Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arresto
|
ich nehme fest |
| 2. Person Singular |
arrestas
|
du nimmst fest |
| 3. Person Singular |
arrestat
|
er/sie/es nimmt fest |
| 1. Person Plural |
arrestamus
|
wir nehmen fest |
| 2. Person Plural |
arrestatis
|
ihr nehmt fest |
| 3. Person Plural |
arrestant
|
sie nehmen fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestor
|
ich werde festgenommen |
| 2. Person Singular |
arrestaris arrestare
|
du wirst festgenommen |
| 3. Person Singular |
arrestatur
|
er/sie/es wird festgenommen |
| 1. Person Plural |
arrestamur
|
wir werden festgenommen |
| 2. Person Plural |
arrestamini
|
ihr werdet festgenommen |
| 3. Person Plural |
arrestantur
|
sie werden festgenommen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestem
|
ich nehme fest |
| 2. Person Singular |
arrestes
|
du nehmest fest |
| 3. Person Singular |
arrestet
|
er/sie/es nehme fest |
| 1. Person Plural |
arrestemus
|
wir nehmen fest |
| 2. Person Plural |
arrestetis
|
ihr nehmet fest |
| 3. Person Plural |
arrestent
|
sie nehmen fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrester
|
ich werde festgenommen |
| 2. Person Singular |
arresteris arrestere
|
du werdest festgenommen |
| 3. Person Singular |
arrestetur
|
er/sie/es werde festgenommen |
| 1. Person Plural |
arrestemur
|
wir werden festgenommen |
| 2. Person Plural |
arrestemini
|
ihr werdet festgenommen |
| 3. Person Plural |
arrestentur
|
sie werden festgenommen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestabam
|
ich nahm fest |
| 2. Person Singular |
arrestabas
|
du nahmst fest |
| 3. Person Singular |
arrestabat
|
er/sie/es nahm fest |
| 1. Person Plural |
arrestabamus
|
wir nahmen fest |
| 2. Person Plural |
arrestabatis
|
ihr nahmt fest |
| 3. Person Plural |
arrestabant
|
sie nahmen fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestabar
|
ich wurde festgenommen |
| 2. Person Singular |
arrestabaris arrestabare
|
du wurdest festgenommen |
| 3. Person Singular |
arrestabatur
|
er/sie/es wurde festgenommen |
| 1. Person Plural |
arrestabamur
|
wir wurden festgenommen |
| 2. Person Plural |
arrestabamini
|
ihr wurdet festgenommen |
| 3. Person Plural |
arrestabantur
|
sie wurden festgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestarem
|
ich nähme fest |
| 2. Person Singular |
arrestares
|
du nähmest fest |
| 3. Person Singular |
arrestaret
|
er/sie/es nähme fest |
| 1. Person Plural |
arrestaremus
|
wir nähmen fest |
| 2. Person Plural |
arrestaretis
|
ihr nähmet fest |
| 3. Person Plural |
arrestarent
|
sie nähmen fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestarer
|
ich würde festgenommen |
| 2. Person Singular |
arrestareris arrestarere
|
du würdest festgenommen |
| 3. Person Singular |
arrestaretur
|
er/sie/es würde festgenommen |
| 1. Person Plural |
arrestaremur
|
wir würden festgenommen |
| 2. Person Plural |
arrestaremini
|
ihr würdet festgenommen |
| 3. Person Plural |
arrestarentur
|
sie würden festgenommen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestabo
|
ich werde festnehmen |
| 2. Person Singular |
arrestabis
|
du wirst festnehmen |
| 3. Person Singular |
arrestabit
|
er/sie/es wird festnehmen |
| 1. Person Plural |
arrestabimus
|
wir werden festnehmen |
| 2. Person Plural |
arrestabitis
|
ihr werdet festnehmen |
| 3. Person Plural |
arrestabunt
|
sie werden festnehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestabor
|
ich werde festgenommen werden |
| 2. Person Singular |
arrestaberis arrestabere
|
du wirst festgenommen werden |
| 3. Person Singular |
arrestabitur
|
er/sie/es wird festgenommen werden |
| 1. Person Plural |
arrestabimur
|
wir werden festgenommen werden |
| 2. Person Plural |
arrestabimini
|
ihr werdet festgenommen werden |
| 3. Person Plural |
arrestabuntur
|
sie werden festgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestavi
|
ich habe festgenommen |
| 2. Person Singular |
arrestavisti
|
du hast festgenommen |
| 3. Person Singular |
arrestavit
|
er/sie/es hat festgenommen |
| 1. Person Plural |
arrestavimus
|
wir haben festgenommen |
| 2. Person Plural |
arrestavistis
|
ihr habt festgenommen |
| 3. Person Plural |
arrestaverunt arrestavere
|
sie haben festgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus sum
|
ich bin festgenommen worden |
| 2. Person Singular |
arrestatus es
|
du bist festgenommen worden |
| 3. Person Singular |
arrestatus est
|
er/sie/es ist festgenommen worden |
| 1. Person Plural |
arrestati sumus
|
wir sind festgenommen worden |
| 2. Person Plural |
arrestati estis
|
ihr seid festgenommen worden |
| 3. Person Plural |
arrestati sunt
|
sie sind festgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestaverim
|
ich habe festgenommen |
| 2. Person Singular |
arrestaveris
|
du habest festgenommen |
| 3. Person Singular |
arrestaverit
|
er/sie/es habe festgenommen |
| 1. Person Plural |
arrestaverimus
|
wir haben festgenommen |
| 2. Person Plural |
arrestaveritis
|
ihr habet festgenommen |
| 3. Person Plural |
arrestaverint
|
sie haben festgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus sim
|
ich sei festgenommen worden |
| 2. Person Singular |
arrestatus sis
|
du seiest festgenommen worden |
| 3. Person Singular |
arrestatus sit
|
er/sie/es sei festgenommen worden |
| 1. Person Plural |
arrestati simus
|
wir seien festgenommen worden |
| 2. Person Plural |
arrestati sitis
|
ihr seiet festgenommen worden |
| 3. Person Plural |
arrestati sint
|
sie seien festgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestaveram
|
ich hatte festgenommen |
| 2. Person Singular |
arrestaveras
|
du hattest festgenommen |
| 3. Person Singular |
arrestaverat
|
er/sie/es hatte festgenommen |
| 1. Person Plural |
arrestaveramus
|
wir hatten festgenommen |
| 2. Person Plural |
arrestaveratis
|
ihr hattet festgenommen |
| 3. Person Plural |
arrestaverant
|
sie hatten festgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus eram
|
ich war festgenommen worden |
| 2. Person Singular |
arrestatus eras
|
du warst festgenommen worden |
| 3. Person Singular |
arrestatus erat
|
er/sie/es war festgenommen worden |
| 1. Person Plural |
arrestati eramus
|
wir waren festgenommen worden |
| 2. Person Plural |
arrestati eratis
|
ihr wart festgenommen worden |
| 3. Person Plural |
arrestati erant
|
sie waren festgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestavissem
|
ich hätte festgenommen |
| 2. Person Singular |
arrestavisses
|
du hättest festgenommen |
| 3. Person Singular |
arrestavisset
|
er/sie/es hätte festgenommen |
| 1. Person Plural |
arrestavissemus
|
wir hätten festgenommen |
| 2. Person Plural |
arrestavissetis
|
ihr hättet festgenommen |
| 3. Person Plural |
arrestavissent
|
sie hätten festgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus essem
|
ich wäre festgenommen worden |
| 2. Person Singular |
arrestatus esses
|
du wärest festgenommen worden |
| 3. Person Singular |
arrestatus esset
|
er/sie/es wäre festgenommen worden |
| 1. Person Plural |
arrestati essemus
|
wir wären festgenommen worden |
| 2. Person Plural |
arrestati essetis
|
ihr wäret festgenommen worden |
| 3. Person Plural |
arrestati essent
|
sie wären festgenommen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestavero
|
ich werde festgenommen haben |
| 2. Person Singular |
arrestaveris
|
du wirst festgenommen haben |
| 3. Person Singular |
arrestaverit
|
er/sie/es wird festgenommen haben |
| 1. Person Plural |
arrestaverimus
|
wir werden festgenommen haben |
| 2. Person Plural |
arrestaveritis
|
ihr werdet festgenommen haben |
| 3. Person Plural |
arrestaverint
|
sie werden festgenommen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus ero
|
ich werde festgenommen worden sein |
| 2. Person Singular |
arrestatus eris
|
du wirst festgenommen worden sein |
| 3. Person Singular |
arrestatus erit
|
er/sie/es wird festgenommen worden sein |
| 1. Person Plural |
arrestati erimus
|
wir werden festgenommen worden sein |
| 2. Person Plural |
arrestati eritis
|
ihr werdet festgenommen worden sein |
| 3. Person Plural |
arrestati erunt
|
sie werden festgenommen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arrestare
|
festnehmen |
| Vorzeitigkeit |
arrestavisse
|
festgenommen haben |
| Nachzeitigkeit |
arrestaturum esse
|
festnehmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arrestari arrestarier
|
festgenommen werden |
| Vorzeitigkeit |
arrestatum esse
|
festgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
arrestatum iri
|
künftig festgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arresta
|
nimm fest! |
| 2. Person Plural |
arrestate
|
nehmt fest! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arrestato
|
| 3. Person Singular |
arrestato
|
| 2. Person Plural |
arrestatote
|
| 3. Person Plural |
arrestanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arrestare
|
das Festnehmen |
| Genitiv |
arrestandi
|
des Festnehmens |
| Dativ |
arrestando
|
dem Festnehmen |
| Akkusativ |
arrestandum
|
das Festnehmen |
| Ablativ |
arrestando
|
durch das Festnehmen |
| Vokativ |
arrestande
|
Festnehmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arrestandus
|
arrestanda
|
arrestandum
|
| Genitiv |
arrestandi
|
arrestandae
|
arrestandi
|
| Dativ |
arrestando
|
arrestandae
|
arrestando
|
| Akkusativ |
arrestandum
|
arrestandam
|
arrestandum
|
| Ablativ |
arrestando
|
arrestanda
|
arrestando
|
| Vokativ |
arrestande
|
arrestanda
|
arrestandum
|
Plural
| Nominativ |
arrestandi
|
arrestandae
|
arrestanda
|
| Genitiv |
arrestandorum
|
arrestandarum
|
arrestandorum
|
| Dativ |
arrestandis
|
arrestandis
|
arrestandis
|
| Akkusativ |
arrestandos
|
arrestandas
|
arrestanda
|
| Ablativ |
arrestandis
|
arrestandis
|
arrestandis
|
| Vokativ |
arrestandi
|
arrestandae
|
arrestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arrestans
|
arrestans
|
arrestans
|
| Genitiv |
arrestantis
|
arrestantis
|
arrestantis
|
| Dativ |
arrestanti
|
arrestanti
|
arrestanti
|
| Akkusativ |
arrestantem
|
arrestantem
|
arrestans
|
| Ablativ |
arrestanti arrestante
|
arrestanti arrestante
|
arrestanti arrestante
|
| Vokativ |
arrestans
|
arrestans
|
arrestans
|
Plural
| Nominativ |
arrestantes
|
arrestantes
|
arrestantia
|
| Genitiv |
arrestantium arrestantum
|
arrestantium arrestantum
|
arrestantium arrestantum
|
| Dativ |
arrestantibus
|
arrestantibus
|
arrestantibus
|
| Akkusativ |
arrestantes
|
arrestantes
|
arrestantia
|
| Ablativ |
arrestantibus
|
arrestantibus
|
arrestantibus
|
| Vokativ |
arrestantes
|
arrestantes
|
arrestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arrestatus
|
arrestata
|
arrestatum
|
| Genitiv |
arrestati
|
arrestatae
|
arrestati
|
| Dativ |
arrestato
|
arrestatae
|
arrestato
|
| Akkusativ |
arrestatum
|
arrestatam
|
arrestatum
|
| Ablativ |
arrestato
|
arrestata
|
arrestato
|
| Vokativ |
arrestate
|
arrestata
|
arrestatum
|
Plural
| Nominativ |
arrestati
|
arrestatae
|
arrestata
|
| Genitiv |
arrestatorum
|
arrestatarum
|
arrestatorum
|
| Dativ |
arrestatis
|
arrestatis
|
arrestatis
|
| Akkusativ |
arrestatos
|
arrestatas
|
arrestata
|
| Ablativ |
arrestatis
|
arrestatis
|
arrestatis
|
| Vokativ |
arrestati
|
arrestatae
|
arrestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arrestaturus
|
arrestatura
|
arrestaturum
|
| Genitiv |
arrestaturi
|
arrestaturae
|
arrestaturi
|
| Dativ |
arrestaturo
|
arrestaturae
|
arrestaturo
|
| Akkusativ |
arrestaturum
|
arrestaturam
|
arrestaturum
|
| Ablativ |
arrestaturo
|
arrestatura
|
arrestaturo
|
| Vokativ |
arrestature
|
arrestatura
|
arrestaturum
|
Plural
| Nominativ |
arrestaturi
|
arrestaturae
|
arrestatura
|
| Genitiv |
arrestaturorum
|
arrestaturarum
|
arrestaturorum
|
| Dativ |
arrestaturis
|
arrestaturis
|
arrestaturis
|
| Akkusativ |
arrestaturos
|
arrestaturas
|
arrestatura
|
| Ablativ |
arrestaturis
|
arrestaturis
|
arrestaturis
|
| Vokativ |
arrestaturi
|
arrestaturae
|
arrestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arrestatum
|
arrestatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arresto
|
ich verhafte |
| 2. Person Singular |
arrestas
|
du verhaftest |
| 3. Person Singular |
arrestat
|
er/sie/es verhaftet |
| 1. Person Plural |
arrestamus
|
wir verhaften |
| 2. Person Plural |
arrestatis
|
ihr verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestant
|
sie verhaften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestor
|
ich werde verhaftet |
| 2. Person Singular |
arrestaris arrestare
|
du wirst verhaftet |
| 3. Person Singular |
arrestatur
|
er/sie/es wird verhaftet |
| 1. Person Plural |
arrestamur
|
wir werden verhaftet |
| 2. Person Plural |
arrestamini
|
ihr werdet verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestantur
|
sie werden verhaftet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestem
|
ich verhafte |
| 2. Person Singular |
arrestes
|
du verhaftest |
| 3. Person Singular |
arrestet
|
er/sie/es verhafte |
| 1. Person Plural |
arrestemus
|
wir verhaften |
| 2. Person Plural |
arrestetis
|
ihr verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestent
|
sie verhaften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrester
|
ich werde verhaftet |
| 2. Person Singular |
arresteris arrestere
|
du werdest verhaftet |
| 3. Person Singular |
arrestetur
|
er/sie/es werde verhaftet |
| 1. Person Plural |
arrestemur
|
wir werden verhaftet |
| 2. Person Plural |
arrestemini
|
ihr werdet verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestentur
|
sie werden verhaftet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestabam
|
ich verhaftete |
| 2. Person Singular |
arrestabas
|
du verhaftetest |
| 3. Person Singular |
arrestabat
|
er/sie/es verhaftete |
| 1. Person Plural |
arrestabamus
|
wir verhafteten |
| 2. Person Plural |
arrestabatis
|
ihr verhaftetet |
| 3. Person Plural |
arrestabant
|
sie verhafteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestabar
|
ich wurde verhaftet |
| 2. Person Singular |
arrestabaris arrestabare
|
du wurdest verhaftet |
| 3. Person Singular |
arrestabatur
|
er/sie/es wurde verhaftet |
| 1. Person Plural |
arrestabamur
|
wir wurden verhaftet |
| 2. Person Plural |
arrestabamini
|
ihr wurdet verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestabantur
|
sie wurden verhaftet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestarem
|
ich verhaftete |
| 2. Person Singular |
arrestares
|
du verhaftetest |
| 3. Person Singular |
arrestaret
|
er/sie/es verhaftete |
| 1. Person Plural |
arrestaremus
|
wir verhafteten |
| 2. Person Plural |
arrestaretis
|
ihr verhaftetet |
| 3. Person Plural |
arrestarent
|
sie verhafteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestarer
|
ich würde verhaftet |
| 2. Person Singular |
arrestareris arrestarere
|
du würdest verhaftet |
| 3. Person Singular |
arrestaretur
|
er/sie/es würde verhaftet |
| 1. Person Plural |
arrestaremur
|
wir würden verhaftet |
| 2. Person Plural |
arrestaremini
|
ihr würdet verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestarentur
|
sie würden verhaftet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestabo
|
ich werde verhaften |
| 2. Person Singular |
arrestabis
|
du wirst verhaften |
| 3. Person Singular |
arrestabit
|
er/sie/es wird verhaften |
| 1. Person Plural |
arrestabimus
|
wir werden verhaften |
| 2. Person Plural |
arrestabitis
|
ihr werdet verhaften |
| 3. Person Plural |
arrestabunt
|
sie werden verhaften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestabor
|
ich werde verhaftet werden |
| 2. Person Singular |
arrestaberis arrestabere
|
du wirst verhaftet werden |
| 3. Person Singular |
arrestabitur
|
er/sie/es wird verhaftet werden |
| 1. Person Plural |
arrestabimur
|
wir werden verhaftet werden |
| 2. Person Plural |
arrestabimini
|
ihr werdet verhaftet werden |
| 3. Person Plural |
arrestabuntur
|
sie werden verhaftet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestavi
|
ich habe verhaftet |
| 2. Person Singular |
arrestavisti
|
du hast verhaftet |
| 3. Person Singular |
arrestavit
|
er/sie/es hat verhaftet |
| 1. Person Plural |
arrestavimus
|
wir haben verhaftet |
| 2. Person Plural |
arrestavistis
|
ihr habt verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestaverunt arrestavere
|
sie haben verhaftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus sum
|
ich bin verhaftet worden |
| 2. Person Singular |
arrestatus es
|
du bist verhaftet worden |
| 3. Person Singular |
arrestatus est
|
er/sie/es ist verhaftet worden |
| 1. Person Plural |
arrestati sumus
|
wir sind verhaftet worden |
| 2. Person Plural |
arrestati estis
|
ihr seid verhaftet worden |
| 3. Person Plural |
arrestati sunt
|
sie sind verhaftet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestaverim
|
ich habe verhaftet |
| 2. Person Singular |
arrestaveris
|
du habest verhaftet |
| 3. Person Singular |
arrestaverit
|
er/sie/es habe verhaftet |
| 1. Person Plural |
arrestaverimus
|
wir haben verhaftet |
| 2. Person Plural |
arrestaveritis
|
ihr habet verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestaverint
|
sie haben verhaftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus sim
|
ich sei verhaftet worden |
| 2. Person Singular |
arrestatus sis
|
du seiest verhaftet worden |
| 3. Person Singular |
arrestatus sit
|
er/sie/es sei verhaftet worden |
| 1. Person Plural |
arrestati simus
|
wir seien verhaftet worden |
| 2. Person Plural |
arrestati sitis
|
ihr seiet verhaftet worden |
| 3. Person Plural |
arrestati sint
|
sie seien verhaftet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestaveram
|
ich hatte verhaftet |
| 2. Person Singular |
arrestaveras
|
du hattest verhaftet |
| 3. Person Singular |
arrestaverat
|
er/sie/es hatte verhaftet |
| 1. Person Plural |
arrestaveramus
|
wir hatten verhaftet |
| 2. Person Plural |
arrestaveratis
|
ihr hattet verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestaverant
|
sie hatten verhaftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus eram
|
ich war verhaftet worden |
| 2. Person Singular |
arrestatus eras
|
du warst verhaftet worden |
| 3. Person Singular |
arrestatus erat
|
er/sie/es war verhaftet worden |
| 1. Person Plural |
arrestati eramus
|
wir waren verhaftet worden |
| 2. Person Plural |
arrestati eratis
|
ihr wart verhaftet worden |
| 3. Person Plural |
arrestati erant
|
sie waren verhaftet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestavissem
|
ich hätte verhaftet |
| 2. Person Singular |
arrestavisses
|
du hättest verhaftet |
| 3. Person Singular |
arrestavisset
|
er/sie/es hätte verhaftet |
| 1. Person Plural |
arrestavissemus
|
wir hätten verhaftet |
| 2. Person Plural |
arrestavissetis
|
ihr hättet verhaftet |
| 3. Person Plural |
arrestavissent
|
sie hätten verhaftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus essem
|
ich wäre verhaftet worden |
| 2. Person Singular |
arrestatus esses
|
du wärest verhaftet worden |
| 3. Person Singular |
arrestatus esset
|
er/sie/es wäre verhaftet worden |
| 1. Person Plural |
arrestati essemus
|
wir wären verhaftet worden |
| 2. Person Plural |
arrestati essetis
|
ihr wäret verhaftet worden |
| 3. Person Plural |
arrestati essent
|
sie wären verhaftet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestavero
|
ich werde verhaftet haben |
| 2. Person Singular |
arrestaveris
|
du wirst verhaftet haben |
| 3. Person Singular |
arrestaverit
|
er/sie/es wird verhaftet haben |
| 1. Person Plural |
arrestaverimus
|
wir werden verhaftet haben |
| 2. Person Plural |
arrestaveritis
|
ihr werdet verhaftet haben |
| 3. Person Plural |
arrestaverint
|
sie werden verhaftet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arrestatus ero
|
ich werde verhaftet worden sein |
| 2. Person Singular |
arrestatus eris
|
du wirst verhaftet worden sein |
| 3. Person Singular |
arrestatus erit
|
er/sie/es wird verhaftet worden sein |
| 1. Person Plural |
arrestati erimus
|
wir werden verhaftet worden sein |
| 2. Person Plural |
arrestati eritis
|
ihr werdet verhaftet worden sein |
| 3. Person Plural |
arrestati erunt
|
sie werden verhaftet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arrestare
|
verhaften |
| Vorzeitigkeit |
arrestavisse
|
verhaftet haben |
| Nachzeitigkeit |
arrestaturum esse
|
verhaften werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arrestari arrestarier
|
verhaftet werden |
| Vorzeitigkeit |
arrestatum esse
|
verhaftet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
arrestatum iri
|
künftig verhaftet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arresta
|
verhafte! |
| 2. Person Plural |
arrestate
|
verhaftet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arrestato
|
| 3. Person Singular |
arrestato
|
| 2. Person Plural |
arrestatote
|
| 3. Person Plural |
arrestanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arrestare
|
das Verhaften |
| Genitiv |
arrestandi
|
des Verhaftens |
| Dativ |
arrestando
|
dem Verhaften |
| Akkusativ |
arrestandum
|
das Verhaften |
| Ablativ |
arrestando
|
durch das Verhaften |
| Vokativ |
arrestande
|
Verhaften! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arrestandus
|
arrestanda
|
arrestandum
|
| Genitiv |
arrestandi
|
arrestandae
|
arrestandi
|
| Dativ |
arrestando
|
arrestandae
|
arrestando
|
| Akkusativ |
arrestandum
|
arrestandam
|
arrestandum
|
| Ablativ |
arrestando
|
arrestanda
|
arrestando
|
| Vokativ |
arrestande
|
arrestanda
|
arrestandum
|
Plural
| Nominativ |
arrestandi
|
arrestandae
|
arrestanda
|
| Genitiv |
arrestandorum
|
arrestandarum
|
arrestandorum
|
| Dativ |
arrestandis
|
arrestandis
|
arrestandis
|
| Akkusativ |
arrestandos
|
arrestandas
|
arrestanda
|
| Ablativ |
arrestandis
|
arrestandis
|
arrestandis
|
| Vokativ |
arrestandi
|
arrestandae
|
arrestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arrestans
|
arrestans
|
arrestans
|
| Genitiv |
arrestantis
|
arrestantis
|
arrestantis
|
| Dativ |
arrestanti
|
arrestanti
|
arrestanti
|
| Akkusativ |
arrestantem
|
arrestantem
|
arrestans
|
| Ablativ |
arrestanti arrestante
|
arrestanti arrestante
|
arrestanti arrestante
|
| Vokativ |
arrestans
|
arrestans
|
arrestans
|
Plural
| Nominativ |
arrestantes
|
arrestantes
|
arrestantia
|
| Genitiv |
arrestantium arrestantum
|
arrestantium arrestantum
|
arrestantium arrestantum
|
| Dativ |
arrestantibus
|
arrestantibus
|
arrestantibus
|
| Akkusativ |
arrestantes
|
arrestantes
|
arrestantia
|
| Ablativ |
arrestantibus
|
arrestantibus
|
arrestantibus
|
| Vokativ |
arrestantes
|
arrestantes
|
arrestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arrestatus
|
arrestata
|
arrestatum
|
| Genitiv |
arrestati
|
arrestatae
|
arrestati
|
| Dativ |
arrestato
|
arrestatae
|
arrestato
|
| Akkusativ |
arrestatum
|
arrestatam
|
arrestatum
|
| Ablativ |
arrestato
|
arrestata
|
arrestato
|
| Vokativ |
arrestate
|
arrestata
|
arrestatum
|
Plural
| Nominativ |
arrestati
|
arrestatae
|
arrestata
|
| Genitiv |
arrestatorum
|
arrestatarum
|
arrestatorum
|
| Dativ |
arrestatis
|
arrestatis
|
arrestatis
|
| Akkusativ |
arrestatos
|
arrestatas
|
arrestata
|
| Ablativ |
arrestatis
|
arrestatis
|
arrestatis
|
| Vokativ |
arrestati
|
arrestatae
|
arrestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arrestaturus
|
arrestatura
|
arrestaturum
|
| Genitiv |
arrestaturi
|
arrestaturae
|
arrestaturi
|
| Dativ |
arrestaturo
|
arrestaturae
|
arrestaturo
|
| Akkusativ |
arrestaturum
|
arrestaturam
|
arrestaturum
|
| Ablativ |
arrestaturo
|
arrestatura
|
arrestaturo
|
| Vokativ |
arrestature
|
arrestatura
|
arrestaturum
|
Plural
| Nominativ |
arrestaturi
|
arrestaturae
|
arrestatura
|
| Genitiv |
arrestaturorum
|
arrestaturarum
|
arrestaturorum
|
| Dativ |
arrestaturis
|
arrestaturis
|
arrestaturis
|
| Akkusativ |
arrestaturos
|
arrestaturas
|
arrestatura
|
| Ablativ |
arrestaturis
|
arrestaturis
|
arrestaturis
|
| Vokativ |
arrestaturi
|
arrestaturae
|
arrestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arrestatum
|
arrestatu
|