Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
anculare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
ancula auch noch Formen von:
ancula (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculo
|
ich diene |
| 2. Person Singular |
anculas
|
du dienst |
| 3. Person Singular |
anculat
|
er/sie/es dient |
| 1. Person Plural |
anculamus
|
wir dienen |
| 2. Person Plural |
anculatis
|
ihr dient |
| 3. Person Plural |
anculant
|
sie dienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculor
|
|
| 2. Person Singular |
ancularis anculare
|
|
| 3. Person Singular |
anculatur
|
|
| 1. Person Plural |
anculamur
|
|
| 2. Person Plural |
anculamini
|
|
| 3. Person Plural |
anculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculem
|
ich diene |
| 2. Person Singular |
ancules
|
du dienest |
| 3. Person Singular |
anculet
|
er/sie/es diene |
| 1. Person Plural |
anculemus
|
wir dienen |
| 2. Person Plural |
anculetis
|
ihr dienet |
| 3. Person Plural |
anculent
|
sie dienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculer
|
|
| 2. Person Singular |
anculeris anculere
|
|
| 3. Person Singular |
anculetur
|
|
| 1. Person Plural |
anculemur
|
|
| 2. Person Plural |
anculemini
|
|
| 3. Person Plural |
anculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabam
|
ich diente |
| 2. Person Singular |
anculabas
|
du dientest |
| 3. Person Singular |
anculabat
|
er/sie/es diente |
| 1. Person Plural |
anculabamus
|
wir dienten |
| 2. Person Plural |
anculabatis
|
ihr dientet |
| 3. Person Plural |
anculabant
|
sie dienten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabar
|
|
| 2. Person Singular |
anculabaris anculabare
|
|
| 3. Person Singular |
anculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
anculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
anculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
anculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ancularem
|
ich diente |
| 2. Person Singular |
anculares
|
du dientest |
| 3. Person Singular |
ancularet
|
er/sie/es diente |
| 1. Person Plural |
ancularemus
|
wir dienten |
| 2. Person Plural |
ancularetis
|
ihr dientet |
| 3. Person Plural |
ancularent
|
sie dienten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ancularer
|
|
| 2. Person Singular |
anculareris ancularere
|
|
| 3. Person Singular |
ancularetur
|
|
| 1. Person Plural |
ancularemur
|
|
| 2. Person Plural |
ancularemini
|
|
| 3. Person Plural |
ancularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabo
|
ich werde dienen |
| 2. Person Singular |
anculabis
|
du wirst dienen |
| 3. Person Singular |
anculabit
|
er/sie/es wird dienen |
| 1. Person Plural |
anculabimus
|
wir werden dienen |
| 2. Person Plural |
anculabitis
|
ihr werdet dienen |
| 3. Person Plural |
anculabunt
|
sie werden dienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabor
|
|
| 2. Person Singular |
anculaberis anculabere
|
|
| 3. Person Singular |
anculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
anculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
anculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
anculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavi
|
ich habe gedient |
| 2. Person Singular |
anculavisti
|
du hast gedient |
| 3. Person Singular |
anculavit
|
er/sie/es hat gedient |
| 1. Person Plural |
anculavimus
|
wir haben gedient |
| 2. Person Plural |
anculavistis
|
ihr habt gedient |
| 3. Person Plural |
anculaverunt anculavere
|
sie haben gedient |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
anculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculaverim
|
ich habe gedient |
| 2. Person Singular |
anculaveris
|
du habest gedient |
| 3. Person Singular |
anculaverit
|
er/sie/es habe gedient |
| 1. Person Plural |
anculaverimus
|
wir haben gedient |
| 2. Person Plural |
anculaveritis
|
ihr habet gedient |
| 3. Person Plural |
anculaverint
|
sie haben gedient |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
anculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculaveram
|
ich hatte gedient |
| 2. Person Singular |
anculaveras
|
du hattest gedient |
| 3. Person Singular |
anculaverat
|
er/sie/es hatte gedient |
| 1. Person Plural |
anculaveramus
|
wir hatten gedient |
| 2. Person Plural |
anculaveratis
|
ihr hattet gedient |
| 3. Person Plural |
anculaverant
|
sie hatten gedient |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
anculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavissem
|
ich hätte gedient |
| 2. Person Singular |
anculavisses
|
du hättest gedient |
| 3. Person Singular |
anculavisset
|
er/sie/es hätte gedient |
| 1. Person Plural |
anculavissemus
|
wir hätten gedient |
| 2. Person Plural |
anculavissetis
|
ihr hättet gedient |
| 3. Person Plural |
anculavissent
|
sie hätten gedient |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
anculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavero
|
ich werde gedient haben |
| 2. Person Singular |
anculaveris
|
du wirst gedient haben |
| 3. Person Singular |
anculaverit
|
er/sie/es wird gedient haben |
| 1. Person Plural |
anculaverimus
|
wir werden gedient haben |
| 2. Person Plural |
anculaveritis
|
ihr werdet gedient haben |
| 3. Person Plural |
anculaverint
|
sie werden gedient haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
anculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
anculare
|
dienen |
| Vorzeitigkeit |
anculavisse
|
gedient haben |
| Nachzeitigkeit |
anculaturum esse
|
dienen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
anculari ancularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
anculatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
anculatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ancula
|
diene; dien! |
| 2. Person Plural |
anculate
|
dient! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
anculato
|
| 3. Person Singular |
anculato
|
| 2. Person Plural |
anculatote
|
| 3. Person Plural |
anculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
anculare
|
das Dienen |
| Genitiv |
anculandi
|
des Dienens |
| Dativ |
anculando
|
dem Dienen |
| Akkusativ |
anculandum
|
das Dienen |
| Ablativ |
anculando
|
durch das Dienen |
| Vokativ |
anculande
|
Dienen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculandus
|
anculanda
|
anculandum
|
| Genitiv |
anculandi
|
anculandae
|
anculandi
|
| Dativ |
anculando
|
anculandae
|
anculando
|
| Akkusativ |
anculandum
|
anculandam
|
anculandum
|
| Ablativ |
anculando
|
anculanda
|
anculando
|
| Vokativ |
anculande
|
anculanda
|
anculandum
|
Plural
| Nominativ |
anculandi
|
anculandae
|
anculanda
|
| Genitiv |
anculandorum
|
anculandarum
|
anculandorum
|
| Dativ |
anculandis
|
anculandis
|
anculandis
|
| Akkusativ |
anculandos
|
anculandas
|
anculanda
|
| Ablativ |
anculandis
|
anculandis
|
anculandis
|
| Vokativ |
anculandi
|
anculandae
|
anculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculans
|
anculans
|
anculans
|
| Genitiv |
anculantis
|
anculantis
|
anculantis
|
| Dativ |
anculanti
|
anculanti
|
anculanti
|
| Akkusativ |
anculantem
|
anculantem
|
anculans
|
| Ablativ |
anculanti anculante
|
anculanti anculante
|
anculanti anculante
|
| Vokativ |
anculans
|
anculans
|
anculans
|
Plural
| Nominativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
| Genitiv |
anculantium anculantum
|
anculantium anculantum
|
anculantium anculantum
|
| Dativ |
anculantibus
|
anculantibus
|
anculantibus
|
| Akkusativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
| Ablativ |
anculantibus
|
anculantibus
|
anculantibus
|
| Vokativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculatus
|
anculata
|
anculatum
|
| Genitiv |
anculati
|
anculatae
|
anculati
|
| Dativ |
anculato
|
anculatae
|
anculato
|
| Akkusativ |
anculatum
|
anculatam
|
anculatum
|
| Ablativ |
anculato
|
anculata
|
anculato
|
| Vokativ |
anculate
|
anculata
|
anculatum
|
Plural
| Nominativ |
anculati
|
anculatae
|
anculata
|
| Genitiv |
anculatorum
|
anculatarum
|
anculatorum
|
| Dativ |
anculatis
|
anculatis
|
anculatis
|
| Akkusativ |
anculatos
|
anculatas
|
anculata
|
| Ablativ |
anculatis
|
anculatis
|
anculatis
|
| Vokativ |
anculati
|
anculatae
|
anculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculaturus
|
anculatura
|
anculaturum
|
| Genitiv |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculaturi
|
| Dativ |
anculaturo
|
anculaturae
|
anculaturo
|
| Akkusativ |
anculaturum
|
anculaturam
|
anculaturum
|
| Ablativ |
anculaturo
|
anculatura
|
anculaturo
|
| Vokativ |
anculature
|
anculatura
|
anculaturum
|
Plural
| Nominativ |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculatura
|
| Genitiv |
anculaturorum
|
anculaturarum
|
anculaturorum
|
| Dativ |
anculaturis
|
anculaturis
|
anculaturis
|
| Akkusativ |
anculaturos
|
anculaturas
|
anculatura
|
| Ablativ |
anculaturis
|
anculaturis
|
anculaturis
|
| Vokativ |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
anculatum
|
anculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculo
|
|
| 2. Person Singular |
anculas
|
|
| 3. Person Singular |
anculat
|
|
| 1. Person Plural |
anculamus
|
|
| 2. Person Plural |
anculatis
|
|
| 3. Person Plural |
anculant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculor
|
|
| 2. Person Singular |
ancularis anculare
|
|
| 3. Person Singular |
anculatur
|
|
| 1. Person Plural |
anculamur
|
|
| 2. Person Plural |
anculamini
|
|
| 3. Person Plural |
anculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculem
|
|
| 2. Person Singular |
ancules
|
|
| 3. Person Singular |
anculet
|
|
| 1. Person Plural |
anculemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculer
|
|
| 2. Person Singular |
anculeris anculere
|
|
| 3. Person Singular |
anculetur
|
|
| 1. Person Plural |
anculemur
|
|
| 2. Person Plural |
anculemini
|
|
| 3. Person Plural |
anculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabam
|
|
| 2. Person Singular |
anculabas
|
|
| 3. Person Singular |
anculabat
|
|
| 1. Person Plural |
anculabamus
|
|
| 2. Person Plural |
anculabatis
|
|
| 3. Person Plural |
anculabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabar
|
|
| 2. Person Singular |
anculabaris anculabare
|
|
| 3. Person Singular |
anculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
anculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
anculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
anculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ancularem
|
|
| 2. Person Singular |
anculares
|
|
| 3. Person Singular |
ancularet
|
|
| 1. Person Plural |
ancularemus
|
|
| 2. Person Plural |
ancularetis
|
|
| 3. Person Plural |
ancularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ancularer
|
|
| 2. Person Singular |
anculareris ancularere
|
|
| 3. Person Singular |
ancularetur
|
|
| 1. Person Plural |
ancularemur
|
|
| 2. Person Plural |
ancularemini
|
|
| 3. Person Plural |
ancularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabo
|
|
| 2. Person Singular |
anculabis
|
|
| 3. Person Singular |
anculabit
|
|
| 1. Person Plural |
anculabimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculabitis
|
|
| 3. Person Plural |
anculabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabor
|
|
| 2. Person Singular |
anculaberis anculabere
|
|
| 3. Person Singular |
anculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
anculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
anculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
anculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavi
|
|
| 2. Person Singular |
anculavisti
|
|
| 3. Person Singular |
anculavit
|
|
| 1. Person Plural |
anculavimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculavistis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverunt anculavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
anculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculaverim
|
|
| 2. Person Singular |
anculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
anculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
anculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
anculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculaveram
|
|
| 2. Person Singular |
anculaveras
|
|
| 3. Person Singular |
anculaverat
|
|
| 1. Person Plural |
anculaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
anculaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
anculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavissem
|
|
| 2. Person Singular |
anculavisses
|
|
| 3. Person Singular |
anculavisset
|
|
| 1. Person Plural |
anculavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
anculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavero
|
|
| 2. Person Singular |
anculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
anculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
anculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
anculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
anculare
|
|
| Vorzeitigkeit |
anculavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
anculaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
anculari ancularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
anculatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
anculatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ancula
|
! |
| 2. Person Plural |
anculate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
anculato
|
| 3. Person Singular |
anculato
|
| 2. Person Plural |
anculatote
|
| 3. Person Plural |
anculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
anculare
|
|
| Genitiv |
anculandi
|
|
| Dativ |
anculando
|
|
| Akkusativ |
anculandum
|
|
| Ablativ |
anculando
|
|
| Vokativ |
anculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculandus
|
anculanda
|
anculandum
|
| Genitiv |
anculandi
|
anculandae
|
anculandi
|
| Dativ |
anculando
|
anculandae
|
anculando
|
| Akkusativ |
anculandum
|
anculandam
|
anculandum
|
| Ablativ |
anculando
|
anculanda
|
anculando
|
| Vokativ |
anculande
|
anculanda
|
anculandum
|
Plural
| Nominativ |
anculandi
|
anculandae
|
anculanda
|
| Genitiv |
anculandorum
|
anculandarum
|
anculandorum
|
| Dativ |
anculandis
|
anculandis
|
anculandis
|
| Akkusativ |
anculandos
|
anculandas
|
anculanda
|
| Ablativ |
anculandis
|
anculandis
|
anculandis
|
| Vokativ |
anculandi
|
anculandae
|
anculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculans
|
anculans
|
anculans
|
| Genitiv |
anculantis
|
anculantis
|
anculantis
|
| Dativ |
anculanti
|
anculanti
|
anculanti
|
| Akkusativ |
anculantem
|
anculantem
|
anculans
|
| Ablativ |
anculanti anculante
|
anculanti anculante
|
anculanti anculante
|
| Vokativ |
anculans
|
anculans
|
anculans
|
Plural
| Nominativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
| Genitiv |
anculantium anculantum
|
anculantium anculantum
|
anculantium anculantum
|
| Dativ |
anculantibus
|
anculantibus
|
anculantibus
|
| Akkusativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
| Ablativ |
anculantibus
|
anculantibus
|
anculantibus
|
| Vokativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculatus
|
anculata
|
anculatum
|
| Genitiv |
anculati
|
anculatae
|
anculati
|
| Dativ |
anculato
|
anculatae
|
anculato
|
| Akkusativ |
anculatum
|
anculatam
|
anculatum
|
| Ablativ |
anculato
|
anculata
|
anculato
|
| Vokativ |
anculate
|
anculata
|
anculatum
|
Plural
| Nominativ |
anculati
|
anculatae
|
anculata
|
| Genitiv |
anculatorum
|
anculatarum
|
anculatorum
|
| Dativ |
anculatis
|
anculatis
|
anculatis
|
| Akkusativ |
anculatos
|
anculatas
|
anculata
|
| Ablativ |
anculatis
|
anculatis
|
anculatis
|
| Vokativ |
anculati
|
anculatae
|
anculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculaturus
|
anculatura
|
anculaturum
|
| Genitiv |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculaturi
|
| Dativ |
anculaturo
|
anculaturae
|
anculaturo
|
| Akkusativ |
anculaturum
|
anculaturam
|
anculaturum
|
| Ablativ |
anculaturo
|
anculatura
|
anculaturo
|
| Vokativ |
anculature
|
anculatura
|
anculaturum
|
Plural
| Nominativ |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculatura
|
| Genitiv |
anculaturorum
|
anculaturarum
|
anculaturorum
|
| Dativ |
anculaturis
|
anculaturis
|
anculaturis
|
| Akkusativ |
anculaturos
|
anculaturas
|
anculatura
|
| Ablativ |
anculaturis
|
anculaturis
|
anculaturis
|
| Vokativ |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
anculatum
|
anculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculo
|
|
| 2. Person Singular |
anculas
|
|
| 3. Person Singular |
anculat
|
|
| 1. Person Plural |
anculamus
|
|
| 2. Person Plural |
anculatis
|
|
| 3. Person Plural |
anculant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculor
|
|
| 2. Person Singular |
ancularis anculare
|
|
| 3. Person Singular |
anculatur
|
|
| 1. Person Plural |
anculamur
|
|
| 2. Person Plural |
anculamini
|
|
| 3. Person Plural |
anculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculem
|
|
| 2. Person Singular |
ancules
|
|
| 3. Person Singular |
anculet
|
|
| 1. Person Plural |
anculemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculer
|
|
| 2. Person Singular |
anculeris anculere
|
|
| 3. Person Singular |
anculetur
|
|
| 1. Person Plural |
anculemur
|
|
| 2. Person Plural |
anculemini
|
|
| 3. Person Plural |
anculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabam
|
|
| 2. Person Singular |
anculabas
|
|
| 3. Person Singular |
anculabat
|
|
| 1. Person Plural |
anculabamus
|
|
| 2. Person Plural |
anculabatis
|
|
| 3. Person Plural |
anculabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabar
|
|
| 2. Person Singular |
anculabaris anculabare
|
|
| 3. Person Singular |
anculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
anculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
anculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
anculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ancularem
|
|
| 2. Person Singular |
anculares
|
|
| 3. Person Singular |
ancularet
|
|
| 1. Person Plural |
ancularemus
|
|
| 2. Person Plural |
ancularetis
|
|
| 3. Person Plural |
ancularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ancularer
|
|
| 2. Person Singular |
anculareris ancularere
|
|
| 3. Person Singular |
ancularetur
|
|
| 1. Person Plural |
ancularemur
|
|
| 2. Person Plural |
ancularemini
|
|
| 3. Person Plural |
ancularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabo
|
|
| 2. Person Singular |
anculabis
|
|
| 3. Person Singular |
anculabit
|
|
| 1. Person Plural |
anculabimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculabitis
|
|
| 3. Person Plural |
anculabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabor
|
|
| 2. Person Singular |
anculaberis anculabere
|
|
| 3. Person Singular |
anculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
anculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
anculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
anculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavi
|
|
| 2. Person Singular |
anculavisti
|
|
| 3. Person Singular |
anculavit
|
|
| 1. Person Plural |
anculavimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculavistis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverunt anculavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
anculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculaverim
|
|
| 2. Person Singular |
anculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
anculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
anculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
anculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculaveram
|
|
| 2. Person Singular |
anculaveras
|
|
| 3. Person Singular |
anculaverat
|
|
| 1. Person Plural |
anculaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
anculaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
anculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavissem
|
|
| 2. Person Singular |
anculavisses
|
|
| 3. Person Singular |
anculavisset
|
|
| 1. Person Plural |
anculavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
anculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavero
|
|
| 2. Person Singular |
anculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
anculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
anculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
anculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
anculare
|
|
| Vorzeitigkeit |
anculavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
anculaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
anculari ancularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
anculatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
anculatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ancula
|
! |
| 2. Person Plural |
anculate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
anculato
|
| 3. Person Singular |
anculato
|
| 2. Person Plural |
anculatote
|
| 3. Person Plural |
anculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
anculare
|
|
| Genitiv |
anculandi
|
|
| Dativ |
anculando
|
|
| Akkusativ |
anculandum
|
|
| Ablativ |
anculando
|
|
| Vokativ |
anculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculandus
|
anculanda
|
anculandum
|
| Genitiv |
anculandi
|
anculandae
|
anculandi
|
| Dativ |
anculando
|
anculandae
|
anculando
|
| Akkusativ |
anculandum
|
anculandam
|
anculandum
|
| Ablativ |
anculando
|
anculanda
|
anculando
|
| Vokativ |
anculande
|
anculanda
|
anculandum
|
Plural
| Nominativ |
anculandi
|
anculandae
|
anculanda
|
| Genitiv |
anculandorum
|
anculandarum
|
anculandorum
|
| Dativ |
anculandis
|
anculandis
|
anculandis
|
| Akkusativ |
anculandos
|
anculandas
|
anculanda
|
| Ablativ |
anculandis
|
anculandis
|
anculandis
|
| Vokativ |
anculandi
|
anculandae
|
anculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculans
|
anculans
|
anculans
|
| Genitiv |
anculantis
|
anculantis
|
anculantis
|
| Dativ |
anculanti
|
anculanti
|
anculanti
|
| Akkusativ |
anculantem
|
anculantem
|
anculans
|
| Ablativ |
anculanti anculante
|
anculanti anculante
|
anculanti anculante
|
| Vokativ |
anculans
|
anculans
|
anculans
|
Plural
| Nominativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
| Genitiv |
anculantium anculantum
|
anculantium anculantum
|
anculantium anculantum
|
| Dativ |
anculantibus
|
anculantibus
|
anculantibus
|
| Akkusativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
| Ablativ |
anculantibus
|
anculantibus
|
anculantibus
|
| Vokativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculatus
|
anculata
|
anculatum
|
| Genitiv |
anculati
|
anculatae
|
anculati
|
| Dativ |
anculato
|
anculatae
|
anculato
|
| Akkusativ |
anculatum
|
anculatam
|
anculatum
|
| Ablativ |
anculato
|
anculata
|
anculato
|
| Vokativ |
anculate
|
anculata
|
anculatum
|
Plural
| Nominativ |
anculati
|
anculatae
|
anculata
|
| Genitiv |
anculatorum
|
anculatarum
|
anculatorum
|
| Dativ |
anculatis
|
anculatis
|
anculatis
|
| Akkusativ |
anculatos
|
anculatas
|
anculata
|
| Ablativ |
anculatis
|
anculatis
|
anculatis
|
| Vokativ |
anculati
|
anculatae
|
anculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculaturus
|
anculatura
|
anculaturum
|
| Genitiv |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculaturi
|
| Dativ |
anculaturo
|
anculaturae
|
anculaturo
|
| Akkusativ |
anculaturum
|
anculaturam
|
anculaturum
|
| Ablativ |
anculaturo
|
anculatura
|
anculaturo
|
| Vokativ |
anculature
|
anculatura
|
anculaturum
|
Plural
| Nominativ |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculatura
|
| Genitiv |
anculaturorum
|
anculaturarum
|
anculaturorum
|
| Dativ |
anculaturis
|
anculaturis
|
anculaturis
|
| Akkusativ |
anculaturos
|
anculaturas
|
anculatura
|
| Ablativ |
anculaturis
|
anculaturis
|
anculaturis
|
| Vokativ |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
anculatum
|
anculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculo
|
|
| 2. Person Singular |
anculas
|
|
| 3. Person Singular |
anculat
|
|
| 1. Person Plural |
anculamus
|
|
| 2. Person Plural |
anculatis
|
|
| 3. Person Plural |
anculant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculor
|
|
| 2. Person Singular |
ancularis anculare
|
|
| 3. Person Singular |
anculatur
|
|
| 1. Person Plural |
anculamur
|
|
| 2. Person Plural |
anculamini
|
|
| 3. Person Plural |
anculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculem
|
|
| 2. Person Singular |
ancules
|
|
| 3. Person Singular |
anculet
|
|
| 1. Person Plural |
anculemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculer
|
|
| 2. Person Singular |
anculeris anculere
|
|
| 3. Person Singular |
anculetur
|
|
| 1. Person Plural |
anculemur
|
|
| 2. Person Plural |
anculemini
|
|
| 3. Person Plural |
anculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabam
|
|
| 2. Person Singular |
anculabas
|
|
| 3. Person Singular |
anculabat
|
|
| 1. Person Plural |
anculabamus
|
|
| 2. Person Plural |
anculabatis
|
|
| 3. Person Plural |
anculabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabar
|
|
| 2. Person Singular |
anculabaris anculabare
|
|
| 3. Person Singular |
anculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
anculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
anculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
anculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ancularem
|
|
| 2. Person Singular |
anculares
|
|
| 3. Person Singular |
ancularet
|
|
| 1. Person Plural |
ancularemus
|
|
| 2. Person Plural |
ancularetis
|
|
| 3. Person Plural |
ancularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ancularer
|
|
| 2. Person Singular |
anculareris ancularere
|
|
| 3. Person Singular |
ancularetur
|
|
| 1. Person Plural |
ancularemur
|
|
| 2. Person Plural |
ancularemini
|
|
| 3. Person Plural |
ancularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabo
|
|
| 2. Person Singular |
anculabis
|
|
| 3. Person Singular |
anculabit
|
|
| 1. Person Plural |
anculabimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculabitis
|
|
| 3. Person Plural |
anculabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculabor
|
|
| 2. Person Singular |
anculaberis anculabere
|
|
| 3. Person Singular |
anculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
anculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
anculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
anculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavi
|
|
| 2. Person Singular |
anculavisti
|
|
| 3. Person Singular |
anculavit
|
|
| 1. Person Plural |
anculavimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculavistis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverunt anculavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
anculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculaverim
|
|
| 2. Person Singular |
anculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
anculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
anculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
anculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculaveram
|
|
| 2. Person Singular |
anculaveras
|
|
| 3. Person Singular |
anculaverat
|
|
| 1. Person Plural |
anculaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
anculaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
anculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavissem
|
|
| 2. Person Singular |
anculavisses
|
|
| 3. Person Singular |
anculavisset
|
|
| 1. Person Plural |
anculavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
anculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
anculavero
|
|
| 2. Person Singular |
anculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
anculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
anculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
anculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
anculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
anculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
anculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
anculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
anculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
anculare
|
|
| Vorzeitigkeit |
anculavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
anculaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
anculari ancularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
anculatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
anculatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ancula
|
! |
| 2. Person Plural |
anculate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
anculato
|
| 3. Person Singular |
anculato
|
| 2. Person Plural |
anculatote
|
| 3. Person Plural |
anculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
anculare
|
|
| Genitiv |
anculandi
|
|
| Dativ |
anculando
|
|
| Akkusativ |
anculandum
|
|
| Ablativ |
anculando
|
|
| Vokativ |
anculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculandus
|
anculanda
|
anculandum
|
| Genitiv |
anculandi
|
anculandae
|
anculandi
|
| Dativ |
anculando
|
anculandae
|
anculando
|
| Akkusativ |
anculandum
|
anculandam
|
anculandum
|
| Ablativ |
anculando
|
anculanda
|
anculando
|
| Vokativ |
anculande
|
anculanda
|
anculandum
|
Plural
| Nominativ |
anculandi
|
anculandae
|
anculanda
|
| Genitiv |
anculandorum
|
anculandarum
|
anculandorum
|
| Dativ |
anculandis
|
anculandis
|
anculandis
|
| Akkusativ |
anculandos
|
anculandas
|
anculanda
|
| Ablativ |
anculandis
|
anculandis
|
anculandis
|
| Vokativ |
anculandi
|
anculandae
|
anculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculans
|
anculans
|
anculans
|
| Genitiv |
anculantis
|
anculantis
|
anculantis
|
| Dativ |
anculanti
|
anculanti
|
anculanti
|
| Akkusativ |
anculantem
|
anculantem
|
anculans
|
| Ablativ |
anculanti anculante
|
anculanti anculante
|
anculanti anculante
|
| Vokativ |
anculans
|
anculans
|
anculans
|
Plural
| Nominativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
| Genitiv |
anculantium anculantum
|
anculantium anculantum
|
anculantium anculantum
|
| Dativ |
anculantibus
|
anculantibus
|
anculantibus
|
| Akkusativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
| Ablativ |
anculantibus
|
anculantibus
|
anculantibus
|
| Vokativ |
anculantes
|
anculantes
|
anculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculatus
|
anculata
|
anculatum
|
| Genitiv |
anculati
|
anculatae
|
anculati
|
| Dativ |
anculato
|
anculatae
|
anculato
|
| Akkusativ |
anculatum
|
anculatam
|
anculatum
|
| Ablativ |
anculato
|
anculata
|
anculato
|
| Vokativ |
anculate
|
anculata
|
anculatum
|
Plural
| Nominativ |
anculati
|
anculatae
|
anculata
|
| Genitiv |
anculatorum
|
anculatarum
|
anculatorum
|
| Dativ |
anculatis
|
anculatis
|
anculatis
|
| Akkusativ |
anculatos
|
anculatas
|
anculata
|
| Ablativ |
anculatis
|
anculatis
|
anculatis
|
| Vokativ |
anculati
|
anculatae
|
anculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
anculaturus
|
anculatura
|
anculaturum
|
| Genitiv |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculaturi
|
| Dativ |
anculaturo
|
anculaturae
|
anculaturo
|
| Akkusativ |
anculaturum
|
anculaturam
|
anculaturum
|
| Ablativ |
anculaturo
|
anculatura
|
anculaturo
|
| Vokativ |
anculature
|
anculatura
|
anculaturum
|
Plural
| Nominativ |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculatura
|
| Genitiv |
anculaturorum
|
anculaturarum
|
anculaturorum
|
| Dativ |
anculaturis
|
anculaturis
|
anculaturis
|
| Akkusativ |
anculaturos
|
anculaturas
|
anculatura
|
| Ablativ |
anculaturis
|
anculaturis
|
anculaturis
|
| Vokativ |
anculaturi
|
anculaturae
|
anculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
anculatum
|
anculatu
|