Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
ariolare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
ariola auch noch Formen von:
ariola (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolo
|
|
| 2. Person Singular |
ariolas
|
|
| 3. Person Singular |
ariolat
|
|
| 1. Person Plural |
ariolamus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolatis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolor
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaris ariolare
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolamur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolamini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolem
|
|
| 2. Person Singular |
arioles
|
|
| 3. Person Singular |
ariolet
|
|
| 1. Person Plural |
ariolemus
|
|
| 2. Person Plural |
arioletis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arioler
|
|
| 2. Person Singular |
arioleris ariolere
|
|
| 3. Person Singular |
arioletur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolemur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolemini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabam
|
|
| 2. Person Singular |
ariolabas
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabat
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabar
|
|
| 2. Person Singular |
ariolabaris ariolabare
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolarem
|
|
| 2. Person Singular |
ariolares
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaret
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolarer
|
|
| 2. Person Singular |
ariolareris ariolarere
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabo
|
|
| 2. Person Singular |
ariolabis
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabor
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaberis ariolabere
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolavi
|
|
| 2. Person Singular |
ariolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ariolavit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolaverunt ariolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ariolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ariolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ariolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolavero
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ariolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ariolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ariolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ariolari ariolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ariolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ariolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ariola
|
! |
| 2. Person Plural |
ariolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ariolato
|
| 3. Person Singular |
ariolato
|
| 2. Person Plural |
ariolatote
|
| 3. Person Plural |
ariolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ariolare
|
|
| Genitiv |
ariolandi
|
|
| Dativ |
ariolando
|
|
| Akkusativ |
ariolandum
|
|
| Ablativ |
ariolando
|
|
| Vokativ |
ariolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolandus
|
ariolanda
|
ariolandum
|
| Genitiv |
ariolandi
|
ariolandae
|
ariolandi
|
| Dativ |
ariolando
|
ariolandae
|
ariolando
|
| Akkusativ |
ariolandum
|
ariolandam
|
ariolandum
|
| Ablativ |
ariolando
|
ariolanda
|
ariolando
|
| Vokativ |
ariolande
|
ariolanda
|
ariolandum
|
Plural
| Nominativ |
ariolandi
|
ariolandae
|
ariolanda
|
| Genitiv |
ariolandorum
|
ariolandarum
|
ariolandorum
|
| Dativ |
ariolandis
|
ariolandis
|
ariolandis
|
| Akkusativ |
ariolandos
|
ariolandas
|
ariolanda
|
| Ablativ |
ariolandis
|
ariolandis
|
ariolandis
|
| Vokativ |
ariolandi
|
ariolandae
|
ariolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolans
|
ariolans
|
ariolans
|
| Genitiv |
ariolantis
|
ariolantis
|
ariolantis
|
| Dativ |
ariolanti
|
ariolanti
|
ariolanti
|
| Akkusativ |
ariolantem
|
ariolantem
|
ariolans
|
| Ablativ |
ariolanti ariolante
|
ariolanti ariolante
|
ariolanti ariolante
|
| Vokativ |
ariolans
|
ariolans
|
ariolans
|
Plural
| Nominativ |
ariolantes
|
ariolantes
|
ariolantia
|
| Genitiv |
ariolantium ariolantum
|
ariolantium ariolantum
|
ariolantium ariolantum
|
| Dativ |
ariolantibus
|
ariolantibus
|
ariolantibus
|
| Akkusativ |
ariolantes
|
ariolantes
|
ariolantia
|
| Ablativ |
ariolantibus
|
ariolantibus
|
ariolantibus
|
| Vokativ |
ariolantes
|
ariolantes
|
ariolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolatus
|
ariolata
|
ariolatum
|
| Genitiv |
ariolati
|
ariolatae
|
ariolati
|
| Dativ |
ariolato
|
ariolatae
|
ariolato
|
| Akkusativ |
ariolatum
|
ariolatam
|
ariolatum
|
| Ablativ |
ariolato
|
ariolata
|
ariolato
|
| Vokativ |
ariolate
|
ariolata
|
ariolatum
|
Plural
| Nominativ |
ariolati
|
ariolatae
|
ariolata
|
| Genitiv |
ariolatorum
|
ariolatarum
|
ariolatorum
|
| Dativ |
ariolatis
|
ariolatis
|
ariolatis
|
| Akkusativ |
ariolatos
|
ariolatas
|
ariolata
|
| Ablativ |
ariolatis
|
ariolatis
|
ariolatis
|
| Vokativ |
ariolati
|
ariolatae
|
ariolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolaturus
|
ariolatura
|
ariolaturum
|
| Genitiv |
ariolaturi
|
ariolaturae
|
ariolaturi
|
| Dativ |
ariolaturo
|
ariolaturae
|
ariolaturo
|
| Akkusativ |
ariolaturum
|
ariolaturam
|
ariolaturum
|
| Ablativ |
ariolaturo
|
ariolatura
|
ariolaturo
|
| Vokativ |
ariolature
|
ariolatura
|
ariolaturum
|
Plural
| Nominativ |
ariolaturi
|
ariolaturae
|
ariolatura
|
| Genitiv |
ariolaturorum
|
ariolaturarum
|
ariolaturorum
|
| Dativ |
ariolaturis
|
ariolaturis
|
ariolaturis
|
| Akkusativ |
ariolaturos
|
ariolaturas
|
ariolatura
|
| Ablativ |
ariolaturis
|
ariolaturis
|
ariolaturis
|
| Vokativ |
ariolaturi
|
ariolaturae
|
ariolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ariolatum
|
ariolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolo
|
ich sage wahr |
| 2. Person Singular |
ariolas
|
du sagst wahr |
| 3. Person Singular |
ariolat
|
er/sie/es sagt wahr |
| 1. Person Plural |
ariolamus
|
wir sagen wahr |
| 2. Person Plural |
ariolatis
|
ihr sagt wahr |
| 3. Person Plural |
ariolant
|
sie sagen wahr |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolor
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaris ariolare
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolamur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolamini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolem
|
ich sage wahr |
| 2. Person Singular |
arioles
|
du sagest wahr |
| 3. Person Singular |
ariolet
|
er/sie/es sage wahr |
| 1. Person Plural |
ariolemus
|
wir sagen wahr |
| 2. Person Plural |
arioletis
|
ihr saget wahr |
| 3. Person Plural |
ariolent
|
sie sagen wahr |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arioler
|
|
| 2. Person Singular |
arioleris ariolere
|
|
| 3. Person Singular |
arioletur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolemur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolemini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabam
|
ich sagte wahr |
| 2. Person Singular |
ariolabas
|
du sagtest wahr |
| 3. Person Singular |
ariolabat
|
er/sie/es sagte wahr |
| 1. Person Plural |
ariolabamus
|
wir sagten wahr |
| 2. Person Plural |
ariolabatis
|
ihr sagtet wahr |
| 3. Person Plural |
ariolabant
|
sie sagten wahr |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabar
|
|
| 2. Person Singular |
ariolabaris ariolabare
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolarem
|
ich sagte wahr |
| 2. Person Singular |
ariolares
|
du sagtest wahr |
| 3. Person Singular |
ariolaret
|
er/sie/es sagte wahr |
| 1. Person Plural |
ariolaremus
|
wir sagten wahr |
| 2. Person Plural |
ariolaretis
|
ihr sagtet wahr |
| 3. Person Plural |
ariolarent
|
sie sagten wahr |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolarer
|
|
| 2. Person Singular |
ariolareris ariolarere
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabo
|
ich werde wahrsagen |
| 2. Person Singular |
ariolabis
|
du wirst wahrsagen |
| 3. Person Singular |
ariolabit
|
er/sie/es wird wahrsagen |
| 1. Person Plural |
ariolabimus
|
wir werden wahrsagen |
| 2. Person Plural |
ariolabitis
|
ihr werdet wahrsagen |
| 3. Person Plural |
ariolabunt
|
sie werden wahrsagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabor
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaberis ariolabere
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolavi
|
ich habe wahrgesagt |
| 2. Person Singular |
ariolavisti
|
du hast wahrgesagt |
| 3. Person Singular |
ariolavit
|
er/sie/es hat wahrgesagt |
| 1. Person Plural |
ariolavimus
|
wir haben wahrgesagt |
| 2. Person Plural |
ariolavistis
|
ihr habt wahrgesagt |
| 3. Person Plural |
ariolaverunt ariolavere
|
sie haben wahrgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolaverim
|
ich habe wahrgesagt |
| 2. Person Singular |
ariolaveris
|
du habest wahrgesagt |
| 3. Person Singular |
ariolaverit
|
er/sie/es habe wahrgesagt |
| 1. Person Plural |
ariolaverimus
|
wir haben wahrgesagt |
| 2. Person Plural |
ariolaveritis
|
ihr habet wahrgesagt |
| 3. Person Plural |
ariolaverint
|
sie haben wahrgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolaveram
|
ich hatte wahrgesagt |
| 2. Person Singular |
ariolaveras
|
du hattest wahrgesagt |
| 3. Person Singular |
ariolaverat
|
er/sie/es hatte wahrgesagt |
| 1. Person Plural |
ariolaveramus
|
wir hatten wahrgesagt |
| 2. Person Plural |
ariolaveratis
|
ihr hattet wahrgesagt |
| 3. Person Plural |
ariolaverant
|
sie hatten wahrgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolavissem
|
ich hätte wahrgesagt |
| 2. Person Singular |
ariolavisses
|
du hättest wahrgesagt |
| 3. Person Singular |
ariolavisset
|
er/sie/es hätte wahrgesagt |
| 1. Person Plural |
ariolavissemus
|
wir hätten wahrgesagt |
| 2. Person Plural |
ariolavissetis
|
ihr hättet wahrgesagt |
| 3. Person Plural |
ariolavissent
|
sie hätten wahrgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolavero
|
ich werde wahrgesagt haben |
| 2. Person Singular |
ariolaveris
|
du wirst wahrgesagt haben |
| 3. Person Singular |
ariolaverit
|
er/sie/es wird wahrgesagt haben |
| 1. Person Plural |
ariolaverimus
|
wir werden wahrgesagt haben |
| 2. Person Plural |
ariolaveritis
|
ihr werdet wahrgesagt haben |
| 3. Person Plural |
ariolaverint
|
sie werden wahrgesagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ariolare
|
wahrsagen |
| Vorzeitigkeit |
ariolavisse
|
wahrgesagt haben |
| Nachzeitigkeit |
ariolaturum esse
|
wahrsagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ariolari ariolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ariolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ariolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ariola
|
sage wahr; sag wahr! |
| 2. Person Plural |
ariolate
|
sagt wahr! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ariolato
|
| 3. Person Singular |
ariolato
|
| 2. Person Plural |
ariolatote
|
| 3. Person Plural |
ariolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ariolare
|
das Wahrsagen |
| Genitiv |
ariolandi
|
des Wahrsagens |
| Dativ |
ariolando
|
dem Wahrsagen |
| Akkusativ |
ariolandum
|
das Wahrsagen |
| Ablativ |
ariolando
|
durch das Wahrsagen |
| Vokativ |
ariolande
|
Wahrsagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolandus
|
ariolanda
|
ariolandum
|
| Genitiv |
ariolandi
|
ariolandae
|
ariolandi
|
| Dativ |
ariolando
|
ariolandae
|
ariolando
|
| Akkusativ |
ariolandum
|
ariolandam
|
ariolandum
|
| Ablativ |
ariolando
|
ariolanda
|
ariolando
|
| Vokativ |
ariolande
|
ariolanda
|
ariolandum
|
Plural
| Nominativ |
ariolandi
|
ariolandae
|
ariolanda
|
| Genitiv |
ariolandorum
|
ariolandarum
|
ariolandorum
|
| Dativ |
ariolandis
|
ariolandis
|
ariolandis
|
| Akkusativ |
ariolandos
|
ariolandas
|
ariolanda
|
| Ablativ |
ariolandis
|
ariolandis
|
ariolandis
|
| Vokativ |
ariolandi
|
ariolandae
|
ariolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolans
|
ariolans
|
ariolans
|
| Genitiv |
ariolantis
|
ariolantis
|
ariolantis
|
| Dativ |
ariolanti
|
ariolanti
|
ariolanti
|
| Akkusativ |
ariolantem
|
ariolantem
|
ariolans
|
| Ablativ |
ariolanti ariolante
|
ariolanti ariolante
|
ariolanti ariolante
|
| Vokativ |
ariolans
|
ariolans
|
ariolans
|
Plural
| Nominativ |
ariolantes
|
ariolantes
|
ariolantia
|
| Genitiv |
ariolantium ariolantum
|
ariolantium ariolantum
|
ariolantium ariolantum
|
| Dativ |
ariolantibus
|
ariolantibus
|
ariolantibus
|
| Akkusativ |
ariolantes
|
ariolantes
|
ariolantia
|
| Ablativ |
ariolantibus
|
ariolantibus
|
ariolantibus
|
| Vokativ |
ariolantes
|
ariolantes
|
ariolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolatus
|
ariolata
|
ariolatum
|
| Genitiv |
ariolati
|
ariolatae
|
ariolati
|
| Dativ |
ariolato
|
ariolatae
|
ariolato
|
| Akkusativ |
ariolatum
|
ariolatam
|
ariolatum
|
| Ablativ |
ariolato
|
ariolata
|
ariolato
|
| Vokativ |
ariolate
|
ariolata
|
ariolatum
|
Plural
| Nominativ |
ariolati
|
ariolatae
|
ariolata
|
| Genitiv |
ariolatorum
|
ariolatarum
|
ariolatorum
|
| Dativ |
ariolatis
|
ariolatis
|
ariolatis
|
| Akkusativ |
ariolatos
|
ariolatas
|
ariolata
|
| Ablativ |
ariolatis
|
ariolatis
|
ariolatis
|
| Vokativ |
ariolati
|
ariolatae
|
ariolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolaturus
|
ariolatura
|
ariolaturum
|
| Genitiv |
ariolaturi
|
ariolaturae
|
ariolaturi
|
| Dativ |
ariolaturo
|
ariolaturae
|
ariolaturo
|
| Akkusativ |
ariolaturum
|
ariolaturam
|
ariolaturum
|
| Ablativ |
ariolaturo
|
ariolatura
|
ariolaturo
|
| Vokativ |
ariolature
|
ariolatura
|
ariolaturum
|
Plural
| Nominativ |
ariolaturi
|
ariolaturae
|
ariolatura
|
| Genitiv |
ariolaturorum
|
ariolaturarum
|
ariolaturorum
|
| Dativ |
ariolaturis
|
ariolaturis
|
ariolaturis
|
| Akkusativ |
ariolaturos
|
ariolaturas
|
ariolatura
|
| Ablativ |
ariolaturis
|
ariolaturis
|
ariolaturis
|
| Vokativ |
ariolaturi
|
ariolaturae
|
ariolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ariolatum
|
ariolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolo
|
|
| 2. Person Singular |
ariolas
|
|
| 3. Person Singular |
ariolat
|
|
| 1. Person Plural |
ariolamus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolatis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolor
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaris ariolare
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolamur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolamini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolem
|
|
| 2. Person Singular |
arioles
|
|
| 3. Person Singular |
ariolet
|
|
| 1. Person Plural |
ariolemus
|
|
| 2. Person Plural |
arioletis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arioler
|
|
| 2. Person Singular |
arioleris ariolere
|
|
| 3. Person Singular |
arioletur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolemur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolemini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabam
|
|
| 2. Person Singular |
ariolabas
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabat
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabar
|
|
| 2. Person Singular |
ariolabaris ariolabare
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolarem
|
|
| 2. Person Singular |
ariolares
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaret
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolarer
|
|
| 2. Person Singular |
ariolareris ariolarere
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabo
|
|
| 2. Person Singular |
ariolabis
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolabor
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaberis ariolabere
|
|
| 3. Person Singular |
ariolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ariolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ariolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ariolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolavi
|
|
| 2. Person Singular |
ariolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ariolavit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolaverunt ariolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ariolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ariolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ariolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolavero
|
|
| 2. Person Singular |
ariolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ariolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ariolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ariolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ariolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ariolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ariolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ariolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ariolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ariolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ariolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ariolari ariolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ariolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ariolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ariola
|
! |
| 2. Person Plural |
ariolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ariolato
|
| 3. Person Singular |
ariolato
|
| 2. Person Plural |
ariolatote
|
| 3. Person Plural |
ariolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ariolare
|
|
| Genitiv |
ariolandi
|
|
| Dativ |
ariolando
|
|
| Akkusativ |
ariolandum
|
|
| Ablativ |
ariolando
|
|
| Vokativ |
ariolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolandus
|
ariolanda
|
ariolandum
|
| Genitiv |
ariolandi
|
ariolandae
|
ariolandi
|
| Dativ |
ariolando
|
ariolandae
|
ariolando
|
| Akkusativ |
ariolandum
|
ariolandam
|
ariolandum
|
| Ablativ |
ariolando
|
ariolanda
|
ariolando
|
| Vokativ |
ariolande
|
ariolanda
|
ariolandum
|
Plural
| Nominativ |
ariolandi
|
ariolandae
|
ariolanda
|
| Genitiv |
ariolandorum
|
ariolandarum
|
ariolandorum
|
| Dativ |
ariolandis
|
ariolandis
|
ariolandis
|
| Akkusativ |
ariolandos
|
ariolandas
|
ariolanda
|
| Ablativ |
ariolandis
|
ariolandis
|
ariolandis
|
| Vokativ |
ariolandi
|
ariolandae
|
ariolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolans
|
ariolans
|
ariolans
|
| Genitiv |
ariolantis
|
ariolantis
|
ariolantis
|
| Dativ |
ariolanti
|
ariolanti
|
ariolanti
|
| Akkusativ |
ariolantem
|
ariolantem
|
ariolans
|
| Ablativ |
ariolanti ariolante
|
ariolanti ariolante
|
ariolanti ariolante
|
| Vokativ |
ariolans
|
ariolans
|
ariolans
|
Plural
| Nominativ |
ariolantes
|
ariolantes
|
ariolantia
|
| Genitiv |
ariolantium ariolantum
|
ariolantium ariolantum
|
ariolantium ariolantum
|
| Dativ |
ariolantibus
|
ariolantibus
|
ariolantibus
|
| Akkusativ |
ariolantes
|
ariolantes
|
ariolantia
|
| Ablativ |
ariolantibus
|
ariolantibus
|
ariolantibus
|
| Vokativ |
ariolantes
|
ariolantes
|
ariolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolatus
|
ariolata
|
ariolatum
|
| Genitiv |
ariolati
|
ariolatae
|
ariolati
|
| Dativ |
ariolato
|
ariolatae
|
ariolato
|
| Akkusativ |
ariolatum
|
ariolatam
|
ariolatum
|
| Ablativ |
ariolato
|
ariolata
|
ariolato
|
| Vokativ |
ariolate
|
ariolata
|
ariolatum
|
Plural
| Nominativ |
ariolati
|
ariolatae
|
ariolata
|
| Genitiv |
ariolatorum
|
ariolatarum
|
ariolatorum
|
| Dativ |
ariolatis
|
ariolatis
|
ariolatis
|
| Akkusativ |
ariolatos
|
ariolatas
|
ariolata
|
| Ablativ |
ariolatis
|
ariolatis
|
ariolatis
|
| Vokativ |
ariolati
|
ariolatae
|
ariolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ariolaturus
|
ariolatura
|
ariolaturum
|
| Genitiv |
ariolaturi
|
ariolaturae
|
ariolaturi
|
| Dativ |
ariolaturo
|
ariolaturae
|
ariolaturo
|
| Akkusativ |
ariolaturum
|
ariolaturam
|
ariolaturum
|
| Ablativ |
ariolaturo
|
ariolatura
|
ariolaturo
|
| Vokativ |
ariolature
|
ariolatura
|
ariolaturum
|
Plural
| Nominativ |
ariolaturi
|
ariolaturae
|
ariolatura
|
| Genitiv |
ariolaturorum
|
ariolaturarum
|
ariolaturorum
|
| Dativ |
ariolaturis
|
ariolaturis
|
ariolaturis
|
| Akkusativ |
ariolaturos
|
ariolaturas
|
ariolatura
|
| Ablativ |
ariolaturis
|
ariolaturis
|
ariolaturis
|
| Vokativ |
ariolaturi
|
ariolaturae
|
ariolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ariolatum
|
ariolatu
|