Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
approno
|
|
| 2. Person Singular |
appronas
|
|
| 3. Person Singular |
appronat
|
|
| 1. Person Plural |
appronamus
|
|
| 2. Person Plural |
appronatis
|
|
| 3. Person Plural |
appronant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronor
|
|
| 2. Person Singular |
appronaris appronare
|
|
| 3. Person Singular |
appronatur
|
|
| 1. Person Plural |
appronamur
|
|
| 2. Person Plural |
appronamini
|
|
| 3. Person Plural |
appronantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronem
|
|
| 2. Person Singular |
apprones
|
|
| 3. Person Singular |
appronet
|
|
| 1. Person Plural |
appronemus
|
|
| 2. Person Plural |
appronetis
|
|
| 3. Person Plural |
appronent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
approner
|
|
| 2. Person Singular |
approneris appronere
|
|
| 3. Person Singular |
appronetur
|
|
| 1. Person Plural |
appronemur
|
|
| 2. Person Plural |
appronemini
|
|
| 3. Person Plural |
appronentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabam
|
|
| 2. Person Singular |
appronabas
|
|
| 3. Person Singular |
appronabat
|
|
| 1. Person Plural |
appronabamus
|
|
| 2. Person Plural |
appronabatis
|
|
| 3. Person Plural |
appronabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabar
|
|
| 2. Person Singular |
appronabaris appronabare
|
|
| 3. Person Singular |
appronabatur
|
|
| 1. Person Plural |
appronabamur
|
|
| 2. Person Plural |
appronabamini
|
|
| 3. Person Plural |
appronabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronarem
|
|
| 2. Person Singular |
appronares
|
|
| 3. Person Singular |
appronaret
|
|
| 1. Person Plural |
appronaremus
|
|
| 2. Person Plural |
appronaretis
|
|
| 3. Person Plural |
appronarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronarer
|
|
| 2. Person Singular |
appronareris appronarere
|
|
| 3. Person Singular |
appronaretur
|
|
| 1. Person Plural |
appronaremur
|
|
| 2. Person Plural |
appronaremini
|
|
| 3. Person Plural |
appronarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabo
|
|
| 2. Person Singular |
appronabis
|
|
| 3. Person Singular |
appronabit
|
|
| 1. Person Plural |
appronabimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronabitis
|
|
| 3. Person Plural |
appronabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabor
|
|
| 2. Person Singular |
appronaberis appronabere
|
|
| 3. Person Singular |
appronabitur
|
|
| 1. Person Plural |
appronabimur
|
|
| 2. Person Plural |
appronabimini
|
|
| 3. Person Plural |
appronabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronavi
|
|
| 2. Person Singular |
appronavisti
|
|
| 3. Person Singular |
appronavit
|
|
| 1. Person Plural |
appronavimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronavistis
|
|
| 3. Person Plural |
appronaverunt appronavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus es
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus est
|
|
| 1. Person Plural |
appronati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati estis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronaverim
|
|
| 2. Person Singular |
appronaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appronaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appronaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appronaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
appronati simus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronaveram
|
|
| 2. Person Singular |
appronaveras
|
|
| 3. Person Singular |
appronaverat
|
|
| 1. Person Plural |
appronaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
appronaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
appronaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
appronati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronavissem
|
|
| 2. Person Singular |
appronavisses
|
|
| 3. Person Singular |
appronavisset
|
|
| 1. Person Plural |
appronavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
appronavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
appronavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
appronati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronavero
|
|
| 2. Person Singular |
appronaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appronaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appronaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appronaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
appronati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appronare
|
|
| Vorzeitigkeit |
appronavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appronaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appronari appronarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
appronatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appronatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
approna
|
! |
| 2. Person Plural |
appronate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
appronato
|
| 3. Person Singular |
appronato
|
| 2. Person Plural |
appronatote
|
| 3. Person Plural |
appronanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
appronare
|
|
| Genitiv |
appronandi
|
|
| Dativ |
appronando
|
|
| Akkusativ |
appronandum
|
|
| Ablativ |
appronando
|
|
| Vokativ |
appronande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronandus
|
appronanda
|
appronandum
|
| Genitiv |
appronandi
|
appronandae
|
appronandi
|
| Dativ |
appronando
|
appronandae
|
appronando
|
| Akkusativ |
appronandum
|
appronandam
|
appronandum
|
| Ablativ |
appronando
|
appronanda
|
appronando
|
| Vokativ |
appronande
|
appronanda
|
appronandum
|
Plural
| Nominativ |
appronandi
|
appronandae
|
appronanda
|
| Genitiv |
appronandorum
|
appronandarum
|
appronandorum
|
| Dativ |
appronandis
|
appronandis
|
appronandis
|
| Akkusativ |
appronandos
|
appronandas
|
appronanda
|
| Ablativ |
appronandis
|
appronandis
|
appronandis
|
| Vokativ |
appronandi
|
appronandae
|
appronanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronans
|
appronans
|
appronans
|
| Genitiv |
appronantis
|
appronantis
|
appronantis
|
| Dativ |
appronanti
|
appronanti
|
appronanti
|
| Akkusativ |
appronantem
|
appronantem
|
appronans
|
| Ablativ |
appronanti appronante
|
appronanti appronante
|
appronanti appronante
|
| Vokativ |
appronans
|
appronans
|
appronans
|
Plural
| Nominativ |
appronantes
|
appronantes
|
appronantia
|
| Genitiv |
appronantium appronantum
|
appronantium appronantum
|
appronantium appronantum
|
| Dativ |
appronantibus
|
appronantibus
|
appronantibus
|
| Akkusativ |
appronantes
|
appronantes
|
appronantia
|
| Ablativ |
appronantibus
|
appronantibus
|
appronantibus
|
| Vokativ |
appronantes
|
appronantes
|
appronantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronatus
|
appronata
|
appronatum
|
| Genitiv |
appronati
|
appronatae
|
appronati
|
| Dativ |
appronato
|
appronatae
|
appronato
|
| Akkusativ |
appronatum
|
appronatam
|
appronatum
|
| Ablativ |
appronato
|
appronata
|
appronato
|
| Vokativ |
appronate
|
appronata
|
appronatum
|
Plural
| Nominativ |
appronati
|
appronatae
|
appronata
|
| Genitiv |
appronatorum
|
appronatarum
|
appronatorum
|
| Dativ |
appronatis
|
appronatis
|
appronatis
|
| Akkusativ |
appronatos
|
appronatas
|
appronata
|
| Ablativ |
appronatis
|
appronatis
|
appronatis
|
| Vokativ |
appronati
|
appronatae
|
appronata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronaturus
|
appronatura
|
appronaturum
|
| Genitiv |
appronaturi
|
appronaturae
|
appronaturi
|
| Dativ |
appronaturo
|
appronaturae
|
appronaturo
|
| Akkusativ |
appronaturum
|
appronaturam
|
appronaturum
|
| Ablativ |
appronaturo
|
appronatura
|
appronaturo
|
| Vokativ |
appronature
|
appronatura
|
appronaturum
|
Plural
| Nominativ |
appronaturi
|
appronaturae
|
appronatura
|
| Genitiv |
appronaturorum
|
appronaturarum
|
appronaturorum
|
| Dativ |
appronaturis
|
appronaturis
|
appronaturis
|
| Akkusativ |
appronaturos
|
appronaturas
|
appronatura
|
| Ablativ |
appronaturis
|
appronaturis
|
appronaturis
|
| Vokativ |
appronaturi
|
appronaturae
|
appronatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
appronatum
|
appronatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
approno
|
ich beuge mich vor |
| 2. Person Singular |
appronas
|
du beugst dich vor |
| 3. Person Singular |
appronat
|
er/sie/es beugt sich vor |
| 1. Person Plural |
appronamus
|
wir beugen uns vor |
| 2. Person Plural |
appronatis
|
ihr beugt euch vor |
| 3. Person Plural |
appronant
|
sie beugen sich vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronor
|
|
| 2. Person Singular |
appronaris appronare
|
|
| 3. Person Singular |
appronatur
|
|
| 1. Person Plural |
appronamur
|
|
| 2. Person Plural |
appronamini
|
|
| 3. Person Plural |
appronantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronem
|
ich beuge mich vor |
| 2. Person Singular |
apprones
|
du beugest dich vor |
| 3. Person Singular |
appronet
|
er/sie/es beuge sich vor |
| 1. Person Plural |
appronemus
|
wir beugen uns vor |
| 2. Person Plural |
appronetis
|
ihr beuget euch vor |
| 3. Person Plural |
appronent
|
sie beugen sich vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
approner
|
|
| 2. Person Singular |
approneris appronere
|
|
| 3. Person Singular |
appronetur
|
|
| 1. Person Plural |
appronemur
|
|
| 2. Person Plural |
appronemini
|
|
| 3. Person Plural |
appronentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabam
|
ich beugte mich vor |
| 2. Person Singular |
appronabas
|
du beugtest dich vor |
| 3. Person Singular |
appronabat
|
er/sie/es beugte sich vor |
| 1. Person Plural |
appronabamus
|
wir beugten uns vor |
| 2. Person Plural |
appronabatis
|
ihr beugtet euch vor |
| 3. Person Plural |
appronabant
|
sie beugten sich vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabar
|
|
| 2. Person Singular |
appronabaris appronabare
|
|
| 3. Person Singular |
appronabatur
|
|
| 1. Person Plural |
appronabamur
|
|
| 2. Person Plural |
appronabamini
|
|
| 3. Person Plural |
appronabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronarem
|
ich beugte mich vor |
| 2. Person Singular |
appronares
|
du beugtest dich vor |
| 3. Person Singular |
appronaret
|
er/sie/es beugte sich vor |
| 1. Person Plural |
appronaremus
|
wir beugten uns vor |
| 2. Person Plural |
appronaretis
|
ihr beugtet euch vor |
| 3. Person Plural |
appronarent
|
sie beugten sich vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronarer
|
|
| 2. Person Singular |
appronareris appronarere
|
|
| 3. Person Singular |
appronaretur
|
|
| 1. Person Plural |
appronaremur
|
|
| 2. Person Plural |
appronaremini
|
|
| 3. Person Plural |
appronarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabo
|
ich werde mich vorbeugen |
| 2. Person Singular |
appronabis
|
du wirst dich vorbeugen |
| 3. Person Singular |
appronabit
|
er/sie/es wird sich vorbeugen |
| 1. Person Plural |
appronabimus
|
wir werden uns vorbeugen |
| 2. Person Plural |
appronabitis
|
ihr werdet euch vorbeugen |
| 3. Person Plural |
appronabunt
|
sie werden sich vorbeugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabor
|
|
| 2. Person Singular |
appronaberis appronabere
|
|
| 3. Person Singular |
appronabitur
|
|
| 1. Person Plural |
appronabimur
|
|
| 2. Person Plural |
appronabimini
|
|
| 3. Person Plural |
appronabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronavi
|
ich habe mich vorbeugt |
| 2. Person Singular |
appronavisti
|
du hast dich vorbeugt |
| 3. Person Singular |
appronavit
|
er/sie/es hat sich vorbeugt |
| 1. Person Plural |
appronavimus
|
wir haben uns vorbeugt |
| 2. Person Plural |
appronavistis
|
ihr habt euch vorbeugt |
| 3. Person Plural |
appronaverunt appronavere
|
sie haben sich vorbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus es
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus est
|
|
| 1. Person Plural |
appronati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati estis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronaverim
|
ich habe mich vorbeugt |
| 2. Person Singular |
appronaveris
|
du habest dich vorbeugt |
| 3. Person Singular |
appronaverit
|
er/sie/es habe sich vorbeugt |
| 1. Person Plural |
appronaverimus
|
wir haben uns vorbeugt |
| 2. Person Plural |
appronaveritis
|
ihr habet euch vorbeugt |
| 3. Person Plural |
appronaverint
|
sie haben sich vorbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
appronati simus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronaveram
|
ich hatte mich vorbeugt |
| 2. Person Singular |
appronaveras
|
du hattest dich vorbeugt |
| 3. Person Singular |
appronaverat
|
er/sie/es hatte sich vorbeugt |
| 1. Person Plural |
appronaveramus
|
wir hatten uns vorbeugt |
| 2. Person Plural |
appronaveratis
|
ihr hattet euch vorbeugt |
| 3. Person Plural |
appronaverant
|
sie hatten sich vorbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
appronati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronavissem
|
ich hätte mich vorbeugt |
| 2. Person Singular |
appronavisses
|
du hättest dich vorbeugt |
| 3. Person Singular |
appronavisset
|
er/sie/es hätte sich vorbeugt |
| 1. Person Plural |
appronavissemus
|
wir hätten uns vorbeugt |
| 2. Person Plural |
appronavissetis
|
ihr hättet euch vorbeugt |
| 3. Person Plural |
appronavissent
|
sie hätten sich vorbeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
appronati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronavero
|
ich werde mich vorbeugt haben |
| 2. Person Singular |
appronaveris
|
du wirst dich vorbeugt haben |
| 3. Person Singular |
appronaverit
|
er/sie/es wird sich vorbeugt haben |
| 1. Person Plural |
appronaverimus
|
wir werden uns vorbeugt haben |
| 2. Person Plural |
appronaveritis
|
ihr werdet euch vorbeugt haben |
| 3. Person Plural |
appronaverint
|
sie werden sich vorbeugt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
appronati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appronare
|
sich vorbeugen |
| Vorzeitigkeit |
appronavisse
|
sich vorbeugt haben |
| Nachzeitigkeit |
appronaturum esse
|
sich vorbeugen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appronari appronarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
appronatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appronatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
approna
|
beuge dich vor; beug dich vor! |
| 2. Person Plural |
appronate
|
beugt euch vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
appronato
|
| 3. Person Singular |
appronato
|
| 2. Person Plural |
appronatote
|
| 3. Person Plural |
appronanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
appronare
|
das Sich vorbeugen |
| Genitiv |
appronandi
|
des Sich vorbeugens |
| Dativ |
appronando
|
dem Sich vorbeugen |
| Akkusativ |
appronandum
|
das Sich vorbeugen |
| Ablativ |
appronando
|
durch das Sich vorbeugen |
| Vokativ |
appronande
|
Sich vorbeugen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronandus
|
appronanda
|
appronandum
|
| Genitiv |
appronandi
|
appronandae
|
appronandi
|
| Dativ |
appronando
|
appronandae
|
appronando
|
| Akkusativ |
appronandum
|
appronandam
|
appronandum
|
| Ablativ |
appronando
|
appronanda
|
appronando
|
| Vokativ |
appronande
|
appronanda
|
appronandum
|
Plural
| Nominativ |
appronandi
|
appronandae
|
appronanda
|
| Genitiv |
appronandorum
|
appronandarum
|
appronandorum
|
| Dativ |
appronandis
|
appronandis
|
appronandis
|
| Akkusativ |
appronandos
|
appronandas
|
appronanda
|
| Ablativ |
appronandis
|
appronandis
|
appronandis
|
| Vokativ |
appronandi
|
appronandae
|
appronanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronans
|
appronans
|
appronans
|
| Genitiv |
appronantis
|
appronantis
|
appronantis
|
| Dativ |
appronanti
|
appronanti
|
appronanti
|
| Akkusativ |
appronantem
|
appronantem
|
appronans
|
| Ablativ |
appronanti appronante
|
appronanti appronante
|
appronanti appronante
|
| Vokativ |
appronans
|
appronans
|
appronans
|
Plural
| Nominativ |
appronantes
|
appronantes
|
appronantia
|
| Genitiv |
appronantium appronantum
|
appronantium appronantum
|
appronantium appronantum
|
| Dativ |
appronantibus
|
appronantibus
|
appronantibus
|
| Akkusativ |
appronantes
|
appronantes
|
appronantia
|
| Ablativ |
appronantibus
|
appronantibus
|
appronantibus
|
| Vokativ |
appronantes
|
appronantes
|
appronantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronatus
|
appronata
|
appronatum
|
| Genitiv |
appronati
|
appronatae
|
appronati
|
| Dativ |
appronato
|
appronatae
|
appronato
|
| Akkusativ |
appronatum
|
appronatam
|
appronatum
|
| Ablativ |
appronato
|
appronata
|
appronato
|
| Vokativ |
appronate
|
appronata
|
appronatum
|
Plural
| Nominativ |
appronati
|
appronatae
|
appronata
|
| Genitiv |
appronatorum
|
appronatarum
|
appronatorum
|
| Dativ |
appronatis
|
appronatis
|
appronatis
|
| Akkusativ |
appronatos
|
appronatas
|
appronata
|
| Ablativ |
appronatis
|
appronatis
|
appronatis
|
| Vokativ |
appronati
|
appronatae
|
appronata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronaturus
|
appronatura
|
appronaturum
|
| Genitiv |
appronaturi
|
appronaturae
|
appronaturi
|
| Dativ |
appronaturo
|
appronaturae
|
appronaturo
|
| Akkusativ |
appronaturum
|
appronaturam
|
appronaturum
|
| Ablativ |
appronaturo
|
appronatura
|
appronaturo
|
| Vokativ |
appronature
|
appronatura
|
appronaturum
|
Plural
| Nominativ |
appronaturi
|
appronaturae
|
appronatura
|
| Genitiv |
appronaturorum
|
appronaturarum
|
appronaturorum
|
| Dativ |
appronaturis
|
appronaturis
|
appronaturis
|
| Akkusativ |
appronaturos
|
appronaturas
|
appronatura
|
| Ablativ |
appronaturis
|
appronaturis
|
appronaturis
|
| Vokativ |
appronaturi
|
appronaturae
|
appronatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
appronatum
|
appronatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
approno
|
|
| 2. Person Singular |
appronas
|
|
| 3. Person Singular |
appronat
|
|
| 1. Person Plural |
appronamus
|
|
| 2. Person Plural |
appronatis
|
|
| 3. Person Plural |
appronant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronor
|
|
| 2. Person Singular |
appronaris appronare
|
|
| 3. Person Singular |
appronatur
|
|
| 1. Person Plural |
appronamur
|
|
| 2. Person Plural |
appronamini
|
|
| 3. Person Plural |
appronantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronem
|
|
| 2. Person Singular |
apprones
|
|
| 3. Person Singular |
appronet
|
|
| 1. Person Plural |
appronemus
|
|
| 2. Person Plural |
appronetis
|
|
| 3. Person Plural |
appronent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
approner
|
|
| 2. Person Singular |
approneris appronere
|
|
| 3. Person Singular |
appronetur
|
|
| 1. Person Plural |
appronemur
|
|
| 2. Person Plural |
appronemini
|
|
| 3. Person Plural |
appronentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabam
|
|
| 2. Person Singular |
appronabas
|
|
| 3. Person Singular |
appronabat
|
|
| 1. Person Plural |
appronabamus
|
|
| 2. Person Plural |
appronabatis
|
|
| 3. Person Plural |
appronabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabar
|
|
| 2. Person Singular |
appronabaris appronabare
|
|
| 3. Person Singular |
appronabatur
|
|
| 1. Person Plural |
appronabamur
|
|
| 2. Person Plural |
appronabamini
|
|
| 3. Person Plural |
appronabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronarem
|
|
| 2. Person Singular |
appronares
|
|
| 3. Person Singular |
appronaret
|
|
| 1. Person Plural |
appronaremus
|
|
| 2. Person Plural |
appronaretis
|
|
| 3. Person Plural |
appronarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronarer
|
|
| 2. Person Singular |
appronareris appronarere
|
|
| 3. Person Singular |
appronaretur
|
|
| 1. Person Plural |
appronaremur
|
|
| 2. Person Plural |
appronaremini
|
|
| 3. Person Plural |
appronarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabo
|
|
| 2. Person Singular |
appronabis
|
|
| 3. Person Singular |
appronabit
|
|
| 1. Person Plural |
appronabimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronabitis
|
|
| 3. Person Plural |
appronabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronabor
|
|
| 2. Person Singular |
appronaberis appronabere
|
|
| 3. Person Singular |
appronabitur
|
|
| 1. Person Plural |
appronabimur
|
|
| 2. Person Plural |
appronabimini
|
|
| 3. Person Plural |
appronabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronavi
|
|
| 2. Person Singular |
appronavisti
|
|
| 3. Person Singular |
appronavit
|
|
| 1. Person Plural |
appronavimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronavistis
|
|
| 3. Person Plural |
appronaverunt appronavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus es
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus est
|
|
| 1. Person Plural |
appronati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati estis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronaverim
|
|
| 2. Person Singular |
appronaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appronaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appronaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appronaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
appronati simus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronaveram
|
|
| 2. Person Singular |
appronaveras
|
|
| 3. Person Singular |
appronaverat
|
|
| 1. Person Plural |
appronaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
appronaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
appronaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
appronati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronavissem
|
|
| 2. Person Singular |
appronavisses
|
|
| 3. Person Singular |
appronavisset
|
|
| 1. Person Plural |
appronavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
appronavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
appronavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
appronati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appronavero
|
|
| 2. Person Singular |
appronaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appronaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appronaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appronaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appronatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
appronatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
appronatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
appronati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
appronati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
appronati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appronare
|
|
| Vorzeitigkeit |
appronavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appronaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appronari appronarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
appronatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appronatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
approna
|
! |
| 2. Person Plural |
appronate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
appronato
|
| 3. Person Singular |
appronato
|
| 2. Person Plural |
appronatote
|
| 3. Person Plural |
appronanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
appronare
|
|
| Genitiv |
appronandi
|
|
| Dativ |
appronando
|
|
| Akkusativ |
appronandum
|
|
| Ablativ |
appronando
|
|
| Vokativ |
appronande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronandus
|
appronanda
|
appronandum
|
| Genitiv |
appronandi
|
appronandae
|
appronandi
|
| Dativ |
appronando
|
appronandae
|
appronando
|
| Akkusativ |
appronandum
|
appronandam
|
appronandum
|
| Ablativ |
appronando
|
appronanda
|
appronando
|
| Vokativ |
appronande
|
appronanda
|
appronandum
|
Plural
| Nominativ |
appronandi
|
appronandae
|
appronanda
|
| Genitiv |
appronandorum
|
appronandarum
|
appronandorum
|
| Dativ |
appronandis
|
appronandis
|
appronandis
|
| Akkusativ |
appronandos
|
appronandas
|
appronanda
|
| Ablativ |
appronandis
|
appronandis
|
appronandis
|
| Vokativ |
appronandi
|
appronandae
|
appronanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronans
|
appronans
|
appronans
|
| Genitiv |
appronantis
|
appronantis
|
appronantis
|
| Dativ |
appronanti
|
appronanti
|
appronanti
|
| Akkusativ |
appronantem
|
appronantem
|
appronans
|
| Ablativ |
appronanti appronante
|
appronanti appronante
|
appronanti appronante
|
| Vokativ |
appronans
|
appronans
|
appronans
|
Plural
| Nominativ |
appronantes
|
appronantes
|
appronantia
|
| Genitiv |
appronantium appronantum
|
appronantium appronantum
|
appronantium appronantum
|
| Dativ |
appronantibus
|
appronantibus
|
appronantibus
|
| Akkusativ |
appronantes
|
appronantes
|
appronantia
|
| Ablativ |
appronantibus
|
appronantibus
|
appronantibus
|
| Vokativ |
appronantes
|
appronantes
|
appronantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronatus
|
appronata
|
appronatum
|
| Genitiv |
appronati
|
appronatae
|
appronati
|
| Dativ |
appronato
|
appronatae
|
appronato
|
| Akkusativ |
appronatum
|
appronatam
|
appronatum
|
| Ablativ |
appronato
|
appronata
|
appronato
|
| Vokativ |
appronate
|
appronata
|
appronatum
|
Plural
| Nominativ |
appronati
|
appronatae
|
appronata
|
| Genitiv |
appronatorum
|
appronatarum
|
appronatorum
|
| Dativ |
appronatis
|
appronatis
|
appronatis
|
| Akkusativ |
appronatos
|
appronatas
|
appronata
|
| Ablativ |
appronatis
|
appronatis
|
appronatis
|
| Vokativ |
appronati
|
appronatae
|
appronata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appronaturus
|
appronatura
|
appronaturum
|
| Genitiv |
appronaturi
|
appronaturae
|
appronaturi
|
| Dativ |
appronaturo
|
appronaturae
|
appronaturo
|
| Akkusativ |
appronaturum
|
appronaturam
|
appronaturum
|
| Ablativ |
appronaturo
|
appronatura
|
appronaturo
|
| Vokativ |
appronature
|
appronatura
|
appronaturum
|
Plural
| Nominativ |
appronaturi
|
appronaturae
|
appronatura
|
| Genitiv |
appronaturorum
|
appronaturarum
|
appronaturorum
|
| Dativ |
appronaturis
|
appronaturis
|
appronaturis
|
| Akkusativ |
appronaturos
|
appronaturas
|
appronatura
|
| Ablativ |
appronaturis
|
appronaturis
|
appronaturis
|
| Vokativ |
appronaturi
|
appronaturae
|
appronatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
appronatum
|
appronatu
|