Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angario
|
ich requiriere |
| 2. Person Singular |
angarias
|
du requirierst |
| 3. Person Singular |
angariat
|
er/sie/es requiriert |
| 1. Person Plural |
angariamus
|
wir requirieren |
| 2. Person Plural |
angariatis
|
ihr requiriert |
| 3. Person Plural |
angariant
|
sie requirieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarior
|
ich werde requiriert |
| 2. Person Singular |
angariaris angariare
|
du wirst requiriert |
| 3. Person Singular |
angariatur
|
er/sie/es wird requiriert |
| 1. Person Plural |
angariamur
|
wir werden requiriert |
| 2. Person Plural |
angariamini
|
ihr werdet requiriert |
| 3. Person Plural |
angariantur
|
sie werden requiriert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariem
|
ich requiriere |
| 2. Person Singular |
angaries
|
du requirierest |
| 3. Person Singular |
angariet
|
er/sie/es requiriere |
| 1. Person Plural |
angariemus
|
wir requirieren |
| 2. Person Plural |
angarietis
|
ihr requirieret |
| 3. Person Plural |
angarient
|
sie requirieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarier
|
ich werde requiriert |
| 2. Person Singular |
angarieris angariere
|
du werdest requiriert |
| 3. Person Singular |
angarietur
|
er/sie/es werde requiriert |
| 1. Person Plural |
angariemur
|
wir werden requiriert |
| 2. Person Plural |
angariemini
|
ihr werdet requiriert |
| 3. Person Plural |
angarientur
|
sie werden requiriert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabam
|
ich requirierte |
| 2. Person Singular |
angariabas
|
du requiriertest |
| 3. Person Singular |
angariabat
|
er/sie/es requirierte |
| 1. Person Plural |
angariabamus
|
wir requirierten |
| 2. Person Plural |
angariabatis
|
ihr requiriertet |
| 3. Person Plural |
angariabant
|
sie requirierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabar
|
ich wurde requiriert |
| 2. Person Singular |
angariabaris angariabare
|
du wurdest requiriert |
| 3. Person Singular |
angariabatur
|
er/sie/es wurde requiriert |
| 1. Person Plural |
angariabamur
|
wir wurden requiriert |
| 2. Person Plural |
angariabamini
|
ihr wurdet requiriert |
| 3. Person Plural |
angariabantur
|
sie wurden requiriert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarem
|
ich requirierte |
| 2. Person Singular |
angariares
|
du requiriertest |
| 3. Person Singular |
angariaret
|
er/sie/es requirierte |
| 1. Person Plural |
angariaremus
|
wir requirierten |
| 2. Person Plural |
angariaretis
|
ihr requiriertet |
| 3. Person Plural |
angariarent
|
sie requirierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarer
|
ich würde requiriert |
| 2. Person Singular |
angariareris angariarere
|
du würdest requiriert |
| 3. Person Singular |
angariaretur
|
er/sie/es würde requiriert |
| 1. Person Plural |
angariaremur
|
wir würden requiriert |
| 2. Person Plural |
angariaremini
|
ihr würdet requiriert |
| 3. Person Plural |
angariarentur
|
sie würden requiriert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabo
|
ich werde requirieren |
| 2. Person Singular |
angariabis
|
du wirst requirieren |
| 3. Person Singular |
angariabit
|
er/sie/es wird requirieren |
| 1. Person Plural |
angariabimus
|
wir werden requirieren |
| 2. Person Plural |
angariabitis
|
ihr werdet requirieren |
| 3. Person Plural |
angariabunt
|
sie werden requirieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabor
|
ich werde requiriert werden |
| 2. Person Singular |
angariaberis angariabere
|
du wirst requiriert werden |
| 3. Person Singular |
angariabitur
|
er/sie/es wird requiriert werden |
| 1. Person Plural |
angariabimur
|
wir werden requiriert werden |
| 2. Person Plural |
angariabimini
|
ihr werdet requiriert werden |
| 3. Person Plural |
angariabuntur
|
sie werden requiriert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavi
|
ich habe requiriert |
| 2. Person Singular |
angariavisti
|
du hast requiriert |
| 3. Person Singular |
angariavit
|
er/sie/es hat requiriert |
| 1. Person Plural |
angariavimus
|
wir haben requiriert |
| 2. Person Plural |
angariavistis
|
ihr habt requiriert |
| 3. Person Plural |
angariaverunt angariavere
|
sie haben requiriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sum
|
ich bin requiriert worden |
| 2. Person Singular |
angariatus es
|
du bist requiriert worden |
| 3. Person Singular |
angariatus est
|
er/sie/es ist requiriert worden |
| 1. Person Plural |
angariati sumus
|
wir sind requiriert worden |
| 2. Person Plural |
angariati estis
|
ihr seid requiriert worden |
| 3. Person Plural |
angariati sunt
|
sie sind requiriert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaverim
|
ich habe requiriert |
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
du habest requiriert |
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
er/sie/es habe requiriert |
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
wir haben requiriert |
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
ihr habet requiriert |
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
sie haben requiriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sim
|
ich sei requiriert worden |
| 2. Person Singular |
angariatus sis
|
du seiest requiriert worden |
| 3. Person Singular |
angariatus sit
|
er/sie/es sei requiriert worden |
| 1. Person Plural |
angariati simus
|
wir seien requiriert worden |
| 2. Person Plural |
angariati sitis
|
ihr seiet requiriert worden |
| 3. Person Plural |
angariati sint
|
sie seien requiriert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaveram
|
ich hatte requiriert |
| 2. Person Singular |
angariaveras
|
du hattest requiriert |
| 3. Person Singular |
angariaverat
|
er/sie/es hatte requiriert |
| 1. Person Plural |
angariaveramus
|
wir hatten requiriert |
| 2. Person Plural |
angariaveratis
|
ihr hattet requiriert |
| 3. Person Plural |
angariaverant
|
sie hatten requiriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus eram
|
ich war requiriert worden |
| 2. Person Singular |
angariatus eras
|
du warst requiriert worden |
| 3. Person Singular |
angariatus erat
|
er/sie/es war requiriert worden |
| 1. Person Plural |
angariati eramus
|
wir waren requiriert worden |
| 2. Person Plural |
angariati eratis
|
ihr wart requiriert worden |
| 3. Person Plural |
angariati erant
|
sie waren requiriert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavissem
|
ich hätte requiriert |
| 2. Person Singular |
angariavisses
|
du hättest requiriert |
| 3. Person Singular |
angariavisset
|
er/sie/es hätte requiriert |
| 1. Person Plural |
angariavissemus
|
wir hätten requiriert |
| 2. Person Plural |
angariavissetis
|
ihr hättet requiriert |
| 3. Person Plural |
angariavissent
|
sie hätten requiriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus essem
|
ich wäre requiriert worden |
| 2. Person Singular |
angariatus esses
|
du wärest requiriert worden |
| 3. Person Singular |
angariatus esset
|
er/sie/es wäre requiriert worden |
| 1. Person Plural |
angariati essemus
|
wir wären requiriert worden |
| 2. Person Plural |
angariati essetis
|
ihr wäret requiriert worden |
| 3. Person Plural |
angariati essent
|
sie wären requiriert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavero
|
ich werde requiriert haben |
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
du wirst requiriert haben |
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
er/sie/es wird requiriert haben |
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
wir werden requiriert haben |
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
ihr werdet requiriert haben |
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
sie werden requiriert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus ero
|
ich werde requiriert worden sein |
| 2. Person Singular |
angariatus eris
|
du wirst requiriert worden sein |
| 3. Person Singular |
angariatus erit
|
er/sie/es wird requiriert worden sein |
| 1. Person Plural |
angariati erimus
|
wir werden requiriert worden sein |
| 2. Person Plural |
angariati eritis
|
ihr werdet requiriert worden sein |
| 3. Person Plural |
angariati erunt
|
sie werden requiriert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariare
|
requirieren |
| Vorzeitigkeit |
angariavisse
|
requiriert haben |
| Nachzeitigkeit |
angariaturum esse
|
requirieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariari angariarier
|
requiriert werden |
| Vorzeitigkeit |
angariatum esse
|
requiriert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
angariatum iri
|
künftig requiriert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
angaria
|
requiriere; requirier! |
| 2. Person Plural |
angariate
|
requiriert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
angariato
|
| 3. Person Singular |
angariato
|
| 2. Person Plural |
angariatote
|
| 3. Person Plural |
angarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
angariare
|
das Requirieren |
| Genitiv |
angariandi
|
des Requirierens |
| Dativ |
angariando
|
dem Requirieren |
| Akkusativ |
angariandum
|
das Requirieren |
| Ablativ |
angariando
|
durch das Requirieren |
| Vokativ |
angariande
|
Requirieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariandus
|
angarianda
|
angariandum
|
| Genitiv |
angariandi
|
angariandae
|
angariandi
|
| Dativ |
angariando
|
angariandae
|
angariando
|
| Akkusativ |
angariandum
|
angariandam
|
angariandum
|
| Ablativ |
angariando
|
angarianda
|
angariando
|
| Vokativ |
angariande
|
angarianda
|
angariandum
|
Plural
| Nominativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
| Genitiv |
angariandorum
|
angariandarum
|
angariandorum
|
| Dativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Akkusativ |
angariandos
|
angariandas
|
angarianda
|
| Ablativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Vokativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
| Genitiv |
angariantis
|
angariantis
|
angariantis
|
| Dativ |
angarianti
|
angarianti
|
angarianti
|
| Akkusativ |
angariantem
|
angariantem
|
angarians
|
| Ablativ |
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
| Vokativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
Plural
| Nominativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Genitiv |
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
| Dativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Akkusativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Ablativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Vokativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariatus
|
angariata
|
angariatum
|
| Genitiv |
angariati
|
angariatae
|
angariati
|
| Dativ |
angariato
|
angariatae
|
angariato
|
| Akkusativ |
angariatum
|
angariatam
|
angariatum
|
| Ablativ |
angariato
|
angariata
|
angariato
|
| Vokativ |
angariate
|
angariata
|
angariatum
|
Plural
| Nominativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
| Genitiv |
angariatorum
|
angariatarum
|
angariatorum
|
| Dativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Akkusativ |
angariatos
|
angariatas
|
angariata
|
| Ablativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Vokativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariaturus
|
angariatura
|
angariaturum
|
| Genitiv |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariaturi
|
| Dativ |
angariaturo
|
angariaturae
|
angariaturo
|
| Akkusativ |
angariaturum
|
angariaturam
|
angariaturum
|
| Ablativ |
angariaturo
|
angariatura
|
angariaturo
|
| Vokativ |
angariature
|
angariatura
|
angariaturum
|
Plural
| Nominativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
| Genitiv |
angariaturorum
|
angariaturarum
|
angariaturorum
|
| Dativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Akkusativ |
angariaturos
|
angariaturas
|
angariatura
|
| Ablativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Vokativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
angariatum
|
angariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angario
|
|
| 2. Person Singular |
angarias
|
|
| 3. Person Singular |
angariat
|
|
| 1. Person Plural |
angariamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarior
|
|
| 2. Person Singular |
angariaris angariare
|
|
| 3. Person Singular |
angariatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariem
|
|
| 2. Person Singular |
angaries
|
|
| 3. Person Singular |
angariet
|
|
| 1. Person Plural |
angariemus
|
|
| 2. Person Plural |
angarietis
|
|
| 3. Person Plural |
angarient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarier
|
|
| 2. Person Singular |
angarieris angariere
|
|
| 3. Person Singular |
angarietur
|
|
| 1. Person Plural |
angariemur
|
|
| 2. Person Plural |
angariemini
|
|
| 3. Person Plural |
angarientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabam
|
|
| 2. Person Singular |
angariabas
|
|
| 3. Person Singular |
angariabat
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabar
|
|
| 2. Person Singular |
angariabaris angariabare
|
|
| 3. Person Singular |
angariabatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarem
|
|
| 2. Person Singular |
angariares
|
|
| 3. Person Singular |
angariaret
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaretis
|
|
| 3. Person Plural |
angariarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarer
|
|
| 2. Person Singular |
angariareris angariarere
|
|
| 3. Person Singular |
angariaretur
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremur
|
|
| 2. Person Plural |
angariaremini
|
|
| 3. Person Plural |
angariarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabo
|
|
| 2. Person Singular |
angariabis
|
|
| 3. Person Singular |
angariabit
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabor
|
|
| 2. Person Singular |
angariaberis angariabere
|
|
| 3. Person Singular |
angariabitur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabimini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavi
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisti
|
|
| 3. Person Singular |
angariavit
|
|
| 1. Person Plural |
angariavimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavistis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverunt angariavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus es
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus est
|
|
| 1. Person Plural |
angariati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati estis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaverim
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati simus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaveram
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveras
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverat
|
|
| 1. Person Plural |
angariaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
angariati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavissem
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisses
|
|
| 3. Person Singular |
angariavisset
|
|
| 1. Person Plural |
angariavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
angariati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavero
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariare
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariari angariarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
angaria
|
! |
| 2. Person Plural |
angariate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
angariato
|
| 3. Person Singular |
angariato
|
| 2. Person Plural |
angariatote
|
| 3. Person Plural |
angarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
angariare
|
|
| Genitiv |
angariandi
|
|
| Dativ |
angariando
|
|
| Akkusativ |
angariandum
|
|
| Ablativ |
angariando
|
|
| Vokativ |
angariande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariandus
|
angarianda
|
angariandum
|
| Genitiv |
angariandi
|
angariandae
|
angariandi
|
| Dativ |
angariando
|
angariandae
|
angariando
|
| Akkusativ |
angariandum
|
angariandam
|
angariandum
|
| Ablativ |
angariando
|
angarianda
|
angariando
|
| Vokativ |
angariande
|
angarianda
|
angariandum
|
Plural
| Nominativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
| Genitiv |
angariandorum
|
angariandarum
|
angariandorum
|
| Dativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Akkusativ |
angariandos
|
angariandas
|
angarianda
|
| Ablativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Vokativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
| Genitiv |
angariantis
|
angariantis
|
angariantis
|
| Dativ |
angarianti
|
angarianti
|
angarianti
|
| Akkusativ |
angariantem
|
angariantem
|
angarians
|
| Ablativ |
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
| Vokativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
Plural
| Nominativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Genitiv |
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
| Dativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Akkusativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Ablativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Vokativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariatus
|
angariata
|
angariatum
|
| Genitiv |
angariati
|
angariatae
|
angariati
|
| Dativ |
angariato
|
angariatae
|
angariato
|
| Akkusativ |
angariatum
|
angariatam
|
angariatum
|
| Ablativ |
angariato
|
angariata
|
angariato
|
| Vokativ |
angariate
|
angariata
|
angariatum
|
Plural
| Nominativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
| Genitiv |
angariatorum
|
angariatarum
|
angariatorum
|
| Dativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Akkusativ |
angariatos
|
angariatas
|
angariata
|
| Ablativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Vokativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariaturus
|
angariatura
|
angariaturum
|
| Genitiv |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariaturi
|
| Dativ |
angariaturo
|
angariaturae
|
angariaturo
|
| Akkusativ |
angariaturum
|
angariaturam
|
angariaturum
|
| Ablativ |
angariaturo
|
angariatura
|
angariaturo
|
| Vokativ |
angariature
|
angariatura
|
angariaturum
|
Plural
| Nominativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
| Genitiv |
angariaturorum
|
angariaturarum
|
angariaturorum
|
| Dativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Akkusativ |
angariaturos
|
angariaturas
|
angariatura
|
| Ablativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Vokativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
angariatum
|
angariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angario
|
ich nötige |
| 2. Person Singular |
angarias
|
du nötigst |
| 3. Person Singular |
angariat
|
er/sie/es nötigt |
| 1. Person Plural |
angariamus
|
wir nötigen |
| 2. Person Plural |
angariatis
|
ihr nötigt |
| 3. Person Plural |
angariant
|
sie nötigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarior
|
ich werde genötigt |
| 2. Person Singular |
angariaris angariare
|
du wirst genötigt |
| 3. Person Singular |
angariatur
|
er/sie/es wird genötigt |
| 1. Person Plural |
angariamur
|
wir werden genötigt |
| 2. Person Plural |
angariamini
|
ihr werdet genötigt |
| 3. Person Plural |
angariantur
|
sie werden genötigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariem
|
ich nötige |
| 2. Person Singular |
angaries
|
du nötigest |
| 3. Person Singular |
angariet
|
er/sie/es nötige |
| 1. Person Plural |
angariemus
|
wir nötigen |
| 2. Person Plural |
angarietis
|
ihr nötiget |
| 3. Person Plural |
angarient
|
sie nötigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarier
|
ich werde genötigt |
| 2. Person Singular |
angarieris angariere
|
du werdest genötigt |
| 3. Person Singular |
angarietur
|
er/sie/es werde genötigt |
| 1. Person Plural |
angariemur
|
wir werden genötigt |
| 2. Person Plural |
angariemini
|
ihr werdet genötigt |
| 3. Person Plural |
angarientur
|
sie werden genötigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabam
|
ich nötigte |
| 2. Person Singular |
angariabas
|
du nötigtest |
| 3. Person Singular |
angariabat
|
er/sie/es nötigte |
| 1. Person Plural |
angariabamus
|
wir nötigten |
| 2. Person Plural |
angariabatis
|
ihr nötigtet |
| 3. Person Plural |
angariabant
|
sie nötigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabar
|
ich wurde genötigt |
| 2. Person Singular |
angariabaris angariabare
|
du wurdest genötigt |
| 3. Person Singular |
angariabatur
|
er/sie/es wurde genötigt |
| 1. Person Plural |
angariabamur
|
wir wurden genötigt |
| 2. Person Plural |
angariabamini
|
ihr wurdet genötigt |
| 3. Person Plural |
angariabantur
|
sie wurden genötigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarem
|
ich nötigte |
| 2. Person Singular |
angariares
|
du nötigtest |
| 3. Person Singular |
angariaret
|
er/sie/es nötigte |
| 1. Person Plural |
angariaremus
|
wir nötigten |
| 2. Person Plural |
angariaretis
|
ihr nötigtet |
| 3. Person Plural |
angariarent
|
sie nötigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarer
|
ich würde genötigt |
| 2. Person Singular |
angariareris angariarere
|
du würdest genötigt |
| 3. Person Singular |
angariaretur
|
er/sie/es würde genötigt |
| 1. Person Plural |
angariaremur
|
wir würden genötigt |
| 2. Person Plural |
angariaremini
|
ihr würdet genötigt |
| 3. Person Plural |
angariarentur
|
sie würden genötigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabo
|
ich werde nötigen |
| 2. Person Singular |
angariabis
|
du wirst nötigen |
| 3. Person Singular |
angariabit
|
er/sie/es wird nötigen |
| 1. Person Plural |
angariabimus
|
wir werden nötigen |
| 2. Person Plural |
angariabitis
|
ihr werdet nötigen |
| 3. Person Plural |
angariabunt
|
sie werden nötigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabor
|
ich werde genötigt werden |
| 2. Person Singular |
angariaberis angariabere
|
du wirst genötigt werden |
| 3. Person Singular |
angariabitur
|
er/sie/es wird genötigt werden |
| 1. Person Plural |
angariabimur
|
wir werden genötigt werden |
| 2. Person Plural |
angariabimini
|
ihr werdet genötigt werden |
| 3. Person Plural |
angariabuntur
|
sie werden genötigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavi
|
ich habe genötigt |
| 2. Person Singular |
angariavisti
|
du hast genötigt |
| 3. Person Singular |
angariavit
|
er/sie/es hat genötigt |
| 1. Person Plural |
angariavimus
|
wir haben genötigt |
| 2. Person Plural |
angariavistis
|
ihr habt genötigt |
| 3. Person Plural |
angariaverunt angariavere
|
sie haben genötigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sum
|
ich bin genötigt worden |
| 2. Person Singular |
angariatus es
|
du bist genötigt worden |
| 3. Person Singular |
angariatus est
|
er/sie/es ist genötigt worden |
| 1. Person Plural |
angariati sumus
|
wir sind genötigt worden |
| 2. Person Plural |
angariati estis
|
ihr seid genötigt worden |
| 3. Person Plural |
angariati sunt
|
sie sind genötigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaverim
|
ich habe genötigt |
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
du habest genötigt |
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
er/sie/es habe genötigt |
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
wir haben genötigt |
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
ihr habet genötigt |
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
sie haben genötigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sim
|
ich sei genötigt worden |
| 2. Person Singular |
angariatus sis
|
du seiest genötigt worden |
| 3. Person Singular |
angariatus sit
|
er/sie/es sei genötigt worden |
| 1. Person Plural |
angariati simus
|
wir seien genötigt worden |
| 2. Person Plural |
angariati sitis
|
ihr seiet genötigt worden |
| 3. Person Plural |
angariati sint
|
sie seien genötigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaveram
|
ich hatte genötigt |
| 2. Person Singular |
angariaveras
|
du hattest genötigt |
| 3. Person Singular |
angariaverat
|
er/sie/es hatte genötigt |
| 1. Person Plural |
angariaveramus
|
wir hatten genötigt |
| 2. Person Plural |
angariaveratis
|
ihr hattet genötigt |
| 3. Person Plural |
angariaverant
|
sie hatten genötigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus eram
|
ich war genötigt worden |
| 2. Person Singular |
angariatus eras
|
du warst genötigt worden |
| 3. Person Singular |
angariatus erat
|
er/sie/es war genötigt worden |
| 1. Person Plural |
angariati eramus
|
wir waren genötigt worden |
| 2. Person Plural |
angariati eratis
|
ihr wart genötigt worden |
| 3. Person Plural |
angariati erant
|
sie waren genötigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavissem
|
ich hätte genötigt |
| 2. Person Singular |
angariavisses
|
du hättest genötigt |
| 3. Person Singular |
angariavisset
|
er/sie/es hätte genötigt |
| 1. Person Plural |
angariavissemus
|
wir hätten genötigt |
| 2. Person Plural |
angariavissetis
|
ihr hättet genötigt |
| 3. Person Plural |
angariavissent
|
sie hätten genötigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus essem
|
ich wäre genötigt worden |
| 2. Person Singular |
angariatus esses
|
du wärest genötigt worden |
| 3. Person Singular |
angariatus esset
|
er/sie/es wäre genötigt worden |
| 1. Person Plural |
angariati essemus
|
wir wären genötigt worden |
| 2. Person Plural |
angariati essetis
|
ihr wäret genötigt worden |
| 3. Person Plural |
angariati essent
|
sie wären genötigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavero
|
ich werde genötigt haben |
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
du wirst genötigt haben |
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
er/sie/es wird genötigt haben |
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
wir werden genötigt haben |
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
ihr werdet genötigt haben |
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
sie werden genötigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus ero
|
ich werde genötigt worden sein |
| 2. Person Singular |
angariatus eris
|
du wirst genötigt worden sein |
| 3. Person Singular |
angariatus erit
|
er/sie/es wird genötigt worden sein |
| 1. Person Plural |
angariati erimus
|
wir werden genötigt worden sein |
| 2. Person Plural |
angariati eritis
|
ihr werdet genötigt worden sein |
| 3. Person Plural |
angariati erunt
|
sie werden genötigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariare
|
nötigen |
| Vorzeitigkeit |
angariavisse
|
genötigt haben |
| Nachzeitigkeit |
angariaturum esse
|
nötigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariari angariarier
|
genötigt werden |
| Vorzeitigkeit |
angariatum esse
|
genötigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
angariatum iri
|
künftig genötigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
angaria
|
nötige; nötig! |
| 2. Person Plural |
angariate
|
nötigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
angariato
|
| 3. Person Singular |
angariato
|
| 2. Person Plural |
angariatote
|
| 3. Person Plural |
angarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
angariare
|
das Nötigen |
| Genitiv |
angariandi
|
des Nötigens |
| Dativ |
angariando
|
dem Nötigen |
| Akkusativ |
angariandum
|
das Nötigen |
| Ablativ |
angariando
|
durch das Nötigen |
| Vokativ |
angariande
|
Nötigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariandus
|
angarianda
|
angariandum
|
| Genitiv |
angariandi
|
angariandae
|
angariandi
|
| Dativ |
angariando
|
angariandae
|
angariando
|
| Akkusativ |
angariandum
|
angariandam
|
angariandum
|
| Ablativ |
angariando
|
angarianda
|
angariando
|
| Vokativ |
angariande
|
angarianda
|
angariandum
|
Plural
| Nominativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
| Genitiv |
angariandorum
|
angariandarum
|
angariandorum
|
| Dativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Akkusativ |
angariandos
|
angariandas
|
angarianda
|
| Ablativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Vokativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
| Genitiv |
angariantis
|
angariantis
|
angariantis
|
| Dativ |
angarianti
|
angarianti
|
angarianti
|
| Akkusativ |
angariantem
|
angariantem
|
angarians
|
| Ablativ |
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
| Vokativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
Plural
| Nominativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Genitiv |
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
| Dativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Akkusativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Ablativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Vokativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariatus
|
angariata
|
angariatum
|
| Genitiv |
angariati
|
angariatae
|
angariati
|
| Dativ |
angariato
|
angariatae
|
angariato
|
| Akkusativ |
angariatum
|
angariatam
|
angariatum
|
| Ablativ |
angariato
|
angariata
|
angariato
|
| Vokativ |
angariate
|
angariata
|
angariatum
|
Plural
| Nominativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
| Genitiv |
angariatorum
|
angariatarum
|
angariatorum
|
| Dativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Akkusativ |
angariatos
|
angariatas
|
angariata
|
| Ablativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Vokativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariaturus
|
angariatura
|
angariaturum
|
| Genitiv |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariaturi
|
| Dativ |
angariaturo
|
angariaturae
|
angariaturo
|
| Akkusativ |
angariaturum
|
angariaturam
|
angariaturum
|
| Ablativ |
angariaturo
|
angariatura
|
angariaturo
|
| Vokativ |
angariature
|
angariatura
|
angariaturum
|
Plural
| Nominativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
| Genitiv |
angariaturorum
|
angariaturarum
|
angariaturorum
|
| Dativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Akkusativ |
angariaturos
|
angariaturas
|
angariatura
|
| Ablativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Vokativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
angariatum
|
angariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angario
|
|
| 2. Person Singular |
angarias
|
|
| 3. Person Singular |
angariat
|
|
| 1. Person Plural |
angariamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarior
|
|
| 2. Person Singular |
angariaris angariare
|
|
| 3. Person Singular |
angariatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariem
|
|
| 2. Person Singular |
angaries
|
|
| 3. Person Singular |
angariet
|
|
| 1. Person Plural |
angariemus
|
|
| 2. Person Plural |
angarietis
|
|
| 3. Person Plural |
angarient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarier
|
|
| 2. Person Singular |
angarieris angariere
|
|
| 3. Person Singular |
angarietur
|
|
| 1. Person Plural |
angariemur
|
|
| 2. Person Plural |
angariemini
|
|
| 3. Person Plural |
angarientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabam
|
|
| 2. Person Singular |
angariabas
|
|
| 3. Person Singular |
angariabat
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabar
|
|
| 2. Person Singular |
angariabaris angariabare
|
|
| 3. Person Singular |
angariabatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarem
|
|
| 2. Person Singular |
angariares
|
|
| 3. Person Singular |
angariaret
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaretis
|
|
| 3. Person Plural |
angariarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarer
|
|
| 2. Person Singular |
angariareris angariarere
|
|
| 3. Person Singular |
angariaretur
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremur
|
|
| 2. Person Plural |
angariaremini
|
|
| 3. Person Plural |
angariarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabo
|
|
| 2. Person Singular |
angariabis
|
|
| 3. Person Singular |
angariabit
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabor
|
|
| 2. Person Singular |
angariaberis angariabere
|
|
| 3. Person Singular |
angariabitur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabimini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavi
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisti
|
|
| 3. Person Singular |
angariavit
|
|
| 1. Person Plural |
angariavimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavistis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverunt angariavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus es
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus est
|
|
| 1. Person Plural |
angariati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati estis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaverim
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati simus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaveram
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveras
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverat
|
|
| 1. Person Plural |
angariaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
angariati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavissem
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisses
|
|
| 3. Person Singular |
angariavisset
|
|
| 1. Person Plural |
angariavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
angariati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavero
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariare
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariari angariarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
angaria
|
! |
| 2. Person Plural |
angariate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
angariato
|
| 3. Person Singular |
angariato
|
| 2. Person Plural |
angariatote
|
| 3. Person Plural |
angarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
angariare
|
|
| Genitiv |
angariandi
|
|
| Dativ |
angariando
|
|
| Akkusativ |
angariandum
|
|
| Ablativ |
angariando
|
|
| Vokativ |
angariande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariandus
|
angarianda
|
angariandum
|
| Genitiv |
angariandi
|
angariandae
|
angariandi
|
| Dativ |
angariando
|
angariandae
|
angariando
|
| Akkusativ |
angariandum
|
angariandam
|
angariandum
|
| Ablativ |
angariando
|
angarianda
|
angariando
|
| Vokativ |
angariande
|
angarianda
|
angariandum
|
Plural
| Nominativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
| Genitiv |
angariandorum
|
angariandarum
|
angariandorum
|
| Dativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Akkusativ |
angariandos
|
angariandas
|
angarianda
|
| Ablativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Vokativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
| Genitiv |
angariantis
|
angariantis
|
angariantis
|
| Dativ |
angarianti
|
angarianti
|
angarianti
|
| Akkusativ |
angariantem
|
angariantem
|
angarians
|
| Ablativ |
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
| Vokativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
Plural
| Nominativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Genitiv |
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
| Dativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Akkusativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Ablativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Vokativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariatus
|
angariata
|
angariatum
|
| Genitiv |
angariati
|
angariatae
|
angariati
|
| Dativ |
angariato
|
angariatae
|
angariato
|
| Akkusativ |
angariatum
|
angariatam
|
angariatum
|
| Ablativ |
angariato
|
angariata
|
angariato
|
| Vokativ |
angariate
|
angariata
|
angariatum
|
Plural
| Nominativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
| Genitiv |
angariatorum
|
angariatarum
|
angariatorum
|
| Dativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Akkusativ |
angariatos
|
angariatas
|
angariata
|
| Ablativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Vokativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariaturus
|
angariatura
|
angariaturum
|
| Genitiv |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariaturi
|
| Dativ |
angariaturo
|
angariaturae
|
angariaturo
|
| Akkusativ |
angariaturum
|
angariaturam
|
angariaturum
|
| Ablativ |
angariaturo
|
angariatura
|
angariaturo
|
| Vokativ |
angariature
|
angariatura
|
angariaturum
|
Plural
| Nominativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
| Genitiv |
angariaturorum
|
angariaturarum
|
angariaturorum
|
| Dativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Akkusativ |
angariaturos
|
angariaturas
|
angariatura
|
| Ablativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Vokativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
angariatum
|
angariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angario
|
|
| 2. Person Singular |
angarias
|
|
| 3. Person Singular |
angariat
|
|
| 1. Person Plural |
angariamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarior
|
|
| 2. Person Singular |
angariaris angariare
|
|
| 3. Person Singular |
angariatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariem
|
|
| 2. Person Singular |
angaries
|
|
| 3. Person Singular |
angariet
|
|
| 1. Person Plural |
angariemus
|
|
| 2. Person Plural |
angarietis
|
|
| 3. Person Plural |
angarient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarier
|
|
| 2. Person Singular |
angarieris angariere
|
|
| 3. Person Singular |
angarietur
|
|
| 1. Person Plural |
angariemur
|
|
| 2. Person Plural |
angariemini
|
|
| 3. Person Plural |
angarientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabam
|
|
| 2. Person Singular |
angariabas
|
|
| 3. Person Singular |
angariabat
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabar
|
|
| 2. Person Singular |
angariabaris angariabare
|
|
| 3. Person Singular |
angariabatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarem
|
|
| 2. Person Singular |
angariares
|
|
| 3. Person Singular |
angariaret
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaretis
|
|
| 3. Person Plural |
angariarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarer
|
|
| 2. Person Singular |
angariareris angariarere
|
|
| 3. Person Singular |
angariaretur
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremur
|
|
| 2. Person Plural |
angariaremini
|
|
| 3. Person Plural |
angariarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabo
|
|
| 2. Person Singular |
angariabis
|
|
| 3. Person Singular |
angariabit
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabor
|
|
| 2. Person Singular |
angariaberis angariabere
|
|
| 3. Person Singular |
angariabitur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabimini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavi
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisti
|
|
| 3. Person Singular |
angariavit
|
|
| 1. Person Plural |
angariavimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavistis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverunt angariavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus es
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus est
|
|
| 1. Person Plural |
angariati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati estis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaverim
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati simus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaveram
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveras
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverat
|
|
| 1. Person Plural |
angariaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
angariati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavissem
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisses
|
|
| 3. Person Singular |
angariavisset
|
|
| 1. Person Plural |
angariavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
angariati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavero
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariare
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariari angariarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
angaria
|
! |
| 2. Person Plural |
angariate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
angariato
|
| 3. Person Singular |
angariato
|
| 2. Person Plural |
angariatote
|
| 3. Person Plural |
angarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
angariare
|
|
| Genitiv |
angariandi
|
|
| Dativ |
angariando
|
|
| Akkusativ |
angariandum
|
|
| Ablativ |
angariando
|
|
| Vokativ |
angariande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariandus
|
angarianda
|
angariandum
|
| Genitiv |
angariandi
|
angariandae
|
angariandi
|
| Dativ |
angariando
|
angariandae
|
angariando
|
| Akkusativ |
angariandum
|
angariandam
|
angariandum
|
| Ablativ |
angariando
|
angarianda
|
angariando
|
| Vokativ |
angariande
|
angarianda
|
angariandum
|
Plural
| Nominativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
| Genitiv |
angariandorum
|
angariandarum
|
angariandorum
|
| Dativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Akkusativ |
angariandos
|
angariandas
|
angarianda
|
| Ablativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Vokativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
| Genitiv |
angariantis
|
angariantis
|
angariantis
|
| Dativ |
angarianti
|
angarianti
|
angarianti
|
| Akkusativ |
angariantem
|
angariantem
|
angarians
|
| Ablativ |
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
| Vokativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
Plural
| Nominativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Genitiv |
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
| Dativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Akkusativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Ablativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Vokativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariatus
|
angariata
|
angariatum
|
| Genitiv |
angariati
|
angariatae
|
angariati
|
| Dativ |
angariato
|
angariatae
|
angariato
|
| Akkusativ |
angariatum
|
angariatam
|
angariatum
|
| Ablativ |
angariato
|
angariata
|
angariato
|
| Vokativ |
angariate
|
angariata
|
angariatum
|
Plural
| Nominativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
| Genitiv |
angariatorum
|
angariatarum
|
angariatorum
|
| Dativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Akkusativ |
angariatos
|
angariatas
|
angariata
|
| Ablativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Vokativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariaturus
|
angariatura
|
angariaturum
|
| Genitiv |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariaturi
|
| Dativ |
angariaturo
|
angariaturae
|
angariaturo
|
| Akkusativ |
angariaturum
|
angariaturam
|
angariaturum
|
| Ablativ |
angariaturo
|
angariatura
|
angariaturo
|
| Vokativ |
angariature
|
angariatura
|
angariaturum
|
Plural
| Nominativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
| Genitiv |
angariaturorum
|
angariaturarum
|
angariaturorum
|
| Dativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Akkusativ |
angariaturos
|
angariaturas
|
angariatura
|
| Ablativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Vokativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
angariatum
|
angariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angario
|
|
| 2. Person Singular |
angarias
|
|
| 3. Person Singular |
angariat
|
|
| 1. Person Plural |
angariamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarior
|
|
| 2. Person Singular |
angariaris angariare
|
|
| 3. Person Singular |
angariatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariem
|
|
| 2. Person Singular |
angaries
|
|
| 3. Person Singular |
angariet
|
|
| 1. Person Plural |
angariemus
|
|
| 2. Person Plural |
angarietis
|
|
| 3. Person Plural |
angarient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarier
|
|
| 2. Person Singular |
angarieris angariere
|
|
| 3. Person Singular |
angarietur
|
|
| 1. Person Plural |
angariemur
|
|
| 2. Person Plural |
angariemini
|
|
| 3. Person Plural |
angarientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabam
|
|
| 2. Person Singular |
angariabas
|
|
| 3. Person Singular |
angariabat
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabar
|
|
| 2. Person Singular |
angariabaris angariabare
|
|
| 3. Person Singular |
angariabatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarem
|
|
| 2. Person Singular |
angariares
|
|
| 3. Person Singular |
angariaret
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaretis
|
|
| 3. Person Plural |
angariarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarer
|
|
| 2. Person Singular |
angariareris angariarere
|
|
| 3. Person Singular |
angariaretur
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremur
|
|
| 2. Person Plural |
angariaremini
|
|
| 3. Person Plural |
angariarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabo
|
|
| 2. Person Singular |
angariabis
|
|
| 3. Person Singular |
angariabit
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabor
|
|
| 2. Person Singular |
angariaberis angariabere
|
|
| 3. Person Singular |
angariabitur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabimini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavi
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisti
|
|
| 3. Person Singular |
angariavit
|
|
| 1. Person Plural |
angariavimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavistis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverunt angariavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus es
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus est
|
|
| 1. Person Plural |
angariati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati estis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaverim
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati simus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaveram
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveras
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverat
|
|
| 1. Person Plural |
angariaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
angariati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavissem
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisses
|
|
| 3. Person Singular |
angariavisset
|
|
| 1. Person Plural |
angariavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
angariati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavero
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariare
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariari angariarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
angaria
|
! |
| 2. Person Plural |
angariate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
angariato
|
| 3. Person Singular |
angariato
|
| 2. Person Plural |
angariatote
|
| 3. Person Plural |
angarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
angariare
|
|
| Genitiv |
angariandi
|
|
| Dativ |
angariando
|
|
| Akkusativ |
angariandum
|
|
| Ablativ |
angariando
|
|
| Vokativ |
angariande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariandus
|
angarianda
|
angariandum
|
| Genitiv |
angariandi
|
angariandae
|
angariandi
|
| Dativ |
angariando
|
angariandae
|
angariando
|
| Akkusativ |
angariandum
|
angariandam
|
angariandum
|
| Ablativ |
angariando
|
angarianda
|
angariando
|
| Vokativ |
angariande
|
angarianda
|
angariandum
|
Plural
| Nominativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
| Genitiv |
angariandorum
|
angariandarum
|
angariandorum
|
| Dativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Akkusativ |
angariandos
|
angariandas
|
angarianda
|
| Ablativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Vokativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
| Genitiv |
angariantis
|
angariantis
|
angariantis
|
| Dativ |
angarianti
|
angarianti
|
angarianti
|
| Akkusativ |
angariantem
|
angariantem
|
angarians
|
| Ablativ |
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
| Vokativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
Plural
| Nominativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Genitiv |
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
| Dativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Akkusativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Ablativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Vokativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariatus
|
angariata
|
angariatum
|
| Genitiv |
angariati
|
angariatae
|
angariati
|
| Dativ |
angariato
|
angariatae
|
angariato
|
| Akkusativ |
angariatum
|
angariatam
|
angariatum
|
| Ablativ |
angariato
|
angariata
|
angariato
|
| Vokativ |
angariate
|
angariata
|
angariatum
|
Plural
| Nominativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
| Genitiv |
angariatorum
|
angariatarum
|
angariatorum
|
| Dativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Akkusativ |
angariatos
|
angariatas
|
angariata
|
| Ablativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Vokativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariaturus
|
angariatura
|
angariaturum
|
| Genitiv |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariaturi
|
| Dativ |
angariaturo
|
angariaturae
|
angariaturo
|
| Akkusativ |
angariaturum
|
angariaturam
|
angariaturum
|
| Ablativ |
angariaturo
|
angariatura
|
angariaturo
|
| Vokativ |
angariature
|
angariatura
|
angariaturum
|
Plural
| Nominativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
| Genitiv |
angariaturorum
|
angariaturarum
|
angariaturorum
|
| Dativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Akkusativ |
angariaturos
|
angariaturas
|
angariatura
|
| Ablativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Vokativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
angariatum
|
angariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angario
|
|
| 2. Person Singular |
angarias
|
|
| 3. Person Singular |
angariat
|
|
| 1. Person Plural |
angariamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarior
|
|
| 2. Person Singular |
angariaris angariare
|
|
| 3. Person Singular |
angariatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariem
|
|
| 2. Person Singular |
angaries
|
|
| 3. Person Singular |
angariet
|
|
| 1. Person Plural |
angariemus
|
|
| 2. Person Plural |
angarietis
|
|
| 3. Person Plural |
angarient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarier
|
|
| 2. Person Singular |
angarieris angariere
|
|
| 3. Person Singular |
angarietur
|
|
| 1. Person Plural |
angariemur
|
|
| 2. Person Plural |
angariemini
|
|
| 3. Person Plural |
angarientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabam
|
|
| 2. Person Singular |
angariabas
|
|
| 3. Person Singular |
angariabat
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabatis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabar
|
|
| 2. Person Singular |
angariabaris angariabare
|
|
| 3. Person Singular |
angariabatur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabamur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabamini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarem
|
|
| 2. Person Singular |
angariares
|
|
| 3. Person Singular |
angariaret
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaretis
|
|
| 3. Person Plural |
angariarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarer
|
|
| 2. Person Singular |
angariareris angariarere
|
|
| 3. Person Singular |
angariaretur
|
|
| 1. Person Plural |
angariaremur
|
|
| 2. Person Plural |
angariaremini
|
|
| 3. Person Plural |
angariarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabo
|
|
| 2. Person Singular |
angariabis
|
|
| 3. Person Singular |
angariabit
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariabitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabor
|
|
| 2. Person Singular |
angariaberis angariabere
|
|
| 3. Person Singular |
angariabitur
|
|
| 1. Person Plural |
angariabimur
|
|
| 2. Person Plural |
angariabimini
|
|
| 3. Person Plural |
angariabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavi
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisti
|
|
| 3. Person Singular |
angariavit
|
|
| 1. Person Plural |
angariavimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavistis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverunt angariavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus es
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus est
|
|
| 1. Person Plural |
angariati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati estis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaverim
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati simus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaveram
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveras
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverat
|
|
| 1. Person Plural |
angariaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
angariati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavissem
|
|
| 2. Person Singular |
angariavisses
|
|
| 3. Person Singular |
angariavisset
|
|
| 1. Person Plural |
angariavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
angariati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavero
|
|
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
angariatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
angariatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
angariati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
angariati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
angariati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariare
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariari angariarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
angariatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
angariatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
angaria
|
! |
| 2. Person Plural |
angariate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
angariato
|
| 3. Person Singular |
angariato
|
| 2. Person Plural |
angariatote
|
| 3. Person Plural |
angarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
angariare
|
|
| Genitiv |
angariandi
|
|
| Dativ |
angariando
|
|
| Akkusativ |
angariandum
|
|
| Ablativ |
angariando
|
|
| Vokativ |
angariande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariandus
|
angarianda
|
angariandum
|
| Genitiv |
angariandi
|
angariandae
|
angariandi
|
| Dativ |
angariando
|
angariandae
|
angariando
|
| Akkusativ |
angariandum
|
angariandam
|
angariandum
|
| Ablativ |
angariando
|
angarianda
|
angariando
|
| Vokativ |
angariande
|
angarianda
|
angariandum
|
Plural
| Nominativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
| Genitiv |
angariandorum
|
angariandarum
|
angariandorum
|
| Dativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Akkusativ |
angariandos
|
angariandas
|
angarianda
|
| Ablativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Vokativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
| Genitiv |
angariantis
|
angariantis
|
angariantis
|
| Dativ |
angarianti
|
angarianti
|
angarianti
|
| Akkusativ |
angariantem
|
angariantem
|
angarians
|
| Ablativ |
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
| Vokativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
Plural
| Nominativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Genitiv |
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
| Dativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Akkusativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Ablativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Vokativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariatus
|
angariata
|
angariatum
|
| Genitiv |
angariati
|
angariatae
|
angariati
|
| Dativ |
angariato
|
angariatae
|
angariato
|
| Akkusativ |
angariatum
|
angariatam
|
angariatum
|
| Ablativ |
angariato
|
angariata
|
angariato
|
| Vokativ |
angariate
|
angariata
|
angariatum
|
Plural
| Nominativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
| Genitiv |
angariatorum
|
angariatarum
|
angariatorum
|
| Dativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Akkusativ |
angariatos
|
angariatas
|
angariata
|
| Ablativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Vokativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariaturus
|
angariatura
|
angariaturum
|
| Genitiv |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariaturi
|
| Dativ |
angariaturo
|
angariaturae
|
angariaturo
|
| Akkusativ |
angariaturum
|
angariaturam
|
angariaturum
|
| Ablativ |
angariaturo
|
angariatura
|
angariaturo
|
| Vokativ |
angariature
|
angariatura
|
angariaturum
|
Plural
| Nominativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
| Genitiv |
angariaturorum
|
angariaturarum
|
angariaturorum
|
| Dativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Akkusativ |
angariaturos
|
angariaturas
|
angariatura
|
| Ablativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Vokativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
angariatum
|
angariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angario
|
ich zwinge |
| 2. Person Singular |
angarias
|
du zwingst |
| 3. Person Singular |
angariat
|
er/sie/es zwingt |
| 1. Person Plural |
angariamus
|
wir zwingen |
| 2. Person Plural |
angariatis
|
ihr zwingt |
| 3. Person Plural |
angariant
|
sie zwingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarior
|
ich werde gezwungen |
| 2. Person Singular |
angariaris angariare
|
du wirst gezwungen |
| 3. Person Singular |
angariatur
|
er/sie/es wird gezwungen |
| 1. Person Plural |
angariamur
|
wir werden gezwungen |
| 2. Person Plural |
angariamini
|
ihr werdet gezwungen |
| 3. Person Plural |
angariantur
|
sie werden gezwungen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariem
|
ich zwinge |
| 2. Person Singular |
angaries
|
du zwingest |
| 3. Person Singular |
angariet
|
er/sie/es zwinge |
| 1. Person Plural |
angariemus
|
wir zwingen |
| 2. Person Plural |
angarietis
|
ihr zwinget |
| 3. Person Plural |
angarient
|
sie zwingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angarier
|
ich werde gezwungen |
| 2. Person Singular |
angarieris angariere
|
du werdest gezwungen |
| 3. Person Singular |
angarietur
|
er/sie/es werde gezwungen |
| 1. Person Plural |
angariemur
|
wir werden gezwungen |
| 2. Person Plural |
angariemini
|
ihr werdet gezwungen |
| 3. Person Plural |
angarientur
|
sie werden gezwungen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabam
|
ich zwang |
| 2. Person Singular |
angariabas
|
du zwangst |
| 3. Person Singular |
angariabat
|
er/sie/es zwang |
| 1. Person Plural |
angariabamus
|
wir zwangen |
| 2. Person Plural |
angariabatis
|
ihr zwangt |
| 3. Person Plural |
angariabant
|
sie zwangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabar
|
ich wurde gezwungen |
| 2. Person Singular |
angariabaris angariabare
|
du wurdest gezwungen |
| 3. Person Singular |
angariabatur
|
er/sie/es wurde gezwungen |
| 1. Person Plural |
angariabamur
|
wir wurden gezwungen |
| 2. Person Plural |
angariabamini
|
ihr wurdet gezwungen |
| 3. Person Plural |
angariabantur
|
sie wurden gezwungen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarem
|
ich zwänge |
| 2. Person Singular |
angariares
|
du zwängest |
| 3. Person Singular |
angariaret
|
er/sie/es zwänge |
| 1. Person Plural |
angariaremus
|
wir zwängen |
| 2. Person Plural |
angariaretis
|
ihr zwänget |
| 3. Person Plural |
angariarent
|
sie zwängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariarer
|
ich würde gezwungen |
| 2. Person Singular |
angariareris angariarere
|
du würdest gezwungen |
| 3. Person Singular |
angariaretur
|
er/sie/es würde gezwungen |
| 1. Person Plural |
angariaremur
|
wir würden gezwungen |
| 2. Person Plural |
angariaremini
|
ihr würdet gezwungen |
| 3. Person Plural |
angariarentur
|
sie würden gezwungen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabo
|
ich werde zwingen |
| 2. Person Singular |
angariabis
|
du wirst zwingen |
| 3. Person Singular |
angariabit
|
er/sie/es wird zwingen |
| 1. Person Plural |
angariabimus
|
wir werden zwingen |
| 2. Person Plural |
angariabitis
|
ihr werdet zwingen |
| 3. Person Plural |
angariabunt
|
sie werden zwingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariabor
|
ich werde gezwungen werden |
| 2. Person Singular |
angariaberis angariabere
|
du wirst gezwungen werden |
| 3. Person Singular |
angariabitur
|
er/sie/es wird gezwungen werden |
| 1. Person Plural |
angariabimur
|
wir werden gezwungen werden |
| 2. Person Plural |
angariabimini
|
ihr werdet gezwungen werden |
| 3. Person Plural |
angariabuntur
|
sie werden gezwungen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavi
|
ich habe gezwungen |
| 2. Person Singular |
angariavisti
|
du hast gezwungen |
| 3. Person Singular |
angariavit
|
er/sie/es hat gezwungen |
| 1. Person Plural |
angariavimus
|
wir haben gezwungen |
| 2. Person Plural |
angariavistis
|
ihr habt gezwungen |
| 3. Person Plural |
angariaverunt angariavere
|
sie haben gezwungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sum
|
ich bin gezwungen worden |
| 2. Person Singular |
angariatus es
|
du bist gezwungen worden |
| 3. Person Singular |
angariatus est
|
er/sie/es ist gezwungen worden |
| 1. Person Plural |
angariati sumus
|
wir sind gezwungen worden |
| 2. Person Plural |
angariati estis
|
ihr seid gezwungen worden |
| 3. Person Plural |
angariati sunt
|
sie sind gezwungen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaverim
|
ich habe gezwungen |
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
du habest gezwungen |
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
er/sie/es habe gezwungen |
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
wir haben gezwungen |
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
ihr habet gezwungen |
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
sie haben gezwungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus sim
|
ich sei gezwungen worden |
| 2. Person Singular |
angariatus sis
|
du seiest gezwungen worden |
| 3. Person Singular |
angariatus sit
|
er/sie/es sei gezwungen worden |
| 1. Person Plural |
angariati simus
|
wir seien gezwungen worden |
| 2. Person Plural |
angariati sitis
|
ihr seiet gezwungen worden |
| 3. Person Plural |
angariati sint
|
sie seien gezwungen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariaveram
|
ich hatte gezwungen |
| 2. Person Singular |
angariaveras
|
du hattest gezwungen |
| 3. Person Singular |
angariaverat
|
er/sie/es hatte gezwungen |
| 1. Person Plural |
angariaveramus
|
wir hatten gezwungen |
| 2. Person Plural |
angariaveratis
|
ihr hattet gezwungen |
| 3. Person Plural |
angariaverant
|
sie hatten gezwungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus eram
|
ich war gezwungen worden |
| 2. Person Singular |
angariatus eras
|
du warst gezwungen worden |
| 3. Person Singular |
angariatus erat
|
er/sie/es war gezwungen worden |
| 1. Person Plural |
angariati eramus
|
wir waren gezwungen worden |
| 2. Person Plural |
angariati eratis
|
ihr wart gezwungen worden |
| 3. Person Plural |
angariati erant
|
sie waren gezwungen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavissem
|
ich hätte gezwungen |
| 2. Person Singular |
angariavisses
|
du hättest gezwungen |
| 3. Person Singular |
angariavisset
|
er/sie/es hätte gezwungen |
| 1. Person Plural |
angariavissemus
|
wir hätten gezwungen |
| 2. Person Plural |
angariavissetis
|
ihr hättet gezwungen |
| 3. Person Plural |
angariavissent
|
sie hätten gezwungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus essem
|
ich wäre gezwungen worden |
| 2. Person Singular |
angariatus esses
|
du wärest gezwungen worden |
| 3. Person Singular |
angariatus esset
|
er/sie/es wäre gezwungen worden |
| 1. Person Plural |
angariati essemus
|
wir wären gezwungen worden |
| 2. Person Plural |
angariati essetis
|
ihr wäret gezwungen worden |
| 3. Person Plural |
angariati essent
|
sie wären gezwungen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
angariavero
|
ich werde gezwungen haben |
| 2. Person Singular |
angariaveris
|
du wirst gezwungen haben |
| 3. Person Singular |
angariaverit
|
er/sie/es wird gezwungen haben |
| 1. Person Plural |
angariaverimus
|
wir werden gezwungen haben |
| 2. Person Plural |
angariaveritis
|
ihr werdet gezwungen haben |
| 3. Person Plural |
angariaverint
|
sie werden gezwungen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
angariatus ero
|
ich werde gezwungen worden sein |
| 2. Person Singular |
angariatus eris
|
du wirst gezwungen worden sein |
| 3. Person Singular |
angariatus erit
|
er/sie/es wird gezwungen worden sein |
| 1. Person Plural |
angariati erimus
|
wir werden gezwungen worden sein |
| 2. Person Plural |
angariati eritis
|
ihr werdet gezwungen worden sein |
| 3. Person Plural |
angariati erunt
|
sie werden gezwungen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariare
|
zwingen |
| Vorzeitigkeit |
angariavisse
|
gezwungen haben |
| Nachzeitigkeit |
angariaturum esse
|
zwingen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
angariari angariarier
|
gezwungen werden |
| Vorzeitigkeit |
angariatum esse
|
gezwungen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
angariatum iri
|
künftig gezwungen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
angaria
|
zwinge; zwing! |
| 2. Person Plural |
angariate
|
zwingt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
angariato
|
| 3. Person Singular |
angariato
|
| 2. Person Plural |
angariatote
|
| 3. Person Plural |
angarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
angariare
|
das Zwingen |
| Genitiv |
angariandi
|
des Zwingens |
| Dativ |
angariando
|
dem Zwingen |
| Akkusativ |
angariandum
|
das Zwingen |
| Ablativ |
angariando
|
durch das Zwingen |
| Vokativ |
angariande
|
Zwingen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariandus
|
angarianda
|
angariandum
|
| Genitiv |
angariandi
|
angariandae
|
angariandi
|
| Dativ |
angariando
|
angariandae
|
angariando
|
| Akkusativ |
angariandum
|
angariandam
|
angariandum
|
| Ablativ |
angariando
|
angarianda
|
angariando
|
| Vokativ |
angariande
|
angarianda
|
angariandum
|
Plural
| Nominativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
| Genitiv |
angariandorum
|
angariandarum
|
angariandorum
|
| Dativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Akkusativ |
angariandos
|
angariandas
|
angarianda
|
| Ablativ |
angariandis
|
angariandis
|
angariandis
|
| Vokativ |
angariandi
|
angariandae
|
angarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
| Genitiv |
angariantis
|
angariantis
|
angariantis
|
| Dativ |
angarianti
|
angarianti
|
angarianti
|
| Akkusativ |
angariantem
|
angariantem
|
angarians
|
| Ablativ |
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
angarianti angariante
|
| Vokativ |
angarians
|
angarians
|
angarians
|
Plural
| Nominativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Genitiv |
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
angariantium angariantum
|
| Dativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Akkusativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
| Ablativ |
angariantibus
|
angariantibus
|
angariantibus
|
| Vokativ |
angariantes
|
angariantes
|
angariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariatus
|
angariata
|
angariatum
|
| Genitiv |
angariati
|
angariatae
|
angariati
|
| Dativ |
angariato
|
angariatae
|
angariato
|
| Akkusativ |
angariatum
|
angariatam
|
angariatum
|
| Ablativ |
angariato
|
angariata
|
angariato
|
| Vokativ |
angariate
|
angariata
|
angariatum
|
Plural
| Nominativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
| Genitiv |
angariatorum
|
angariatarum
|
angariatorum
|
| Dativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Akkusativ |
angariatos
|
angariatas
|
angariata
|
| Ablativ |
angariatis
|
angariatis
|
angariatis
|
| Vokativ |
angariati
|
angariatae
|
angariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
angariaturus
|
angariatura
|
angariaturum
|
| Genitiv |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariaturi
|
| Dativ |
angariaturo
|
angariaturae
|
angariaturo
|
| Akkusativ |
angariaturum
|
angariaturam
|
angariaturum
|
| Ablativ |
angariaturo
|
angariatura
|
angariaturo
|
| Vokativ |
angariature
|
angariatura
|
angariaturum
|
Plural
| Nominativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
| Genitiv |
angariaturorum
|
angariaturarum
|
angariaturorum
|
| Dativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Akkusativ |
angariaturos
|
angariaturas
|
angariatura
|
| Ablativ |
angariaturis
|
angariaturis
|
angariaturis
|
| Vokativ |
angariaturi
|
angariaturae
|
angariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
angariatum
|
angariatu
|