Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctito
|
|
| 2. Person Singular |
auctitas
|
|
| 3. Person Singular |
auctitat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitor
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaris auctitare
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitem
|
|
| 2. Person Singular |
auctites
|
|
| 3. Person Singular |
auctitet
|
|
| 1. Person Plural |
auctitemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctiter
|
|
| 2. Person Singular |
auctiteris auctitere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitetur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitemur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitemini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabam
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabas
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabar
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabaris auctitabare
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitares
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaret
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarer
|
|
| 2. Person Singular |
auctitareris auctitarere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabo
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabis
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabor
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaberis auctitabere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavi
|
|
| 2. Person Singular |
auctitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auctitavit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverunt auctitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auctitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auctitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavero
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitari auctitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctita
|
! |
| 2. Person Plural |
auctitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctitato
|
| 3. Person Singular |
auctitato
|
| 2. Person Plural |
auctitatote
|
| 3. Person Plural |
auctitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctitare
|
|
| Genitiv |
auctitandi
|
|
| Dativ |
auctitando
|
|
| Akkusativ |
auctitandum
|
|
| Ablativ |
auctitando
|
|
| Vokativ |
auctitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitandus
|
auctitanda
|
auctitandum
|
| Genitiv |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitandi
|
| Dativ |
auctitando
|
auctitandae
|
auctitando
|
| Akkusativ |
auctitandum
|
auctitandam
|
auctitandum
|
| Ablativ |
auctitando
|
auctitanda
|
auctitando
|
| Vokativ |
auctitande
|
auctitanda
|
auctitandum
|
Plural
| Nominativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
| Genitiv |
auctitandorum
|
auctitandarum
|
auctitandorum
|
| Dativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Akkusativ |
auctitandos
|
auctitandas
|
auctitanda
|
| Ablativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Vokativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
| Genitiv |
auctitantis
|
auctitantis
|
auctitantis
|
| Dativ |
auctitanti
|
auctitanti
|
auctitanti
|
| Akkusativ |
auctitantem
|
auctitantem
|
auctitans
|
| Ablativ |
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
| Vokativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
Plural
| Nominativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Genitiv |
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
| Dativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Akkusativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Ablativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Vokativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitatus
|
auctitata
|
auctitatum
|
| Genitiv |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitati
|
| Dativ |
auctitato
|
auctitatae
|
auctitato
|
| Akkusativ |
auctitatum
|
auctitatam
|
auctitatum
|
| Ablativ |
auctitato
|
auctitata
|
auctitato
|
| Vokativ |
auctitate
|
auctitata
|
auctitatum
|
Plural
| Nominativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
| Genitiv |
auctitatorum
|
auctitatarum
|
auctitatorum
|
| Dativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Akkusativ |
auctitatos
|
auctitatas
|
auctitata
|
| Ablativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Vokativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitaturus
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
| Genitiv |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitaturi
|
| Dativ |
auctitaturo
|
auctitaturae
|
auctitaturo
|
| Akkusativ |
auctitaturum
|
auctitaturam
|
auctitaturum
|
| Ablativ |
auctitaturo
|
auctitatura
|
auctitaturo
|
| Vokativ |
auctitature
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
| Genitiv |
auctitaturorum
|
auctitaturarum
|
auctitaturorum
|
| Dativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Akkusativ |
auctitaturos
|
auctitaturas
|
auctitatura
|
| Ablativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Vokativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctitatum
|
auctitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctito
|
|
| 2. Person Singular |
auctitas
|
|
| 3. Person Singular |
auctitat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitor
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaris auctitare
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitem
|
|
| 2. Person Singular |
auctites
|
|
| 3. Person Singular |
auctitet
|
|
| 1. Person Plural |
auctitemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctiter
|
|
| 2. Person Singular |
auctiteris auctitere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitetur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitemur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitemini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabam
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabas
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabar
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabaris auctitabare
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitares
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaret
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarer
|
|
| 2. Person Singular |
auctitareris auctitarere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabo
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabis
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabor
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaberis auctitabere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavi
|
|
| 2. Person Singular |
auctitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auctitavit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverunt auctitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auctitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auctitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavero
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitari auctitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctita
|
! |
| 2. Person Plural |
auctitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctitato
|
| 3. Person Singular |
auctitato
|
| 2. Person Plural |
auctitatote
|
| 3. Person Plural |
auctitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctitare
|
|
| Genitiv |
auctitandi
|
|
| Dativ |
auctitando
|
|
| Akkusativ |
auctitandum
|
|
| Ablativ |
auctitando
|
|
| Vokativ |
auctitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitandus
|
auctitanda
|
auctitandum
|
| Genitiv |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitandi
|
| Dativ |
auctitando
|
auctitandae
|
auctitando
|
| Akkusativ |
auctitandum
|
auctitandam
|
auctitandum
|
| Ablativ |
auctitando
|
auctitanda
|
auctitando
|
| Vokativ |
auctitande
|
auctitanda
|
auctitandum
|
Plural
| Nominativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
| Genitiv |
auctitandorum
|
auctitandarum
|
auctitandorum
|
| Dativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Akkusativ |
auctitandos
|
auctitandas
|
auctitanda
|
| Ablativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Vokativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
| Genitiv |
auctitantis
|
auctitantis
|
auctitantis
|
| Dativ |
auctitanti
|
auctitanti
|
auctitanti
|
| Akkusativ |
auctitantem
|
auctitantem
|
auctitans
|
| Ablativ |
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
| Vokativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
Plural
| Nominativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Genitiv |
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
| Dativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Akkusativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Ablativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Vokativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitatus
|
auctitata
|
auctitatum
|
| Genitiv |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitati
|
| Dativ |
auctitato
|
auctitatae
|
auctitato
|
| Akkusativ |
auctitatum
|
auctitatam
|
auctitatum
|
| Ablativ |
auctitato
|
auctitata
|
auctitato
|
| Vokativ |
auctitate
|
auctitata
|
auctitatum
|
Plural
| Nominativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
| Genitiv |
auctitatorum
|
auctitatarum
|
auctitatorum
|
| Dativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Akkusativ |
auctitatos
|
auctitatas
|
auctitata
|
| Ablativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Vokativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitaturus
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
| Genitiv |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitaturi
|
| Dativ |
auctitaturo
|
auctitaturae
|
auctitaturo
|
| Akkusativ |
auctitaturum
|
auctitaturam
|
auctitaturum
|
| Ablativ |
auctitaturo
|
auctitatura
|
auctitaturo
|
| Vokativ |
auctitature
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
| Genitiv |
auctitaturorum
|
auctitaturarum
|
auctitaturorum
|
| Dativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Akkusativ |
auctitaturos
|
auctitaturas
|
auctitatura
|
| Ablativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Vokativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctitatum
|
auctitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctito
|
|
| 2. Person Singular |
auctitas
|
|
| 3. Person Singular |
auctitat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitor
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaris auctitare
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitem
|
|
| 2. Person Singular |
auctites
|
|
| 3. Person Singular |
auctitet
|
|
| 1. Person Plural |
auctitemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctiter
|
|
| 2. Person Singular |
auctiteris auctitere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitetur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitemur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitemini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabam
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabas
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabar
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabaris auctitabare
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitares
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaret
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarer
|
|
| 2. Person Singular |
auctitareris auctitarere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabo
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabis
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabor
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaberis auctitabere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavi
|
|
| 2. Person Singular |
auctitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auctitavit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverunt auctitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auctitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auctitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavero
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitari auctitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctita
|
! |
| 2. Person Plural |
auctitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctitato
|
| 3. Person Singular |
auctitato
|
| 2. Person Plural |
auctitatote
|
| 3. Person Plural |
auctitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctitare
|
|
| Genitiv |
auctitandi
|
|
| Dativ |
auctitando
|
|
| Akkusativ |
auctitandum
|
|
| Ablativ |
auctitando
|
|
| Vokativ |
auctitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitandus
|
auctitanda
|
auctitandum
|
| Genitiv |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitandi
|
| Dativ |
auctitando
|
auctitandae
|
auctitando
|
| Akkusativ |
auctitandum
|
auctitandam
|
auctitandum
|
| Ablativ |
auctitando
|
auctitanda
|
auctitando
|
| Vokativ |
auctitande
|
auctitanda
|
auctitandum
|
Plural
| Nominativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
| Genitiv |
auctitandorum
|
auctitandarum
|
auctitandorum
|
| Dativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Akkusativ |
auctitandos
|
auctitandas
|
auctitanda
|
| Ablativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Vokativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
| Genitiv |
auctitantis
|
auctitantis
|
auctitantis
|
| Dativ |
auctitanti
|
auctitanti
|
auctitanti
|
| Akkusativ |
auctitantem
|
auctitantem
|
auctitans
|
| Ablativ |
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
| Vokativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
Plural
| Nominativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Genitiv |
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
| Dativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Akkusativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Ablativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Vokativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitatus
|
auctitata
|
auctitatum
|
| Genitiv |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitati
|
| Dativ |
auctitato
|
auctitatae
|
auctitato
|
| Akkusativ |
auctitatum
|
auctitatam
|
auctitatum
|
| Ablativ |
auctitato
|
auctitata
|
auctitato
|
| Vokativ |
auctitate
|
auctitata
|
auctitatum
|
Plural
| Nominativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
| Genitiv |
auctitatorum
|
auctitatarum
|
auctitatorum
|
| Dativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Akkusativ |
auctitatos
|
auctitatas
|
auctitata
|
| Ablativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Vokativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitaturus
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
| Genitiv |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitaturi
|
| Dativ |
auctitaturo
|
auctitaturae
|
auctitaturo
|
| Akkusativ |
auctitaturum
|
auctitaturam
|
auctitaturum
|
| Ablativ |
auctitaturo
|
auctitatura
|
auctitaturo
|
| Vokativ |
auctitature
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
| Genitiv |
auctitaturorum
|
auctitaturarum
|
auctitaturorum
|
| Dativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Akkusativ |
auctitaturos
|
auctitaturas
|
auctitatura
|
| Ablativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Vokativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctitatum
|
auctitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctito
|
|
| 2. Person Singular |
auctitas
|
|
| 3. Person Singular |
auctitat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitor
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaris auctitare
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitem
|
|
| 2. Person Singular |
auctites
|
|
| 3. Person Singular |
auctitet
|
|
| 1. Person Plural |
auctitemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctiter
|
|
| 2. Person Singular |
auctiteris auctitere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitetur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitemur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitemini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabam
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabas
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabar
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabaris auctitabare
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitares
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaret
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarer
|
|
| 2. Person Singular |
auctitareris auctitarere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabo
|
|
| 2. Person Singular |
auctitabis
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabor
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaberis auctitabere
|
|
| 3. Person Singular |
auctitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auctitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auctitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auctitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavi
|
|
| 2. Person Singular |
auctitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auctitavit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverunt auctitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auctitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auctitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavero
|
|
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auctitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auctitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auctitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auctitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auctitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitari auctitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auctitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auctitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctita
|
! |
| 2. Person Plural |
auctitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctitato
|
| 3. Person Singular |
auctitato
|
| 2. Person Plural |
auctitatote
|
| 3. Person Plural |
auctitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctitare
|
|
| Genitiv |
auctitandi
|
|
| Dativ |
auctitando
|
|
| Akkusativ |
auctitandum
|
|
| Ablativ |
auctitando
|
|
| Vokativ |
auctitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitandus
|
auctitanda
|
auctitandum
|
| Genitiv |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitandi
|
| Dativ |
auctitando
|
auctitandae
|
auctitando
|
| Akkusativ |
auctitandum
|
auctitandam
|
auctitandum
|
| Ablativ |
auctitando
|
auctitanda
|
auctitando
|
| Vokativ |
auctitande
|
auctitanda
|
auctitandum
|
Plural
| Nominativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
| Genitiv |
auctitandorum
|
auctitandarum
|
auctitandorum
|
| Dativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Akkusativ |
auctitandos
|
auctitandas
|
auctitanda
|
| Ablativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Vokativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
| Genitiv |
auctitantis
|
auctitantis
|
auctitantis
|
| Dativ |
auctitanti
|
auctitanti
|
auctitanti
|
| Akkusativ |
auctitantem
|
auctitantem
|
auctitans
|
| Ablativ |
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
| Vokativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
Plural
| Nominativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Genitiv |
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
| Dativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Akkusativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Ablativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Vokativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitatus
|
auctitata
|
auctitatum
|
| Genitiv |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitati
|
| Dativ |
auctitato
|
auctitatae
|
auctitato
|
| Akkusativ |
auctitatum
|
auctitatam
|
auctitatum
|
| Ablativ |
auctitato
|
auctitata
|
auctitato
|
| Vokativ |
auctitate
|
auctitata
|
auctitatum
|
Plural
| Nominativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
| Genitiv |
auctitatorum
|
auctitatarum
|
auctitatorum
|
| Dativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Akkusativ |
auctitatos
|
auctitatas
|
auctitata
|
| Ablativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Vokativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitaturus
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
| Genitiv |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitaturi
|
| Dativ |
auctitaturo
|
auctitaturae
|
auctitaturo
|
| Akkusativ |
auctitaturum
|
auctitaturam
|
auctitaturum
|
| Ablativ |
auctitaturo
|
auctitatura
|
auctitaturo
|
| Vokativ |
auctitature
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
| Genitiv |
auctitaturorum
|
auctitaturarum
|
auctitaturorum
|
| Dativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Akkusativ |
auctitaturos
|
auctitaturas
|
auctitatura
|
| Ablativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Vokativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctitatum
|
auctitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctito
|
ich verherrliche |
| 2. Person Singular |
auctitas
|
du verherrlichst |
| 3. Person Singular |
auctitat
|
er/sie/es verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctitamus
|
wir verherrlichen |
| 2. Person Plural |
auctitatis
|
ihr verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctitant
|
sie verherrlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitor
|
ich werde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctitaris auctitare
|
du wirst verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctitatur
|
er/sie/es wird verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctitamur
|
wir werden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctitamini
|
ihr werdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctitantur
|
sie werden verherrlicht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitem
|
ich verherrliche |
| 2. Person Singular |
auctites
|
du verherrlichest |
| 3. Person Singular |
auctitet
|
er/sie/es verherrliche |
| 1. Person Plural |
auctitemus
|
wir verherrlichen |
| 2. Person Plural |
auctitetis
|
ihr verherrlichet |
| 3. Person Plural |
auctitent
|
sie verherrlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctiter
|
ich werde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctiteris auctitere
|
du werdest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctitetur
|
er/sie/es werde verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctitemur
|
wir werden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctitemini
|
ihr werdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctitentur
|
sie werden verherrlicht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabam
|
ich verherrlichte |
| 2. Person Singular |
auctitabas
|
du verherrlichtest |
| 3. Person Singular |
auctitabat
|
er/sie/es verherrlichte |
| 1. Person Plural |
auctitabamus
|
wir verherrlichten |
| 2. Person Plural |
auctitabatis
|
ihr verherrlichtet |
| 3. Person Plural |
auctitabant
|
sie verherrlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabar
|
ich wurde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctitabaris auctitabare
|
du wurdest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctitabatur
|
er/sie/es wurde verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctitabamur
|
wir wurden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctitabamini
|
ihr wurdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctitabantur
|
sie wurden verherrlicht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarem
|
ich verherrlichte |
| 2. Person Singular |
auctitares
|
du verherrlichtest |
| 3. Person Singular |
auctitaret
|
er/sie/es verherrlichte |
| 1. Person Plural |
auctitaremus
|
wir verherrlichten |
| 2. Person Plural |
auctitaretis
|
ihr verherrlichtet |
| 3. Person Plural |
auctitarent
|
sie verherrlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitarer
|
ich würde verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctitareris auctitarere
|
du würdest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctitaretur
|
er/sie/es würde verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctitaremur
|
wir würden verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctitaremini
|
ihr würdet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctitarentur
|
sie würden verherrlicht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabo
|
ich werde verherrlichen |
| 2. Person Singular |
auctitabis
|
du wirst verherrlichen |
| 3. Person Singular |
auctitabit
|
er/sie/es wird verherrlichen |
| 1. Person Plural |
auctitabimus
|
wir werden verherrlichen |
| 2. Person Plural |
auctitabitis
|
ihr werdet verherrlichen |
| 3. Person Plural |
auctitabunt
|
sie werden verherrlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitabor
|
ich werde verherrlicht werden |
| 2. Person Singular |
auctitaberis auctitabere
|
du wirst verherrlicht werden |
| 3. Person Singular |
auctitabitur
|
er/sie/es wird verherrlicht werden |
| 1. Person Plural |
auctitabimur
|
wir werden verherrlicht werden |
| 2. Person Plural |
auctitabimini
|
ihr werdet verherrlicht werden |
| 3. Person Plural |
auctitabuntur
|
sie werden verherrlicht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavi
|
ich habe verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctitavisti
|
du hast verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctitavit
|
er/sie/es hat verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctitavimus
|
wir haben verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctitavistis
|
ihr habt verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctitaverunt auctitavere
|
sie haben verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sum
|
ich bin verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
auctitatus es
|
du bist verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
auctitatus est
|
er/sie/es ist verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
auctitati sumus
|
wir sind verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
auctitati estis
|
ihr seid verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
auctitati sunt
|
sie sind verherrlicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaverim
|
ich habe verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
du habest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
er/sie/es habe verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
wir haben verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
ihr habet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
sie haben verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus sim
|
ich sei verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
auctitatus sis
|
du seiest verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
auctitatus sit
|
er/sie/es sei verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
auctitati simus
|
wir seien verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
auctitati sitis
|
ihr seiet verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
auctitati sint
|
sie seien verherrlicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitaveram
|
ich hatte verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctitaveras
|
du hattest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctitaverat
|
er/sie/es hatte verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctitaveramus
|
wir hatten verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctitaveratis
|
ihr hattet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctitaverant
|
sie hatten verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus eram
|
ich war verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
auctitatus eras
|
du warst verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
auctitatus erat
|
er/sie/es war verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
auctitati eramus
|
wir waren verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
auctitati eratis
|
ihr wart verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
auctitati erant
|
sie waren verherrlicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavissem
|
ich hätte verherrlicht |
| 2. Person Singular |
auctitavisses
|
du hättest verherrlicht |
| 3. Person Singular |
auctitavisset
|
er/sie/es hätte verherrlicht |
| 1. Person Plural |
auctitavissemus
|
wir hätten verherrlicht |
| 2. Person Plural |
auctitavissetis
|
ihr hättet verherrlicht |
| 3. Person Plural |
auctitavissent
|
sie hätten verherrlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus essem
|
ich wäre verherrlicht worden |
| 2. Person Singular |
auctitatus esses
|
du wärest verherrlicht worden |
| 3. Person Singular |
auctitatus esset
|
er/sie/es wäre verherrlicht worden |
| 1. Person Plural |
auctitati essemus
|
wir wären verherrlicht worden |
| 2. Person Plural |
auctitati essetis
|
ihr wäret verherrlicht worden |
| 3. Person Plural |
auctitati essent
|
sie wären verherrlicht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitavero
|
ich werde verherrlicht haben |
| 2. Person Singular |
auctitaveris
|
du wirst verherrlicht haben |
| 3. Person Singular |
auctitaverit
|
er/sie/es wird verherrlicht haben |
| 1. Person Plural |
auctitaverimus
|
wir werden verherrlicht haben |
| 2. Person Plural |
auctitaveritis
|
ihr werdet verherrlicht haben |
| 3. Person Plural |
auctitaverint
|
sie werden verherrlicht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auctitatus ero
|
ich werde verherrlicht worden sein |
| 2. Person Singular |
auctitatus eris
|
du wirst verherrlicht worden sein |
| 3. Person Singular |
auctitatus erit
|
er/sie/es wird verherrlicht worden sein |
| 1. Person Plural |
auctitati erimus
|
wir werden verherrlicht worden sein |
| 2. Person Plural |
auctitati eritis
|
ihr werdet verherrlicht worden sein |
| 3. Person Plural |
auctitati erunt
|
sie werden verherrlicht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitare
|
verherrlichen |
| Vorzeitigkeit |
auctitavisse
|
verherrlicht haben |
| Nachzeitigkeit |
auctitaturum esse
|
verherrlichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctitari auctitarier
|
verherrlicht werden |
| Vorzeitigkeit |
auctitatum esse
|
verherrlicht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
auctitatum iri
|
künftig verherrlicht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctita
|
verherrliche; verherrlich! |
| 2. Person Plural |
auctitate
|
verherrlicht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctitato
|
| 3. Person Singular |
auctitato
|
| 2. Person Plural |
auctitatote
|
| 3. Person Plural |
auctitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctitare
|
das Verherrlichen |
| Genitiv |
auctitandi
|
des Verherrlichens |
| Dativ |
auctitando
|
dem Verherrlichen |
| Akkusativ |
auctitandum
|
das Verherrlichen |
| Ablativ |
auctitando
|
durch das Verherrlichen |
| Vokativ |
auctitande
|
Verherrlichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitandus
|
auctitanda
|
auctitandum
|
| Genitiv |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitandi
|
| Dativ |
auctitando
|
auctitandae
|
auctitando
|
| Akkusativ |
auctitandum
|
auctitandam
|
auctitandum
|
| Ablativ |
auctitando
|
auctitanda
|
auctitando
|
| Vokativ |
auctitande
|
auctitanda
|
auctitandum
|
Plural
| Nominativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
| Genitiv |
auctitandorum
|
auctitandarum
|
auctitandorum
|
| Dativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Akkusativ |
auctitandos
|
auctitandas
|
auctitanda
|
| Ablativ |
auctitandis
|
auctitandis
|
auctitandis
|
| Vokativ |
auctitandi
|
auctitandae
|
auctitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
| Genitiv |
auctitantis
|
auctitantis
|
auctitantis
|
| Dativ |
auctitanti
|
auctitanti
|
auctitanti
|
| Akkusativ |
auctitantem
|
auctitantem
|
auctitans
|
| Ablativ |
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
auctitanti auctitante
|
| Vokativ |
auctitans
|
auctitans
|
auctitans
|
Plural
| Nominativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Genitiv |
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
auctitantium auctitantum
|
| Dativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Akkusativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
| Ablativ |
auctitantibus
|
auctitantibus
|
auctitantibus
|
| Vokativ |
auctitantes
|
auctitantes
|
auctitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitatus
|
auctitata
|
auctitatum
|
| Genitiv |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitati
|
| Dativ |
auctitato
|
auctitatae
|
auctitato
|
| Akkusativ |
auctitatum
|
auctitatam
|
auctitatum
|
| Ablativ |
auctitato
|
auctitata
|
auctitato
|
| Vokativ |
auctitate
|
auctitata
|
auctitatum
|
Plural
| Nominativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
| Genitiv |
auctitatorum
|
auctitatarum
|
auctitatorum
|
| Dativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Akkusativ |
auctitatos
|
auctitatas
|
auctitata
|
| Ablativ |
auctitatis
|
auctitatis
|
auctitatis
|
| Vokativ |
auctitati
|
auctitatae
|
auctitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctitaturus
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
| Genitiv |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitaturi
|
| Dativ |
auctitaturo
|
auctitaturae
|
auctitaturo
|
| Akkusativ |
auctitaturum
|
auctitaturam
|
auctitaturum
|
| Ablativ |
auctitaturo
|
auctitatura
|
auctitaturo
|
| Vokativ |
auctitature
|
auctitatura
|
auctitaturum
|
Plural
| Nominativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
| Genitiv |
auctitaturorum
|
auctitaturarum
|
auctitaturorum
|
| Dativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Akkusativ |
auctitaturos
|
auctitaturas
|
auctitatura
|
| Ablativ |
auctitaturis
|
auctitaturis
|
auctitaturis
|
| Vokativ |
auctitaturi
|
auctitaturae
|
auctitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctitatum
|
auctitatu
|