Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulo
|
|
| 2. Person Singular |
appostulas
|
|
| 3. Person Singular |
appostulat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulamus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulatis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulor
|
|
| 2. Person Singular |
appostularis appostulare
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulamur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulamini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulem
|
|
| 2. Person Singular |
appostules
|
|
| 3. Person Singular |
appostulet
|
|
| 1. Person Plural |
appostulemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostuletis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostuler
|
|
| 2. Person Singular |
appostuleris appostulere
|
|
| 3. Person Singular |
appostuletur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulemur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulemini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabam
|
|
| 2. Person Singular |
appostulabas
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabar
|
|
| 2. Person Singular |
appostulabaris appostulabare
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostularem
|
|
| 2. Person Singular |
appostulares
|
|
| 3. Person Singular |
appostularet
|
|
| 1. Person Plural |
appostularemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostularetis
|
|
| 3. Person Plural |
appostularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostularer
|
|
| 2. Person Singular |
appostulareris appostularere
|
|
| 3. Person Singular |
appostularetur
|
|
| 1. Person Plural |
appostularemur
|
|
| 2. Person Plural |
appostularemini
|
|
| 3. Person Plural |
appostularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabo
|
|
| 2. Person Singular |
appostulabis
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabor
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaberis appostulabere
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulavi
|
|
| 2. Person Singular |
appostulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
appostulavit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverunt appostulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appostulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
appostulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
appostulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
appostulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
appostulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulavero
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appostulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appostulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
appostulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appostulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appostulari appostularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
appostulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appostulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
appostula
|
! |
| 2. Person Plural |
appostulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
appostulato
|
| 3. Person Singular |
appostulato
|
| 2. Person Plural |
appostulatote
|
| 3. Person Plural |
appostulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
appostulare
|
|
| Genitiv |
appostulandi
|
|
| Dativ |
appostulando
|
|
| Akkusativ |
appostulandum
|
|
| Ablativ |
appostulando
|
|
| Vokativ |
appostulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulandus
|
appostulanda
|
appostulandum
|
| Genitiv |
appostulandi
|
appostulandae
|
appostulandi
|
| Dativ |
appostulando
|
appostulandae
|
appostulando
|
| Akkusativ |
appostulandum
|
appostulandam
|
appostulandum
|
| Ablativ |
appostulando
|
appostulanda
|
appostulando
|
| Vokativ |
appostulande
|
appostulanda
|
appostulandum
|
Plural
| Nominativ |
appostulandi
|
appostulandae
|
appostulanda
|
| Genitiv |
appostulandorum
|
appostulandarum
|
appostulandorum
|
| Dativ |
appostulandis
|
appostulandis
|
appostulandis
|
| Akkusativ |
appostulandos
|
appostulandas
|
appostulanda
|
| Ablativ |
appostulandis
|
appostulandis
|
appostulandis
|
| Vokativ |
appostulandi
|
appostulandae
|
appostulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulans
|
appostulans
|
appostulans
|
| Genitiv |
appostulantis
|
appostulantis
|
appostulantis
|
| Dativ |
appostulanti
|
appostulanti
|
appostulanti
|
| Akkusativ |
appostulantem
|
appostulantem
|
appostulans
|
| Ablativ |
appostulanti appostulante
|
appostulanti appostulante
|
appostulanti appostulante
|
| Vokativ |
appostulans
|
appostulans
|
appostulans
|
Plural
| Nominativ |
appostulantes
|
appostulantes
|
appostulantia
|
| Genitiv |
appostulantium appostulantum
|
appostulantium appostulantum
|
appostulantium appostulantum
|
| Dativ |
appostulantibus
|
appostulantibus
|
appostulantibus
|
| Akkusativ |
appostulantes
|
appostulantes
|
appostulantia
|
| Ablativ |
appostulantibus
|
appostulantibus
|
appostulantibus
|
| Vokativ |
appostulantes
|
appostulantes
|
appostulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulatus
|
appostulata
|
appostulatum
|
| Genitiv |
appostulati
|
appostulatae
|
appostulati
|
| Dativ |
appostulato
|
appostulatae
|
appostulato
|
| Akkusativ |
appostulatum
|
appostulatam
|
appostulatum
|
| Ablativ |
appostulato
|
appostulata
|
appostulato
|
| Vokativ |
appostulate
|
appostulata
|
appostulatum
|
Plural
| Nominativ |
appostulati
|
appostulatae
|
appostulata
|
| Genitiv |
appostulatorum
|
appostulatarum
|
appostulatorum
|
| Dativ |
appostulatis
|
appostulatis
|
appostulatis
|
| Akkusativ |
appostulatos
|
appostulatas
|
appostulata
|
| Ablativ |
appostulatis
|
appostulatis
|
appostulatis
|
| Vokativ |
appostulati
|
appostulatae
|
appostulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulaturus
|
appostulatura
|
appostulaturum
|
| Genitiv |
appostulaturi
|
appostulaturae
|
appostulaturi
|
| Dativ |
appostulaturo
|
appostulaturae
|
appostulaturo
|
| Akkusativ |
appostulaturum
|
appostulaturam
|
appostulaturum
|
| Ablativ |
appostulaturo
|
appostulatura
|
appostulaturo
|
| Vokativ |
appostulature
|
appostulatura
|
appostulaturum
|
Plural
| Nominativ |
appostulaturi
|
appostulaturae
|
appostulatura
|
| Genitiv |
appostulaturorum
|
appostulaturarum
|
appostulaturorum
|
| Dativ |
appostulaturis
|
appostulaturis
|
appostulaturis
|
| Akkusativ |
appostulaturos
|
appostulaturas
|
appostulatura
|
| Ablativ |
appostulaturis
|
appostulaturis
|
appostulaturis
|
| Vokativ |
appostulaturi
|
appostulaturae
|
appostulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
appostulatum
|
appostulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulo
|
|
| 2. Person Singular |
appostulas
|
|
| 3. Person Singular |
appostulat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulamus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulatis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulor
|
|
| 2. Person Singular |
appostularis appostulare
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulamur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulamini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulem
|
|
| 2. Person Singular |
appostules
|
|
| 3. Person Singular |
appostulet
|
|
| 1. Person Plural |
appostulemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostuletis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostuler
|
|
| 2. Person Singular |
appostuleris appostulere
|
|
| 3. Person Singular |
appostuletur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulemur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulemini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabam
|
|
| 2. Person Singular |
appostulabas
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabar
|
|
| 2. Person Singular |
appostulabaris appostulabare
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostularem
|
|
| 2. Person Singular |
appostulares
|
|
| 3. Person Singular |
appostularet
|
|
| 1. Person Plural |
appostularemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostularetis
|
|
| 3. Person Plural |
appostularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostularer
|
|
| 2. Person Singular |
appostulareris appostularere
|
|
| 3. Person Singular |
appostularetur
|
|
| 1. Person Plural |
appostularemur
|
|
| 2. Person Plural |
appostularemini
|
|
| 3. Person Plural |
appostularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabo
|
|
| 2. Person Singular |
appostulabis
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabor
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaberis appostulabere
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulavi
|
|
| 2. Person Singular |
appostulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
appostulavit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverunt appostulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appostulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
appostulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
appostulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
appostulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
appostulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulavero
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appostulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appostulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
appostulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appostulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appostulari appostularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
appostulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appostulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
appostula
|
! |
| 2. Person Plural |
appostulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
appostulato
|
| 3. Person Singular |
appostulato
|
| 2. Person Plural |
appostulatote
|
| 3. Person Plural |
appostulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
appostulare
|
|
| Genitiv |
appostulandi
|
|
| Dativ |
appostulando
|
|
| Akkusativ |
appostulandum
|
|
| Ablativ |
appostulando
|
|
| Vokativ |
appostulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulandus
|
appostulanda
|
appostulandum
|
| Genitiv |
appostulandi
|
appostulandae
|
appostulandi
|
| Dativ |
appostulando
|
appostulandae
|
appostulando
|
| Akkusativ |
appostulandum
|
appostulandam
|
appostulandum
|
| Ablativ |
appostulando
|
appostulanda
|
appostulando
|
| Vokativ |
appostulande
|
appostulanda
|
appostulandum
|
Plural
| Nominativ |
appostulandi
|
appostulandae
|
appostulanda
|
| Genitiv |
appostulandorum
|
appostulandarum
|
appostulandorum
|
| Dativ |
appostulandis
|
appostulandis
|
appostulandis
|
| Akkusativ |
appostulandos
|
appostulandas
|
appostulanda
|
| Ablativ |
appostulandis
|
appostulandis
|
appostulandis
|
| Vokativ |
appostulandi
|
appostulandae
|
appostulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulans
|
appostulans
|
appostulans
|
| Genitiv |
appostulantis
|
appostulantis
|
appostulantis
|
| Dativ |
appostulanti
|
appostulanti
|
appostulanti
|
| Akkusativ |
appostulantem
|
appostulantem
|
appostulans
|
| Ablativ |
appostulanti appostulante
|
appostulanti appostulante
|
appostulanti appostulante
|
| Vokativ |
appostulans
|
appostulans
|
appostulans
|
Plural
| Nominativ |
appostulantes
|
appostulantes
|
appostulantia
|
| Genitiv |
appostulantium appostulantum
|
appostulantium appostulantum
|
appostulantium appostulantum
|
| Dativ |
appostulantibus
|
appostulantibus
|
appostulantibus
|
| Akkusativ |
appostulantes
|
appostulantes
|
appostulantia
|
| Ablativ |
appostulantibus
|
appostulantibus
|
appostulantibus
|
| Vokativ |
appostulantes
|
appostulantes
|
appostulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulatus
|
appostulata
|
appostulatum
|
| Genitiv |
appostulati
|
appostulatae
|
appostulati
|
| Dativ |
appostulato
|
appostulatae
|
appostulato
|
| Akkusativ |
appostulatum
|
appostulatam
|
appostulatum
|
| Ablativ |
appostulato
|
appostulata
|
appostulato
|
| Vokativ |
appostulate
|
appostulata
|
appostulatum
|
Plural
| Nominativ |
appostulati
|
appostulatae
|
appostulata
|
| Genitiv |
appostulatorum
|
appostulatarum
|
appostulatorum
|
| Dativ |
appostulatis
|
appostulatis
|
appostulatis
|
| Akkusativ |
appostulatos
|
appostulatas
|
appostulata
|
| Ablativ |
appostulatis
|
appostulatis
|
appostulatis
|
| Vokativ |
appostulati
|
appostulatae
|
appostulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulaturus
|
appostulatura
|
appostulaturum
|
| Genitiv |
appostulaturi
|
appostulaturae
|
appostulaturi
|
| Dativ |
appostulaturo
|
appostulaturae
|
appostulaturo
|
| Akkusativ |
appostulaturum
|
appostulaturam
|
appostulaturum
|
| Ablativ |
appostulaturo
|
appostulatura
|
appostulaturo
|
| Vokativ |
appostulature
|
appostulatura
|
appostulaturum
|
Plural
| Nominativ |
appostulaturi
|
appostulaturae
|
appostulatura
|
| Genitiv |
appostulaturorum
|
appostulaturarum
|
appostulaturorum
|
| Dativ |
appostulaturis
|
appostulaturis
|
appostulaturis
|
| Akkusativ |
appostulaturos
|
appostulaturas
|
appostulatura
|
| Ablativ |
appostulaturis
|
appostulaturis
|
appostulaturis
|
| Vokativ |
appostulaturi
|
appostulaturae
|
appostulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
appostulatum
|
appostulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulo
|
|
| 2. Person Singular |
appostulas
|
|
| 3. Person Singular |
appostulat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulamus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulatis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulor
|
|
| 2. Person Singular |
appostularis appostulare
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulamur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulamini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulem
|
|
| 2. Person Singular |
appostules
|
|
| 3. Person Singular |
appostulet
|
|
| 1. Person Plural |
appostulemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostuletis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostuler
|
|
| 2. Person Singular |
appostuleris appostulere
|
|
| 3. Person Singular |
appostuletur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulemur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulemini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabam
|
|
| 2. Person Singular |
appostulabas
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabar
|
|
| 2. Person Singular |
appostulabaris appostulabare
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostularem
|
|
| 2. Person Singular |
appostulares
|
|
| 3. Person Singular |
appostularet
|
|
| 1. Person Plural |
appostularemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostularetis
|
|
| 3. Person Plural |
appostularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostularer
|
|
| 2. Person Singular |
appostulareris appostularere
|
|
| 3. Person Singular |
appostularetur
|
|
| 1. Person Plural |
appostularemur
|
|
| 2. Person Plural |
appostularemini
|
|
| 3. Person Plural |
appostularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabo
|
|
| 2. Person Singular |
appostulabis
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulabor
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaberis appostulabere
|
|
| 3. Person Singular |
appostulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
appostulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
appostulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
appostulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulavi
|
|
| 2. Person Singular |
appostulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
appostulavit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverunt appostulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appostulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
appostulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
appostulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
appostulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
appostulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulavero
|
|
| 2. Person Singular |
appostulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appostulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appostulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
appostulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
appostulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
appostulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
appostulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
appostulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appostulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
appostulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appostulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appostulari appostularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
appostulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appostulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
appostula
|
! |
| 2. Person Plural |
appostulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
appostulato
|
| 3. Person Singular |
appostulato
|
| 2. Person Plural |
appostulatote
|
| 3. Person Plural |
appostulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
appostulare
|
|
| Genitiv |
appostulandi
|
|
| Dativ |
appostulando
|
|
| Akkusativ |
appostulandum
|
|
| Ablativ |
appostulando
|
|
| Vokativ |
appostulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulandus
|
appostulanda
|
appostulandum
|
| Genitiv |
appostulandi
|
appostulandae
|
appostulandi
|
| Dativ |
appostulando
|
appostulandae
|
appostulando
|
| Akkusativ |
appostulandum
|
appostulandam
|
appostulandum
|
| Ablativ |
appostulando
|
appostulanda
|
appostulando
|
| Vokativ |
appostulande
|
appostulanda
|
appostulandum
|
Plural
| Nominativ |
appostulandi
|
appostulandae
|
appostulanda
|
| Genitiv |
appostulandorum
|
appostulandarum
|
appostulandorum
|
| Dativ |
appostulandis
|
appostulandis
|
appostulandis
|
| Akkusativ |
appostulandos
|
appostulandas
|
appostulanda
|
| Ablativ |
appostulandis
|
appostulandis
|
appostulandis
|
| Vokativ |
appostulandi
|
appostulandae
|
appostulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulans
|
appostulans
|
appostulans
|
| Genitiv |
appostulantis
|
appostulantis
|
appostulantis
|
| Dativ |
appostulanti
|
appostulanti
|
appostulanti
|
| Akkusativ |
appostulantem
|
appostulantem
|
appostulans
|
| Ablativ |
appostulanti appostulante
|
appostulanti appostulante
|
appostulanti appostulante
|
| Vokativ |
appostulans
|
appostulans
|
appostulans
|
Plural
| Nominativ |
appostulantes
|
appostulantes
|
appostulantia
|
| Genitiv |
appostulantium appostulantum
|
appostulantium appostulantum
|
appostulantium appostulantum
|
| Dativ |
appostulantibus
|
appostulantibus
|
appostulantibus
|
| Akkusativ |
appostulantes
|
appostulantes
|
appostulantia
|
| Ablativ |
appostulantibus
|
appostulantibus
|
appostulantibus
|
| Vokativ |
appostulantes
|
appostulantes
|
appostulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulatus
|
appostulata
|
appostulatum
|
| Genitiv |
appostulati
|
appostulatae
|
appostulati
|
| Dativ |
appostulato
|
appostulatae
|
appostulato
|
| Akkusativ |
appostulatum
|
appostulatam
|
appostulatum
|
| Ablativ |
appostulato
|
appostulata
|
appostulato
|
| Vokativ |
appostulate
|
appostulata
|
appostulatum
|
Plural
| Nominativ |
appostulati
|
appostulatae
|
appostulata
|
| Genitiv |
appostulatorum
|
appostulatarum
|
appostulatorum
|
| Dativ |
appostulatis
|
appostulatis
|
appostulatis
|
| Akkusativ |
appostulatos
|
appostulatas
|
appostulata
|
| Ablativ |
appostulatis
|
appostulatis
|
appostulatis
|
| Vokativ |
appostulati
|
appostulatae
|
appostulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appostulaturus
|
appostulatura
|
appostulaturum
|
| Genitiv |
appostulaturi
|
appostulaturae
|
appostulaturi
|
| Dativ |
appostulaturo
|
appostulaturae
|
appostulaturo
|
| Akkusativ |
appostulaturum
|
appostulaturam
|
appostulaturum
|
| Ablativ |
appostulaturo
|
appostulatura
|
appostulaturo
|
| Vokativ |
appostulature
|
appostulatura
|
appostulaturum
|
Plural
| Nominativ |
appostulaturi
|
appostulaturae
|
appostulatura
|
| Genitiv |
appostulaturorum
|
appostulaturarum
|
appostulaturorum
|
| Dativ |
appostulaturis
|
appostulaturis
|
appostulaturis
|
| Akkusativ |
appostulaturos
|
appostulaturas
|
appostulatura
|
| Ablativ |
appostulaturis
|
appostulaturis
|
appostulaturis
|
| Vokativ |
appostulaturi
|
appostulaturae
|
appostulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
appostulatum
|
appostulatu
|