Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugno
|
|
| 2. Person Singular |
appugnas
|
|
| 3. Person Singular |
appugnat
|
|
| 1. Person Plural |
appugnamus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnatis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnor
|
|
| 2. Person Singular |
appugnaris appugnare
|
|
| 3. Person Singular |
appugnatur
|
|
| 1. Person Plural |
appugnamur
|
|
| 2. Person Plural |
appugnamini
|
|
| 3. Person Plural |
appugnantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnem
|
|
| 2. Person Singular |
appugnes
|
|
| 3. Person Singular |
appugnet
|
|
| 1. Person Plural |
appugnemus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnetis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugner
|
|
| 2. Person Singular |
appugneris appugnere
|
|
| 3. Person Singular |
appugnetur
|
|
| 1. Person Plural |
appugnemur
|
|
| 2. Person Plural |
appugnemini
|
|
| 3. Person Plural |
appugnentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabam
|
|
| 2. Person Singular |
appugnabas
|
|
| 3. Person Singular |
appugnabat
|
|
| 1. Person Plural |
appugnabamus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnabatis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabar
|
|
| 2. Person Singular |
appugnabaris appugnabare
|
|
| 3. Person Singular |
appugnabatur
|
|
| 1. Person Plural |
appugnabamur
|
|
| 2. Person Plural |
appugnabamini
|
|
| 3. Person Plural |
appugnabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnarem
|
|
| 2. Person Singular |
appugnares
|
|
| 3. Person Singular |
appugnaret
|
|
| 1. Person Plural |
appugnaremus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnaretis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnarer
|
|
| 2. Person Singular |
appugnareris appugnarere
|
|
| 3. Person Singular |
appugnaretur
|
|
| 1. Person Plural |
appugnaremur
|
|
| 2. Person Plural |
appugnaremini
|
|
| 3. Person Plural |
appugnarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabo
|
|
| 2. Person Singular |
appugnabis
|
|
| 3. Person Singular |
appugnabit
|
|
| 1. Person Plural |
appugnabimus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnabitis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabor
|
|
| 2. Person Singular |
appugnaberis appugnabere
|
|
| 3. Person Singular |
appugnabitur
|
|
| 1. Person Plural |
appugnabimur
|
|
| 2. Person Plural |
appugnabimini
|
|
| 3. Person Plural |
appugnabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnavi
|
|
| 2. Person Singular |
appugnavisti
|
|
| 3. Person Singular |
appugnavit
|
|
| 1. Person Plural |
appugnavimus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnavistis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnaverunt appugnavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
appugnatus es
|
|
| 3. Person Singular |
appugnatus est
|
|
| 1. Person Plural |
appugnati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnati estis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnaverim
|
|
| 2. Person Singular |
appugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
appugnatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
appugnatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
appugnati simus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnaveram
|
|
| 2. Person Singular |
appugnaveras
|
|
| 3. Person Singular |
appugnaverat
|
|
| 1. Person Plural |
appugnaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
appugnatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
appugnatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
appugnati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnavissem
|
|
| 2. Person Singular |
appugnavisses
|
|
| 3. Person Singular |
appugnavisset
|
|
| 1. Person Plural |
appugnavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
appugnatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
appugnatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
appugnati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnavero
|
|
| 2. Person Singular |
appugnaveris
|
|
| 3. Person Singular |
appugnaverit
|
|
| 1. Person Plural |
appugnaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
appugnatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
appugnatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
appugnati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
appugnati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
appugnati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appugnare
|
|
| Vorzeitigkeit |
appugnavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appugnaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appugnari appugnarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
appugnatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
appugnatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
appugna
|
! |
| 2. Person Plural |
appugnate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
appugnato
|
| 3. Person Singular |
appugnato
|
| 2. Person Plural |
appugnatote
|
| 3. Person Plural |
appugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
appugnare
|
|
| Genitiv |
appugnandi
|
|
| Dativ |
appugnando
|
|
| Akkusativ |
appugnandum
|
|
| Ablativ |
appugnando
|
|
| Vokativ |
appugnande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnandus
|
appugnanda
|
appugnandum
|
| Genitiv |
appugnandi
|
appugnandae
|
appugnandi
|
| Dativ |
appugnando
|
appugnandae
|
appugnando
|
| Akkusativ |
appugnandum
|
appugnandam
|
appugnandum
|
| Ablativ |
appugnando
|
appugnanda
|
appugnando
|
| Vokativ |
appugnande
|
appugnanda
|
appugnandum
|
Plural
| Nominativ |
appugnandi
|
appugnandae
|
appugnanda
|
| Genitiv |
appugnandorum
|
appugnandarum
|
appugnandorum
|
| Dativ |
appugnandis
|
appugnandis
|
appugnandis
|
| Akkusativ |
appugnandos
|
appugnandas
|
appugnanda
|
| Ablativ |
appugnandis
|
appugnandis
|
appugnandis
|
| Vokativ |
appugnandi
|
appugnandae
|
appugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnans
|
appugnans
|
appugnans
|
| Genitiv |
appugnantis
|
appugnantis
|
appugnantis
|
| Dativ |
appugnanti
|
appugnanti
|
appugnanti
|
| Akkusativ |
appugnantem
|
appugnantem
|
appugnans
|
| Ablativ |
appugnanti appugnante
|
appugnanti appugnante
|
appugnanti appugnante
|
| Vokativ |
appugnans
|
appugnans
|
appugnans
|
Plural
| Nominativ |
appugnantes
|
appugnantes
|
appugnantia
|
| Genitiv |
appugnantium appugnantum
|
appugnantium appugnantum
|
appugnantium appugnantum
|
| Dativ |
appugnantibus
|
appugnantibus
|
appugnantibus
|
| Akkusativ |
appugnantes
|
appugnantes
|
appugnantia
|
| Ablativ |
appugnantibus
|
appugnantibus
|
appugnantibus
|
| Vokativ |
appugnantes
|
appugnantes
|
appugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnatus
|
appugnata
|
appugnatum
|
| Genitiv |
appugnati
|
appugnatae
|
appugnati
|
| Dativ |
appugnato
|
appugnatae
|
appugnato
|
| Akkusativ |
appugnatum
|
appugnatam
|
appugnatum
|
| Ablativ |
appugnato
|
appugnata
|
appugnato
|
| Vokativ |
appugnate
|
appugnata
|
appugnatum
|
Plural
| Nominativ |
appugnati
|
appugnatae
|
appugnata
|
| Genitiv |
appugnatorum
|
appugnatarum
|
appugnatorum
|
| Dativ |
appugnatis
|
appugnatis
|
appugnatis
|
| Akkusativ |
appugnatos
|
appugnatas
|
appugnata
|
| Ablativ |
appugnatis
|
appugnatis
|
appugnatis
|
| Vokativ |
appugnati
|
appugnatae
|
appugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnaturus
|
appugnatura
|
appugnaturum
|
| Genitiv |
appugnaturi
|
appugnaturae
|
appugnaturi
|
| Dativ |
appugnaturo
|
appugnaturae
|
appugnaturo
|
| Akkusativ |
appugnaturum
|
appugnaturam
|
appugnaturum
|
| Ablativ |
appugnaturo
|
appugnatura
|
appugnaturo
|
| Vokativ |
appugnature
|
appugnatura
|
appugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
appugnaturi
|
appugnaturae
|
appugnatura
|
| Genitiv |
appugnaturorum
|
appugnaturarum
|
appugnaturorum
|
| Dativ |
appugnaturis
|
appugnaturis
|
appugnaturis
|
| Akkusativ |
appugnaturos
|
appugnaturas
|
appugnatura
|
| Ablativ |
appugnaturis
|
appugnaturis
|
appugnaturis
|
| Vokativ |
appugnaturi
|
appugnaturae
|
appugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
appugnatum
|
appugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugno
|
ich bekämpfe |
| 2. Person Singular |
appugnas
|
du bekämpfst |
| 3. Person Singular |
appugnat
|
er/sie/es bekämpft |
| 1. Person Plural |
appugnamus
|
wir bekämpfen |
| 2. Person Plural |
appugnatis
|
ihr bekämpft |
| 3. Person Plural |
appugnant
|
sie bekämpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnor
|
ich werde bekämpft |
| 2. Person Singular |
appugnaris appugnare
|
du wirst bekämpft |
| 3. Person Singular |
appugnatur
|
er/sie/es wird bekämpft |
| 1. Person Plural |
appugnamur
|
wir werden bekämpft |
| 2. Person Plural |
appugnamini
|
ihr werdet bekämpft |
| 3. Person Plural |
appugnantur
|
sie werden bekämpft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnem
|
ich bekämpfe |
| 2. Person Singular |
appugnes
|
du bekämpfest |
| 3. Person Singular |
appugnet
|
er/sie/es bekämpfe |
| 1. Person Plural |
appugnemus
|
wir bekämpfen |
| 2. Person Plural |
appugnetis
|
ihr bekämpfet |
| 3. Person Plural |
appugnent
|
sie bekämpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugner
|
ich werde bekämpft |
| 2. Person Singular |
appugneris appugnere
|
du werdest bekämpft |
| 3. Person Singular |
appugnetur
|
er/sie/es werde bekämpft |
| 1. Person Plural |
appugnemur
|
wir werden bekämpft |
| 2. Person Plural |
appugnemini
|
ihr werdet bekämpft |
| 3. Person Plural |
appugnentur
|
sie werden bekämpft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabam
|
ich bekämpfte |
| 2. Person Singular |
appugnabas
|
du bekämpftest |
| 3. Person Singular |
appugnabat
|
er/sie/es bekämpfte |
| 1. Person Plural |
appugnabamus
|
wir bekämpften |
| 2. Person Plural |
appugnabatis
|
ihr bekämpftet |
| 3. Person Plural |
appugnabant
|
sie bekämpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabar
|
ich wurde bekämpft |
| 2. Person Singular |
appugnabaris appugnabare
|
du wurdest bekämpft |
| 3. Person Singular |
appugnabatur
|
er/sie/es wurde bekämpft |
| 1. Person Plural |
appugnabamur
|
wir wurden bekämpft |
| 2. Person Plural |
appugnabamini
|
ihr wurdet bekämpft |
| 3. Person Plural |
appugnabantur
|
sie wurden bekämpft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnarem
|
ich bekämpfte |
| 2. Person Singular |
appugnares
|
du bekämpftest |
| 3. Person Singular |
appugnaret
|
er/sie/es bekämpfte |
| 1. Person Plural |
appugnaremus
|
wir bekämpften |
| 2. Person Plural |
appugnaretis
|
ihr bekämpftet |
| 3. Person Plural |
appugnarent
|
sie bekämpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnarer
|
ich würde bekämpft |
| 2. Person Singular |
appugnareris appugnarere
|
du würdest bekämpft |
| 3. Person Singular |
appugnaretur
|
er/sie/es würde bekämpft |
| 1. Person Plural |
appugnaremur
|
wir würden bekämpft |
| 2. Person Plural |
appugnaremini
|
ihr würdet bekämpft |
| 3. Person Plural |
appugnarentur
|
sie würden bekämpft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabo
|
ich werde bekämpfen |
| 2. Person Singular |
appugnabis
|
du wirst bekämpfen |
| 3. Person Singular |
appugnabit
|
er/sie/es wird bekämpfen |
| 1. Person Plural |
appugnabimus
|
wir werden bekämpfen |
| 2. Person Plural |
appugnabitis
|
ihr werdet bekämpfen |
| 3. Person Plural |
appugnabunt
|
sie werden bekämpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabor
|
ich werde bekämpft werden |
| 2. Person Singular |
appugnaberis appugnabere
|
du wirst bekämpft werden |
| 3. Person Singular |
appugnabitur
|
er/sie/es wird bekämpft werden |
| 1. Person Plural |
appugnabimur
|
wir werden bekämpft werden |
| 2. Person Plural |
appugnabimini
|
ihr werdet bekämpft werden |
| 3. Person Plural |
appugnabuntur
|
sie werden bekämpft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnavi
|
ich habe bekämpft |
| 2. Person Singular |
appugnavisti
|
du hast bekämpft |
| 3. Person Singular |
appugnavit
|
er/sie/es hat bekämpft |
| 1. Person Plural |
appugnavimus
|
wir haben bekämpft |
| 2. Person Plural |
appugnavistis
|
ihr habt bekämpft |
| 3. Person Plural |
appugnaverunt appugnavere
|
sie haben bekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus sum
|
ich bin bekämpft worden |
| 2. Person Singular |
appugnatus es
|
du bist bekämpft worden |
| 3. Person Singular |
appugnatus est
|
er/sie/es ist bekämpft worden |
| 1. Person Plural |
appugnati sumus
|
wir sind bekämpft worden |
| 2. Person Plural |
appugnati estis
|
ihr seid bekämpft worden |
| 3. Person Plural |
appugnati sunt
|
sie sind bekämpft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnaverim
|
ich habe bekämpft |
| 2. Person Singular |
appugnaveris
|
du habest bekämpft |
| 3. Person Singular |
appugnaverit
|
er/sie/es habe bekämpft |
| 1. Person Plural |
appugnaverimus
|
wir haben bekämpft |
| 2. Person Plural |
appugnaveritis
|
ihr habet bekämpft |
| 3. Person Plural |
appugnaverint
|
sie haben bekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus sim
|
ich sei bekämpft worden |
| 2. Person Singular |
appugnatus sis
|
du seiest bekämpft worden |
| 3. Person Singular |
appugnatus sit
|
er/sie/es sei bekämpft worden |
| 1. Person Plural |
appugnati simus
|
wir seien bekämpft worden |
| 2. Person Plural |
appugnati sitis
|
ihr seiet bekämpft worden |
| 3. Person Plural |
appugnati sint
|
sie seien bekämpft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnaveram
|
ich hatte bekämpft |
| 2. Person Singular |
appugnaveras
|
du hattest bekämpft |
| 3. Person Singular |
appugnaverat
|
er/sie/es hatte bekämpft |
| 1. Person Plural |
appugnaveramus
|
wir hatten bekämpft |
| 2. Person Plural |
appugnaveratis
|
ihr hattet bekämpft |
| 3. Person Plural |
appugnaverant
|
sie hatten bekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus eram
|
ich war bekämpft worden |
| 2. Person Singular |
appugnatus eras
|
du warst bekämpft worden |
| 3. Person Singular |
appugnatus erat
|
er/sie/es war bekämpft worden |
| 1. Person Plural |
appugnati eramus
|
wir waren bekämpft worden |
| 2. Person Plural |
appugnati eratis
|
ihr wart bekämpft worden |
| 3. Person Plural |
appugnati erant
|
sie waren bekämpft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnavissem
|
ich hätte bekämpft |
| 2. Person Singular |
appugnavisses
|
du hättest bekämpft |
| 3. Person Singular |
appugnavisset
|
er/sie/es hätte bekämpft |
| 1. Person Plural |
appugnavissemus
|
wir hätten bekämpft |
| 2. Person Plural |
appugnavissetis
|
ihr hättet bekämpft |
| 3. Person Plural |
appugnavissent
|
sie hätten bekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus essem
|
ich wäre bekämpft worden |
| 2. Person Singular |
appugnatus esses
|
du wärest bekämpft worden |
| 3. Person Singular |
appugnatus esset
|
er/sie/es wäre bekämpft worden |
| 1. Person Plural |
appugnati essemus
|
wir wären bekämpft worden |
| 2. Person Plural |
appugnati essetis
|
ihr wäret bekämpft worden |
| 3. Person Plural |
appugnati essent
|
sie wären bekämpft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnavero
|
ich werde bekämpft haben |
| 2. Person Singular |
appugnaveris
|
du wirst bekämpft haben |
| 3. Person Singular |
appugnaverit
|
er/sie/es wird bekämpft haben |
| 1. Person Plural |
appugnaverimus
|
wir werden bekämpft haben |
| 2. Person Plural |
appugnaveritis
|
ihr werdet bekämpft haben |
| 3. Person Plural |
appugnaverint
|
sie werden bekämpft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus ero
|
ich werde bekämpft worden sein |
| 2. Person Singular |
appugnatus eris
|
du wirst bekämpft worden sein |
| 3. Person Singular |
appugnatus erit
|
er/sie/es wird bekämpft worden sein |
| 1. Person Plural |
appugnati erimus
|
wir werden bekämpft worden sein |
| 2. Person Plural |
appugnati eritis
|
ihr werdet bekämpft worden sein |
| 3. Person Plural |
appugnati erunt
|
sie werden bekämpft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appugnare
|
bekämpfen |
| Vorzeitigkeit |
appugnavisse
|
bekämpft haben |
| Nachzeitigkeit |
appugnaturum esse
|
bekämpfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appugnari appugnarier
|
bekämpft werden |
| Vorzeitigkeit |
appugnatum esse
|
bekämpft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
appugnatum iri
|
künftig bekämpft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
appugna
|
bekämpfe; bekämpf! |
| 2. Person Plural |
appugnate
|
bekämpft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
appugnato
|
| 3. Person Singular |
appugnato
|
| 2. Person Plural |
appugnatote
|
| 3. Person Plural |
appugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
appugnare
|
das Bekämpfen |
| Genitiv |
appugnandi
|
des Bekämpfens |
| Dativ |
appugnando
|
dem Bekämpfen |
| Akkusativ |
appugnandum
|
das Bekämpfen |
| Ablativ |
appugnando
|
durch das Bekämpfen |
| Vokativ |
appugnande
|
Bekämpfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnandus
|
appugnanda
|
appugnandum
|
| Genitiv |
appugnandi
|
appugnandae
|
appugnandi
|
| Dativ |
appugnando
|
appugnandae
|
appugnando
|
| Akkusativ |
appugnandum
|
appugnandam
|
appugnandum
|
| Ablativ |
appugnando
|
appugnanda
|
appugnando
|
| Vokativ |
appugnande
|
appugnanda
|
appugnandum
|
Plural
| Nominativ |
appugnandi
|
appugnandae
|
appugnanda
|
| Genitiv |
appugnandorum
|
appugnandarum
|
appugnandorum
|
| Dativ |
appugnandis
|
appugnandis
|
appugnandis
|
| Akkusativ |
appugnandos
|
appugnandas
|
appugnanda
|
| Ablativ |
appugnandis
|
appugnandis
|
appugnandis
|
| Vokativ |
appugnandi
|
appugnandae
|
appugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnans
|
appugnans
|
appugnans
|
| Genitiv |
appugnantis
|
appugnantis
|
appugnantis
|
| Dativ |
appugnanti
|
appugnanti
|
appugnanti
|
| Akkusativ |
appugnantem
|
appugnantem
|
appugnans
|
| Ablativ |
appugnanti appugnante
|
appugnanti appugnante
|
appugnanti appugnante
|
| Vokativ |
appugnans
|
appugnans
|
appugnans
|
Plural
| Nominativ |
appugnantes
|
appugnantes
|
appugnantia
|
| Genitiv |
appugnantium appugnantum
|
appugnantium appugnantum
|
appugnantium appugnantum
|
| Dativ |
appugnantibus
|
appugnantibus
|
appugnantibus
|
| Akkusativ |
appugnantes
|
appugnantes
|
appugnantia
|
| Ablativ |
appugnantibus
|
appugnantibus
|
appugnantibus
|
| Vokativ |
appugnantes
|
appugnantes
|
appugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnatus
|
appugnata
|
appugnatum
|
| Genitiv |
appugnati
|
appugnatae
|
appugnati
|
| Dativ |
appugnato
|
appugnatae
|
appugnato
|
| Akkusativ |
appugnatum
|
appugnatam
|
appugnatum
|
| Ablativ |
appugnato
|
appugnata
|
appugnato
|
| Vokativ |
appugnate
|
appugnata
|
appugnatum
|
Plural
| Nominativ |
appugnati
|
appugnatae
|
appugnata
|
| Genitiv |
appugnatorum
|
appugnatarum
|
appugnatorum
|
| Dativ |
appugnatis
|
appugnatis
|
appugnatis
|
| Akkusativ |
appugnatos
|
appugnatas
|
appugnata
|
| Ablativ |
appugnatis
|
appugnatis
|
appugnatis
|
| Vokativ |
appugnati
|
appugnatae
|
appugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnaturus
|
appugnatura
|
appugnaturum
|
| Genitiv |
appugnaturi
|
appugnaturae
|
appugnaturi
|
| Dativ |
appugnaturo
|
appugnaturae
|
appugnaturo
|
| Akkusativ |
appugnaturum
|
appugnaturam
|
appugnaturum
|
| Ablativ |
appugnaturo
|
appugnatura
|
appugnaturo
|
| Vokativ |
appugnature
|
appugnatura
|
appugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
appugnaturi
|
appugnaturae
|
appugnatura
|
| Genitiv |
appugnaturorum
|
appugnaturarum
|
appugnaturorum
|
| Dativ |
appugnaturis
|
appugnaturis
|
appugnaturis
|
| Akkusativ |
appugnaturos
|
appugnaturas
|
appugnatura
|
| Ablativ |
appugnaturis
|
appugnaturis
|
appugnaturis
|
| Vokativ |
appugnaturi
|
appugnaturae
|
appugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
appugnatum
|
appugnatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugno
|
ich bestürme |
| 2. Person Singular |
appugnas
|
du bestürmst |
| 3. Person Singular |
appugnat
|
er/sie/es bestürmt |
| 1. Person Plural |
appugnamus
|
wir bestürmen |
| 2. Person Plural |
appugnatis
|
ihr bestürmt |
| 3. Person Plural |
appugnant
|
sie bestürmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnor
|
ich werde bestürmt |
| 2. Person Singular |
appugnaris appugnare
|
du wirst bestürmt |
| 3. Person Singular |
appugnatur
|
er/sie/es wird bestürmt |
| 1. Person Plural |
appugnamur
|
wir werden bestürmt |
| 2. Person Plural |
appugnamini
|
ihr werdet bestürmt |
| 3. Person Plural |
appugnantur
|
sie werden bestürmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnem
|
ich bestürme |
| 2. Person Singular |
appugnes
|
du bestürmest |
| 3. Person Singular |
appugnet
|
er/sie/es bestürme |
| 1. Person Plural |
appugnemus
|
wir bestürmen |
| 2. Person Plural |
appugnetis
|
ihr bestürmet |
| 3. Person Plural |
appugnent
|
sie bestürmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugner
|
ich werde bestürmt |
| 2. Person Singular |
appugneris appugnere
|
du werdest bestürmt |
| 3. Person Singular |
appugnetur
|
er/sie/es werde bestürmt |
| 1. Person Plural |
appugnemur
|
wir werden bestürmt |
| 2. Person Plural |
appugnemini
|
ihr werdet bestürmt |
| 3. Person Plural |
appugnentur
|
sie werden bestürmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabam
|
ich bestürmte |
| 2. Person Singular |
appugnabas
|
du bestürmtest |
| 3. Person Singular |
appugnabat
|
er/sie/es bestürmte |
| 1. Person Plural |
appugnabamus
|
wir bestürmten |
| 2. Person Plural |
appugnabatis
|
ihr bestürmtet |
| 3. Person Plural |
appugnabant
|
sie bestürmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabar
|
ich wurde bestürmt |
| 2. Person Singular |
appugnabaris appugnabare
|
du wurdest bestürmt |
| 3. Person Singular |
appugnabatur
|
er/sie/es wurde bestürmt |
| 1. Person Plural |
appugnabamur
|
wir wurden bestürmt |
| 2. Person Plural |
appugnabamini
|
ihr wurdet bestürmt |
| 3. Person Plural |
appugnabantur
|
sie wurden bestürmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnarem
|
ich bestürmte |
| 2. Person Singular |
appugnares
|
du bestürmtest |
| 3. Person Singular |
appugnaret
|
er/sie/es bestürmte |
| 1. Person Plural |
appugnaremus
|
wir bestürmten |
| 2. Person Plural |
appugnaretis
|
ihr bestürmtet |
| 3. Person Plural |
appugnarent
|
sie bestürmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnarer
|
ich würde bestürmt |
| 2. Person Singular |
appugnareris appugnarere
|
du würdest bestürmt |
| 3. Person Singular |
appugnaretur
|
er/sie/es würde bestürmt |
| 1. Person Plural |
appugnaremur
|
wir würden bestürmt |
| 2. Person Plural |
appugnaremini
|
ihr würdet bestürmt |
| 3. Person Plural |
appugnarentur
|
sie würden bestürmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabo
|
ich werde bestürmen |
| 2. Person Singular |
appugnabis
|
du wirst bestürmen |
| 3. Person Singular |
appugnabit
|
er/sie/es wird bestürmen |
| 1. Person Plural |
appugnabimus
|
wir werden bestürmen |
| 2. Person Plural |
appugnabitis
|
ihr werdet bestürmen |
| 3. Person Plural |
appugnabunt
|
sie werden bestürmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnabor
|
ich werde bestürmt werden |
| 2. Person Singular |
appugnaberis appugnabere
|
du wirst bestürmt werden |
| 3. Person Singular |
appugnabitur
|
er/sie/es wird bestürmt werden |
| 1. Person Plural |
appugnabimur
|
wir werden bestürmt werden |
| 2. Person Plural |
appugnabimini
|
ihr werdet bestürmt werden |
| 3. Person Plural |
appugnabuntur
|
sie werden bestürmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnavi
|
ich habe bestürmt |
| 2. Person Singular |
appugnavisti
|
du hast bestürmt |
| 3. Person Singular |
appugnavit
|
er/sie/es hat bestürmt |
| 1. Person Plural |
appugnavimus
|
wir haben bestürmt |
| 2. Person Plural |
appugnavistis
|
ihr habt bestürmt |
| 3. Person Plural |
appugnaverunt appugnavere
|
sie haben bestürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus sum
|
ich bin bestürmt worden |
| 2. Person Singular |
appugnatus es
|
du bist bestürmt worden |
| 3. Person Singular |
appugnatus est
|
er/sie/es ist bestürmt worden |
| 1. Person Plural |
appugnati sumus
|
wir sind bestürmt worden |
| 2. Person Plural |
appugnati estis
|
ihr seid bestürmt worden |
| 3. Person Plural |
appugnati sunt
|
sie sind bestürmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnaverim
|
ich habe bestürmt |
| 2. Person Singular |
appugnaveris
|
du habest bestürmt |
| 3. Person Singular |
appugnaverit
|
er/sie/es habe bestürmt |
| 1. Person Plural |
appugnaverimus
|
wir haben bestürmt |
| 2. Person Plural |
appugnaveritis
|
ihr habet bestürmt |
| 3. Person Plural |
appugnaverint
|
sie haben bestürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus sim
|
ich sei bestürmt worden |
| 2. Person Singular |
appugnatus sis
|
du seiest bestürmt worden |
| 3. Person Singular |
appugnatus sit
|
er/sie/es sei bestürmt worden |
| 1. Person Plural |
appugnati simus
|
wir seien bestürmt worden |
| 2. Person Plural |
appugnati sitis
|
ihr seiet bestürmt worden |
| 3. Person Plural |
appugnati sint
|
sie seien bestürmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnaveram
|
ich hatte bestürmt |
| 2. Person Singular |
appugnaveras
|
du hattest bestürmt |
| 3. Person Singular |
appugnaverat
|
er/sie/es hatte bestürmt |
| 1. Person Plural |
appugnaveramus
|
wir hatten bestürmt |
| 2. Person Plural |
appugnaveratis
|
ihr hattet bestürmt |
| 3. Person Plural |
appugnaverant
|
sie hatten bestürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus eram
|
ich war bestürmt worden |
| 2. Person Singular |
appugnatus eras
|
du warst bestürmt worden |
| 3. Person Singular |
appugnatus erat
|
er/sie/es war bestürmt worden |
| 1. Person Plural |
appugnati eramus
|
wir waren bestürmt worden |
| 2. Person Plural |
appugnati eratis
|
ihr wart bestürmt worden |
| 3. Person Plural |
appugnati erant
|
sie waren bestürmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnavissem
|
ich hätte bestürmt |
| 2. Person Singular |
appugnavisses
|
du hättest bestürmt |
| 3. Person Singular |
appugnavisset
|
er/sie/es hätte bestürmt |
| 1. Person Plural |
appugnavissemus
|
wir hätten bestürmt |
| 2. Person Plural |
appugnavissetis
|
ihr hättet bestürmt |
| 3. Person Plural |
appugnavissent
|
sie hätten bestürmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus essem
|
ich wäre bestürmt worden |
| 2. Person Singular |
appugnatus esses
|
du wärest bestürmt worden |
| 3. Person Singular |
appugnatus esset
|
er/sie/es wäre bestürmt worden |
| 1. Person Plural |
appugnati essemus
|
wir wären bestürmt worden |
| 2. Person Plural |
appugnati essetis
|
ihr wäret bestürmt worden |
| 3. Person Plural |
appugnati essent
|
sie wären bestürmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnavero
|
ich werde bestürmt haben |
| 2. Person Singular |
appugnaveris
|
du wirst bestürmt haben |
| 3. Person Singular |
appugnaverit
|
er/sie/es wird bestürmt haben |
| 1. Person Plural |
appugnaverimus
|
wir werden bestürmt haben |
| 2. Person Plural |
appugnaveritis
|
ihr werdet bestürmt haben |
| 3. Person Plural |
appugnaverint
|
sie werden bestürmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
appugnatus ero
|
ich werde bestürmt worden sein |
| 2. Person Singular |
appugnatus eris
|
du wirst bestürmt worden sein |
| 3. Person Singular |
appugnatus erit
|
er/sie/es wird bestürmt worden sein |
| 1. Person Plural |
appugnati erimus
|
wir werden bestürmt worden sein |
| 2. Person Plural |
appugnati eritis
|
ihr werdet bestürmt worden sein |
| 3. Person Plural |
appugnati erunt
|
sie werden bestürmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appugnare
|
bestürmen |
| Vorzeitigkeit |
appugnavisse
|
bestürmt haben |
| Nachzeitigkeit |
appugnaturum esse
|
bestürmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
appugnari appugnarier
|
bestürmt werden |
| Vorzeitigkeit |
appugnatum esse
|
bestürmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
appugnatum iri
|
künftig bestürmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
appugna
|
bestürme; bestürm! |
| 2. Person Plural |
appugnate
|
bestürmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
appugnato
|
| 3. Person Singular |
appugnato
|
| 2. Person Plural |
appugnatote
|
| 3. Person Plural |
appugnanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
appugnare
|
das Bestürmen |
| Genitiv |
appugnandi
|
des Bestürmens |
| Dativ |
appugnando
|
dem Bestürmen |
| Akkusativ |
appugnandum
|
das Bestürmen |
| Ablativ |
appugnando
|
durch das Bestürmen |
| Vokativ |
appugnande
|
Bestürmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnandus
|
appugnanda
|
appugnandum
|
| Genitiv |
appugnandi
|
appugnandae
|
appugnandi
|
| Dativ |
appugnando
|
appugnandae
|
appugnando
|
| Akkusativ |
appugnandum
|
appugnandam
|
appugnandum
|
| Ablativ |
appugnando
|
appugnanda
|
appugnando
|
| Vokativ |
appugnande
|
appugnanda
|
appugnandum
|
Plural
| Nominativ |
appugnandi
|
appugnandae
|
appugnanda
|
| Genitiv |
appugnandorum
|
appugnandarum
|
appugnandorum
|
| Dativ |
appugnandis
|
appugnandis
|
appugnandis
|
| Akkusativ |
appugnandos
|
appugnandas
|
appugnanda
|
| Ablativ |
appugnandis
|
appugnandis
|
appugnandis
|
| Vokativ |
appugnandi
|
appugnandae
|
appugnanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnans
|
appugnans
|
appugnans
|
| Genitiv |
appugnantis
|
appugnantis
|
appugnantis
|
| Dativ |
appugnanti
|
appugnanti
|
appugnanti
|
| Akkusativ |
appugnantem
|
appugnantem
|
appugnans
|
| Ablativ |
appugnanti appugnante
|
appugnanti appugnante
|
appugnanti appugnante
|
| Vokativ |
appugnans
|
appugnans
|
appugnans
|
Plural
| Nominativ |
appugnantes
|
appugnantes
|
appugnantia
|
| Genitiv |
appugnantium appugnantum
|
appugnantium appugnantum
|
appugnantium appugnantum
|
| Dativ |
appugnantibus
|
appugnantibus
|
appugnantibus
|
| Akkusativ |
appugnantes
|
appugnantes
|
appugnantia
|
| Ablativ |
appugnantibus
|
appugnantibus
|
appugnantibus
|
| Vokativ |
appugnantes
|
appugnantes
|
appugnantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnatus
|
appugnata
|
appugnatum
|
| Genitiv |
appugnati
|
appugnatae
|
appugnati
|
| Dativ |
appugnato
|
appugnatae
|
appugnato
|
| Akkusativ |
appugnatum
|
appugnatam
|
appugnatum
|
| Ablativ |
appugnato
|
appugnata
|
appugnato
|
| Vokativ |
appugnate
|
appugnata
|
appugnatum
|
Plural
| Nominativ |
appugnati
|
appugnatae
|
appugnata
|
| Genitiv |
appugnatorum
|
appugnatarum
|
appugnatorum
|
| Dativ |
appugnatis
|
appugnatis
|
appugnatis
|
| Akkusativ |
appugnatos
|
appugnatas
|
appugnata
|
| Ablativ |
appugnatis
|
appugnatis
|
appugnatis
|
| Vokativ |
appugnati
|
appugnatae
|
appugnata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
appugnaturus
|
appugnatura
|
appugnaturum
|
| Genitiv |
appugnaturi
|
appugnaturae
|
appugnaturi
|
| Dativ |
appugnaturo
|
appugnaturae
|
appugnaturo
|
| Akkusativ |
appugnaturum
|
appugnaturam
|
appugnaturum
|
| Ablativ |
appugnaturo
|
appugnatura
|
appugnaturo
|
| Vokativ |
appugnature
|
appugnatura
|
appugnaturum
|
Plural
| Nominativ |
appugnaturi
|
appugnaturae
|
appugnatura
|
| Genitiv |
appugnaturorum
|
appugnaturarum
|
appugnaturorum
|
| Dativ |
appugnaturis
|
appugnaturis
|
appugnaturis
|
| Akkusativ |
appugnaturos
|
appugnaturas
|
appugnatura
|
| Ablativ |
appugnaturis
|
appugnaturis
|
appugnaturis
|
| Vokativ |
appugnaturi
|
appugnaturae
|
appugnatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
appugnatum
|
appugnatu
|