Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von assuescere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort assuetus auch noch Formen von: assuetus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| assuescere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | gewöhnen an aneignen durch Gewöhnung sich gewöhnt gewohnt werden ich habe mich an lernen sich gewöhnen an vertraut machen vertraut werden mit |
| assuetus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von gewöhnen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
ich gewöhne mich |
| 2. Person Singular | assuescis |
du gewöhnst dich |
| 3. Person Singular | assuescit |
er/sie/es gewöhnt sich |
| 1. Person Plural | assuescimus |
wir gewöhnen uns |
| 2. Person Plural | assuescitis |
ihr gewöhnt euch |
| 3. Person Plural | assuescunt |
sie gewöhnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
ich gewöhne mich |
| 2. Person Singular | assuescas |
du gewöhnest dich |
| 3. Person Singular | assuescat |
er/sie/es gewöhne sich |
| 1. Person Plural | assuescamus |
wir gewöhnen uns |
| 2. Person Plural | assuescatis |
ihr gewöhnet euch |
| 3. Person Plural | assuescant |
sie gewöhnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
ich gewöhnte mich |
| 2. Person Singular | assuescebas |
du gewöhntest dich |
| 3. Person Singular | assuescebat |
er/sie/es gewöhnte sich |
| 1. Person Plural | assuescebamus |
wir gewöhnten uns |
| 2. Person Plural | assuescebatis |
ihr gewöhntet euch |
| 3. Person Plural | assuescebant |
sie gewöhnten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
ich gewöhnte mich |
| 2. Person Singular | assuesceres |
du gewöhntest dich |
| 3. Person Singular | assuesceret |
er/sie/es gewöhnte sich |
| 1. Person Plural | assuesceremus |
wir gewöhnten uns |
| 2. Person Plural | assuesceretis |
ihr gewöhntet euch |
| 3. Person Plural | assuescerent |
sie gewöhnten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
ich werde mich gewöhnen |
| 2. Person Singular | assuesces |
du wirst dich gewöhnen |
| 3. Person Singular | assuescet |
er/sie/es wird sich gewöhnen |
| 1. Person Plural | assuescemus |
wir werden uns gewöhnen |
| 2. Person Plural | assuescetis |
ihr werdet euch gewöhnen |
| 3. Person Plural | assuescent |
sie werden sich gewöhnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
ich habe mich gewöhnt |
| 2. Person Singular | assuevisti |
du hast dich gewöhnt |
| 3. Person Singular | assuevit |
er/sie/es hat sich gewöhnt |
| 1. Person Plural | assuevimus |
wir haben uns gewöhnt |
| 2. Person Plural | assuevistis |
ihr habt euch gewöhnt |
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
sie haben sich gewöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
ich habe mich gewöhnt |
| 2. Person Singular | assueveris |
du habest dich gewöhnt |
| 3. Person Singular | assueverit |
er/sie/es habe sich gewöhnt |
| 1. Person Plural | assueverimus |
wir haben uns gewöhnt |
| 2. Person Plural | assueveritis |
ihr habet euch gewöhnt |
| 3. Person Plural | assueverint |
sie haben sich gewöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
ich hatte mich gewöhnt |
| 2. Person Singular | assueveras |
du hattest dich gewöhnt |
| 3. Person Singular | assueverat |
er/sie/es hatte sich gewöhnt |
| 1. Person Plural | assueveramus |
wir hatten uns gewöhnt |
| 2. Person Plural | assueveratis |
ihr hattet euch gewöhnt |
| 3. Person Plural | assueverant |
sie hatten sich gewöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
ich hätte mich gewöhnt |
| 2. Person Singular | assuevisses |
du hättest dich gewöhnt |
| 3. Person Singular | assuevisset |
er/sie/es hätte sich gewöhnt |
| 1. Person Plural | assuevissemus |
wir hätten uns gewöhnt |
| 2. Person Plural | assuevissetis |
ihr hättet euch gewöhnt |
| 3. Person Plural | assuevissent |
sie hätten sich gewöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
ich werde mich gewöhnt haben |
| 2. Person Singular | assueveris |
du wirst dich gewöhnt haben |
| 3. Person Singular | assueverit |
er/sie/es wird sich gewöhnt haben |
| 1. Person Plural | assueverimus |
wir werden uns gewöhnt haben |
| 2. Person Plural | assueveritis |
ihr werdet euch gewöhnt haben |
| 3. Person Plural | assueverint |
sie werden sich gewöhnt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
sich gewöhnen |
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
sich gewöhnt haben |
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
sich gewöhnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
gewöhne dich; gewöhn dich! |
| 2. Person Plural | assuescite |
gewöhnt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
das Sich gewöhnen |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
des Sich gewöhnens |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
dem Sich gewöhnen |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
das Sich gewöhnen |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
durch das Sich gewöhnen |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Sich gewöhnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
|
| 2. Person Singular | assuescis |
|
| 3. Person Singular | assuescit |
|
| 1. Person Plural | assuescimus |
|
| 2. Person Plural | assuescitis |
|
| 3. Person Plural | assuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuescas |
|
| 3. Person Singular | assuescat |
|
| 1. Person Plural | assuescamus |
|
| 2. Person Plural | assuescatis |
|
| 3. Person Plural | assuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
|
| 2. Person Singular | assuescebas |
|
| 3. Person Singular | assuescebat |
|
| 1. Person Plural | assuescebamus |
|
| 2. Person Plural | assuescebatis |
|
| 3. Person Plural | assuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
|
| 2. Person Singular | assuesceres |
|
| 3. Person Singular | assuesceret |
|
| 1. Person Plural | assuesceremus |
|
| 2. Person Plural | assuesceretis |
|
| 3. Person Plural | assuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuesces |
|
| 3. Person Singular | assuescet |
|
| 1. Person Plural | assuescemus |
|
| 2. Person Plural | assuescetis |
|
| 3. Person Plural | assuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
|
| 2. Person Singular | assuevisti |
|
| 3. Person Singular | assuevit |
|
| 1. Person Plural | assuevimus |
|
| 2. Person Plural | assuevistis |
|
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
|
| 2. Person Singular | assueveras |
|
| 3. Person Singular | assueverat |
|
| 1. Person Plural | assueveramus |
|
| 2. Person Plural | assueveratis |
|
| 3. Person Plural | assueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
|
| 2. Person Singular | assuevisses |
|
| 3. Person Singular | assuevisset |
|
| 1. Person Plural | assuevissemus |
|
| 2. Person Plural | assuevissetis |
|
| 3. Person Plural | assuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
|
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
! |
| 2. Person Plural | assuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
|
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
|
| Dativ | assuescendo assuescundo |
|
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
|
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
|
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
ich eigne mich an |
| 2. Person Singular | assuescis |
du eignest dich an |
| 3. Person Singular | assuescit |
er/sie/es eignet sich an |
| 1. Person Plural | assuescimus |
wir eignen uns an |
| 2. Person Plural | assuescitis |
ihr eignet euch an |
| 3. Person Plural | assuescunt |
sie eignen sich an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
ich eigne mich an |
| 2. Person Singular | assuescas |
du eignest dich an |
| 3. Person Singular | assuescat |
er/sie/es eigne sich an |
| 1. Person Plural | assuescamus |
wir eignen uns an |
| 2. Person Plural | assuescatis |
ihr eignet euch an |
| 3. Person Plural | assuescant |
sie eignen sich an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
ich eignete mich an |
| 2. Person Singular | assuescebas |
du eignetest dich an |
| 3. Person Singular | assuescebat |
er/sie/es eignete sich an |
| 1. Person Plural | assuescebamus |
wir eigneten uns an |
| 2. Person Plural | assuescebatis |
ihr eignetet euch an |
| 3. Person Plural | assuescebant |
sie eigneten sich an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
ich eignete mich an |
| 2. Person Singular | assuesceres |
du eignetest dich an |
| 3. Person Singular | assuesceret |
er/sie/es eignete sich an |
| 1. Person Plural | assuesceremus |
wir eigneten uns an |
| 2. Person Plural | assuesceretis |
ihr eignetet euch an |
| 3. Person Plural | assuescerent |
sie eigneten sich an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
ich werde mich aneignen |
| 2. Person Singular | assuesces |
du wirst dich aneignen |
| 3. Person Singular | assuescet |
er/sie/es wird sich aneignen |
| 1. Person Plural | assuescemus |
wir werden uns aneignen |
| 2. Person Plural | assuescetis |
ihr werdet euch aneignen |
| 3. Person Plural | assuescent |
sie werden sich aneignen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
ich habe mich angeeignet |
| 2. Person Singular | assuevisti |
du hast dich angeeignet |
| 3. Person Singular | assuevit |
er/sie/es hat sich angeeignet |
| 1. Person Plural | assuevimus |
wir haben uns angeeignet |
| 2. Person Plural | assuevistis |
ihr habt euch angeeignet |
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
sie haben sich angeeignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
ich habe mich angeeignet |
| 2. Person Singular | assueveris |
du habest dich angeeignet |
| 3. Person Singular | assueverit |
er/sie/es habe sich angeeignet |
| 1. Person Plural | assueverimus |
wir haben uns angeeignet |
| 2. Person Plural | assueveritis |
ihr habet euch angeeignet |
| 3. Person Plural | assueverint |
sie haben sich angeeignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
ich hatte mich angeeignet |
| 2. Person Singular | assueveras |
du hattest dich angeeignet |
| 3. Person Singular | assueverat |
er/sie/es hatte sich angeeignet |
| 1. Person Plural | assueveramus |
wir hatten uns angeeignet |
| 2. Person Plural | assueveratis |
ihr hattet euch angeeignet |
| 3. Person Plural | assueverant |
sie hatten sich angeeignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
ich hätte mich angeeignet |
| 2. Person Singular | assuevisses |
du hättest dich angeeignet |
| 3. Person Singular | assuevisset |
er/sie/es hätte sich angeeignet |
| 1. Person Plural | assuevissemus |
wir hätten uns angeeignet |
| 2. Person Plural | assuevissetis |
ihr hättet euch angeeignet |
| 3. Person Plural | assuevissent |
sie hätten sich angeeignet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
ich werde mich angeeignet haben |
| 2. Person Singular | assueveris |
du wirst dich angeeignet haben |
| 3. Person Singular | assueverit |
er/sie/es wird sich angeeignet haben |
| 1. Person Plural | assueverimus |
wir werden uns angeeignet haben |
| 2. Person Plural | assueveritis |
ihr werdet euch angeeignet haben |
| 3. Person Plural | assueverint |
sie werden sich angeeignet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
sich aneignen |
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
sich angeeignet haben |
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
sich aneignen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
eigne dich an! |
| 2. Person Plural | assuescite |
eignet euch an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
das Sich aneignen |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
des Sich aneignens |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
dem Sich aneignen |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
das Sich aneignen |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
durch das Sich aneignen |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Sich aneignen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
|
| 2. Person Singular | assuescis |
|
| 3. Person Singular | assuescit |
|
| 1. Person Plural | assuescimus |
|
| 2. Person Plural | assuescitis |
|
| 3. Person Plural | assuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuescas |
|
| 3. Person Singular | assuescat |
|
| 1. Person Plural | assuescamus |
|
| 2. Person Plural | assuescatis |
|
| 3. Person Plural | assuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
|
| 2. Person Singular | assuescebas |
|
| 3. Person Singular | assuescebat |
|
| 1. Person Plural | assuescebamus |
|
| 2. Person Plural | assuescebatis |
|
| 3. Person Plural | assuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
|
| 2. Person Singular | assuesceres |
|
| 3. Person Singular | assuesceret |
|
| 1. Person Plural | assuesceremus |
|
| 2. Person Plural | assuesceretis |
|
| 3. Person Plural | assuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuesces |
|
| 3. Person Singular | assuescet |
|
| 1. Person Plural | assuescemus |
|
| 2. Person Plural | assuescetis |
|
| 3. Person Plural | assuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
|
| 2. Person Singular | assuevisti |
|
| 3. Person Singular | assuevit |
|
| 1. Person Plural | assuevimus |
|
| 2. Person Plural | assuevistis |
|
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
|
| 2. Person Singular | assueveras |
|
| 3. Person Singular | assueverat |
|
| 1. Person Plural | assueveramus |
|
| 2. Person Plural | assueveratis |
|
| 3. Person Plural | assueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
|
| 2. Person Singular | assuevisses |
|
| 3. Person Singular | assuevisset |
|
| 1. Person Plural | assuevissemus |
|
| 2. Person Plural | assuevissetis |
|
| 3. Person Plural | assuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
|
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
! |
| 2. Person Plural | assuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
|
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
|
| Dativ | assuescendo assuescundo |
|
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
|
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
|
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
|
| 2. Person Singular | assuescis |
|
| 3. Person Singular | assuescit |
|
| 1. Person Plural | assuescimus |
|
| 2. Person Plural | assuescitis |
|
| 3. Person Plural | assuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuescas |
|
| 3. Person Singular | assuescat |
|
| 1. Person Plural | assuescamus |
|
| 2. Person Plural | assuescatis |
|
| 3. Person Plural | assuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
|
| 2. Person Singular | assuescebas |
|
| 3. Person Singular | assuescebat |
|
| 1. Person Plural | assuescebamus |
|
| 2. Person Plural | assuescebatis |
|
| 3. Person Plural | assuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
|
| 2. Person Singular | assuesceres |
|
| 3. Person Singular | assuesceret |
|
| 1. Person Plural | assuesceremus |
|
| 2. Person Plural | assuesceretis |
|
| 3. Person Plural | assuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuesces |
|
| 3. Person Singular | assuescet |
|
| 1. Person Plural | assuescemus |
|
| 2. Person Plural | assuescetis |
|
| 3. Person Plural | assuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
|
| 2. Person Singular | assuevisti |
|
| 3. Person Singular | assuevit |
|
| 1. Person Plural | assuevimus |
|
| 2. Person Plural | assuevistis |
|
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
|
| 2. Person Singular | assueveras |
|
| 3. Person Singular | assueverat |
|
| 1. Person Plural | assueveramus |
|
| 2. Person Plural | assueveratis |
|
| 3. Person Plural | assueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
|
| 2. Person Singular | assuevisses |
|
| 3. Person Singular | assuevisset |
|
| 1. Person Plural | assuevissemus |
|
| 2. Person Plural | assuevissetis |
|
| 3. Person Plural | assuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
|
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
! |
| 2. Person Plural | assuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
|
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
|
| Dativ | assuescendo assuescundo |
|
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
|
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
|
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
|
| 2. Person Singular | assuescis |
|
| 3. Person Singular | assuescit |
|
| 1. Person Plural | assuescimus |
|
| 2. Person Plural | assuescitis |
|
| 3. Person Plural | assuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuescas |
|
| 3. Person Singular | assuescat |
|
| 1. Person Plural | assuescamus |
|
| 2. Person Plural | assuescatis |
|
| 3. Person Plural | assuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
|
| 2. Person Singular | assuescebas |
|
| 3. Person Singular | assuescebat |
|
| 1. Person Plural | assuescebamus |
|
| 2. Person Plural | assuescebatis |
|
| 3. Person Plural | assuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
|
| 2. Person Singular | assuesceres |
|
| 3. Person Singular | assuesceret |
|
| 1. Person Plural | assuesceremus |
|
| 2. Person Plural | assuesceretis |
|
| 3. Person Plural | assuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuesces |
|
| 3. Person Singular | assuescet |
|
| 1. Person Plural | assuescemus |
|
| 2. Person Plural | assuescetis |
|
| 3. Person Plural | assuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
|
| 2. Person Singular | assuevisti |
|
| 3. Person Singular | assuevit |
|
| 1. Person Plural | assuevimus |
|
| 2. Person Plural | assuevistis |
|
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
|
| 2. Person Singular | assueveras |
|
| 3. Person Singular | assueverat |
|
| 1. Person Plural | assueveramus |
|
| 2. Person Plural | assueveratis |
|
| 3. Person Plural | assueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
|
| 2. Person Singular | assuevisses |
|
| 3. Person Singular | assuevisset |
|
| 1. Person Plural | assuevissemus |
|
| 2. Person Plural | assuevissetis |
|
| 3. Person Plural | assuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
|
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
! |
| 2. Person Plural | assuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
|
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
|
| Dativ | assuescendo assuescundo |
|
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
|
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
|
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
|
| 2. Person Singular | assuescis |
|
| 3. Person Singular | assuescit |
|
| 1. Person Plural | assuescimus |
|
| 2. Person Plural | assuescitis |
|
| 3. Person Plural | assuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuescas |
|
| 3. Person Singular | assuescat |
|
| 1. Person Plural | assuescamus |
|
| 2. Person Plural | assuescatis |
|
| 3. Person Plural | assuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
|
| 2. Person Singular | assuescebas |
|
| 3. Person Singular | assuescebat |
|
| 1. Person Plural | assuescebamus |
|
| 2. Person Plural | assuescebatis |
|
| 3. Person Plural | assuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
|
| 2. Person Singular | assuesceres |
|
| 3. Person Singular | assuesceret |
|
| 1. Person Plural | assuesceremus |
|
| 2. Person Plural | assuesceretis |
|
| 3. Person Plural | assuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuesces |
|
| 3. Person Singular | assuescet |
|
| 1. Person Plural | assuescemus |
|
| 2. Person Plural | assuescetis |
|
| 3. Person Plural | assuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
|
| 2. Person Singular | assuevisti |
|
| 3. Person Singular | assuevit |
|
| 1. Person Plural | assuevimus |
|
| 2. Person Plural | assuevistis |
|
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
|
| 2. Person Singular | assueveras |
|
| 3. Person Singular | assueverat |
|
| 1. Person Plural | assueveramus |
|
| 2. Person Plural | assueveratis |
|
| 3. Person Plural | assueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
|
| 2. Person Singular | assuevisses |
|
| 3. Person Singular | assuevisset |
|
| 1. Person Plural | assuevissemus |
|
| 2. Person Plural | assuevissetis |
|
| 3. Person Plural | assuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
|
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
! |
| 2. Person Plural | assuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
|
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
|
| Dativ | assuescendo assuescundo |
|
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
|
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
|
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
ich lerne |
| 2. Person Singular | assuescis |
du lernst |
| 3. Person Singular | assuescit |
er/sie/es lernt |
| 1. Person Plural | assuescimus |
wir lernen |
| 2. Person Plural | assuescitis |
ihr lernt |
| 3. Person Plural | assuescunt |
sie lernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
ich werde gelernt |
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
du wirst gelernt |
| 3. Person Singular | assuescitur |
er/sie/es wird gelernt |
| 1. Person Plural | assuescimur |
wir werden gelernt |
| 2. Person Plural | assuescimini |
ihr werdet gelernt |
| 3. Person Plural | assuescuntur |
sie werden gelernt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
ich lerne |
| 2. Person Singular | assuescas |
du lernest |
| 3. Person Singular | assuescat |
er/sie/es lerne |
| 1. Person Plural | assuescamus |
wir lernen |
| 2. Person Plural | assuescatis |
ihr lernet |
| 3. Person Plural | assuescant |
sie lernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
ich werde gelernt |
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
du werdest gelernt |
| 3. Person Singular | assuescatur |
er/sie/es werde gelernt |
| 1. Person Plural | assuescamur |
wir werden gelernt |
| 2. Person Plural | assuescamini |
ihr werdet gelernt |
| 3. Person Plural | assuescantur |
sie werden gelernt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
ich lernte |
| 2. Person Singular | assuescebas |
du lerntest |
| 3. Person Singular | assuescebat |
er/sie/es lernte |
| 1. Person Plural | assuescebamus |
wir lernten |
| 2. Person Plural | assuescebatis |
ihr lerntet |
| 3. Person Plural | assuescebant |
sie lernten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
ich wurde gelernt |
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
du wurdest gelernt |
| 3. Person Singular | assuescebatur |
er/sie/es wurde gelernt |
| 1. Person Plural | assuescebamur |
wir wurden gelernt |
| 2. Person Plural | assuescebamini |
ihr wurdet gelernt |
| 3. Person Plural | assuescebantur |
sie wurden gelernt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
ich lernte |
| 2. Person Singular | assuesceres |
du lerntest |
| 3. Person Singular | assuesceret |
er/sie/es lernte |
| 1. Person Plural | assuesceremus |
wir lernten |
| 2. Person Plural | assuesceretis |
ihr lerntet |
| 3. Person Plural | assuescerent |
sie lernten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
ich würde gelernt |
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
du würdest gelernt |
| 3. Person Singular | assuesceretur |
er/sie/es würde gelernt |
| 1. Person Plural | assuesceremur |
wir würden gelernt |
| 2. Person Plural | assuesceremini |
ihr würdet gelernt |
| 3. Person Plural | assuescerentur |
sie würden gelernt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
ich werde lernen |
| 2. Person Singular | assuesces |
du wirst lernen |
| 3. Person Singular | assuescet |
er/sie/es wird lernen |
| 1. Person Plural | assuescemus |
wir werden lernen |
| 2. Person Plural | assuescetis |
ihr werdet lernen |
| 3. Person Plural | assuescent |
sie werden lernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
ich werde gelernt werden |
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
du wirst gelernt werden |
| 3. Person Singular | assuescetur |
er/sie/es wird gelernt werden |
| 1. Person Plural | assuescemur |
wir werden gelernt werden |
| 2. Person Plural | assuescemini |
ihr werdet gelernt werden |
| 3. Person Plural | assuescentur |
sie werden gelernt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
ich habe gelernt |
| 2. Person Singular | assuevisti |
du hast gelernt |
| 3. Person Singular | assuevit |
er/sie/es hat gelernt |
| 1. Person Plural | assuevimus |
wir haben gelernt |
| 2. Person Plural | assuevistis |
ihr habt gelernt |
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
sie haben gelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
ich bin gelernt worden |
| 2. Person Singular | assuetus es |
du bist gelernt worden |
| 3. Person Singular | assuetus est |
er/sie/es ist gelernt worden |
| 1. Person Plural | assueti sumus |
wir sind gelernt worden |
| 2. Person Plural | assueti estis |
ihr seid gelernt worden |
| 3. Person Plural | assueti sunt |
sie sind gelernt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
ich habe gelernt |
| 2. Person Singular | assueveris |
du habest gelernt |
| 3. Person Singular | assueverit |
er/sie/es habe gelernt |
| 1. Person Plural | assueverimus |
wir haben gelernt |
| 2. Person Plural | assueveritis |
ihr habet gelernt |
| 3. Person Plural | assueverint |
sie haben gelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
ich sei gelernt worden |
| 2. Person Singular | assuetus sis |
du seiest gelernt worden |
| 3. Person Singular | assuetus sit |
er/sie/es sei gelernt worden |
| 1. Person Plural | assueti simus |
wir seien gelernt worden |
| 2. Person Plural | assueti sitis |
ihr seiet gelernt worden |
| 3. Person Plural | assueti sint |
sie seien gelernt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
ich hatte gelernt |
| 2. Person Singular | assueveras |
du hattest gelernt |
| 3. Person Singular | assueverat |
er/sie/es hatte gelernt |
| 1. Person Plural | assueveramus |
wir hatten gelernt |
| 2. Person Plural | assueveratis |
ihr hattet gelernt |
| 3. Person Plural | assueverant |
sie hatten gelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
ich war gelernt worden |
| 2. Person Singular | assuetus eras |
du warst gelernt worden |
| 3. Person Singular | assuetus erat |
er/sie/es war gelernt worden |
| 1. Person Plural | assueti eramus |
wir waren gelernt worden |
| 2. Person Plural | assueti eratis |
ihr wart gelernt worden |
| 3. Person Plural | assueti erant |
sie waren gelernt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
ich hätte gelernt |
| 2. Person Singular | assuevisses |
du hättest gelernt |
| 3. Person Singular | assuevisset |
er/sie/es hätte gelernt |
| 1. Person Plural | assuevissemus |
wir hätten gelernt |
| 2. Person Plural | assuevissetis |
ihr hättet gelernt |
| 3. Person Plural | assuevissent |
sie hätten gelernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
ich wäre gelernt worden |
| 2. Person Singular | assuetus esses |
du wärest gelernt worden |
| 3. Person Singular | assuetus esset |
er/sie/es wäre gelernt worden |
| 1. Person Plural | assueti essemus |
wir wären gelernt worden |
| 2. Person Plural | assueti essetis |
ihr wäret gelernt worden |
| 3. Person Plural | assueti essent |
sie wären gelernt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
ich werde gelernt haben |
| 2. Person Singular | assueveris |
du wirst gelernt haben |
| 3. Person Singular | assueverit |
er/sie/es wird gelernt haben |
| 1. Person Plural | assueverimus |
wir werden gelernt haben |
| 2. Person Plural | assueveritis |
ihr werdet gelernt haben |
| 3. Person Plural | assueverint |
sie werden gelernt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
ich werde gelernt worden sein |
| 2. Person Singular | assuetus eris |
du wirst gelernt worden sein |
| 3. Person Singular | assuetus erit |
er/sie/es wird gelernt worden sein |
| 1. Person Plural | assueti erimus |
wir werden gelernt worden sein |
| 2. Person Plural | assueti eritis |
ihr werdet gelernt worden sein |
| 3. Person Plural | assueti erunt |
sie werden gelernt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
lernen |
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
gelernt haben |
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
lernen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
gelernt werden |
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
gelernt worden sein |
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
künftig gelernt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
lerne; lern! |
| 2. Person Plural | assuescite |
lernt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
das Lernen |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
des Lernens |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
dem Lernen |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
das Lernen |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
durch das Lernen |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Lernen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
|
| 2. Person Singular | assuescis |
|
| 3. Person Singular | assuescit |
|
| 1. Person Plural | assuescimus |
|
| 2. Person Plural | assuescitis |
|
| 3. Person Plural | assuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuescas |
|
| 3. Person Singular | assuescat |
|
| 1. Person Plural | assuescamus |
|
| 2. Person Plural | assuescatis |
|
| 3. Person Plural | assuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
|
| 2. Person Singular | assuescebas |
|
| 3. Person Singular | assuescebat |
|
| 1. Person Plural | assuescebamus |
|
| 2. Person Plural | assuescebatis |
|
| 3. Person Plural | assuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
|
| 2. Person Singular | assuesceres |
|
| 3. Person Singular | assuesceret |
|
| 1. Person Plural | assuesceremus |
|
| 2. Person Plural | assuesceretis |
|
| 3. Person Plural | assuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuesces |
|
| 3. Person Singular | assuescet |
|
| 1. Person Plural | assuescemus |
|
| 2. Person Plural | assuescetis |
|
| 3. Person Plural | assuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
|
| 2. Person Singular | assuevisti |
|
| 3. Person Singular | assuevit |
|
| 1. Person Plural | assuevimus |
|
| 2. Person Plural | assuevistis |
|
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
|
| 2. Person Singular | assueveras |
|
| 3. Person Singular | assueverat |
|
| 1. Person Plural | assueveramus |
|
| 2. Person Plural | assueveratis |
|
| 3. Person Plural | assueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
|
| 2. Person Singular | assuevisses |
|
| 3. Person Singular | assuevisset |
|
| 1. Person Plural | assuevissemus |
|
| 2. Person Plural | assuevissetis |
|
| 3. Person Plural | assuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
|
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
! |
| 2. Person Plural | assuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
|
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
|
| Dativ | assuescendo assuescundo |
|
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
|
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
|
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
|
| 2. Person Singular | assuescis |
|
| 3. Person Singular | assuescit |
|
| 1. Person Plural | assuescimus |
|
| 2. Person Plural | assuescitis |
|
| 3. Person Plural | assuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuescas |
|
| 3. Person Singular | assuescat |
|
| 1. Person Plural | assuescamus |
|
| 2. Person Plural | assuescatis |
|
| 3. Person Plural | assuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
|
| 2. Person Singular | assuescebas |
|
| 3. Person Singular | assuescebat |
|
| 1. Person Plural | assuescebamus |
|
| 2. Person Plural | assuescebatis |
|
| 3. Person Plural | assuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
|
| 2. Person Singular | assuesceres |
|
| 3. Person Singular | assuesceret |
|
| 1. Person Plural | assuesceremus |
|
| 2. Person Plural | assuesceretis |
|
| 3. Person Plural | assuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuesces |
|
| 3. Person Singular | assuescet |
|
| 1. Person Plural | assuescemus |
|
| 2. Person Plural | assuescetis |
|
| 3. Person Plural | assuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
|
| 2. Person Singular | assuevisti |
|
| 3. Person Singular | assuevit |
|
| 1. Person Plural | assuevimus |
|
| 2. Person Plural | assuevistis |
|
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
|
| 2. Person Singular | assueveras |
|
| 3. Person Singular | assueverat |
|
| 1. Person Plural | assueveramus |
|
| 2. Person Plural | assueveratis |
|
| 3. Person Plural | assueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
|
| 2. Person Singular | assuevisses |
|
| 3. Person Singular | assuevisset |
|
| 1. Person Plural | assuevissemus |
|
| 2. Person Plural | assuevissetis |
|
| 3. Person Plural | assuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
|
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
! |
| 2. Person Plural | assuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
|
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
|
| Dativ | assuescendo assuescundo |
|
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
|
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
|
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuesco |
|
| 2. Person Singular | assuescis |
|
| 3. Person Singular | assuescit |
|
| 1. Person Plural | assuescimus |
|
| 2. Person Plural | assuescitis |
|
| 3. Person Plural | assuescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescor |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescitur |
|
| 1. Person Plural | assuescimur |
|
| 2. Person Plural | assuescimini |
|
| 3. Person Plural | assuescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuescas |
|
| 3. Person Singular | assuescat |
|
| 1. Person Plural | assuescamus |
|
| 2. Person Plural | assuescatis |
|
| 3. Person Plural | assuescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuescaris assuescare |
|
| 3. Person Singular | assuescatur |
|
| 1. Person Plural | assuescamur |
|
| 2. Person Plural | assuescamini |
|
| 3. Person Plural | assuescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebam |
|
| 2. Person Singular | assuescebas |
|
| 3. Person Singular | assuescebat |
|
| 1. Person Plural | assuescebamus |
|
| 2. Person Plural | assuescebatis |
|
| 3. Person Plural | assuescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescebar |
|
| 2. Person Singular | assuescebaris assuescebare |
|
| 3. Person Singular | assuescebatur |
|
| 1. Person Plural | assuescebamur |
|
| 2. Person Plural | assuescebamini |
|
| 3. Person Plural | assuescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerem |
|
| 2. Person Singular | assuesceres |
|
| 3. Person Singular | assuesceret |
|
| 1. Person Plural | assuesceremus |
|
| 2. Person Plural | assuesceretis |
|
| 3. Person Plural | assuescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescerer |
|
| 2. Person Singular | assuescereris assuescerere |
|
| 3. Person Singular | assuesceretur |
|
| 1. Person Plural | assuesceremur |
|
| 2. Person Plural | assuesceremini |
|
| 3. Person Plural | assuescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuescam |
|
| 2. Person Singular | assuesces |
|
| 3. Person Singular | assuescet |
|
| 1. Person Plural | assuescemus |
|
| 2. Person Plural | assuescetis |
|
| 3. Person Plural | assuescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuescar |
|
| 2. Person Singular | assuesceris assuescere |
|
| 3. Person Singular | assuescetur |
|
| 1. Person Plural | assuescemur |
|
| 2. Person Plural | assuescemini |
|
| 3. Person Plural | assuescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevi |
|
| 2. Person Singular | assuevisti |
|
| 3. Person Singular | assuevit |
|
| 1. Person Plural | assuevimus |
|
| 2. Person Plural | assuevistis |
|
| 3. Person Plural | assueverunt assuevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sum |
|
| 2. Person Singular | assuetus es |
|
| 3. Person Singular | assuetus est |
|
| 1. Person Plural | assueti sumus |
|
| 2. Person Plural | assueti estis |
|
| 3. Person Plural | assueti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueverim |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus sim |
|
| 2. Person Singular | assuetus sis |
|
| 3. Person Singular | assuetus sit |
|
| 1. Person Plural | assueti simus |
|
| 2. Person Plural | assueti sitis |
|
| 3. Person Plural | assueti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assueveram |
|
| 2. Person Singular | assueveras |
|
| 3. Person Singular | assueverat |
|
| 1. Person Plural | assueveramus |
|
| 2. Person Plural | assueveratis |
|
| 3. Person Plural | assueverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus eram |
|
| 2. Person Singular | assuetus eras |
|
| 3. Person Singular | assuetus erat |
|
| 1. Person Plural | assueti eramus |
|
| 2. Person Plural | assueti eratis |
|
| 3. Person Plural | assueti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevissem |
|
| 2. Person Singular | assuevisses |
|
| 3. Person Singular | assuevisset |
|
| 1. Person Plural | assuevissemus |
|
| 2. Person Plural | assuevissetis |
|
| 3. Person Plural | assuevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus essem |
|
| 2. Person Singular | assuetus esses |
|
| 3. Person Singular | assuetus esset |
|
| 1. Person Plural | assueti essemus |
|
| 2. Person Plural | assueti essetis |
|
| 3. Person Plural | assueti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | assuevero |
|
| 2. Person Singular | assueveris |
|
| 3. Person Singular | assueverit |
|
| 1. Person Plural | assueverimus |
|
| 2. Person Plural | assueveritis |
|
| 3. Person Plural | assueverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | assuetus ero |
|
| 2. Person Singular | assuetus eris |
|
| 3. Person Singular | assuetus erit |
|
| 1. Person Plural | assueti erimus |
|
| 2. Person Plural | assueti eritis |
|
| 3. Person Plural | assueti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuescere |
|
| Vorzeitigkeit | assuevisse |
|
| Nachzeitigkeit | assueturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | assuesci assuescier |
|
| Vorzeitigkeit | assuetum esse |
|
| Nachzeitigkeit | assuetum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | assuesce |
! |
| 2. Person Plural | assuescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | assuescito |
| 3. Person Singular | assuescito |
| 2. Person Plural | assuescitote |
| 3. Person Plural | assuescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | assuescere |
|
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
|
| Dativ | assuescendo assuescundo |
|
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
|
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
|
| Vokativ | assuescende assuescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescendus assuescundus |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
| Genitiv | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescendi assuescundi |
| Dativ | assuescendo assuescundo |
assuescendae assuescundae |
assuescendo assuescundo |
| Akkusativ | assuescendum assuescundum |
assuescendam assuescundam |
assuescendum assuescundum |
| Ablativ | assuescendo assuescundo |
assuescenda assuescunda |
assuescendo assuescundo |
| Vokativ | assuescende assuescunde |
assuescenda assuescunda |
assuescendum assuescundum |
Plural
| Nominativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
| Genitiv | assuescendorum assuescundorum |
assuescendarum assuescundarum |
assuescendorum assuescundorum |
| Dativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Akkusativ | assuescendos assuescundos |
assuescendas assuescundas |
assuescenda assuescunda |
| Ablativ | assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
assuescendis assuescundis |
| Vokativ | assuescendi assuescundi |
assuescendae assuescundae |
assuescenda assuescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
| Genitiv | assuescentis |
assuescentis |
assuescentis |
| Dativ | assuescenti |
assuescenti |
assuescenti |
| Akkusativ | assuescentem |
assuescentem |
assuescens |
| Ablativ | assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
assuescenti assuescente |
| Vokativ | assuescens |
assuescens |
assuescens |
Plural
| Nominativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Genitiv | assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
assuescentium assuescentum |
| Dativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Akkusativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
| Ablativ | assuescentibus |
assuescentibus |
assuescentibus |
| Vokativ | assuescentes |
assuescentes |
assuescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assuetus |
assueta |
assuetum |
| Genitiv | assueti |
assuetae |
assueti |
| Dativ | assueto |
assuetae |
assueto |
| Akkusativ | assuetum |
assuetam |
assuetum |
| Ablativ | assueto |
assueta |
assueto |
| Vokativ | assuete |
assueta |
assuetum |
Plural
| Nominativ | assueti |
assuetae |
assueta |
| Genitiv | assuetorum |
assuetarum |
assuetorum |
| Dativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Akkusativ | assuetos |
assuetas |
assueta |
| Ablativ | assuetis |
assuetis |
assuetis |
| Vokativ | assueti |
assuetae |
assueta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | assueturus |
assuetura |
assueturum |
| Genitiv | assueturi |
assueturae |
assueturi |
| Dativ | assueturo |
assueturae |
assueturo |
| Akkusativ | assueturum |
assueturam |
assueturum |
| Ablativ | assueturo |
assuetura |
assueturo |
| Vokativ | assueture |
assuetura |
assueturum |
Plural
| Nominativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
| Genitiv | assueturorum |
assueturarum |
assueturorum |
| Dativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Akkusativ | assueturos |
assueturas |
assuetura |
| Ablativ | assueturis |
assueturis |
assueturis |
| Vokativ | assueturi |
assueturae |
assuetura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| assuetum |
assuetu |