Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepido
|
ich tripple herbei |
| 2. Person Singular |
attrepidas
|
du trippelst herbei |
| 3. Person Singular |
attrepidat
|
er/sie/es trippelt herbei |
| 1. Person Plural |
attrepidamus
|
wir trippeln herbei |
| 2. Person Plural |
attrepidatis
|
ihr trippelt herbei |
| 3. Person Plural |
attrepidant
|
sie trippeln herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidor
|
ich werde herbeigetrippelt |
| 2. Person Singular |
attrepidaris attrepidare
|
du wirst herbeigetrippelt |
| 3. Person Singular |
attrepidatur
|
er/sie/es wird herbeigetrippelt |
| 1. Person Plural |
attrepidamur
|
wir werden herbeigetrippelt |
| 2. Person Plural |
attrepidamini
|
ihr werdet herbeigetrippelt |
| 3. Person Plural |
attrepidantur
|
sie werden herbeigetrippelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidem
|
ich tripple herbei |
| 2. Person Singular |
attrepides
|
du trippelst herbei |
| 3. Person Singular |
attrepidet
|
er/sie/es tripple herbei |
| 1. Person Plural |
attrepidemus
|
wir trippeln herbei |
| 2. Person Plural |
attrepidetis
|
ihr trippelt herbei |
| 3. Person Plural |
attrepident
|
sie trippeln herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepider
|
ich werde herbeigetrippelt |
| 2. Person Singular |
attrepideris attrepidere
|
du werdest herbeigetrippelt |
| 3. Person Singular |
attrepidetur
|
er/sie/es werde herbeigetrippelt |
| 1. Person Plural |
attrepidemur
|
wir werden herbeigetrippelt |
| 2. Person Plural |
attrepidemini
|
ihr werdet herbeigetrippelt |
| 3. Person Plural |
attrepidentur
|
sie werden herbeigetrippelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabam
|
ich trippelte herbei |
| 2. Person Singular |
attrepidabas
|
du trippeltest herbei |
| 3. Person Singular |
attrepidabat
|
er/sie/es trippelte herbei |
| 1. Person Plural |
attrepidabamus
|
wir trippelten herbei |
| 2. Person Plural |
attrepidabatis
|
ihr trippeltet herbei |
| 3. Person Plural |
attrepidabant
|
sie trippelten herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabar
|
ich wurde herbeigetrippelt |
| 2. Person Singular |
attrepidabaris attrepidabare
|
du wurdest herbeigetrippelt |
| 3. Person Singular |
attrepidabatur
|
er/sie/es wurde herbeigetrippelt |
| 1. Person Plural |
attrepidabamur
|
wir wurden herbeigetrippelt |
| 2. Person Plural |
attrepidabamini
|
ihr wurdet herbeigetrippelt |
| 3. Person Plural |
attrepidabantur
|
sie wurden herbeigetrippelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidarem
|
ich trippelte herbei |
| 2. Person Singular |
attrepidares
|
du trippeltest herbei |
| 3. Person Singular |
attrepidaret
|
er/sie/es trippelte herbei |
| 1. Person Plural |
attrepidaremus
|
wir trippelten herbei |
| 2. Person Plural |
attrepidaretis
|
ihr trippeltet herbei |
| 3. Person Plural |
attrepidarent
|
sie trippelten herbei |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidarer
|
ich würde herbeigetrippelt |
| 2. Person Singular |
attrepidareris attrepidarere
|
du würdest herbeigetrippelt |
| 3. Person Singular |
attrepidaretur
|
er/sie/es würde herbeigetrippelt |
| 1. Person Plural |
attrepidaremur
|
wir würden herbeigetrippelt |
| 2. Person Plural |
attrepidaremini
|
ihr würdet herbeigetrippelt |
| 3. Person Plural |
attrepidarentur
|
sie würden herbeigetrippelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabo
|
ich werde herbeitrippeln |
| 2. Person Singular |
attrepidabis
|
du wirst herbeitrippeln |
| 3. Person Singular |
attrepidabit
|
er/sie/es wird herbeitrippeln |
| 1. Person Plural |
attrepidabimus
|
wir werden herbeitrippeln |
| 2. Person Plural |
attrepidabitis
|
ihr werdet herbeitrippeln |
| 3. Person Plural |
attrepidabunt
|
sie werden herbeitrippeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabor
|
ich werde herbeigetrippelt werden |
| 2. Person Singular |
attrepidaberis attrepidabere
|
du wirst herbeigetrippelt werden |
| 3. Person Singular |
attrepidabitur
|
er/sie/es wird herbeigetrippelt werden |
| 1. Person Plural |
attrepidabimur
|
wir werden herbeigetrippelt werden |
| 2. Person Plural |
attrepidabimini
|
ihr werdet herbeigetrippelt werden |
| 3. Person Plural |
attrepidabuntur
|
sie werden herbeigetrippelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidavi
|
ich habe herbeigetrippelt |
| 2. Person Singular |
attrepidavisti
|
du hast herbeigetrippelt |
| 3. Person Singular |
attrepidavit
|
er/sie/es hat herbeigetrippelt |
| 1. Person Plural |
attrepidavimus
|
wir haben herbeigetrippelt |
| 2. Person Plural |
attrepidavistis
|
ihr habt herbeigetrippelt |
| 3. Person Plural |
attrepidaverunt attrepidavere
|
sie haben herbeigetrippelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus sum
|
ich bin herbeigetrippelt worden |
| 2. Person Singular |
attrepidatus es
|
du bist herbeigetrippelt worden |
| 3. Person Singular |
attrepidatus est
|
er/sie/es ist herbeigetrippelt worden |
| 1. Person Plural |
attrepidati sumus
|
wir sind herbeigetrippelt worden |
| 2. Person Plural |
attrepidati estis
|
ihr seid herbeigetrippelt worden |
| 3. Person Plural |
attrepidati sunt
|
sie sind herbeigetrippelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidaverim
|
ich habe herbeigetrippelt |
| 2. Person Singular |
attrepidaveris
|
du habest herbeigetrippelt |
| 3. Person Singular |
attrepidaverit
|
er/sie/es habe herbeigetrippelt |
| 1. Person Plural |
attrepidaverimus
|
wir haben herbeigetrippelt |
| 2. Person Plural |
attrepidaveritis
|
ihr habet herbeigetrippelt |
| 3. Person Plural |
attrepidaverint
|
sie haben herbeigetrippelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus sim
|
ich sei herbeigetrippelt worden |
| 2. Person Singular |
attrepidatus sis
|
du seiest herbeigetrippelt worden |
| 3. Person Singular |
attrepidatus sit
|
er/sie/es sei herbeigetrippelt worden |
| 1. Person Plural |
attrepidati simus
|
wir seien herbeigetrippelt worden |
| 2. Person Plural |
attrepidati sitis
|
ihr seiet herbeigetrippelt worden |
| 3. Person Plural |
attrepidati sint
|
sie seien herbeigetrippelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidaveram
|
ich hatte herbeigetrippelt |
| 2. Person Singular |
attrepidaveras
|
du hattest herbeigetrippelt |
| 3. Person Singular |
attrepidaverat
|
er/sie/es hatte herbeigetrippelt |
| 1. Person Plural |
attrepidaveramus
|
wir hatten herbeigetrippelt |
| 2. Person Plural |
attrepidaveratis
|
ihr hattet herbeigetrippelt |
| 3. Person Plural |
attrepidaverant
|
sie hatten herbeigetrippelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus eram
|
ich war herbeigetrippelt worden |
| 2. Person Singular |
attrepidatus eras
|
du warst herbeigetrippelt worden |
| 3. Person Singular |
attrepidatus erat
|
er/sie/es war herbeigetrippelt worden |
| 1. Person Plural |
attrepidati eramus
|
wir waren herbeigetrippelt worden |
| 2. Person Plural |
attrepidati eratis
|
ihr wart herbeigetrippelt worden |
| 3. Person Plural |
attrepidati erant
|
sie waren herbeigetrippelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidavissem
|
ich hätte herbeigetrippelt |
| 2. Person Singular |
attrepidavisses
|
du hättest herbeigetrippelt |
| 3. Person Singular |
attrepidavisset
|
er/sie/es hätte herbeigetrippelt |
| 1. Person Plural |
attrepidavissemus
|
wir hätten herbeigetrippelt |
| 2. Person Plural |
attrepidavissetis
|
ihr hättet herbeigetrippelt |
| 3. Person Plural |
attrepidavissent
|
sie hätten herbeigetrippelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus essem
|
ich wäre herbeigetrippelt worden |
| 2. Person Singular |
attrepidatus esses
|
du wärest herbeigetrippelt worden |
| 3. Person Singular |
attrepidatus esset
|
er/sie/es wäre herbeigetrippelt worden |
| 1. Person Plural |
attrepidati essemus
|
wir wären herbeigetrippelt worden |
| 2. Person Plural |
attrepidati essetis
|
ihr wäret herbeigetrippelt worden |
| 3. Person Plural |
attrepidati essent
|
sie wären herbeigetrippelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidavero
|
ich werde herbeigetrippelt haben |
| 2. Person Singular |
attrepidaveris
|
du wirst herbeigetrippelt haben |
| 3. Person Singular |
attrepidaverit
|
er/sie/es wird herbeigetrippelt haben |
| 1. Person Plural |
attrepidaverimus
|
wir werden herbeigetrippelt haben |
| 2. Person Plural |
attrepidaveritis
|
ihr werdet herbeigetrippelt haben |
| 3. Person Plural |
attrepidaverint
|
sie werden herbeigetrippelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus ero
|
ich werde herbeigetrippelt worden sein |
| 2. Person Singular |
attrepidatus eris
|
du wirst herbeigetrippelt worden sein |
| 3. Person Singular |
attrepidatus erit
|
er/sie/es wird herbeigetrippelt worden sein |
| 1. Person Plural |
attrepidati erimus
|
wir werden herbeigetrippelt worden sein |
| 2. Person Plural |
attrepidati eritis
|
ihr werdet herbeigetrippelt worden sein |
| 3. Person Plural |
attrepidati erunt
|
sie werden herbeigetrippelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrepidare
|
herbeitrippeln |
| Vorzeitigkeit |
attrepidavisse
|
herbeigetrippelt haben |
| Nachzeitigkeit |
attrepidaturum esse
|
herbeitrippeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrepidari attrepidarier
|
herbeigetrippelt werden |
| Vorzeitigkeit |
attrepidatum esse
|
herbeigetrippelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
attrepidatum iri
|
künftig herbeigetrippelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrepida
|
tripple herbei! |
| 2. Person Plural |
attrepidate
|
trippelt herbei! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrepidato
|
| 3. Person Singular |
attrepidato
|
| 2. Person Plural |
attrepidatote
|
| 3. Person Plural |
attrepidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrepidare
|
das Herbeitrippeln |
| Genitiv |
attrepidandi
|
des Herbeitrippelnes |
| Dativ |
attrepidando
|
dem Herbeitrippeln |
| Akkusativ |
attrepidandum
|
das Herbeitrippeln |
| Ablativ |
attrepidando
|
durch das Herbeitrippeln |
| Vokativ |
attrepidande
|
Herbeitrippeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidandus
|
attrepidanda
|
attrepidandum
|
| Genitiv |
attrepidandi
|
attrepidandae
|
attrepidandi
|
| Dativ |
attrepidando
|
attrepidandae
|
attrepidando
|
| Akkusativ |
attrepidandum
|
attrepidandam
|
attrepidandum
|
| Ablativ |
attrepidando
|
attrepidanda
|
attrepidando
|
| Vokativ |
attrepidande
|
attrepidanda
|
attrepidandum
|
Plural
| Nominativ |
attrepidandi
|
attrepidandae
|
attrepidanda
|
| Genitiv |
attrepidandorum
|
attrepidandarum
|
attrepidandorum
|
| Dativ |
attrepidandis
|
attrepidandis
|
attrepidandis
|
| Akkusativ |
attrepidandos
|
attrepidandas
|
attrepidanda
|
| Ablativ |
attrepidandis
|
attrepidandis
|
attrepidandis
|
| Vokativ |
attrepidandi
|
attrepidandae
|
attrepidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidans
|
attrepidans
|
attrepidans
|
| Genitiv |
attrepidantis
|
attrepidantis
|
attrepidantis
|
| Dativ |
attrepidanti
|
attrepidanti
|
attrepidanti
|
| Akkusativ |
attrepidantem
|
attrepidantem
|
attrepidans
|
| Ablativ |
attrepidanti attrepidante
|
attrepidanti attrepidante
|
attrepidanti attrepidante
|
| Vokativ |
attrepidans
|
attrepidans
|
attrepidans
|
Plural
| Nominativ |
attrepidantes
|
attrepidantes
|
attrepidantia
|
| Genitiv |
attrepidantium attrepidantum
|
attrepidantium attrepidantum
|
attrepidantium attrepidantum
|
| Dativ |
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
| Akkusativ |
attrepidantes
|
attrepidantes
|
attrepidantia
|
| Ablativ |
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
| Vokativ |
attrepidantes
|
attrepidantes
|
attrepidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidatus
|
attrepidata
|
attrepidatum
|
| Genitiv |
attrepidati
|
attrepidatae
|
attrepidati
|
| Dativ |
attrepidato
|
attrepidatae
|
attrepidato
|
| Akkusativ |
attrepidatum
|
attrepidatam
|
attrepidatum
|
| Ablativ |
attrepidato
|
attrepidata
|
attrepidato
|
| Vokativ |
attrepidate
|
attrepidata
|
attrepidatum
|
Plural
| Nominativ |
attrepidati
|
attrepidatae
|
attrepidata
|
| Genitiv |
attrepidatorum
|
attrepidatarum
|
attrepidatorum
|
| Dativ |
attrepidatis
|
attrepidatis
|
attrepidatis
|
| Akkusativ |
attrepidatos
|
attrepidatas
|
attrepidata
|
| Ablativ |
attrepidatis
|
attrepidatis
|
attrepidatis
|
| Vokativ |
attrepidati
|
attrepidatae
|
attrepidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidaturus
|
attrepidatura
|
attrepidaturum
|
| Genitiv |
attrepidaturi
|
attrepidaturae
|
attrepidaturi
|
| Dativ |
attrepidaturo
|
attrepidaturae
|
attrepidaturo
|
| Akkusativ |
attrepidaturum
|
attrepidaturam
|
attrepidaturum
|
| Ablativ |
attrepidaturo
|
attrepidatura
|
attrepidaturo
|
| Vokativ |
attrepidature
|
attrepidatura
|
attrepidaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrepidaturi
|
attrepidaturae
|
attrepidatura
|
| Genitiv |
attrepidaturorum
|
attrepidaturarum
|
attrepidaturorum
|
| Dativ |
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
| Akkusativ |
attrepidaturos
|
attrepidaturas
|
attrepidatura
|
| Ablativ |
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
| Vokativ |
attrepidaturi
|
attrepidaturae
|
attrepidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrepidatum
|
attrepidatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepido
|
ich rege mich |
| 2. Person Singular |
attrepidas
|
du regst dich |
| 3. Person Singular |
attrepidat
|
er/sie/es regt sich |
| 1. Person Plural |
attrepidamus
|
wir regen uns |
| 2. Person Plural |
attrepidatis
|
ihr regt euch |
| 3. Person Plural |
attrepidant
|
sie regen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidor
|
|
| 2. Person Singular |
attrepidaris attrepidare
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidem
|
ich rege mich |
| 2. Person Singular |
attrepides
|
du regest dich |
| 3. Person Singular |
attrepidet
|
er/sie/es rege sich |
| 1. Person Plural |
attrepidemus
|
wir regen uns |
| 2. Person Plural |
attrepidetis
|
ihr reget euch |
| 3. Person Plural |
attrepident
|
sie regen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepider
|
|
| 2. Person Singular |
attrepideris attrepidere
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidetur
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidemur
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidemini
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabam
|
ich regte mich |
| 2. Person Singular |
attrepidabas
|
du regtest dich |
| 3. Person Singular |
attrepidabat
|
er/sie/es regte sich |
| 1. Person Plural |
attrepidabamus
|
wir regten uns |
| 2. Person Plural |
attrepidabatis
|
ihr regtet euch |
| 3. Person Plural |
attrepidabant
|
sie regten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabar
|
|
| 2. Person Singular |
attrepidabaris attrepidabare
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidabatur
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidabamur
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidabamini
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidarem
|
ich regte mich |
| 2. Person Singular |
attrepidares
|
du regtest dich |
| 3. Person Singular |
attrepidaret
|
er/sie/es regte sich |
| 1. Person Plural |
attrepidaremus
|
wir regten uns |
| 2. Person Plural |
attrepidaretis
|
ihr regtet euch |
| 3. Person Plural |
attrepidarent
|
sie regten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidarer
|
|
| 2. Person Singular |
attrepidareris attrepidarere
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidaretur
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidaremur
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidaremini
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabo
|
ich werde mich regen |
| 2. Person Singular |
attrepidabis
|
du wirst dich regen |
| 3. Person Singular |
attrepidabit
|
er/sie/es wird sich regen |
| 1. Person Plural |
attrepidabimus
|
wir werden uns regen |
| 2. Person Plural |
attrepidabitis
|
ihr werdet euch regen |
| 3. Person Plural |
attrepidabunt
|
sie werden sich regen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabor
|
|
| 2. Person Singular |
attrepidaberis attrepidabere
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidabitur
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidabimur
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidabimini
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidavi
|
ich habe mich geregt |
| 2. Person Singular |
attrepidavisti
|
du hast dich geregt |
| 3. Person Singular |
attrepidavit
|
er/sie/es hat sich geregt |
| 1. Person Plural |
attrepidavimus
|
wir haben uns geregt |
| 2. Person Plural |
attrepidavistis
|
ihr habt euch geregt |
| 3. Person Plural |
attrepidaverunt attrepidavere
|
sie haben sich geregt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
attrepidatus es
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidatus est
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidati estis
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidaverim
|
ich habe mich geregt |
| 2. Person Singular |
attrepidaveris
|
du habest dich geregt |
| 3. Person Singular |
attrepidaverit
|
er/sie/es habe sich geregt |
| 1. Person Plural |
attrepidaverimus
|
wir haben uns geregt |
| 2. Person Plural |
attrepidaveritis
|
ihr habet euch geregt |
| 3. Person Plural |
attrepidaverint
|
sie haben sich geregt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
attrepidatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidati simus
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidaveram
|
ich hatte mich geregt |
| 2. Person Singular |
attrepidaveras
|
du hattest dich geregt |
| 3. Person Singular |
attrepidaverat
|
er/sie/es hatte sich geregt |
| 1. Person Plural |
attrepidaveramus
|
wir hatten uns geregt |
| 2. Person Plural |
attrepidaveratis
|
ihr hattet euch geregt |
| 3. Person Plural |
attrepidaverant
|
sie hatten sich geregt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
attrepidatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidavissem
|
ich hätte mich geregt |
| 2. Person Singular |
attrepidavisses
|
du hättest dich geregt |
| 3. Person Singular |
attrepidavisset
|
er/sie/es hätte sich geregt |
| 1. Person Plural |
attrepidavissemus
|
wir hätten uns geregt |
| 2. Person Plural |
attrepidavissetis
|
ihr hättet euch geregt |
| 3. Person Plural |
attrepidavissent
|
sie hätten sich geregt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
attrepidatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidavero
|
ich werde mich geregt haben |
| 2. Person Singular |
attrepidaveris
|
du wirst dich geregt haben |
| 3. Person Singular |
attrepidaverit
|
er/sie/es wird sich geregt haben |
| 1. Person Plural |
attrepidaverimus
|
wir werden uns geregt haben |
| 2. Person Plural |
attrepidaveritis
|
ihr werdet euch geregt haben |
| 3. Person Plural |
attrepidaverint
|
sie werden sich geregt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
attrepidatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
attrepidatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
attrepidati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
attrepidati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
attrepidati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrepidare
|
sich regen |
| Vorzeitigkeit |
attrepidavisse
|
sich geregt haben |
| Nachzeitigkeit |
attrepidaturum esse
|
sich regen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrepidari attrepidarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
attrepidatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attrepidatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrepida
|
rege dich; reg dich! |
| 2. Person Plural |
attrepidate
|
regt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrepidato
|
| 3. Person Singular |
attrepidato
|
| 2. Person Plural |
attrepidatote
|
| 3. Person Plural |
attrepidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrepidare
|
das Sich regen |
| Genitiv |
attrepidandi
|
des Sich regens |
| Dativ |
attrepidando
|
dem Sich regen |
| Akkusativ |
attrepidandum
|
das Sich regen |
| Ablativ |
attrepidando
|
durch das Sich regen |
| Vokativ |
attrepidande
|
Sich regen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidandus
|
attrepidanda
|
attrepidandum
|
| Genitiv |
attrepidandi
|
attrepidandae
|
attrepidandi
|
| Dativ |
attrepidando
|
attrepidandae
|
attrepidando
|
| Akkusativ |
attrepidandum
|
attrepidandam
|
attrepidandum
|
| Ablativ |
attrepidando
|
attrepidanda
|
attrepidando
|
| Vokativ |
attrepidande
|
attrepidanda
|
attrepidandum
|
Plural
| Nominativ |
attrepidandi
|
attrepidandae
|
attrepidanda
|
| Genitiv |
attrepidandorum
|
attrepidandarum
|
attrepidandorum
|
| Dativ |
attrepidandis
|
attrepidandis
|
attrepidandis
|
| Akkusativ |
attrepidandos
|
attrepidandas
|
attrepidanda
|
| Ablativ |
attrepidandis
|
attrepidandis
|
attrepidandis
|
| Vokativ |
attrepidandi
|
attrepidandae
|
attrepidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidans
|
attrepidans
|
attrepidans
|
| Genitiv |
attrepidantis
|
attrepidantis
|
attrepidantis
|
| Dativ |
attrepidanti
|
attrepidanti
|
attrepidanti
|
| Akkusativ |
attrepidantem
|
attrepidantem
|
attrepidans
|
| Ablativ |
attrepidanti attrepidante
|
attrepidanti attrepidante
|
attrepidanti attrepidante
|
| Vokativ |
attrepidans
|
attrepidans
|
attrepidans
|
Plural
| Nominativ |
attrepidantes
|
attrepidantes
|
attrepidantia
|
| Genitiv |
attrepidantium attrepidantum
|
attrepidantium attrepidantum
|
attrepidantium attrepidantum
|
| Dativ |
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
| Akkusativ |
attrepidantes
|
attrepidantes
|
attrepidantia
|
| Ablativ |
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
| Vokativ |
attrepidantes
|
attrepidantes
|
attrepidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidatus
|
attrepidata
|
attrepidatum
|
| Genitiv |
attrepidati
|
attrepidatae
|
attrepidati
|
| Dativ |
attrepidato
|
attrepidatae
|
attrepidato
|
| Akkusativ |
attrepidatum
|
attrepidatam
|
attrepidatum
|
| Ablativ |
attrepidato
|
attrepidata
|
attrepidato
|
| Vokativ |
attrepidate
|
attrepidata
|
attrepidatum
|
Plural
| Nominativ |
attrepidati
|
attrepidatae
|
attrepidata
|
| Genitiv |
attrepidatorum
|
attrepidatarum
|
attrepidatorum
|
| Dativ |
attrepidatis
|
attrepidatis
|
attrepidatis
|
| Akkusativ |
attrepidatos
|
attrepidatas
|
attrepidata
|
| Ablativ |
attrepidatis
|
attrepidatis
|
attrepidatis
|
| Vokativ |
attrepidati
|
attrepidatae
|
attrepidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidaturus
|
attrepidatura
|
attrepidaturum
|
| Genitiv |
attrepidaturi
|
attrepidaturae
|
attrepidaturi
|
| Dativ |
attrepidaturo
|
attrepidaturae
|
attrepidaturo
|
| Akkusativ |
attrepidaturum
|
attrepidaturam
|
attrepidaturum
|
| Ablativ |
attrepidaturo
|
attrepidatura
|
attrepidaturo
|
| Vokativ |
attrepidature
|
attrepidatura
|
attrepidaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrepidaturi
|
attrepidaturae
|
attrepidatura
|
| Genitiv |
attrepidaturorum
|
attrepidaturarum
|
attrepidaturorum
|
| Dativ |
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
| Akkusativ |
attrepidaturos
|
attrepidaturas
|
attrepidatura
|
| Ablativ |
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
| Vokativ |
attrepidaturi
|
attrepidaturae
|
attrepidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrepidatum
|
attrepidatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepido
|
ich rühre |
| 2. Person Singular |
attrepidas
|
du rührst |
| 3. Person Singular |
attrepidat
|
er/sie/es rührt |
| 1. Person Plural |
attrepidamus
|
wir rühren |
| 2. Person Plural |
attrepidatis
|
ihr rührt |
| 3. Person Plural |
attrepidant
|
sie rühren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidor
|
ich werde gerührt |
| 2. Person Singular |
attrepidaris attrepidare
|
du wirst gerührt |
| 3. Person Singular |
attrepidatur
|
er/sie/es wird gerührt |
| 1. Person Plural |
attrepidamur
|
wir werden gerührt |
| 2. Person Plural |
attrepidamini
|
ihr werdet gerührt |
| 3. Person Plural |
attrepidantur
|
sie werden gerührt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidem
|
ich rühre |
| 2. Person Singular |
attrepides
|
du rührest |
| 3. Person Singular |
attrepidet
|
er/sie/es rühre |
| 1. Person Plural |
attrepidemus
|
wir rühren |
| 2. Person Plural |
attrepidetis
|
ihr rühret |
| 3. Person Plural |
attrepident
|
sie rühren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepider
|
ich werde gerührt |
| 2. Person Singular |
attrepideris attrepidere
|
du werdest gerührt |
| 3. Person Singular |
attrepidetur
|
er/sie/es werde gerührt |
| 1. Person Plural |
attrepidemur
|
wir werden gerührt |
| 2. Person Plural |
attrepidemini
|
ihr werdet gerührt |
| 3. Person Plural |
attrepidentur
|
sie werden gerührt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabam
|
ich rührte |
| 2. Person Singular |
attrepidabas
|
du rührtest |
| 3. Person Singular |
attrepidabat
|
er/sie/es rührte |
| 1. Person Plural |
attrepidabamus
|
wir rührten |
| 2. Person Plural |
attrepidabatis
|
ihr rührtet |
| 3. Person Plural |
attrepidabant
|
sie rührten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabar
|
ich wurde gerührt |
| 2. Person Singular |
attrepidabaris attrepidabare
|
du wurdest gerührt |
| 3. Person Singular |
attrepidabatur
|
er/sie/es wurde gerührt |
| 1. Person Plural |
attrepidabamur
|
wir wurden gerührt |
| 2. Person Plural |
attrepidabamini
|
ihr wurdet gerührt |
| 3. Person Plural |
attrepidabantur
|
sie wurden gerührt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidarem
|
ich rührte |
| 2. Person Singular |
attrepidares
|
du rührtest |
| 3. Person Singular |
attrepidaret
|
er/sie/es rührte |
| 1. Person Plural |
attrepidaremus
|
wir rührten |
| 2. Person Plural |
attrepidaretis
|
ihr rührtet |
| 3. Person Plural |
attrepidarent
|
sie rührten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidarer
|
ich würde gerührt |
| 2. Person Singular |
attrepidareris attrepidarere
|
du würdest gerührt |
| 3. Person Singular |
attrepidaretur
|
er/sie/es würde gerührt |
| 1. Person Plural |
attrepidaremur
|
wir würden gerührt |
| 2. Person Plural |
attrepidaremini
|
ihr würdet gerührt |
| 3. Person Plural |
attrepidarentur
|
sie würden gerührt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabo
|
ich werde rühren |
| 2. Person Singular |
attrepidabis
|
du wirst rühren |
| 3. Person Singular |
attrepidabit
|
er/sie/es wird rühren |
| 1. Person Plural |
attrepidabimus
|
wir werden rühren |
| 2. Person Plural |
attrepidabitis
|
ihr werdet rühren |
| 3. Person Plural |
attrepidabunt
|
sie werden rühren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidabor
|
ich werde gerührt werden |
| 2. Person Singular |
attrepidaberis attrepidabere
|
du wirst gerührt werden |
| 3. Person Singular |
attrepidabitur
|
er/sie/es wird gerührt werden |
| 1. Person Plural |
attrepidabimur
|
wir werden gerührt werden |
| 2. Person Plural |
attrepidabimini
|
ihr werdet gerührt werden |
| 3. Person Plural |
attrepidabuntur
|
sie werden gerührt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidavi
|
ich habe gerührt |
| 2. Person Singular |
attrepidavisti
|
du hast gerührt |
| 3. Person Singular |
attrepidavit
|
er/sie/es hat gerührt |
| 1. Person Plural |
attrepidavimus
|
wir haben gerührt |
| 2. Person Plural |
attrepidavistis
|
ihr habt gerührt |
| 3. Person Plural |
attrepidaverunt attrepidavere
|
sie haben gerührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus sum
|
ich bin gerührt worden |
| 2. Person Singular |
attrepidatus es
|
du bist gerührt worden |
| 3. Person Singular |
attrepidatus est
|
er/sie/es ist gerührt worden |
| 1. Person Plural |
attrepidati sumus
|
wir sind gerührt worden |
| 2. Person Plural |
attrepidati estis
|
ihr seid gerührt worden |
| 3. Person Plural |
attrepidati sunt
|
sie sind gerührt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidaverim
|
ich habe gerührt |
| 2. Person Singular |
attrepidaveris
|
du habest gerührt |
| 3. Person Singular |
attrepidaverit
|
er/sie/es habe gerührt |
| 1. Person Plural |
attrepidaverimus
|
wir haben gerührt |
| 2. Person Plural |
attrepidaveritis
|
ihr habet gerührt |
| 3. Person Plural |
attrepidaverint
|
sie haben gerührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus sim
|
ich sei gerührt worden |
| 2. Person Singular |
attrepidatus sis
|
du seiest gerührt worden |
| 3. Person Singular |
attrepidatus sit
|
er/sie/es sei gerührt worden |
| 1. Person Plural |
attrepidati simus
|
wir seien gerührt worden |
| 2. Person Plural |
attrepidati sitis
|
ihr seiet gerührt worden |
| 3. Person Plural |
attrepidati sint
|
sie seien gerührt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidaveram
|
ich hatte gerührt |
| 2. Person Singular |
attrepidaveras
|
du hattest gerührt |
| 3. Person Singular |
attrepidaverat
|
er/sie/es hatte gerührt |
| 1. Person Plural |
attrepidaveramus
|
wir hatten gerührt |
| 2. Person Plural |
attrepidaveratis
|
ihr hattet gerührt |
| 3. Person Plural |
attrepidaverant
|
sie hatten gerührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus eram
|
ich war gerührt worden |
| 2. Person Singular |
attrepidatus eras
|
du warst gerührt worden |
| 3. Person Singular |
attrepidatus erat
|
er/sie/es war gerührt worden |
| 1. Person Plural |
attrepidati eramus
|
wir waren gerührt worden |
| 2. Person Plural |
attrepidati eratis
|
ihr wart gerührt worden |
| 3. Person Plural |
attrepidati erant
|
sie waren gerührt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidavissem
|
ich hätte gerührt |
| 2. Person Singular |
attrepidavisses
|
du hättest gerührt |
| 3. Person Singular |
attrepidavisset
|
er/sie/es hätte gerührt |
| 1. Person Plural |
attrepidavissemus
|
wir hätten gerührt |
| 2. Person Plural |
attrepidavissetis
|
ihr hättet gerührt |
| 3. Person Plural |
attrepidavissent
|
sie hätten gerührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus essem
|
ich wäre gerührt worden |
| 2. Person Singular |
attrepidatus esses
|
du wärest gerührt worden |
| 3. Person Singular |
attrepidatus esset
|
er/sie/es wäre gerührt worden |
| 1. Person Plural |
attrepidati essemus
|
wir wären gerührt worden |
| 2. Person Plural |
attrepidati essetis
|
ihr wäret gerührt worden |
| 3. Person Plural |
attrepidati essent
|
sie wären gerührt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidavero
|
ich werde gerührt haben |
| 2. Person Singular |
attrepidaveris
|
du wirst gerührt haben |
| 3. Person Singular |
attrepidaverit
|
er/sie/es wird gerührt haben |
| 1. Person Plural |
attrepidaverimus
|
wir werden gerührt haben |
| 2. Person Plural |
attrepidaveritis
|
ihr werdet gerührt haben |
| 3. Person Plural |
attrepidaverint
|
sie werden gerührt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attrepidatus ero
|
ich werde gerührt worden sein |
| 2. Person Singular |
attrepidatus eris
|
du wirst gerührt worden sein |
| 3. Person Singular |
attrepidatus erit
|
er/sie/es wird gerührt worden sein |
| 1. Person Plural |
attrepidati erimus
|
wir werden gerührt worden sein |
| 2. Person Plural |
attrepidati eritis
|
ihr werdet gerührt worden sein |
| 3. Person Plural |
attrepidati erunt
|
sie werden gerührt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrepidare
|
rühren |
| Vorzeitigkeit |
attrepidavisse
|
gerührt haben |
| Nachzeitigkeit |
attrepidaturum esse
|
rühren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attrepidari attrepidarier
|
gerührt werden |
| Vorzeitigkeit |
attrepidatum esse
|
gerührt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
attrepidatum iri
|
künftig gerührt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attrepida
|
rühre; rühr! |
| 2. Person Plural |
attrepidate
|
rührt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attrepidato
|
| 3. Person Singular |
attrepidato
|
| 2. Person Plural |
attrepidatote
|
| 3. Person Plural |
attrepidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attrepidare
|
das Rühren |
| Genitiv |
attrepidandi
|
des Rührens |
| Dativ |
attrepidando
|
dem Rühren |
| Akkusativ |
attrepidandum
|
das Rühren |
| Ablativ |
attrepidando
|
durch das Rühren |
| Vokativ |
attrepidande
|
Rühren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidandus
|
attrepidanda
|
attrepidandum
|
| Genitiv |
attrepidandi
|
attrepidandae
|
attrepidandi
|
| Dativ |
attrepidando
|
attrepidandae
|
attrepidando
|
| Akkusativ |
attrepidandum
|
attrepidandam
|
attrepidandum
|
| Ablativ |
attrepidando
|
attrepidanda
|
attrepidando
|
| Vokativ |
attrepidande
|
attrepidanda
|
attrepidandum
|
Plural
| Nominativ |
attrepidandi
|
attrepidandae
|
attrepidanda
|
| Genitiv |
attrepidandorum
|
attrepidandarum
|
attrepidandorum
|
| Dativ |
attrepidandis
|
attrepidandis
|
attrepidandis
|
| Akkusativ |
attrepidandos
|
attrepidandas
|
attrepidanda
|
| Ablativ |
attrepidandis
|
attrepidandis
|
attrepidandis
|
| Vokativ |
attrepidandi
|
attrepidandae
|
attrepidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidans
|
attrepidans
|
attrepidans
|
| Genitiv |
attrepidantis
|
attrepidantis
|
attrepidantis
|
| Dativ |
attrepidanti
|
attrepidanti
|
attrepidanti
|
| Akkusativ |
attrepidantem
|
attrepidantem
|
attrepidans
|
| Ablativ |
attrepidanti attrepidante
|
attrepidanti attrepidante
|
attrepidanti attrepidante
|
| Vokativ |
attrepidans
|
attrepidans
|
attrepidans
|
Plural
| Nominativ |
attrepidantes
|
attrepidantes
|
attrepidantia
|
| Genitiv |
attrepidantium attrepidantum
|
attrepidantium attrepidantum
|
attrepidantium attrepidantum
|
| Dativ |
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
| Akkusativ |
attrepidantes
|
attrepidantes
|
attrepidantia
|
| Ablativ |
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
attrepidantibus
|
| Vokativ |
attrepidantes
|
attrepidantes
|
attrepidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidatus
|
attrepidata
|
attrepidatum
|
| Genitiv |
attrepidati
|
attrepidatae
|
attrepidati
|
| Dativ |
attrepidato
|
attrepidatae
|
attrepidato
|
| Akkusativ |
attrepidatum
|
attrepidatam
|
attrepidatum
|
| Ablativ |
attrepidato
|
attrepidata
|
attrepidato
|
| Vokativ |
attrepidate
|
attrepidata
|
attrepidatum
|
Plural
| Nominativ |
attrepidati
|
attrepidatae
|
attrepidata
|
| Genitiv |
attrepidatorum
|
attrepidatarum
|
attrepidatorum
|
| Dativ |
attrepidatis
|
attrepidatis
|
attrepidatis
|
| Akkusativ |
attrepidatos
|
attrepidatas
|
attrepidata
|
| Ablativ |
attrepidatis
|
attrepidatis
|
attrepidatis
|
| Vokativ |
attrepidati
|
attrepidatae
|
attrepidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attrepidaturus
|
attrepidatura
|
attrepidaturum
|
| Genitiv |
attrepidaturi
|
attrepidaturae
|
attrepidaturi
|
| Dativ |
attrepidaturo
|
attrepidaturae
|
attrepidaturo
|
| Akkusativ |
attrepidaturum
|
attrepidaturam
|
attrepidaturum
|
| Ablativ |
attrepidaturo
|
attrepidatura
|
attrepidaturo
|
| Vokativ |
attrepidature
|
attrepidatura
|
attrepidaturum
|
Plural
| Nominativ |
attrepidaturi
|
attrepidaturae
|
attrepidatura
|
| Genitiv |
attrepidaturorum
|
attrepidaturarum
|
attrepidaturorum
|
| Dativ |
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
| Akkusativ |
attrepidaturos
|
attrepidaturas
|
attrepidatura
|
| Ablativ |
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
attrepidaturis
|
| Vokativ |
attrepidaturi
|
attrepidaturae
|
attrepidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attrepidatum
|
attrepidatu
|