versichern
ernsthaft handeln
ernstlich
ernst sein
für
im Ernst
mit Ernst verfahren
nachdrücklich behaupten, erklären
sprechen
zuversichtlich behaupten
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
ich versichere
2. Person Singular
asseveras
du versicherst
3. Person Singular
asseverat
er/sie/es versichert
1. Person Plural
asseveramus
wir versichern
2. Person Plural
asseveratis
ihr versichert
3. Person Plural
asseverant
sie versichern
Passiv
1. Person Singular
asseveror
ich werde versichert
2. Person Singular
asseveraris asseverare
du wirst versichert
3. Person Singular
asseveratur
er/sie/es wird versichert
1. Person Plural
asseveramur
wir werden versichert
2. Person Plural
asseveramini
ihr werdet versichert
3. Person Plural
asseverantur
sie werden versichert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
ich versichere
2. Person Singular
asseveres
du versicherst
3. Person Singular
asseveret
er/sie/es versichere
1. Person Plural
asseveremus
wir versichern
2. Person Plural
asseveretis
ihr versichert
3. Person Plural
asseverent
sie versichern
Passiv
1. Person Singular
asseverer
ich werde versichert
2. Person Singular
assevereris asseverere
du werdest versichert
3. Person Singular
asseveretur
er/sie/es werde versichert
1. Person Plural
asseveremur
wir werden versichert
2. Person Plural
asseveremini
ihr werdet versichert
3. Person Plural
asseverentur
sie werden versichert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
ich versicherte
2. Person Singular
asseverabas
du versichertest
3. Person Singular
asseverabat
er/sie/es versicherte
1. Person Plural
asseverabamus
wir versicherten
2. Person Plural
asseverabatis
ihr versichertet
3. Person Plural
asseverabant
sie versicherten
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
ich wurde versichert
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
du wurdest versichert
3. Person Singular
asseverabatur
er/sie/es wurde versichert
1. Person Plural
asseverabamur
wir wurden versichert
2. Person Plural
asseverabamini
ihr wurdet versichert
3. Person Plural
asseverabantur
sie wurden versichert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
ich versicherte
2. Person Singular
asseverares
du versichertest
3. Person Singular
asseveraret
er/sie/es versicherte
1. Person Plural
asseveraremus
wir versicherten
2. Person Plural
asseveraretis
ihr versichertet
3. Person Plural
asseverarent
sie versicherten
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
ich würde versichert
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
du würdest versichert
3. Person Singular
asseveraretur
er/sie/es würde versichert
1. Person Plural
asseveraremur
wir würden versichert
2. Person Plural
asseveraremini
ihr würdet versichert
3. Person Plural
asseverarentur
sie würden versichert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
ich werde versichern
2. Person Singular
asseverabis
du wirst versichern
3. Person Singular
asseverabit
er/sie/es wird versichern
1. Person Plural
asseverabimus
wir werden versichern
2. Person Plural
asseverabitis
ihr werdet versichern
3. Person Plural
asseverabunt
sie werden versichern
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
ich werde versichert werden
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
du wirst versichert werden
3. Person Singular
asseverabitur
er/sie/es wird versichert werden
1. Person Plural
asseverabimur
wir werden versichert werden
2. Person Plural
asseverabimini
ihr werdet versichert werden
3. Person Plural
asseverabuntur
sie werden versichert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
ich habe versichert
2. Person Singular
asseveravisti
du hast versichert
3. Person Singular
asseveravit
er/sie/es hat versichert
1. Person Plural
asseveravimus
wir haben versichert
2. Person Plural
asseveravistis
ihr habt versichert
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
sie haben versichert
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
ich bin versichert worden
2. Person Singular
asseveratus es
du bist versichert worden
3. Person Singular
asseveratus est
er/sie/es ist versichert worden
1. Person Plural
asseverati sumus
wir sind versichert worden
2. Person Plural
asseverati estis
ihr seid versichert worden
3. Person Plural
asseverati sunt
sie sind versichert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
ich habe versichert
2. Person Singular
asseveraveris
du habest versichert
3. Person Singular
asseveraverit
er/sie/es habe versichert
1. Person Plural
asseveraverimus
wir haben versichert
2. Person Plural
asseveraveritis
ihr habet versichert
3. Person Plural
asseveraverint
sie haben versichert
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
ich sei versichert worden
2. Person Singular
asseveratus sis
du seiest versichert worden
3. Person Singular
asseveratus sit
er/sie/es sei versichert worden
1. Person Plural
asseverati simus
wir seien versichert worden
2. Person Plural
asseverati sitis
ihr seiet versichert worden
3. Person Plural
asseverati sint
sie seien versichert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
ich hatte versichert
2. Person Singular
asseveraveras
du hattest versichert
3. Person Singular
asseveraverat
er/sie/es hatte versichert
1. Person Plural
asseveraveramus
wir hatten versichert
2. Person Plural
asseveraveratis
ihr hattet versichert
3. Person Plural
asseveraverant
sie hatten versichert
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
ich war versichert worden
2. Person Singular
asseveratus eras
du warst versichert worden
3. Person Singular
asseveratus erat
er/sie/es war versichert worden
1. Person Plural
asseverati eramus
wir waren versichert worden
2. Person Plural
asseverati eratis
ihr wart versichert worden
3. Person Plural
asseverati erant
sie waren versichert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
ich hätte versichert
2. Person Singular
asseveravisses
du hättest versichert
3. Person Singular
asseveravisset
er/sie/es hätte versichert
1. Person Plural
asseveravissemus
wir hätten versichert
2. Person Plural
asseveravissetis
ihr hättet versichert
3. Person Plural
asseveravissent
sie hätten versichert
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
ich wäre versichert worden
2. Person Singular
asseveratus esses
du wärest versichert worden
3. Person Singular
asseveratus esset
er/sie/es wäre versichert worden
1. Person Plural
asseverati essemus
wir wären versichert worden
2. Person Plural
asseverati essetis
ihr wäret versichert worden
3. Person Plural
asseverati essent
sie wären versichert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
ich werde versichert haben
2. Person Singular
asseveraveris
du wirst versichert haben
3. Person Singular
asseveraverit
er/sie/es wird versichert haben
1. Person Plural
asseveraverimus
wir werden versichert haben
2. Person Plural
asseveraveritis
ihr werdet versichert haben
3. Person Plural
asseveraverint
sie werden versichert haben
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
ich werde versichert worden sein
2. Person Singular
asseveratus eris
du wirst versichert worden sein
3. Person Singular
asseveratus erit
er/sie/es wird versichert worden sein
1. Person Plural
asseverati erimus
wir werden versichert worden sein
2. Person Plural
asseverati eritis
ihr werdet versichert worden sein
3. Person Plural
asseverati erunt
sie werden versichert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
versichern
Vorzeitigkeit
asseveravisse
versichert haben
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
versichern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
versichert werden
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
versichert worden sein
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
künftig versichert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
versichere!
2. Person Plural
asseverate
versichert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
das Versichern
Genitiv
asseverandi
des Versichernes
Dativ
asseverando
dem Versichern
Akkusativ
asseverandum
das Versichern
Ablativ
asseverando
durch das Versichern
Vokativ
asseverande
Versichern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
2. Person Singular
asseveras
3. Person Singular
asseverat
1. Person Plural
asseveramus
2. Person Plural
asseveratis
3. Person Plural
asseverant
Passiv
1. Person Singular
asseveror
2. Person Singular
asseveraris asseverare
3. Person Singular
asseveratur
1. Person Plural
asseveramur
2. Person Plural
asseveramini
3. Person Plural
asseverantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
2. Person Singular
asseveres
3. Person Singular
asseveret
1. Person Plural
asseveremus
2. Person Plural
asseveretis
3. Person Plural
asseverent
Passiv
1. Person Singular
asseverer
2. Person Singular
assevereris asseverere
3. Person Singular
asseveretur
1. Person Plural
asseveremur
2. Person Plural
asseveremini
3. Person Plural
asseverentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
2. Person Singular
asseverabas
3. Person Singular
asseverabat
1. Person Plural
asseverabamus
2. Person Plural
asseverabatis
3. Person Plural
asseverabant
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
3. Person Singular
asseverabatur
1. Person Plural
asseverabamur
2. Person Plural
asseverabamini
3. Person Plural
asseverabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
2. Person Singular
asseverares
3. Person Singular
asseveraret
1. Person Plural
asseveraremus
2. Person Plural
asseveraretis
3. Person Plural
asseverarent
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
3. Person Singular
asseveraretur
1. Person Plural
asseveraremur
2. Person Plural
asseveraremini
3. Person Plural
asseverarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
2. Person Singular
asseverabis
3. Person Singular
asseverabit
1. Person Plural
asseverabimus
2. Person Plural
asseverabitis
3. Person Plural
asseverabunt
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
3. Person Singular
asseverabitur
1. Person Plural
asseverabimur
2. Person Plural
asseverabimini
3. Person Plural
asseverabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
2. Person Singular
asseveravisti
3. Person Singular
asseveravit
1. Person Plural
asseveravimus
2. Person Plural
asseveravistis
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
2. Person Singular
asseveratus es
3. Person Singular
asseveratus est
1. Person Plural
asseverati sumus
2. Person Plural
asseverati estis
3. Person Plural
asseverati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
2. Person Singular
asseveratus sis
3. Person Singular
asseveratus sit
1. Person Plural
asseverati simus
2. Person Plural
asseverati sitis
3. Person Plural
asseverati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
2. Person Singular
asseveraveras
3. Person Singular
asseveraverat
1. Person Plural
asseveraveramus
2. Person Plural
asseveraveratis
3. Person Plural
asseveraverant
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
2. Person Singular
asseveratus eras
3. Person Singular
asseveratus erat
1. Person Plural
asseverati eramus
2. Person Plural
asseverati eratis
3. Person Plural
asseverati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
2. Person Singular
asseveravisses
3. Person Singular
asseveravisset
1. Person Plural
asseveravissemus
2. Person Plural
asseveravissetis
3. Person Plural
asseveravissent
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
2. Person Singular
asseveratus esses
3. Person Singular
asseveratus esset
1. Person Plural
asseverati essemus
2. Person Plural
asseverati essetis
3. Person Plural
asseverati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
2. Person Singular
asseveratus eris
3. Person Singular
asseveratus erit
1. Person Plural
asseverati erimus
2. Person Plural
asseverati eritis
3. Person Plural
asseverati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
Vorzeitigkeit
asseveravisse
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
!
2. Person Plural
asseverate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
Genitiv
asseverandi
Dativ
asseverando
Akkusativ
asseverandum
Ablativ
asseverando
Vokativ
asseverande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
2. Person Singular
asseveras
3. Person Singular
asseverat
1. Person Plural
asseveramus
2. Person Plural
asseveratis
3. Person Plural
asseverant
Passiv
1. Person Singular
asseveror
2. Person Singular
asseveraris asseverare
3. Person Singular
asseveratur
1. Person Plural
asseveramur
2. Person Plural
asseveramini
3. Person Plural
asseverantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
2. Person Singular
asseveres
3. Person Singular
asseveret
1. Person Plural
asseveremus
2. Person Plural
asseveretis
3. Person Plural
asseverent
Passiv
1. Person Singular
asseverer
2. Person Singular
assevereris asseverere
3. Person Singular
asseveretur
1. Person Plural
asseveremur
2. Person Plural
asseveremini
3. Person Plural
asseverentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
2. Person Singular
asseverabas
3. Person Singular
asseverabat
1. Person Plural
asseverabamus
2. Person Plural
asseverabatis
3. Person Plural
asseverabant
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
3. Person Singular
asseverabatur
1. Person Plural
asseverabamur
2. Person Plural
asseverabamini
3. Person Plural
asseverabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
2. Person Singular
asseverares
3. Person Singular
asseveraret
1. Person Plural
asseveraremus
2. Person Plural
asseveraretis
3. Person Plural
asseverarent
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
3. Person Singular
asseveraretur
1. Person Plural
asseveraremur
2. Person Plural
asseveraremini
3. Person Plural
asseverarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
2. Person Singular
asseverabis
3. Person Singular
asseverabit
1. Person Plural
asseverabimus
2. Person Plural
asseverabitis
3. Person Plural
asseverabunt
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
3. Person Singular
asseverabitur
1. Person Plural
asseverabimur
2. Person Plural
asseverabimini
3. Person Plural
asseverabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
2. Person Singular
asseveravisti
3. Person Singular
asseveravit
1. Person Plural
asseveravimus
2. Person Plural
asseveravistis
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
2. Person Singular
asseveratus es
3. Person Singular
asseveratus est
1. Person Plural
asseverati sumus
2. Person Plural
asseverati estis
3. Person Plural
asseverati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
2. Person Singular
asseveratus sis
3. Person Singular
asseveratus sit
1. Person Plural
asseverati simus
2. Person Plural
asseverati sitis
3. Person Plural
asseverati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
2. Person Singular
asseveraveras
3. Person Singular
asseveraverat
1. Person Plural
asseveraveramus
2. Person Plural
asseveraveratis
3. Person Plural
asseveraverant
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
2. Person Singular
asseveratus eras
3. Person Singular
asseveratus erat
1. Person Plural
asseverati eramus
2. Person Plural
asseverati eratis
3. Person Plural
asseverati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
2. Person Singular
asseveravisses
3. Person Singular
asseveravisset
1. Person Plural
asseveravissemus
2. Person Plural
asseveravissetis
3. Person Plural
asseveravissent
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
2. Person Singular
asseveratus esses
3. Person Singular
asseveratus esset
1. Person Plural
asseverati essemus
2. Person Plural
asseverati essetis
3. Person Plural
asseverati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
2. Person Singular
asseveratus eris
3. Person Singular
asseveratus erit
1. Person Plural
asseverati erimus
2. Person Plural
asseverati eritis
3. Person Plural
asseverati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
Vorzeitigkeit
asseveravisse
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
!
2. Person Plural
asseverate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
Genitiv
asseverandi
Dativ
asseverando
Akkusativ
asseverandum
Ablativ
asseverando
Vokativ
asseverande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
2. Person Singular
asseveras
3. Person Singular
asseverat
1. Person Plural
asseveramus
2. Person Plural
asseveratis
3. Person Plural
asseverant
Passiv
1. Person Singular
asseveror
2. Person Singular
asseveraris asseverare
3. Person Singular
asseveratur
1. Person Plural
asseveramur
2. Person Plural
asseveramini
3. Person Plural
asseverantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
2. Person Singular
asseveres
3. Person Singular
asseveret
1. Person Plural
asseveremus
2. Person Plural
asseveretis
3. Person Plural
asseverent
Passiv
1. Person Singular
asseverer
2. Person Singular
assevereris asseverere
3. Person Singular
asseveretur
1. Person Plural
asseveremur
2. Person Plural
asseveremini
3. Person Plural
asseverentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
2. Person Singular
asseverabas
3. Person Singular
asseverabat
1. Person Plural
asseverabamus
2. Person Plural
asseverabatis
3. Person Plural
asseverabant
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
3. Person Singular
asseverabatur
1. Person Plural
asseverabamur
2. Person Plural
asseverabamini
3. Person Plural
asseverabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
2. Person Singular
asseverares
3. Person Singular
asseveraret
1. Person Plural
asseveraremus
2. Person Plural
asseveraretis
3. Person Plural
asseverarent
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
3. Person Singular
asseveraretur
1. Person Plural
asseveraremur
2. Person Plural
asseveraremini
3. Person Plural
asseverarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
2. Person Singular
asseverabis
3. Person Singular
asseverabit
1. Person Plural
asseverabimus
2. Person Plural
asseverabitis
3. Person Plural
asseverabunt
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
3. Person Singular
asseverabitur
1. Person Plural
asseverabimur
2. Person Plural
asseverabimini
3. Person Plural
asseverabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
2. Person Singular
asseveravisti
3. Person Singular
asseveravit
1. Person Plural
asseveravimus
2. Person Plural
asseveravistis
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
2. Person Singular
asseveratus es
3. Person Singular
asseveratus est
1. Person Plural
asseverati sumus
2. Person Plural
asseverati estis
3. Person Plural
asseverati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
2. Person Singular
asseveratus sis
3. Person Singular
asseveratus sit
1. Person Plural
asseverati simus
2. Person Plural
asseverati sitis
3. Person Plural
asseverati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
2. Person Singular
asseveraveras
3. Person Singular
asseveraverat
1. Person Plural
asseveraveramus
2. Person Plural
asseveraveratis
3. Person Plural
asseveraverant
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
2. Person Singular
asseveratus eras
3. Person Singular
asseveratus erat
1. Person Plural
asseverati eramus
2. Person Plural
asseverati eratis
3. Person Plural
asseverati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
2. Person Singular
asseveravisses
3. Person Singular
asseveravisset
1. Person Plural
asseveravissemus
2. Person Plural
asseveravissetis
3. Person Plural
asseveravissent
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
2. Person Singular
asseveratus esses
3. Person Singular
asseveratus esset
1. Person Plural
asseverati essemus
2. Person Plural
asseverati essetis
3. Person Plural
asseverati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
2. Person Singular
asseveratus eris
3. Person Singular
asseveratus erit
1. Person Plural
asseverati erimus
2. Person Plural
asseverati eritis
3. Person Plural
asseverati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
Vorzeitigkeit
asseveravisse
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
!
2. Person Plural
asseverate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
Genitiv
asseverandi
Dativ
asseverando
Akkusativ
asseverandum
Ablativ
asseverando
Vokativ
asseverande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
2. Person Singular
asseveras
3. Person Singular
asseverat
1. Person Plural
asseveramus
2. Person Plural
asseveratis
3. Person Plural
asseverant
Passiv
1. Person Singular
asseveror
2. Person Singular
asseveraris asseverare
3. Person Singular
asseveratur
1. Person Plural
asseveramur
2. Person Plural
asseveramini
3. Person Plural
asseverantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
2. Person Singular
asseveres
3. Person Singular
asseveret
1. Person Plural
asseveremus
2. Person Plural
asseveretis
3. Person Plural
asseverent
Passiv
1. Person Singular
asseverer
2. Person Singular
assevereris asseverere
3. Person Singular
asseveretur
1. Person Plural
asseveremur
2. Person Plural
asseveremini
3. Person Plural
asseverentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
2. Person Singular
asseverabas
3. Person Singular
asseverabat
1. Person Plural
asseverabamus
2. Person Plural
asseverabatis
3. Person Plural
asseverabant
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
3. Person Singular
asseverabatur
1. Person Plural
asseverabamur
2. Person Plural
asseverabamini
3. Person Plural
asseverabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
2. Person Singular
asseverares
3. Person Singular
asseveraret
1. Person Plural
asseveraremus
2. Person Plural
asseveraretis
3. Person Plural
asseverarent
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
3. Person Singular
asseveraretur
1. Person Plural
asseveraremur
2. Person Plural
asseveraremini
3. Person Plural
asseverarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
2. Person Singular
asseverabis
3. Person Singular
asseverabit
1. Person Plural
asseverabimus
2. Person Plural
asseverabitis
3. Person Plural
asseverabunt
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
3. Person Singular
asseverabitur
1. Person Plural
asseverabimur
2. Person Plural
asseverabimini
3. Person Plural
asseverabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
2. Person Singular
asseveravisti
3. Person Singular
asseveravit
1. Person Plural
asseveravimus
2. Person Plural
asseveravistis
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
2. Person Singular
asseveratus es
3. Person Singular
asseveratus est
1. Person Plural
asseverati sumus
2. Person Plural
asseverati estis
3. Person Plural
asseverati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
2. Person Singular
asseveratus sis
3. Person Singular
asseveratus sit
1. Person Plural
asseverati simus
2. Person Plural
asseverati sitis
3. Person Plural
asseverati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
2. Person Singular
asseveraveras
3. Person Singular
asseveraverat
1. Person Plural
asseveraveramus
2. Person Plural
asseveraveratis
3. Person Plural
asseveraverant
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
2. Person Singular
asseveratus eras
3. Person Singular
asseveratus erat
1. Person Plural
asseverati eramus
2. Person Plural
asseverati eratis
3. Person Plural
asseverati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
2. Person Singular
asseveravisses
3. Person Singular
asseveravisset
1. Person Plural
asseveravissemus
2. Person Plural
asseveravissetis
3. Person Plural
asseveravissent
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
2. Person Singular
asseveratus esses
3. Person Singular
asseveratus esset
1. Person Plural
asseverati essemus
2. Person Plural
asseverati essetis
3. Person Plural
asseverati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
2. Person Singular
asseveratus eris
3. Person Singular
asseveratus erit
1. Person Plural
asseverati erimus
2. Person Plural
asseverati eritis
3. Person Plural
asseverati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
Vorzeitigkeit
asseveravisse
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
!
2. Person Plural
asseverate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
Genitiv
asseverandi
Dativ
asseverando
Akkusativ
asseverandum
Ablativ
asseverando
Vokativ
asseverande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
2. Person Singular
asseveras
3. Person Singular
asseverat
1. Person Plural
asseveramus
2. Person Plural
asseveratis
3. Person Plural
asseverant
Passiv
1. Person Singular
asseveror
2. Person Singular
asseveraris asseverare
3. Person Singular
asseveratur
1. Person Plural
asseveramur
2. Person Plural
asseveramini
3. Person Plural
asseverantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
2. Person Singular
asseveres
3. Person Singular
asseveret
1. Person Plural
asseveremus
2. Person Plural
asseveretis
3. Person Plural
asseverent
Passiv
1. Person Singular
asseverer
2. Person Singular
assevereris asseverere
3. Person Singular
asseveretur
1. Person Plural
asseveremur
2. Person Plural
asseveremini
3. Person Plural
asseverentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
2. Person Singular
asseverabas
3. Person Singular
asseverabat
1. Person Plural
asseverabamus
2. Person Plural
asseverabatis
3. Person Plural
asseverabant
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
3. Person Singular
asseverabatur
1. Person Plural
asseverabamur
2. Person Plural
asseverabamini
3. Person Plural
asseverabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
2. Person Singular
asseverares
3. Person Singular
asseveraret
1. Person Plural
asseveraremus
2. Person Plural
asseveraretis
3. Person Plural
asseverarent
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
3. Person Singular
asseveraretur
1. Person Plural
asseveraremur
2. Person Plural
asseveraremini
3. Person Plural
asseverarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
2. Person Singular
asseverabis
3. Person Singular
asseverabit
1. Person Plural
asseverabimus
2. Person Plural
asseverabitis
3. Person Plural
asseverabunt
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
3. Person Singular
asseverabitur
1. Person Plural
asseverabimur
2. Person Plural
asseverabimini
3. Person Plural
asseverabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
2. Person Singular
asseveravisti
3. Person Singular
asseveravit
1. Person Plural
asseveravimus
2. Person Plural
asseveravistis
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
2. Person Singular
asseveratus es
3. Person Singular
asseveratus est
1. Person Plural
asseverati sumus
2. Person Plural
asseverati estis
3. Person Plural
asseverati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
2. Person Singular
asseveratus sis
3. Person Singular
asseveratus sit
1. Person Plural
asseverati simus
2. Person Plural
asseverati sitis
3. Person Plural
asseverati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
2. Person Singular
asseveraveras
3. Person Singular
asseveraverat
1. Person Plural
asseveraveramus
2. Person Plural
asseveraveratis
3. Person Plural
asseveraverant
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
2. Person Singular
asseveratus eras
3. Person Singular
asseveratus erat
1. Person Plural
asseverati eramus
2. Person Plural
asseverati eratis
3. Person Plural
asseverati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
2. Person Singular
asseveravisses
3. Person Singular
asseveravisset
1. Person Plural
asseveravissemus
2. Person Plural
asseveravissetis
3. Person Plural
asseveravissent
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
2. Person Singular
asseveratus esses
3. Person Singular
asseveratus esset
1. Person Plural
asseverati essemus
2. Person Plural
asseverati essetis
3. Person Plural
asseverati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
2. Person Singular
asseveratus eris
3. Person Singular
asseveratus erit
1. Person Plural
asseverati erimus
2. Person Plural
asseverati eritis
3. Person Plural
asseverati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
Vorzeitigkeit
asseveravisse
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
!
2. Person Plural
asseverate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
Genitiv
asseverandi
Dativ
asseverando
Akkusativ
asseverandum
Ablativ
asseverando
Vokativ
asseverande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
2. Person Singular
asseveras
3. Person Singular
asseverat
1. Person Plural
asseveramus
2. Person Plural
asseveratis
3. Person Plural
asseverant
Passiv
1. Person Singular
asseveror
2. Person Singular
asseveraris asseverare
3. Person Singular
asseveratur
1. Person Plural
asseveramur
2. Person Plural
asseveramini
3. Person Plural
asseverantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
2. Person Singular
asseveres
3. Person Singular
asseveret
1. Person Plural
asseveremus
2. Person Plural
asseveretis
3. Person Plural
asseverent
Passiv
1. Person Singular
asseverer
2. Person Singular
assevereris asseverere
3. Person Singular
asseveretur
1. Person Plural
asseveremur
2. Person Plural
asseveremini
3. Person Plural
asseverentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
2. Person Singular
asseverabas
3. Person Singular
asseverabat
1. Person Plural
asseverabamus
2. Person Plural
asseverabatis
3. Person Plural
asseverabant
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
3. Person Singular
asseverabatur
1. Person Plural
asseverabamur
2. Person Plural
asseverabamini
3. Person Plural
asseverabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
2. Person Singular
asseverares
3. Person Singular
asseveraret
1. Person Plural
asseveraremus
2. Person Plural
asseveraretis
3. Person Plural
asseverarent
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
3. Person Singular
asseveraretur
1. Person Plural
asseveraremur
2. Person Plural
asseveraremini
3. Person Plural
asseverarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
2. Person Singular
asseverabis
3. Person Singular
asseverabit
1. Person Plural
asseverabimus
2. Person Plural
asseverabitis
3. Person Plural
asseverabunt
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
3. Person Singular
asseverabitur
1. Person Plural
asseverabimur
2. Person Plural
asseverabimini
3. Person Plural
asseverabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
2. Person Singular
asseveravisti
3. Person Singular
asseveravit
1. Person Plural
asseveravimus
2. Person Plural
asseveravistis
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
2. Person Singular
asseveratus es
3. Person Singular
asseveratus est
1. Person Plural
asseverati sumus
2. Person Plural
asseverati estis
3. Person Plural
asseverati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
2. Person Singular
asseveratus sis
3. Person Singular
asseveratus sit
1. Person Plural
asseverati simus
2. Person Plural
asseverati sitis
3. Person Plural
asseverati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
2. Person Singular
asseveraveras
3. Person Singular
asseveraverat
1. Person Plural
asseveraveramus
2. Person Plural
asseveraveratis
3. Person Plural
asseveraverant
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
2. Person Singular
asseveratus eras
3. Person Singular
asseveratus erat
1. Person Plural
asseverati eramus
2. Person Plural
asseverati eratis
3. Person Plural
asseverati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
2. Person Singular
asseveravisses
3. Person Singular
asseveravisset
1. Person Plural
asseveravissemus
2. Person Plural
asseveravissetis
3. Person Plural
asseveravissent
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
2. Person Singular
asseveratus esses
3. Person Singular
asseveratus esset
1. Person Plural
asseverati essemus
2. Person Plural
asseverati essetis
3. Person Plural
asseverati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
2. Person Singular
asseveratus eris
3. Person Singular
asseveratus erit
1. Person Plural
asseverati erimus
2. Person Plural
asseverati eritis
3. Person Plural
asseverati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
Vorzeitigkeit
asseveravisse
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
!
2. Person Plural
asseverate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
Genitiv
asseverandi
Dativ
asseverando
Akkusativ
asseverandum
Ablativ
asseverando
Vokativ
asseverande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
2. Person Singular
asseveras
3. Person Singular
asseverat
1. Person Plural
asseveramus
2. Person Plural
asseveratis
3. Person Plural
asseverant
Passiv
1. Person Singular
asseveror
2. Person Singular
asseveraris asseverare
3. Person Singular
asseveratur
1. Person Plural
asseveramur
2. Person Plural
asseveramini
3. Person Plural
asseverantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
2. Person Singular
asseveres
3. Person Singular
asseveret
1. Person Plural
asseveremus
2. Person Plural
asseveretis
3. Person Plural
asseverent
Passiv
1. Person Singular
asseverer
2. Person Singular
assevereris asseverere
3. Person Singular
asseveretur
1. Person Plural
asseveremur
2. Person Plural
asseveremini
3. Person Plural
asseverentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
2. Person Singular
asseverabas
3. Person Singular
asseverabat
1. Person Plural
asseverabamus
2. Person Plural
asseverabatis
3. Person Plural
asseverabant
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
3. Person Singular
asseverabatur
1. Person Plural
asseverabamur
2. Person Plural
asseverabamini
3. Person Plural
asseverabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
2. Person Singular
asseverares
3. Person Singular
asseveraret
1. Person Plural
asseveraremus
2. Person Plural
asseveraretis
3. Person Plural
asseverarent
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
3. Person Singular
asseveraretur
1. Person Plural
asseveraremur
2. Person Plural
asseveraremini
3. Person Plural
asseverarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
2. Person Singular
asseverabis
3. Person Singular
asseverabit
1. Person Plural
asseverabimus
2. Person Plural
asseverabitis
3. Person Plural
asseverabunt
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
3. Person Singular
asseverabitur
1. Person Plural
asseverabimur
2. Person Plural
asseverabimini
3. Person Plural
asseverabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
2. Person Singular
asseveravisti
3. Person Singular
asseveravit
1. Person Plural
asseveravimus
2. Person Plural
asseveravistis
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
2. Person Singular
asseveratus es
3. Person Singular
asseveratus est
1. Person Plural
asseverati sumus
2. Person Plural
asseverati estis
3. Person Plural
asseverati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
2. Person Singular
asseveratus sis
3. Person Singular
asseveratus sit
1. Person Plural
asseverati simus
2. Person Plural
asseverati sitis
3. Person Plural
asseverati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
2. Person Singular
asseveraveras
3. Person Singular
asseveraverat
1. Person Plural
asseveraveramus
2. Person Plural
asseveraveratis
3. Person Plural
asseveraverant
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
2. Person Singular
asseveratus eras
3. Person Singular
asseveratus erat
1. Person Plural
asseverati eramus
2. Person Plural
asseverati eratis
3. Person Plural
asseverati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
2. Person Singular
asseveravisses
3. Person Singular
asseveravisset
1. Person Plural
asseveravissemus
2. Person Plural
asseveravissetis
3. Person Plural
asseveravissent
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
2. Person Singular
asseveratus esses
3. Person Singular
asseveratus esset
1. Person Plural
asseverati essemus
2. Person Plural
asseverati essetis
3. Person Plural
asseverati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
2. Person Singular
asseveratus eris
3. Person Singular
asseveratus erit
1. Person Plural
asseverati erimus
2. Person Plural
asseverati eritis
3. Person Plural
asseverati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
Vorzeitigkeit
asseveravisse
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
!
2. Person Plural
asseverate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
Genitiv
asseverandi
Dativ
asseverando
Akkusativ
asseverandum
Ablativ
asseverando
Vokativ
asseverande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
ich spreche
2. Person Singular
asseveras
du sprichst
3. Person Singular
asseverat
er/sie/es spricht
1. Person Plural
asseveramus
wir sprechen
2. Person Plural
asseveratis
ihr sprecht
3. Person Plural
asseverant
sie sprechen
Passiv
1. Person Singular
asseveror
ich werde gesprochen
2. Person Singular
asseveraris asseverare
du wirst gesprochen
3. Person Singular
asseveratur
er/sie/es wird gesprochen
1. Person Plural
asseveramur
wir werden gesprochen
2. Person Plural
asseveramini
ihr werdet gesprochen
3. Person Plural
asseverantur
sie werden gesprochen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
ich spreche
2. Person Singular
asseveres
du sprechest
3. Person Singular
asseveret
er/sie/es spreche
1. Person Plural
asseveremus
wir sprechen
2. Person Plural
asseveretis
ihr sprechet
3. Person Plural
asseverent
sie sprechen
Passiv
1. Person Singular
asseverer
ich werde gesprochen
2. Person Singular
assevereris asseverere
du werdest gesprochen
3. Person Singular
asseveretur
er/sie/es werde gesprochen
1. Person Plural
asseveremur
wir werden gesprochen
2. Person Plural
asseveremini
ihr werdet gesprochen
3. Person Plural
asseverentur
sie werden gesprochen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
ich sprach
2. Person Singular
asseverabas
du sprachst
3. Person Singular
asseverabat
er/sie/es sprach
1. Person Plural
asseverabamus
wir sprachen
2. Person Plural
asseverabatis
ihr spracht
3. Person Plural
asseverabant
sie sprachen
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
ich wurde gesprochen
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
du wurdest gesprochen
3. Person Singular
asseverabatur
er/sie/es wurde gesprochen
1. Person Plural
asseverabamur
wir wurden gesprochen
2. Person Plural
asseverabamini
ihr wurdet gesprochen
3. Person Plural
asseverabantur
sie wurden gesprochen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
ich spräche
2. Person Singular
asseverares
du sprächest
3. Person Singular
asseveraret
er/sie/es spräche
1. Person Plural
asseveraremus
wir sprächen
2. Person Plural
asseveraretis
ihr sprächet
3. Person Plural
asseverarent
sie sprächen
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
ich würde gesprochen
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
du würdest gesprochen
3. Person Singular
asseveraretur
er/sie/es würde gesprochen
1. Person Plural
asseveraremur
wir würden gesprochen
2. Person Plural
asseveraremini
ihr würdet gesprochen
3. Person Plural
asseverarentur
sie würden gesprochen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
ich werde sprechen
2. Person Singular
asseverabis
du wirst sprechen
3. Person Singular
asseverabit
er/sie/es wird sprechen
1. Person Plural
asseverabimus
wir werden sprechen
2. Person Plural
asseverabitis
ihr werdet sprechen
3. Person Plural
asseverabunt
sie werden sprechen
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
ich werde gesprochen werden
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
du wirst gesprochen werden
3. Person Singular
asseverabitur
er/sie/es wird gesprochen werden
1. Person Plural
asseverabimur
wir werden gesprochen werden
2. Person Plural
asseverabimini
ihr werdet gesprochen werden
3. Person Plural
asseverabuntur
sie werden gesprochen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
ich habe gesprochen
2. Person Singular
asseveravisti
du hast gesprochen
3. Person Singular
asseveravit
er/sie/es hat gesprochen
1. Person Plural
asseveravimus
wir haben gesprochen
2. Person Plural
asseveravistis
ihr habt gesprochen
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
sie haben gesprochen
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
ich bin gesprochen worden
2. Person Singular
asseveratus es
du bist gesprochen worden
3. Person Singular
asseveratus est
er/sie/es ist gesprochen worden
1. Person Plural
asseverati sumus
wir sind gesprochen worden
2. Person Plural
asseverati estis
ihr seid gesprochen worden
3. Person Plural
asseverati sunt
sie sind gesprochen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
ich habe gesprochen
2. Person Singular
asseveraveris
du habest gesprochen
3. Person Singular
asseveraverit
er/sie/es habe gesprochen
1. Person Plural
asseveraverimus
wir haben gesprochen
2. Person Plural
asseveraveritis
ihr habet gesprochen
3. Person Plural
asseveraverint
sie haben gesprochen
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
ich sei gesprochen worden
2. Person Singular
asseveratus sis
du seiest gesprochen worden
3. Person Singular
asseveratus sit
er/sie/es sei gesprochen worden
1. Person Plural
asseverati simus
wir seien gesprochen worden
2. Person Plural
asseverati sitis
ihr seiet gesprochen worden
3. Person Plural
asseverati sint
sie seien gesprochen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
ich hatte gesprochen
2. Person Singular
asseveraveras
du hattest gesprochen
3. Person Singular
asseveraverat
er/sie/es hatte gesprochen
1. Person Plural
asseveraveramus
wir hatten gesprochen
2. Person Plural
asseveraveratis
ihr hattet gesprochen
3. Person Plural
asseveraverant
sie hatten gesprochen
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
ich war gesprochen worden
2. Person Singular
asseveratus eras
du warst gesprochen worden
3. Person Singular
asseveratus erat
er/sie/es war gesprochen worden
1. Person Plural
asseverati eramus
wir waren gesprochen worden
2. Person Plural
asseverati eratis
ihr wart gesprochen worden
3. Person Plural
asseverati erant
sie waren gesprochen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
ich hätte gesprochen
2. Person Singular
asseveravisses
du hättest gesprochen
3. Person Singular
asseveravisset
er/sie/es hätte gesprochen
1. Person Plural
asseveravissemus
wir hätten gesprochen
2. Person Plural
asseveravissetis
ihr hättet gesprochen
3. Person Plural
asseveravissent
sie hätten gesprochen
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
ich wäre gesprochen worden
2. Person Singular
asseveratus esses
du wärest gesprochen worden
3. Person Singular
asseveratus esset
er/sie/es wäre gesprochen worden
1. Person Plural
asseverati essemus
wir wären gesprochen worden
2. Person Plural
asseverati essetis
ihr wäret gesprochen worden
3. Person Plural
asseverati essent
sie wären gesprochen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
ich werde gesprochen haben
2. Person Singular
asseveraveris
du wirst gesprochen haben
3. Person Singular
asseveraverit
er/sie/es wird gesprochen haben
1. Person Plural
asseveraverimus
wir werden gesprochen haben
2. Person Plural
asseveraveritis
ihr werdet gesprochen haben
3. Person Plural
asseveraverint
sie werden gesprochen haben
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
ich werde gesprochen worden sein
2. Person Singular
asseveratus eris
du wirst gesprochen worden sein
3. Person Singular
asseveratus erit
er/sie/es wird gesprochen worden sein
1. Person Plural
asseverati erimus
wir werden gesprochen worden sein
2. Person Plural
asseverati eritis
ihr werdet gesprochen worden sein
3. Person Plural
asseverati erunt
sie werden gesprochen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
sprechen
Vorzeitigkeit
asseveravisse
gesprochen haben
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
sprechen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
gesprochen werden
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
gesprochen worden sein
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
künftig gesprochen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
sprich!
2. Person Plural
asseverate
sprecht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
das Sprechen
Genitiv
asseverandi
des Sprechens
Dativ
asseverando
dem Sprechen
Akkusativ
asseverandum
das Sprechen
Ablativ
asseverando
durch das Sprechen
Vokativ
asseverande
Sprechen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
assevero
2. Person Singular
asseveras
3. Person Singular
asseverat
1. Person Plural
asseveramus
2. Person Plural
asseveratis
3. Person Plural
asseverant
Passiv
1. Person Singular
asseveror
2. Person Singular
asseveraris asseverare
3. Person Singular
asseveratur
1. Person Plural
asseveramur
2. Person Plural
asseveramini
3. Person Plural
asseverantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverem
2. Person Singular
asseveres
3. Person Singular
asseveret
1. Person Plural
asseveremus
2. Person Plural
asseveretis
3. Person Plural
asseverent
Passiv
1. Person Singular
asseverer
2. Person Singular
assevereris asseverere
3. Person Singular
asseveretur
1. Person Plural
asseveremur
2. Person Plural
asseveremini
3. Person Plural
asseverentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseverabam
2. Person Singular
asseverabas
3. Person Singular
asseverabat
1. Person Plural
asseverabamus
2. Person Plural
asseverabatis
3. Person Plural
asseverabant
Passiv
1. Person Singular
asseverabar
2. Person Singular
asseverabaris asseverabare
3. Person Singular
asseverabatur
1. Person Plural
asseverabamur
2. Person Plural
asseverabamini
3. Person Plural
asseverabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseverarem
2. Person Singular
asseverares
3. Person Singular
asseveraret
1. Person Plural
asseveraremus
2. Person Plural
asseveraretis
3. Person Plural
asseverarent
Passiv
1. Person Singular
asseverarer
2. Person Singular
asseverareris asseverarere
3. Person Singular
asseveraretur
1. Person Plural
asseveraremur
2. Person Plural
asseveraremini
3. Person Plural
asseverarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
asseverabo
2. Person Singular
asseverabis
3. Person Singular
asseverabit
1. Person Plural
asseverabimus
2. Person Plural
asseverabitis
3. Person Plural
asseverabunt
Passiv
1. Person Singular
asseverabor
2. Person Singular
asseveraberis asseverabere
3. Person Singular
asseverabitur
1. Person Plural
asseverabimur
2. Person Plural
asseverabimini
3. Person Plural
asseverabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveravi
2. Person Singular
asseveravisti
3. Person Singular
asseveravit
1. Person Plural
asseveravimus
2. Person Plural
asseveravistis
3. Person Plural
asseveraverunt asseveravere
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sum
2. Person Singular
asseveratus es
3. Person Singular
asseveratus est
1. Person Plural
asseverati sumus
2. Person Plural
asseverati estis
3. Person Plural
asseverati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveraverim
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus sim
2. Person Singular
asseveratus sis
3. Person Singular
asseveratus sit
1. Person Plural
asseverati simus
2. Person Plural
asseverati sitis
3. Person Plural
asseverati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
asseveraveram
2. Person Singular
asseveraveras
3. Person Singular
asseveraverat
1. Person Plural
asseveraveramus
2. Person Plural
asseveraveratis
3. Person Plural
asseveraverant
Passiv
1. Person Singular
asseveratus eram
2. Person Singular
asseveratus eras
3. Person Singular
asseveratus erat
1. Person Plural
asseverati eramus
2. Person Plural
asseverati eratis
3. Person Plural
asseverati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
asseveravissem
2. Person Singular
asseveravisses
3. Person Singular
asseveravisset
1. Person Plural
asseveravissemus
2. Person Plural
asseveravissetis
3. Person Plural
asseveravissent
Passiv
1. Person Singular
asseveratus essem
2. Person Singular
asseveratus esses
3. Person Singular
asseveratus esset
1. Person Plural
asseverati essemus
2. Person Plural
asseverati essetis
3. Person Plural
asseverati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
asseveravero
2. Person Singular
asseveraveris
3. Person Singular
asseveraverit
1. Person Plural
asseveraverimus
2. Person Plural
asseveraveritis
3. Person Plural
asseveraverint
Passiv
1. Person Singular
asseveratus ero
2. Person Singular
asseveratus eris
3. Person Singular
asseveratus erit
1. Person Plural
asseverati erimus
2. Person Plural
asseverati eritis
3. Person Plural
asseverati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
asseverare
Vorzeitigkeit
asseveravisse
Nachzeitigkeit
asseveraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
asseverari asseverarier
Vorzeitigkeit
asseveratum esse
Nachzeitigkeit
asseveratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
assevera
!
2. Person Plural
asseverate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
asseverato
3. Person Singular
asseverato
2. Person Plural
asseveratote
3. Person Plural
asseveranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
asseverare
Genitiv
asseverandi
Dativ
asseverando
Akkusativ
asseverandum
Ablativ
asseverando
Vokativ
asseverande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverandus
asseveranda
asseverandum
Genitiv
asseverandi
asseverandae
asseverandi
Dativ
asseverando
asseverandae
asseverando
Akkusativ
asseverandum
asseverandam
asseverandum
Ablativ
asseverando
asseveranda
asseverando
Vokativ
asseverande
asseveranda
asseverandum
Plural
Nominativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Genitiv
asseverandorum
asseverandarum
asseverandorum
Dativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Akkusativ
asseverandos
asseverandas
asseveranda
Ablativ
asseverandis
asseverandis
asseverandis
Vokativ
asseverandi
asseverandae
asseveranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseverans
asseverans
asseverans
Genitiv
asseverantis
asseverantis
asseverantis
Dativ
asseveranti
asseveranti
asseveranti
Akkusativ
asseverantem
asseverantem
asseverans
Ablativ
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
asseveranti asseverante
Vokativ
asseverans
asseverans
asseverans
Plural
Nominativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Genitiv
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
asseverantium asseverantum
Dativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Akkusativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Ablativ
asseverantibus
asseverantibus
asseverantibus
Vokativ
asseverantes
asseverantes
asseverantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveratus
asseverata
asseveratum
Genitiv
asseverati
asseveratae
asseverati
Dativ
asseverato
asseveratae
asseverato
Akkusativ
asseveratum
asseveratam
asseveratum
Ablativ
asseverato
asseverata
asseverato
Vokativ
asseverate
asseverata
asseveratum
Plural
Nominativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Genitiv
asseveratorum
asseveratarum
asseveratorum
Dativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Akkusativ
asseveratos
asseveratas
asseverata
Ablativ
asseveratis
asseveratis
asseveratis
Vokativ
asseverati
asseveratae
asseverata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
asseveraturus
asseveratura
asseveraturum
Genitiv
asseveraturi
asseveraturae
asseveraturi
Dativ
asseveraturo
asseveraturae
asseveraturo
Akkusativ
asseveraturum
asseveraturam
asseveraturum
Ablativ
asseveraturo
asseveratura
asseveraturo
Vokativ
asseverature
asseveratura
asseveraturum
Plural
Nominativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Genitiv
asseveraturorum
asseveraturarum
asseveraturorum
Dativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Akkusativ
asseveraturos
asseveraturas
asseveratura
Ablativ
asseveraturis
asseveraturis
asseveraturis
Vokativ
asseveraturi
asseveraturae
asseveratura
Supina
Supin I
Supin II
asseveratum
asseveratu