum
|
| Genitiv |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenati
|
| Dativ |
amoenato
|
amoenatae
|
amoenato
|
| Akkusativ |
amoenatum
|
amoenatam
|
amoenatum
|
| Ablativ |
amoenato
|
amoenata
|
amoenato
|
| Vokativ |
amoenate
|
amoenata
|
amoenatum
|
Plural
| Nominativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
| Genitiv |
amoenatorum
|
amoenatarum
|
amoenatorum
|
| Dativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Akkusativ |
amoenatos
|
amoenatas
|
amoenata
|
| Ablativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Vokativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenaturus
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
| Genitiv |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenaturi
|
| Dativ |
amoenaturo
|
amoenaturae
|
amoenaturo
|
| Akkusativ |
amoenaturum
|
amoenaturam
|
amoenaturum
|
| Ablativ |
amoenaturo
|
amoenatura
|
amoenaturo
|
| Vokativ |
amoenature
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
Plural
| Nominativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
| Genitiv |
amoenaturorum
|
amoenaturarum
|
amoenaturorum
|
| Dativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Akkusativ |
amoenaturos
|
amoenaturas
|
amoenatura
|
| Ablativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Vokativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amoenatum
|
amoenatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoeno
|
ich vergnüge mich |
| 2. Person Singular |
amoenas
|
du vergnügst dich |
| 3. Person Singular |
amoenat
|
er/sie/es vergnügt sich |
| 1. Person Plural |
amoenamus
|
wir vergnügen uns |
| 2. Person Plural |
amoenatis
|
ihr vergnügt euch |
| 3. Person Plural |
amoenant
|
sie vergnügen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenor
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaris amoenare
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenamur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenamini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenem
|
ich vergnüge mich |
| 2. Person Singular |
amoenes
|
du vergnügest dich |
| 3. Person Singular |
amoenet
|
er/sie/es vergnüge sich |
| 1. Person Plural |
amoenemus
|
wir vergnügen uns |
| 2. Person Plural |
amoenetis
|
ihr vergnüget euch |
| 3. Person Plural |
amoenent
|
sie vergnügen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoener
|
|
| 2. Person Singular |
amoeneris amoenere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenetur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenemur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenemini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabam
|
ich vergnügte mich |
| 2. Person Singular |
amoenabas
|
du vergnügtest dich |
| 3. Person Singular |
amoenabat
|
er/sie/es vergnügte sich |
| 1. Person Plural |
amoenabamus
|
wir vergnügten uns |
| 2. Person Plural |
amoenabatis
|
ihr vergnügtet euch |
| 3. Person Plural |
amoenabant
|
sie vergnügten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabar
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabaris amoenabare
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabatur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabamur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabamini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarem
|
ich vergnügte mich |
| 2. Person Singular |
amoenares
|
du vergnügtest dich |
| 3. Person Singular |
amoenaret
|
er/sie/es vergnügte sich |
| 1. Person Plural |
amoenaremus
|
wir vergnügten uns |
| 2. Person Plural |
amoenaretis
|
ihr vergnügtet euch |
| 3. Person Plural |
amoenarent
|
sie vergnügten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarer
|
|
| 2. Person Singular |
amoenareris amoenarere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaretur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaremur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaremini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabo
|
ich werde mich vergnügen |
| 2. Person Singular |
amoenabis
|
du wirst dich vergnügen |
| 3. Person Singular |
amoenabit
|
er/sie/es wird sich vergnügen |
| 1. Person Plural |
amoenabimus
|
wir werden uns vergnügen |
| 2. Person Plural |
amoenabitis
|
ihr werdet euch vergnügen |
| 3. Person Plural |
amoenabunt
|
sie werden sich vergnügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabor
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaberis amoenabere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabitur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabimur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabimini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavi
|
ich habe mich vergnügt |
| 2. Person Singular |
amoenavisti
|
du hast dich vergnügt |
| 3. Person Singular |
amoenavit
|
er/sie/es hat sich vergnügt |
| 1. Person Plural |
amoenavimus
|
wir haben uns vergnügt |
| 2. Person Plural |
amoenavistis
|
ihr habt euch vergnügt |
| 3. Person Plural |
amoenaverunt amoenavere
|
sie haben sich vergnügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus es
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus est
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati estis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaverim
|
ich habe mich vergnügt |
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
du habest dich vergnügt |
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
er/sie/es habe sich vergnügt |
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
wir haben uns vergnügt |
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
ihr habet euch vergnügt |
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
sie haben sich vergnügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati simus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaveram
|
ich hatte mich vergnügt |
| 2. Person Singular |
amoenaveras
|
du hattest dich vergnügt |
| 3. Person Singular |
amoenaverat
|
er/sie/es hatte sich vergnügt |
| 1. Person Plural |
amoenaveramus
|
wir hatten uns vergnügt |
| 2. Person Plural |
amoenaveratis
|
ihr hattet euch vergnügt |
| 3. Person Plural |
amoenaverant
|
sie hatten sich vergnügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavissem
|
ich hätte mich vergnügt |
| 2. Person Singular |
amoenavisses
|
du hättest dich vergnügt |
| 3. Person Singular |
amoenavisset
|
er/sie/es hätte sich vergnügt |
| 1. Person Plural |
amoenavissemus
|
wir hätten uns vergnügt |
| 2. Person Plural |
amoenavissetis
|
ihr hättet euch vergnügt |
| 3. Person Plural |
amoenavissent
|
sie hätten sich vergnügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavero
|
ich werde mich vergnügt haben |
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
du wirst dich vergnügt haben |
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
er/sie/es wird sich vergnügt haben |
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
wir werden uns vergnügt haben |
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
ihr werdet euch vergnügt haben |
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
sie werden sich vergnügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenare
|
sich vergnügen |
| Vorzeitigkeit |
amoenavisse
|
sich vergnügt haben |
| Nachzeitigkeit |
amoenaturum esse
|
sich vergnügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenari amoenarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
amoenatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amoenatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amoena
|
vergnüge dich; vergnüg dich! |
| 2. Person Plural |
amoenate
|
vergnügt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amoenato
|
| 3. Person Singular |
amoenato
|
| 2. Person Plural |
amoenatote
|
| 3. Person Plural |
amoenanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amoenare
|
das Sich vergnügen |
| Genitiv |
amoenandi
|
des Sich vergnügens |
| Dativ |
amoenando
|
dem Sich vergnügen |
| Akkusativ |
amoenandum
|
das Sich vergnügen |
| Ablativ |
amoenando
|
durch das Sich vergnügen |
| Vokativ |
amoenande
|
Sich vergnügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenandus
|
amoenanda
|
amoenandum
|
| Genitiv |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenandi
|
| Dativ |
amoenando
|
amoenandae
|
amoenando
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
amoenandam
|
amoenandum
|
| Ablativ |
amoenando
|
amoenanda
|
amoenando
|
| Vokativ |
amoenande
|
amoenanda
|
amoenandum
|
Plural
| Nominativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
| Genitiv |
amoenandorum
|
amoenandarum
|
amoenandorum
|
| Dativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Akkusativ |
amoenandos
|
amoenandas
|
amoenanda
|
| Ablativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Vokativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
| Genitiv |
amoenantis
|
amoenantis
|
amoenantis
|
| Dativ |
amoenanti
|
amoenanti
|
amoenanti
|
| Akkusativ |
amoenantem
|
amoenantem
|
amoenans
|
| Ablativ |
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
| Vokativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
Plural
| Nominativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Genitiv |
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
| Dativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Akkusativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Ablativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Vokativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenatus
|
amoenata
|
amoenatum
|
| Genitiv |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenati
|
| Dativ |
amoenato
|
amoenatae
|
amoenato
|
| Akkusativ |
amoenatum
|
amoenatam
|
amoenatum
|
| Ablativ |
amoenato
|
amoenata
|
amoenato
|
| Vokativ |
amoenate
|
amoenata
|
amoenatum
|
Plural
| Nominativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
| Genitiv |
amoenatorum
|
amoenatarum
|
amoenatorum
|
| Dativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Akkusativ |
amoenatos
|
amoenatas
|
amoenata
|
| Ablativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Vokativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenaturus
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
| Genitiv |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenaturi
|
| Dativ |
amoenaturo
|
amoenaturae
|
amoenaturo
|
| Akkusativ |
amoenaturum
|
amoenaturam
|
amoenaturum
|
| Ablativ |
amoenaturo
|
amoenatura
|
amoenaturo
|
| Vokativ |
amoenature
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
Plural
| Nominativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
| Genitiv |
amoenaturorum
|
amoenaturarum
|
amoenaturorum
|
| Dativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Akkusativ |
amoenaturos
|
amoenaturas
|
amoenatura
|
| Ablativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Vokativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amoenatum
|
amoenatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoeno
|
|
| 2. Person Singular |
amoenas
|
|
| 3. Person Singular |
amoenat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenamus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenatis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenor
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaris amoenare
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenamur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenamini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenes
|
|
| 3. Person Singular |
amoenet
|
|
| 1. Person Plural |
amoenemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoener
|
|
| 2. Person Singular |
amoeneris amoenere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenetur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenemur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenemini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabam
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabas
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabamus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabatis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabar
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabaris amoenabare
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabatur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabamur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabamini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenares
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaret
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaremus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaretis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarer
|
|
| 2. Person Singular |
amoenareris amoenarere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaretur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaremur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaremini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabo
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabis
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabitis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabor
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaberis amoenabere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabitur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabimur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabimini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavi
|
|
| 2. Person Singular |
amoenavisti
|
|
| 3. Person Singular |
amoenavit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenavimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenavistis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverunt amoenavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus es
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus est
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati estis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaverim
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati simus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaveram
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaveras
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaverat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavissem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenavisses
|
|
| 3. Person Singular |
amoenavisset
|
|
| 1. Person Plural |
amoenavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavero
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenare
|
|
| Vorzeitigkeit |
amoenavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amoenaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenari amoenarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
amoenatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amoenatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amoena
|
! |
| 2. Person Plural |
amoenate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amoenato
|
| 3. Person Singular |
amoenato
|
| 2. Person Plural |
amoenatote
|
| 3. Person Plural |
amoenanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amoenare
|
|
| Genitiv |
amoenandi
|
|
| Dativ |
amoenando
|
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
|
| Ablativ |
amoenando
|
|
| Vokativ |
amoenande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenandus
|
amoenanda
|
amoenandum
|
| Genitiv |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenandi
|
| Dativ |
amoenando
|
amoenandae
|
amoenando
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
amoenandam
|
amoenandum
|
| Ablativ |
amoenando
|
amoenanda
|
amoenando
|
| Vokativ |
amoenande
|
amoenanda
|
amoenandum
|
Plural
| Nominativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
| Genitiv |
amoenandorum
|
amoenandarum
|
amoenandorum
|
| Dativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Akkusativ |
amoenandos
|
amoenandas
|
amoenanda
|
| Ablativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Vokativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
| Genitiv |
amoenantis
|
amoenantis
|
amoenantis
|
| Dativ |
amoenanti
|
amoenanti
|
amoenanti
|
| Akkusativ |
amoenantem
|
amoenantem
|
amoenans
|
| Ablativ |
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
| Vokativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
Plural
| Nominativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Genitiv |
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
| Dativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Akkusativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Ablativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Vokativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenatus
|
amoenata
|
amoenatum
|
| Genitiv |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenati
|
| Dativ |
amoenato
|
amoenatae
|
amoenato
|
| Akkusativ |
amoenatum
|
amoenatam
|
amoenatum
|
| Ablativ |
amoenato
|
amoenata
|
amoenato
|
| Vokativ |
amoenate
|
amoenata
|
amoenatum
|
Plural
| Nominativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
| Genitiv |
amoenatorum
|
amoenatarum
|
amoenatorum
|
| Dativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Akkusativ |
amoenatos
|
amoenatas
|
amoenata
|
| Ablativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Vokativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenaturus
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
| Genitiv |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenaturi
|
| Dativ |
amoenaturo
|
amoenaturae
|
amoenaturo
|
| Akkusativ |
amoenaturum
|
amoenaturam
|
amoenaturum
|
| Ablativ |
amoenaturo
|
amoenatura
|
amoenaturo
|
| Vokativ |
amoenature
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
Plural
| Nominativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
| Genitiv |
amoenaturorum
|
amoenaturarum
|
amoenaturorum
|
| Dativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Akkusativ |
amoenaturos
|
amoenaturas
|
amoenatura
|
| Ablativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Vokativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amoenatum
|
amoenatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoeno
|
|
| 2. Person Singular |
amoenas
|
|
| 3. Person Singular |
amoenat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenamus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenatis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenor
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaris amoenare
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenamur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenamini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenes
|
|
| 3. Person Singular |
amoenet
|
|
| 1. Person Plural |
amoenemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoener
|
|
| 2. Person Singular |
amoeneris amoenere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenetur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenemur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenemini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabam
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabas
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabamus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabatis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabar
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabaris amoenabare
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabatur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabamur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabamini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenares
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaret
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaremus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaretis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarer
|
|
| 2. Person Singular |
amoenareris amoenarere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaretur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaremur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaremini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabo
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabis
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabitis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabor
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaberis amoenabere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabitur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabimur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabimini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavi
|
|
| 2. Person Singular |
amoenavisti
|
|
| 3. Person Singular |
amoenavit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenavimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenavistis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverunt amoenavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus es
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus est
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati estis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaverim
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati simus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaveram
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaveras
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaverat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavissem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenavisses
|
|
| 3. Person Singular |
amoenavisset
|
|
| 1. Person Plural |
amoenavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavero
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenare
|
|
| Vorzeitigkeit |
amoenavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amoenaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenari amoenarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
amoenatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amoenatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amoena
|
! |
| 2. Person Plural |
amoenate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amoenato
|
| 3. Person Singular |
amoenato
|
| 2. Person Plural |
amoenatote
|
| 3. Person Plural |
amoenanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amoenare
|
|
| Genitiv |
amoenandi
|
|
| Dativ |
amoenando
|
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
|
| Ablativ |
amoenando
|
|
| Vokativ |
amoenande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenandus
|
amoenanda
|
amoenandum
|
| Genitiv |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenandi
|
| Dativ |
amoenando
|
amoenandae
|
amoenando
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
amoenandam
|
amoenandum
|
| Ablativ |
amoenando
|
amoenanda
|
amoenando
|
| Vokativ |
amoenande
|
amoenanda
|
amoenandum
|
Plural
| Nominativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
| Genitiv |
amoenandorum
|
amoenandarum
|
amoenandorum
|
| Dativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Akkusativ |
amoenandos
|
amoenandas
|
amoenanda
|
| Ablativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Vokativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
| Genitiv |
amoenantis
|
amoenantis
|
amoenantis
|
| Dativ |
amoenanti
|
amoenanti
|
amoenanti
|
| Akkusativ |
amoenantem
|
amoenantem
|
amoenans
|
| Ablativ |
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
| Vokativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
Plural
| Nominativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Genitiv |
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
| Dativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Akkusativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Ablativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Vokativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenatus
|
amoenata
|
amoenatum
|
| Genitiv |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenati
|
| Dativ |
amoenato
|
amoenatae
|
amoenato
|
| Akkusativ |
amoenatum
|
amoenatam
|
amoenatum
|
| Ablativ |
amoenato
|
amoenata
|
amoenato
|
| Vokativ |
amoenate
|
amoenata
|
amoenatum
|
Plural
| Nominativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
| Genitiv |
amoenatorum
|
amoenatarum
|
amoenatorum
|
| Dativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Akkusativ |
amoenatos
|
amoenatas
|
amoenata
|
| Ablativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Vokativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenaturus
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
| Genitiv |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenaturi
|
| Dativ |
amoenaturo
|
amoenaturae
|
amoenaturo
|
| Akkusativ |
amoenaturum
|
amoenaturam
|
amoenaturum
|
| Ablativ |
amoenaturo
|
amoenatura
|
amoenaturo
|
| Vokativ |
amoenature
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
Plural
| Nominativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
| Genitiv |
amoenaturorum
|
amoenaturarum
|
amoenaturorum
|
| Dativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Akkusativ |
amoenaturos
|
amoenaturas
|
amoenatura
|
| Ablativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Vokativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amoenatum
|
amoenatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoeno
|
ich erfreue |
| 2. Person Singular |
amoenas
|
du erfreust |
| 3. Person Singular |
amoenat
|
er/sie/es erfreut |
| 1. Person Plural |
amoenamus
|
wir erfreuen |
| 2. Person Plural |
amoenatis
|
ihr erfreut |
| 3. Person Plural |
amoenant
|
sie erfreuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenor
|
ich werde erfreut |
| 2. Person Singular |
amoenaris amoenare
|
du wirst erfreut |
| 3. Person Singular |
amoenatur
|
er/sie/es wird erfreut |
| 1. Person Plural |
amoenamur
|
wir werden erfreut |
| 2. Person Plural |
amoenamini
|
ihr werdet erfreut |
| 3. Person Plural |
amoenantur
|
sie werden erfreut |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenem
|
ich erfreue |
| 2. Person Singular |
amoenes
|
du erfreuest |
| 3. Person Singular |
amoenet
|
er/sie/es erfreue |
| 1. Person Plural |
amoenemus
|
wir erfreuen |
| 2. Person Plural |
amoenetis
|
ihr erfreuet |
| 3. Person Plural |
amoenent
|
sie erfreuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoener
|
ich werde erfreut |
| 2. Person Singular |
amoeneris amoenere
|
du werdest erfreut |
| 3. Person Singular |
amoenetur
|
er/sie/es werde erfreut |
| 1. Person Plural |
amoenemur
|
wir werden erfreut |
| 2. Person Plural |
amoenemini
|
ihr werdet erfreut |
| 3. Person Plural |
amoenentur
|
sie werden erfreut |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabam
|
ich erfreute |
| 2. Person Singular |
amoenabas
|
du erfreutest |
| 3. Person Singular |
amoenabat
|
er/sie/es erfreute |
| 1. Person Plural |
amoenabamus
|
wir erfreuten |
| 2. Person Plural |
amoenabatis
|
ihr erfreutet |
| 3. Person Plural |
amoenabant
|
sie erfreuten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabar
|
ich wurde erfreut |
| 2. Person Singular |
amoenabaris amoenabare
|
du wurdest erfreut |
| 3. Person Singular |
amoenabatur
|
er/sie/es wurde erfreut |
| 1. Person Plural |
amoenabamur
|
wir wurden erfreut |
| 2. Person Plural |
amoenabamini
|
ihr wurdet erfreut |
| 3. Person Plural |
amoenabantur
|
sie wurden erfreut |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarem
|
ich erfreute |
| 2. Person Singular |
amoenares
|
du erfreutest |
| 3. Person Singular |
amoenaret
|
er/sie/es erfreute |
| 1. Person Plural |
amoenaremus
|
wir erfreuten |
| 2. Person Plural |
amoenaretis
|
ihr erfreutet |
| 3. Person Plural |
amoenarent
|
sie erfreuten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarer
|
ich würde erfreut |
| 2. Person Singular |
amoenareris amoenarere
|
du würdest erfreut |
| 3. Person Singular |
amoenaretur
|
er/sie/es würde erfreut |
| 1. Person Plural |
amoenaremur
|
wir würden erfreut |
| 2. Person Plural |
amoenaremini
|
ihr würdet erfreut |
| 3. Person Plural |
amoenarentur
|
sie würden erfreut |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabo
|
ich werde erfreuen |
| 2. Person Singular |
amoenabis
|
du wirst erfreuen |
| 3. Person Singular |
amoenabit
|
er/sie/es wird erfreuen |
| 1. Person Plural |
amoenabimus
|
wir werden erfreuen |
| 2. Person Plural |
amoenabitis
|
ihr werdet erfreuen |
| 3. Person Plural |
amoenabunt
|
sie werden erfreuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabor
|
ich werde erfreut werden |
| 2. Person Singular |
amoenaberis amoenabere
|
du wirst erfreut werden |
| 3. Person Singular |
amoenabitur
|
er/sie/es wird erfreut werden |
| 1. Person Plural |
amoenabimur
|
wir werden erfreut werden |
| 2. Person Plural |
amoenabimini
|
ihr werdet erfreut werden |
| 3. Person Plural |
amoenabuntur
|
sie werden erfreut werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavi
|
ich habe erfreut |
| 2. Person Singular |
amoenavisti
|
du hast erfreut |
| 3. Person Singular |
amoenavit
|
er/sie/es hat erfreut |
| 1. Person Plural |
amoenavimus
|
wir haben erfreut |
| 2. Person Plural |
amoenavistis
|
ihr habt erfreut |
| 3. Person Plural |
amoenaverunt amoenavere
|
sie haben erfreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sum
|
ich bin erfreut worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus es
|
du bist erfreut worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus est
|
er/sie/es ist erfreut worden |
| 1. Person Plural |
amoenati sumus
|
wir sind erfreut worden |
| 2. Person Plural |
amoenati estis
|
ihr seid erfreut worden |
| 3. Person Plural |
amoenati sunt
|
sie sind erfreut worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaverim
|
ich habe erfreut |
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
du habest erfreut |
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
er/sie/es habe erfreut |
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
wir haben erfreut |
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
ihr habet erfreut |
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
sie haben erfreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sim
|
ich sei erfreut worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus sis
|
du seiest erfreut worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus sit
|
er/sie/es sei erfreut worden |
| 1. Person Plural |
amoenati simus
|
wir seien erfreut worden |
| 2. Person Plural |
amoenati sitis
|
ihr seiet erfreut worden |
| 3. Person Plural |
amoenati sint
|
sie seien erfreut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaveram
|
ich hatte erfreut |
| 2. Person Singular |
amoenaveras
|
du hattest erfreut |
| 3. Person Singular |
amoenaverat
|
er/sie/es hatte erfreut |
| 1. Person Plural |
amoenaveramus
|
wir hatten erfreut |
| 2. Person Plural |
amoenaveratis
|
ihr hattet erfreut |
| 3. Person Plural |
amoenaverant
|
sie hatten erfreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus eram
|
ich war erfreut worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus eras
|
du warst erfreut worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus erat
|
er/sie/es war erfreut worden |
| 1. Person Plural |
amoenati eramus
|
wir waren erfreut worden |
| 2. Person Plural |
amoenati eratis
|
ihr wart erfreut worden |
| 3. Person Plural |
amoenati erant
|
sie waren erfreut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavissem
|
ich hätte erfreut |
| 2. Person Singular |
amoenavisses
|
du hättest erfreut |
| 3. Person Singular |
amoenavisset
|
er/sie/es hätte erfreut |
| 1. Person Plural |
amoenavissemus
|
wir hätten erfreut |
| 2. Person Plural |
amoenavissetis
|
ihr hättet erfreut |
| 3. Person Plural |
amoenavissent
|
sie hätten erfreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus essem
|
ich wäre erfreut worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus esses
|
du wärest erfreut worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus esset
|
er/sie/es wäre erfreut worden |
| 1. Person Plural |
amoenati essemus
|
wir wären erfreut worden |
| 2. Person Plural |
amoenati essetis
|
ihr wäret erfreut worden |
| 3. Person Plural |
amoenati essent
|
sie wären erfreut worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavero
|
ich werde erfreut haben |
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
du wirst erfreut haben |
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
er/sie/es wird erfreut haben |
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
wir werden erfreut haben |
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
ihr werdet erfreut haben |
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
sie werden erfreut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus ero
|
ich werde erfreut worden sein |
| 2. Person Singular |
amoenatus eris
|
du wirst erfreut worden sein |
| 3. Person Singular |
amoenatus erit
|
er/sie/es wird erfreut worden sein |
| 1. Person Plural |
amoenati erimus
|
wir werden erfreut worden sein |
| 2. Person Plural |
amoenati eritis
|
ihr werdet erfreut worden sein |
| 3. Person Plural |
amoenati erunt
|
sie werden erfreut worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenare
|
erfreuen |
| Vorzeitigkeit |
amoenavisse
|
erfreut haben |
| Nachzeitigkeit |
amoenaturum esse
|
erfreuen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenari amoenarier
|
erfreut werden |
| Vorzeitigkeit |
amoenatum esse
|
erfreut worden sein |
| Nachzeitigkeit |
amoenatum iri
|
künftig erfreut werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amoena
|
erfreue; erfreu! |
| 2. Person Plural |
amoenate
|
erfreut! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amoenato
|
| 3. Person Singular |
amoenato
|
| 2. Person Plural |
amoenatote
|
| 3. Person Plural |
amoenanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amoenare
|
das Erfreuen |
| Genitiv |
amoenandi
|
des Erfreuens |
| Dativ |
amoenando
|
dem Erfreuen |
| Akkusativ |
amoenandum
|
das Erfreuen |
| Ablativ |
amoenando
|
durch das Erfreuen |
| Vokativ |
amoenande
|
Erfreuen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenandus
|
amoenanda
|
amoenandum
|
| Genitiv |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenandi
|
| Dativ |
amoenando
|
amoenandae
|
amoenando
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
amoenandam
|
amoenandum
|
| Ablativ |
amoenando
|
amoenanda
|
amoenando
|
| Vokativ |
amoenande
|
amoenanda
|
amoenandum
|
Plural
| Nominativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
| Genitiv |
amoenandorum
|
amoenandarum
|
amoenandorum
|
| Dativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Akkusativ |
amoenandos
|
amoenandas
|
amoenanda
|
| Ablativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Vokativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
| Genitiv |
amoenantis
|
amoenantis
|
amoenantis
|
| Dativ |
amoenanti
|
amoenanti
|
amoenanti
|
| Akkusativ |
amoenantem
|
amoenantem
|
amoenans
|
| Ablativ |
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
| Vokativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
Plural
| Nominativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Genitiv |
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
| Dativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Akkusativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Ablativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Vokativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenatus
|
amoenata
|
amoenatum
|
| Genitiv |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenati
|
| Dativ |
amoenato
|
amoenatae
|
amoenato
|
| Akkusativ |
amoenatum
|
amoenatam
|
amoenatum
|
| Ablativ |
amoenato
|
amoenata
|
amoenato
|
| Vokativ |
amoenate
|
amoenata
|
amoenatum
|
Plural
| Nominativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
| Genitiv |
amoenatorum
|
amoenatarum
|
amoenatorum
|
| Dativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Akkusativ |
amoenatos
|
amoenatas
|
amoenata
|
| Ablativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Vokativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenaturus
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
| Genitiv |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenaturi
|
| Dativ |
amoenaturo
|
amoenaturae
|
amoenaturo
|
| Akkusativ |
amoenaturum
|
amoenaturam
|
amoenaturum
|
| Ablativ |
amoenaturo
|
amoenatura
|
amoenaturo
|
| Vokativ |
amoenature
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
Plural
| Nominativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
| Genitiv |
amoenaturorum
|
amoenaturarum
|
amoenaturorum
|
| Dativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Akkusativ |
amoenaturos
|
amoenaturas
|
amoenatura
|
| Ablativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Vokativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amoenatum
|
amoenatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoeno
|
ich mache |
| 2. Person Singular |
amoenas
|
du machst |
| 3. Person Singular |
amoenat
|
er/sie/es macht |
| 1. Person Plural |
amoenamus
|
wir machen |
| 2. Person Plural |
amoenatis
|
ihr macht |
| 3. Person Plural |
amoenant
|
sie machen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenor
|
ich werde gemacht |
| 2. Person Singular |
amoenaris amoenare
|
du wirst gemacht |
| 3. Person Singular |
amoenatur
|
er/sie/es wird gemacht |
| 1. Person Plural |
amoenamur
|
wir werden gemacht |
| 2. Person Plural |
amoenamini
|
ihr werdet gemacht |
| 3. Person Plural |
amoenantur
|
sie werden gemacht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenem
|
ich mache |
| 2. Person Singular |
amoenes
|
du machest |
| 3. Person Singular |
amoenet
|
er/sie/es mache |
| 1. Person Plural |
amoenemus
|
wir machen |
| 2. Person Plural |
amoenetis
|
ihr machet |
| 3. Person Plural |
amoenent
|
sie machen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoener
|
ich werde gemacht |
| 2. Person Singular |
amoeneris amoenere
|
du werdest gemacht |
| 3. Person Singular |
amoenetur
|
er/sie/es werde gemacht |
| 1. Person Plural |
amoenemur
|
wir werden gemacht |
| 2. Person Plural |
amoenemini
|
ihr werdet gemacht |
| 3. Person Plural |
amoenentur
|
sie werden gemacht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabam
|
ich machte |
| 2. Person Singular |
amoenabas
|
du machtest |
| 3. Person Singular |
amoenabat
|
er/sie/es machte |
| 1. Person Plural |
amoenabamus
|
wir machten |
| 2. Person Plural |
amoenabatis
|
ihr machtet |
| 3. Person Plural |
amoenabant
|
sie machten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabar
|
ich wurde gemacht |
| 2. Person Singular |
amoenabaris amoenabare
|
du wurdest gemacht |
| 3. Person Singular |
amoenabatur
|
er/sie/es wurde gemacht |
| 1. Person Plural |
amoenabamur
|
wir wurden gemacht |
| 2. Person Plural |
amoenabamini
|
ihr wurdet gemacht |
| 3. Person Plural |
amoenabantur
|
sie wurden gemacht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarem
|
ich machte |
| 2. Person Singular |
amoenares
|
du machtest |
| 3. Person Singular |
amoenaret
|
er/sie/es machte |
| 1. Person Plural |
amoenaremus
|
wir machten |
| 2. Person Plural |
amoenaretis
|
ihr machtet |
| 3. Person Plural |
amoenarent
|
sie machten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarer
|
ich würde gemacht |
| 2. Person Singular |
amoenareris amoenarere
|
du würdest gemacht |
| 3. Person Singular |
amoenaretur
|
er/sie/es würde gemacht |
| 1. Person Plural |
amoenaremur
|
wir würden gemacht |
| 2. Person Plural |
amoenaremini
|
ihr würdet gemacht |
| 3. Person Plural |
amoenarentur
|
sie würden gemacht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabo
|
ich werde machen |
| 2. Person Singular |
amoenabis
|
du wirst machen |
| 3. Person Singular |
amoenabit
|
er/sie/es wird machen |
| 1. Person Plural |
amoenabimus
|
wir werden machen |
| 2. Person Plural |
amoenabitis
|
ihr werdet machen |
| 3. Person Plural |
amoenabunt
|
sie werden machen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabor
|
ich werde gemacht werden |
| 2. Person Singular |
amoenaberis amoenabere
|
du wirst gemacht werden |
| 3. Person Singular |
amoenabitur
|
er/sie/es wird gemacht werden |
| 1. Person Plural |
amoenabimur
|
wir werden gemacht werden |
| 2. Person Plural |
amoenabimini
|
ihr werdet gemacht werden |
| 3. Person Plural |
amoenabuntur
|
sie werden gemacht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavi
|
ich habe gemacht |
| 2. Person Singular |
amoenavisti
|
du hast gemacht |
| 3. Person Singular |
amoenavit
|
er/sie/es hat gemacht |
| 1. Person Plural |
amoenavimus
|
wir haben gemacht |
| 2. Person Plural |
amoenavistis
|
ihr habt gemacht |
| 3. Person Plural |
amoenaverunt amoenavere
|
sie haben gemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sum
|
ich bin gemacht worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus es
|
du bist gemacht worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus est
|
er/sie/es ist gemacht worden |
| 1. Person Plural |
amoenati sumus
|
wir sind gemacht worden |
| 2. Person Plural |
amoenati estis
|
ihr seid gemacht worden |
| 3. Person Plural |
amoenati sunt
|
sie sind gemacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaverim
|
ich habe gemacht |
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
du habest gemacht |
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
er/sie/es habe gemacht |
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
wir haben gemacht |
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
ihr habet gemacht |
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
sie haben gemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sim
|
ich sei gemacht worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus sis
|
du seiest gemacht worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus sit
|
er/sie/es sei gemacht worden |
| 1. Person Plural |
amoenati simus
|
wir seien gemacht worden |
| 2. Person Plural |
amoenati sitis
|
ihr seiet gemacht worden |
| 3. Person Plural |
amoenati sint
|
sie seien gemacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaveram
|
ich hatte gemacht |
| 2. Person Singular |
amoenaveras
|
du hattest gemacht |
| 3. Person Singular |
amoenaverat
|
er/sie/es hatte gemacht |
| 1. Person Plural |
amoenaveramus
|
wir hatten gemacht |
| 2. Person Plural |
amoenaveratis
|
ihr hattet gemacht |
| 3. Person Plural |
amoenaverant
|
sie hatten gemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus eram
|
ich war gemacht worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus eras
|
du warst gemacht worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus erat
|
er/sie/es war gemacht worden |
| 1. Person Plural |
amoenati eramus
|
wir waren gemacht worden |
| 2. Person Plural |
amoenati eratis
|
ihr wart gemacht worden |
| 3. Person Plural |
amoenati erant
|
sie waren gemacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavissem
|
ich hätte gemacht |
| 2. Person Singular |
amoenavisses
|
du hättest gemacht |
| 3. Person Singular |
amoenavisset
|
er/sie/es hätte gemacht |
| 1. Person Plural |
amoenavissemus
|
wir hätten gemacht |
| 2. Person Plural |
amoenavissetis
|
ihr hättet gemacht |
| 3. Person Plural |
amoenavissent
|
sie hätten gemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus essem
|
ich wäre gemacht worden |
| 2. Person Singular |
amoenatus esses
|
du wärest gemacht worden |
| 3. Person Singular |
amoenatus esset
|
er/sie/es wäre gemacht worden |
| 1. Person Plural |
amoenati essemus
|
wir wären gemacht worden |
| 2. Person Plural |
amoenati essetis
|
ihr wäret gemacht worden |
| 3. Person Plural |
amoenati essent
|
sie wären gemacht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavero
|
ich werde gemacht haben |
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
du wirst gemacht haben |
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
er/sie/es wird gemacht haben |
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
wir werden gemacht haben |
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
ihr werdet gemacht haben |
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
sie werden gemacht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus ero
|
ich werde gemacht worden sein |
| 2. Person Singular |
amoenatus eris
|
du wirst gemacht worden sein |
| 3. Person Singular |
amoenatus erit
|
er/sie/es wird gemacht worden sein |
| 1. Person Plural |
amoenati erimus
|
wir werden gemacht worden sein |
| 2. Person Plural |
amoenati eritis
|
ihr werdet gemacht worden sein |
| 3. Person Plural |
amoenati erunt
|
sie werden gemacht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenare
|
machen |
| Vorzeitigkeit |
amoenavisse
|
gemacht haben |
| Nachzeitigkeit |
amoenaturum esse
|
machen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenari amoenarier
|
gemacht werden |
| Vorzeitigkeit |
amoenatum esse
|
gemacht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
amoenatum iri
|
künftig gemacht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amoena
|
mache; mach! |
| 2. Person Plural |
amoenate
|
macht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amoenato
|
| 3. Person Singular |
amoenato
|
| 2. Person Plural |
amoenatote
|
| 3. Person Plural |
amoenanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amoenare
|
das Machen |
| Genitiv |
amoenandi
|
des Machens |
| Dativ |
amoenando
|
dem Machen |
| Akkusativ |
amoenandum
|
das Machen |
| Ablativ |
amoenando
|
durch das Machen |
| Vokativ |
amoenande
|
Machen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenandus
|
amoenanda
|
amoenandum
|
| Genitiv |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenandi
|
| Dativ |
amoenando
|
amoenandae
|
amoenando
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
amoenandam
|
amoenandum
|
| Ablativ |
amoenando
|
amoenanda
|
amoenando
|
| Vokativ |
amoenande
|
amoenanda
|
amoenandum
|
Plural
| Nominativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
| Genitiv |
amoenandorum
|
amoenandarum
|
amoenandorum
|
| Dativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Akkusativ |
amoenandos
|
amoenandas
|
amoenanda
|
| Ablativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Vokativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
| Genitiv |
amoenantis
|
amoenantis
|
amoenantis
|
| Dativ |
amoenanti
|
amoenanti
|
amoenanti
|
| Akkusativ |
amoenantem
|
amoenantem
|
amoenans
|
| Ablativ |
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
| Vokativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
Plural
| Nominativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Genitiv |
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
| Dativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Akkusativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Ablativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Vokativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenatus
|
amoenata
|
amoenatum
|
| Genitiv |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenati
|
| Dativ |
amoenato
|
amoenatae
|
amoenato
|
| Akkusativ |
amoenatum
|
amoenatam
|
amoenatum
|
| Ablativ |
amoenato
|
amoenata
|
amoenato
|
| Vokativ |
amoenate
|
amoenata
|
amoenatum
|
Plural
| Nominativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
| Genitiv |
amoenatorum
|
amoenatarum
|
amoenatorum
|
| Dativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Akkusativ |
amoenatos
|
amoenatas
|
amoenata
|
| Ablativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Vokativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenaturus
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
| Genitiv |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenaturi
|
| Dativ |
amoenaturo
|
amoenaturae
|
amoenaturo
|
| Akkusativ |
amoenaturum
|
amoenaturam
|
amoenaturum
|
| Ablativ |
amoenaturo
|
amoenatura
|
amoenaturo
|
| Vokativ |
amoenature
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
Plural
| Nominativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
| Genitiv |
amoenaturorum
|
amoenaturarum
|
amoenaturorum
|
| Dativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Akkusativ |
amoenaturos
|
amoenaturas
|
amoenatura
|
| Ablativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Vokativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amoenatum
|
amoenatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoeno
|
|
| 2. Person Singular |
amoenas
|
|
| 3. Person Singular |
amoenat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenamus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenatis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenor
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaris amoenare
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenamur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenamini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenes
|
|
| 3. Person Singular |
amoenet
|
|
| 1. Person Plural |
amoenemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoener
|
|
| 2. Person Singular |
amoeneris amoenere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenetur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenemur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenemini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabam
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabas
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabamus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabatis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabar
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabaris amoenabare
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabatur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabamur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabamini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenares
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaret
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaremus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaretis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenarer
|
|
| 2. Person Singular |
amoenareris amoenarere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaretur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaremur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaremini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabo
|
|
| 2. Person Singular |
amoenabis
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabitis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenabor
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaberis amoenabere
|
|
| 3. Person Singular |
amoenabitur
|
|
| 1. Person Plural |
amoenabimur
|
|
| 2. Person Plural |
amoenabimini
|
|
| 3. Person Plural |
amoenabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavi
|
|
| 2. Person Singular |
amoenavisti
|
|
| 3. Person Singular |
amoenavit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenavimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenavistis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverunt amoenavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus es
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus est
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati estis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaverim
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati simus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenaveram
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaveras
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaverat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavissem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenavisses
|
|
| 3. Person Singular |
amoenavisset
|
|
| 1. Person Plural |
amoenavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenavero
|
|
| 2. Person Singular |
amoenaveris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenaverit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
amoenatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
amoenatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
amoenatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
amoenati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
amoenati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
amoenati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenare
|
|
| Vorzeitigkeit |
amoenavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amoenaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
amoenari amoenarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
amoenatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
amoenatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
amoena
|
! |
| 2. Person Plural |
amoenate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
amoenato
|
| 3. Person Singular |
amoenato
|
| 2. Person Plural |
amoenatote
|
| 3. Person Plural |
amoenanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
amoenare
|
|
| Genitiv |
amoenandi
|
|
| Dativ |
amoenando
|
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
|
| Ablativ |
amoenando
|
|
| Vokativ |
amoenande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenandus
|
amoenanda
|
amoenandum
|
| Genitiv |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenandi
|
| Dativ |
amoenando
|
amoenandae
|
amoenando
|
| Akkusativ |
amoenandum
|
amoenandam
|
amoenandum
|
| Ablativ |
amoenando
|
amoenanda
|
amoenando
|
| Vokativ |
amoenande
|
amoenanda
|
amoenandum
|
Plural
| Nominativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
| Genitiv |
amoenandorum
|
amoenandarum
|
amoenandorum
|
| Dativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Akkusativ |
amoenandos
|
amoenandas
|
amoenanda
|
| Ablativ |
amoenandis
|
amoenandis
|
amoenandis
|
| Vokativ |
amoenandi
|
amoenandae
|
amoenanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
| Genitiv |
amoenantis
|
amoenantis
|
amoenantis
|
| Dativ |
amoenanti
|
amoenanti
|
amoenanti
|
| Akkusativ |
amoenantem
|
amoenantem
|
amoenans
|
| Ablativ |
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
amoenanti amoenante
|
| Vokativ |
amoenans
|
amoenans
|
amoenans
|
Plural
| Nominativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Genitiv |
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
amoenantium amoenantum
|
| Dativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Akkusativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
| Ablativ |
amoenantibus
|
amoenantibus
|
amoenantibus
|
| Vokativ |
amoenantes
|
amoenantes
|
amoenantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenatus
|
amoenata
|
amoenatum
|
| Genitiv |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenati
|
| Dativ |
amoenato
|
amoenatae
|
amoenato
|
| Akkusativ |
amoenatum
|
amoenatam
|
amoenatum
|
| Ablativ |
amoenato
|
amoenata
|
amoenato
|
| Vokativ |
amoenate
|
amoenata
|
amoenatum
|
Plural
| Nominativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
| Genitiv |
amoenatorum
|
amoenatarum
|
amoenatorum
|
| Dativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Akkusativ |
amoenatos
|
amoenatas
|
amoenata
|
| Ablativ |
amoenatis
|
amoenatis
|
amoenatis
|
| Vokativ |
amoenati
|
amoenatae
|
amoenata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
amoenaturus
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
| Genitiv |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenaturi
|
| Dativ |
amoenaturo
|
amoenaturae
|
amoenaturo
|
| Akkusativ |
amoenaturum
|
amoenaturam
|
amoenaturum
|
| Ablativ |
amoenaturo
|
amoenatura
|
amoenaturo
|
| Vokativ |
amoenature
|
amoenatura
|
amoenaturum
|
Plural
| Nominativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
| Genitiv |
amoenaturorum
|
amoenaturarum
|
amoenaturorum
|
| Dativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Akkusativ |
amoenaturos
|
amoenaturas
|
amoenatura
|
| Ablativ |
amoenaturis
|
amoenaturis
|
amoenaturis
|
| Vokativ |
amoenaturi
|
amoenaturae
|
amoenatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
amoenatum
|
amoenatu
|