Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
appretiare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
appretiatum auch noch Formen von:
appretiare (Verb im Partizip) |
appretiatum (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
kaufen
schätzen
schätzen/hochschätzen, einen Preis festsetzen/abschätzen
sich zu eigen machen
taxieren
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretio
ich kaufe
2. Person Singular
appretias
du kaufst
3. Person Singular
appretiat
er/sie/es kauft
1. Person Plural
appretiamus
wir kaufen
2. Person Plural
appretiatis
ihr kauft
3. Person Plural
appretiant
sie kaufen
Passiv
1. Person Singular
appretior
ich werde gekauft
2. Person Singular
appretiaris appretiare
du wirst gekauft
3. Person Singular
appretiatur
er/sie/es wird gekauft
1. Person Plural
appretiamur
wir werden gekauft
2. Person Plural
appretiamini
ihr werdet gekauft
3. Person Plural
appretiantur
sie werden gekauft
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiem
ich kaufe
2. Person Singular
appreties
du kaufest
3. Person Singular
appretiet
er/sie/es kaufe
1. Person Plural
appretiemus
wir kaufen
2. Person Plural
appretietis
ihr kaufet
3. Person Plural
appretient
sie kaufen
Passiv
1. Person Singular
appretier
ich werde gekauft
2. Person Singular
appretieris appretiere
du werdest gekauft
3. Person Singular
appretietur
er/sie/es werde gekauft
1. Person Plural
appretiemur
wir werden gekauft
2. Person Plural
appretiemini
ihr werdet gekauft
3. Person Plural
appretientur
sie werden gekauft
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiabam
ich kaufte
2. Person Singular
appretiabas
du kauftest
3. Person Singular
appretiabat
er/sie/es kaufte
1. Person Plural
appretiabamus
wir kauften
2. Person Plural
appretiabatis
ihr kauftet
3. Person Plural
appretiabant
sie kauften
Passiv
1. Person Singular
appretiabar
ich wurde gekauft
2. Person Singular
appretiabaris appretiabare
du wurdest gekauft
3. Person Singular
appretiabatur
er/sie/es wurde gekauft
1. Person Plural
appretiabamur
wir wurden gekauft
2. Person Plural
appretiabamini
ihr wurdet gekauft
3. Person Plural
appretiabantur
sie wurden gekauft
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiarem
ich kaufte
2. Person Singular
appretiares
du kauftest
3. Person Singular
appretiaret
er/sie/es kaufte
1. Person Plural
appretiaremus
wir kauften
2. Person Plural
appretiaretis
ihr kauftet
3. Person Plural
appretiarent
sie kauften
Passiv
1. Person Singular
appretiarer
ich würde gekauft
2. Person Singular
appretiareris appretiarere
du würdest gekauft
3. Person Singular
appretiaretur
er/sie/es würde gekauft
1. Person Plural
appretiaremur
wir würden gekauft
2. Person Plural
appretiaremini
ihr würdet gekauft
3. Person Plural
appretiarentur
sie würden gekauft
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
appretiabo
ich werde kaufen
2. Person Singular
appretiabis
du wirst kaufen
3. Person Singular
appretiabit
er/sie/es wird kaufen
1. Person Plural
appretiabimus
wir werden kaufen
2. Person Plural
appretiabitis
ihr werdet kaufen
3. Person Plural
appretiabunt
sie werden kaufen
Passiv
1. Person Singular
appretiabor
ich werde gekauft werden
2. Person Singular
appretiaberis appretiabere
du wirst gekauft werden
3. Person Singular
appretiabitur
er/sie/es wird gekauft werden
1. Person Plural
appretiabimur
wir werden gekauft werden
2. Person Plural
appretiabimini
ihr werdet gekauft werden
3. Person Plural
appretiabuntur
sie werden gekauft werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiavi
ich habe gekauft
2. Person Singular
appretiavisti
du hast gekauft
3. Person Singular
appretiavit
er/sie/es hat gekauft
1. Person Plural
appretiavimus
wir haben gekauft
2. Person Plural
appretiavistis
ihr habt gekauft
3. Person Plural
appretiaverunt appretiavere
sie haben gekauft
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sum
ich bin gekauft worden
2. Person Singular
appretiatus es
du bist gekauft worden
3. Person Singular
appretiatus est
er/sie/es ist gekauft worden
1. Person Plural
appretiati sumus
wir sind gekauft worden
2. Person Plural
appretiati estis
ihr seid gekauft worden
3. Person Plural
appretiati sunt
sie sind gekauft worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiaverim
ich habe gekauft
2. Person Singular
appretiaveris
du habest gekauft
3. Person Singular
appretiaverit
er/sie/es habe gekauft
1. Person Plural
appretiaverimus
wir haben gekauft
2. Person Plural
appretiaveritis
ihr habet gekauft
3. Person Plural
appretiaverint
sie haben gekauft
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sim
ich sei gekauft worden
2. Person Singular
appretiatus sis
du seiest gekauft worden
3. Person Singular
appretiatus sit
er/sie/es sei gekauft worden
1. Person Plural
appretiati simus
wir seien gekauft worden
2. Person Plural
appretiati sitis
ihr seiet gekauft worden
3. Person Plural
appretiati sint
sie seien gekauft worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiaveram
ich hatte gekauft
2. Person Singular
appretiaveras
du hattest gekauft
3. Person Singular
appretiaverat
er/sie/es hatte gekauft
1. Person Plural
appretiaveramus
wir hatten gekauft
2. Person Plural
appretiaveratis
ihr hattet gekauft
3. Person Plural
appretiaverant
sie hatten gekauft
Passiv
1. Person Singular
appretiatus eram
ich war gekauft worden
2. Person Singular
appretiatus eras
du warst gekauft worden
3. Person Singular
appretiatus erat
er/sie/es war gekauft worden
1. Person Plural
appretiati eramus
wir waren gekauft worden
2. Person Plural
appretiati eratis
ihr wart gekauft worden
3. Person Plural
appretiati erant
sie waren gekauft worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiavissem
ich hätte gekauft
2. Person Singular
appretiavisses
du hättest gekauft
3. Person Singular
appretiavisset
er/sie/es hätte gekauft
1. Person Plural
appretiavissemus
wir hätten gekauft
2. Person Plural
appretiavissetis
ihr hättet gekauft
3. Person Plural
appretiavissent
sie hätten gekauft
Passiv
1. Person Singular
appretiatus essem
ich wäre gekauft worden
2. Person Singular
appretiatus esses
du wärest gekauft worden
3. Person Singular
appretiatus esset
er/sie/es wäre gekauft worden
1. Person Plural
appretiati essemus
wir wären gekauft worden
2. Person Plural
appretiati essetis
ihr wäret gekauft worden
3. Person Plural
appretiati essent
sie wären gekauft worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
appretiavero
ich werde gekauft haben
2. Person Singular
appretiaveris
du wirst gekauft haben
3. Person Singular
appretiaverit
er/sie/es wird gekauft haben
1. Person Plural
appretiaverimus
wir werden gekauft haben
2. Person Plural
appretiaveritis
ihr werdet gekauft haben
3. Person Plural
appretiaverint
sie werden gekauft haben
Passiv
1. Person Singular
appretiatus ero
ich werde gekauft worden sein
2. Person Singular
appretiatus eris
du wirst gekauft worden sein
3. Person Singular
appretiatus erit
er/sie/es wird gekauft worden sein
1. Person Plural
appretiati erimus
wir werden gekauft worden sein
2. Person Plural
appretiati eritis
ihr werdet gekauft worden sein
3. Person Plural
appretiati erunt
sie werden gekauft worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
appretiare
kaufen
Vorzeitigkeit
appretiavisse
gekauft haben
Nachzeitigkeit
appretiaturum esse
kaufen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
appretiari appretiarier
gekauft werden
Vorzeitigkeit
appretiatum esse
gekauft worden sein
Nachzeitigkeit
appretiatum iri
künftig gekauft werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
appretia
kaufe; kauf!
2. Person Plural
appretiate
kauft!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
appretiato
3. Person Singular
appretiato
2. Person Plural
appretiatote
3. Person Plural
appretianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
appretiare
das Kaufen
Genitiv
appretiandi
des Kaufens
Dativ
appretiando
dem Kaufen
Akkusativ
appretiandum
das Kaufen
Ablativ
appretiando
durch das Kaufen
Vokativ
appretiande
Kaufen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiandus
appretianda
appretiandum
Genitiv
appretiandi
appretiandae
appretiandi
Dativ
appretiando
appretiandae
appretiando
Akkusativ
appretiandum
appretiandam
appretiandum
Ablativ
appretiando
appretianda
appretiando
Vokativ
appretiande
appretianda
appretiandum
Plural
Nominativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Genitiv
appretiandorum
appretiandarum
appretiandorum
Dativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Akkusativ
appretiandos
appretiandas
appretianda
Ablativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Vokativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretians
appretians
appretians
Genitiv
appretiantis
appretiantis
appretiantis
Dativ
appretianti
appretianti
appretianti
Akkusativ
appretiantem
appretiantem
appretians
Ablativ
appretianti appretiante
appretianti appretiante
appretianti appretiante
Vokativ
appretians
appretians
appretians
Plural
Nominativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Genitiv
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
Dativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Akkusativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Ablativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Vokativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiatus
appretiata
appretiatum
Genitiv
appretiati
appretiatae
appretiati
Dativ
appretiato
appretiatae
appretiato
Akkusativ
appretiatum
appretiatam
appretiatum
Ablativ
appretiato
appretiata
appretiato
Vokativ
appretiate
appretiata
appretiatum
Plural
Nominativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Genitiv
appretiatorum
appretiatarum
appretiatorum
Dativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Akkusativ
appretiatos
appretiatas
appretiata
Ablativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Vokativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiaturus
appretiatura
appretiaturum
Genitiv
appretiaturi
appretiaturae
appretiaturi
Dativ
appretiaturo
appretiaturae
appretiaturo
Akkusativ
appretiaturum
appretiaturam
appretiaturum
Ablativ
appretiaturo
appretiatura
appretiaturo
Vokativ
appretiature
appretiatura
appretiaturum
Plural
Nominativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Genitiv
appretiaturorum
appretiaturarum
appretiaturorum
Dativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Akkusativ
appretiaturos
appretiaturas
appretiatura
Ablativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Vokativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Supina
Supin I
Supin II
appretiatum
appretiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretio
ich schätze
2. Person Singular
appretias
du schätzt
3. Person Singular
appretiat
er/sie/es schätzt
1. Person Plural
appretiamus
wir schätzen
2. Person Plural
appretiatis
ihr schätzt
3. Person Plural
appretiant
sie schätzen
Passiv
1. Person Singular
appretior
ich werde geschätzt
2. Person Singular
appretiaris appretiare
du wirst geschätzt
3. Person Singular
appretiatur
er/sie/es wird geschätzt
1. Person Plural
appretiamur
wir werden geschätzt
2. Person Plural
appretiamini
ihr werdet geschätzt
3. Person Plural
appretiantur
sie werden geschätzt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiem
ich schätze
2. Person Singular
appreties
du schätzest
3. Person Singular
appretiet
er/sie/es schätze
1. Person Plural
appretiemus
wir schätzen
2. Person Plural
appretietis
ihr schätzet
3. Person Plural
appretient
sie schätzen
Passiv
1. Person Singular
appretier
ich werde geschätzt
2. Person Singular
appretieris appretiere
du werdest geschätzt
3. Person Singular
appretietur
er/sie/es werde geschätzt
1. Person Plural
appretiemur
wir werden geschätzt
2. Person Plural
appretiemini
ihr werdet geschätzt
3. Person Plural
appretientur
sie werden geschätzt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiabam
ich schätzte
2. Person Singular
appretiabas
du schätztest
3. Person Singular
appretiabat
er/sie/es schätzte
1. Person Plural
appretiabamus
wir schätzten
2. Person Plural
appretiabatis
ihr schätztet
3. Person Plural
appretiabant
sie schätzten
Passiv
1. Person Singular
appretiabar
ich wurde geschätzt
2. Person Singular
appretiabaris appretiabare
du wurdest geschätzt
3. Person Singular
appretiabatur
er/sie/es wurde geschätzt
1. Person Plural
appretiabamur
wir wurden geschätzt
2. Person Plural
appretiabamini
ihr wurdet geschätzt
3. Person Plural
appretiabantur
sie wurden geschätzt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiarem
ich schätzte
2. Person Singular
appretiares
du schätztest
3. Person Singular
appretiaret
er/sie/es schätzte
1. Person Plural
appretiaremus
wir schätzten
2. Person Plural
appretiaretis
ihr schätztet
3. Person Plural
appretiarent
sie schätzten
Passiv
1. Person Singular
appretiarer
ich würde geschätzt
2. Person Singular
appretiareris appretiarere
du würdest geschätzt
3. Person Singular
appretiaretur
er/sie/es würde geschätzt
1. Person Plural
appretiaremur
wir würden geschätzt
2. Person Plural
appretiaremini
ihr würdet geschätzt
3. Person Plural
appretiarentur
sie würden geschätzt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
appretiabo
ich werde schätzen
2. Person Singular
appretiabis
du wirst schätzen
3. Person Singular
appretiabit
er/sie/es wird schätzen
1. Person Plural
appretiabimus
wir werden schätzen
2. Person Plural
appretiabitis
ihr werdet schätzen
3. Person Plural
appretiabunt
sie werden schätzen
Passiv
1. Person Singular
appretiabor
ich werde geschätzt werden
2. Person Singular
appretiaberis appretiabere
du wirst geschätzt werden
3. Person Singular
appretiabitur
er/sie/es wird geschätzt werden
1. Person Plural
appretiabimur
wir werden geschätzt werden
2. Person Plural
appretiabimini
ihr werdet geschätzt werden
3. Person Plural
appretiabuntur
sie werden geschätzt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiavi
ich habe geschätzt
2. Person Singular
appretiavisti
du hast geschätzt
3. Person Singular
appretiavit
er/sie/es hat geschätzt
1. Person Plural
appretiavimus
wir haben geschätzt
2. Person Plural
appretiavistis
ihr habt geschätzt
3. Person Plural
appretiaverunt appretiavere
sie haben geschätzt
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sum
ich bin geschätzt worden
2. Person Singular
appretiatus es
du bist geschätzt worden
3. Person Singular
appretiatus est
er/sie/es ist geschätzt worden
1. Person Plural
appretiati sumus
wir sind geschätzt worden
2. Person Plural
appretiati estis
ihr seid geschätzt worden
3. Person Plural
appretiati sunt
sie sind geschätzt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiaverim
ich habe geschätzt
2. Person Singular
appretiaveris
du habest geschätzt
3. Person Singular
appretiaverit
er/sie/es habe geschätzt
1. Person Plural
appretiaverimus
wir haben geschätzt
2. Person Plural
appretiaveritis
ihr habet geschätzt
3. Person Plural
appretiaverint
sie haben geschätzt
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sim
ich sei geschätzt worden
2. Person Singular
appretiatus sis
du seiest geschätzt worden
3. Person Singular
appretiatus sit
er/sie/es sei geschätzt worden
1. Person Plural
appretiati simus
wir seien geschätzt worden
2. Person Plural
appretiati sitis
ihr seiet geschätzt worden
3. Person Plural
appretiati sint
sie seien geschätzt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiaveram
ich hatte geschätzt
2. Person Singular
appretiaveras
du hattest geschätzt
3. Person Singular
appretiaverat
er/sie/es hatte geschätzt
1. Person Plural
appretiaveramus
wir hatten geschätzt
2. Person Plural
appretiaveratis
ihr hattet geschätzt
3. Person Plural
appretiaverant
sie hatten geschätzt
Passiv
1. Person Singular
appretiatus eram
ich war geschätzt worden
2. Person Singular
appretiatus eras
du warst geschätzt worden
3. Person Singular
appretiatus erat
er/sie/es war geschätzt worden
1. Person Plural
appretiati eramus
wir waren geschätzt worden
2. Person Plural
appretiati eratis
ihr wart geschätzt worden
3. Person Plural
appretiati erant
sie waren geschätzt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiavissem
ich hätte geschätzt
2. Person Singular
appretiavisses
du hättest geschätzt
3. Person Singular
appretiavisset
er/sie/es hätte geschätzt
1. Person Plural
appretiavissemus
wir hätten geschätzt
2. Person Plural
appretiavissetis
ihr hättet geschätzt
3. Person Plural
appretiavissent
sie hätten geschätzt
Passiv
1. Person Singular
appretiatus essem
ich wäre geschätzt worden
2. Person Singular
appretiatus esses
du wärest geschätzt worden
3. Person Singular
appretiatus esset
er/sie/es wäre geschätzt worden
1. Person Plural
appretiati essemus
wir wären geschätzt worden
2. Person Plural
appretiati essetis
ihr wäret geschätzt worden
3. Person Plural
appretiati essent
sie wären geschätzt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
appretiavero
ich werde geschätzt haben
2. Person Singular
appretiaveris
du wirst geschätzt haben
3. Person Singular
appretiaverit
er/sie/es wird geschätzt haben
1. Person Plural
appretiaverimus
wir werden geschätzt haben
2. Person Plural
appretiaveritis
ihr werdet geschätzt haben
3. Person Plural
appretiaverint
sie werden geschätzt haben
Passiv
1. Person Singular
appretiatus ero
ich werde geschätzt worden sein
2. Person Singular
appretiatus eris
du wirst geschätzt worden sein
3. Person Singular
appretiatus erit
er/sie/es wird geschätzt worden sein
1. Person Plural
appretiati erimus
wir werden geschätzt worden sein
2. Person Plural
appretiati eritis
ihr werdet geschätzt worden sein
3. Person Plural
appretiati erunt
sie werden geschätzt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
appretiare
schätzen
Vorzeitigkeit
appretiavisse
geschätzt haben
Nachzeitigkeit
appretiaturum esse
schätzen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
appretiari appretiarier
geschätzt werden
Vorzeitigkeit
appretiatum esse
geschätzt worden sein
Nachzeitigkeit
appretiatum iri
künftig geschätzt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
appretia
schätze; schätz!
2. Person Plural
appretiate
schätzt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
appretiato
3. Person Singular
appretiato
2. Person Plural
appretiatote
3. Person Plural
appretianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
appretiare
das Schätzen
Genitiv
appretiandi
des Schätzens
Dativ
appretiando
dem Schätzen
Akkusativ
appretiandum
das Schätzen
Ablativ
appretiando
durch das Schätzen
Vokativ
appretiande
Schätzen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiandus
appretianda
appretiandum
Genitiv
appretiandi
appretiandae
appretiandi
Dativ
appretiando
appretiandae
appretiando
Akkusativ
appretiandum
appretiandam
appretiandum
Ablativ
appretiando
appretianda
appretiando
Vokativ
appretiande
appretianda
appretiandum
Plural
Nominativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Genitiv
appretiandorum
appretiandarum
appretiandorum
Dativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Akkusativ
appretiandos
appretiandas
appretianda
Ablativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Vokativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretians
appretians
appretians
Genitiv
appretiantis
appretiantis
appretiantis
Dativ
appretianti
appretianti
appretianti
Akkusativ
appretiantem
appretiantem
appretians
Ablativ
appretianti appretiante
appretianti appretiante
appretianti appretiante
Vokativ
appretians
appretians
appretians
Plural
Nominativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Genitiv
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
Dativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Akkusativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Ablativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Vokativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiatus
appretiata
appretiatum
Genitiv
appretiati
appretiatae
appretiati
Dativ
appretiato
appretiatae
appretiato
Akkusativ
appretiatum
appretiatam
appretiatum
Ablativ
appretiato
appretiata
appretiato
Vokativ
appretiate
appretiata
appretiatum
Plural
Nominativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Genitiv
appretiatorum
appretiatarum
appretiatorum
Dativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Akkusativ
appretiatos
appretiatas
appretiata
Ablativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Vokativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiaturus
appretiatura
appretiaturum
Genitiv
appretiaturi
appretiaturae
appretiaturi
Dativ
appretiaturo
appretiaturae
appretiaturo
Akkusativ
appretiaturum
appretiaturam
appretiaturum
Ablativ
appretiaturo
appretiatura
appretiaturo
Vokativ
appretiature
appretiatura
appretiaturum
Plural
Nominativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Genitiv
appretiaturorum
appretiaturarum
appretiaturorum
Dativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Akkusativ
appretiaturos
appretiaturas
appretiatura
Ablativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Vokativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Supina
Supin I
Supin II
appretiatum
appretiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretio
2. Person Singular
appretias
3. Person Singular
appretiat
1. Person Plural
appretiamus
2. Person Plural
appretiatis
3. Person Plural
appretiant
Passiv
1. Person Singular
appretior
2. Person Singular
appretiaris appretiare
3. Person Singular
appretiatur
1. Person Plural
appretiamur
2. Person Plural
appretiamini
3. Person Plural
appretiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiem
2. Person Singular
appreties
3. Person Singular
appretiet
1. Person Plural
appretiemus
2. Person Plural
appretietis
3. Person Plural
appretient
Passiv
1. Person Singular
appretier
2. Person Singular
appretieris appretiere
3. Person Singular
appretietur
1. Person Plural
appretiemur
2. Person Plural
appretiemini
3. Person Plural
appretientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiabam
2. Person Singular
appretiabas
3. Person Singular
appretiabat
1. Person Plural
appretiabamus
2. Person Plural
appretiabatis
3. Person Plural
appretiabant
Passiv
1. Person Singular
appretiabar
2. Person Singular
appretiabaris appretiabare
3. Person Singular
appretiabatur
1. Person Plural
appretiabamur
2. Person Plural
appretiabamini
3. Person Plural
appretiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiarem
2. Person Singular
appretiares
3. Person Singular
appretiaret
1. Person Plural
appretiaremus
2. Person Plural
appretiaretis
3. Person Plural
appretiarent
Passiv
1. Person Singular
appretiarer
2. Person Singular
appretiareris appretiarere
3. Person Singular
appretiaretur
1. Person Plural
appretiaremur
2. Person Plural
appretiaremini
3. Person Plural
appretiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
appretiabo
2. Person Singular
appretiabis
3. Person Singular
appretiabit
1. Person Plural
appretiabimus
2. Person Plural
appretiabitis
3. Person Plural
appretiabunt
Passiv
1. Person Singular
appretiabor
2. Person Singular
appretiaberis appretiabere
3. Person Singular
appretiabitur
1. Person Plural
appretiabimur
2. Person Plural
appretiabimini
3. Person Plural
appretiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiavi
2. Person Singular
appretiavisti
3. Person Singular
appretiavit
1. Person Plural
appretiavimus
2. Person Plural
appretiavistis
3. Person Plural
appretiaverunt appretiavere
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sum
2. Person Singular
appretiatus es
3. Person Singular
appretiatus est
1. Person Plural
appretiati sumus
2. Person Plural
appretiati estis
3. Person Plural
appretiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiaverim
2. Person Singular
appretiaveris
3. Person Singular
appretiaverit
1. Person Plural
appretiaverimus
2. Person Plural
appretiaveritis
3. Person Plural
appretiaverint
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sim
2. Person Singular
appretiatus sis
3. Person Singular
appretiatus sit
1. Person Plural
appretiati simus
2. Person Plural
appretiati sitis
3. Person Plural
appretiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiaveram
2. Person Singular
appretiaveras
3. Person Singular
appretiaverat
1. Person Plural
appretiaveramus
2. Person Plural
appretiaveratis
3. Person Plural
appretiaverant
Passiv
1. Person Singular
appretiatus eram
2. Person Singular
appretiatus eras
3. Person Singular
appretiatus erat
1. Person Plural
appretiati eramus
2. Person Plural
appretiati eratis
3. Person Plural
appretiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiavissem
2. Person Singular
appretiavisses
3. Person Singular
appretiavisset
1. Person Plural
appretiavissemus
2. Person Plural
appretiavissetis
3. Person Plural
appretiavissent
Passiv
1. Person Singular
appretiatus essem
2. Person Singular
appretiatus esses
3. Person Singular
appretiatus esset
1. Person Plural
appretiati essemus
2. Person Plural
appretiati essetis
3. Person Plural
appretiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
appretiavero
2. Person Singular
appretiaveris
3. Person Singular
appretiaverit
1. Person Plural
appretiaverimus
2. Person Plural
appretiaveritis
3. Person Plural
appretiaverint
Passiv
1. Person Singular
appretiatus ero
2. Person Singular
appretiatus eris
3. Person Singular
appretiatus erit
1. Person Plural
appretiati erimus
2. Person Plural
appretiati eritis
3. Person Plural
appretiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
appretiare
Vorzeitigkeit
appretiavisse
Nachzeitigkeit
appretiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
appretiari appretiarier
Vorzeitigkeit
appretiatum esse
Nachzeitigkeit
appretiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
appretia
!
2. Person Plural
appretiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
appretiato
3. Person Singular
appretiato
2. Person Plural
appretiatote
3. Person Plural
appretianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
appretiare
Genitiv
appretiandi
Dativ
appretiando
Akkusativ
appretiandum
Ablativ
appretiando
Vokativ
appretiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiandus
appretianda
appretiandum
Genitiv
appretiandi
appretiandae
appretiandi
Dativ
appretiando
appretiandae
appretiando
Akkusativ
appretiandum
appretiandam
appretiandum
Ablativ
appretiando
appretianda
appretiando
Vokativ
appretiande
appretianda
appretiandum
Plural
Nominativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Genitiv
appretiandorum
appretiandarum
appretiandorum
Dativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Akkusativ
appretiandos
appretiandas
appretianda
Ablativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Vokativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretians
appretians
appretians
Genitiv
appretiantis
appretiantis
appretiantis
Dativ
appretianti
appretianti
appretianti
Akkusativ
appretiantem
appretiantem
appretians
Ablativ
appretianti appretiante
appretianti appretiante
appretianti appretiante
Vokativ
appretians
appretians
appretians
Plural
Nominativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Genitiv
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
Dativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Akkusativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Ablativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Vokativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiatus
appretiata
appretiatum
Genitiv
appretiati
appretiatae
appretiati
Dativ
appretiato
appretiatae
appretiato
Akkusativ
appretiatum
appretiatam
appretiatum
Ablativ
appretiato
appretiata
appretiato
Vokativ
appretiate
appretiata
appretiatum
Plural
Nominativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Genitiv
appretiatorum
appretiatarum
appretiatorum
Dativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Akkusativ
appretiatos
appretiatas
appretiata
Ablativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Vokativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiaturus
appretiatura
appretiaturum
Genitiv
appretiaturi
appretiaturae
appretiaturi
Dativ
appretiaturo
appretiaturae
appretiaturo
Akkusativ
appretiaturum
appretiaturam
appretiaturum
Ablativ
appretiaturo
appretiatura
appretiaturo
Vokativ
appretiature
appretiatura
appretiaturum
Plural
Nominativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Genitiv
appretiaturorum
appretiaturarum
appretiaturorum
Dativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Akkusativ
appretiaturos
appretiaturas
appretiatura
Ablativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Vokativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Supina
Supin I
Supin II
appretiatum
appretiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretio
2. Person Singular
appretias
3. Person Singular
appretiat
1. Person Plural
appretiamus
2. Person Plural
appretiatis
3. Person Plural
appretiant
Passiv
1. Person Singular
appretior
2. Person Singular
appretiaris appretiare
3. Person Singular
appretiatur
1. Person Plural
appretiamur
2. Person Plural
appretiamini
3. Person Plural
appretiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiem
2. Person Singular
appreties
3. Person Singular
appretiet
1. Person Plural
appretiemus
2. Person Plural
appretietis
3. Person Plural
appretient
Passiv
1. Person Singular
appretier
2. Person Singular
appretieris appretiere
3. Person Singular
appretietur
1. Person Plural
appretiemur
2. Person Plural
appretiemini
3. Person Plural
appretientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiabam
2. Person Singular
appretiabas
3. Person Singular
appretiabat
1. Person Plural
appretiabamus
2. Person Plural
appretiabatis
3. Person Plural
appretiabant
Passiv
1. Person Singular
appretiabar
2. Person Singular
appretiabaris appretiabare
3. Person Singular
appretiabatur
1. Person Plural
appretiabamur
2. Person Plural
appretiabamini
3. Person Plural
appretiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiarem
2. Person Singular
appretiares
3. Person Singular
appretiaret
1. Person Plural
appretiaremus
2. Person Plural
appretiaretis
3. Person Plural
appretiarent
Passiv
1. Person Singular
appretiarer
2. Person Singular
appretiareris appretiarere
3. Person Singular
appretiaretur
1. Person Plural
appretiaremur
2. Person Plural
appretiaremini
3. Person Plural
appretiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
appretiabo
2. Person Singular
appretiabis
3. Person Singular
appretiabit
1. Person Plural
appretiabimus
2. Person Plural
appretiabitis
3. Person Plural
appretiabunt
Passiv
1. Person Singular
appretiabor
2. Person Singular
appretiaberis appretiabere
3. Person Singular
appretiabitur
1. Person Plural
appretiabimur
2. Person Plural
appretiabimini
3. Person Plural
appretiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiavi
2. Person Singular
appretiavisti
3. Person Singular
appretiavit
1. Person Plural
appretiavimus
2. Person Plural
appretiavistis
3. Person Plural
appretiaverunt appretiavere
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sum
2. Person Singular
appretiatus es
3. Person Singular
appretiatus est
1. Person Plural
appretiati sumus
2. Person Plural
appretiati estis
3. Person Plural
appretiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiaverim
2. Person Singular
appretiaveris
3. Person Singular
appretiaverit
1. Person Plural
appretiaverimus
2. Person Plural
appretiaveritis
3. Person Plural
appretiaverint
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sim
2. Person Singular
appretiatus sis
3. Person Singular
appretiatus sit
1. Person Plural
appretiati simus
2. Person Plural
appretiati sitis
3. Person Plural
appretiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiaveram
2. Person Singular
appretiaveras
3. Person Singular
appretiaverat
1. Person Plural
appretiaveramus
2. Person Plural
appretiaveratis
3. Person Plural
appretiaverant
Passiv
1. Person Singular
appretiatus eram
2. Person Singular
appretiatus eras
3. Person Singular
appretiatus erat
1. Person Plural
appretiati eramus
2. Person Plural
appretiati eratis
3. Person Plural
appretiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiavissem
2. Person Singular
appretiavisses
3. Person Singular
appretiavisset
1. Person Plural
appretiavissemus
2. Person Plural
appretiavissetis
3. Person Plural
appretiavissent
Passiv
1. Person Singular
appretiatus essem
2. Person Singular
appretiatus esses
3. Person Singular
appretiatus esset
1. Person Plural
appretiati essemus
2. Person Plural
appretiati essetis
3. Person Plural
appretiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
appretiavero
2. Person Singular
appretiaveris
3. Person Singular
appretiaverit
1. Person Plural
appretiaverimus
2. Person Plural
appretiaveritis
3. Person Plural
appretiaverint
Passiv
1. Person Singular
appretiatus ero
2. Person Singular
appretiatus eris
3. Person Singular
appretiatus erit
1. Person Plural
appretiati erimus
2. Person Plural
appretiati eritis
3. Person Plural
appretiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
appretiare
Vorzeitigkeit
appretiavisse
Nachzeitigkeit
appretiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
appretiari appretiarier
Vorzeitigkeit
appretiatum esse
Nachzeitigkeit
appretiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
appretia
!
2. Person Plural
appretiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
appretiato
3. Person Singular
appretiato
2. Person Plural
appretiatote
3. Person Plural
appretianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
appretiare
Genitiv
appretiandi
Dativ
appretiando
Akkusativ
appretiandum
Ablativ
appretiando
Vokativ
appretiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiandus
appretianda
appretiandum
Genitiv
appretiandi
appretiandae
appretiandi
Dativ
appretiando
appretiandae
appretiando
Akkusativ
appretiandum
appretiandam
appretiandum
Ablativ
appretiando
appretianda
appretiando
Vokativ
appretiande
appretianda
appretiandum
Plural
Nominativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Genitiv
appretiandorum
appretiandarum
appretiandorum
Dativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Akkusativ
appretiandos
appretiandas
appretianda
Ablativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Vokativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretians
appretians
appretians
Genitiv
appretiantis
appretiantis
appretiantis
Dativ
appretianti
appretianti
appretianti
Akkusativ
appretiantem
appretiantem
appretians
Ablativ
appretianti appretiante
appretianti appretiante
appretianti appretiante
Vokativ
appretians
appretians
appretians
Plural
Nominativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Genitiv
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
Dativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Akkusativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Ablativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Vokativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiatus
appretiata
appretiatum
Genitiv
appretiati
appretiatae
appretiati
Dativ
appretiato
appretiatae
appretiato
Akkusativ
appretiatum
appretiatam
appretiatum
Ablativ
appretiato
appretiata
appretiato
Vokativ
appretiate
appretiata
appretiatum
Plural
Nominativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Genitiv
appretiatorum
appretiatarum
appretiatorum
Dativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Akkusativ
appretiatos
appretiatas
appretiata
Ablativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Vokativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiaturus
appretiatura
appretiaturum
Genitiv
appretiaturi
appretiaturae
appretiaturi
Dativ
appretiaturo
appretiaturae
appretiaturo
Akkusativ
appretiaturum
appretiaturam
appretiaturum
Ablativ
appretiaturo
appretiatura
appretiaturo
Vokativ
appretiature
appretiatura
appretiaturum
Plural
Nominativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Genitiv
appretiaturorum
appretiaturarum
appretiaturorum
Dativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Akkusativ
appretiaturos
appretiaturas
appretiatura
Ablativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Vokativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Supina
Supin I
Supin II
appretiatum
appretiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretio
ich taxiere
2. Person Singular
appretias
du taxierst
3. Person Singular
appretiat
er/sie/es taxiert
1. Person Plural
appretiamus
wir taxieren
2. Person Plural
appretiatis
ihr taxiert
3. Person Plural
appretiant
sie taxieren
Passiv
1. Person Singular
appretior
ich werde taxiert
2. Person Singular
appretiaris appretiare
du wirst taxiert
3. Person Singular
appretiatur
er/sie/es wird taxiert
1. Person Plural
appretiamur
wir werden taxiert
2. Person Plural
appretiamini
ihr werdet taxiert
3. Person Plural
appretiantur
sie werden taxiert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiem
ich taxiere
2. Person Singular
appreties
du taxierest
3. Person Singular
appretiet
er/sie/es taxiere
1. Person Plural
appretiemus
wir taxieren
2. Person Plural
appretietis
ihr taxieret
3. Person Plural
appretient
sie taxieren
Passiv
1. Person Singular
appretier
ich werde taxiert
2. Person Singular
appretieris appretiere
du werdest taxiert
3. Person Singular
appretietur
er/sie/es werde taxiert
1. Person Plural
appretiemur
wir werden taxiert
2. Person Plural
appretiemini
ihr werdet taxiert
3. Person Plural
appretientur
sie werden taxiert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiabam
ich taxierte
2. Person Singular
appretiabas
du taxiertest
3. Person Singular
appretiabat
er/sie/es taxierte
1. Person Plural
appretiabamus
wir taxierten
2. Person Plural
appretiabatis
ihr taxiertet
3. Person Plural
appretiabant
sie taxierten
Passiv
1. Person Singular
appretiabar
ich wurde taxiert
2. Person Singular
appretiabaris appretiabare
du wurdest taxiert
3. Person Singular
appretiabatur
er/sie/es wurde taxiert
1. Person Plural
appretiabamur
wir wurden taxiert
2. Person Plural
appretiabamini
ihr wurdet taxiert
3. Person Plural
appretiabantur
sie wurden taxiert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiarem
ich taxierte
2. Person Singular
appretiares
du taxiertest
3. Person Singular
appretiaret
er/sie/es taxierte
1. Person Plural
appretiaremus
wir taxierten
2. Person Plural
appretiaretis
ihr taxiertet
3. Person Plural
appretiarent
sie taxierten
Passiv
1. Person Singular
appretiarer
ich würde taxiert
2. Person Singular
appretiareris appretiarere
du würdest taxiert
3. Person Singular
appretiaretur
er/sie/es würde taxiert
1. Person Plural
appretiaremur
wir würden taxiert
2. Person Plural
appretiaremini
ihr würdet taxiert
3. Person Plural
appretiarentur
sie würden taxiert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
appretiabo
ich werde taxieren
2. Person Singular
appretiabis
du wirst taxieren
3. Person Singular
appretiabit
er/sie/es wird taxieren
1. Person Plural
appretiabimus
wir werden taxieren
2. Person Plural
appretiabitis
ihr werdet taxieren
3. Person Plural
appretiabunt
sie werden taxieren
Passiv
1. Person Singular
appretiabor
ich werde taxiert werden
2. Person Singular
appretiaberis appretiabere
du wirst taxiert werden
3. Person Singular
appretiabitur
er/sie/es wird taxiert werden
1. Person Plural
appretiabimur
wir werden taxiert werden
2. Person Plural
appretiabimini
ihr werdet taxiert werden
3. Person Plural
appretiabuntur
sie werden taxiert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiavi
ich habe taxiert
2. Person Singular
appretiavisti
du hast taxiert
3. Person Singular
appretiavit
er/sie/es hat taxiert
1. Person Plural
appretiavimus
wir haben taxiert
2. Person Plural
appretiavistis
ihr habt taxiert
3. Person Plural
appretiaverunt appretiavere
sie haben taxiert
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sum
ich bin taxiert worden
2. Person Singular
appretiatus es
du bist taxiert worden
3. Person Singular
appretiatus est
er/sie/es ist taxiert worden
1. Person Plural
appretiati sumus
wir sind taxiert worden
2. Person Plural
appretiati estis
ihr seid taxiert worden
3. Person Plural
appretiati sunt
sie sind taxiert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiaverim
ich habe taxiert
2. Person Singular
appretiaveris
du habest taxiert
3. Person Singular
appretiaverit
er/sie/es habe taxiert
1. Person Plural
appretiaverimus
wir haben taxiert
2. Person Plural
appretiaveritis
ihr habet taxiert
3. Person Plural
appretiaverint
sie haben taxiert
Passiv
1. Person Singular
appretiatus sim
ich sei taxiert worden
2. Person Singular
appretiatus sis
du seiest taxiert worden
3. Person Singular
appretiatus sit
er/sie/es sei taxiert worden
1. Person Plural
appretiati simus
wir seien taxiert worden
2. Person Plural
appretiati sitis
ihr seiet taxiert worden
3. Person Plural
appretiati sint
sie seien taxiert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
appretiaveram
ich hatte taxiert
2. Person Singular
appretiaveras
du hattest taxiert
3. Person Singular
appretiaverat
er/sie/es hatte taxiert
1. Person Plural
appretiaveramus
wir hatten taxiert
2. Person Plural
appretiaveratis
ihr hattet taxiert
3. Person Plural
appretiaverant
sie hatten taxiert
Passiv
1. Person Singular
appretiatus eram
ich war taxiert worden
2. Person Singular
appretiatus eras
du warst taxiert worden
3. Person Singular
appretiatus erat
er/sie/es war taxiert worden
1. Person Plural
appretiati eramus
wir waren taxiert worden
2. Person Plural
appretiati eratis
ihr wart taxiert worden
3. Person Plural
appretiati erant
sie waren taxiert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
appretiavissem
ich hätte taxiert
2. Person Singular
appretiavisses
du hättest taxiert
3. Person Singular
appretiavisset
er/sie/es hätte taxiert
1. Person Plural
appretiavissemus
wir hätten taxiert
2. Person Plural
appretiavissetis
ihr hättet taxiert
3. Person Plural
appretiavissent
sie hätten taxiert
Passiv
1. Person Singular
appretiatus essem
ich wäre taxiert worden
2. Person Singular
appretiatus esses
du wärest taxiert worden
3. Person Singular
appretiatus esset
er/sie/es wäre taxiert worden
1. Person Plural
appretiati essemus
wir wären taxiert worden
2. Person Plural
appretiati essetis
ihr wäret taxiert worden
3. Person Plural
appretiati essent
sie wären taxiert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
appretiavero
ich werde taxiert haben
2. Person Singular
appretiaveris
du wirst taxiert haben
3. Person Singular
appretiaverit
er/sie/es wird taxiert haben
1. Person Plural
appretiaverimus
wir werden taxiert haben
2. Person Plural
appretiaveritis
ihr werdet taxiert haben
3. Person Plural
appretiaverint
sie werden taxiert haben
Passiv
1. Person Singular
appretiatus ero
ich werde taxiert worden sein
2. Person Singular
appretiatus eris
du wirst taxiert worden sein
3. Person Singular
appretiatus erit
er/sie/es wird taxiert worden sein
1. Person Plural
appretiati erimus
wir werden taxiert worden sein
2. Person Plural
appretiati eritis
ihr werdet taxiert worden sein
3. Person Plural
appretiati erunt
sie werden taxiert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
appretiare
taxieren
Vorzeitigkeit
appretiavisse
taxiert haben
Nachzeitigkeit
appretiaturum esse
taxieren werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
appretiari appretiarier
taxiert werden
Vorzeitigkeit
appretiatum esse
taxiert worden sein
Nachzeitigkeit
appretiatum iri
künftig taxiert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
appretia
taxiere; taxier!
2. Person Plural
appretiate
taxiert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
appretiato
3. Person Singular
appretiato
2. Person Plural
appretiatote
3. Person Plural
appretianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
appretiare
das Taxieren
Genitiv
appretiandi
des Taxierens
Dativ
appretiando
dem Taxieren
Akkusativ
appretiandum
das Taxieren
Ablativ
appretiando
durch das Taxieren
Vokativ
appretiande
Taxieren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiandus
appretianda
appretiandum
Genitiv
appretiandi
appretiandae
appretiandi
Dativ
appretiando
appretiandae
appretiando
Akkusativ
appretiandum
appretiandam
appretiandum
Ablativ
appretiando
appretianda
appretiando
Vokativ
appretiande
appretianda
appretiandum
Plural
Nominativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Genitiv
appretiandorum
appretiandarum
appretiandorum
Dativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Akkusativ
appretiandos
appretiandas
appretianda
Ablativ
appretiandis
appretiandis
appretiandis
Vokativ
appretiandi
appretiandae
appretianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretians
appretians
appretians
Genitiv
appretiantis
appretiantis
appretiantis
Dativ
appretianti
appretianti
appretianti
Akkusativ
appretiantem
appretiantem
appretians
Ablativ
appretianti appretiante
appretianti appretiante
appretianti appretiante
Vokativ
appretians
appretians
appretians
Plural
Nominativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Genitiv
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
appretiantium appretiantum
Dativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Akkusativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Ablativ
appretiantibus
appretiantibus
appretiantibus
Vokativ
appretiantes
appretiantes
appretiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiatus
appretiata
appretiatum
Genitiv
appretiati
appretiatae
appretiati
Dativ
appretiato
appretiatae
appretiato
Akkusativ
appretiatum
appretiatam
appretiatum
Ablativ
appretiato
appretiata
appretiato
Vokativ
appretiate
appretiata
appretiatum
Plural
Nominativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Genitiv
appretiatorum
appretiatarum
appretiatorum
Dativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Akkusativ
appretiatos
appretiatas
appretiata
Ablativ
appretiatis
appretiatis
appretiatis
Vokativ
appretiati
appretiatae
appretiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
appretiaturus
appretiatura
appretiaturum
Genitiv
appretiaturi
appretiaturae
appretiaturi
Dativ
appretiaturo
appretiaturae
appretiaturo
Akkusativ
appretiaturum
appretiaturam
appretiaturum
Ablativ
appretiaturo
appretiatura
appretiaturo
Vokativ
appretiature
appretiatura
appretiaturum
Plural
Nominativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Genitiv
appretiaturorum
appretiaturarum
appretiaturorum
Dativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Akkusativ
appretiaturos
appretiaturas
appretiatura
Ablativ
appretiaturis
appretiaturis
appretiaturis
Vokativ
appretiaturi
appretiaturae
appretiatura
Supina
Supin I
Supin II
appretiatum
appretiatu