Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuo
|
|
| 2. Person Singular |
arcuas
|
|
| 3. Person Singular |
arcuat
|
|
| 1. Person Plural |
arcuamus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuatis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuor
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaris arcuare
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuamur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuamini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuem
|
|
| 2. Person Singular |
arcues
|
|
| 3. Person Singular |
arcuet
|
|
| 1. Person Plural |
arcuemus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuetis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuer
|
|
| 2. Person Singular |
arcueris arcuere
|
|
| 3. Person Singular |
arcuetur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuemur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuemini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabam
|
|
| 2. Person Singular |
arcuabas
|
|
| 3. Person Singular |
arcuabat
|
|
| 1. Person Plural |
arcuabamus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuabatis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabar
|
|
| 2. Person Singular |
arcuabaris arcuabare
|
|
| 3. Person Singular |
arcuabatur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuabamur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuabamini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuarem
|
|
| 2. Person Singular |
arcuares
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaret
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaremus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaretis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuarer
|
|
| 2. Person Singular |
arcuareris arcuarere
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaretur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaremur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaremini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabo
|
|
| 2. Person Singular |
arcuabis
|
|
| 3. Person Singular |
arcuabit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuabimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuabitis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabor
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaberis arcuabere
|
|
| 3. Person Singular |
arcuabitur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuabimur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuabimini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavi
|
|
| 2. Person Singular |
arcuavisti
|
|
| 3. Person Singular |
arcuavit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuavimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuavistis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuaverunt arcuavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus es
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus est
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati estis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuaverim
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaveris
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaverit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati simus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuaveram
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaveras
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaverat
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavissem
|
|
| 2. Person Singular |
arcuavisses
|
|
| 3. Person Singular |
arcuavisset
|
|
| 1. Person Plural |
arcuavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavero
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaveris
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaverit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arcuare
|
|
| Vorzeitigkeit |
arcuavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arcuaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arcuari arcuarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
arcuatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arcuatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arcua
|
! |
| 2. Person Plural |
arcuate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arcuato
|
| 3. Person Singular |
arcuato
|
| 2. Person Plural |
arcuatote
|
| 3. Person Plural |
arcuanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arcuare
|
|
| Genitiv |
arcuandi
|
|
| Dativ |
arcuando
|
|
| Akkusativ |
arcuandum
|
|
| Ablativ |
arcuando
|
|
| Vokativ |
arcuande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuandus
|
arcuanda
|
arcuandum
|
| Genitiv |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuandi
|
| Dativ |
arcuando
|
arcuandae
|
arcuando
|
| Akkusativ |
arcuandum
|
arcuandam
|
arcuandum
|
| Ablativ |
arcuando
|
arcuanda
|
arcuando
|
| Vokativ |
arcuande
|
arcuanda
|
arcuandum
|
Plural
| Nominativ |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuanda
|
| Genitiv |
arcuandorum
|
arcuandarum
|
arcuandorum
|
| Dativ |
arcuandis
|
arcuandis
|
arcuandis
|
| Akkusativ |
arcuandos
|
arcuandas
|
arcuanda
|
| Ablativ |
arcuandis
|
arcuandis
|
arcuandis
|
| Vokativ |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuans
|
arcuans
|
arcuans
|
| Genitiv |
arcuantis
|
arcuantis
|
arcuantis
|
| Dativ |
arcuanti
|
arcuanti
|
arcuanti
|
| Akkusativ |
arcuantem
|
arcuantem
|
arcuans
|
| Ablativ |
arcuanti arcuante
|
arcuanti arcuante
|
arcuanti arcuante
|
| Vokativ |
arcuans
|
arcuans
|
arcuans
|
Plural
| Nominativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
| Genitiv |
arcuantium arcuantum
|
arcuantium arcuantum
|
arcuantium arcuantum
|
| Dativ |
arcuantibus
|
arcuantibus
|
arcuantibus
|
| Akkusativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
| Ablativ |
arcuantibus
|
arcuantibus
|
arcuantibus
|
| Vokativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuatus
|
arcuata
|
arcuatum
|
| Genitiv |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuati
|
| Dativ |
arcuato
|
arcuatae
|
arcuato
|
| Akkusativ |
arcuatum
|
arcuatam
|
arcuatum
|
| Ablativ |
arcuato
|
arcuata
|
arcuato
|
| Vokativ |
arcuate
|
arcuata
|
arcuatum
|
Plural
| Nominativ |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuata
|
| Genitiv |
arcuatorum
|
arcuatarum
|
arcuatorum
|
| Dativ |
arcuatis
|
arcuatis
|
arcuatis
|
| Akkusativ |
arcuatos
|
arcuatas
|
arcuata
|
| Ablativ |
arcuatis
|
arcuatis
|
arcuatis
|
| Vokativ |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuaturus
|
arcuatura
|
arcuaturum
|
| Genitiv |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuaturi
|
| Dativ |
arcuaturo
|
arcuaturae
|
arcuaturo
|
| Akkusativ |
arcuaturum
|
arcuaturam
|
arcuaturum
|
| Ablativ |
arcuaturo
|
arcuatura
|
arcuaturo
|
| Vokativ |
arcuature
|
arcuatura
|
arcuaturum
|
Plural
| Nominativ |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuatura
|
| Genitiv |
arcuaturorum
|
arcuaturarum
|
arcuaturorum
|
| Dativ |
arcuaturis
|
arcuaturis
|
arcuaturis
|
| Akkusativ |
arcuaturos
|
arcuaturas
|
arcuatura
|
| Ablativ |
arcuaturis
|
arcuaturis
|
arcuaturis
|
| Vokativ |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arcuatum
|
arcuatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuo
|
|
| 2. Person Singular |
arcuas
|
|
| 3. Person Singular |
arcuat
|
|
| 1. Person Plural |
arcuamus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuatis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuor
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaris arcuare
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuamur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuamini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuem
|
|
| 2. Person Singular |
arcues
|
|
| 3. Person Singular |
arcuet
|
|
| 1. Person Plural |
arcuemus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuetis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuer
|
|
| 2. Person Singular |
arcueris arcuere
|
|
| 3. Person Singular |
arcuetur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuemur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuemini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabam
|
|
| 2. Person Singular |
arcuabas
|
|
| 3. Person Singular |
arcuabat
|
|
| 1. Person Plural |
arcuabamus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuabatis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabar
|
|
| 2. Person Singular |
arcuabaris arcuabare
|
|
| 3. Person Singular |
arcuabatur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuabamur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuabamini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuarem
|
|
| 2. Person Singular |
arcuares
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaret
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaremus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaretis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuarer
|
|
| 2. Person Singular |
arcuareris arcuarere
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaretur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaremur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaremini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabo
|
|
| 2. Person Singular |
arcuabis
|
|
| 3. Person Singular |
arcuabit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuabimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuabitis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabor
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaberis arcuabere
|
|
| 3. Person Singular |
arcuabitur
|
|
| 1. Person Plural |
arcuabimur
|
|
| 2. Person Plural |
arcuabimini
|
|
| 3. Person Plural |
arcuabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavi
|
|
| 2. Person Singular |
arcuavisti
|
|
| 3. Person Singular |
arcuavit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuavimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuavistis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuaverunt arcuavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus es
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus est
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati estis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuaverim
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaveris
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaverit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati simus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuaveram
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaveras
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaverat
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavissem
|
|
| 2. Person Singular |
arcuavisses
|
|
| 3. Person Singular |
arcuavisset
|
|
| 1. Person Plural |
arcuavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavero
|
|
| 2. Person Singular |
arcuaveris
|
|
| 3. Person Singular |
arcuaverit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
arcuatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
arcuatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
arcuati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
arcuati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
arcuati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arcuare
|
|
| Vorzeitigkeit |
arcuavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arcuaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arcuari arcuarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
arcuatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arcuatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arcua
|
! |
| 2. Person Plural |
arcuate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arcuato
|
| 3. Person Singular |
arcuato
|
| 2. Person Plural |
arcuatote
|
| 3. Person Plural |
arcuanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arcuare
|
|
| Genitiv |
arcuandi
|
|
| Dativ |
arcuando
|
|
| Akkusativ |
arcuandum
|
|
| Ablativ |
arcuando
|
|
| Vokativ |
arcuande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuandus
|
arcuanda
|
arcuandum
|
| Genitiv |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuandi
|
| Dativ |
arcuando
|
arcuandae
|
arcuando
|
| Akkusativ |
arcuandum
|
arcuandam
|
arcuandum
|
| Ablativ |
arcuando
|
arcuanda
|
arcuando
|
| Vokativ |
arcuande
|
arcuanda
|
arcuandum
|
Plural
| Nominativ |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuanda
|
| Genitiv |
arcuandorum
|
arcuandarum
|
arcuandorum
|
| Dativ |
arcuandis
|
arcuandis
|
arcuandis
|
| Akkusativ |
arcuandos
|
arcuandas
|
arcuanda
|
| Ablativ |
arcuandis
|
arcuandis
|
arcuandis
|
| Vokativ |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuans
|
arcuans
|
arcuans
|
| Genitiv |
arcuantis
|
arcuantis
|
arcuantis
|
| Dativ |
arcuanti
|
arcuanti
|
arcuanti
|
| Akkusativ |
arcuantem
|
arcuantem
|
arcuans
|
| Ablativ |
arcuanti arcuante
|
arcuanti arcuante
|
arcuanti arcuante
|
| Vokativ |
arcuans
|
arcuans
|
arcuans
|
Plural
| Nominativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
| Genitiv |
arcuantium arcuantum
|
arcuantium arcuantum
|
arcuantium arcuantum
|
| Dativ |
arcuantibus
|
arcuantibus
|
arcuantibus
|
| Akkusativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
| Ablativ |
arcuantibus
|
arcuantibus
|
arcuantibus
|
| Vokativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuatus
|
arcuata
|
arcuatum
|
| Genitiv |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuati
|
| Dativ |
arcuato
|
arcuatae
|
arcuato
|
| Akkusativ |
arcuatum
|
arcuatam
|
arcuatum
|
| Ablativ |
arcuato
|
arcuata
|
arcuato
|
| Vokativ |
arcuate
|
arcuata
|
arcuatum
|
Plural
| Nominativ |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuata
|
| Genitiv |
arcuatorum
|
arcuatarum
|
arcuatorum
|
| Dativ |
arcuatis
|
arcuatis
|
arcuatis
|
| Akkusativ |
arcuatos
|
arcuatas
|
arcuata
|
| Ablativ |
arcuatis
|
arcuatis
|
arcuatis
|
| Vokativ |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuaturus
|
arcuatura
|
arcuaturum
|
| Genitiv |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuaturi
|
| Dativ |
arcuaturo
|
arcuaturae
|
arcuaturo
|
| Akkusativ |
arcuaturum
|
arcuaturam
|
arcuaturum
|
| Ablativ |
arcuaturo
|
arcuatura
|
arcuaturo
|
| Vokativ |
arcuature
|
arcuatura
|
arcuaturum
|
Plural
| Nominativ |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuatura
|
| Genitiv |
arcuaturorum
|
arcuaturarum
|
arcuaturorum
|
| Dativ |
arcuaturis
|
arcuaturis
|
arcuaturis
|
| Akkusativ |
arcuaturos
|
arcuaturas
|
arcuatura
|
| Ablativ |
arcuaturis
|
arcuaturis
|
arcuaturis
|
| Vokativ |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arcuatum
|
arcuatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuo
|
ich krümme |
| 2. Person Singular |
arcuas
|
du krümmst |
| 3. Person Singular |
arcuat
|
er/sie/es krümmt |
| 1. Person Plural |
arcuamus
|
wir krümmen |
| 2. Person Plural |
arcuatis
|
ihr krümmt |
| 3. Person Plural |
arcuant
|
sie krümmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuor
|
ich werde gekrümmt |
| 2. Person Singular |
arcuaris arcuare
|
du wirst gekrümmt |
| 3. Person Singular |
arcuatur
|
er/sie/es wird gekrümmt |
| 1. Person Plural |
arcuamur
|
wir werden gekrümmt |
| 2. Person Plural |
arcuamini
|
ihr werdet gekrümmt |
| 3. Person Plural |
arcuantur
|
sie werden gekrümmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuem
|
ich krümme |
| 2. Person Singular |
arcues
|
du krümmest |
| 3. Person Singular |
arcuet
|
er/sie/es krümme |
| 1. Person Plural |
arcuemus
|
wir krümmen |
| 2. Person Plural |
arcuetis
|
ihr krümmet |
| 3. Person Plural |
arcuent
|
sie krümmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuer
|
ich werde gekrümmt |
| 2. Person Singular |
arcueris arcuere
|
du werdest gekrümmt |
| 3. Person Singular |
arcuetur
|
er/sie/es werde gekrümmt |
| 1. Person Plural |
arcuemur
|
wir werden gekrümmt |
| 2. Person Plural |
arcuemini
|
ihr werdet gekrümmt |
| 3. Person Plural |
arcuentur
|
sie werden gekrümmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabam
|
ich krümmte |
| 2. Person Singular |
arcuabas
|
du krümmtest |
| 3. Person Singular |
arcuabat
|
er/sie/es krümmte |
| 1. Person Plural |
arcuabamus
|
wir krümmten |
| 2. Person Plural |
arcuabatis
|
ihr krümmtet |
| 3. Person Plural |
arcuabant
|
sie krümmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabar
|
ich wurde gekrümmt |
| 2. Person Singular |
arcuabaris arcuabare
|
du wurdest gekrümmt |
| 3. Person Singular |
arcuabatur
|
er/sie/es wurde gekrümmt |
| 1. Person Plural |
arcuabamur
|
wir wurden gekrümmt |
| 2. Person Plural |
arcuabamini
|
ihr wurdet gekrümmt |
| 3. Person Plural |
arcuabantur
|
sie wurden gekrümmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuarem
|
ich krümmte |
| 2. Person Singular |
arcuares
|
du krümmtest |
| 3. Person Singular |
arcuaret
|
er/sie/es krümmte |
| 1. Person Plural |
arcuaremus
|
wir krümmten |
| 2. Person Plural |
arcuaretis
|
ihr krümmtet |
| 3. Person Plural |
arcuarent
|
sie krümmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuarer
|
ich würde gekrümmt |
| 2. Person Singular |
arcuareris arcuarere
|
du würdest gekrümmt |
| 3. Person Singular |
arcuaretur
|
er/sie/es würde gekrümmt |
| 1. Person Plural |
arcuaremur
|
wir würden gekrümmt |
| 2. Person Plural |
arcuaremini
|
ihr würdet gekrümmt |
| 3. Person Plural |
arcuarentur
|
sie würden gekrümmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabo
|
ich werde krümmen |
| 2. Person Singular |
arcuabis
|
du wirst krümmen |
| 3. Person Singular |
arcuabit
|
er/sie/es wird krümmen |
| 1. Person Plural |
arcuabimus
|
wir werden krümmen |
| 2. Person Plural |
arcuabitis
|
ihr werdet krümmen |
| 3. Person Plural |
arcuabunt
|
sie werden krümmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabor
|
ich werde gekrümmt werden |
| 2. Person Singular |
arcuaberis arcuabere
|
du wirst gekrümmt werden |
| 3. Person Singular |
arcuabitur
|
er/sie/es wird gekrümmt werden |
| 1. Person Plural |
arcuabimur
|
wir werden gekrümmt werden |
| 2. Person Plural |
arcuabimini
|
ihr werdet gekrümmt werden |
| 3. Person Plural |
arcuabuntur
|
sie werden gekrümmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavi
|
ich habe gekrümmt |
| 2. Person Singular |
arcuavisti
|
du hast gekrümmt |
| 3. Person Singular |
arcuavit
|
er/sie/es hat gekrümmt |
| 1. Person Plural |
arcuavimus
|
wir haben gekrümmt |
| 2. Person Plural |
arcuavistis
|
ihr habt gekrümmt |
| 3. Person Plural |
arcuaverunt arcuavere
|
sie haben gekrümmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus sum
|
ich bin gekrümmt worden |
| 2. Person Singular |
arcuatus es
|
du bist gekrümmt worden |
| 3. Person Singular |
arcuatus est
|
er/sie/es ist gekrümmt worden |
| 1. Person Plural |
arcuati sumus
|
wir sind gekrümmt worden |
| 2. Person Plural |
arcuati estis
|
ihr seid gekrümmt worden |
| 3. Person Plural |
arcuati sunt
|
sie sind gekrümmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuaverim
|
ich habe gekrümmt |
| 2. Person Singular |
arcuaveris
|
du habest gekrümmt |
| 3. Person Singular |
arcuaverit
|
er/sie/es habe gekrümmt |
| 1. Person Plural |
arcuaverimus
|
wir haben gekrümmt |
| 2. Person Plural |
arcuaveritis
|
ihr habet gekrümmt |
| 3. Person Plural |
arcuaverint
|
sie haben gekrümmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus sim
|
ich sei gekrümmt worden |
| 2. Person Singular |
arcuatus sis
|
du seiest gekrümmt worden |
| 3. Person Singular |
arcuatus sit
|
er/sie/es sei gekrümmt worden |
| 1. Person Plural |
arcuati simus
|
wir seien gekrümmt worden |
| 2. Person Plural |
arcuati sitis
|
ihr seiet gekrümmt worden |
| 3. Person Plural |
arcuati sint
|
sie seien gekrümmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuaveram
|
ich hatte gekrümmt |
| 2. Person Singular |
arcuaveras
|
du hattest gekrümmt |
| 3. Person Singular |
arcuaverat
|
er/sie/es hatte gekrümmt |
| 1. Person Plural |
arcuaveramus
|
wir hatten gekrümmt |
| 2. Person Plural |
arcuaveratis
|
ihr hattet gekrümmt |
| 3. Person Plural |
arcuaverant
|
sie hatten gekrümmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus eram
|
ich war gekrümmt worden |
| 2. Person Singular |
arcuatus eras
|
du warst gekrümmt worden |
| 3. Person Singular |
arcuatus erat
|
er/sie/es war gekrümmt worden |
| 1. Person Plural |
arcuati eramus
|
wir waren gekrümmt worden |
| 2. Person Plural |
arcuati eratis
|
ihr wart gekrümmt worden |
| 3. Person Plural |
arcuati erant
|
sie waren gekrümmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavissem
|
ich hätte gekrümmt |
| 2. Person Singular |
arcuavisses
|
du hättest gekrümmt |
| 3. Person Singular |
arcuavisset
|
er/sie/es hätte gekrümmt |
| 1. Person Plural |
arcuavissemus
|
wir hätten gekrümmt |
| 2. Person Plural |
arcuavissetis
|
ihr hättet gekrümmt |
| 3. Person Plural |
arcuavissent
|
sie hätten gekrümmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus essem
|
ich wäre gekrümmt worden |
| 2. Person Singular |
arcuatus esses
|
du wärest gekrümmt worden |
| 3. Person Singular |
arcuatus esset
|
er/sie/es wäre gekrümmt worden |
| 1. Person Plural |
arcuati essemus
|
wir wären gekrümmt worden |
| 2. Person Plural |
arcuati essetis
|
ihr wäret gekrümmt worden |
| 3. Person Plural |
arcuati essent
|
sie wären gekrümmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavero
|
ich werde gekrümmt haben |
| 2. Person Singular |
arcuaveris
|
du wirst gekrümmt haben |
| 3. Person Singular |
arcuaverit
|
er/sie/es wird gekrümmt haben |
| 1. Person Plural |
arcuaverimus
|
wir werden gekrümmt haben |
| 2. Person Plural |
arcuaveritis
|
ihr werdet gekrümmt haben |
| 3. Person Plural |
arcuaverint
|
sie werden gekrümmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus ero
|
ich werde gekrümmt worden sein |
| 2. Person Singular |
arcuatus eris
|
du wirst gekrümmt worden sein |
| 3. Person Singular |
arcuatus erit
|
er/sie/es wird gekrümmt worden sein |
| 1. Person Plural |
arcuati erimus
|
wir werden gekrümmt worden sein |
| 2. Person Plural |
arcuati eritis
|
ihr werdet gekrümmt worden sein |
| 3. Person Plural |
arcuati erunt
|
sie werden gekrümmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arcuare
|
krümmen |
| Vorzeitigkeit |
arcuavisse
|
gekrümmt haben |
| Nachzeitigkeit |
arcuaturum esse
|
krümmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arcuari arcuarier
|
gekrümmt werden |
| Vorzeitigkeit |
arcuatum esse
|
gekrümmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
arcuatum iri
|
künftig gekrümmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arcua
|
krümme; krümm! |
| 2. Person Plural |
arcuate
|
krümmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arcuato
|
| 3. Person Singular |
arcuato
|
| 2. Person Plural |
arcuatote
|
| 3. Person Plural |
arcuanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arcuare
|
das Krümmen |
| Genitiv |
arcuandi
|
des Krümmens |
| Dativ |
arcuando
|
dem Krümmen |
| Akkusativ |
arcuandum
|
das Krümmen |
| Ablativ |
arcuando
|
durch das Krümmen |
| Vokativ |
arcuande
|
Krümmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuandus
|
arcuanda
|
arcuandum
|
| Genitiv |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuandi
|
| Dativ |
arcuando
|
arcuandae
|
arcuando
|
| Akkusativ |
arcuandum
|
arcuandam
|
arcuandum
|
| Ablativ |
arcuando
|
arcuanda
|
arcuando
|
| Vokativ |
arcuande
|
arcuanda
|
arcuandum
|
Plural
| Nominativ |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuanda
|
| Genitiv |
arcuandorum
|
arcuandarum
|
arcuandorum
|
| Dativ |
arcuandis
|
arcuandis
|
arcuandis
|
| Akkusativ |
arcuandos
|
arcuandas
|
arcuanda
|
| Ablativ |
arcuandis
|
arcuandis
|
arcuandis
|
| Vokativ |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuans
|
arcuans
|
arcuans
|
| Genitiv |
arcuantis
|
arcuantis
|
arcuantis
|
| Dativ |
arcuanti
|
arcuanti
|
arcuanti
|
| Akkusativ |
arcuantem
|
arcuantem
|
arcuans
|
| Ablativ |
arcuanti arcuante
|
arcuanti arcuante
|
arcuanti arcuante
|
| Vokativ |
arcuans
|
arcuans
|
arcuans
|
Plural
| Nominativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
| Genitiv |
arcuantium arcuantum
|
arcuantium arcuantum
|
arcuantium arcuantum
|
| Dativ |
arcuantibus
|
arcuantibus
|
arcuantibus
|
| Akkusativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
| Ablativ |
arcuantibus
|
arcuantibus
|
arcuantibus
|
| Vokativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuatus
|
arcuata
|
arcuatum
|
| Genitiv |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuati
|
| Dativ |
arcuato
|
arcuatae
|
arcuato
|
| Akkusativ |
arcuatum
|
arcuatam
|
arcuatum
|
| Ablativ |
arcuato
|
arcuata
|
arcuato
|
| Vokativ |
arcuate
|
arcuata
|
arcuatum
|
Plural
| Nominativ |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuata
|
| Genitiv |
arcuatorum
|
arcuatarum
|
arcuatorum
|
| Dativ |
arcuatis
|
arcuatis
|
arcuatis
|
| Akkusativ |
arcuatos
|
arcuatas
|
arcuata
|
| Ablativ |
arcuatis
|
arcuatis
|
arcuatis
|
| Vokativ |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuaturus
|
arcuatura
|
arcuaturum
|
| Genitiv |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuaturi
|
| Dativ |
arcuaturo
|
arcuaturae
|
arcuaturo
|
| Akkusativ |
arcuaturum
|
arcuaturam
|
arcuaturum
|
| Ablativ |
arcuaturo
|
arcuatura
|
arcuaturo
|
| Vokativ |
arcuature
|
arcuatura
|
arcuaturum
|
Plural
| Nominativ |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuatura
|
| Genitiv |
arcuaturorum
|
arcuaturarum
|
arcuaturorum
|
| Dativ |
arcuaturis
|
arcuaturis
|
arcuaturis
|
| Akkusativ |
arcuaturos
|
arcuaturas
|
arcuatura
|
| Ablativ |
arcuaturis
|
arcuaturis
|
arcuaturis
|
| Vokativ |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arcuatum
|
arcuatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuo
|
ich wölbe |
| 2. Person Singular |
arcuas
|
du wölbst |
| 3. Person Singular |
arcuat
|
er/sie/es wölbt |
| 1. Person Plural |
arcuamus
|
wir wölben |
| 2. Person Plural |
arcuatis
|
ihr wölbt |
| 3. Person Plural |
arcuant
|
sie wölben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuor
|
ich werde gewölbt |
| 2. Person Singular |
arcuaris arcuare
|
du wirst gewölbt |
| 3. Person Singular |
arcuatur
|
er/sie/es wird gewölbt |
| 1. Person Plural |
arcuamur
|
wir werden gewölbt |
| 2. Person Plural |
arcuamini
|
ihr werdet gewölbt |
| 3. Person Plural |
arcuantur
|
sie werden gewölbt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuem
|
ich wölbe |
| 2. Person Singular |
arcues
|
du wölbest |
| 3. Person Singular |
arcuet
|
er/sie/es wölbe |
| 1. Person Plural |
arcuemus
|
wir wölben |
| 2. Person Plural |
arcuetis
|
ihr wölbet |
| 3. Person Plural |
arcuent
|
sie wölben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuer
|
ich werde gewölbt |
| 2. Person Singular |
arcueris arcuere
|
du werdest gewölbt |
| 3. Person Singular |
arcuetur
|
er/sie/es werde gewölbt |
| 1. Person Plural |
arcuemur
|
wir werden gewölbt |
| 2. Person Plural |
arcuemini
|
ihr werdet gewölbt |
| 3. Person Plural |
arcuentur
|
sie werden gewölbt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabam
|
ich wölbte |
| 2. Person Singular |
arcuabas
|
du wölbtest |
| 3. Person Singular |
arcuabat
|
er/sie/es wölbte |
| 1. Person Plural |
arcuabamus
|
wir wölbten |
| 2. Person Plural |
arcuabatis
|
ihr wölbtet |
| 3. Person Plural |
arcuabant
|
sie wölbten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabar
|
ich wurde gewölbt |
| 2. Person Singular |
arcuabaris arcuabare
|
du wurdest gewölbt |
| 3. Person Singular |
arcuabatur
|
er/sie/es wurde gewölbt |
| 1. Person Plural |
arcuabamur
|
wir wurden gewölbt |
| 2. Person Plural |
arcuabamini
|
ihr wurdet gewölbt |
| 3. Person Plural |
arcuabantur
|
sie wurden gewölbt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuarem
|
ich wölbte |
| 2. Person Singular |
arcuares
|
du wölbtest |
| 3. Person Singular |
arcuaret
|
er/sie/es wölbte |
| 1. Person Plural |
arcuaremus
|
wir wölbten |
| 2. Person Plural |
arcuaretis
|
ihr wölbtet |
| 3. Person Plural |
arcuarent
|
sie wölbten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuarer
|
ich würde gewölbt |
| 2. Person Singular |
arcuareris arcuarere
|
du würdest gewölbt |
| 3. Person Singular |
arcuaretur
|
er/sie/es würde gewölbt |
| 1. Person Plural |
arcuaremur
|
wir würden gewölbt |
| 2. Person Plural |
arcuaremini
|
ihr würdet gewölbt |
| 3. Person Plural |
arcuarentur
|
sie würden gewölbt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabo
|
ich werde wölben |
| 2. Person Singular |
arcuabis
|
du wirst wölben |
| 3. Person Singular |
arcuabit
|
er/sie/es wird wölben |
| 1. Person Plural |
arcuabimus
|
wir werden wölben |
| 2. Person Plural |
arcuabitis
|
ihr werdet wölben |
| 3. Person Plural |
arcuabunt
|
sie werden wölben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuabor
|
ich werde gewölbt werden |
| 2. Person Singular |
arcuaberis arcuabere
|
du wirst gewölbt werden |
| 3. Person Singular |
arcuabitur
|
er/sie/es wird gewölbt werden |
| 1. Person Plural |
arcuabimur
|
wir werden gewölbt werden |
| 2. Person Plural |
arcuabimini
|
ihr werdet gewölbt werden |
| 3. Person Plural |
arcuabuntur
|
sie werden gewölbt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavi
|
ich habe gewölbt |
| 2. Person Singular |
arcuavisti
|
du hast gewölbt |
| 3. Person Singular |
arcuavit
|
er/sie/es hat gewölbt |
| 1. Person Plural |
arcuavimus
|
wir haben gewölbt |
| 2. Person Plural |
arcuavistis
|
ihr habt gewölbt |
| 3. Person Plural |
arcuaverunt arcuavere
|
sie haben gewölbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus sum
|
ich bin gewölbt worden |
| 2. Person Singular |
arcuatus es
|
du bist gewölbt worden |
| 3. Person Singular |
arcuatus est
|
er/sie/es ist gewölbt worden |
| 1. Person Plural |
arcuati sumus
|
wir sind gewölbt worden |
| 2. Person Plural |
arcuati estis
|
ihr seid gewölbt worden |
| 3. Person Plural |
arcuati sunt
|
sie sind gewölbt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuaverim
|
ich habe gewölbt |
| 2. Person Singular |
arcuaveris
|
du habest gewölbt |
| 3. Person Singular |
arcuaverit
|
er/sie/es habe gewölbt |
| 1. Person Plural |
arcuaverimus
|
wir haben gewölbt |
| 2. Person Plural |
arcuaveritis
|
ihr habet gewölbt |
| 3. Person Plural |
arcuaverint
|
sie haben gewölbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus sim
|
ich sei gewölbt worden |
| 2. Person Singular |
arcuatus sis
|
du seiest gewölbt worden |
| 3. Person Singular |
arcuatus sit
|
er/sie/es sei gewölbt worden |
| 1. Person Plural |
arcuati simus
|
wir seien gewölbt worden |
| 2. Person Plural |
arcuati sitis
|
ihr seiet gewölbt worden |
| 3. Person Plural |
arcuati sint
|
sie seien gewölbt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuaveram
|
ich hatte gewölbt |
| 2. Person Singular |
arcuaveras
|
du hattest gewölbt |
| 3. Person Singular |
arcuaverat
|
er/sie/es hatte gewölbt |
| 1. Person Plural |
arcuaveramus
|
wir hatten gewölbt |
| 2. Person Plural |
arcuaveratis
|
ihr hattet gewölbt |
| 3. Person Plural |
arcuaverant
|
sie hatten gewölbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus eram
|
ich war gewölbt worden |
| 2. Person Singular |
arcuatus eras
|
du warst gewölbt worden |
| 3. Person Singular |
arcuatus erat
|
er/sie/es war gewölbt worden |
| 1. Person Plural |
arcuati eramus
|
wir waren gewölbt worden |
| 2. Person Plural |
arcuati eratis
|
ihr wart gewölbt worden |
| 3. Person Plural |
arcuati erant
|
sie waren gewölbt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavissem
|
ich hätte gewölbt |
| 2. Person Singular |
arcuavisses
|
du hättest gewölbt |
| 3. Person Singular |
arcuavisset
|
er/sie/es hätte gewölbt |
| 1. Person Plural |
arcuavissemus
|
wir hätten gewölbt |
| 2. Person Plural |
arcuavissetis
|
ihr hättet gewölbt |
| 3. Person Plural |
arcuavissent
|
sie hätten gewölbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus essem
|
ich wäre gewölbt worden |
| 2. Person Singular |
arcuatus esses
|
du wärest gewölbt worden |
| 3. Person Singular |
arcuatus esset
|
er/sie/es wäre gewölbt worden |
| 1. Person Plural |
arcuati essemus
|
wir wären gewölbt worden |
| 2. Person Plural |
arcuati essetis
|
ihr wäret gewölbt worden |
| 3. Person Plural |
arcuati essent
|
sie wären gewölbt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuavero
|
ich werde gewölbt haben |
| 2. Person Singular |
arcuaveris
|
du wirst gewölbt haben |
| 3. Person Singular |
arcuaverit
|
er/sie/es wird gewölbt haben |
| 1. Person Plural |
arcuaverimus
|
wir werden gewölbt haben |
| 2. Person Plural |
arcuaveritis
|
ihr werdet gewölbt haben |
| 3. Person Plural |
arcuaverint
|
sie werden gewölbt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arcuatus ero
|
ich werde gewölbt worden sein |
| 2. Person Singular |
arcuatus eris
|
du wirst gewölbt worden sein |
| 3. Person Singular |
arcuatus erit
|
er/sie/es wird gewölbt worden sein |
| 1. Person Plural |
arcuati erimus
|
wir werden gewölbt worden sein |
| 2. Person Plural |
arcuati eritis
|
ihr werdet gewölbt worden sein |
| 3. Person Plural |
arcuati erunt
|
sie werden gewölbt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arcuare
|
wölben |
| Vorzeitigkeit |
arcuavisse
|
gewölbt haben |
| Nachzeitigkeit |
arcuaturum esse
|
wölben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arcuari arcuarier
|
gewölbt werden |
| Vorzeitigkeit |
arcuatum esse
|
gewölbt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
arcuatum iri
|
künftig gewölbt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arcua
|
wölbe; wölb! |
| 2. Person Plural |
arcuate
|
wölbt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arcuato
|
| 3. Person Singular |
arcuato
|
| 2. Person Plural |
arcuatote
|
| 3. Person Plural |
arcuanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arcuare
|
das Wölben |
| Genitiv |
arcuandi
|
des Wölbens |
| Dativ |
arcuando
|
dem Wölben |
| Akkusativ |
arcuandum
|
das Wölben |
| Ablativ |
arcuando
|
durch das Wölben |
| Vokativ |
arcuande
|
Wölben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuandus
|
arcuanda
|
arcuandum
|
| Genitiv |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuandi
|
| Dativ |
arcuando
|
arcuandae
|
arcuando
|
| Akkusativ |
arcuandum
|
arcuandam
|
arcuandum
|
| Ablativ |
arcuando
|
arcuanda
|
arcuando
|
| Vokativ |
arcuande
|
arcuanda
|
arcuandum
|
Plural
| Nominativ |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuanda
|
| Genitiv |
arcuandorum
|
arcuandarum
|
arcuandorum
|
| Dativ |
arcuandis
|
arcuandis
|
arcuandis
|
| Akkusativ |
arcuandos
|
arcuandas
|
arcuanda
|
| Ablativ |
arcuandis
|
arcuandis
|
arcuandis
|
| Vokativ |
arcuandi
|
arcuandae
|
arcuanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuans
|
arcuans
|
arcuans
|
| Genitiv |
arcuantis
|
arcuantis
|
arcuantis
|
| Dativ |
arcuanti
|
arcuanti
|
arcuanti
|
| Akkusativ |
arcuantem
|
arcuantem
|
arcuans
|
| Ablativ |
arcuanti arcuante
|
arcuanti arcuante
|
arcuanti arcuante
|
| Vokativ |
arcuans
|
arcuans
|
arcuans
|
Plural
| Nominativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
| Genitiv |
arcuantium arcuantum
|
arcuantium arcuantum
|
arcuantium arcuantum
|
| Dativ |
arcuantibus
|
arcuantibus
|
arcuantibus
|
| Akkusativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
| Ablativ |
arcuantibus
|
arcuantibus
|
arcuantibus
|
| Vokativ |
arcuantes
|
arcuantes
|
arcuantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuatus
|
arcuata
|
arcuatum
|
| Genitiv |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuati
|
| Dativ |
arcuato
|
arcuatae
|
arcuato
|
| Akkusativ |
arcuatum
|
arcuatam
|
arcuatum
|
| Ablativ |
arcuato
|
arcuata
|
arcuato
|
| Vokativ |
arcuate
|
arcuata
|
arcuatum
|
Plural
| Nominativ |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuata
|
| Genitiv |
arcuatorum
|
arcuatarum
|
arcuatorum
|
| Dativ |
arcuatis
|
arcuatis
|
arcuatis
|
| Akkusativ |
arcuatos
|
arcuatas
|
arcuata
|
| Ablativ |
arcuatis
|
arcuatis
|
arcuatis
|
| Vokativ |
arcuati
|
arcuatae
|
arcuata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arcuaturus
|
arcuatura
|
arcuaturum
|
| Genitiv |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuaturi
|
| Dativ |
arcuaturo
|
arcuaturae
|
arcuaturo
|
| Akkusativ |
arcuaturum
|
arcuaturam
|
arcuaturum
|
| Ablativ |
arcuaturo
|
arcuatura
|
arcuaturo
|
| Vokativ |
arcuature
|
arcuatura
|
arcuaturum
|
Plural
| Nominativ |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuatura
|
| Genitiv |
arcuaturorum
|
arcuaturarum
|
arcuaturorum
|
| Dativ |
arcuaturis
|
arcuaturis
|
arcuaturis
|
| Akkusativ |
arcuaturos
|
arcuaturas
|
arcuatura
|
| Ablativ |
arcuaturis
|
arcuaturis
|
arcuaturis
|
| Vokativ |
arcuaturi
|
arcuaturae
|
arcuatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arcuatum
|
arcuatu
|