Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruo
|
|
| 2. Person Singular |
andruas
|
|
| 3. Person Singular |
andruat
|
|
| 1. Person Plural |
andruamus
|
|
| 2. Person Plural |
andruatis
|
|
| 3. Person Plural |
andruant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruor
|
|
| 2. Person Singular |
andruaris andruare
|
|
| 3. Person Singular |
andruatur
|
|
| 1. Person Plural |
andruamur
|
|
| 2. Person Plural |
andruamini
|
|
| 3. Person Plural |
andruantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruem
|
|
| 2. Person Singular |
andrues
|
|
| 3. Person Singular |
andruet
|
|
| 1. Person Plural |
andruemus
|
|
| 2. Person Plural |
andruetis
|
|
| 3. Person Plural |
andruent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruer
|
|
| 2. Person Singular |
andrueris andruere
|
|
| 3. Person Singular |
andruetur
|
|
| 1. Person Plural |
andruemur
|
|
| 2. Person Plural |
andruemini
|
|
| 3. Person Plural |
andruentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruabam
|
|
| 2. Person Singular |
andruabas
|
|
| 3. Person Singular |
andruabat
|
|
| 1. Person Plural |
andruabamus
|
|
| 2. Person Plural |
andruabatis
|
|
| 3. Person Plural |
andruabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruabar
|
|
| 2. Person Singular |
andruabaris andruabare
|
|
| 3. Person Singular |
andruabatur
|
|
| 1. Person Plural |
andruabamur
|
|
| 2. Person Plural |
andruabamini
|
|
| 3. Person Plural |
andruabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruarem
|
|
| 2. Person Singular |
andruares
|
|
| 3. Person Singular |
andruaret
|
|
| 1. Person Plural |
andruaremus
|
|
| 2. Person Plural |
andruaretis
|
|
| 3. Person Plural |
andruarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruarer
|
|
| 2. Person Singular |
andruareris andruarere
|
|
| 3. Person Singular |
andruaretur
|
|
| 1. Person Plural |
andruaremur
|
|
| 2. Person Plural |
andruaremini
|
|
| 3. Person Plural |
andruarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruabo
|
|
| 2. Person Singular |
andruabis
|
|
| 3. Person Singular |
andruabit
|
|
| 1. Person Plural |
andruabimus
|
|
| 2. Person Plural |
andruabitis
|
|
| 3. Person Plural |
andruabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruabor
|
|
| 2. Person Singular |
andruaberis andruabere
|
|
| 3. Person Singular |
andruabitur
|
|
| 1. Person Plural |
andruabimur
|
|
| 2. Person Plural |
andruabimini
|
|
| 3. Person Plural |
andruabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruavi
|
|
| 2. Person Singular |
andruavisti
|
|
| 3. Person Singular |
andruavit
|
|
| 1. Person Plural |
andruavimus
|
|
| 2. Person Plural |
andruavistis
|
|
| 3. Person Plural |
andruaverunt andruavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus es
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus est
|
|
| 1. Person Plural |
andruati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati estis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruaverim
|
|
| 2. Person Singular |
andruaveris
|
|
| 3. Person Singular |
andruaverit
|
|
| 1. Person Plural |
andruaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
andruaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
andruaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
andruati simus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruaveram
|
|
| 2. Person Singular |
andruaveras
|
|
| 3. Person Singular |
andruaverat
|
|
| 1. Person Plural |
andruaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
andruaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
andruaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
andruati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruavissem
|
|
| 2. Person Singular |
andruavisses
|
|
| 3. Person Singular |
andruavisset
|
|
| 1. Person Plural |
andruavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
andruavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
andruavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
andruati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruavero
|
|
| 2. Person Singular |
andruaveris
|
|
| 3. Person Singular |
andruaverit
|
|
| 1. Person Plural |
andruaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
andruaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
andruaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
andruati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
andruare
|
|
| Vorzeitigkeit |
andruavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
andruaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
andruari andruarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
andruatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
andruatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
andrua
|
! |
| 2. Person Plural |
andruate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
andruato
|
| 3. Person Singular |
andruato
|
| 2. Person Plural |
andruatote
|
| 3. Person Plural |
andruanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
andruare
|
|
| Genitiv |
andruandi
|
|
| Dativ |
andruando
|
|
| Akkusativ |
andruandum
|
|
| Ablativ |
andruando
|
|
| Vokativ |
andruande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
andruandus
|
andruanda
|
andruandum
|
| Genitiv |
andruandi
|
andruandae
|
andruandi
|
| Dativ |
andruando
|
andruandae
|
andruando
|
| Akkusativ |
andruandum
|
andruandam
|
andruandum
|
| Ablativ |
andruando
|
andruanda
|
andruando
|
| Vokativ |
andruande
|
andruanda
|
andruandum
|
Plural
| Nominativ |
andruandi
|
andruandae
|
andruanda
|
| Genitiv |
andruandorum
|
andruandarum
|
andruandorum
|
| Dativ |
andruandis
|
andruandis
|
andruandis
|
| Akkusativ |
andruandos
|
andruandas
|
andruanda
|
| Ablativ |
andruandis
|
andruandis
|
andruandis
|
| Vokativ |
andruandi
|
andruandae
|
andruanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
andruans
|
andruans
|
andruans
|
| Genitiv |
andruantis
|
andruantis
|
andruantis
|
| Dativ |
andruanti
|
andruanti
|
andruanti
|
| Akkusativ |
andruantem
|
andruantem
|
andruans
|
| Ablativ |
andruanti andruante
|
andruanti andruante
|
andruanti andruante
|
| Vokativ |
andruans
|
andruans
|
andruans
|
Plural
| Nominativ |
andruantes
|
andruantes
|
andruantia
|
| Genitiv |
andruantium andruantum
|
andruantium andruantum
|
andruantium andruantum
|
| Dativ |
andruantibus
|
andruantibus
|
andruantibus
|
| Akkusativ |
andruantes
|
andruantes
|
andruantia
|
| Ablativ |
andruantibus
|
andruantibus
|
andruantibus
|
| Vokativ |
andruantes
|
andruantes
|
andruantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
andruatus
|
andruata
|
andruatum
|
| Genitiv |
andruati
|
andruatae
|
andruati
|
| Dativ |
andruato
|
andruatae
|
andruato
|
| Akkusativ |
andruatum
|
andruatam
|
andruatum
|
| Ablativ |
andruato
|
andruata
|
andruato
|
| Vokativ |
andruate
|
andruata
|
andruatum
|
Plural
| Nominativ |
andruati
|
andruatae
|
andruata
|
| Genitiv |
andruatorum
|
andruatarum
|
andruatorum
|
| Dativ |
andruatis
|
andruatis
|
andruatis
|
| Akkusativ |
andruatos
|
andruatas
|
andruata
|
| Ablativ |
andruatis
|
andruatis
|
andruatis
|
| Vokativ |
andruati
|
andruatae
|
andruata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
andruaturus
|
andruatura
|
andruaturum
|
| Genitiv |
andruaturi
|
andruaturae
|
andruaturi
|
| Dativ |
andruaturo
|
andruaturae
|
andruaturo
|
| Akkusativ |
andruaturum
|
andruaturam
|
andruaturum
|
| Ablativ |
andruaturo
|
andruatura
|
andruaturo
|
| Vokativ |
andruature
|
andruatura
|
andruaturum
|
Plural
| Nominativ |
andruaturi
|
andruaturae
|
andruatura
|
| Genitiv |
andruaturorum
|
andruaturarum
|
andruaturorum
|
| Dativ |
andruaturis
|
andruaturis
|
andruaturis
|
| Akkusativ |
andruaturos
|
andruaturas
|
andruatura
|
| Ablativ |
andruaturis
|
andruaturis
|
andruaturis
|
| Vokativ |
andruaturi
|
andruaturae
|
andruatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
andruatum
|
andruatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruo
|
ich laufe zurück |
| 2. Person Singular |
andruas
|
du läufst zurück |
| 3. Person Singular |
andruat
|
er/sie/es läuft zurück |
| 1. Person Plural |
andruamus
|
wir laufen zurück |
| 2. Person Plural |
andruatis
|
ihr lauft zurück |
| 3. Person Plural |
andruant
|
sie laufen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruor
|
|
| 2. Person Singular |
andruaris andruare
|
|
| 3. Person Singular |
andruatur
|
|
| 1. Person Plural |
andruamur
|
|
| 2. Person Plural |
andruamini
|
|
| 3. Person Plural |
andruantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruem
|
ich laufe zurück |
| 2. Person Singular |
andrues
|
du laufest zurück |
| 3. Person Singular |
andruet
|
er/sie/es laufe zurück |
| 1. Person Plural |
andruemus
|
wir laufen zurück |
| 2. Person Plural |
andruetis
|
ihr laufet zurück |
| 3. Person Plural |
andruent
|
sie laufen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruer
|
|
| 2. Person Singular |
andrueris andruere
|
|
| 3. Person Singular |
andruetur
|
|
| 1. Person Plural |
andruemur
|
|
| 2. Person Plural |
andruemini
|
|
| 3. Person Plural |
andruentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruabam
|
ich lief zurück |
| 2. Person Singular |
andruabas
|
du liefst zurück |
| 3. Person Singular |
andruabat
|
er/sie/es lief zurück |
| 1. Person Plural |
andruabamus
|
wir liefen zurück |
| 2. Person Plural |
andruabatis
|
ihr lieft zurück |
| 3. Person Plural |
andruabant
|
sie liefen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruabar
|
|
| 2. Person Singular |
andruabaris andruabare
|
|
| 3. Person Singular |
andruabatur
|
|
| 1. Person Plural |
andruabamur
|
|
| 2. Person Plural |
andruabamini
|
|
| 3. Person Plural |
andruabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruarem
|
ich liefe zurück |
| 2. Person Singular |
andruares
|
du liefest zurück |
| 3. Person Singular |
andruaret
|
er/sie/es liefe zurück |
| 1. Person Plural |
andruaremus
|
wir liefen zurück |
| 2. Person Plural |
andruaretis
|
ihr liefet zurück |
| 3. Person Plural |
andruarent
|
sie liefen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruarer
|
|
| 2. Person Singular |
andruareris andruarere
|
|
| 3. Person Singular |
andruaretur
|
|
| 1. Person Plural |
andruaremur
|
|
| 2. Person Plural |
andruaremini
|
|
| 3. Person Plural |
andruarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruabo
|
ich werde zurücklaufen |
| 2. Person Singular |
andruabis
|
du wirst zurücklaufen |
| 3. Person Singular |
andruabit
|
er/sie/es wird zurücklaufen |
| 1. Person Plural |
andruabimus
|
wir werden zurücklaufen |
| 2. Person Plural |
andruabitis
|
ihr werdet zurücklaufen |
| 3. Person Plural |
andruabunt
|
sie werden zurücklaufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruabor
|
|
| 2. Person Singular |
andruaberis andruabere
|
|
| 3. Person Singular |
andruabitur
|
|
| 1. Person Plural |
andruabimur
|
|
| 2. Person Plural |
andruabimini
|
|
| 3. Person Plural |
andruabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruavi
|
ich bin zurückgelaufen |
| 2. Person Singular |
andruavisti
|
du bist zurückgelaufen |
| 3. Person Singular |
andruavit
|
er/sie/es ist zurückgelaufen |
| 1. Person Plural |
andruavimus
|
wir sind zurückgelaufen |
| 2. Person Plural |
andruavistis
|
ihr seid zurückgelaufen |
| 3. Person Plural |
andruaverunt andruavere
|
sie sind zurückgelaufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus es
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus est
|
|
| 1. Person Plural |
andruati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati estis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruaverim
|
ich sei zurückgelaufen |
| 2. Person Singular |
andruaveris
|
du seiest zurückgelaufen |
| 3. Person Singular |
andruaverit
|
er/sie/es sei zurückgelaufen |
| 1. Person Plural |
andruaverimus
|
wir seien zurückgelaufen |
| 2. Person Plural |
andruaveritis
|
ihr seiet zurückgelaufen |
| 3. Person Plural |
andruaverint
|
sie seien zurückgelaufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
andruati simus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruaveram
|
ich war zurückgelaufen |
| 2. Person Singular |
andruaveras
|
du warst zurückgelaufen |
| 3. Person Singular |
andruaverat
|
er/sie/es war zurückgelaufen |
| 1. Person Plural |
andruaveramus
|
wir waren zurückgelaufen |
| 2. Person Plural |
andruaveratis
|
ihr wart zurückgelaufen |
| 3. Person Plural |
andruaverant
|
sie waren zurückgelaufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
andruati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruavissem
|
ich wäre zurückgelaufen |
| 2. Person Singular |
andruavisses
|
du wärest zurückgelaufen |
| 3. Person Singular |
andruavisset
|
er/sie/es wäre zurückgelaufen |
| 1. Person Plural |
andruavissemus
|
wir wären zurückgelaufen |
| 2. Person Plural |
andruavissetis
|
ihr wäret zurückgelaufen |
| 3. Person Plural |
andruavissent
|
sie wären zurückgelaufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
andruati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
andruavero
|
ich werde zurückgelaufen sein |
| 2. Person Singular |
andruaveris
|
du wirst zurückgelaufen sein |
| 3. Person Singular |
andruaverit
|
er/sie/es wird zurückgelaufen sein |
| 1. Person Plural |
andruaverimus
|
wir werden zurückgelaufen sein |
| 2. Person Plural |
andruaveritis
|
ihr werdet zurückgelaufen sein |
| 3. Person Plural |
andruaverint
|
sie werden zurückgelaufen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
andruatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
andruatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
andruatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
andruati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
andruati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
andruati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
andruare
|
zurücklaufen |
| Vorzeitigkeit |
andruavisse
|
zurückgelaufen sein |
| Nachzeitigkeit |
andruaturum esse
|
zurücklaufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
andruari andruarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
andruatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
andruatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
andrua
|
laufe zurück; lauf zurück! |
| 2. Person Plural |
andruate
|
lauft zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
andruato
|
| 3. Person Singular |
andruato
|
| 2. Person Plural |
andruatote
|
| 3. Person Plural |
andruanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
andruare
|
das Zurücklaufen |
| Genitiv |
andruandi
|
des Zurücklaufens |
| Dativ |
andruando
|
dem Zurücklaufen |
| Akkusativ |
andruandum
|
das Zurücklaufen |
| Ablativ |
andruando
|
durch das Zurücklaufen |
| Vokativ |
andruande
|
Zurücklaufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
andruandus
|
andruanda
|
andruandum
|
| Genitiv |
andruandi
|
andruandae
|
andruandi
|
| Dativ |
andruando
|
andruandae
|
andruando
|
| Akkusativ |
andruandum
|
andruandam
|
andruandum
|
| Ablativ |
andruando
|
andruanda
|
andruando
|
| Vokativ |
andruande
|
andruanda
|
andruandum
|
Plural
| Nominativ |
andruandi
|
andruandae
|
andruanda
|
| Genitiv |
andruandorum
|
andruandarum
|
andruandorum
|
| Dativ |
andruandis
|
andruandis
|
andruandis
|
| Akkusativ |
andruandos
|
andruandas
|
andruanda
|
| Ablativ |
andruandis
|
andruandis
|
andruandis
|
| Vokativ |
andruandi
|
andruandae
|
andruanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
andruans
|
andruans
|
andruans
|
| Genitiv |
andruantis
|
andruantis
|
andruantis
|
| Dativ |
andruanti
|
andruanti
|
andruanti
|
| Akkusativ |
andruantem
|
andruantem
|
andruans
|
| Ablativ |
andruanti andruante
|
andruanti andruante
|
andruanti andruante
|
| Vokativ |
andruans
|
andruans
|
andruans
|
Plural
| Nominativ |
andruantes
|
andruantes
|
andruantia
|
| Genitiv |
andruantium andruantum
|
andruantium andruantum
|
andruantium andruantum
|
| Dativ |
andruantibus
|
andruantibus
|
andruantibus
|
| Akkusativ |
andruantes
|
andruantes
|
andruantia
|
| Ablativ |
andruantibus
|
andruantibus
|
andruantibus
|
| Vokativ |
andruantes
|
andruantes
|
andruantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
andruatus
|
andruata
|
andruatum
|
| Genitiv |
andruati
|
andruatae
|
andruati
|
| Dativ |
andruato
|
andruatae
|
andruato
|
| Akkusativ |
andruatum
|
andruatam
|
andruatum
|
| Ablativ |
andruato
|
andruata
|
andruato
|
| Vokativ |
andruate
|
andruata
|
andruatum
|
Plural
| Nominativ |
andruati
|
andruatae
|
andruata
|
| Genitiv |
andruatorum
|
andruatarum
|
andruatorum
|
| Dativ |
andruatis
|
andruatis
|
andruatis
|
| Akkusativ |
andruatos
|
andruatas
|
andruata
|
| Ablativ |
andruatis
|
andruatis
|
andruatis
|
| Vokativ |
andruati
|
andruatae
|
andruata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
andruaturus
|
andruatura
|
andruaturum
|
| Genitiv |
andruaturi
|
andruaturae
|
andruaturi
|
| Dativ |
andruaturo
|
andruaturae
|
andruaturo
|
| Akkusativ |
andruaturum
|
andruaturam
|
andruaturum
|
| Ablativ |
andruaturo
|
andruatura
|
andruaturo
|
| Vokativ |
andruature
|
andruatura
|
andruaturum
|
Plural
| Nominativ |
andruaturi
|
andruaturae
|
andruatura
|
| Genitiv |
andruaturorum
|
andruaturarum
|
andruaturorum
|
| Dativ |
andruaturis
|
andruaturis
|
andruaturis
|
| Akkusativ |
andruaturos
|
andruaturas
|
andruatura
|
| Ablativ |
andruaturis
|
andruaturis
|
andruaturis
|
| Vokativ |
andruaturi
|
andruaturae
|
andruatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
andruatum
|
andruatu
|