Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
auctorari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
auctorare auch noch Formen von:
auctorare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoror
|
ich vermiete |
| 2. Person Singular |
auctoraris auctorare
|
du vermietest |
| 3. Person Singular |
auctoratur
|
er/sie/es vermietet |
| 1. Person Plural |
auctoramur
|
wir vermieten |
| 2. Person Plural |
auctoramini
|
ihr vermietet |
| 3. Person Plural |
auctorantur
|
sie vermieten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorer
|
ich vermiete |
| 2. Person Singular |
auctoreris auctorere
|
du vermietest |
| 3. Person Singular |
auctoretur
|
er/sie/es vermiete |
| 1. Person Plural |
auctoremur
|
wir vermieten |
| 2. Person Plural |
auctoremini
|
ihr vermietet |
| 3. Person Plural |
auctorentur
|
sie vermieten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorabar
|
ich vermietete |
| 2. Person Singular |
auctorabaris auctorabare
|
du vermietetest |
| 3. Person Singular |
auctorabatur
|
er/sie/es vermietete |
| 1. Person Plural |
auctorabamur
|
wir vermieteten |
| 2. Person Plural |
auctorabamini
|
ihr vermietetet |
| 3. Person Plural |
auctorabantur
|
sie vermieteten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorarer
|
ich vermietete |
| 2. Person Singular |
auctorareris auctorarere
|
du vermietetest |
| 3. Person Singular |
auctoraretur
|
er/sie/es vermietete |
| 1. Person Plural |
auctoraremur
|
wir vermieteten |
| 2. Person Plural |
auctoraremini
|
ihr vermietetet |
| 3. Person Plural |
auctorarentur
|
sie vermieteten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorabor
|
ich werde vermieten |
| 2. Person Singular |
auctoraberis auctorabere
|
du wirst vermieten |
| 3. Person Singular |
auctorabitur
|
er/sie/es wird vermieten |
| 1. Person Plural |
auctorabimur
|
wir werden vermieten |
| 2. Person Plural |
auctorabimini
|
ihr werdet vermieten |
| 3. Person Plural |
auctorabuntur
|
sie werden vermieten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus sum
|
ich habe vermietet |
| 2. Person Singular |
auctoratus es
|
du hast vermietet |
| 3. Person Singular |
auctoratus est
|
er/sie/es hat vermietet |
| 1. Person Plural |
auctorati sumus
|
wir haben vermietet |
| 2. Person Plural |
auctorati estis
|
ihr habt vermietet |
| 3. Person Plural |
auctorati sunt
|
sie haben vermietet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus sim
|
ich habe vermietet |
| 2. Person Singular |
auctoratus sis
|
du habest vermietet |
| 3. Person Singular |
auctoratus sit
|
er/sie/es habe vermietet |
| 1. Person Plural |
auctorati simus
|
wir haben vermietet |
| 2. Person Plural |
auctorati sitis
|
ihr habet vermietet |
| 3. Person Plural |
auctorati sint
|
sie haben vermietet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus eram
|
ich hatte vermietet |
| 2. Person Singular |
auctoratus eras
|
du hattest vermietet |
| 3. Person Singular |
auctoratus erat
|
er/sie/es hatte vermietet |
| 1. Person Plural |
auctorati eramus
|
wir hatten vermietet |
| 2. Person Plural |
auctorati eratis
|
ihr hattet vermietet |
| 3. Person Plural |
auctorati erant
|
sie hatten vermietet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus essem
|
ich hätte vermietet |
| 2. Person Singular |
auctoratus esses
|
du hättest vermietet |
| 3. Person Singular |
auctoratus esset
|
er/sie/es hätte vermietet |
| 1. Person Plural |
auctorati essemus
|
wir hätten vermietet |
| 2. Person Plural |
auctorati essetis
|
ihr hättet vermietet |
| 3. Person Plural |
auctorati essent
|
sie hätten vermietet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus ero
|
ich werde vermietet haben |
| 2. Person Singular |
auctoratus eris
|
du wirst vermietet haben |
| 3. Person Singular |
auctoratus erit
|
er/sie/es wird vermietet haben |
| 1. Person Plural |
auctorati erimus
|
wir werden vermietet haben |
| 2. Person Plural |
auctorati eritis
|
ihr werdet vermietet haben |
| 3. Person Plural |
auctorati erunt
|
sie werden vermietet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctorari auctorarier
|
vermieten |
| Vorzeitigkeit |
auctoratus esse
|
vermietet haben |
| Nachzeitigkeit |
auctoraturum esse
|
vermieten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctorare
|
vermiete! |
| 2. Person Plural |
auctoramini
|
vermietet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctorator
|
| 3. Person Singular |
auctorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
auctorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctorari auctorarier
|
das Vermieten |
| Genitiv |
auctorandi
|
des Vermietens |
| Dativ |
auctorando
|
dem Vermieten |
| Akkusativ |
auctorandum
|
das Vermieten |
| Ablativ |
auctorando
|
durch das Vermieten |
| Vokativ |
auctorande
|
Vermieten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctorandus
|
auctoranda
|
auctorandum
|
| Genitiv |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctorandi
|
| Dativ |
auctorando
|
auctorandae
|
auctorando
|
| Akkusativ |
auctorandum
|
auctorandam
|
auctorandum
|
| Ablativ |
auctorando
|
auctoranda
|
auctorando
|
| Vokativ |
auctorande
|
auctoranda
|
auctorandum
|
Plural
| Nominativ |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctoranda
|
| Genitiv |
auctorandorum
|
auctorandarum
|
auctorandorum
|
| Dativ |
auctorandis
|
auctorandis
|
auctorandis
|
| Akkusativ |
auctorandos
|
auctorandas
|
auctoranda
|
| Ablativ |
auctorandis
|
auctorandis
|
auctorandis
|
| Vokativ |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctorans
|
auctorans
|
auctorans
|
| Genitiv |
auctorantis
|
auctorantis
|
auctorantis
|
| Dativ |
auctoranti
|
auctoranti
|
auctoranti
|
| Akkusativ |
auctorantem
|
auctorantem
|
auctorans
|
| Ablativ |
auctoranti auctorante
|
auctoranti auctorante
|
auctoranti auctorante
|
| Vokativ |
auctorans
|
auctorans
|
auctorans
|
Plural
| Nominativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
| Genitiv |
auctorantium auctorantum
|
auctorantium auctorantum
|
auctorantium auctorantum
|
| Dativ |
auctorantibus
|
auctorantibus
|
auctorantibus
|
| Akkusativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
| Ablativ |
auctorantibus
|
auctorantibus
|
auctorantibus
|
| Vokativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctoratus
|
auctorata
|
auctoratum
|
| Genitiv |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorati
|
| Dativ |
auctorato
|
auctoratae
|
auctorato
|
| Akkusativ |
auctoratum
|
auctoratam
|
auctoratum
|
| Ablativ |
auctorato
|
auctorata
|
auctorato
|
| Vokativ |
auctorate
|
auctorata
|
auctoratum
|
Plural
| Nominativ |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorata
|
| Genitiv |
auctoratorum
|
auctoratarum
|
auctoratorum
|
| Dativ |
auctoratis
|
auctoratis
|
auctoratis
|
| Akkusativ |
auctoratos
|
auctoratas
|
auctorata
|
| Ablativ |
auctoratis
|
auctoratis
|
auctoratis
|
| Vokativ |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctoraturus
|
auctoratura
|
auctoraturum
|
| Genitiv |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoraturi
|
| Dativ |
auctoraturo
|
auctoraturae
|
auctoraturo
|
| Akkusativ |
auctoraturum
|
auctoraturam
|
auctoraturum
|
| Ablativ |
auctoraturo
|
auctoratura
|
auctoraturo
|
| Vokativ |
auctorature
|
auctoratura
|
auctoraturum
|
Plural
| Nominativ |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoratura
|
| Genitiv |
auctoraturorum
|
auctoraturarum
|
auctoraturorum
|
| Dativ |
auctoraturis
|
auctoraturis
|
auctoraturis
|
| Akkusativ |
auctoraturos
|
auctoraturas
|
auctoratura
|
| Ablativ |
auctoraturis
|
auctoraturis
|
auctoraturis
|
| Vokativ |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctoratum
|
auctoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoror
|
ich ermächtige |
| 2. Person Singular |
auctoraris auctorare
|
du ermächtigst |
| 3. Person Singular |
auctoratur
|
er/sie/es ermächtigt |
| 1. Person Plural |
auctoramur
|
wir ermächtigen |
| 2. Person Plural |
auctoramini
|
ihr ermächtigt |
| 3. Person Plural |
auctorantur
|
sie ermächtigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorer
|
ich ermächtige |
| 2. Person Singular |
auctoreris auctorere
|
du ermächtigest |
| 3. Person Singular |
auctoretur
|
er/sie/es ermächtige |
| 1. Person Plural |
auctoremur
|
wir ermächtigen |
| 2. Person Plural |
auctoremini
|
ihr ermächtiget |
| 3. Person Plural |
auctorentur
|
sie ermächtigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorabar
|
ich ermächtigte |
| 2. Person Singular |
auctorabaris auctorabare
|
du ermächtigtest |
| 3. Person Singular |
auctorabatur
|
er/sie/es ermächtigte |
| 1. Person Plural |
auctorabamur
|
wir ermächtigten |
| 2. Person Plural |
auctorabamini
|
ihr ermächtigtet |
| 3. Person Plural |
auctorabantur
|
sie ermächtigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorarer
|
ich ermächtigte |
| 2. Person Singular |
auctorareris auctorarere
|
du ermächtigtest |
| 3. Person Singular |
auctoraretur
|
er/sie/es ermächtigte |
| 1. Person Plural |
auctoraremur
|
wir ermächtigten |
| 2. Person Plural |
auctoraremini
|
ihr ermächtigtet |
| 3. Person Plural |
auctorarentur
|
sie ermächtigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorabor
|
ich werde ermächtigen |
| 2. Person Singular |
auctoraberis auctorabere
|
du wirst ermächtigen |
| 3. Person Singular |
auctorabitur
|
er/sie/es wird ermächtigen |
| 1. Person Plural |
auctorabimur
|
wir werden ermächtigen |
| 2. Person Plural |
auctorabimini
|
ihr werdet ermächtigen |
| 3. Person Plural |
auctorabuntur
|
sie werden ermächtigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus sum
|
ich habe ermächtigt |
| 2. Person Singular |
auctoratus es
|
du hast ermächtigt |
| 3. Person Singular |
auctoratus est
|
er/sie/es hat ermächtigt |
| 1. Person Plural |
auctorati sumus
|
wir haben ermächtigt |
| 2. Person Plural |
auctorati estis
|
ihr habt ermächtigt |
| 3. Person Plural |
auctorati sunt
|
sie haben ermächtigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus sim
|
ich habe ermächtigt |
| 2. Person Singular |
auctoratus sis
|
du habest ermächtigt |
| 3. Person Singular |
auctoratus sit
|
er/sie/es habe ermächtigt |
| 1. Person Plural |
auctorati simus
|
wir haben ermächtigt |
| 2. Person Plural |
auctorati sitis
|
ihr habet ermächtigt |
| 3. Person Plural |
auctorati sint
|
sie haben ermächtigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus eram
|
ich hatte ermächtigt |
| 2. Person Singular |
auctoratus eras
|
du hattest ermächtigt |
| 3. Person Singular |
auctoratus erat
|
er/sie/es hatte ermächtigt |
| 1. Person Plural |
auctorati eramus
|
wir hatten ermächtigt |
| 2. Person Plural |
auctorati eratis
|
ihr hattet ermächtigt |
| 3. Person Plural |
auctorati erant
|
sie hatten ermächtigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus essem
|
ich hätte ermächtigt |
| 2. Person Singular |
auctoratus esses
|
du hättest ermächtigt |
| 3. Person Singular |
auctoratus esset
|
er/sie/es hätte ermächtigt |
| 1. Person Plural |
auctorati essemus
|
wir hätten ermächtigt |
| 2. Person Plural |
auctorati essetis
|
ihr hättet ermächtigt |
| 3. Person Plural |
auctorati essent
|
sie hätten ermächtigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus ero
|
ich werde ermächtigt haben |
| 2. Person Singular |
auctoratus eris
|
du wirst ermächtigt haben |
| 3. Person Singular |
auctoratus erit
|
er/sie/es wird ermächtigt haben |
| 1. Person Plural |
auctorati erimus
|
wir werden ermächtigt haben |
| 2. Person Plural |
auctorati eritis
|
ihr werdet ermächtigt haben |
| 3. Person Plural |
auctorati erunt
|
sie werden ermächtigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctorari auctorarier
|
ermächtigen |
| Vorzeitigkeit |
auctoratus esse
|
ermächtigt haben |
| Nachzeitigkeit |
auctoraturum esse
|
ermächtigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctorare
|
ermächtige; ermächtig! |
| 2. Person Plural |
auctoramini
|
ermächtigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctorator
|
| 3. Person Singular |
auctorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
auctorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctorari auctorarier
|
das Ermächtigen |
| Genitiv |
auctorandi
|
des Ermächtigens |
| Dativ |
auctorando
|
dem Ermächtigen |
| Akkusativ |
auctorandum
|
das Ermächtigen |
| Ablativ |
auctorando
|
durch das Ermächtigen |
| Vokativ |
auctorande
|
Ermächtigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctorandus
|
auctoranda
|
auctorandum
|
| Genitiv |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctorandi
|
| Dativ |
auctorando
|
auctorandae
|
auctorando
|
| Akkusativ |
auctorandum
|
auctorandam
|
auctorandum
|
| Ablativ |
auctorando
|
auctoranda
|
auctorando
|
| Vokativ |
auctorande
|
auctoranda
|
auctorandum
|
Plural
| Nominativ |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctoranda
|
| Genitiv |
auctorandorum
|
auctorandarum
|
auctorandorum
|
| Dativ |
auctorandis
|
auctorandis
|
auctorandis
|
| Akkusativ |
auctorandos
|
auctorandas
|
auctoranda
|
| Ablativ |
auctorandis
|
auctorandis
|
auctorandis
|
| Vokativ |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctorans
|
auctorans
|
auctorans
|
| Genitiv |
auctorantis
|
auctorantis
|
auctorantis
|
| Dativ |
auctoranti
|
auctoranti
|
auctoranti
|
| Akkusativ |
auctorantem
|
auctorantem
|
auctorans
|
| Ablativ |
auctoranti auctorante
|
auctoranti auctorante
|
auctoranti auctorante
|
| Vokativ |
auctorans
|
auctorans
|
auctorans
|
Plural
| Nominativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
| Genitiv |
auctorantium auctorantum
|
auctorantium auctorantum
|
auctorantium auctorantum
|
| Dativ |
auctorantibus
|
auctorantibus
|
auctorantibus
|
| Akkusativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
| Ablativ |
auctorantibus
|
auctorantibus
|
auctorantibus
|
| Vokativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctoratus
|
auctorata
|
auctoratum
|
| Genitiv |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorati
|
| Dativ |
auctorato
|
auctoratae
|
auctorato
|
| Akkusativ |
auctoratum
|
auctoratam
|
auctoratum
|
| Ablativ |
auctorato
|
auctorata
|
auctorato
|
| Vokativ |
auctorate
|
auctorata
|
auctoratum
|
Plural
| Nominativ |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorata
|
| Genitiv |
auctoratorum
|
auctoratarum
|
auctoratorum
|
| Dativ |
auctoratis
|
auctoratis
|
auctoratis
|
| Akkusativ |
auctoratos
|
auctoratas
|
auctorata
|
| Ablativ |
auctoratis
|
auctoratis
|
auctoratis
|
| Vokativ |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctoraturus
|
auctoratura
|
auctoraturum
|
| Genitiv |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoraturi
|
| Dativ |
auctoraturo
|
auctoraturae
|
auctoraturo
|
| Akkusativ |
auctoraturum
|
auctoraturam
|
auctoraturum
|
| Ablativ |
auctoraturo
|
auctoratura
|
auctoraturo
|
| Vokativ |
auctorature
|
auctoratura
|
auctoraturum
|
Plural
| Nominativ |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoratura
|
| Genitiv |
auctoraturorum
|
auctoraturarum
|
auctoraturorum
|
| Dativ |
auctoraturis
|
auctoraturis
|
auctoraturis
|
| Akkusativ |
auctoraturos
|
auctoraturas
|
auctoratura
|
| Ablativ |
auctoraturis
|
auctoraturis
|
auctoraturis
|
| Vokativ |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctoratum
|
auctoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoror
|
ich genehmige |
| 2. Person Singular |
auctoraris auctorare
|
du genehmigst |
| 3. Person Singular |
auctoratur
|
er/sie/es genehmigt |
| 1. Person Plural |
auctoramur
|
wir genehmigen |
| 2. Person Plural |
auctoramini
|
ihr genehmigt |
| 3. Person Plural |
auctorantur
|
sie genehmigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorer
|
ich genehmige |
| 2. Person Singular |
auctoreris auctorere
|
du genehmigest |
| 3. Person Singular |
auctoretur
|
er/sie/es genehmige |
| 1. Person Plural |
auctoremur
|
wir genehmigen |
| 2. Person Plural |
auctoremini
|
ihr genehmiget |
| 3. Person Plural |
auctorentur
|
sie genehmigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorabar
|
ich genehmigte |
| 2. Person Singular |
auctorabaris auctorabare
|
du genehmigtest |
| 3. Person Singular |
auctorabatur
|
er/sie/es genehmigte |
| 1. Person Plural |
auctorabamur
|
wir genehmigten |
| 2. Person Plural |
auctorabamini
|
ihr genehmigtet |
| 3. Person Plural |
auctorabantur
|
sie genehmigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorarer
|
ich genehmigte |
| 2. Person Singular |
auctorareris auctorarere
|
du genehmigtest |
| 3. Person Singular |
auctoraretur
|
er/sie/es genehmigte |
| 1. Person Plural |
auctoraremur
|
wir genehmigten |
| 2. Person Plural |
auctoraremini
|
ihr genehmigtet |
| 3. Person Plural |
auctorarentur
|
sie genehmigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorabor
|
ich werde genehmigen |
| 2. Person Singular |
auctoraberis auctorabere
|
du wirst genehmigen |
| 3. Person Singular |
auctorabitur
|
er/sie/es wird genehmigen |
| 1. Person Plural |
auctorabimur
|
wir werden genehmigen |
| 2. Person Plural |
auctorabimini
|
ihr werdet genehmigen |
| 3. Person Plural |
auctorabuntur
|
sie werden genehmigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus sum
|
ich habe genehmigt |
| 2. Person Singular |
auctoratus es
|
du hast genehmigt |
| 3. Person Singular |
auctoratus est
|
er/sie/es hat genehmigt |
| 1. Person Plural |
auctorati sumus
|
wir haben genehmigt |
| 2. Person Plural |
auctorati estis
|
ihr habt genehmigt |
| 3. Person Plural |
auctorati sunt
|
sie haben genehmigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus sim
|
ich habe genehmigt |
| 2. Person Singular |
auctoratus sis
|
du habest genehmigt |
| 3. Person Singular |
auctoratus sit
|
er/sie/es habe genehmigt |
| 1. Person Plural |
auctorati simus
|
wir haben genehmigt |
| 2. Person Plural |
auctorati sitis
|
ihr habet genehmigt |
| 3. Person Plural |
auctorati sint
|
sie haben genehmigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus eram
|
ich hatte genehmigt |
| 2. Person Singular |
auctoratus eras
|
du hattest genehmigt |
| 3. Person Singular |
auctoratus erat
|
er/sie/es hatte genehmigt |
| 1. Person Plural |
auctorati eramus
|
wir hatten genehmigt |
| 2. Person Plural |
auctorati eratis
|
ihr hattet genehmigt |
| 3. Person Plural |
auctorati erant
|
sie hatten genehmigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus essem
|
ich hätte genehmigt |
| 2. Person Singular |
auctoratus esses
|
du hättest genehmigt |
| 3. Person Singular |
auctoratus esset
|
er/sie/es hätte genehmigt |
| 1. Person Plural |
auctorati essemus
|
wir hätten genehmigt |
| 2. Person Plural |
auctorati essetis
|
ihr hättet genehmigt |
| 3. Person Plural |
auctorati essent
|
sie hätten genehmigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus ero
|
ich werde genehmigt haben |
| 2. Person Singular |
auctoratus eris
|
du wirst genehmigt haben |
| 3. Person Singular |
auctoratus erit
|
er/sie/es wird genehmigt haben |
| 1. Person Plural |
auctorati erimus
|
wir werden genehmigt haben |
| 2. Person Plural |
auctorati eritis
|
ihr werdet genehmigt haben |
| 3. Person Plural |
auctorati erunt
|
sie werden genehmigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctorari auctorarier
|
genehmigen |
| Vorzeitigkeit |
auctoratus esse
|
genehmigt haben |
| Nachzeitigkeit |
auctoraturum esse
|
genehmigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctorare
|
genehmige; genehmig! |
| 2. Person Plural |
auctoramini
|
genehmigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctorator
|
| 3. Person Singular |
auctorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
auctorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctorari auctorarier
|
das Genehmigen |
| Genitiv |
auctorandi
|
des Genehmigens |
| Dativ |
auctorando
|
dem Genehmigen |
| Akkusativ |
auctorandum
|
das Genehmigen |
| Ablativ |
auctorando
|
durch das Genehmigen |
| Vokativ |
auctorande
|
Genehmigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctorandus
|
auctoranda
|
auctorandum
|
| Genitiv |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctorandi
|
| Dativ |
auctorando
|
auctorandae
|
auctorando
|
| Akkusativ |
auctorandum
|
auctorandam
|
auctorandum
|
| Ablativ |
auctorando
|
auctoranda
|
auctorando
|
| Vokativ |
auctorande
|
auctoranda
|
auctorandum
|
Plural
| Nominativ |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctoranda
|
| Genitiv |
auctorandorum
|
auctorandarum
|
auctorandorum
|
| Dativ |
auctorandis
|
auctorandis
|
auctorandis
|
| Akkusativ |
auctorandos
|
auctorandas
|
auctoranda
|
| Ablativ |
auctorandis
|
auctorandis
|
auctorandis
|
| Vokativ |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctorans
|
auctorans
|
auctorans
|
| Genitiv |
auctorantis
|
auctorantis
|
auctorantis
|
| Dativ |
auctoranti
|
auctoranti
|
auctoranti
|
| Akkusativ |
auctorantem
|
auctorantem
|
auctorans
|
| Ablativ |
auctoranti auctorante
|
auctoranti auctorante
|
auctoranti auctorante
|
| Vokativ |
auctorans
|
auctorans
|
auctorans
|
Plural
| Nominativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
| Genitiv |
auctorantium auctorantum
|
auctorantium auctorantum
|
auctorantium auctorantum
|
| Dativ |
auctorantibus
|
auctorantibus
|
auctorantibus
|
| Akkusativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
| Ablativ |
auctorantibus
|
auctorantibus
|
auctorantibus
|
| Vokativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctoratus
|
auctorata
|
auctoratum
|
| Genitiv |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorati
|
| Dativ |
auctorato
|
auctoratae
|
auctorato
|
| Akkusativ |
auctoratum
|
auctoratam
|
auctoratum
|
| Ablativ |
auctorato
|
auctorata
|
auctorato
|
| Vokativ |
auctorate
|
auctorata
|
auctoratum
|
Plural
| Nominativ |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorata
|
| Genitiv |
auctoratorum
|
auctoratarum
|
auctoratorum
|
| Dativ |
auctoratis
|
auctoratis
|
auctoratis
|
| Akkusativ |
auctoratos
|
auctoratas
|
auctorata
|
| Ablativ |
auctoratis
|
auctoratis
|
auctoratis
|
| Vokativ |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctoraturus
|
auctoratura
|
auctoraturum
|
| Genitiv |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoraturi
|
| Dativ |
auctoraturo
|
auctoraturae
|
auctoraturo
|
| Akkusativ |
auctoraturum
|
auctoraturam
|
auctoraturum
|
| Ablativ |
auctoraturo
|
auctoratura
|
auctoraturo
|
| Vokativ |
auctorature
|
auctoratura
|
auctoraturum
|
Plural
| Nominativ |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoratura
|
| Genitiv |
auctoraturorum
|
auctoraturarum
|
auctoraturorum
|
| Dativ |
auctoraturis
|
auctoraturis
|
auctoraturis
|
| Akkusativ |
auctoraturos
|
auctoraturas
|
auctoratura
|
| Ablativ |
auctoraturis
|
auctoraturis
|
auctoraturis
|
| Vokativ |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctoratum
|
auctoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoror
|
ich verkaufe |
| 2. Person Singular |
auctoraris auctorare
|
du verkaufst |
| 3. Person Singular |
auctoratur
|
er/sie/es verkauft |
| 1. Person Plural |
auctoramur
|
wir verkaufen |
| 2. Person Plural |
auctoramini
|
ihr verkauft |
| 3. Person Plural |
auctorantur
|
sie verkaufen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorer
|
ich verkaufe |
| 2. Person Singular |
auctoreris auctorere
|
du verkaufest |
| 3. Person Singular |
auctoretur
|
er/sie/es verkaufe |
| 1. Person Plural |
auctoremur
|
wir verkaufen |
| 2. Person Plural |
auctoremini
|
ihr verkaufet |
| 3. Person Plural |
auctorentur
|
sie verkaufen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorabar
|
ich verkaufte |
| 2. Person Singular |
auctorabaris auctorabare
|
du verkauftest |
| 3. Person Singular |
auctorabatur
|
er/sie/es verkaufte |
| 1. Person Plural |
auctorabamur
|
wir verkauften |
| 2. Person Plural |
auctorabamini
|
ihr verkauftet |
| 3. Person Plural |
auctorabantur
|
sie verkauften |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorarer
|
ich verkaufte |
| 2. Person Singular |
auctorareris auctorarere
|
du verkauftest |
| 3. Person Singular |
auctoraretur
|
er/sie/es verkaufte |
| 1. Person Plural |
auctoraremur
|
wir verkauften |
| 2. Person Plural |
auctoraremini
|
ihr verkauftet |
| 3. Person Plural |
auctorarentur
|
sie verkauften |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctorabor
|
ich werde verkaufen |
| 2. Person Singular |
auctoraberis auctorabere
|
du wirst verkaufen |
| 3. Person Singular |
auctorabitur
|
er/sie/es wird verkaufen |
| 1. Person Plural |
auctorabimur
|
wir werden verkaufen |
| 2. Person Plural |
auctorabimini
|
ihr werdet verkaufen |
| 3. Person Plural |
auctorabuntur
|
sie werden verkaufen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus sum
|
ich habe verkauft |
| 2. Person Singular |
auctoratus es
|
du hast verkauft |
| 3. Person Singular |
auctoratus est
|
er/sie/es hat verkauft |
| 1. Person Plural |
auctorati sumus
|
wir haben verkauft |
| 2. Person Plural |
auctorati estis
|
ihr habt verkauft |
| 3. Person Plural |
auctorati sunt
|
sie haben verkauft |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus sim
|
ich habe verkauft |
| 2. Person Singular |
auctoratus sis
|
du habest verkauft |
| 3. Person Singular |
auctoratus sit
|
er/sie/es habe verkauft |
| 1. Person Plural |
auctorati simus
|
wir haben verkauft |
| 2. Person Plural |
auctorati sitis
|
ihr habet verkauft |
| 3. Person Plural |
auctorati sint
|
sie haben verkauft |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus eram
|
ich hatte verkauft |
| 2. Person Singular |
auctoratus eras
|
du hattest verkauft |
| 3. Person Singular |
auctoratus erat
|
er/sie/es hatte verkauft |
| 1. Person Plural |
auctorati eramus
|
wir hatten verkauft |
| 2. Person Plural |
auctorati eratis
|
ihr hattet verkauft |
| 3. Person Plural |
auctorati erant
|
sie hatten verkauft |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus essem
|
ich hätte verkauft |
| 2. Person Singular |
auctoratus esses
|
du hättest verkauft |
| 3. Person Singular |
auctoratus esset
|
er/sie/es hätte verkauft |
| 1. Person Plural |
auctorati essemus
|
wir hätten verkauft |
| 2. Person Plural |
auctorati essetis
|
ihr hättet verkauft |
| 3. Person Plural |
auctorati essent
|
sie hätten verkauft |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auctoratus ero
|
ich werde verkauft haben |
| 2. Person Singular |
auctoratus eris
|
du wirst verkauft haben |
| 3. Person Singular |
auctoratus erit
|
er/sie/es wird verkauft haben |
| 1. Person Plural |
auctorati erimus
|
wir werden verkauft haben |
| 2. Person Plural |
auctorati eritis
|
ihr werdet verkauft haben |
| 3. Person Plural |
auctorati erunt
|
sie werden verkauft haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auctorari auctorarier
|
verkaufen |
| Vorzeitigkeit |
auctoratus esse
|
verkauft haben |
| Nachzeitigkeit |
auctoraturum esse
|
verkaufen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auctorare
|
verkaufe; verkauf! |
| 2. Person Plural |
auctoramini
|
verkauft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auctorator
|
| 3. Person Singular |
auctorator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
auctorantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auctorari auctorarier
|
das Verkaufen |
| Genitiv |
auctorandi
|
des Verkaufens |
| Dativ |
auctorando
|
dem Verkaufen |
| Akkusativ |
auctorandum
|
das Verkaufen |
| Ablativ |
auctorando
|
durch das Verkaufen |
| Vokativ |
auctorande
|
Verkaufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctorandus
|
auctoranda
|
auctorandum
|
| Genitiv |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctorandi
|
| Dativ |
auctorando
|
auctorandae
|
auctorando
|
| Akkusativ |
auctorandum
|
auctorandam
|
auctorandum
|
| Ablativ |
auctorando
|
auctoranda
|
auctorando
|
| Vokativ |
auctorande
|
auctoranda
|
auctorandum
|
Plural
| Nominativ |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctoranda
|
| Genitiv |
auctorandorum
|
auctorandarum
|
auctorandorum
|
| Dativ |
auctorandis
|
auctorandis
|
auctorandis
|
| Akkusativ |
auctorandos
|
auctorandas
|
auctoranda
|
| Ablativ |
auctorandis
|
auctorandis
|
auctorandis
|
| Vokativ |
auctorandi
|
auctorandae
|
auctoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctorans
|
auctorans
|
auctorans
|
| Genitiv |
auctorantis
|
auctorantis
|
auctorantis
|
| Dativ |
auctoranti
|
auctoranti
|
auctoranti
|
| Akkusativ |
auctorantem
|
auctorantem
|
auctorans
|
| Ablativ |
auctoranti auctorante
|
auctoranti auctorante
|
auctoranti auctorante
|
| Vokativ |
auctorans
|
auctorans
|
auctorans
|
Plural
| Nominativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
| Genitiv |
auctorantium auctorantum
|
auctorantium auctorantum
|
auctorantium auctorantum
|
| Dativ |
auctorantibus
|
auctorantibus
|
auctorantibus
|
| Akkusativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
| Ablativ |
auctorantibus
|
auctorantibus
|
auctorantibus
|
| Vokativ |
auctorantes
|
auctorantes
|
auctorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctoratus
|
auctorata
|
auctoratum
|
| Genitiv |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorati
|
| Dativ |
auctorato
|
auctoratae
|
auctorato
|
| Akkusativ |
auctoratum
|
auctoratam
|
auctoratum
|
| Ablativ |
auctorato
|
auctorata
|
auctorato
|
| Vokativ |
auctorate
|
auctorata
|
auctoratum
|
Plural
| Nominativ |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorata
|
| Genitiv |
auctoratorum
|
auctoratarum
|
auctoratorum
|
| Dativ |
auctoratis
|
auctoratis
|
auctoratis
|
| Akkusativ |
auctoratos
|
auctoratas
|
auctorata
|
| Ablativ |
auctoratis
|
auctoratis
|
auctoratis
|
| Vokativ |
auctorati
|
auctoratae
|
auctorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auctoraturus
|
auctoratura
|
auctoraturum
|
| Genitiv |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoraturi
|
| Dativ |
auctoraturo
|
auctoraturae
|
auctoraturo
|
| Akkusativ |
auctoraturum
|
auctoraturam
|
auctoraturum
|
| Ablativ |
auctoraturo
|
auctoratura
|
auctoraturo
|
| Vokativ |
auctorature
|
auctoratura
|
auctoraturum
|
Plural
| Nominativ |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoratura
|
| Genitiv |
auctoraturorum
|
auctoraturarum
|
auctoraturorum
|
| Dativ |
auctoraturis
|
auctoraturis
|
auctoraturis
|
| Akkusativ |
auctoraturos
|
auctoraturas
|
auctoratura
|
| Ablativ |
auctoraturis
|
auctoraturis
|
auctoraturis
|
| Vokativ |
auctoraturi
|
auctoraturae
|
auctoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auctoratum
|
auctoratu
|