beobachten
entscheiden
aushorchen
bezeugen
den Schiedsrichter machen
erachten
ermessen
erspähen
glauben
meinen
sich vorstellen
urteilen
vermeinen
verurteilen
Zeuge sein
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich beobachte
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du beobachtest
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es beobachtet
1. Person Plural
arbitramur
wir beobachten
2. Person Plural
arbitramini
ihr beobachtet
3. Person Plural
arbitrantur
sie beobachten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich beobachte
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du beobachtest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es beobachte
1. Person Plural
arbitremur
wir beobachten
2. Person Plural
arbitremini
ihr beobachtet
3. Person Plural
arbitrentur
sie beobachten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich beobachtete
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du beobachtetest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es beobachtete
1. Person Plural
arbitrabamur
wir beobachteten
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr beobachtetet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie beobachteten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich beobachtete
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du beobachtetest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es beobachtete
1. Person Plural
arbitraremur
wir beobachteten
2. Person Plural
arbitraremini
ihr beobachtetet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie beobachteten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde beobachten
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst beobachten
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird beobachten
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden beobachten
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet beobachten
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden beobachten
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe beobachtet
2. Person Singular
arbitratus es
du hast beobachtet
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat beobachtet
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben beobachtet
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt beobachtet
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben beobachtet
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe beobachtet
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest beobachtet
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe beobachtet
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben beobachtet
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet beobachtet
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben beobachtet
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte beobachtet
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest beobachtet
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte beobachtet
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten beobachtet
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet beobachtet
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten beobachtet
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte beobachtet
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest beobachtet
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte beobachtet
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten beobachtet
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet beobachtet
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten beobachtet
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde beobachtet haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst beobachtet haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird beobachtet haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden beobachtet haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet beobachtet haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden beobachtet haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
beobachten
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
beobachtet haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
beobachten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
beobachte!
2. Person Plural
arbitramini
beobachtet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Beobachten
Genitiv
arbitrandi
des Beobachtens
Dativ
arbitrando
dem Beobachten
Akkusativ
arbitrandum
das Beobachten
Ablativ
arbitrando
durch das Beobachten
Vokativ
arbitrande
Beobachten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich entscheide
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du entscheidest
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es entscheidet
1. Person Plural
arbitramur
wir entscheiden
2. Person Plural
arbitramini
ihr entscheidet
3. Person Plural
arbitrantur
sie entscheiden
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich entscheide
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du entscheidest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es entscheide
1. Person Plural
arbitremur
wir entscheiden
2. Person Plural
arbitremini
ihr entscheidet
3. Person Plural
arbitrentur
sie entscheiden
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich entschied
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du entschiedest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es entschied
1. Person Plural
arbitrabamur
wir entschieden
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr entschiedet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie entschieden
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich entschiede
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du entschiedest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es entschiede
1. Person Plural
arbitraremur
wir entschieden
2. Person Plural
arbitraremini
ihr entschiedet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie entschieden
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde entscheiden
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst entscheiden
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird entscheiden
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden entscheiden
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet entscheiden
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden entscheiden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe entschieden
2. Person Singular
arbitratus es
du hast entschieden
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat entschieden
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben entschieden
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt entschieden
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben entschieden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe entschieden
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest entschieden
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe entschieden
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben entschieden
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet entschieden
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben entschieden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte entschieden
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest entschieden
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte entschieden
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten entschieden
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet entschieden
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten entschieden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte entschieden
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest entschieden
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte entschieden
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten entschieden
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet entschieden
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten entschieden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde entschieden haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst entschieden haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird entschieden haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden entschieden haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet entschieden haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden entschieden haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
entscheiden
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
entschieden haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
entscheiden werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
entscheide!
2. Person Plural
arbitramini
entscheidet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Entscheiden
Genitiv
arbitrandi
des Entscheidens
Dativ
arbitrando
dem Entscheiden
Akkusativ
arbitrandum
das Entscheiden
Ablativ
arbitrando
durch das Entscheiden
Vokativ
arbitrande
Entscheiden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich horche aus
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du horchst aus
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es horcht aus
1. Person Plural
arbitramur
wir horchen aus
2. Person Plural
arbitramini
ihr horcht aus
3. Person Plural
arbitrantur
sie horchen aus
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich horche aus
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du horchest aus
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es horche aus
1. Person Plural
arbitremur
wir horchen aus
2. Person Plural
arbitremini
ihr horchet aus
3. Person Plural
arbitrentur
sie horchen aus
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich horchte aus
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du horchtest aus
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es horchte aus
1. Person Plural
arbitrabamur
wir horchten aus
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr horchtet aus
3. Person Plural
arbitrabantur
sie horchten aus
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich horchte aus
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du horchtest aus
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es horchte aus
1. Person Plural
arbitraremur
wir horchten aus
2. Person Plural
arbitraremini
ihr horchtet aus
3. Person Plural
arbitrarentur
sie horchten aus
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde aushorchen
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst aushorchen
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird aushorchen
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden aushorchen
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet aushorchen
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden aushorchen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe ausgehorcht
2. Person Singular
arbitratus es
du hast ausgehorcht
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat ausgehorcht
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben ausgehorcht
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt ausgehorcht
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben ausgehorcht
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe ausgehorcht
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest ausgehorcht
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe ausgehorcht
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben ausgehorcht
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet ausgehorcht
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben ausgehorcht
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte ausgehorcht
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest ausgehorcht
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte ausgehorcht
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten ausgehorcht
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet ausgehorcht
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten ausgehorcht
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte ausgehorcht
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest ausgehorcht
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte ausgehorcht
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten ausgehorcht
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet ausgehorcht
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten ausgehorcht
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde ausgehorcht haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst ausgehorcht haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird ausgehorcht haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden ausgehorcht haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet ausgehorcht haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden ausgehorcht haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
aushorchen
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
ausgehorcht haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
aushorchen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
horche aus; horch aus!
2. Person Plural
arbitramini
horcht aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Aushorchen
Genitiv
arbitrandi
des Aushorchens
Dativ
arbitrando
dem Aushorchen
Akkusativ
arbitrandum
das Aushorchen
Ablativ
arbitrando
durch das Aushorchen
Vokativ
arbitrande
Aushorchen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich bezeuge
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du bezeugst
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es bezeugt
1. Person Plural
arbitramur
wir bezeugen
2. Person Plural
arbitramini
ihr bezeugt
3. Person Plural
arbitrantur
sie bezeugen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich bezeuge
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du bezeugest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es bezeuge
1. Person Plural
arbitremur
wir bezeugen
2. Person Plural
arbitremini
ihr bezeuget
3. Person Plural
arbitrentur
sie bezeugen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich bezeugte
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du bezeugtest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es bezeugte
1. Person Plural
arbitrabamur
wir bezeugten
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr bezeugtet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie bezeugten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich bezeugte
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du bezeugtest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es bezeugte
1. Person Plural
arbitraremur
wir bezeugten
2. Person Plural
arbitraremini
ihr bezeugtet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie bezeugten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde bezeugen
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst bezeugen
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird bezeugen
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden bezeugen
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet bezeugen
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden bezeugen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe bezeugt
2. Person Singular
arbitratus es
du hast bezeugt
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat bezeugt
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben bezeugt
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt bezeugt
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben bezeugt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe bezeugt
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest bezeugt
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe bezeugt
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben bezeugt
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet bezeugt
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben bezeugt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte bezeugt
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest bezeugt
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte bezeugt
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten bezeugt
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet bezeugt
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten bezeugt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte bezeugt
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest bezeugt
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte bezeugt
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten bezeugt
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet bezeugt
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten bezeugt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde bezeugt haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst bezeugt haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird bezeugt haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden bezeugt haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet bezeugt haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden bezeugt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
bezeugen
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
bezeugt haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
bezeugen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
bezeuge; bezeug!
2. Person Plural
arbitramini
bezeugt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Bezeugen
Genitiv
arbitrandi
des Bezeugens
Dativ
arbitrando
dem Bezeugen
Akkusativ
arbitrandum
das Bezeugen
Ablativ
arbitrando
durch das Bezeugen
Vokativ
arbitrande
Bezeugen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
3. Person Singular
arbitratur
1. Person Plural
arbitramur
2. Person Plural
arbitramini
3. Person Plural
arbitrantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
3. Person Singular
arbitretur
1. Person Plural
arbitremur
2. Person Plural
arbitremini
3. Person Plural
arbitrentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
3. Person Singular
arbitrabatur
1. Person Plural
arbitrabamur
2. Person Plural
arbitrabamini
3. Person Plural
arbitrabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
3. Person Singular
arbitraretur
1. Person Plural
arbitraremur
2. Person Plural
arbitraremini
3. Person Plural
arbitrarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
3. Person Singular
arbitrabitur
1. Person Plural
arbitrabimur
2. Person Plural
arbitrabimini
3. Person Plural
arbitrabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
2. Person Singular
arbitratus es
3. Person Singular
arbitratus est
1. Person Plural
arbitrati sumus
2. Person Plural
arbitrati estis
3. Person Plural
arbitrati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
2. Person Singular
arbitratus sis
3. Person Singular
arbitratus sit
1. Person Plural
arbitrati simus
2. Person Plural
arbitrati sitis
3. Person Plural
arbitrati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
2. Person Singular
arbitratus eras
3. Person Singular
arbitratus erat
1. Person Plural
arbitrati eramus
2. Person Plural
arbitrati eratis
3. Person Plural
arbitrati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
2. Person Singular
arbitratus esses
3. Person Singular
arbitratus esset
1. Person Plural
arbitrati essemus
2. Person Plural
arbitrati essetis
3. Person Plural
arbitrati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
2. Person Singular
arbitratus eris
3. Person Singular
arbitratus erit
1. Person Plural
arbitrati erimus
2. Person Plural
arbitrati eritis
3. Person Plural
arbitrati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
!
2. Person Plural
arbitramini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
Genitiv
arbitrandi
Dativ
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
Vokativ
arbitrande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich erachte
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du erachtest
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es erachtet
1. Person Plural
arbitramur
wir erachten
2. Person Plural
arbitramini
ihr erachtet
3. Person Plural
arbitrantur
sie erachten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich erachte
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du erachtest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es erachte
1. Person Plural
arbitremur
wir erachten
2. Person Plural
arbitremini
ihr erachtet
3. Person Plural
arbitrentur
sie erachten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich erachtete
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du erachtetest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es erachtete
1. Person Plural
arbitrabamur
wir erachteten
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr erachtetet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie erachteten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich erachtete
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du erachtetest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es erachtete
1. Person Plural
arbitraremur
wir erachteten
2. Person Plural
arbitraremini
ihr erachtetet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie erachteten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde erachten
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst erachten
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird erachten
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden erachten
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet erachten
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden erachten
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe erachtet
2. Person Singular
arbitratus es
du hast erachtet
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat erachtet
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben erachtet
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt erachtet
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben erachtet
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe erachtet
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest erachtet
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe erachtet
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben erachtet
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet erachtet
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben erachtet
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte erachtet
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest erachtet
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte erachtet
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten erachtet
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet erachtet
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten erachtet
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte erachtet
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest erachtet
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte erachtet
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten erachtet
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet erachtet
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten erachtet
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde erachtet haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst erachtet haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird erachtet haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden erachtet haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet erachtet haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden erachtet haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
erachten
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
erachtet haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
erachten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
erachte!
2. Person Plural
arbitramini
erachtet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Erachten
Genitiv
arbitrandi
des Erachtens
Dativ
arbitrando
dem Erachten
Akkusativ
arbitrandum
das Erachten
Ablativ
arbitrando
durch das Erachten
Vokativ
arbitrande
Erachten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich ermesse
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du ermisst
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es ermisst
1. Person Plural
arbitramur
wir ermessen
2. Person Plural
arbitramini
ihr ermesst
3. Person Plural
arbitrantur
sie ermessen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich ermesse
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du ermessest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es ermesse
1. Person Plural
arbitremur
wir ermessen
2. Person Plural
arbitremini
ihr ermesset
3. Person Plural
arbitrentur
sie ermessen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich ermaß
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du ermaßest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es ermaß
1. Person Plural
arbitrabamur
wir ermaßen
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr ermaßt
3. Person Plural
arbitrabantur
sie ermaßen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich ermäße
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du ermäßest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es ermäße
1. Person Plural
arbitraremur
wir ermäßen
2. Person Plural
arbitraremini
ihr ermäßet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie ermäßen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde ermessen
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst ermessen
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird ermessen
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden ermessen
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet ermessen
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden ermessen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe ermessen
2. Person Singular
arbitratus es
du hast ermessen
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat ermessen
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben ermessen
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt ermessen
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben ermessen
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe ermessen
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest ermessen
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe ermessen
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben ermessen
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet ermessen
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben ermessen
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte ermessen
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest ermessen
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte ermessen
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten ermessen
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet ermessen
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten ermessen
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte ermessen
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest ermessen
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte ermessen
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten ermessen
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet ermessen
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten ermessen
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde ermessen haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst ermessen haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird ermessen haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden ermessen haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet ermessen haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden ermessen haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
ermessen
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
ermessen haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
ermessen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
ermiss!
2. Person Plural
arbitramini
ermesst!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Ermessen
Genitiv
arbitrandi
des Ermessens
Dativ
arbitrando
dem Ermessen
Akkusativ
arbitrandum
das Ermessen
Ablativ
arbitrando
durch das Ermessen
Vokativ
arbitrande
Ermessen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich erspähe
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du erspähst
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es erspäht
1. Person Plural
arbitramur
wir erspähen
2. Person Plural
arbitramini
ihr erspäht
3. Person Plural
arbitrantur
sie erspähen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich erspähe
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du erspähest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es erspähe
1. Person Plural
arbitremur
wir erspähen
2. Person Plural
arbitremini
ihr erspähet
3. Person Plural
arbitrentur
sie erspähen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich erspähte
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du erspähtest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es erspähte
1. Person Plural
arbitrabamur
wir erspähten
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr erspähtet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie erspähten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich erspähte
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du erspähtest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es erspähte
1. Person Plural
arbitraremur
wir erspähten
2. Person Plural
arbitraremini
ihr erspähtet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie erspähten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde erspähen
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst erspähen
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird erspähen
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden erspähen
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet erspähen
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden erspähen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe erspäht
2. Person Singular
arbitratus es
du hast erspäht
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat erspäht
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben erspäht
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt erspäht
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben erspäht
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe erspäht
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest erspäht
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe erspäht
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben erspäht
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet erspäht
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben erspäht
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte erspäht
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest erspäht
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte erspäht
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten erspäht
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet erspäht
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten erspäht
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte erspäht
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest erspäht
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte erspäht
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten erspäht
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet erspäht
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten erspäht
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde erspäht haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst erspäht haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird erspäht haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden erspäht haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet erspäht haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden erspäht haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
erspähen
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
erspäht haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
erspähen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
erspähe; erspäh!
2. Person Plural
arbitramini
erspäht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Erspähen
Genitiv
arbitrandi
des Erspähens
Dativ
arbitrando
dem Erspähen
Akkusativ
arbitrandum
das Erspähen
Ablativ
arbitrando
durch das Erspähen
Vokativ
arbitrande
Erspähen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich glaube
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du glaubst
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es glaubt
1. Person Plural
arbitramur
wir glauben
2. Person Plural
arbitramini
ihr glaubt
3. Person Plural
arbitrantur
sie glauben
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich glaube
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du glaubest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es glaube
1. Person Plural
arbitremur
wir glauben
2. Person Plural
arbitremini
ihr glaubet
3. Person Plural
arbitrentur
sie glauben
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich glaubte
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du glaubtest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es glaubte
1. Person Plural
arbitrabamur
wir glaubten
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr glaubtet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie glaubten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich glaubte
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du glaubtest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es glaubte
1. Person Plural
arbitraremur
wir glaubten
2. Person Plural
arbitraremini
ihr glaubtet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie glaubten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde glauben
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst glauben
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird glauben
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden glauben
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet glauben
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden glauben
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe geglaubt
2. Person Singular
arbitratus es
du hast geglaubt
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat geglaubt
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben geglaubt
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt geglaubt
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben geglaubt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe geglaubt
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest geglaubt
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe geglaubt
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben geglaubt
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet geglaubt
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben geglaubt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte geglaubt
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest geglaubt
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte geglaubt
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten geglaubt
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet geglaubt
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten geglaubt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte geglaubt
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest geglaubt
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte geglaubt
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten geglaubt
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet geglaubt
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten geglaubt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde geglaubt haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst geglaubt haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird geglaubt haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden geglaubt haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet geglaubt haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden geglaubt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
glauben
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
geglaubt haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
glauben werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
glaube; glaub!
2. Person Plural
arbitramini
glaubt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Glauben
Genitiv
arbitrandi
des Glaubens
Dativ
arbitrando
dem Glauben
Akkusativ
arbitrandum
das Glauben
Ablativ
arbitrando
durch das Glauben
Vokativ
arbitrande
Glauben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich meine
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du meinst
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es meint
1. Person Plural
arbitramur
wir meinen
2. Person Plural
arbitramini
ihr meint
3. Person Plural
arbitrantur
sie meinen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich meine
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du meinest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es meine
1. Person Plural
arbitremur
wir meinen
2. Person Plural
arbitremini
ihr meinet
3. Person Plural
arbitrentur
sie meinen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich meinte
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du meintest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es meinte
1. Person Plural
arbitrabamur
wir meinten
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr meintet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie meinten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich meinte
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du meintest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es meinte
1. Person Plural
arbitraremur
wir meinten
2. Person Plural
arbitraremini
ihr meintet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie meinten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde meinen
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst meinen
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird meinen
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden meinen
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet meinen
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden meinen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe gemeint
2. Person Singular
arbitratus es
du hast gemeint
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat gemeint
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben gemeint
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt gemeint
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben gemeint
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe gemeint
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest gemeint
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe gemeint
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben gemeint
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet gemeint
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben gemeint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte gemeint
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest gemeint
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte gemeint
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten gemeint
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet gemeint
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten gemeint
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte gemeint
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest gemeint
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte gemeint
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten gemeint
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet gemeint
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten gemeint
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde gemeint haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst gemeint haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird gemeint haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden gemeint haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet gemeint haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden gemeint haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
meinen
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
gemeint haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
meinen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
meine; mein!
2. Person Plural
arbitramini
meint!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Meinen
Genitiv
arbitrandi
des Meinens
Dativ
arbitrando
dem Meinen
Akkusativ
arbitrandum
das Meinen
Ablativ
arbitrando
durch das Meinen
Vokativ
arbitrande
Meinen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich stelle mich vor
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du stellst dich vor
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es stellt sich vor
1. Person Plural
arbitramur
wir stellen uns vor
2. Person Plural
arbitramini
ihr stellt euch vor
3. Person Plural
arbitrantur
sie stellen sich vor
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich stelle mich vor
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du stellest dich vor
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es stelle sich vor
1. Person Plural
arbitremur
wir stellen uns vor
2. Person Plural
arbitremini
ihr stellet euch vor
3. Person Plural
arbitrentur
sie stellen sich vor
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich stellte mich vor
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du stelltest dich vor
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es stellte sich vor
1. Person Plural
arbitrabamur
wir stellten uns vor
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr stelltet euch vor
3. Person Plural
arbitrabantur
sie stellten sich vor
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich stellte mich vor
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du stelltest dich vor
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es stellte sich vor
1. Person Plural
arbitraremur
wir stellten uns vor
2. Person Plural
arbitraremini
ihr stelltet euch vor
3. Person Plural
arbitrarentur
sie stellten sich vor
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde mich vorstellen
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst dich vorstellen
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird sich vorstellen
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden uns vorstellen
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet euch vorstellen
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden sich vorstellen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe mich vorgestellt
2. Person Singular
arbitratus es
du hast dich vorgestellt
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat sich vorgestellt
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben uns vorgestellt
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt euch vorgestellt
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben sich vorgestellt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe mich vorgestellt
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest dich vorgestellt
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe sich vorgestellt
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben uns vorgestellt
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet euch vorgestellt
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben sich vorgestellt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte mich vorgestellt
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest dich vorgestellt
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte sich vorgestellt
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten uns vorgestellt
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet euch vorgestellt
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten sich vorgestellt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte mich vorgestellt
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest dich vorgestellt
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte sich vorgestellt
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten uns vorgestellt
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet euch vorgestellt
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten sich vorgestellt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde mich vorgestellt haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst dich vorgestellt haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird sich vorgestellt haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden uns vorgestellt haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet euch vorgestellt haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden sich vorgestellt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
sich vorstellen
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
sich vorgestellt haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
sich vorstellen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
stelle dich vor; stell dich vor!
2. Person Plural
arbitramini
stellt euch vor!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Sich vorstellen
Genitiv
arbitrandi
des Sich vorstellens
Dativ
arbitrando
dem Sich vorstellen
Akkusativ
arbitrandum
das Sich vorstellen
Ablativ
arbitrando
durch das Sich vorstellen
Vokativ
arbitrande
Sich vorstellen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich urteile
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du urteilst
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es urteilt
1. Person Plural
arbitramur
wir urteilen
2. Person Plural
arbitramini
ihr urteilt
3. Person Plural
arbitrantur
sie urteilen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich urteile
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du urteilest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es urteile
1. Person Plural
arbitremur
wir urteilen
2. Person Plural
arbitremini
ihr urteilet
3. Person Plural
arbitrentur
sie urteilen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich urteilte
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du urteiltest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es urteilte
1. Person Plural
arbitrabamur
wir urteilten
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr urteiltet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie urteilten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich urteilte
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du urteiltest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es urteilte
1. Person Plural
arbitraremur
wir urteilten
2. Person Plural
arbitraremini
ihr urteiltet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie urteilten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde urteilen
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst urteilen
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird urteilen
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden urteilen
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet urteilen
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden urteilen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe geurteilt
2. Person Singular
arbitratus es
du hast geurteilt
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat geurteilt
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben geurteilt
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt geurteilt
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben geurteilt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe geurteilt
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest geurteilt
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe geurteilt
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben geurteilt
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet geurteilt
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben geurteilt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte geurteilt
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest geurteilt
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte geurteilt
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten geurteilt
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet geurteilt
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten geurteilt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte geurteilt
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest geurteilt
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte geurteilt
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten geurteilt
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet geurteilt
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten geurteilt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde geurteilt haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst geurteilt haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird geurteilt haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden geurteilt haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet geurteilt haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden geurteilt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
urteilen
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
geurteilt haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
urteilen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
urteile; urteil!
2. Person Plural
arbitramini
urteilt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Urteilen
Genitiv
arbitrandi
des Urteilens
Dativ
arbitrando
dem Urteilen
Akkusativ
arbitrandum
das Urteilen
Ablativ
arbitrando
durch das Urteilen
Vokativ
arbitrande
Urteilen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich vermeine
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du vermeinst
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es vermeint
1. Person Plural
arbitramur
wir vermeinen
2. Person Plural
arbitramini
ihr vermeint
3. Person Plural
arbitrantur
sie vermeinen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich vermeine
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du vermeinest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es vermeine
1. Person Plural
arbitremur
wir vermeinen
2. Person Plural
arbitremini
ihr vermeinet
3. Person Plural
arbitrentur
sie vermeinen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich vermeinte
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du vermeintest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es vermeinte
1. Person Plural
arbitrabamur
wir vermeinten
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr vermeintet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie vermeinten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich vermeinte
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du vermeintest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es vermeinte
1. Person Plural
arbitraremur
wir vermeinten
2. Person Plural
arbitraremini
ihr vermeintet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie vermeinten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde vermeinen
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst vermeinen
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird vermeinen
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden vermeinen
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet vermeinen
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden vermeinen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe vermeint
2. Person Singular
arbitratus es
du hast vermeint
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat vermeint
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben vermeint
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt vermeint
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben vermeint
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe vermeint
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest vermeint
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe vermeint
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben vermeint
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet vermeint
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben vermeint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte vermeint
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest vermeint
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte vermeint
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten vermeint
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet vermeint
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten vermeint
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte vermeint
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest vermeint
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte vermeint
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten vermeint
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet vermeint
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten vermeint
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde vermeint haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst vermeint haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird vermeint haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden vermeint haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet vermeint haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden vermeint haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
vermeinen
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
vermeint haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
vermeinen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
vermeine; vermein!
2. Person Plural
arbitramini
vermeint!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Vermeinen
Genitiv
arbitrandi
des Vermeinens
Dativ
arbitrando
dem Vermeinen
Akkusativ
arbitrandum
das Vermeinen
Ablativ
arbitrando
durch das Vermeinen
Vokativ
arbitrande
Vermeinen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
ich verurteile
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
du verurteilst
3. Person Singular
arbitratur
er/sie/es verurteilt
1. Person Plural
arbitramur
wir verurteilen
2. Person Plural
arbitramini
ihr verurteilt
3. Person Plural
arbitrantur
sie verurteilen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
ich verurteile
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
du verurteilest
3. Person Singular
arbitretur
er/sie/es verurteile
1. Person Plural
arbitremur
wir verurteilen
2. Person Plural
arbitremini
ihr verurteilet
3. Person Plural
arbitrentur
sie verurteilen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
ich verurteilte
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
du verurteiltest
3. Person Singular
arbitrabatur
er/sie/es verurteilte
1. Person Plural
arbitrabamur
wir verurteilten
2. Person Plural
arbitrabamini
ihr verurteiltet
3. Person Plural
arbitrabantur
sie verurteilten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
ich verurteilte
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
du verurteiltest
3. Person Singular
arbitraretur
er/sie/es verurteilte
1. Person Plural
arbitraremur
wir verurteilten
2. Person Plural
arbitraremini
ihr verurteiltet
3. Person Plural
arbitrarentur
sie verurteilten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
ich werde verurteilen
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
du wirst verurteilen
3. Person Singular
arbitrabitur
er/sie/es wird verurteilen
1. Person Plural
arbitrabimur
wir werden verurteilen
2. Person Plural
arbitrabimini
ihr werdet verurteilen
3. Person Plural
arbitrabuntur
sie werden verurteilen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
ich habe verurteilt
2. Person Singular
arbitratus es
du hast verurteilt
3. Person Singular
arbitratus est
er/sie/es hat verurteilt
1. Person Plural
arbitrati sumus
wir haben verurteilt
2. Person Plural
arbitrati estis
ihr habt verurteilt
3. Person Plural
arbitrati sunt
sie haben verurteilt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
ich habe verurteilt
2. Person Singular
arbitratus sis
du habest verurteilt
3. Person Singular
arbitratus sit
er/sie/es habe verurteilt
1. Person Plural
arbitrati simus
wir haben verurteilt
2. Person Plural
arbitrati sitis
ihr habet verurteilt
3. Person Plural
arbitrati sint
sie haben verurteilt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
ich hatte verurteilt
2. Person Singular
arbitratus eras
du hattest verurteilt
3. Person Singular
arbitratus erat
er/sie/es hatte verurteilt
1. Person Plural
arbitrati eramus
wir hatten verurteilt
2. Person Plural
arbitrati eratis
ihr hattet verurteilt
3. Person Plural
arbitrati erant
sie hatten verurteilt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
ich hätte verurteilt
2. Person Singular
arbitratus esses
du hättest verurteilt
3. Person Singular
arbitratus esset
er/sie/es hätte verurteilt
1. Person Plural
arbitrati essemus
wir hätten verurteilt
2. Person Plural
arbitrati essetis
ihr hättet verurteilt
3. Person Plural
arbitrati essent
sie hätten verurteilt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
ich werde verurteilt haben
2. Person Singular
arbitratus eris
du wirst verurteilt haben
3. Person Singular
arbitratus erit
er/sie/es wird verurteilt haben
1. Person Plural
arbitrati erimus
wir werden verurteilt haben
2. Person Plural
arbitrati eritis
ihr werdet verurteilt haben
3. Person Plural
arbitrati erunt
sie werden verurteilt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
verurteilen
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
verurteilt haben
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
verurteilen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
verurteile; verurteil!
2. Person Plural
arbitramini
verurteilt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
das Verurteilen
Genitiv
arbitrandi
des Verurteilens
Dativ
arbitrando
dem Verurteilen
Akkusativ
arbitrandum
das Verurteilen
Ablativ
arbitrando
durch das Verurteilen
Vokativ
arbitrande
Verurteilen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitror
2. Person Singular
arbitraris arbitrare
3. Person Singular
arbitratur
1. Person Plural
arbitramur
2. Person Plural
arbitramini
3. Person Plural
arbitrantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrer
2. Person Singular
arbitreris arbitrere
3. Person Singular
arbitretur
1. Person Plural
arbitremur
2. Person Plural
arbitremini
3. Person Plural
arbitrentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabar
2. Person Singular
arbitrabaris arbitrabare
3. Person Singular
arbitrabatur
1. Person Plural
arbitrabamur
2. Person Plural
arbitrabamini
3. Person Plural
arbitrabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitrarer
2. Person Singular
arbitrareris arbitrarere
3. Person Singular
arbitraretur
1. Person Plural
arbitraremur
2. Person Plural
arbitraremini
3. Person Plural
arbitrarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
arbitrabor
2. Person Singular
arbitraberis arbitrabere
3. Person Singular
arbitrabitur
1. Person Plural
arbitrabimur
2. Person Plural
arbitrabimini
3. Person Plural
arbitrabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sum
2. Person Singular
arbitratus es
3. Person Singular
arbitratus est
1. Person Plural
arbitrati sumus
2. Person Plural
arbitrati estis
3. Person Plural
arbitrati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus sim
2. Person Singular
arbitratus sis
3. Person Singular
arbitratus sit
1. Person Plural
arbitrati simus
2. Person Plural
arbitrati sitis
3. Person Plural
arbitrati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus eram
2. Person Singular
arbitratus eras
3. Person Singular
arbitratus erat
1. Person Plural
arbitrati eramus
2. Person Plural
arbitrati eratis
3. Person Plural
arbitrati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus essem
2. Person Singular
arbitratus esses
3. Person Singular
arbitratus esset
1. Person Plural
arbitrati essemus
2. Person Plural
arbitrati essetis
3. Person Plural
arbitrati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
arbitratus ero
2. Person Singular
arbitratus eris
3. Person Singular
arbitratus erit
1. Person Plural
arbitrati erimus
2. Person Plural
arbitrati eritis
3. Person Plural
arbitrati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
arbitrari arbitrarier
Vorzeitigkeit
arbitratus esse
Nachzeitigkeit
arbitraturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
arbitrare
!
2. Person Plural
arbitramini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
arbitrator
3. Person Singular
arbitrator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
arbitrantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
arbitrari arbitrarier
Genitiv
arbitrandi
Dativ
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
Vokativ
arbitrande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrandus
arbitranda
arbitrandum
Genitiv
arbitrandi
arbitrandae
arbitrandi
Dativ
arbitrando
arbitrandae
arbitrando
Akkusativ
arbitrandum
arbitrandam
arbitrandum
Ablativ
arbitrando
arbitranda
arbitrando
Vokativ
arbitrande
arbitranda
arbitrandum
Plural
Nominativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Genitiv
arbitrandorum
arbitrandarum
arbitrandorum
Dativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Akkusativ
arbitrandos
arbitrandas
arbitranda
Ablativ
arbitrandis
arbitrandis
arbitrandis
Vokativ
arbitrandi
arbitrandae
arbitranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Genitiv
arbitrantis
arbitrantis
arbitrantis
Dativ
arbitranti
arbitranti
arbitranti
Akkusativ
arbitrantem
arbitrantem
arbitrans
Ablativ
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
arbitranti arbitrante
Vokativ
arbitrans
arbitrans
arbitrans
Plural
Nominativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Genitiv
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
arbitrantium arbitrantum
Dativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Akkusativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Ablativ
arbitrantibus
arbitrantibus
arbitrantibus
Vokativ
arbitrantes
arbitrantes
arbitrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitratus
arbitrata
arbitratum
Genitiv
arbitrati
arbitratae
arbitrati
Dativ
arbitrato
arbitratae
arbitrato
Akkusativ
arbitratum
arbitratam
arbitratum
Ablativ
arbitrato
arbitrata
arbitrato
Vokativ
arbitrate
arbitrata
arbitratum
Plural
Nominativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Genitiv
arbitratorum
arbitratarum
arbitratorum
Dativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Akkusativ
arbitratos
arbitratas
arbitrata
Ablativ
arbitratis
arbitratis
arbitratis
Vokativ
arbitrati
arbitratae
arbitrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
arbitraturus
arbitratura
arbitraturum
Genitiv
arbitraturi
arbitraturae
arbitraturi
Dativ
arbitraturo
arbitraturae
arbitraturo
Akkusativ
arbitraturum
arbitraturam
arbitraturum
Ablativ
arbitraturo
arbitratura
arbitraturo
Vokativ
arbitrature
arbitratura
arbitraturum
Plural
Nominativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Genitiv
arbitraturorum
arbitraturarum
arbitraturorum
Dativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Akkusativ
arbitraturos
arbitraturas
arbitratura
Ablativ
arbitraturis
arbitraturis
arbitraturis
Vokativ
arbitraturi
arbitraturae
arbitratura
Supina
Supin I
Supin II
arbitratum
arbitratu