Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| appromittere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | auch in meinem Namen versprechen d.i. auch in meinem Namen versprechen noch dazu zusätzlich versprechen |
| appromittere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| appromittere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| appromittere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | noch nicht vorhanden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromitto |
|
| 2. Person Singular | appromittis |
|
| 3. Person Singular | appromittit |
|
| 1. Person Plural | appromittimus |
|
| 2. Person Plural | appromittitis |
|
| 3. Person Plural | appromittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittor |
|
| 2. Person Singular | appromitteris appromittere |
|
| 3. Person Singular | appromittitur |
|
| 1. Person Plural | appromittimur |
|
| 2. Person Plural | appromittimini |
|
| 3. Person Plural | appromittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittam |
|
| 2. Person Singular | appromittas |
|
| 3. Person Singular | appromittat |
|
| 1. Person Plural | appromittamus |
|
| 2. Person Plural | appromittatis |
|
| 3. Person Plural | appromittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittar |
|
| 2. Person Singular | appromittaris appromittare |
|
| 3. Person Singular | appromittatur |
|
| 1. Person Plural | appromittamur |
|
| 2. Person Plural | appromittamini |
|
| 3. Person Plural | appromittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittebam |
|
| 2. Person Singular | appromittebas |
|
| 3. Person Singular | appromittebat |
|
| 1. Person Plural | appromittebamus |
|
| 2. Person Plural | appromittebatis |
|
| 3. Person Plural | appromittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittebar |
|
| 2. Person Singular | appromittebaris appromittebare |
|
| 3. Person Singular | appromittebatur |
|
| 1. Person Plural | appromittebamur |
|
| 2. Person Plural | appromittebamini |
|
| 3. Person Plural | appromittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromitterem |
|
| 2. Person Singular | appromitteres |
|
| 3. Person Singular | appromitteret |
|
| 1. Person Plural | appromitteremus |
|
| 2. Person Plural | appromitteretis |
|
| 3. Person Plural | appromitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromitterer |
|
| 2. Person Singular | appromittereris appromitterere |
|
| 3. Person Singular | appromitteretur |
|
| 1. Person Plural | appromitteremur |
|
| 2. Person Plural | appromitteremini |
|
| 3. Person Plural | appromitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittam |
|
| 2. Person Singular | appromittes |
|
| 3. Person Singular | appromittet |
|
| 1. Person Plural | appromittemus |
|
| 2. Person Plural | appromittetis |
|
| 3. Person Plural | appromittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittar |
|
| 2. Person Singular | appromitteris appromittere |
|
| 3. Person Singular | appromittetur |
|
| 1. Person Plural | appromittemur |
|
| 2. Person Plural | appromittemini |
|
| 3. Person Plural | appromittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisi |
|
| 2. Person Singular | appromisisti |
|
| 3. Person Singular | appromisit |
|
| 1. Person Plural | appromisimus |
|
| 2. Person Plural | appromisistis |
|
| 3. Person Plural | appromiserunt appromisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus sum |
|
| 2. Person Singular | appromissus es |
|
| 3. Person Singular | appromissus est |
|
| 1. Person Plural | appromissi sumus |
|
| 2. Person Plural | appromissi estis |
|
| 3. Person Plural | appromissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromiserim |
|
| 2. Person Singular | appromiseris |
|
| 3. Person Singular | appromiserit |
|
| 1. Person Plural | appromiserimus |
|
| 2. Person Plural | appromiseritis |
|
| 3. Person Plural | appromiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus sim |
|
| 2. Person Singular | appromissus sis |
|
| 3. Person Singular | appromissus sit |
|
| 1. Person Plural | appromissi simus |
|
| 2. Person Plural | appromissi sitis |
|
| 3. Person Plural | appromissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromiseram |
|
| 2. Person Singular | appromiseras |
|
| 3. Person Singular | appromiserat |
|
| 1. Person Plural | appromiseramus |
|
| 2. Person Plural | appromiseratis |
|
| 3. Person Plural | appromiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus eram |
|
| 2. Person Singular | appromissus eras |
|
| 3. Person Singular | appromissus erat |
|
| 1. Person Plural | appromissi eramus |
|
| 2. Person Plural | appromissi eratis |
|
| 3. Person Plural | appromissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisissem |
|
| 2. Person Singular | appromisisses |
|
| 3. Person Singular | appromisisset |
|
| 1. Person Plural | appromisissemus |
|
| 2. Person Plural | appromisissetis |
|
| 3. Person Plural | appromisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus essem |
|
| 2. Person Singular | appromissus esses |
|
| 3. Person Singular | appromissus esset |
|
| 1. Person Plural | appromissi essemus |
|
| 2. Person Plural | appromissi essetis |
|
| 3. Person Plural | appromissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisero |
|
| 2. Person Singular | appromiseris |
|
| 3. Person Singular | appromiserit |
|
| 1. Person Plural | appromiserimus |
|
| 2. Person Plural | appromiseritis |
|
| 3. Person Plural | appromiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus ero |
|
| 2. Person Singular | appromissus eris |
|
| 3. Person Singular | appromissus erit |
|
| 1. Person Plural | appromissi erimus |
|
| 2. Person Plural | appromissi eritis |
|
| 3. Person Plural | appromissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | appromittere |
|
| Vorzeitigkeit | appromisisse |
|
| Nachzeitigkeit | appromissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | appromitti appromittier |
|
| Vorzeitigkeit | appromissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | appromissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | appromitte |
! |
| 2. Person Plural | appromittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | appromittito |
| 3. Person Singular | appromittito |
| 2. Person Plural | appromittitote |
| 3. Person Plural | appromittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | appromittere |
|
| Genitiv | appromittendi appromittundi |
|
| Dativ | appromittendo appromittundo |
|
| Akkusativ | appromittendum appromittundum |
|
| Ablativ | appromittendo appromittundo |
|
| Vokativ | appromittende appromittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromittendus appromittundus |
appromittenda appromittunda |
appromittendum appromittundum |
| Genitiv | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittendi appromittundi |
| Dativ | appromittendo appromittundo |
appromittendae appromittundae |
appromittendo appromittundo |
| Akkusativ | appromittendum appromittundum |
appromittendam appromittundam |
appromittendum appromittundum |
| Ablativ | appromittendo appromittundo |
appromittenda appromittunda |
appromittendo appromittundo |
| Vokativ | appromittende appromittunde |
appromittenda appromittunda |
appromittendum appromittundum |
Plural
| Nominativ | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittenda appromittunda |
| Genitiv | appromittendorum appromittundorum |
appromittendarum appromittundarum |
appromittendorum appromittundorum |
| Dativ | appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
| Akkusativ | appromittendos appromittundos |
appromittendas appromittundas |
appromittenda appromittunda |
| Ablativ | appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
| Vokativ | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittenda appromittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromittens |
appromittens |
appromittens |
| Genitiv | appromittentis |
appromittentis |
appromittentis |
| Dativ | appromittenti |
appromittenti |
appromittenti |
| Akkusativ | appromittentem |
appromittentem |
appromittens |
| Ablativ | appromittenti appromittente |
appromittenti appromittente |
appromittenti appromittente |
| Vokativ | appromittens |
appromittens |
appromittens |
Plural
| Nominativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
| Genitiv | appromittentium appromittentum |
appromittentium appromittentum |
appromittentium appromittentum |
| Dativ | appromittentibus |
appromittentibus |
appromittentibus |
| Akkusativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
| Ablativ | appromittentibus |
appromittentibus |
appromittentibus |
| Vokativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromissus |
appromissa |
appromissum |
| Genitiv | appromissi |
appromissae |
appromissi |
| Dativ | appromisso |
appromissae |
appromisso |
| Akkusativ | appromissum |
appromissam |
appromissum |
| Ablativ | appromisso |
appromissa |
appromisso |
| Vokativ | appromisse |
appromissa |
appromissum |
Plural
| Nominativ | appromissi |
appromissae |
appromissa |
| Genitiv | appromissorum |
appromissarum |
appromissorum |
| Dativ | appromissis |
appromissis |
appromissis |
| Akkusativ | appromissos |
appromissas |
appromissa |
| Ablativ | appromissis |
appromissis |
appromissis |
| Vokativ | appromissi |
appromissae |
appromissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromissurus |
appromissura |
appromissurum |
| Genitiv | appromissuri |
appromissurae |
appromissuri |
| Dativ | appromissuro |
appromissurae |
appromissuro |
| Akkusativ | appromissurum |
appromissuram |
appromissurum |
| Ablativ | appromissuro |
appromissura |
appromissuro |
| Vokativ | appromissure |
appromissura |
appromissurum |
Plural
| Nominativ | appromissuri |
appromissurae |
appromissura |
| Genitiv | appromissurorum |
appromissurarum |
appromissurorum |
| Dativ | appromissuris |
appromissuris |
appromissuris |
| Akkusativ | appromissuros |
appromissuras |
appromissura |
| Ablativ | appromissuris |
appromissuris |
appromissuris |
| Vokativ | appromissuri |
appromissurae |
appromissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| appromissum |
appromissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromitto |
|
| 2. Person Singular | appromittis |
|
| 3. Person Singular | appromittit |
|
| 1. Person Plural | appromittimus |
|
| 2. Person Plural | appromittitis |
|
| 3. Person Plural | appromittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittor |
|
| 2. Person Singular | appromitteris appromittere |
|
| 3. Person Singular | appromittitur |
|
| 1. Person Plural | appromittimur |
|
| 2. Person Plural | appromittimini |
|
| 3. Person Plural | appromittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittam |
|
| 2. Person Singular | appromittas |
|
| 3. Person Singular | appromittat |
|
| 1. Person Plural | appromittamus |
|
| 2. Person Plural | appromittatis |
|
| 3. Person Plural | appromittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittar |
|
| 2. Person Singular | appromittaris appromittare |
|
| 3. Person Singular | appromittatur |
|
| 1. Person Plural | appromittamur |
|
| 2. Person Plural | appromittamini |
|
| 3. Person Plural | appromittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittebam |
|
| 2. Person Singular | appromittebas |
|
| 3. Person Singular | appromittebat |
|
| 1. Person Plural | appromittebamus |
|
| 2. Person Plural | appromittebatis |
|
| 3. Person Plural | appromittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittebar |
|
| 2. Person Singular | appromittebaris appromittebare |
|
| 3. Person Singular | appromittebatur |
|
| 1. Person Plural | appromittebamur |
|
| 2. Person Plural | appromittebamini |
|
| 3. Person Plural | appromittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromitterem |
|
| 2. Person Singular | appromitteres |
|
| 3. Person Singular | appromitteret |
|
| 1. Person Plural | appromitteremus |
|
| 2. Person Plural | appromitteretis |
|
| 3. Person Plural | appromitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromitterer |
|
| 2. Person Singular | appromittereris appromitterere |
|
| 3. Person Singular | appromitteretur |
|
| 1. Person Plural | appromitteremur |
|
| 2. Person Plural | appromitteremini |
|
| 3. Person Plural | appromitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittam |
|
| 2. Person Singular | appromittes |
|
| 3. Person Singular | appromittet |
|
| 1. Person Plural | appromittemus |
|
| 2. Person Plural | appromittetis |
|
| 3. Person Plural | appromittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittar |
|
| 2. Person Singular | appromitteris appromittere |
|
| 3. Person Singular | appromittetur |
|
| 1. Person Plural | appromittemur |
|
| 2. Person Plural | appromittemini |
|
| 3. Person Plural | appromittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisi |
|
| 2. Person Singular | appromisisti |
|
| 3. Person Singular | appromisit |
|
| 1. Person Plural | appromisimus |
|
| 2. Person Plural | appromisistis |
|
| 3. Person Plural | appromiserunt appromisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus sum |
|
| 2. Person Singular | appromissus es |
|
| 3. Person Singular | appromissus est |
|
| 1. Person Plural | appromissi sumus |
|
| 2. Person Plural | appromissi estis |
|
| 3. Person Plural | appromissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromiserim |
|
| 2. Person Singular | appromiseris |
|
| 3. Person Singular | appromiserit |
|
| 1. Person Plural | appromiserimus |
|
| 2. Person Plural | appromiseritis |
|
| 3. Person Plural | appromiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus sim |
|
| 2. Person Singular | appromissus sis |
|
| 3. Person Singular | appromissus sit |
|
| 1. Person Plural | appromissi simus |
|
| 2. Person Plural | appromissi sitis |
|
| 3. Person Plural | appromissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromiseram |
|
| 2. Person Singular | appromiseras |
|
| 3. Person Singular | appromiserat |
|
| 1. Person Plural | appromiseramus |
|
| 2. Person Plural | appromiseratis |
|
| 3. Person Plural | appromiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus eram |
|
| 2. Person Singular | appromissus eras |
|
| 3. Person Singular | appromissus erat |
|
| 1. Person Plural | appromissi eramus |
|
| 2. Person Plural | appromissi eratis |
|
| 3. Person Plural | appromissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisissem |
|
| 2. Person Singular | appromisisses |
|
| 3. Person Singular | appromisisset |
|
| 1. Person Plural | appromisissemus |
|
| 2. Person Plural | appromisissetis |
|
| 3. Person Plural | appromisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus essem |
|
| 2. Person Singular | appromissus esses |
|
| 3. Person Singular | appromissus esset |
|
| 1. Person Plural | appromissi essemus |
|
| 2. Person Plural | appromissi essetis |
|
| 3. Person Plural | appromissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisero |
|
| 2. Person Singular | appromiseris |
|
| 3. Person Singular | appromiserit |
|
| 1. Person Plural | appromiserimus |
|
| 2. Person Plural | appromiseritis |
|
| 3. Person Plural | appromiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus ero |
|
| 2. Person Singular | appromissus eris |
|
| 3. Person Singular | appromissus erit |
|
| 1. Person Plural | appromissi erimus |
|
| 2. Person Plural | appromissi eritis |
|
| 3. Person Plural | appromissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | appromittere |
|
| Vorzeitigkeit | appromisisse |
|
| Nachzeitigkeit | appromissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | appromitti appromittier |
|
| Vorzeitigkeit | appromissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | appromissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | appromitte |
! |
| 2. Person Plural | appromittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | appromittito |
| 3. Person Singular | appromittito |
| 2. Person Plural | appromittitote |
| 3. Person Plural | appromittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | appromittere |
|
| Genitiv | appromittendi appromittundi |
|
| Dativ | appromittendo appromittundo |
|
| Akkusativ | appromittendum appromittundum |
|
| Ablativ | appromittendo appromittundo |
|
| Vokativ | appromittende appromittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromittendus appromittundus |
appromittenda appromittunda |
appromittendum appromittundum |
| Genitiv | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittendi appromittundi |
| Dativ | appromittendo appromittundo |
appromittendae appromittundae |
appromittendo appromittundo |
| Akkusativ | appromittendum appromittundum |
appromittendam appromittundam |
appromittendum appromittundum |
| Ablativ | appromittendo appromittundo |
appromittenda appromittunda |
appromittendo appromittundo |
| Vokativ | appromittende appromittunde |
appromittenda appromittunda |
appromittendum appromittundum |
Plural
| Nominativ | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittenda appromittunda |
| Genitiv | appromittendorum appromittundorum |
appromittendarum appromittundarum |
appromittendorum appromittundorum |
| Dativ | appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
| Akkusativ | appromittendos appromittundos |
appromittendas appromittundas |
appromittenda appromittunda |
| Ablativ | appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
| Vokativ | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittenda appromittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromittens |
appromittens |
appromittens |
| Genitiv | appromittentis |
appromittentis |
appromittentis |
| Dativ | appromittenti |
appromittenti |
appromittenti |
| Akkusativ | appromittentem |
appromittentem |
appromittens |
| Ablativ | appromittenti appromittente |
appromittenti appromittente |
appromittenti appromittente |
| Vokativ | appromittens |
appromittens |
appromittens |
Plural
| Nominativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
| Genitiv | appromittentium appromittentum |
appromittentium appromittentum |
appromittentium appromittentum |
| Dativ | appromittentibus |
appromittentibus |
appromittentibus |
| Akkusativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
| Ablativ | appromittentibus |
appromittentibus |
appromittentibus |
| Vokativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromissus |
appromissa |
appromissum |
| Genitiv | appromissi |
appromissae |
appromissi |
| Dativ | appromisso |
appromissae |
appromisso |
| Akkusativ | appromissum |
appromissam |
appromissum |
| Ablativ | appromisso |
appromissa |
appromisso |
| Vokativ | appromisse |
appromissa |
appromissum |
Plural
| Nominativ | appromissi |
appromissae |
appromissa |
| Genitiv | appromissorum |
appromissarum |
appromissorum |
| Dativ | appromissis |
appromissis |
appromissis |
| Akkusativ | appromissos |
appromissas |
appromissa |
| Ablativ | appromissis |
appromissis |
appromissis |
| Vokativ | appromissi |
appromissae |
appromissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromissurus |
appromissura |
appromissurum |
| Genitiv | appromissuri |
appromissurae |
appromissuri |
| Dativ | appromissuro |
appromissurae |
appromissuro |
| Akkusativ | appromissurum |
appromissuram |
appromissurum |
| Ablativ | appromissuro |
appromissura |
appromissuro |
| Vokativ | appromissure |
appromissura |
appromissurum |
Plural
| Nominativ | appromissuri |
appromissurae |
appromissura |
| Genitiv | appromissurorum |
appromissurarum |
appromissurorum |
| Dativ | appromissuris |
appromissuris |
appromissuris |
| Akkusativ | appromissuros |
appromissuras |
appromissura |
| Ablativ | appromissuris |
appromissuris |
appromissuris |
| Vokativ | appromissuri |
appromissurae |
appromissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| appromissum |
appromissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromitto |
|
| 2. Person Singular | appromittis |
|
| 3. Person Singular | appromittit |
|
| 1. Person Plural | appromittimus |
|
| 2. Person Plural | appromittitis |
|
| 3. Person Plural | appromittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittor |
|
| 2. Person Singular | appromitteris appromittere |
|
| 3. Person Singular | appromittitur |
|
| 1. Person Plural | appromittimur |
|
| 2. Person Plural | appromittimini |
|
| 3. Person Plural | appromittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittam |
|
| 2. Person Singular | appromittas |
|
| 3. Person Singular | appromittat |
|
| 1. Person Plural | appromittamus |
|
| 2. Person Plural | appromittatis |
|
| 3. Person Plural | appromittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittar |
|
| 2. Person Singular | appromittaris appromittare |
|
| 3. Person Singular | appromittatur |
|
| 1. Person Plural | appromittamur |
|
| 2. Person Plural | appromittamini |
|
| 3. Person Plural | appromittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittebam |
|
| 2. Person Singular | appromittebas |
|
| 3. Person Singular | appromittebat |
|
| 1. Person Plural | appromittebamus |
|
| 2. Person Plural | appromittebatis |
|
| 3. Person Plural | appromittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittebar |
|
| 2. Person Singular | appromittebaris appromittebare |
|
| 3. Person Singular | appromittebatur |
|
| 1. Person Plural | appromittebamur |
|
| 2. Person Plural | appromittebamini |
|
| 3. Person Plural | appromittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromitterem |
|
| 2. Person Singular | appromitteres |
|
| 3. Person Singular | appromitteret |
|
| 1. Person Plural | appromitteremus |
|
| 2. Person Plural | appromitteretis |
|
| 3. Person Plural | appromitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromitterer |
|
| 2. Person Singular | appromittereris appromitterere |
|
| 3. Person Singular | appromitteretur |
|
| 1. Person Plural | appromitteremur |
|
| 2. Person Plural | appromitteremini |
|
| 3. Person Plural | appromitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittam |
|
| 2. Person Singular | appromittes |
|
| 3. Person Singular | appromittet |
|
| 1. Person Plural | appromittemus |
|
| 2. Person Plural | appromittetis |
|
| 3. Person Plural | appromittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittar |
|
| 2. Person Singular | appromitteris appromittere |
|
| 3. Person Singular | appromittetur |
|
| 1. Person Plural | appromittemur |
|
| 2. Person Plural | appromittemini |
|
| 3. Person Plural | appromittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisi |
|
| 2. Person Singular | appromisisti |
|
| 3. Person Singular | appromisit |
|
| 1. Person Plural | appromisimus |
|
| 2. Person Plural | appromisistis |
|
| 3. Person Plural | appromiserunt appromisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus sum |
|
| 2. Person Singular | appromissus es |
|
| 3. Person Singular | appromissus est |
|
| 1. Person Plural | appromissi sumus |
|
| 2. Person Plural | appromissi estis |
|
| 3. Person Plural | appromissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromiserim |
|
| 2. Person Singular | appromiseris |
|
| 3. Person Singular | appromiserit |
|
| 1. Person Plural | appromiserimus |
|
| 2. Person Plural | appromiseritis |
|
| 3. Person Plural | appromiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus sim |
|
| 2. Person Singular | appromissus sis |
|
| 3. Person Singular | appromissus sit |
|
| 1. Person Plural | appromissi simus |
|
| 2. Person Plural | appromissi sitis |
|
| 3. Person Plural | appromissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromiseram |
|
| 2. Person Singular | appromiseras |
|
| 3. Person Singular | appromiserat |
|
| 1. Person Plural | appromiseramus |
|
| 2. Person Plural | appromiseratis |
|
| 3. Person Plural | appromiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus eram |
|
| 2. Person Singular | appromissus eras |
|
| 3. Person Singular | appromissus erat |
|
| 1. Person Plural | appromissi eramus |
|
| 2. Person Plural | appromissi eratis |
|
| 3. Person Plural | appromissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisissem |
|
| 2. Person Singular | appromisisses |
|
| 3. Person Singular | appromisisset |
|
| 1. Person Plural | appromisissemus |
|
| 2. Person Plural | appromisissetis |
|
| 3. Person Plural | appromisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus essem |
|
| 2. Person Singular | appromissus esses |
|
| 3. Person Singular | appromissus esset |
|
| 1. Person Plural | appromissi essemus |
|
| 2. Person Plural | appromissi essetis |
|
| 3. Person Plural | appromissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisero |
|
| 2. Person Singular | appromiseris |
|
| 3. Person Singular | appromiserit |
|
| 1. Person Plural | appromiserimus |
|
| 2. Person Plural | appromiseritis |
|
| 3. Person Plural | appromiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus ero |
|
| 2. Person Singular | appromissus eris |
|
| 3. Person Singular | appromissus erit |
|
| 1. Person Plural | appromissi erimus |
|
| 2. Person Plural | appromissi eritis |
|
| 3. Person Plural | appromissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | appromittere |
|
| Vorzeitigkeit | appromisisse |
|
| Nachzeitigkeit | appromissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | appromitti appromittier |
|
| Vorzeitigkeit | appromissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | appromissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | appromitte |
! |
| 2. Person Plural | appromittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | appromittito |
| 3. Person Singular | appromittito |
| 2. Person Plural | appromittitote |
| 3. Person Plural | appromittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | appromittere |
|
| Genitiv | appromittendi appromittundi |
|
| Dativ | appromittendo appromittundo |
|
| Akkusativ | appromittendum appromittundum |
|
| Ablativ | appromittendo appromittundo |
|
| Vokativ | appromittende appromittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromittendus appromittundus |
appromittenda appromittunda |
appromittendum appromittundum |
| Genitiv | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittendi appromittundi |
| Dativ | appromittendo appromittundo |
appromittendae appromittundae |
appromittendo appromittundo |
| Akkusativ | appromittendum appromittundum |
appromittendam appromittundam |
appromittendum appromittundum |
| Ablativ | appromittendo appromittundo |
appromittenda appromittunda |
appromittendo appromittundo |
| Vokativ | appromittende appromittunde |
appromittenda appromittunda |
appromittendum appromittundum |
Plural
| Nominativ | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittenda appromittunda |
| Genitiv | appromittendorum appromittundorum |
appromittendarum appromittundarum |
appromittendorum appromittundorum |
| Dativ | appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
| Akkusativ | appromittendos appromittundos |
appromittendas appromittundas |
appromittenda appromittunda |
| Ablativ | appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
| Vokativ | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittenda appromittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromittens |
appromittens |
appromittens |
| Genitiv | appromittentis |
appromittentis |
appromittentis |
| Dativ | appromittenti |
appromittenti |
appromittenti |
| Akkusativ | appromittentem |
appromittentem |
appromittens |
| Ablativ | appromittenti appromittente |
appromittenti appromittente |
appromittenti appromittente |
| Vokativ | appromittens |
appromittens |
appromittens |
Plural
| Nominativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
| Genitiv | appromittentium appromittentum |
appromittentium appromittentum |
appromittentium appromittentum |
| Dativ | appromittentibus |
appromittentibus |
appromittentibus |
| Akkusativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
| Ablativ | appromittentibus |
appromittentibus |
appromittentibus |
| Vokativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromissus |
appromissa |
appromissum |
| Genitiv | appromissi |
appromissae |
appromissi |
| Dativ | appromisso |
appromissae |
appromisso |
| Akkusativ | appromissum |
appromissam |
appromissum |
| Ablativ | appromisso |
appromissa |
appromisso |
| Vokativ | appromisse |
appromissa |
appromissum |
Plural
| Nominativ | appromissi |
appromissae |
appromissa |
| Genitiv | appromissorum |
appromissarum |
appromissorum |
| Dativ | appromissis |
appromissis |
appromissis |
| Akkusativ | appromissos |
appromissas |
appromissa |
| Ablativ | appromissis |
appromissis |
appromissis |
| Vokativ | appromissi |
appromissae |
appromissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromissurus |
appromissura |
appromissurum |
| Genitiv | appromissuri |
appromissurae |
appromissuri |
| Dativ | appromissuro |
appromissurae |
appromissuro |
| Akkusativ | appromissurum |
appromissuram |
appromissurum |
| Ablativ | appromissuro |
appromissura |
appromissuro |
| Vokativ | appromissure |
appromissura |
appromissurum |
Plural
| Nominativ | appromissuri |
appromissurae |
appromissura |
| Genitiv | appromissurorum |
appromissurarum |
appromissurorum |
| Dativ | appromissuris |
appromissuris |
appromissuris |
| Akkusativ | appromissuros |
appromissuras |
appromissura |
| Ablativ | appromissuris |
appromissuris |
appromissuris |
| Vokativ | appromissuri |
appromissurae |
appromissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| appromissum |
appromissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromitto |
|
| 2. Person Singular | appromittis |
|
| 3. Person Singular | appromittit |
|
| 1. Person Plural | appromittimus |
|
| 2. Person Plural | appromittitis |
|
| 3. Person Plural | appromittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittor |
|
| 2. Person Singular | appromitteris appromittere |
|
| 3. Person Singular | appromittitur |
|
| 1. Person Plural | appromittimur |
|
| 2. Person Plural | appromittimini |
|
| 3. Person Plural | appromittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittam |
|
| 2. Person Singular | appromittas |
|
| 3. Person Singular | appromittat |
|
| 1. Person Plural | appromittamus |
|
| 2. Person Plural | appromittatis |
|
| 3. Person Plural | appromittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittar |
|
| 2. Person Singular | appromittaris appromittare |
|
| 3. Person Singular | appromittatur |
|
| 1. Person Plural | appromittamur |
|
| 2. Person Plural | appromittamini |
|
| 3. Person Plural | appromittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittebam |
|
| 2. Person Singular | appromittebas |
|
| 3. Person Singular | appromittebat |
|
| 1. Person Plural | appromittebamus |
|
| 2. Person Plural | appromittebatis |
|
| 3. Person Plural | appromittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittebar |
|
| 2. Person Singular | appromittebaris appromittebare |
|
| 3. Person Singular | appromittebatur |
|
| 1. Person Plural | appromittebamur |
|
| 2. Person Plural | appromittebamini |
|
| 3. Person Plural | appromittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromitterem |
|
| 2. Person Singular | appromitteres |
|
| 3. Person Singular | appromitteret |
|
| 1. Person Plural | appromitteremus |
|
| 2. Person Plural | appromitteretis |
|
| 3. Person Plural | appromitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromitterer |
|
| 2. Person Singular | appromittereris appromitterere |
|
| 3. Person Singular | appromitteretur |
|
| 1. Person Plural | appromitteremur |
|
| 2. Person Plural | appromitteremini |
|
| 3. Person Plural | appromitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromittam |
|
| 2. Person Singular | appromittes |
|
| 3. Person Singular | appromittet |
|
| 1. Person Plural | appromittemus |
|
| 2. Person Plural | appromittetis |
|
| 3. Person Plural | appromittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromittar |
|
| 2. Person Singular | appromitteris appromittere |
|
| 3. Person Singular | appromittetur |
|
| 1. Person Plural | appromittemur |
|
| 2. Person Plural | appromittemini |
|
| 3. Person Plural | appromittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisi |
|
| 2. Person Singular | appromisisti |
|
| 3. Person Singular | appromisit |
|
| 1. Person Plural | appromisimus |
|
| 2. Person Plural | appromisistis |
|
| 3. Person Plural | appromiserunt appromisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus sum |
|
| 2. Person Singular | appromissus es |
|
| 3. Person Singular | appromissus est |
|
| 1. Person Plural | appromissi sumus |
|
| 2. Person Plural | appromissi estis |
|
| 3. Person Plural | appromissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromiserim |
|
| 2. Person Singular | appromiseris |
|
| 3. Person Singular | appromiserit |
|
| 1. Person Plural | appromiserimus |
|
| 2. Person Plural | appromiseritis |
|
| 3. Person Plural | appromiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus sim |
|
| 2. Person Singular | appromissus sis |
|
| 3. Person Singular | appromissus sit |
|
| 1. Person Plural | appromissi simus |
|
| 2. Person Plural | appromissi sitis |
|
| 3. Person Plural | appromissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromiseram |
|
| 2. Person Singular | appromiseras |
|
| 3. Person Singular | appromiserat |
|
| 1. Person Plural | appromiseramus |
|
| 2. Person Plural | appromiseratis |
|
| 3. Person Plural | appromiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus eram |
|
| 2. Person Singular | appromissus eras |
|
| 3. Person Singular | appromissus erat |
|
| 1. Person Plural | appromissi eramus |
|
| 2. Person Plural | appromissi eratis |
|
| 3. Person Plural | appromissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisissem |
|
| 2. Person Singular | appromisisses |
|
| 3. Person Singular | appromisisset |
|
| 1. Person Plural | appromisissemus |
|
| 2. Person Plural | appromisissetis |
|
| 3. Person Plural | appromisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus essem |
|
| 2. Person Singular | appromissus esses |
|
| 3. Person Singular | appromissus esset |
|
| 1. Person Plural | appromissi essemus |
|
| 2. Person Plural | appromissi essetis |
|
| 3. Person Plural | appromissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | appromisero |
|
| 2. Person Singular | appromiseris |
|
| 3. Person Singular | appromiserit |
|
| 1. Person Plural | appromiserimus |
|
| 2. Person Plural | appromiseritis |
|
| 3. Person Plural | appromiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | appromissus ero |
|
| 2. Person Singular | appromissus eris |
|
| 3. Person Singular | appromissus erit |
|
| 1. Person Plural | appromissi erimus |
|
| 2. Person Plural | appromissi eritis |
|
| 3. Person Plural | appromissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | appromittere |
|
| Vorzeitigkeit | appromisisse |
|
| Nachzeitigkeit | appromissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | appromitti appromittier |
|
| Vorzeitigkeit | appromissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | appromissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | appromitte |
! |
| 2. Person Plural | appromittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | appromittito |
| 3. Person Singular | appromittito |
| 2. Person Plural | appromittitote |
| 3. Person Plural | appromittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | appromittere |
|
| Genitiv | appromittendi appromittundi |
|
| Dativ | appromittendo appromittundo |
|
| Akkusativ | appromittendum appromittundum |
|
| Ablativ | appromittendo appromittundo |
|
| Vokativ | appromittende appromittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromittendus appromittundus |
appromittenda appromittunda |
appromittendum appromittundum |
| Genitiv | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittendi appromittundi |
| Dativ | appromittendo appromittundo |
appromittendae appromittundae |
appromittendo appromittundo |
| Akkusativ | appromittendum appromittundum |
appromittendam appromittundam |
appromittendum appromittundum |
| Ablativ | appromittendo appromittundo |
appromittenda appromittunda |
appromittendo appromittundo |
| Vokativ | appromittende appromittunde |
appromittenda appromittunda |
appromittendum appromittundum |
Plural
| Nominativ | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittenda appromittunda |
| Genitiv | appromittendorum appromittundorum |
appromittendarum appromittundarum |
appromittendorum appromittundorum |
| Dativ | appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
| Akkusativ | appromittendos appromittundos |
appromittendas appromittundas |
appromittenda appromittunda |
| Ablativ | appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
appromittendis appromittundis |
| Vokativ | appromittendi appromittundi |
appromittendae appromittundae |
appromittenda appromittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromittens |
appromittens |
appromittens |
| Genitiv | appromittentis |
appromittentis |
appromittentis |
| Dativ | appromittenti |
appromittenti |
appromittenti |
| Akkusativ | appromittentem |
appromittentem |
appromittens |
| Ablativ | appromittenti appromittente |
appromittenti appromittente |
appromittenti appromittente |
| Vokativ | appromittens |
appromittens |
appromittens |
Plural
| Nominativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
| Genitiv | appromittentium appromittentum |
appromittentium appromittentum |
appromittentium appromittentum |
| Dativ | appromittentibus |
appromittentibus |
appromittentibus |
| Akkusativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
| Ablativ | appromittentibus |
appromittentibus |
appromittentibus |
| Vokativ | appromittentes |
appromittentes |
appromittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromissus |
appromissa |
appromissum |
| Genitiv | appromissi |
appromissae |
appromissi |
| Dativ | appromisso |
appromissae |
appromisso |
| Akkusativ | appromissum |
appromissam |
appromissum |
| Ablativ | appromisso |
appromissa |
appromisso |
| Vokativ | appromisse |
appromissa |
appromissum |
Plural
| Nominativ | appromissi |
appromissae |
appromissa |
| Genitiv | appromissorum |
appromissarum |
appromissorum |
| Dativ | appromissis |
appromissis |
appromissis |
| Akkusativ | appromissos |
appromissas |
appromissa |
| Ablativ | appromissis |
appromissis |
appromissis |
| Vokativ | appromissi |
appromissae |
appromissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | appromissurus |
appromissura |
appromissurum |
| Genitiv | appromissuri |
appromissurae |
appromissuri |
| Dativ | appromissuro |
appromissurae |
appromissuro |
| Akkusativ | appromissurum |
appromissuram |
appromissurum |
| Ablativ | appromissuro |
appromissura |
appromissuro |
| Vokativ | appromissure |
appromissura |
appromissurum |
Plural
| Nominativ | appromissuri |
appromissurae |
appromissura |
| Genitiv | appromissurorum |
appromissurarum |
appromissurorum |
| Dativ | appromissuris |
appromissuris |
appromissuris |
| Akkusativ | appromissuros |
appromissuras |
appromissura |
| Ablativ | appromissuris |
appromissuris |
appromissuris |
| Vokativ | appromissuri |
appromissurae |
appromissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| appromissum |
appromissu |