Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
ich berühre |
| 2. Person Singular |
attrectas
|
du berührst |
| 3. Person Singular |
attrectat
|
er/sie/es berührt |
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
wir berühren |
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
ihr berührt |
| 3. Person Plural |
attrectant
|
sie berühren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
ich werde berührt |
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
du wirst berührt |
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
er/sie/es wird berührt |
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
wir werden berührt |
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
ihr werdet berührt |
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
sie werden berührt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
ich berühre |
| 2. Person Singular |
attrectes
|
du berührest |
| 3. Person Singular |
attrectet
|
er/sie/es berühre |
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
wir berühren |
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
ihr berühret |
| 3. Person Plural |
attrectent
|
sie berühren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
ich werde berührt |
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
du werdest berührt |
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
er/sie/es werde berührt |
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
wir werden berührt |
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
ihr werdet berührt |
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
sie werden berührt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
ich berührte |
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
du berührtest |
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
er/sie/es berührte |
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
wir berührten |
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
ihr berührtet |
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
sie berührten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
ich wurde berührt |
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
du wurdest berührt |
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
er/sie/es wurde berührt |
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
wir wurden berührt |
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
ihr wurdet berührt |
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
sie wurden berührt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
ich berührte |
| 2. Person Singular |
attrectares
|
du berührtest |
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
er/sie/es berührte |
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
wir berührten |
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
ihr berührtet |
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
sie berührten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
ich würde berührt |
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
du würdest berührt |
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
er/sie/es würde berührt |
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
wir würden berührt |
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
ihr würdet berührt |
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
sie würden berührt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
ich werde berühren |
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
du wirst berühren |
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
er/sie/es wird berühren |
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
wir werden berühren |
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
ihr werdet berühren |
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
sie werden berühren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
ich werde berührt werden |
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
du wirst berührt werden |
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
er/sie/es wird berührt werden |
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
wir werden berührt werden |
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
ihr werdet berührt werden |
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
sie werden berührt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
ich habe berührt |
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
du hast berührt |
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
er/sie/es hat berührt |
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
wir haben berührt |
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
ihr habt berührt |
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
sie haben berührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
ich bin berührt worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
du bist berührt worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
er/sie/es ist berührt worden |
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
wir sind berührt worden |
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
ihr seid berührt worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
sie sind berührt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
ich habe berührt |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du habest berührt |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es habe berührt |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir haben berührt |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr habet berührt |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie haben berührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
ich sei berührt worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
du seiest berührt worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
er/sie/es sei berührt worden |
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
wir seien berührt worden |
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
ihr seiet berührt worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
sie seien berührt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
ich hatte berührt |
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
du hattest berührt |
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
er/sie/es hatte berührt |
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
wir hatten berührt |
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
ihr hattet berührt |
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
sie hatten berührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
ich war berührt worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
du warst berührt worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
er/sie/es war berührt worden |
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
wir waren berührt worden |
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
ihr wart berührt worden |
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
sie waren berührt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
ich hätte berührt |
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
du hättest berührt |
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
er/sie/es hätte berührt |
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
wir hätten berührt |
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
ihr hättet berührt |
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
sie hätten berührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
ich wäre berührt worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
du wärest berührt worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
er/sie/es wäre berührt worden |
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
wir wären berührt worden |
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
ihr wäret berührt worden |
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
sie wären berührt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
ich werde berührt haben |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du wirst berührt haben |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es wird berührt haben |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir werden berührt haben |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr werdet berührt haben |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie werden berührt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
ich werde berührt worden sein |
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
du wirst berührt worden sein |
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
er/sie/es wird berührt worden sein |
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
wir werden berührt worden sein |
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
ihr werdet berührt worden sein |
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
sie werden berührt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
berühren |
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
berührt haben |
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
berühren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
berührt werden |
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
berührt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
künftig berührt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
berühre; berühr! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
berührt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
das Berühren |
| Genitiv |
attrectandi
|
des Berührens |
| Dativ |
attrectando
|
dem Berühren |
| Akkusativ |
attrectandum
|
das Berühren |
| Ablativ |
attrectando
|
durch das Berühren |
| Vokativ |
attrectande
|
Berühren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
|
| 2. Person Singular |
attrectas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectes
|
|
| 3. Person Singular |
attrectet
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
|
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectares
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
|
| Genitiv |
attrectandi
|
|
| Dativ |
attrectando
|
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
|
| Ablativ |
attrectando
|
|
| Vokativ |
attrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
|
| 2. Person Singular |
attrectas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectes
|
|
| 3. Person Singular |
attrectet
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
|
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectares
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
|
| Genitiv |
attrectandi
|
|
| Dativ |
attrectando
|
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
|
| Ablativ |
attrectando
|
|
| Vokativ |
attrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
ich taste an |
| 2. Person Singular |
attrectas
|
du tastest an |
| 3. Person Singular |
attrectat
|
er/sie/es tastet an |
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
wir tasten an |
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
ihr tastet an |
| 3. Person Plural |
attrectant
|
sie tasten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
ich werde angetastet |
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
du wirst angetastet |
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
er/sie/es wird angetastet |
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
wir werden angetastet |
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
ihr werdet angetastet |
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
sie werden angetastet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
ich taste an |
| 2. Person Singular |
attrectes
|
du tastest an |
| 3. Person Singular |
attrectet
|
er/sie/es taste an |
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
wir tasten an |
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
ihr tastet an |
| 3. Person Plural |
attrectent
|
sie tasten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
ich werde angetastet |
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
du werdest angetastet |
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
er/sie/es werde angetastet |
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
wir werden angetastet |
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
ihr werdet angetastet |
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
sie werden angetastet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
ich tastete an |
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
du tastetest an |
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
er/sie/es tastete an |
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
wir tasteten an |
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
ihr tastetet an |
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
sie tasteten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
ich wurde angetastet |
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
du wurdest angetastet |
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
er/sie/es wurde angetastet |
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
wir wurden angetastet |
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
ihr wurdet angetastet |
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
sie wurden angetastet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
ich tastete an |
| 2. Person Singular |
attrectares
|
du tastetest an |
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
er/sie/es tastete an |
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
wir tasteten an |
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
ihr tastetet an |
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
sie tasteten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
ich würde angetastet |
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
du würdest angetastet |
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
er/sie/es würde angetastet |
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
wir würden angetastet |
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
ihr würdet angetastet |
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
sie würden angetastet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
ich werde antasten |
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
du wirst antasten |
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
er/sie/es wird antasten |
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
wir werden antasten |
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
ihr werdet antasten |
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
sie werden antasten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
ich werde angetastet werden |
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
du wirst angetastet werden |
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
er/sie/es wird angetastet werden |
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
wir werden angetastet werden |
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
ihr werdet angetastet werden |
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
sie werden angetastet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
ich habe angetastet |
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
du hast angetastet |
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
er/sie/es hat angetastet |
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
wir haben angetastet |
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
ihr habt angetastet |
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
sie haben angetastet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
ich bin angetastet worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
du bist angetastet worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
er/sie/es ist angetastet worden |
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
wir sind angetastet worden |
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
ihr seid angetastet worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
sie sind angetastet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
ich habe angetastet |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du habest angetastet |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es habe angetastet |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir haben angetastet |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr habet angetastet |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie haben angetastet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
ich sei angetastet worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
du seiest angetastet worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
er/sie/es sei angetastet worden |
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
wir seien angetastet worden |
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
ihr seiet angetastet worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
sie seien angetastet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
ich hatte angetastet |
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
du hattest angetastet |
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
er/sie/es hatte angetastet |
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
wir hatten angetastet |
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
ihr hattet angetastet |
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
sie hatten angetastet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
ich war angetastet worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
du warst angetastet worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
er/sie/es war angetastet worden |
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
wir waren angetastet worden |
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
ihr wart angetastet worden |
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
sie waren angetastet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
ich hätte angetastet |
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
du hättest angetastet |
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
er/sie/es hätte angetastet |
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
wir hätten angetastet |
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
ihr hättet angetastet |
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
sie hätten angetastet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
ich wäre angetastet worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
du wärest angetastet worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
er/sie/es wäre angetastet worden |
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
wir wären angetastet worden |
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
ihr wäret angetastet worden |
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
sie wären angetastet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
ich werde angetastet haben |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du wirst angetastet haben |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es wird angetastet haben |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir werden angetastet haben |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr werdet angetastet haben |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie werden angetastet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
ich werde angetastet worden sein |
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
du wirst angetastet worden sein |
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
er/sie/es wird angetastet worden sein |
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
wir werden angetastet worden sein |
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
ihr werdet angetastet worden sein |
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
sie werden angetastet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
antasten |
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
angetastet haben |
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
antasten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
angetastet werden |
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
angetastet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
künftig angetastet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
taste an! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
tastet an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
das Antasten |
| Genitiv |
attrectandi
|
des Antastens |
| Dativ |
attrectando
|
dem Antasten |
| Akkusativ |
attrectandum
|
das Antasten |
| Ablativ |
attrectando
|
durch das Antasten |
| Vokativ |
attrectande
|
Antasten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
ich befasse |
| 2. Person Singular |
attrectas
|
du befasst |
| 3. Person Singular |
attrectat
|
er/sie/es befasst |
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
wir befassen |
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
ihr befasst |
| 3. Person Plural |
attrectant
|
sie befassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
ich werde befasst |
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
du wirst befasst |
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
er/sie/es wird befasst |
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
wir werden befasst |
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
ihr werdet befasst |
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
sie werden befasst |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
ich befasse |
| 2. Person Singular |
attrectes
|
du befassest |
| 3. Person Singular |
attrectet
|
er/sie/es befasse |
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
wir befassen |
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
ihr befasset |
| 3. Person Plural |
attrectent
|
sie befassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
ich werde befasst |
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
du werdest befasst |
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
er/sie/es werde befasst |
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
wir werden befasst |
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
ihr werdet befasst |
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
sie werden befasst |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
ich befasste |
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
du befasstest |
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
er/sie/es befasste |
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
wir befassten |
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
ihr befasstet |
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
sie befassten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
ich wurde befasst |
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
du wurdest befasst |
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
er/sie/es wurde befasst |
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
wir wurden befasst |
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
ihr wurdet befasst |
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
sie wurden befasst |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
ich befasste |
| 2. Person Singular |
attrectares
|
du befasstest |
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
er/sie/es befasste |
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
wir befassten |
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
ihr befasstet |
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
sie befassten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
ich würde befasst |
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
du würdest befasst |
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
er/sie/es würde befasst |
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
wir würden befasst |
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
ihr würdet befasst |
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
sie würden befasst |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
ich werde befassen |
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
du wirst befassen |
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
er/sie/es wird befassen |
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
wir werden befassen |
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
ihr werdet befassen |
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
sie werden befassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
ich werde befasst werden |
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
du wirst befasst werden |
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
er/sie/es wird befasst werden |
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
wir werden befasst werden |
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
ihr werdet befasst werden |
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
sie werden befasst werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
ich habe befasst |
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
du hast befasst |
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
er/sie/es hat befasst |
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
wir haben befasst |
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
ihr habt befasst |
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
sie haben befasst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
ich bin befasst worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
du bist befasst worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
er/sie/es ist befasst worden |
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
wir sind befasst worden |
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
ihr seid befasst worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
sie sind befasst worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
ich habe befasst |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du habest befasst |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es habe befasst |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir haben befasst |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr habet befasst |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie haben befasst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
ich sei befasst worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
du seiest befasst worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
er/sie/es sei befasst worden |
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
wir seien befasst worden |
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
ihr seiet befasst worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
sie seien befasst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
ich hatte befasst |
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
du hattest befasst |
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
er/sie/es hatte befasst |
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
wir hatten befasst |
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
ihr hattet befasst |
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
sie hatten befasst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
ich war befasst worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
du warst befasst worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
er/sie/es war befasst worden |
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
wir waren befasst worden |
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
ihr wart befasst worden |
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
sie waren befasst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
ich hätte befasst |
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
du hättest befasst |
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
er/sie/es hätte befasst |
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
wir hätten befasst |
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
ihr hättet befasst |
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
sie hätten befasst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
ich wäre befasst worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
du wärest befasst worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
er/sie/es wäre befasst worden |
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
wir wären befasst worden |
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
ihr wäret befasst worden |
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
sie wären befasst worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
ich werde befasst haben |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du wirst befasst haben |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es wird befasst haben |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir werden befasst haben |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr werdet befasst haben |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie werden befasst haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
ich werde befasst worden sein |
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
du wirst befasst worden sein |
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
er/sie/es wird befasst worden sein |
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
wir werden befasst worden sein |
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
ihr werdet befasst worden sein |
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
sie werden befasst worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
befassen |
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
befasst haben |
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
befassen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
befasst werden |
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
befasst worden sein |
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
künftig befasst werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
befasse; befass! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
befasst! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
das Befassen |
| Genitiv |
attrectandi
|
des Befassens |
| Dativ |
attrectando
|
dem Befassen |
| Akkusativ |
attrectandum
|
das Befassen |
| Ablativ |
attrectando
|
durch das Befassen |
| Vokativ |
attrectande
|
Befassen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
ich betaste |
| 2. Person Singular |
attrectas
|
du betastest |
| 3. Person Singular |
attrectat
|
er/sie/es betastet |
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
wir betasten |
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
ihr betastet |
| 3. Person Plural |
attrectant
|
sie betasten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
ich werde betastet |
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
du wirst betastet |
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
er/sie/es wird betastet |
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
wir werden betastet |
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
ihr werdet betastet |
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
sie werden betastet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
ich betaste |
| 2. Person Singular |
attrectes
|
du betastest |
| 3. Person Singular |
attrectet
|
er/sie/es betaste |
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
wir betasten |
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
ihr betastet |
| 3. Person Plural |
attrectent
|
sie betasten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
ich werde betastet |
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
du werdest betastet |
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
er/sie/es werde betastet |
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
wir werden betastet |
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
ihr werdet betastet |
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
sie werden betastet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
ich betastete |
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
du betastetest |
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
er/sie/es betastete |
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
wir betasteten |
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
ihr betastetet |
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
sie betasteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
ich wurde betastet |
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
du wurdest betastet |
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
er/sie/es wurde betastet |
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
wir wurden betastet |
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
ihr wurdet betastet |
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
sie wurden betastet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
ich betastete |
| 2. Person Singular |
attrectares
|
du betastetest |
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
er/sie/es betastete |
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
wir betasteten |
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
ihr betastetet |
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
sie betasteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
ich würde betastet |
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
du würdest betastet |
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
er/sie/es würde betastet |
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
wir würden betastet |
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
ihr würdet betastet |
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
sie würden betastet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
ich werde betasten |
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
du wirst betasten |
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
er/sie/es wird betasten |
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
wir werden betasten |
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
ihr werdet betasten |
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
sie werden betasten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
ich werde betastet werden |
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
du wirst betastet werden |
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
er/sie/es wird betastet werden |
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
wir werden betastet werden |
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
ihr werdet betastet werden |
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
sie werden betastet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
ich habe betastet |
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
du hast betastet |
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
er/sie/es hat betastet |
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
wir haben betastet |
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
ihr habt betastet |
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
sie haben betastet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
ich bin betastet worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
du bist betastet worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
er/sie/es ist betastet worden |
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
wir sind betastet worden |
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
ihr seid betastet worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
sie sind betastet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
ich habe betastet |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du habest betastet |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es habe betastet |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir haben betastet |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr habet betastet |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie haben betastet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
ich sei betastet worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
du seiest betastet worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
er/sie/es sei betastet worden |
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
wir seien betastet worden |
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
ihr seiet betastet worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
sie seien betastet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
ich hatte betastet |
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
du hattest betastet |
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
er/sie/es hatte betastet |
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
wir hatten betastet |
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
ihr hattet betastet |
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
sie hatten betastet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
ich war betastet worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
du warst betastet worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
er/sie/es war betastet worden |
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
wir waren betastet worden |
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
ihr wart betastet worden |
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
sie waren betastet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
ich hätte betastet |
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
du hättest betastet |
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
er/sie/es hätte betastet |
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
wir hätten betastet |
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
ihr hättet betastet |
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
sie hätten betastet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
ich wäre betastet worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
du wärest betastet worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
er/sie/es wäre betastet worden |
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
wir wären betastet worden |
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
ihr wäret betastet worden |
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
sie wären betastet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
ich werde betastet haben |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du wirst betastet haben |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es wird betastet haben |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir werden betastet haben |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr werdet betastet haben |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie werden betastet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
ich werde betastet worden sein |
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
du wirst betastet worden sein |
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
er/sie/es wird betastet worden sein |
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
wir werden betastet worden sein |
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
ihr werdet betastet worden sein |
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
sie werden betastet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
betasten |
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
betastet haben |
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
betasten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
betastet werden |
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
betastet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
künftig betastet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
betaste! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
betastet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
das Betasten |
| Genitiv |
attrectandi
|
des Betastens |
| Dativ |
attrectando
|
dem Betasten |
| Akkusativ |
attrectandum
|
das Betasten |
| Ablativ |
attrectando
|
durch das Betasten |
| Vokativ |
attrectande
|
Betasten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
ich greife |
| 2. Person Singular |
attrectas
|
du greifst |
| 3. Person Singular |
attrectat
|
er/sie/es greift |
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
wir greifen |
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
ihr greift |
| 3. Person Plural |
attrectant
|
sie greifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
ich werde gegriffen |
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
du wirst gegriffen |
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
er/sie/es wird gegriffen |
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
wir werden gegriffen |
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
ihr werdet gegriffen |
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
sie werden gegriffen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
ich greife |
| 2. Person Singular |
attrectes
|
du greifest |
| 3. Person Singular |
attrectet
|
er/sie/es greife |
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
wir greifen |
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
ihr greifet |
| 3. Person Plural |
attrectent
|
sie greifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
ich werde gegriffen |
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
du werdest gegriffen |
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
er/sie/es werde gegriffen |
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
wir werden gegriffen |
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
ihr werdet gegriffen |
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
sie werden gegriffen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
ich griff |
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
du griffst |
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
er/sie/es griff |
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
wir griffen |
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
ihr grifft |
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
sie griffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
ich wurde gegriffen |
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
du wurdest gegriffen |
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
er/sie/es wurde gegriffen |
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
wir wurden gegriffen |
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
ihr wurdet gegriffen |
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
sie wurden gegriffen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
ich griffe |
| 2. Person Singular |
attrectares
|
du griffest |
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
er/sie/es griffe |
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
wir griffen |
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
ihr griffet |
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
sie griffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
ich würde gegriffen |
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
du würdest gegriffen |
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
er/sie/es würde gegriffen |
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
wir würden gegriffen |
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
ihr würdet gegriffen |
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
sie würden gegriffen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
ich werde greifen |
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
du wirst greifen |
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
er/sie/es wird greifen |
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
wir werden greifen |
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
ihr werdet greifen |
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
sie werden greifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
ich werde gegriffen werden |
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
du wirst gegriffen werden |
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
er/sie/es wird gegriffen werden |
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
wir werden gegriffen werden |
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
ihr werdet gegriffen werden |
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
sie werden gegriffen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
ich habe gegriffen |
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
du hast gegriffen |
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
er/sie/es hat gegriffen |
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
wir haben gegriffen |
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
ihr habt gegriffen |
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
sie haben gegriffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
ich bin gegriffen worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
du bist gegriffen worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
er/sie/es ist gegriffen worden |
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
wir sind gegriffen worden |
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
ihr seid gegriffen worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
sie sind gegriffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
ich habe gegriffen |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du habest gegriffen |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es habe gegriffen |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir haben gegriffen |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr habet gegriffen |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie haben gegriffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
ich sei gegriffen worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
du seiest gegriffen worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
er/sie/es sei gegriffen worden |
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
wir seien gegriffen worden |
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
ihr seiet gegriffen worden |
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
sie seien gegriffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
ich hatte gegriffen |
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
du hattest gegriffen |
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
er/sie/es hatte gegriffen |
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
wir hatten gegriffen |
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
ihr hattet gegriffen |
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
sie hatten gegriffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
ich war gegriffen worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
du warst gegriffen worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
er/sie/es war gegriffen worden |
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
wir waren gegriffen worden |
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
ihr wart gegriffen worden |
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
sie waren gegriffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
ich hätte gegriffen |
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
du hättest gegriffen |
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
er/sie/es hätte gegriffen |
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
wir hätten gegriffen |
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
ihr hättet gegriffen |
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
sie hätten gegriffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
ich wäre gegriffen worden |
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
du wärest gegriffen worden |
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
er/sie/es wäre gegriffen worden |
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
wir wären gegriffen worden |
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
ihr wäret gegriffen worden |
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
sie wären gegriffen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
ich werde gegriffen haben |
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
du wirst gegriffen haben |
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
er/sie/es wird gegriffen haben |
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
wir werden gegriffen haben |
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
ihr werdet gegriffen haben |
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
sie werden gegriffen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
ich werde gegriffen worden sein |
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
du wirst gegriffen worden sein |
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
er/sie/es wird gegriffen worden sein |
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
wir werden gegriffen worden sein |
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
ihr werdet gegriffen worden sein |
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
sie werden gegriffen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
greifen |
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
gegriffen haben |
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
greifen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
gegriffen werden |
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
gegriffen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
künftig gegriffen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
greife; greif! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
greift! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
das Greifen |
| Genitiv |
attrectandi
|
des Greifens |
| Dativ |
attrectando
|
dem Greifen |
| Akkusativ |
attrectandum
|
das Greifen |
| Ablativ |
attrectando
|
durch das Greifen |
| Vokativ |
attrectande
|
Greifen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
|
| 2. Person Singular |
attrectas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectes
|
|
| 3. Person Singular |
attrectet
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
|
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectares
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
|
| Genitiv |
attrectandi
|
|
| Dativ |
attrectando
|
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
|
| Ablativ |
attrectando
|
|
| Vokativ |
attrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
|
| 2. Person Singular |
attrectas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectes
|
|
| 3. Person Singular |
attrectet
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
|
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectares
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
|
| Genitiv |
attrectandi
|
|
| Dativ |
attrectando
|
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
|
| Ablativ |
attrectando
|
|
| Vokativ |
attrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecto
|
|
| 2. Person Singular |
attrectas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrector
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaris attrectare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectes
|
|
| 3. Person Singular |
attrectet
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrecter
|
|
| 2. Person Singular |
attrecteris attrectere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabaris attrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectares
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
attrectareris attrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
attrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaberis attrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
attrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
attrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
attrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
attrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverunt attrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
attrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
attrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
attrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrectari attrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
attrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrectato
|
| 3. Person Singular |
attrectato
|
| 2. Person Plural |
attrectatote
|
| 3. Person Plural |
attrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrectare
|
|
| Genitiv |
attrectandi
|
|
| Dativ |
attrectando
|
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
|
| Ablativ |
attrectando
|
|
| Vokativ |
attrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectandus
|
attrectanda
|
attrectandum
|
| Genitiv |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectandi
|
| Dativ |
attrectando
|
attrectandae
|
attrectando
|
| Akkusativ |
attrectandum
|
attrectandam
|
attrectandum
|
| Ablativ |
attrectando
|
attrectanda
|
attrectando
|
| Vokativ |
attrectande
|
attrectanda
|
attrectandum
|
Plural
| Nominativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
| Genitiv |
attrectandorum
|
attrectandarum
|
attrectandorum
|
| Dativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Akkusativ |
attrectandos
|
attrectandas
|
attrectanda
|
| Ablativ |
attrectandis
|
attrectandis
|
attrectandis
|
| Vokativ |
attrectandi
|
attrectandae
|
attrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
| Genitiv |
attrectantis
|
attrectantis
|
attrectantis
|
| Dativ |
attrectanti
|
attrectanti
|
attrectanti
|
| Akkusativ |
attrectantem
|
attrectantem
|
attrectans
|
| Ablativ |
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
attrectanti attrectante
|
| Vokativ |
attrectans
|
attrectans
|
attrectans
|
Plural
| Nominativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Genitiv |
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
attrectantium attrectantum
|
| Dativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Akkusativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
| Ablativ |
attrectantibus
|
attrectantibus
|
attrectantibus
|
| Vokativ |
attrectantes
|
attrectantes
|
attrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectatus
|
attrectata
|
attrectatum
|
| Genitiv |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectati
|
| Dativ |
attrectato
|
attrectatae
|
attrectato
|
| Akkusativ |
attrectatum
|
attrectatam
|
attrectatum
|
| Ablativ |
attrectato
|
attrectata
|
attrectato
|
| Vokativ |
attrectate
|
attrectata
|
attrectatum
|
Plural
| Nominativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
| Genitiv |
attrectatorum
|
attrectatarum
|
attrectatorum
|
| Dativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Akkusativ |
attrectatos
|
attrectatas
|
attrectata
|
| Ablativ |
attrectatis
|
attrectatis
|
attrectatis
|
| Vokativ |
attrectati
|
attrectatae
|
attrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrectaturus
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
| Genitiv |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectaturi
|
| Dativ |
attrectaturo
|
attrectaturae
|
attrectaturo
|
| Akkusativ |
attrectaturum
|
attrectaturam
|
attrectaturum
|
| Ablativ |
attrectaturo
|
attrectatura
|
attrectaturo
|
| Vokativ |
attrectature
|
attrectatura
|
attrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
| Genitiv |
attrectaturorum
|
attrectaturarum
|
attrectaturorum
|
| Dativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Akkusativ |
attrectaturos
|
attrectaturas
|
attrectatura
|
| Ablativ |
attrectaturis
|
attrectaturis
|
attrectaturis
|
| Vokativ |
attrectaturi
|
attrectaturae
|
attrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrectatum
|
attrectatu
|