Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
arbitrare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
arbitrator auch noch Formen von:
arbitrari (Verb) |
arbitrator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
beschlossen/entschieden sein (Passiv)
erachten
meinen, urteilen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitro
2. Person Singular
arbitras
3. Person Singular
arbitrat
1. Person Plural
arbitramus
2. Person Plural
arbitratis
3. Person Plural
arbitrant
Passiv
1. Person Singular
arbitror
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
3. Person Singular
arbitratur
1. Person Plural
arbitramur
2. Person Plural
arbitramini
3. Person Plural
arbitrantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrem
2. Person Singular
arbitres
3. Person Singular
arbitret
1. Person Plural
arbitremus
2. Person Plural
arbitretis
3. Person Plural
arbitrent
Passiv
1. Person Singular
arbitrer
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
3. Person Singular
arbitretur
1. Person Plural
arbitremur
2. Person Plural
arbitremini
3. Person Plural
arbitrentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabam
2. Person Singular
arbitrabas
3. Person Singular
arbitrabat
1. Person Plural
arbitrabamus
2. Person Plural
arbitrabatis
3. Person Plural
arbitrabant
Passiv
1. Person Singular
arbitrabar
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
3. Person Singular
arbitrabatur
1. Person Plural
arbitrabamur
2. Person Plural
arbitrabamini
3. Person Plural
arbitrabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarem
2. Person Singular
arbitrares
3. Person Singular
arbitraret
1. Person Plural
arbitraremus
2. Person Plural
arbitraretis
3. Person Plural
arbitrarent
Passiv
1. Person Singular
arbitrarer
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
3. Person Singular
arbitraretur
1. Person Plural
arbitraremur
2. Person Plural
arbitraremini
3. Person Plural
arbitrarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabo
2. Person Singular
arbitrabis
3. Person Singular
arbitrabit
1. Person Plural
arbitrabimus
2. Person Plural
arbitrabitis
3. Person Plural
arbitrabunt
Passiv
1. Person Singular
arbitrabor
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
3. Person Singular
arbitrabitur
1. Person Plural
arbitrabimur
2. Person Plural
arbitrabimini
3. Person Plural
arbitrabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitravi
2. Person Singular
arbitravisti
3. Person Singular
arbitravit
1. Person Plural
arbitravimus
2. Person Plural
arbitravistis
3. Person Plural
arbitraverunt arbitravere
Passiv
1. Person Singular
arbitratus sum
2. Person Singular
arbitratus es
3. Person Singular
arbitratus est
1. Person Plural
arbitrati sumus
2. Person Plural
arbitrati estis
3. Person Plural
arbitrati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitraverim
2. Person Singular
arbitraveris
3. Person Singular
arbitraverit
1. Person Plural
arbitraverimus
2. Person Plural
arbitraveritis
3. Person Plural
arbitraverint
Passiv
1. Person Singular
arbitratus sim
2. Person Singular
arbitratus sis
3. Person Singular
arbitratus sit
1. Person Plural
arbitrati simus
2. Person Plural
arbitrati sitis
3. Person Plural
arbitrati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitraveram
2. Person Singular
arbitraveras
3. Person Singular
arbitraverat
1. Person Plural
arbitraveramus
2. Person Plural
arbitraveratis
3. Person Plural
arbitraverant
Passiv
1. Person Singular
arbitratus eram
2. Person Singular
arbitratus eras
3. Person Singular
arbitratus erat
1. Person Plural
arbitrati eramus
2. Person Plural
arbitrati eratis
3. Person Plural
arbitrati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitravissem
2. Person Singular
arbitravisses
3. Person Singular
arbitravisset
1. Person Plural
arbitravissemus
2. Person Plural
arbitravissetis
3. Person Plural
arbitravissent
Passiv
1. Person Singular
arbitratus essem
2. Person Singular
arbitratus esses
3. Person Singular
arbitratus esset
1. Person Plural
arbitrati essemus
2. Person Plural
arbitrati essetis
3. Person Plural
arbitrati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitravero
2. Person Singular
arbitraveris
3. Person Singular
arbitraverit
1. Person Plural
arbitraverimus
2. Person Plural
arbitraveritis
3. Person Plural
arbitraverint
Passiv
1. Person Singular
arbitratus ero
2. Person Singular
arbitratus eris
3. Person Singular
arbitratus erit
1. Person Plural
arbitrati erimus
2. Person Plural
arbitrati eritis
3. Person Plural
arbitrati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrare
Vorzeitigkeit
arbitravisse
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
Vorzeitigkeit
arbitratum esse
Nachzeitigkeit
arbitratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitra
!
2. Person Plural
arbitrate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrato
3. Person Singular
arbitrato
2. Person Plural
arbitratote
3. Person Plural
arbitranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrare
Genitiv
arbitrandi
Dativ
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
Vokativ
arbitrande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitro
ich erachte
2. Person Singular
arbitras
du erachtest
3. Person Singular
arbitrat
er/sie/es erachtet
1. Person Plural
arbitramus
wir erachten
2. Person Plural
arbitratis
ihr erachtet
3. Person Plural
arbitrant
sie erachten
Passiv
1. Person Singular
arbitror
ich werde erachtet
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du wirst erachtet
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es wird erachtet
1. Person Plural
arbitramur
wir werden erachtet
2. Person Plural
arbitramini
ihr werdet erachtet
3. Person Plural
arbitrantur
sie werden erachtet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrem
ich erachte
2. Person Singular
arbitres
du erachtest
3. Person Singular
arbitret
er/sie/es erachte
1. Person Plural
arbitremus
wir erachten
2. Person Plural
arbitretis
ihr erachtet
3. Person Plural
arbitrent
sie erachten
Passiv
1. Person Singular
arbitrer
ich werde erachtet
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du werdest erachtet
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es werde erachtet
1. Person Plural
arbitremur
wir werden erachtet
2. Person Plural
arbitremini
ihr werdet erachtet
3. Person Plural
arbitrentur
sie werden erachtet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabam
ich erachtete
2. Person Singular
arbitrabas
du erachtetest
3. Person Singular
arbitrabat
er/sie/es erachtete
1. Person Plural
arbitrabamus
wir erachteten
2. Person Plural
arbitrabatis
ihr erachtetet
3. Person Plural
arbitrabant
sie erachteten
Passiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich wurde erachtet
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du wurdest erachtet
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es wurde erachtet
1. Person Plural
arbitrabamur
wir wurden erachtet
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr wurdet erachtet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie wurden erachtet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarem
ich erachtete
2. Person Singular
arbitrares
du erachtetest
3. Person Singular
arbitraret
er/sie/es erachtete
1. Person Plural
arbitraremus
wir erachteten
2. Person Plural
arbitraretis
ihr erachtetet
3. Person Plural
arbitrarent
sie erachteten
Passiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich würde erachtet
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du würdest erachtet
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es würde erachtet
1. Person Plural
arbitraremur
wir würden erachtet
2. Person Plural
arbitraremini
ihr würdet erachtet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie würden erachtet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabo
ich werde erachten
2. Person Singular
arbitrabis
du wirst erachten
3. Person Singular
arbitrabit
er/sie/es wird erachten
1. Person Plural
arbitrabimus
wir werden erachten
2. Person Plural
arbitrabitis
ihr werdet erachten
3. Person Plural
arbitrabunt
sie werden erachten
Passiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde erachtet werden
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst erachtet werden
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird erachtet werden
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden erachtet werden
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet erachtet werden
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden erachtet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitravi
ich habe erachtet
2. Person Singular
arbitravisti
du hast erachtet
3. Person Singular
arbitravit
er/sie/es hat erachtet
1. Person Plural
arbitravimus
wir haben erachtet
2. Person Plural
arbitravistis
ihr habt erachtet
3. Person Plural
arbitraverunt arbitravere
sie haben erachtet
Passiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich bin erachtet worden
2. Person Singular
arbitratus es
du bist erachtet worden
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es ist erachtet worden
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir sind erachtet worden
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr seid erachtet worden
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie sind erachtet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitraverim
ich habe erachtet
2. Person Singular
arbitraveris
du habest erachtet
3. Person Singular
arbitraverit
er/sie/es habe erachtet
1. Person Plural
arbitraverimus
wir haben erachtet
2. Person Plural
arbitraveritis
ihr habet erachtet
3. Person Plural
arbitraverint
sie haben erachtet
Passiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich sei erachtet worden
2. Person Singular
arbitratus sis
du seiest erachtet worden
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es sei erachtet worden
1. Person Plural
arbitrati simus
wir seien erachtet worden
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr seiet erachtet worden
3. Person Plural
arbitrati sint
sie seien erachtet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitraveram
ich hatte erachtet
2. Person Singular
arbitraveras
du hattest erachtet
3. Person Singular
arbitraverat
er/sie/es hatte erachtet
1. Person Plural
arbitraveramus
wir hatten erachtet
2. Person Plural
arbitraveratis
ihr hattet erachtet
3. Person Plural
arbitraverant
sie hatten erachtet
Passiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich war erachtet worden
2. Person Singular
arbitratus eras
du warst erachtet worden
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es war erachtet worden
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir waren erachtet worden
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr wart erachtet worden
3. Person Plural
arbitrati erant
sie waren erachtet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitravissem
ich hätte erachtet
2. Person Singular
arbitravisses
du hättest erachtet
3. Person Singular
arbitravisset
er/sie/es hätte erachtet
1. Person Plural
arbitravissemus
wir hätten erachtet
2. Person Plural
arbitravissetis
ihr hättet erachtet
3. Person Plural
arbitravissent
sie hätten erachtet
Passiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich wäre erachtet worden
2. Person Singular
arbitratus esses
du wärest erachtet worden
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es wäre erachtet worden
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir wären erachtet worden
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr wäret erachtet worden
3. Person Plural
arbitrati essent
sie wären erachtet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitravero
ich werde erachtet haben
2. Person Singular
arbitraveris
du wirst erachtet haben
3. Person Singular
arbitraverit
er/sie/es wird erachtet haben
1. Person Plural
arbitraverimus
wir werden erachtet haben
2. Person Plural
arbitraveritis
ihr werdet erachtet haben
3. Person Plural
arbitraverint
sie werden erachtet haben
Passiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde erachtet worden sein
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst erachtet worden sein
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird erachtet worden sein
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden erachtet worden sein
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet erachtet worden sein
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden erachtet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrare
erachten
Vorzeitigkeit
arbitravisse
erachtet haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
erachten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
erachtet werden
Vorzeitigkeit
arbitratum esse
erachtet worden sein
Nachzeitigkeit
arbitratum iri
künftig erachtet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitra
erachte!
2. Person Plural
arbitrate
erachtet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrato
3. Person Singular
arbitrato
2. Person Plural
arbitratote
3. Person Plural
arbitranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrare
das Erachten
Genitiv
arbitrandi
des Erachtens
Dativ
arbitrando
dem Erachten
Akkusativ
arbitrandum
das Erachten
Ablativ
arbitrando
durch das Erachten
Vokativ
arbitrande
Erachten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitro
2. Person Singular
arbitras
3. Person Singular
arbitrat
1. Person Plural
arbitramus
2. Person Plural
arbitratis
3. Person Plural
arbitrant
Passiv
1. Person Singular
arbitror
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
3. Person Singular
arbitratur
1. Person Plural
arbitramur
2. Person Plural
arbitramini
3. Person Plural
arbitrantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrem
2. Person Singular
arbitres
3. Person Singular
arbitret
1. Person Plural
arbitremus
2. Person Plural
arbitretis
3. Person Plural
arbitrent
Passiv
1. Person Singular
arbitrer
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
3. Person Singular
arbitretur
1. Person Plural
arbitremur
2. Person Plural
arbitremini
3. Person Plural
arbitrentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabam
2. Person Singular
arbitrabas
3. Person Singular
arbitrabat
1. Person Plural
arbitrabamus
2. Person Plural
arbitrabatis
3. Person Plural
arbitrabant
Passiv
1. Person Singular
arbitrabar
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
3. Person Singular
arbitrabatur
1. Person Plural
arbitrabamur
2. Person Plural
arbitrabamini
3. Person Plural
arbitrabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarem
2. Person Singular
arbitrares
3. Person Singular
arbitraret
1. Person Plural
arbitraremus
2. Person Plural
arbitraretis
3. Person Plural
arbitrarent
Passiv
1. Person Singular
arbitrarer
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
3. Person Singular
arbitraretur
1. Person Plural
arbitraremur
2. Person Plural
arbitraremini
3. Person Plural
arbitrarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabo
2. Person Singular
arbitrabis
3. Person Singular
arbitrabit
1. Person Plural
arbitrabimus
2. Person Plural
arbitrabitis
3. Person Plural
arbitrabunt
Passiv
1. Person Singular
arbitrabor
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
3. Person Singular
arbitrabitur
1. Person Plural
arbitrabimur
2. Person Plural
arbitrabimini
3. Person Plural
arbitrabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitravi
2. Person Singular
arbitravisti
3. Person Singular
arbitravit
1. Person Plural
arbitravimus
2. Person Plural
arbitravistis
3. Person Plural
arbitraverunt arbitravere
Passiv
1. Person Singular
arbitratus sum
2. Person Singular
arbitratus es
3. Person Singular
arbitratus est
1. Person Plural
arbitrati sumus
2. Person Plural
arbitrati estis
3. Person Plural
arbitrati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitraverim
2. Person Singular
arbitraveris
3. Person Singular
arbitraverit
1. Person Plural
arbitraverimus
2. Person Plural
arbitraveritis
3. Person Plural
arbitraverint
Passiv
1. Person Singular
arbitratus sim
2. Person Singular
arbitratus sis
3. Person Singular
arbitratus sit
1. Person Plural
arbitrati simus
2. Person Plural
arbitrati sitis
3. Person Plural
arbitrati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitraveram
2. Person Singular
arbitraveras
3. Person Singular
arbitraverat
1. Person Plural
arbitraveramus
2. Person Plural
arbitraveratis
3. Person Plural
arbitraverant
Passiv
1. Person Singular
arbitratus eram
2. Person Singular
arbitratus eras
3. Person Singular
arbitratus erat
1. Person Plural
arbitrati eramus
2. Person Plural
arbitrati eratis
3. Person Plural
arbitrati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitravissem
2. Person Singular
arbitravisses
3. Person Singular
arbitravisset
1. Person Plural
arbitravissemus
2. Person Plural
arbitravissetis
3. Person Plural
arbitravissent
Passiv
1. Person Singular
arbitratus essem
2. Person Singular
arbitratus esses
3. Person Singular
arbitratus esset
1. Person Plural
arbitrati essemus
2. Person Plural
arbitrati essetis
3. Person Plural
arbitrati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitravero
2. Person Singular
arbitraveris
3. Person Singular
arbitraverit
1. Person Plural
arbitraverimus
2. Person Plural
arbitraveritis
3. Person Plural
arbitraverint
Passiv
1. Person Singular
arbitratus ero
2. Person Singular
arbitratus eris
3. Person Singular
arbitratus erit
1. Person Plural
arbitrati erimus
2. Person Plural
arbitrati eritis
3. Person Plural
arbitrati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrare
Vorzeitigkeit
arbitravisse
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
Vorzeitigkeit
arbitratum esse
Nachzeitigkeit
arbitratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitra
!
2. Person Plural
arbitrate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrato
3. Person Singular
arbitrato
2. Person Plural
arbitratote
3. Person Plural
arbitranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrare
Genitiv
arbitrandi
Dativ
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
Vokativ
arbitrande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu