Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
assellari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
assellare auch noch Formen von:
assellare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellor
|
ich defäkiere |
| 2. Person Singular |
assellaris assellare
|
du defäkierst |
| 3. Person Singular |
assellatur
|
er/sie/es defäkiert |
| 1. Person Plural |
assellamur
|
wir defäkieren |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
ihr defäkiert |
| 3. Person Plural |
assellantur
|
sie defäkieren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
asseller
|
ich defäkiere |
| 2. Person Singular |
asselleris assellere
|
du defäkierest |
| 3. Person Singular |
asselletur
|
er/sie/es defäkiere |
| 1. Person Plural |
assellemur
|
wir defäkieren |
| 2. Person Plural |
assellemini
|
ihr defäkieret |
| 3. Person Plural |
assellentur
|
sie defäkieren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabar
|
ich defäkierte |
| 2. Person Singular |
assellabaris assellabare
|
du defäkiertest |
| 3. Person Singular |
assellabatur
|
er/sie/es defäkierte |
| 1. Person Plural |
assellabamur
|
wir defäkierten |
| 2. Person Plural |
assellabamini
|
ihr defäkiertet |
| 3. Person Plural |
assellabantur
|
sie defäkierten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellarer
|
ich defäkierte |
| 2. Person Singular |
assellareris assellarere
|
du defäkiertest |
| 3. Person Singular |
assellaretur
|
er/sie/es defäkierte |
| 1. Person Plural |
assellaremur
|
wir defäkierten |
| 2. Person Plural |
assellaremini
|
ihr defäkiertet |
| 3. Person Plural |
assellarentur
|
sie defäkierten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabor
|
ich werde defäkieren |
| 2. Person Singular |
assellaberis assellabere
|
du wirst defäkieren |
| 3. Person Singular |
assellabitur
|
er/sie/es wird defäkieren |
| 1. Person Plural |
assellabimur
|
wir werden defäkieren |
| 2. Person Plural |
assellabimini
|
ihr werdet defäkieren |
| 3. Person Plural |
assellabuntur
|
sie werden defäkieren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sum
|
ich habe defäkiert |
| 2. Person Singular |
assellatus es
|
du hast defäkiert |
| 3. Person Singular |
assellatus est
|
er/sie/es hat defäkiert |
| 1. Person Plural |
assellati sumus
|
wir haben defäkiert |
| 2. Person Plural |
assellati estis
|
ihr habt defäkiert |
| 3. Person Plural |
assellati sunt
|
sie haben defäkiert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sim
|
ich habe defäkiert |
| 2. Person Singular |
assellatus sis
|
du habest defäkiert |
| 3. Person Singular |
assellatus sit
|
er/sie/es habe defäkiert |
| 1. Person Plural |
assellati simus
|
wir haben defäkiert |
| 2. Person Plural |
assellati sitis
|
ihr habet defäkiert |
| 3. Person Plural |
assellati sint
|
sie haben defäkiert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus eram
|
ich hatte defäkiert |
| 2. Person Singular |
assellatus eras
|
du hattest defäkiert |
| 3. Person Singular |
assellatus erat
|
er/sie/es hatte defäkiert |
| 1. Person Plural |
assellati eramus
|
wir hatten defäkiert |
| 2. Person Plural |
assellati eratis
|
ihr hattet defäkiert |
| 3. Person Plural |
assellati erant
|
sie hatten defäkiert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus essem
|
ich hätte defäkiert |
| 2. Person Singular |
assellatus esses
|
du hättest defäkiert |
| 3. Person Singular |
assellatus esset
|
er/sie/es hätte defäkiert |
| 1. Person Plural |
assellati essemus
|
wir hätten defäkiert |
| 2. Person Plural |
assellati essetis
|
ihr hättet defäkiert |
| 3. Person Plural |
assellati essent
|
sie hätten defäkiert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus ero
|
ich werde defäkiert haben |
| 2. Person Singular |
assellatus eris
|
du wirst defäkiert haben |
| 3. Person Singular |
assellatus erit
|
er/sie/es wird defäkiert haben |
| 1. Person Plural |
assellati erimus
|
wir werden defäkiert haben |
| 2. Person Plural |
assellati eritis
|
ihr werdet defäkiert haben |
| 3. Person Plural |
assellati erunt
|
sie werden defäkiert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
assellari assellarier
|
defäkieren |
| Vorzeitigkeit |
assellatus esse
|
defäkiert haben |
| Nachzeitigkeit |
assellaturum esse
|
defäkieren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
assellare
|
defäkiere; defäkier! |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
defäkiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
assellator
|
| 3. Person Singular |
assellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
assellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
assellari assellarier
|
das Defäkieren |
| Genitiv |
assellandi
|
des Defäkierens |
| Dativ |
assellando
|
dem Defäkieren |
| Akkusativ |
assellandum
|
das Defäkieren |
| Ablativ |
assellando
|
durch das Defäkieren |
| Vokativ |
assellande
|
Defäkieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellandus
|
assellanda
|
assellandum
|
| Genitiv |
assellandi
|
assellandae
|
assellandi
|
| Dativ |
assellando
|
assellandae
|
assellando
|
| Akkusativ |
assellandum
|
assellandam
|
assellandum
|
| Ablativ |
assellando
|
assellanda
|
assellando
|
| Vokativ |
assellande
|
assellanda
|
assellandum
|
Plural
| Nominativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
| Genitiv |
assellandorum
|
assellandarum
|
assellandorum
|
| Dativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Akkusativ |
assellandos
|
assellandas
|
assellanda
|
| Ablativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Vokativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
| Genitiv |
assellantis
|
assellantis
|
assellantis
|
| Dativ |
assellanti
|
assellanti
|
assellanti
|
| Akkusativ |
assellantem
|
assellantem
|
assellans
|
| Ablativ |
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
| Vokativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
Plural
| Nominativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Genitiv |
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
| Dativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Akkusativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Ablativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Vokativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellatus
|
assellata
|
assellatum
|
| Genitiv |
assellati
|
assellatae
|
assellati
|
| Dativ |
assellato
|
assellatae
|
assellato
|
| Akkusativ |
assellatum
|
assellatam
|
assellatum
|
| Ablativ |
assellato
|
assellata
|
assellato
|
| Vokativ |
assellate
|
assellata
|
assellatum
|
Plural
| Nominativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
| Genitiv |
assellatorum
|
assellatarum
|
assellatorum
|
| Dativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Akkusativ |
assellatos
|
assellatas
|
assellata
|
| Ablativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Vokativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellaturus
|
assellatura
|
assellaturum
|
| Genitiv |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellaturi
|
| Dativ |
assellaturo
|
assellaturae
|
assellaturo
|
| Akkusativ |
assellaturum
|
assellaturam
|
assellaturum
|
| Ablativ |
assellaturo
|
assellatura
|
assellaturo
|
| Vokativ |
assellature
|
assellatura
|
assellaturum
|
Plural
| Nominativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
| Genitiv |
assellaturorum
|
assellaturarum
|
assellaturorum
|
| Dativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Akkusativ |
assellaturos
|
assellaturas
|
assellatura
|
| Ablativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Vokativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
assellatum
|
assellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellor
|
|
| 2. Person Singular |
assellaris assellare
|
|
| 3. Person Singular |
assellatur
|
|
| 1. Person Plural |
assellamur
|
|
| 2. Person Plural |
assellamini
|
|
| 3. Person Plural |
assellantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
asseller
|
|
| 2. Person Singular |
asselleris assellere
|
|
| 3. Person Singular |
asselletur
|
|
| 1. Person Plural |
assellemur
|
|
| 2. Person Plural |
assellemini
|
|
| 3. Person Plural |
assellentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabar
|
|
| 2. Person Singular |
assellabaris assellabare
|
|
| 3. Person Singular |
assellabatur
|
|
| 1. Person Plural |
assellabamur
|
|
| 2. Person Plural |
assellabamini
|
|
| 3. Person Plural |
assellabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellarer
|
|
| 2. Person Singular |
assellareris assellarere
|
|
| 3. Person Singular |
assellaretur
|
|
| 1. Person Plural |
assellaremur
|
|
| 2. Person Plural |
assellaremini
|
|
| 3. Person Plural |
assellarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabor
|
|
| 2. Person Singular |
assellaberis assellabere
|
|
| 3. Person Singular |
assellabitur
|
|
| 1. Person Plural |
assellabimur
|
|
| 2. Person Plural |
assellabimini
|
|
| 3. Person Plural |
assellabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus es
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus est
|
|
| 1. Person Plural |
assellati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati estis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
assellati simus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
assellati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
assellati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
assellati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
assellari assellarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
assellatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
assellaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
assellare
|
! |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
assellator
|
| 3. Person Singular |
assellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
assellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
assellari assellarier
|
|
| Genitiv |
assellandi
|
|
| Dativ |
assellando
|
|
| Akkusativ |
assellandum
|
|
| Ablativ |
assellando
|
|
| Vokativ |
assellande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellandus
|
assellanda
|
assellandum
|
| Genitiv |
assellandi
|
assellandae
|
assellandi
|
| Dativ |
assellando
|
assellandae
|
assellando
|
| Akkusativ |
assellandum
|
assellandam
|
assellandum
|
| Ablativ |
assellando
|
assellanda
|
assellando
|
| Vokativ |
assellande
|
assellanda
|
assellandum
|
Plural
| Nominativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
| Genitiv |
assellandorum
|
assellandarum
|
assellandorum
|
| Dativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Akkusativ |
assellandos
|
assellandas
|
assellanda
|
| Ablativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Vokativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
| Genitiv |
assellantis
|
assellantis
|
assellantis
|
| Dativ |
assellanti
|
assellanti
|
assellanti
|
| Akkusativ |
assellantem
|
assellantem
|
assellans
|
| Ablativ |
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
| Vokativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
Plural
| Nominativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Genitiv |
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
| Dativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Akkusativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Ablativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Vokativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellatus
|
assellata
|
assellatum
|
| Genitiv |
assellati
|
assellatae
|
assellati
|
| Dativ |
assellato
|
assellatae
|
assellato
|
| Akkusativ |
assellatum
|
assellatam
|
assellatum
|
| Ablativ |
assellato
|
assellata
|
assellato
|
| Vokativ |
assellate
|
assellata
|
assellatum
|
Plural
| Nominativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
| Genitiv |
assellatorum
|
assellatarum
|
assellatorum
|
| Dativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Akkusativ |
assellatos
|
assellatas
|
assellata
|
| Ablativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Vokativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellaturus
|
assellatura
|
assellaturum
|
| Genitiv |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellaturi
|
| Dativ |
assellaturo
|
assellaturae
|
assellaturo
|
| Akkusativ |
assellaturum
|
assellaturam
|
assellaturum
|
| Ablativ |
assellaturo
|
assellatura
|
assellaturo
|
| Vokativ |
assellature
|
assellatura
|
assellaturum
|
Plural
| Nominativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
| Genitiv |
assellaturorum
|
assellaturarum
|
assellaturorum
|
| Dativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Akkusativ |
assellaturos
|
assellaturas
|
assellatura
|
| Ablativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Vokativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
assellatum
|
assellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellor
|
ich entleere |
| 2. Person Singular |
assellaris assellare
|
du entleerst |
| 3. Person Singular |
assellatur
|
er/sie/es entleert |
| 1. Person Plural |
assellamur
|
wir entleeren |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
ihr entleert |
| 3. Person Plural |
assellantur
|
sie entleeren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
asseller
|
ich entleere |
| 2. Person Singular |
asselleris assellere
|
du entleerest |
| 3. Person Singular |
asselletur
|
er/sie/es entleere |
| 1. Person Plural |
assellemur
|
wir entleeren |
| 2. Person Plural |
assellemini
|
ihr entleeret |
| 3. Person Plural |
assellentur
|
sie entleeren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabar
|
ich entleerte |
| 2. Person Singular |
assellabaris assellabare
|
du entleertest |
| 3. Person Singular |
assellabatur
|
er/sie/es entleerte |
| 1. Person Plural |
assellabamur
|
wir entleerten |
| 2. Person Plural |
assellabamini
|
ihr entleertet |
| 3. Person Plural |
assellabantur
|
sie entleerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellarer
|
ich entleerte |
| 2. Person Singular |
assellareris assellarere
|
du entleertest |
| 3. Person Singular |
assellaretur
|
er/sie/es entleerte |
| 1. Person Plural |
assellaremur
|
wir entleerten |
| 2. Person Plural |
assellaremini
|
ihr entleertet |
| 3. Person Plural |
assellarentur
|
sie entleerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabor
|
ich werde entleeren |
| 2. Person Singular |
assellaberis assellabere
|
du wirst entleeren |
| 3. Person Singular |
assellabitur
|
er/sie/es wird entleeren |
| 1. Person Plural |
assellabimur
|
wir werden entleeren |
| 2. Person Plural |
assellabimini
|
ihr werdet entleeren |
| 3. Person Plural |
assellabuntur
|
sie werden entleeren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sum
|
ich habe entleert |
| 2. Person Singular |
assellatus es
|
du hast entleert |
| 3. Person Singular |
assellatus est
|
er/sie/es hat entleert |
| 1. Person Plural |
assellati sumus
|
wir haben entleert |
| 2. Person Plural |
assellati estis
|
ihr habt entleert |
| 3. Person Plural |
assellati sunt
|
sie haben entleert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sim
|
ich habe entleert |
| 2. Person Singular |
assellatus sis
|
du habest entleert |
| 3. Person Singular |
assellatus sit
|
er/sie/es habe entleert |
| 1. Person Plural |
assellati simus
|
wir haben entleert |
| 2. Person Plural |
assellati sitis
|
ihr habet entleert |
| 3. Person Plural |
assellati sint
|
sie haben entleert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus eram
|
ich hatte entleert |
| 2. Person Singular |
assellatus eras
|
du hattest entleert |
| 3. Person Singular |
assellatus erat
|
er/sie/es hatte entleert |
| 1. Person Plural |
assellati eramus
|
wir hatten entleert |
| 2. Person Plural |
assellati eratis
|
ihr hattet entleert |
| 3. Person Plural |
assellati erant
|
sie hatten entleert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus essem
|
ich hätte entleert |
| 2. Person Singular |
assellatus esses
|
du hättest entleert |
| 3. Person Singular |
assellatus esset
|
er/sie/es hätte entleert |
| 1. Person Plural |
assellati essemus
|
wir hätten entleert |
| 2. Person Plural |
assellati essetis
|
ihr hättet entleert |
| 3. Person Plural |
assellati essent
|
sie hätten entleert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus ero
|
ich werde entleert haben |
| 2. Person Singular |
assellatus eris
|
du wirst entleert haben |
| 3. Person Singular |
assellatus erit
|
er/sie/es wird entleert haben |
| 1. Person Plural |
assellati erimus
|
wir werden entleert haben |
| 2. Person Plural |
assellati eritis
|
ihr werdet entleert haben |
| 3. Person Plural |
assellati erunt
|
sie werden entleert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
assellari assellarier
|
entleeren |
| Vorzeitigkeit |
assellatus esse
|
entleert haben |
| Nachzeitigkeit |
assellaturum esse
|
entleeren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
assellare
|
entleere; entleer! |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
entleert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
assellator
|
| 3. Person Singular |
assellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
assellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
assellari assellarier
|
das Entleeren |
| Genitiv |
assellandi
|
des Entleerens |
| Dativ |
assellando
|
dem Entleeren |
| Akkusativ |
assellandum
|
das Entleeren |
| Ablativ |
assellando
|
durch das Entleeren |
| Vokativ |
assellande
|
Entleeren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellandus
|
assellanda
|
assellandum
|
| Genitiv |
assellandi
|
assellandae
|
assellandi
|
| Dativ |
assellando
|
assellandae
|
assellando
|
| Akkusativ |
assellandum
|
assellandam
|
assellandum
|
| Ablativ |
assellando
|
assellanda
|
assellando
|
| Vokativ |
assellande
|
assellanda
|
assellandum
|
Plural
| Nominativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
| Genitiv |
assellandorum
|
assellandarum
|
assellandorum
|
| Dativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Akkusativ |
assellandos
|
assellandas
|
assellanda
|
| Ablativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Vokativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
| Genitiv |
assellantis
|
assellantis
|
assellantis
|
| Dativ |
assellanti
|
assellanti
|
assellanti
|
| Akkusativ |
assellantem
|
assellantem
|
assellans
|
| Ablativ |
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
| Vokativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
Plural
| Nominativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Genitiv |
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
| Dativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Akkusativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Ablativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Vokativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellatus
|
assellata
|
assellatum
|
| Genitiv |
assellati
|
assellatae
|
assellati
|
| Dativ |
assellato
|
assellatae
|
assellato
|
| Akkusativ |
assellatum
|
assellatam
|
assellatum
|
| Ablativ |
assellato
|
assellata
|
assellato
|
| Vokativ |
assellate
|
assellata
|
assellatum
|
Plural
| Nominativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
| Genitiv |
assellatorum
|
assellatarum
|
assellatorum
|
| Dativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Akkusativ |
assellatos
|
assellatas
|
assellata
|
| Ablativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Vokativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellaturus
|
assellatura
|
assellaturum
|
| Genitiv |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellaturi
|
| Dativ |
assellaturo
|
assellaturae
|
assellaturo
|
| Akkusativ |
assellaturum
|
assellaturam
|
assellaturum
|
| Ablativ |
assellaturo
|
assellatura
|
assellaturo
|
| Vokativ |
assellature
|
assellatura
|
assellaturum
|
Plural
| Nominativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
| Genitiv |
assellaturorum
|
assellaturarum
|
assellaturorum
|
| Dativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Akkusativ |
assellaturos
|
assellaturas
|
assellatura
|
| Ablativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Vokativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
assellatum
|
assellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellor
|
ich kote |
| 2. Person Singular |
assellaris assellare
|
du kotest |
| 3. Person Singular |
assellatur
|
er/sie/es kotet |
| 1. Person Plural |
assellamur
|
wir koten |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
ihr kotet |
| 3. Person Plural |
assellantur
|
sie koten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
asseller
|
ich kote |
| 2. Person Singular |
asselleris assellere
|
du kotest |
| 3. Person Singular |
asselletur
|
er/sie/es kote |
| 1. Person Plural |
assellemur
|
wir koten |
| 2. Person Plural |
assellemini
|
ihr kotet |
| 3. Person Plural |
assellentur
|
sie koten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabar
|
ich kotete |
| 2. Person Singular |
assellabaris assellabare
|
du kotetest |
| 3. Person Singular |
assellabatur
|
er/sie/es kotete |
| 1. Person Plural |
assellabamur
|
wir koteten |
| 2. Person Plural |
assellabamini
|
ihr kotetet |
| 3. Person Plural |
assellabantur
|
sie koteten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellarer
|
ich kotete |
| 2. Person Singular |
assellareris assellarere
|
du kotetest |
| 3. Person Singular |
assellaretur
|
er/sie/es kotete |
| 1. Person Plural |
assellaremur
|
wir koteten |
| 2. Person Plural |
assellaremini
|
ihr kotetet |
| 3. Person Plural |
assellarentur
|
sie koteten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabor
|
ich werde koten |
| 2. Person Singular |
assellaberis assellabere
|
du wirst koten |
| 3. Person Singular |
assellabitur
|
er/sie/es wird koten |
| 1. Person Plural |
assellabimur
|
wir werden koten |
| 2. Person Plural |
assellabimini
|
ihr werdet koten |
| 3. Person Plural |
assellabuntur
|
sie werden koten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sum
|
ich habe gekotet |
| 2. Person Singular |
assellatus es
|
du hast gekotet |
| 3. Person Singular |
assellatus est
|
er/sie/es hat gekotet |
| 1. Person Plural |
assellati sumus
|
wir haben gekotet |
| 2. Person Plural |
assellati estis
|
ihr habt gekotet |
| 3. Person Plural |
assellati sunt
|
sie haben gekotet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sim
|
ich habe gekotet |
| 2. Person Singular |
assellatus sis
|
du habest gekotet |
| 3. Person Singular |
assellatus sit
|
er/sie/es habe gekotet |
| 1. Person Plural |
assellati simus
|
wir haben gekotet |
| 2. Person Plural |
assellati sitis
|
ihr habet gekotet |
| 3. Person Plural |
assellati sint
|
sie haben gekotet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus eram
|
ich hatte gekotet |
| 2. Person Singular |
assellatus eras
|
du hattest gekotet |
| 3. Person Singular |
assellatus erat
|
er/sie/es hatte gekotet |
| 1. Person Plural |
assellati eramus
|
wir hatten gekotet |
| 2. Person Plural |
assellati eratis
|
ihr hattet gekotet |
| 3. Person Plural |
assellati erant
|
sie hatten gekotet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus essem
|
ich hätte gekotet |
| 2. Person Singular |
assellatus esses
|
du hättest gekotet |
| 3. Person Singular |
assellatus esset
|
er/sie/es hätte gekotet |
| 1. Person Plural |
assellati essemus
|
wir hätten gekotet |
| 2. Person Plural |
assellati essetis
|
ihr hättet gekotet |
| 3. Person Plural |
assellati essent
|
sie hätten gekotet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus ero
|
ich werde gekotet haben |
| 2. Person Singular |
assellatus eris
|
du wirst gekotet haben |
| 3. Person Singular |
assellatus erit
|
er/sie/es wird gekotet haben |
| 1. Person Plural |
assellati erimus
|
wir werden gekotet haben |
| 2. Person Plural |
assellati eritis
|
ihr werdet gekotet haben |
| 3. Person Plural |
assellati erunt
|
sie werden gekotet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
assellari assellarier
|
koten |
| Vorzeitigkeit |
assellatus esse
|
gekotet haben |
| Nachzeitigkeit |
assellaturum esse
|
koten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
assellare
|
kote! |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
kotet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
assellator
|
| 3. Person Singular |
assellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
assellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
assellari assellarier
|
das Koten |
| Genitiv |
assellandi
|
des Kotens |
| Dativ |
assellando
|
dem Koten |
| Akkusativ |
assellandum
|
das Koten |
| Ablativ |
assellando
|
durch das Koten |
| Vokativ |
assellande
|
Koten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellandus
|
assellanda
|
assellandum
|
| Genitiv |
assellandi
|
assellandae
|
assellandi
|
| Dativ |
assellando
|
assellandae
|
assellando
|
| Akkusativ |
assellandum
|
assellandam
|
assellandum
|
| Ablativ |
assellando
|
assellanda
|
assellando
|
| Vokativ |
assellande
|
assellanda
|
assellandum
|
Plural
| Nominativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
| Genitiv |
assellandorum
|
assellandarum
|
assellandorum
|
| Dativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Akkusativ |
assellandos
|
assellandas
|
assellanda
|
| Ablativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Vokativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
| Genitiv |
assellantis
|
assellantis
|
assellantis
|
| Dativ |
assellanti
|
assellanti
|
assellanti
|
| Akkusativ |
assellantem
|
assellantem
|
assellans
|
| Ablativ |
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
| Vokativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
Plural
| Nominativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Genitiv |
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
| Dativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Akkusativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Ablativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Vokativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellatus
|
assellata
|
assellatum
|
| Genitiv |
assellati
|
assellatae
|
assellati
|
| Dativ |
assellato
|
assellatae
|
assellato
|
| Akkusativ |
assellatum
|
assellatam
|
assellatum
|
| Ablativ |
assellato
|
assellata
|
assellato
|
| Vokativ |
assellate
|
assellata
|
assellatum
|
Plural
| Nominativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
| Genitiv |
assellatorum
|
assellatarum
|
assellatorum
|
| Dativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Akkusativ |
assellatos
|
assellatas
|
assellata
|
| Ablativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Vokativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellaturus
|
assellatura
|
assellaturum
|
| Genitiv |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellaturi
|
| Dativ |
assellaturo
|
assellaturae
|
assellaturo
|
| Akkusativ |
assellaturum
|
assellaturam
|
assellaturum
|
| Ablativ |
assellaturo
|
assellatura
|
assellaturo
|
| Vokativ |
assellature
|
assellatura
|
assellaturum
|
Plural
| Nominativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
| Genitiv |
assellaturorum
|
assellaturarum
|
assellaturorum
|
| Dativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Akkusativ |
assellaturos
|
assellaturas
|
assellatura
|
| Ablativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Vokativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
assellatum
|
assellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellor
|
ich reinige |
| 2. Person Singular |
assellaris assellare
|
du reinigst |
| 3. Person Singular |
assellatur
|
er/sie/es reinigt |
| 1. Person Plural |
assellamur
|
wir reinigen |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
ihr reinigt |
| 3. Person Plural |
assellantur
|
sie reinigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
asseller
|
ich reinige |
| 2. Person Singular |
asselleris assellere
|
du reinigest |
| 3. Person Singular |
asselletur
|
er/sie/es reinige |
| 1. Person Plural |
assellemur
|
wir reinigen |
| 2. Person Plural |
assellemini
|
ihr reiniget |
| 3. Person Plural |
assellentur
|
sie reinigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabar
|
ich reinigte |
| 2. Person Singular |
assellabaris assellabare
|
du reinigtest |
| 3. Person Singular |
assellabatur
|
er/sie/es reinigte |
| 1. Person Plural |
assellabamur
|
wir reinigten |
| 2. Person Plural |
assellabamini
|
ihr reinigtet |
| 3. Person Plural |
assellabantur
|
sie reinigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellarer
|
ich reinigte |
| 2. Person Singular |
assellareris assellarere
|
du reinigtest |
| 3. Person Singular |
assellaretur
|
er/sie/es reinigte |
| 1. Person Plural |
assellaremur
|
wir reinigten |
| 2. Person Plural |
assellaremini
|
ihr reinigtet |
| 3. Person Plural |
assellarentur
|
sie reinigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabor
|
ich werde reinigen |
| 2. Person Singular |
assellaberis assellabere
|
du wirst reinigen |
| 3. Person Singular |
assellabitur
|
er/sie/es wird reinigen |
| 1. Person Plural |
assellabimur
|
wir werden reinigen |
| 2. Person Plural |
assellabimini
|
ihr werdet reinigen |
| 3. Person Plural |
assellabuntur
|
sie werden reinigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sum
|
ich habe gereinigt |
| 2. Person Singular |
assellatus es
|
du hast gereinigt |
| 3. Person Singular |
assellatus est
|
er/sie/es hat gereinigt |
| 1. Person Plural |
assellati sumus
|
wir haben gereinigt |
| 2. Person Plural |
assellati estis
|
ihr habt gereinigt |
| 3. Person Plural |
assellati sunt
|
sie haben gereinigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sim
|
ich habe gereinigt |
| 2. Person Singular |
assellatus sis
|
du habest gereinigt |
| 3. Person Singular |
assellatus sit
|
er/sie/es habe gereinigt |
| 1. Person Plural |
assellati simus
|
wir haben gereinigt |
| 2. Person Plural |
assellati sitis
|
ihr habet gereinigt |
| 3. Person Plural |
assellati sint
|
sie haben gereinigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus eram
|
ich hatte gereinigt |
| 2. Person Singular |
assellatus eras
|
du hattest gereinigt |
| 3. Person Singular |
assellatus erat
|
er/sie/es hatte gereinigt |
| 1. Person Plural |
assellati eramus
|
wir hatten gereinigt |
| 2. Person Plural |
assellati eratis
|
ihr hattet gereinigt |
| 3. Person Plural |
assellati erant
|
sie hatten gereinigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus essem
|
ich hätte gereinigt |
| 2. Person Singular |
assellatus esses
|
du hättest gereinigt |
| 3. Person Singular |
assellatus esset
|
er/sie/es hätte gereinigt |
| 1. Person Plural |
assellati essemus
|
wir hätten gereinigt |
| 2. Person Plural |
assellati essetis
|
ihr hättet gereinigt |
| 3. Person Plural |
assellati essent
|
sie hätten gereinigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus ero
|
ich werde gereinigt haben |
| 2. Person Singular |
assellatus eris
|
du wirst gereinigt haben |
| 3. Person Singular |
assellatus erit
|
er/sie/es wird gereinigt haben |
| 1. Person Plural |
assellati erimus
|
wir werden gereinigt haben |
| 2. Person Plural |
assellati eritis
|
ihr werdet gereinigt haben |
| 3. Person Plural |
assellati erunt
|
sie werden gereinigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
assellari assellarier
|
reinigen |
| Vorzeitigkeit |
assellatus esse
|
gereinigt haben |
| Nachzeitigkeit |
assellaturum esse
|
reinigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
assellare
|
reinige; reinig! |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
reinigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
assellator
|
| 3. Person Singular |
assellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
assellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
assellari assellarier
|
das Reinigen |
| Genitiv |
assellandi
|
des Reinigens |
| Dativ |
assellando
|
dem Reinigen |
| Akkusativ |
assellandum
|
das Reinigen |
| Ablativ |
assellando
|
durch das Reinigen |
| Vokativ |
assellande
|
Reinigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellandus
|
assellanda
|
assellandum
|
| Genitiv |
assellandi
|
assellandae
|
assellandi
|
| Dativ |
assellando
|
assellandae
|
assellando
|
| Akkusativ |
assellandum
|
assellandam
|
assellandum
|
| Ablativ |
assellando
|
assellanda
|
assellando
|
| Vokativ |
assellande
|
assellanda
|
assellandum
|
Plural
| Nominativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
| Genitiv |
assellandorum
|
assellandarum
|
assellandorum
|
| Dativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Akkusativ |
assellandos
|
assellandas
|
assellanda
|
| Ablativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Vokativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
| Genitiv |
assellantis
|
assellantis
|
assellantis
|
| Dativ |
assellanti
|
assellanti
|
assellanti
|
| Akkusativ |
assellantem
|
assellantem
|
assellans
|
| Ablativ |
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
| Vokativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
Plural
| Nominativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Genitiv |
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
| Dativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Akkusativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Ablativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Vokativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellatus
|
assellata
|
assellatum
|
| Genitiv |
assellati
|
assellatae
|
assellati
|
| Dativ |
assellato
|
assellatae
|
assellato
|
| Akkusativ |
assellatum
|
assellatam
|
assellatum
|
| Ablativ |
assellato
|
assellata
|
assellato
|
| Vokativ |
assellate
|
assellata
|
assellatum
|
Plural
| Nominativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
| Genitiv |
assellatorum
|
assellatarum
|
assellatorum
|
| Dativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Akkusativ |
assellatos
|
assellatas
|
assellata
|
| Ablativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Vokativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellaturus
|
assellatura
|
assellaturum
|
| Genitiv |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellaturi
|
| Dativ |
assellaturo
|
assellaturae
|
assellaturo
|
| Akkusativ |
assellaturum
|
assellaturam
|
assellaturum
|
| Ablativ |
assellaturo
|
assellatura
|
assellaturo
|
| Vokativ |
assellature
|
assellatura
|
assellaturum
|
Plural
| Nominativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
| Genitiv |
assellaturorum
|
assellaturarum
|
assellaturorum
|
| Dativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Akkusativ |
assellaturos
|
assellaturas
|
assellatura
|
| Ablativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Vokativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
assellatum
|
assellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellor
|
|
| 2. Person Singular |
assellaris assellare
|
|
| 3. Person Singular |
assellatur
|
|
| 1. Person Plural |
assellamur
|
|
| 2. Person Plural |
assellamini
|
|
| 3. Person Plural |
assellantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
asseller
|
|
| 2. Person Singular |
asselleris assellere
|
|
| 3. Person Singular |
asselletur
|
|
| 1. Person Plural |
assellemur
|
|
| 2. Person Plural |
assellemini
|
|
| 3. Person Plural |
assellentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabar
|
|
| 2. Person Singular |
assellabaris assellabare
|
|
| 3. Person Singular |
assellabatur
|
|
| 1. Person Plural |
assellabamur
|
|
| 2. Person Plural |
assellabamini
|
|
| 3. Person Plural |
assellabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellarer
|
|
| 2. Person Singular |
assellareris assellarere
|
|
| 3. Person Singular |
assellaretur
|
|
| 1. Person Plural |
assellaremur
|
|
| 2. Person Plural |
assellaremini
|
|
| 3. Person Plural |
assellarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabor
|
|
| 2. Person Singular |
assellaberis assellabere
|
|
| 3. Person Singular |
assellabitur
|
|
| 1. Person Plural |
assellabimur
|
|
| 2. Person Plural |
assellabimini
|
|
| 3. Person Plural |
assellabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus es
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus est
|
|
| 1. Person Plural |
assellati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati estis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
assellati simus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
assellati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
assellati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
assellati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
assellari assellarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
assellatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
assellaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
assellare
|
! |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
assellator
|
| 3. Person Singular |
assellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
assellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
assellari assellarier
|
|
| Genitiv |
assellandi
|
|
| Dativ |
assellando
|
|
| Akkusativ |
assellandum
|
|
| Ablativ |
assellando
|
|
| Vokativ |
assellande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellandus
|
assellanda
|
assellandum
|
| Genitiv |
assellandi
|
assellandae
|
assellandi
|
| Dativ |
assellando
|
assellandae
|
assellando
|
| Akkusativ |
assellandum
|
assellandam
|
assellandum
|
| Ablativ |
assellando
|
assellanda
|
assellando
|
| Vokativ |
assellande
|
assellanda
|
assellandum
|
Plural
| Nominativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
| Genitiv |
assellandorum
|
assellandarum
|
assellandorum
|
| Dativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Akkusativ |
assellandos
|
assellandas
|
assellanda
|
| Ablativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Vokativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
| Genitiv |
assellantis
|
assellantis
|
assellantis
|
| Dativ |
assellanti
|
assellanti
|
assellanti
|
| Akkusativ |
assellantem
|
assellantem
|
assellans
|
| Ablativ |
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
| Vokativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
Plural
| Nominativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Genitiv |
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
| Dativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Akkusativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Ablativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Vokativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellatus
|
assellata
|
assellatum
|
| Genitiv |
assellati
|
assellatae
|
assellati
|
| Dativ |
assellato
|
assellatae
|
assellato
|
| Akkusativ |
assellatum
|
assellatam
|
assellatum
|
| Ablativ |
assellato
|
assellata
|
assellato
|
| Vokativ |
assellate
|
assellata
|
assellatum
|
Plural
| Nominativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
| Genitiv |
assellatorum
|
assellatarum
|
assellatorum
|
| Dativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Akkusativ |
assellatos
|
assellatas
|
assellata
|
| Ablativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Vokativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellaturus
|
assellatura
|
assellaturum
|
| Genitiv |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellaturi
|
| Dativ |
assellaturo
|
assellaturae
|
assellaturo
|
| Akkusativ |
assellaturum
|
assellaturam
|
assellaturum
|
| Ablativ |
assellaturo
|
assellatura
|
assellaturo
|
| Vokativ |
assellature
|
assellatura
|
assellaturum
|
Plural
| Nominativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
| Genitiv |
assellaturorum
|
assellaturarum
|
assellaturorum
|
| Dativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Akkusativ |
assellaturos
|
assellaturas
|
assellatura
|
| Ablativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Vokativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
assellatum
|
assellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellor
|
|
| 2. Person Singular |
assellaris assellare
|
|
| 3. Person Singular |
assellatur
|
|
| 1. Person Plural |
assellamur
|
|
| 2. Person Plural |
assellamini
|
|
| 3. Person Plural |
assellantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
asseller
|
|
| 2. Person Singular |
asselleris assellere
|
|
| 3. Person Singular |
asselletur
|
|
| 1. Person Plural |
assellemur
|
|
| 2. Person Plural |
assellemini
|
|
| 3. Person Plural |
assellentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabar
|
|
| 2. Person Singular |
assellabaris assellabare
|
|
| 3. Person Singular |
assellabatur
|
|
| 1. Person Plural |
assellabamur
|
|
| 2. Person Plural |
assellabamini
|
|
| 3. Person Plural |
assellabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellarer
|
|
| 2. Person Singular |
assellareris assellarere
|
|
| 3. Person Singular |
assellaretur
|
|
| 1. Person Plural |
assellaremur
|
|
| 2. Person Plural |
assellaremini
|
|
| 3. Person Plural |
assellarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellabor
|
|
| 2. Person Singular |
assellaberis assellabere
|
|
| 3. Person Singular |
assellabitur
|
|
| 1. Person Plural |
assellabimur
|
|
| 2. Person Plural |
assellabimini
|
|
| 3. Person Plural |
assellabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus es
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus est
|
|
| 1. Person Plural |
assellati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati estis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
assellati simus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
assellati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
assellati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
assellatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
assellatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
assellatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
assellati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
assellati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
assellati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
assellari assellarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
assellatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
assellaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
assellare
|
! |
| 2. Person Plural |
assellamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
assellator
|
| 3. Person Singular |
assellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
assellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
assellari assellarier
|
|
| Genitiv |
assellandi
|
|
| Dativ |
assellando
|
|
| Akkusativ |
assellandum
|
|
| Ablativ |
assellando
|
|
| Vokativ |
assellande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellandus
|
assellanda
|
assellandum
|
| Genitiv |
assellandi
|
assellandae
|
assellandi
|
| Dativ |
assellando
|
assellandae
|
assellando
|
| Akkusativ |
assellandum
|
assellandam
|
assellandum
|
| Ablativ |
assellando
|
assellanda
|
assellando
|
| Vokativ |
assellande
|
assellanda
|
assellandum
|
Plural
| Nominativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
| Genitiv |
assellandorum
|
assellandarum
|
assellandorum
|
| Dativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Akkusativ |
assellandos
|
assellandas
|
assellanda
|
| Ablativ |
assellandis
|
assellandis
|
assellandis
|
| Vokativ |
assellandi
|
assellandae
|
assellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
| Genitiv |
assellantis
|
assellantis
|
assellantis
|
| Dativ |
assellanti
|
assellanti
|
assellanti
|
| Akkusativ |
assellantem
|
assellantem
|
assellans
|
| Ablativ |
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
assellanti assellante
|
| Vokativ |
assellans
|
assellans
|
assellans
|
Plural
| Nominativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Genitiv |
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
assellantium assellantum
|
| Dativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Akkusativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
| Ablativ |
assellantibus
|
assellantibus
|
assellantibus
|
| Vokativ |
assellantes
|
assellantes
|
assellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellatus
|
assellata
|
assellatum
|
| Genitiv |
assellati
|
assellatae
|
assellati
|
| Dativ |
assellato
|
assellatae
|
assellato
|
| Akkusativ |
assellatum
|
assellatam
|
assellatum
|
| Ablativ |
assellato
|
assellata
|
assellato
|
| Vokativ |
assellate
|
assellata
|
assellatum
|
Plural
| Nominativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
| Genitiv |
assellatorum
|
assellatarum
|
assellatorum
|
| Dativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Akkusativ |
assellatos
|
assellatas
|
assellata
|
| Ablativ |
assellatis
|
assellatis
|
assellatis
|
| Vokativ |
assellati
|
assellatae
|
assellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
assellaturus
|
assellatura
|
assellaturum
|
| Genitiv |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellaturi
|
| Dativ |
assellaturo
|
assellaturae
|
assellaturo
|
| Akkusativ |
assellaturum
|
assellaturam
|
assellaturum
|
| Ablativ |
assellaturo
|
assellatura
|
assellaturo
|
| Vokativ |
assellature
|
assellatura
|
assellaturum
|
Plural
| Nominativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
| Genitiv |
assellaturorum
|
assellaturarum
|
assellaturorum
|
| Dativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Akkusativ |
assellaturos
|
assellaturas
|
assellatura
|
| Ablativ |
assellaturis
|
assellaturis
|
assellaturis
|
| Vokativ |
assellaturi
|
assellaturae
|
assellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
assellatum
|
assellatu
|