Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
argutari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
argutari auch noch Formen von:
argutare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutor
|
|
| 2. Person Singular |
argutaris argutare
|
|
| 3. Person Singular |
argutatur
|
|
| 1. Person Plural |
argutamur
|
|
| 2. Person Plural |
argutamini
|
|
| 3. Person Plural |
argutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arguter
|
|
| 2. Person Singular |
arguteris argutere
|
|
| 3. Person Singular |
argutetur
|
|
| 1. Person Plural |
argutemur
|
|
| 2. Person Plural |
argutemini
|
|
| 3. Person Plural |
argutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutabar
|
|
| 2. Person Singular |
argutabaris argutabare
|
|
| 3. Person Singular |
argutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
argutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
argutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
argutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutarer
|
|
| 2. Person Singular |
argutareris argutarere
|
|
| 3. Person Singular |
argutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
argutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
argutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
argutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutabor
|
|
| 2. Person Singular |
argutaberis argutabere
|
|
| 3. Person Singular |
argutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
argutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
argutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
argutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
argutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
argutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
argutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
argutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
argutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
argutari argutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
argutatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
argutaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
argutare
|
! |
| 2. Person Plural |
argutamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
argutator
|
| 3. Person Singular |
argutator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
argutantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
argutari argutarier
|
|
| Genitiv |
argutandi
|
|
| Dativ |
argutando
|
|
| Akkusativ |
argutandum
|
|
| Ablativ |
argutando
|
|
| Vokativ |
argutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutandus
|
argutanda
|
argutandum
|
| Genitiv |
argutandi
|
argutandae
|
argutandi
|
| Dativ |
argutando
|
argutandae
|
argutando
|
| Akkusativ |
argutandum
|
argutandam
|
argutandum
|
| Ablativ |
argutando
|
argutanda
|
argutando
|
| Vokativ |
argutande
|
argutanda
|
argutandum
|
Plural
| Nominativ |
argutandi
|
argutandae
|
argutanda
|
| Genitiv |
argutandorum
|
argutandarum
|
argutandorum
|
| Dativ |
argutandis
|
argutandis
|
argutandis
|
| Akkusativ |
argutandos
|
argutandas
|
argutanda
|
| Ablativ |
argutandis
|
argutandis
|
argutandis
|
| Vokativ |
argutandi
|
argutandae
|
argutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutans
|
argutans
|
argutans
|
| Genitiv |
argutantis
|
argutantis
|
argutantis
|
| Dativ |
argutanti
|
argutanti
|
argutanti
|
| Akkusativ |
argutantem
|
argutantem
|
argutans
|
| Ablativ |
argutanti argutante
|
argutanti argutante
|
argutanti argutante
|
| Vokativ |
argutans
|
argutans
|
argutans
|
Plural
| Nominativ |
argutantes
|
argutantes
|
argutantia
|
| Genitiv |
argutantium argutantum
|
argutantium argutantum
|
argutantium argutantum
|
| Dativ |
argutantibus
|
argutantibus
|
argutantibus
|
| Akkusativ |
argutantes
|
argutantes
|
argutantia
|
| Ablativ |
argutantibus
|
argutantibus
|
argutantibus
|
| Vokativ |
argutantes
|
argutantes
|
argutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutatus
|
argutata
|
argutatum
|
| Genitiv |
argutati
|
argutatae
|
argutati
|
| Dativ |
argutato
|
argutatae
|
argutato
|
| Akkusativ |
argutatum
|
argutatam
|
argutatum
|
| Ablativ |
argutato
|
argutata
|
argutato
|
| Vokativ |
argutate
|
argutata
|
argutatum
|
Plural
| Nominativ |
argutati
|
argutatae
|
argutata
|
| Genitiv |
argutatorum
|
argutatarum
|
argutatorum
|
| Dativ |
argutatis
|
argutatis
|
argutatis
|
| Akkusativ |
argutatos
|
argutatas
|
argutata
|
| Ablativ |
argutatis
|
argutatis
|
argutatis
|
| Vokativ |
argutati
|
argutatae
|
argutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutaturus
|
argutatura
|
argutaturum
|
| Genitiv |
argutaturi
|
argutaturae
|
argutaturi
|
| Dativ |
argutaturo
|
argutaturae
|
argutaturo
|
| Akkusativ |
argutaturum
|
argutaturam
|
argutaturum
|
| Ablativ |
argutaturo
|
argutatura
|
argutaturo
|
| Vokativ |
argutature
|
argutatura
|
argutaturum
|
Plural
| Nominativ |
argutaturi
|
argutaturae
|
argutatura
|
| Genitiv |
argutaturorum
|
argutaturarum
|
argutaturorum
|
| Dativ |
argutaturis
|
argutaturis
|
argutaturis
|
| Akkusativ |
argutaturos
|
argutaturas
|
argutatura
|
| Ablativ |
argutaturis
|
argutaturis
|
argutaturis
|
| Vokativ |
argutaturi
|
argutaturae
|
argutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
argutatum
|
argutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutor
|
|
| 2. Person Singular |
argutaris argutare
|
|
| 3. Person Singular |
argutatur
|
|
| 1. Person Plural |
argutamur
|
|
| 2. Person Plural |
argutamini
|
|
| 3. Person Plural |
argutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arguter
|
|
| 2. Person Singular |
arguteris argutere
|
|
| 3. Person Singular |
argutetur
|
|
| 1. Person Plural |
argutemur
|
|
| 2. Person Plural |
argutemini
|
|
| 3. Person Plural |
argutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutabar
|
|
| 2. Person Singular |
argutabaris argutabare
|
|
| 3. Person Singular |
argutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
argutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
argutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
argutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutarer
|
|
| 2. Person Singular |
argutareris argutarere
|
|
| 3. Person Singular |
argutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
argutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
argutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
argutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutabor
|
|
| 2. Person Singular |
argutaberis argutabere
|
|
| 3. Person Singular |
argutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
argutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
argutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
argutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
argutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
argutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
argutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
argutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
argutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
argutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
argutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
argutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
argutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
argutari argutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
argutatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
argutaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
argutare
|
! |
| 2. Person Plural |
argutamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
argutator
|
| 3. Person Singular |
argutator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
argutantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
argutari argutarier
|
|
| Genitiv |
argutandi
|
|
| Dativ |
argutando
|
|
| Akkusativ |
argutandum
|
|
| Ablativ |
argutando
|
|
| Vokativ |
argutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutandus
|
argutanda
|
argutandum
|
| Genitiv |
argutandi
|
argutandae
|
argutandi
|
| Dativ |
argutando
|
argutandae
|
argutando
|
| Akkusativ |
argutandum
|
argutandam
|
argutandum
|
| Ablativ |
argutando
|
argutanda
|
argutando
|
| Vokativ |
argutande
|
argutanda
|
argutandum
|
Plural
| Nominativ |
argutandi
|
argutandae
|
argutanda
|
| Genitiv |
argutandorum
|
argutandarum
|
argutandorum
|
| Dativ |
argutandis
|
argutandis
|
argutandis
|
| Akkusativ |
argutandos
|
argutandas
|
argutanda
|
| Ablativ |
argutandis
|
argutandis
|
argutandis
|
| Vokativ |
argutandi
|
argutandae
|
argutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutans
|
argutans
|
argutans
|
| Genitiv |
argutantis
|
argutantis
|
argutantis
|
| Dativ |
argutanti
|
argutanti
|
argutanti
|
| Akkusativ |
argutantem
|
argutantem
|
argutans
|
| Ablativ |
argutanti argutante
|
argutanti argutante
|
argutanti argutante
|
| Vokativ |
argutans
|
argutans
|
argutans
|
Plural
| Nominativ |
argutantes
|
argutantes
|
argutantia
|
| Genitiv |
argutantium argutantum
|
argutantium argutantum
|
argutantium argutantum
|
| Dativ |
argutantibus
|
argutantibus
|
argutantibus
|
| Akkusativ |
argutantes
|
argutantes
|
argutantia
|
| Ablativ |
argutantibus
|
argutantibus
|
argutantibus
|
| Vokativ |
argutantes
|
argutantes
|
argutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutatus
|
argutata
|
argutatum
|
| Genitiv |
argutati
|
argutatae
|
argutati
|
| Dativ |
argutato
|
argutatae
|
argutato
|
| Akkusativ |
argutatum
|
argutatam
|
argutatum
|
| Ablativ |
argutato
|
argutata
|
argutato
|
| Vokativ |
argutate
|
argutata
|
argutatum
|
Plural
| Nominativ |
argutati
|
argutatae
|
argutata
|
| Genitiv |
argutatorum
|
argutatarum
|
argutatorum
|
| Dativ |
argutatis
|
argutatis
|
argutatis
|
| Akkusativ |
argutatos
|
argutatas
|
argutata
|
| Ablativ |
argutatis
|
argutatis
|
argutatis
|
| Vokativ |
argutati
|
argutatae
|
argutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutaturus
|
argutatura
|
argutaturum
|
| Genitiv |
argutaturi
|
argutaturae
|
argutaturi
|
| Dativ |
argutaturo
|
argutaturae
|
argutaturo
|
| Akkusativ |
argutaturum
|
argutaturam
|
argutaturum
|
| Ablativ |
argutaturo
|
argutatura
|
argutaturo
|
| Vokativ |
argutature
|
argutatura
|
argutaturum
|
Plural
| Nominativ |
argutaturi
|
argutaturae
|
argutatura
|
| Genitiv |
argutaturorum
|
argutaturarum
|
argutaturorum
|
| Dativ |
argutaturis
|
argutaturis
|
argutaturis
|
| Akkusativ |
argutaturos
|
argutaturas
|
argutatura
|
| Ablativ |
argutaturis
|
argutaturis
|
argutaturis
|
| Vokativ |
argutaturi
|
argutaturae
|
argutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
argutatum
|
argutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutor
|
ich schwatze |
| 2. Person Singular |
argutaris argutare
|
du schwatzt |
| 3. Person Singular |
argutatur
|
er/sie/es schwatzt |
| 1. Person Plural |
argutamur
|
wir schwatzen |
| 2. Person Plural |
argutamini
|
ihr schwatzt |
| 3. Person Plural |
argutantur
|
sie schwatzen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arguter
|
ich schwatze |
| 2. Person Singular |
arguteris argutere
|
du schwatzest |
| 3. Person Singular |
argutetur
|
er/sie/es schwatze |
| 1. Person Plural |
argutemur
|
wir schwatzen |
| 2. Person Plural |
argutemini
|
ihr schwatzet |
| 3. Person Plural |
argutentur
|
sie schwatzen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutabar
|
ich schwatzte |
| 2. Person Singular |
argutabaris argutabare
|
du schwatztest |
| 3. Person Singular |
argutabatur
|
er/sie/es schwatzte |
| 1. Person Plural |
argutabamur
|
wir schwatzten |
| 2. Person Plural |
argutabamini
|
ihr schwatztet |
| 3. Person Plural |
argutabantur
|
sie schwatzten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutarer
|
ich schwatzte |
| 2. Person Singular |
argutareris argutarere
|
du schwatztest |
| 3. Person Singular |
argutaretur
|
er/sie/es schwatzte |
| 1. Person Plural |
argutaremur
|
wir schwatzten |
| 2. Person Plural |
argutaremini
|
ihr schwatztet |
| 3. Person Plural |
argutarentur
|
sie schwatzten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutabor
|
ich werde schwatzen |
| 2. Person Singular |
argutaberis argutabere
|
du wirst schwatzen |
| 3. Person Singular |
argutabitur
|
er/sie/es wird schwatzen |
| 1. Person Plural |
argutabimur
|
wir werden schwatzen |
| 2. Person Plural |
argutabimini
|
ihr werdet schwatzen |
| 3. Person Plural |
argutabuntur
|
sie werden schwatzen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus sum
|
ich habe geschwatzt |
| 2. Person Singular |
argutatus es
|
du hast geschwatzt |
| 3. Person Singular |
argutatus est
|
er/sie/es hat geschwatzt |
| 1. Person Plural |
argutati sumus
|
wir haben geschwatzt |
| 2. Person Plural |
argutati estis
|
ihr habt geschwatzt |
| 3. Person Plural |
argutati sunt
|
sie haben geschwatzt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus sim
|
ich habe geschwatzt |
| 2. Person Singular |
argutatus sis
|
du habest geschwatzt |
| 3. Person Singular |
argutatus sit
|
er/sie/es habe geschwatzt |
| 1. Person Plural |
argutati simus
|
wir haben geschwatzt |
| 2. Person Plural |
argutati sitis
|
ihr habet geschwatzt |
| 3. Person Plural |
argutati sint
|
sie haben geschwatzt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus eram
|
ich hatte geschwatzt |
| 2. Person Singular |
argutatus eras
|
du hattest geschwatzt |
| 3. Person Singular |
argutatus erat
|
er/sie/es hatte geschwatzt |
| 1. Person Plural |
argutati eramus
|
wir hatten geschwatzt |
| 2. Person Plural |
argutati eratis
|
ihr hattet geschwatzt |
| 3. Person Plural |
argutati erant
|
sie hatten geschwatzt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus essem
|
ich hätte geschwatzt |
| 2. Person Singular |
argutatus esses
|
du hättest geschwatzt |
| 3. Person Singular |
argutatus esset
|
er/sie/es hätte geschwatzt |
| 1. Person Plural |
argutati essemus
|
wir hätten geschwatzt |
| 2. Person Plural |
argutati essetis
|
ihr hättet geschwatzt |
| 3. Person Plural |
argutati essent
|
sie hätten geschwatzt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
argutatus ero
|
ich werde geschwatzt haben |
| 2. Person Singular |
argutatus eris
|
du wirst geschwatzt haben |
| 3. Person Singular |
argutatus erit
|
er/sie/es wird geschwatzt haben |
| 1. Person Plural |
argutati erimus
|
wir werden geschwatzt haben |
| 2. Person Plural |
argutati eritis
|
ihr werdet geschwatzt haben |
| 3. Person Plural |
argutati erunt
|
sie werden geschwatzt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
argutari argutarier
|
schwatzen |
| Vorzeitigkeit |
argutatus esse
|
geschwatzt haben |
| Nachzeitigkeit |
argutaturum esse
|
schwatzen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
argutare
|
schwatze; schwatz! |
| 2. Person Plural |
argutamini
|
schwatzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
argutator
|
| 3. Person Singular |
argutator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
argutantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
argutari argutarier
|
das Schwatzen |
| Genitiv |
argutandi
|
des Schwatzens |
| Dativ |
argutando
|
dem Schwatzen |
| Akkusativ |
argutandum
|
das Schwatzen |
| Ablativ |
argutando
|
durch das Schwatzen |
| Vokativ |
argutande
|
Schwatzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutandus
|
argutanda
|
argutandum
|
| Genitiv |
argutandi
|
argutandae
|
argutandi
|
| Dativ |
argutando
|
argutandae
|
argutando
|
| Akkusativ |
argutandum
|
argutandam
|
argutandum
|
| Ablativ |
argutando
|
argutanda
|
argutando
|
| Vokativ |
argutande
|
argutanda
|
argutandum
|
Plural
| Nominativ |
argutandi
|
argutandae
|
argutanda
|
| Genitiv |
argutandorum
|
argutandarum
|
argutandorum
|
| Dativ |
argutandis
|
argutandis
|
argutandis
|
| Akkusativ |
argutandos
|
argutandas
|
argutanda
|
| Ablativ |
argutandis
|
argutandis
|
argutandis
|
| Vokativ |
argutandi
|
argutandae
|
argutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutans
|
argutans
|
argutans
|
| Genitiv |
argutantis
|
argutantis
|
argutantis
|
| Dativ |
argutanti
|
argutanti
|
argutanti
|
| Akkusativ |
argutantem
|
argutantem
|
argutans
|
| Ablativ |
argutanti argutante
|
argutanti argutante
|
argutanti argutante
|
| Vokativ |
argutans
|
argutans
|
argutans
|
Plural
| Nominativ |
argutantes
|
argutantes
|
argutantia
|
| Genitiv |
argutantium argutantum
|
argutantium argutantum
|
argutantium argutantum
|
| Dativ |
argutantibus
|
argutantibus
|
argutantibus
|
| Akkusativ |
argutantes
|
argutantes
|
argutantia
|
| Ablativ |
argutantibus
|
argutantibus
|
argutantibus
|
| Vokativ |
argutantes
|
argutantes
|
argutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutatus
|
argutata
|
argutatum
|
| Genitiv |
argutati
|
argutatae
|
argutati
|
| Dativ |
argutato
|
argutatae
|
argutato
|
| Akkusativ |
argutatum
|
argutatam
|
argutatum
|
| Ablativ |
argutato
|
argutata
|
argutato
|
| Vokativ |
argutate
|
argutata
|
argutatum
|
Plural
| Nominativ |
argutati
|
argutatae
|
argutata
|
| Genitiv |
argutatorum
|
argutatarum
|
argutatorum
|
| Dativ |
argutatis
|
argutatis
|
argutatis
|
| Akkusativ |
argutatos
|
argutatas
|
argutata
|
| Ablativ |
argutatis
|
argutatis
|
argutatis
|
| Vokativ |
argutati
|
argutatae
|
argutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
argutaturus
|
argutatura
|
argutaturum
|
| Genitiv |
argutaturi
|
argutaturae
|
argutaturi
|
| Dativ |
argutaturo
|
argutaturae
|
argutaturo
|
| Akkusativ |
argutaturum
|
argutaturam
|
argutaturum
|
| Ablativ |
argutaturo
|
argutatura
|
argutaturo
|
| Vokativ |
argutature
|
argutatura
|
argutaturum
|
Plural
| Nominativ |
argutaturi
|
argutaturae
|
argutatura
|
| Genitiv |
argutaturorum
|
argutaturarum
|
argutaturorum
|
| Dativ |
argutaturis
|
argutaturis
|
argutaturis
|
| Akkusativ |
argutaturos
|
argutaturas
|
argutatura
|
| Ablativ |
argutaturis
|
argutaturis
|
argutaturis
|
| Vokativ |
argutaturi
|
argutaturae
|
argutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
argutatum
|
argutatu
|