Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctifico
|
ich verherrliche |
| 2. Person Singular |
auctificas
|
du verherrlichst |
| 3. Person Singular |
auctificat
|
er/sie/es verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctificamus
|
wir verherrlichen |
| 2. Person Plural |
auctificatis
|
ihr verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctificant
|
sie verherrlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificor
|
ich werde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctificaris auctificare
|
du wirst verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctificatur
|
er/sie/es wird verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctificamur
|
wir werden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctificamini
|
ihr werdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctificantur
|
sie werden verherrlicht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificem
|
ich verherrliche |
| 2. Person Singular |
auctifices
|
du verherrlichest |
| 3. Person Singular |
auctificet
|
er/sie/es verherrliche |
| 1. Person Plural |
auctificemus
|
wir verherrlichen |
| 2. Person Plural |
auctificetis
|
ihr verherrlichet |
| 3. Person Plural |
auctificent
|
sie verherrlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificer
|
ich werde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctificeris auctificere
|
du werdest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctificetur
|
er/sie/es werde verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctificemur
|
wir werden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctificemini
|
ihr werdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctificentur
|
sie werden verherrlicht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabam
|
ich verherrlichte |
| 2. Person Singular |
auctificabas
|
du verherrlichtest |
| 3. Person Singular |
auctificabat
|
er/sie/es verherrlichte |
| 1. Person Plural |
auctificabamus
|
wir verherrlichten |
| 2. Person Plural |
auctificabatis
|
ihr verherrlichtet |
| 3. Person Plural |
auctificabant
|
sie verherrlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabar
|
ich wurde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctificabaris auctificabare
|
du wurdest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctificabatur
|
er/sie/es wurde verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctificabamur
|
wir wurden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctificabamini
|
ihr wurdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctificabantur
|
sie wurden verherrlicht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarem
|
ich verherrlichte |
| 2. Person Singular |
auctificares
|
du verherrlichtest |
| 3. Person Singular |
auctificaret
|
er/sie/es verherrlichte |
| 1. Person Plural |
auctificaremus
|
wir verherrlichten |
| 2. Person Plural |
auctificaretis
|
ihr verherrlichtet |
| 3. Person Plural |
auctificarent
|
sie verherrlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarer
|
ich würde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctificareris auctificarere
|
du würdest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctificaretur
|
er/sie/es würde verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctificaremur
|
wir würden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctificaremini
|
ihr würdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctificarentur
|
sie würden verherrlicht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabo
|
ich werde verherrlichen |
| 2. Person Singular |
auctificabis
|
du wirst verherrlichen |
| 3. Person Singular |
auctificabit
|
er/sie/es wird verherrlichen |
| 1. Person Plural |
auctificabimus
|
wir werden verherrlichen |
| 2. Person Plural |
auctificabitis
|
ihr werdet verherrlichen |
| 3. Person Plural |
auctificabunt
|
sie werden verherrlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabor
|
ich werde verherrlicht werden |
| 2. Person Singular |
auctificaberis auctificabere
|
du wirst verherrlicht werden |
| 3. Person Singular |
auctificabitur
|
er/sie/es wird verherrlicht werden |
| 1. Person Plural |
auctificabimur
|
wir werden verherrlicht werden |
| 2. Person Plural |
auctificabimini
|
ihr werdet verherrlicht werden |
| 3. Person Plural |
auctificabuntur
|
sie werden verherrlicht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavi
|
ich habe verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctificavisti
|
du hast verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctificavit
|
er/sie/es hat verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctificavimus
|
wir haben verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctificavistis
|
ihr habt verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctificaverunt auctificavere
|
sie haben verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sum
|
ich bin verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
auctificatus es
|
du bist verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
auctificatus est
|
er/sie/es ist verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
auctificati sumus
|
wir sind verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
auctificati estis
|
ihr seid verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
auctificati sunt
|
sie sind verherrlicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaverim
|
ich habe verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
du habest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
er/sie/es habe verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
wir haben verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
ihr habet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
sie haben verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sim
|
ich sei verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
auctificatus sis
|
du seiest verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
auctificatus sit
|
er/sie/es sei verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
auctificati simus
|
wir seien verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
auctificati sitis
|
ihr seiet verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
auctificati sint
|
sie seien verherrlicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaveram
|
ich hatte verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctificaveras
|
du hattest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctificaverat
|
er/sie/es hatte verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctificaveramus
|
wir hatten verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctificaveratis
|
ihr hattet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctificaverant
|
sie hatten verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus eram
|
ich war verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
auctificatus eras
|
du warst verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
auctificatus erat
|
er/sie/es war verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
auctificati eramus
|
wir waren verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
auctificati eratis
|
ihr wart verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
auctificati erant
|
sie waren verherrlicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavissem
|
ich hätte verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctificavisses
|
du hättest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctificavisset
|
er/sie/es hätte verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctificavissemus
|
wir hätten verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctificavissetis
|
ihr hättet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctificavissent
|
sie hätten verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus essem
|
ich wäre verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
auctificatus esses
|
du wärest verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
auctificatus esset
|
er/sie/es wäre verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
auctificati essemus
|
wir wären verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
auctificati essetis
|
ihr wäret verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
auctificati essent
|
sie wären verherrlicht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavero
|
ich werde verherrlicht haben |
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
du wirst verherrlicht haben |
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
er/sie/es wird verherrlicht haben |
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
wir werden verherrlicht haben |
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
ihr werdet verherrlicht haben |
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
sie werden verherrlicht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus ero
|
ich werde verherrlicht worden sein |
| 2. Person Singular |
auctificatus eris
|
du wirst verherrlicht worden sein |
| 3. Person Singular |
auctificatus erit
|
er/sie/es wird verherrlicht worden sein |
| 1. Person Plural |
auctificati erimus
|
wir werden verherrlicht worden sein |
| 2. Person Plural |
auctificati eritis
|
ihr werdet verherrlicht worden sein |
| 3. Person Plural |
auctificati erunt
|
sie werden verherrlicht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificare
|
verherrlichen |
| Vorzeitigkeit |
auctificavisse
|
verherrlicht haben |
| Nachzeitigkeit |
auctificaturum esse
|
verherrlichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificari auctificarier
|
verherrlicht werden |
| Vorzeitigkeit |
auctificatum esse
|
verherrlicht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
auctificatum iri
|
künftig verherrlicht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctifica
|
verherrliche; verherrlich! |
| 2. Person Plural |
auctificate
|
verherrlicht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctificato
|
| 3. Person Singular |
auctificato
|
| 2. Person Plural |
auctificatote
|
| 3. Person Plural |
auctificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctificare
|
das Verherrlichen |
| Genitiv |
auctificandi
|
des Verherrlichens |
| Dativ |
auctificando
|
dem Verherrlichen |
| Akkusativ |
auctificandum
|
das Verherrlichen |
| Ablativ |
auctificando
|
durch das Verherrlichen |
| Vokativ |
auctificande
|
Verherrlichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificandus
|
auctificanda
|
auctificandum
|
| Genitiv |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificandi
|
| Dativ |
auctificando
|
auctificandae
|
auctificando
|
| Akkusativ |
auctificandum
|
auctificandam
|
auctificandum
|
| Ablativ |
auctificando
|
auctificanda
|
auctificando
|
| Vokativ |
auctificande
|
auctificanda
|
auctificandum
|
Plural
| Nominativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
| Genitiv |
auctificandorum
|
auctificandarum
|
auctificandorum
|
| Dativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Akkusativ |
auctificandos
|
auctificandas
|
auctificanda
|
| Ablativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Vokativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
| Genitiv |
auctificantis
|
auctificantis
|
auctificantis
|
| Dativ |
auctificanti
|
auctificanti
|
auctificanti
|
| Akkusativ |
auctificantem
|
auctificantem
|
auctificans
|
| Ablativ |
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
| Vokativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
Plural
| Nominativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Genitiv |
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
| Dativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Akkusativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Ablativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Vokativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificatus
|
auctificata
|
auctificatum
|
| Genitiv |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificati
|
| Dativ |
auctificato
|
auctificatae
|
auctificato
|
| Akkusativ |
auctificatum
|
auctificatam
|
auctificatum
|
| Ablativ |
auctificato
|
auctificata
|
auctificato
|
| Vokativ |
auctificate
|
auctificata
|
auctificatum
|
Plural
| Nominativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
| Genitiv |
auctificatorum
|
auctificatarum
|
auctificatorum
|
| Dativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Akkusativ |
auctificatos
|
auctificatas
|
auctificata
|
| Ablativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Vokativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificaturus
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
| Genitiv |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificaturi
|
| Dativ |
auctificaturo
|
auctificaturae
|
auctificaturo
|
| Akkusativ |
auctificaturum
|
auctificaturam
|
auctificaturum
|
| Ablativ |
auctificaturo
|
auctificatura
|
auctificaturo
|
| Vokativ |
auctificature
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
| Genitiv |
auctificaturorum
|
auctificaturarum
|
auctificaturorum
|
| Dativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Akkusativ |
auctificaturos
|
auctificaturas
|
auctificatura
|
| Ablativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Vokativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctificatum
|
auctificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctifico
|
ich vermehre mich |
| 2. Person Singular |
auctificas
|
du vermehrst dich |
| 3. Person Singular |
auctificat
|
er/sie/es vermehrt sich |
| 1. Person Plural |
auctificamus
|
wir vermehren uns |
| 2. Person Plural |
auctificatis
|
ihr vermehrt euch |
| 3. Person Plural |
auctificant
|
sie vermehren sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificor
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaris auctificare
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificem
|
ich vermehre mich |
| 2. Person Singular |
auctifices
|
du vermehrest dich |
| 3. Person Singular |
auctificet
|
er/sie/es vermehre sich |
| 1. Person Plural |
auctificemus
|
wir vermehren uns |
| 2. Person Plural |
auctificetis
|
ihr vermehret euch |
| 3. Person Plural |
auctificent
|
sie vermehren sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificer
|
|
| 2. Person Singular |
auctificeris auctificere
|
|
| 3. Person Singular |
auctificetur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificemur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificemini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabam
|
ich vermehrte mich |
| 2. Person Singular |
auctificabas
|
du vermehrtest dich |
| 3. Person Singular |
auctificabat
|
er/sie/es vermehrte sich |
| 1. Person Plural |
auctificabamus
|
wir vermehrten uns |
| 2. Person Plural |
auctificabatis
|
ihr vermehrtet euch |
| 3. Person Plural |
auctificabant
|
sie vermehrten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabar
|
|
| 2. Person Singular |
auctificabaris auctificabare
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarem
|
ich vermehrte mich |
| 2. Person Singular |
auctificares
|
du vermehrtest dich |
| 3. Person Singular |
auctificaret
|
er/sie/es vermehrte sich |
| 1. Person Plural |
auctificaremus
|
wir vermehrten uns |
| 2. Person Plural |
auctificaretis
|
ihr vermehrtet euch |
| 3. Person Plural |
auctificarent
|
sie vermehrten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarer
|
|
| 2. Person Singular |
auctificareris auctificarere
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabo
|
ich werde mich vermehren |
| 2. Person Singular |
auctificabis
|
du wirst dich vermehren |
| 3. Person Singular |
auctificabit
|
er/sie/es wird sich vermehren |
| 1. Person Plural |
auctificabimus
|
wir werden uns vermehren |
| 2. Person Plural |
auctificabitis
|
ihr werdet euch vermehren |
| 3. Person Plural |
auctificabunt
|
sie werden sich vermehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabor
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaberis auctificabere
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavi
|
ich habe mich vermehrt |
| 2. Person Singular |
auctificavisti
|
du hast dich vermehrt |
| 3. Person Singular |
auctificavit
|
er/sie/es hat sich vermehrt |
| 1. Person Plural |
auctificavimus
|
wir haben uns vermehrt |
| 2. Person Plural |
auctificavistis
|
ihr habt euch vermehrt |
| 3. Person Plural |
auctificaverunt auctificavere
|
sie haben sich vermehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaverim
|
ich habe mich vermehrt |
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
du habest dich vermehrt |
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
er/sie/es habe sich vermehrt |
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
wir haben uns vermehrt |
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
ihr habet euch vermehrt |
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
sie haben sich vermehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaveram
|
ich hatte mich vermehrt |
| 2. Person Singular |
auctificaveras
|
du hattest dich vermehrt |
| 3. Person Singular |
auctificaverat
|
er/sie/es hatte sich vermehrt |
| 1. Person Plural |
auctificaveramus
|
wir hatten uns vermehrt |
| 2. Person Plural |
auctificaveratis
|
ihr hattet euch vermehrt |
| 3. Person Plural |
auctificaverant
|
sie hatten sich vermehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavissem
|
ich hätte mich vermehrt |
| 2. Person Singular |
auctificavisses
|
du hättest dich vermehrt |
| 3. Person Singular |
auctificavisset
|
er/sie/es hätte sich vermehrt |
| 1. Person Plural |
auctificavissemus
|
wir hätten uns vermehrt |
| 2. Person Plural |
auctificavissetis
|
ihr hättet euch vermehrt |
| 3. Person Plural |
auctificavissent
|
sie hätten sich vermehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavero
|
ich werde mich vermehrt haben |
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
du wirst dich vermehrt haben |
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
er/sie/es wird sich vermehrt haben |
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
wir werden uns vermehrt haben |
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
ihr werdet euch vermehrt haben |
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
sie werden sich vermehrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificare
|
sich vermehren |
| Vorzeitigkeit |
auctificavisse
|
sich vermehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
auctificaturum esse
|
sich vermehren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificari auctificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctifica
|
vermehre dich; vermehr dich! |
| 2. Person Plural |
auctificate
|
vermehrt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctificato
|
| 3. Person Singular |
auctificato
|
| 2. Person Plural |
auctificatote
|
| 3. Person Plural |
auctificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctificare
|
das Sich vermehren |
| Genitiv |
auctificandi
|
des Sich vermehrens |
| Dativ |
auctificando
|
dem Sich vermehren |
| Akkusativ |
auctificandum
|
das Sich vermehren |
| Ablativ |
auctificando
|
durch das Sich vermehren |
| Vokativ |
auctificande
|
Sich vermehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificandus
|
auctificanda
|
auctificandum
|
| Genitiv |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificandi
|
| Dativ |
auctificando
|
auctificandae
|
auctificando
|
| Akkusativ |
auctificandum
|
auctificandam
|
auctificandum
|
| Ablativ |
auctificando
|
auctificanda
|
auctificando
|
| Vokativ |
auctificande
|
auctificanda
|
auctificandum
|
Plural
| Nominativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
| Genitiv |
auctificandorum
|
auctificandarum
|
auctificandorum
|
| Dativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Akkusativ |
auctificandos
|
auctificandas
|
auctificanda
|
| Ablativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Vokativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
| Genitiv |
auctificantis
|
auctificantis
|
auctificantis
|
| Dativ |
auctificanti
|
auctificanti
|
auctificanti
|
| Akkusativ |
auctificantem
|
auctificantem
|
auctificans
|
| Ablativ |
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
| Vokativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
Plural
| Nominativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Genitiv |
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
| Dativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Akkusativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Ablativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Vokativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificatus
|
auctificata
|
auctificatum
|
| Genitiv |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificati
|
| Dativ |
auctificato
|
auctificatae
|
auctificato
|
| Akkusativ |
auctificatum
|
auctificatam
|
auctificatum
|
| Ablativ |
auctificato
|
auctificata
|
auctificato
|
| Vokativ |
auctificate
|
auctificata
|
auctificatum
|
Plural
| Nominativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
| Genitiv |
auctificatorum
|
auctificatarum
|
auctificatorum
|
| Dativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Akkusativ |
auctificatos
|
auctificatas
|
auctificata
|
| Ablativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Vokativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificaturus
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
| Genitiv |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificaturi
|
| Dativ |
auctificaturo
|
auctificaturae
|
auctificaturo
|
| Akkusativ |
auctificaturum
|
auctificaturam
|
auctificaturum
|
| Ablativ |
auctificaturo
|
auctificatura
|
auctificaturo
|
| Vokativ |
auctificature
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
| Genitiv |
auctificaturorum
|
auctificaturarum
|
auctificaturorum
|
| Dativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Akkusativ |
auctificaturos
|
auctificaturas
|
auctificatura
|
| Ablativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Vokativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctificatum
|
auctificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctifico
|
|
| 2. Person Singular |
auctificas
|
|
| 3. Person Singular |
auctificat
|
|
| 1. Person Plural |
auctificamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificor
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaris auctificare
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificem
|
|
| 2. Person Singular |
auctifices
|
|
| 3. Person Singular |
auctificet
|
|
| 1. Person Plural |
auctificemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificer
|
|
| 2. Person Singular |
auctificeris auctificere
|
|
| 3. Person Singular |
auctificetur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificemur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificemini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabam
|
|
| 2. Person Singular |
auctificabas
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabat
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabar
|
|
| 2. Person Singular |
auctificabaris auctificabare
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarem
|
|
| 2. Person Singular |
auctificares
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaret
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarer
|
|
| 2. Person Singular |
auctificareris auctificarere
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabo
|
|
| 2. Person Singular |
auctificabis
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabor
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaberis auctificabere
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavi
|
|
| 2. Person Singular |
auctificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auctificavit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificaverunt auctificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auctificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auctificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auctificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavero
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificari auctificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctifica
|
! |
| 2. Person Plural |
auctificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctificato
|
| 3. Person Singular |
auctificato
|
| 2. Person Plural |
auctificatote
|
| 3. Person Plural |
auctificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctificare
|
|
| Genitiv |
auctificandi
|
|
| Dativ |
auctificando
|
|
| Akkusativ |
auctificandum
|
|
| Ablativ |
auctificando
|
|
| Vokativ |
auctificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificandus
|
auctificanda
|
auctificandum
|
| Genitiv |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificandi
|
| Dativ |
auctificando
|
auctificandae
|
auctificando
|
| Akkusativ |
auctificandum
|
auctificandam
|
auctificandum
|
| Ablativ |
auctificando
|
auctificanda
|
auctificando
|
| Vokativ |
auctificande
|
auctificanda
|
auctificandum
|
Plural
| Nominativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
| Genitiv |
auctificandorum
|
auctificandarum
|
auctificandorum
|
| Dativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Akkusativ |
auctificandos
|
auctificandas
|
auctificanda
|
| Ablativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Vokativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
| Genitiv |
auctificantis
|
auctificantis
|
auctificantis
|
| Dativ |
auctificanti
|
auctificanti
|
auctificanti
|
| Akkusativ |
auctificantem
|
auctificantem
|
auctificans
|
| Ablativ |
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
| Vokativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
Plural
| Nominativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Genitiv |
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
| Dativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Akkusativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Ablativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Vokativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificatus
|
auctificata
|
auctificatum
|
| Genitiv |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificati
|
| Dativ |
auctificato
|
auctificatae
|
auctificato
|
| Akkusativ |
auctificatum
|
auctificatam
|
auctificatum
|
| Ablativ |
auctificato
|
auctificata
|
auctificato
|
| Vokativ |
auctificate
|
auctificata
|
auctificatum
|
Plural
| Nominativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
| Genitiv |
auctificatorum
|
auctificatarum
|
auctificatorum
|
| Dativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Akkusativ |
auctificatos
|
auctificatas
|
auctificata
|
| Ablativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Vokativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificaturus
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
| Genitiv |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificaturi
|
| Dativ |
auctificaturo
|
auctificaturae
|
auctificaturo
|
| Akkusativ |
auctificaturum
|
auctificaturam
|
auctificaturum
|
| Ablativ |
auctificaturo
|
auctificatura
|
auctificaturo
|
| Vokativ |
auctificature
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
| Genitiv |
auctificaturorum
|
auctificaturarum
|
auctificaturorum
|
| Dativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Akkusativ |
auctificaturos
|
auctificaturas
|
auctificatura
|
| Ablativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Vokativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctificatum
|
auctificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctifico
|
|
| 2. Person Singular |
auctificas
|
|
| 3. Person Singular |
auctificat
|
|
| 1. Person Plural |
auctificamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificor
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaris auctificare
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificem
|
|
| 2. Person Singular |
auctifices
|
|
| 3. Person Singular |
auctificet
|
|
| 1. Person Plural |
auctificemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificer
|
|
| 2. Person Singular |
auctificeris auctificere
|
|
| 3. Person Singular |
auctificetur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificemur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificemini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabam
|
|
| 2. Person Singular |
auctificabas
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabat
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabar
|
|
| 2. Person Singular |
auctificabaris auctificabare
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarem
|
|
| 2. Person Singular |
auctificares
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaret
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarer
|
|
| 2. Person Singular |
auctificareris auctificarere
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabo
|
|
| 2. Person Singular |
auctificabis
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabor
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaberis auctificabere
|
|
| 3. Person Singular |
auctificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auctificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auctificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auctificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavi
|
|
| 2. Person Singular |
auctificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auctificavit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificaverunt auctificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auctificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auctificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auctificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavero
|
|
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auctificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auctificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auctificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificari auctificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctifica
|
! |
| 2. Person Plural |
auctificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctificato
|
| 3. Person Singular |
auctificato
|
| 2. Person Plural |
auctificatote
|
| 3. Person Plural |
auctificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctificare
|
|
| Genitiv |
auctificandi
|
|
| Dativ |
auctificando
|
|
| Akkusativ |
auctificandum
|
|
| Ablativ |
auctificando
|
|
| Vokativ |
auctificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificandus
|
auctificanda
|
auctificandum
|
| Genitiv |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificandi
|
| Dativ |
auctificando
|
auctificandae
|
auctificando
|
| Akkusativ |
auctificandum
|
auctificandam
|
auctificandum
|
| Ablativ |
auctificando
|
auctificanda
|
auctificando
|
| Vokativ |
auctificande
|
auctificanda
|
auctificandum
|
Plural
| Nominativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
| Genitiv |
auctificandorum
|
auctificandarum
|
auctificandorum
|
| Dativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Akkusativ |
auctificandos
|
auctificandas
|
auctificanda
|
| Ablativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Vokativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
| Genitiv |
auctificantis
|
auctificantis
|
auctificantis
|
| Dativ |
auctificanti
|
auctificanti
|
auctificanti
|
| Akkusativ |
auctificantem
|
auctificantem
|
auctificans
|
| Ablativ |
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
| Vokativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
Plural
| Nominativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Genitiv |
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
| Dativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Akkusativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Ablativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Vokativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificatus
|
auctificata
|
auctificatum
|
| Genitiv |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificati
|
| Dativ |
auctificato
|
auctificatae
|
auctificato
|
| Akkusativ |
auctificatum
|
auctificatam
|
auctificatum
|
| Ablativ |
auctificato
|
auctificata
|
auctificato
|
| Vokativ |
auctificate
|
auctificata
|
auctificatum
|
Plural
| Nominativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
| Genitiv |
auctificatorum
|
auctificatarum
|
auctificatorum
|
| Dativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Akkusativ |
auctificatos
|
auctificatas
|
auctificata
|
| Ablativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Vokativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificaturus
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
| Genitiv |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificaturi
|
| Dativ |
auctificaturo
|
auctificaturae
|
auctificaturo
|
| Akkusativ |
auctificaturum
|
auctificaturam
|
auctificaturum
|
| Ablativ |
auctificaturo
|
auctificatura
|
auctificaturo
|
| Vokativ |
auctificature
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
| Genitiv |
auctificaturorum
|
auctificaturarum
|
auctificaturorum
|
| Dativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Akkusativ |
auctificaturos
|
auctificaturas
|
auctificatura
|
| Ablativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Vokativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctificatum
|
auctificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctifico
|
ich vergrößere |
| 2. Person Singular |
auctificas
|
du vergrößerst |
| 3. Person Singular |
auctificat
|
er/sie/es vergrößert |
| 1. Person Plural |
auctificamus
|
wir vergrößern |
| 2. Person Plural |
auctificatis
|
ihr vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificant
|
sie vergrößern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificor
|
ich werde vergrößert |
| 2. Person Singular |
auctificaris auctificare
|
du wirst vergrößert |
| 3. Person Singular |
auctificatur
|
er/sie/es wird vergrößert |
| 1. Person Plural |
auctificamur
|
wir werden vergrößert |
| 2. Person Plural |
auctificamini
|
ihr werdet vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificantur
|
sie werden vergrößert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificem
|
ich vergrößere |
| 2. Person Singular |
auctifices
|
du vergrößerst |
| 3. Person Singular |
auctificet
|
er/sie/es vergrößere |
| 1. Person Plural |
auctificemus
|
wir vergrößern |
| 2. Person Plural |
auctificetis
|
ihr vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificent
|
sie vergrößern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificer
|
ich werde vergrößert |
| 2. Person Singular |
auctificeris auctificere
|
du werdest vergrößert |
| 3. Person Singular |
auctificetur
|
er/sie/es werde vergrößert |
| 1. Person Plural |
auctificemur
|
wir werden vergrößert |
| 2. Person Plural |
auctificemini
|
ihr werdet vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificentur
|
sie werden vergrößert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabam
|
ich vergrößerte |
| 2. Person Singular |
auctificabas
|
du vergrößertest |
| 3. Person Singular |
auctificabat
|
er/sie/es vergrößerte |
| 1. Person Plural |
auctificabamus
|
wir vergrößerten |
| 2. Person Plural |
auctificabatis
|
ihr vergrößertet |
| 3. Person Plural |
auctificabant
|
sie vergrößerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabar
|
ich wurde vergrößert |
| 2. Person Singular |
auctificabaris auctificabare
|
du wurdest vergrößert |
| 3. Person Singular |
auctificabatur
|
er/sie/es wurde vergrößert |
| 1. Person Plural |
auctificabamur
|
wir wurden vergrößert |
| 2. Person Plural |
auctificabamini
|
ihr wurdet vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificabantur
|
sie wurden vergrößert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarem
|
ich vergrößerte |
| 2. Person Singular |
auctificares
|
du vergrößertest |
| 3. Person Singular |
auctificaret
|
er/sie/es vergrößerte |
| 1. Person Plural |
auctificaremus
|
wir vergrößerten |
| 2. Person Plural |
auctificaretis
|
ihr vergrößertet |
| 3. Person Plural |
auctificarent
|
sie vergrößerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificarer
|
ich würde vergrößert |
| 2. Person Singular |
auctificareris auctificarere
|
du würdest vergrößert |
| 3. Person Singular |
auctificaretur
|
er/sie/es würde vergrößert |
| 1. Person Plural |
auctificaremur
|
wir würden vergrößert |
| 2. Person Plural |
auctificaremini
|
ihr würdet vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificarentur
|
sie würden vergrößert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabo
|
ich werde vergrößern |
| 2. Person Singular |
auctificabis
|
du wirst vergrößern |
| 3. Person Singular |
auctificabit
|
er/sie/es wird vergrößern |
| 1. Person Plural |
auctificabimus
|
wir werden vergrößern |
| 2. Person Plural |
auctificabitis
|
ihr werdet vergrößern |
| 3. Person Plural |
auctificabunt
|
sie werden vergrößern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificabor
|
ich werde vergrößert werden |
| 2. Person Singular |
auctificaberis auctificabere
|
du wirst vergrößert werden |
| 3. Person Singular |
auctificabitur
|
er/sie/es wird vergrößert werden |
| 1. Person Plural |
auctificabimur
|
wir werden vergrößert werden |
| 2. Person Plural |
auctificabimini
|
ihr werdet vergrößert werden |
| 3. Person Plural |
auctificabuntur
|
sie werden vergrößert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavi
|
ich habe vergrößert |
| 2. Person Singular |
auctificavisti
|
du hast vergrößert |
| 3. Person Singular |
auctificavit
|
er/sie/es hat vergrößert |
| 1. Person Plural |
auctificavimus
|
wir haben vergrößert |
| 2. Person Plural |
auctificavistis
|
ihr habt vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificaverunt auctificavere
|
sie haben vergrößert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sum
|
ich bin vergrößert worden |
| 2. Person Singular |
auctificatus es
|
du bist vergrößert worden |
| 3. Person Singular |
auctificatus est
|
er/sie/es ist vergrößert worden |
| 1. Person Plural |
auctificati sumus
|
wir sind vergrößert worden |
| 2. Person Plural |
auctificati estis
|
ihr seid vergrößert worden |
| 3. Person Plural |
auctificati sunt
|
sie sind vergrößert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaverim
|
ich habe vergrößert |
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
du habest vergrößert |
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
er/sie/es habe vergrößert |
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
wir haben vergrößert |
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
ihr habet vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
sie haben vergrößert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus sim
|
ich sei vergrößert worden |
| 2. Person Singular |
auctificatus sis
|
du seiest vergrößert worden |
| 3. Person Singular |
auctificatus sit
|
er/sie/es sei vergrößert worden |
| 1. Person Plural |
auctificati simus
|
wir seien vergrößert worden |
| 2. Person Plural |
auctificati sitis
|
ihr seiet vergrößert worden |
| 3. Person Plural |
auctificati sint
|
sie seien vergrößert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificaveram
|
ich hatte vergrößert |
| 2. Person Singular |
auctificaveras
|
du hattest vergrößert |
| 3. Person Singular |
auctificaverat
|
er/sie/es hatte vergrößert |
| 1. Person Plural |
auctificaveramus
|
wir hatten vergrößert |
| 2. Person Plural |
auctificaveratis
|
ihr hattet vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificaverant
|
sie hatten vergrößert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus eram
|
ich war vergrößert worden |
| 2. Person Singular |
auctificatus eras
|
du warst vergrößert worden |
| 3. Person Singular |
auctificatus erat
|
er/sie/es war vergrößert worden |
| 1. Person Plural |
auctificati eramus
|
wir waren vergrößert worden |
| 2. Person Plural |
auctificati eratis
|
ihr wart vergrößert worden |
| 3. Person Plural |
auctificati erant
|
sie waren vergrößert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavissem
|
ich hätte vergrößert |
| 2. Person Singular |
auctificavisses
|
du hättest vergrößert |
| 3. Person Singular |
auctificavisset
|
er/sie/es hätte vergrößert |
| 1. Person Plural |
auctificavissemus
|
wir hätten vergrößert |
| 2. Person Plural |
auctificavissetis
|
ihr hättet vergrößert |
| 3. Person Plural |
auctificavissent
|
sie hätten vergrößert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus essem
|
ich wäre vergrößert worden |
| 2. Person Singular |
auctificatus esses
|
du wärest vergrößert worden |
| 3. Person Singular |
auctificatus esset
|
er/sie/es wäre vergrößert worden |
| 1. Person Plural |
auctificati essemus
|
wir wären vergrößert worden |
| 2. Person Plural |
auctificati essetis
|
ihr wäret vergrößert worden |
| 3. Person Plural |
auctificati essent
|
sie wären vergrößert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificavero
|
ich werde vergrößert haben |
| 2. Person Singular |
auctificaveris
|
du wirst vergrößert haben |
| 3. Person Singular |
auctificaverit
|
er/sie/es wird vergrößert haben |
| 1. Person Plural |
auctificaverimus
|
wir werden vergrößert haben |
| 2. Person Plural |
auctificaveritis
|
ihr werdet vergrößert haben |
| 3. Person Plural |
auctificaverint
|
sie werden vergrößert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctificatus ero
|
ich werde vergrößert worden sein |
| 2. Person Singular |
auctificatus eris
|
du wirst vergrößert worden sein |
| 3. Person Singular |
auctificatus erit
|
er/sie/es wird vergrößert worden sein |
| 1. Person Plural |
auctificati erimus
|
wir werden vergrößert worden sein |
| 2. Person Plural |
auctificati eritis
|
ihr werdet vergrößert worden sein |
| 3. Person Plural |
auctificati erunt
|
sie werden vergrößert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificare
|
vergrößern |
| Vorzeitigkeit |
auctificavisse
|
vergrößert haben |
| Nachzeitigkeit |
auctificaturum esse
|
vergrößern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctificari auctificarier
|
vergrößert werden |
| Vorzeitigkeit |
auctificatum esse
|
vergrößert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
auctificatum iri
|
künftig vergrößert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctifica
|
vergrößere! |
| 2. Person Plural |
auctificate
|
vergrößert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctificato
|
| 3. Person Singular |
auctificato
|
| 2. Person Plural |
auctificatote
|
| 3. Person Plural |
auctificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctificare
|
das Vergrößern |
| Genitiv |
auctificandi
|
des Vergrößernes |
| Dativ |
auctificando
|
dem Vergrößern |
| Akkusativ |
auctificandum
|
das Vergrößern |
| Ablativ |
auctificando
|
durch das Vergrößern |
| Vokativ |
auctificande
|
Vergrößern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificandus
|
auctificanda
|
auctificandum
|
| Genitiv |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificandi
|
| Dativ |
auctificando
|
auctificandae
|
auctificando
|
| Akkusativ |
auctificandum
|
auctificandam
|
auctificandum
|
| Ablativ |
auctificando
|
auctificanda
|
auctificando
|
| Vokativ |
auctificande
|
auctificanda
|
auctificandum
|
Plural
| Nominativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
| Genitiv |
auctificandorum
|
auctificandarum
|
auctificandorum
|
| Dativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Akkusativ |
auctificandos
|
auctificandas
|
auctificanda
|
| Ablativ |
auctificandis
|
auctificandis
|
auctificandis
|
| Vokativ |
auctificandi
|
auctificandae
|
auctificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
| Genitiv |
auctificantis
|
auctificantis
|
auctificantis
|
| Dativ |
auctificanti
|
auctificanti
|
auctificanti
|
| Akkusativ |
auctificantem
|
auctificantem
|
auctificans
|
| Ablativ |
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
auctificanti auctificante
|
| Vokativ |
auctificans
|
auctificans
|
auctificans
|
Plural
| Nominativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Genitiv |
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
auctificantium auctificantum
|
| Dativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Akkusativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
| Ablativ |
auctificantibus
|
auctificantibus
|
auctificantibus
|
| Vokativ |
auctificantes
|
auctificantes
|
auctificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificatus
|
auctificata
|
auctificatum
|
| Genitiv |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificati
|
| Dativ |
auctificato
|
auctificatae
|
auctificato
|
| Akkusativ |
auctificatum
|
auctificatam
|
auctificatum
|
| Ablativ |
auctificato
|
auctificata
|
auctificato
|
| Vokativ |
auctificate
|
auctificata
|
auctificatum
|
Plural
| Nominativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
| Genitiv |
auctificatorum
|
auctificatarum
|
auctificatorum
|
| Dativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Akkusativ |
auctificatos
|
auctificatas
|
auctificata
|
| Ablativ |
auctificatis
|
auctificatis
|
auctificatis
|
| Vokativ |
auctificati
|
auctificatae
|
auctificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctificaturus
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
| Genitiv |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificaturi
|
| Dativ |
auctificaturo
|
auctificaturae
|
auctificaturo
|
| Akkusativ |
auctificaturum
|
auctificaturam
|
auctificaturum
|
| Ablativ |
auctificaturo
|
auctificatura
|
auctificaturo
|
| Vokativ |
auctificature
|
auctificatura
|
auctificaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
| Genitiv |
auctificaturorum
|
auctificaturarum
|
auctificaturorum
|
| Dativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Akkusativ |
auctificaturos
|
auctificaturas
|
auctificatura
|
| Ablativ |
auctificaturis
|
auctificaturis
|
auctificaturis
|
| Vokativ |
auctificaturi
|
auctificaturae
|
auctificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctificatum
|
auctificatu
|